Pożegnalny e-mail w związku ze zmianą pracy w Niemczech: jak to zrobić dobrze?

Admin
-
0
Pożegnalny e-mail w związku ze zmianą pracy w Niemczech: jak to zrobić dobrze?

Wkrótce zmieniacie pracę i zastanawiacie się, jak najlepiej pożegnać się z dotychczasowymi współpracownikami? Doradca zawodowy ma dla Was kilka pomocnych wskazówek, jak rozstać się z firmą w dobrym stylu i jak sformułować pożegnalną wiadomość e-mail.

Ustalcie ze swoim przełożonym, kiedy będzie dobry moment na poinformowanie o Waszym odejściu

Zdecydowaliście się na nową pracę i z entuzjazmem patrzycie w przyszłość. Ale nowy początek oznacza jednocześnie odejście z dotychczasowej pracy. Niezależnie od tego, czy żegnacie się osobiście, czy pisemnie, ważne jest, aby nie popełnić gafy. Warto rozstać się w dobrym stylu, aby pozostawić po sobie pozytywne wrażenie.

Ustalcie ze swoim przełożonym, kiedy będzie dobry moment na poinformowanie o Waszym odejściu, tj. kiedy będziecie mogli otwarcie mówić o zmianie pracy. W wielu organizacjach w momencie informowania o planowanym odejściu pracownika, przekazywana jest również informacja o tym, kto przejmie jego zadania. Pozwala to uniknąć niepotrzebnych niepokojów i spekulacji. Dlatego dajcie swojemu przełożonemu trochę czasu na uporządkowanie spraw, zanim zakomunikujecie współpracownikom swoją decyzję.

Odejście z firmy

Kiedy nadejdzie czas rozstania, z pewnością pożegnacie się osobiście z najbliższymi współpracownikami. Warto wtedy urządzić małą imprezę pożegnalną. Wykorzystajcie tę sposobność, aby spojrzeć wstecz na czas spędzony razem z szefem i współpracownikami. Rozstanie z firmą nie jest „czasem zemsty” ani rozliczeniem, by teraz wypominać wszystko, co Wam przeszkadzało. Zadbajcie o miłą atmosferę wygłaszając kilka słów podziękowania i wspominając wspólne chwile. W ten sposób zostawicie sobie otwartą furtkę na wypadek, gdyby nowa praca okazała się klapą i gdy potrzebne Wam będą referencje od obecnego pracodawcy lub porady od współpracowników.

Pożegnalny e-mail

Wielu osobom sprawia problem pożegnalny e-mail, który mają wysłać do szerszego grona kontaktów w firmie i poza nią. W końcu wymknięcie się bez pożegnania naprawdę nie wygląda dobrze. W pożegnalnym e-mailu powinniście podziękować, a także przypomnieć o jednym lub dwóch najważniejszych wydarzeniach z czasu spędzonego w firmie.

Grupa docelowa

Przede wszystkim zastanówcie się, kogo chcecie poinformować o swoim odejściu. W dużych firmach lista odbiorców będzie ograniczona do własnego działu, uzupełniona o pojedyncze osoby z innych działów, z którymi współpracowaliście. W przedsiębiorstwach średniej wielkości wiadomość może być zaadresowana do całego personelu, jeśli znacie większość osób. Zaleca się utworzenie dwóch oddzielnych wiadomości dla kontaktów wewnętrznych i zewnętrznych, dzięki czemu można pisać w bardziej spersonalizowany sposób. Jeśli mieliście bliski kontakt z klientami, miłym gestem jest poinformowanie o swoim rozstaniu z firmą przez telefon, wideorozmowę lub osobiście i, jeśli to możliwe, przedstawienie swojego następcy.

Terminy

E-mail pożegnalny powinien zostać wysłany możliwie jak najbliżej ostatniego dnia pracy. Najlepiej jeden lub dwa dni wcześniej, aby adresaci mogli jeszcze na niego zareagować i skontaktować się z Wami za pośrednictwem firmowego serwera. Jeśli przy okazji maila pożegnalnego chcecie również poinformować o swoim odejściu, powinniście wysłać go nieco wcześniej, na około tydzień przed ostatnim dniem pracy.

Temat

W temacie maila warto wpisać konkretny komunikat, dzięki któremu od razu przejdziecie do sedna sprawy. Na przykład:

  • Time to say goodbye (Czas się pożegnać)
  • Mein letzter Arbeitstag (Mój ostatni dzień w pracy)
  • Es heißt Abschied nehmen (Nadszedł czas pożegnania)
  • Ich sage Danke und auf Wiedersehen (Dziękuję i żegnam się)
  • Ich verabschiede mich (Żegnam się)
  • Alles Gute und auf Wiedersehen (Wszystkiego dobrego i do zobaczenia)

Forma zwracania się do odbiorców

W przypadku korespondencji wewnętrznej, możliwe jest stosowanie szerokiej gamy zwrotów, takich jak: »Liebe Kolleginnen und Kollegen« lub »Hi Team« – w zależności od tego, czy chcecie zachować bardziej poważny, czy raczej swobodny ton wypowiedzi. W przypadku wiadomości e-mail wysyłanych do klientów zewnętrznych, zaleca się zwracanie się do nich po imieniu w indywidualnej wiadomości e-mail, jeśli w grę wchodzi niewielka grupa osób. W przeciwnym razie powitanie powinno być bardziej formalne: »Sehr geehrte Kunden und Geschäftspartner« lub bardziej na luzie: »Liebe Kunden und alle, mit denen ich zusammenarbeiten durfte«. Warto wcześniej uzgodnić wiadomość pożegnalną wysyłaną na zewnątrz z szefem, ponieważ nadal reprezentujecie firmę.

Treść

Używajcie krótkich zdań, zadbajcie o poprawną pisownię oraz wyraźcie uznanie i wdzięczność. To, jak rzeczowo lub emocjonalnie sformułujecie tekst, z pewnością zależy od tego, jak długo tutaj pracujecie, od ogólnego stylu komunikacji w firmie i oczywiście od Waszej indywidualnej sytuacji.

Oto kilka przykładowych treści:

  • Morgen ist es also so weit: Ich werde meinen letzten Arbeitstag hier im Unternehmen haben und dann neue berufliche Herausforderungen annehmen. (I oto nadszedł ten moment: jutrzejszy dzień będzie moim ostatnim dniem pracy w firmie, a po nim podejmę nowe wyzwania zawodowe.)
  • Die acht Jahre hier haben mir viel Freude gemacht und ich habe mich im Kreis der Kolleginnen und Kollegen sehr wohlgefühlt. Ich denke besonders gern an die spannende Zeit, als wir die Neueinführung von Produkt xy gemeinsam gestemmt haben und zu einem echten Team zusammengewachsen sind. (Osiem lat spędzonych tutaj dało mi wiele radości i czułem/czułam się bardzo dobrze w gronie moich współpracowników. Lubię wspominać zwłaszcza ten ekscytujący czas, kiedy wspólnie pracowaliśmy nad wprowadzeniem na rynek produktu xy i stworzyliśmy prawdziwy zespół.)
  • Ich gehe mit einem lachenden und einem weinenden Auge. Der Abschied fällt mir nicht leicht. Gleichzeitig freue ich mich auf die neue Aufgabe. Und wie heißt es so schön: Wenn es am schönsten ist, sollte man gehen. (Odchodząc czuję zarówno radość, jak i żal. Nie jest mi łatwo się pożegnać. Jednocześnie cieszę się na nowe wyzwania. A jak to się mawia: powinno się odchodzić wtedy, kiedy jest najpiękniej.)
  • Es ist mir ein Bedürfnis, mich für die tolle und vertrauensvolle Zusammenarbeit zu bedanken. Ich durfte hier viel lernen und konnte mich immer auf das Team verlassen. Ich werde Euch vermissen und in guter Erinnerung behalten. (Chciał(a)bym podziękować za wspaniałą i pełną zaufania współpracę. Wiele się tutaj nauczyłem/nauczyłam i zawsze mogłem/mogłam polegać na zespole. Będę za Wami tęsknić i miło Was wspominać.)
  • Gern möchte ich kommenden Freitag ab zehn Uhr in unserer Kaffeeecke einen kleinen Ausstand geben und mit Euch und Ihnen auf die gemeinsam verbrachte Zeit anstoßen. Ich freue mich auf alle, die kommen. (Chciał(a)bym zaprosić na małą imprezę pożegnalną w przyszły piątek od godziny dziesiątej w naszym kąciku kawowym i wznieść z Wami toast za wspólnie spędzony czas. Będzie mi bardzo miło, jeśli dołączycie.)
  • Ich würde mich freuen, wenn wir auch nach meinem Ausscheiden in Kontakt blieben. Nachfolgend meine private E-Mail, über die Sie mich erreichen können. (Będzie mi miło, jeśli pozostaniemy w kontakcie także po moim odejściu. Poniżej podaję mój prywatny adres e-mail, pod którym można się ze mną skontaktować.)
  • Dankeschön für eine wunderbare Zeit. Ich wünsche meinem Nachfolger xy (xy@zz) und unserem tollen Team weiterhin viel Erfolg! (Dziękuję za cudowny czas. Życzę mojemu następcy xy (xy@zz) i naszemu wspaniałemu zespołowi dalszych sukcesów!)
  • Ich wünsche Euch alles Gute, weiterhin spannende Projekte und nette Kolleginnen und Kollegen. Es wäre schön, wenn Ihr meine Nachfolgerin Frau x genauso herzlich im Team aufnehmt, wie Ihr das bei mir gemacht habt. (Życzę Wam wszystkiego najlepszego, kolejnych ekscytujących projektów i miłych współpracowników. Byłoby wspaniale, gdybyście powitali w zespole moją następczynię, panią x, równie serdecznie jak mnie.)

Nowe dane kontaktowe

Podanie w mailu pożegnalnym swoich danych kontaktowych do nowego miejsca pracy jest mało taktowne, zwłaszcza jeśli przechodzicie do konkurencji. Niemniej jednak, jeśli chcecie, możecie podać prywatny e-mail lub wspomnieć o swoim profilu w sieciach społecznościowych, takich jak Xing czy LinkedIn. Na przykład tak: »Ich freue mich, wenn wir im Kontakt bleiben, hier meine private E-Mail, gern können Sie mich auch über mein LinkedIn-Profil kontaktieren.«

Po takim pożegnaniu będziecie mogli skupić się na przyszłości. Na koniec jeszcze jedna rada: podtrzymujcie swoje dotychczasowe kontakty, ponieważ rozbudowana sieć kontaktów zawodowych jest kluczowym czynnikiem dla dalszego rozwoju Waszej kariery. Wielu sukcesów w nowej pracy!

Chorobowe w Niemczech: Dowiedz się, kto wypłaca wynagrodzenie podczas choroby!

Admin
-
100
Chorobowe w Niemczech: Dowiedz się, kto wypłaca wynagrodzenie podczas choroby!

Co powinienem zrobić jako pracownik zatrudniony w Niemczech, gdy zachoruję?

Jeśli pracownik zachoruje, musi natychmiast powiadomić o tym pracodawcę, radzi adwokat Daniel B. Jutzi. Według niego, chory powinien również poinformować o tym, jak długo może potrwać jego nieobecność. „Jednak nie ma obowiązku powiadomienia swojego pracodawcy o tym, na jaką chorobę cierpi”, mówi Jutzi. Oprócz konieczności poinformowania pracodawcy o nieobecności, pracownik powinien pilnie przedstawić zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy. Adwokat Bettina Brunswick wyjaśnia: „Jeśli choroba trwa dłużej niż trzy dni, ważne jest, aby odebrać od lekarza zaświadczenie o niezdolności do pracy i przekazać je pracodawcy najpóźniej czwartego dnia.”

Jakie kryteria muszą być spełnione, aby można było nadal otrzymywać wynagrodzenie?

  • Nie w każdym przypadku pracodawca w Niemczech jest zobowiązany do dalszego wypłacania wynagrodzenia swojemu pracownikowi – nawet jeśli ten przedstawi zaświadczenie lekarskie. Wynika to z faktu, że pracodawca musi kontynuować wypłaty wynagrodzenia tylko wtedy, gdy stosunek pracy trwa dłużej niż cztery tygodnie.
  • Ponadto, dany przypadek choroby musi być na tyle poważny, że uniemożliwia ona wykonywanie obowiązków wynikających ze stosunku pracy, mówi Jutzi: „Jeśli, na przykład, księgowy zrani się w stopę, prawdopodobnie będzie on w stanie kontynuować pracę. Inaczej wyglądałoby to w przypadku dekarza.“
  • Pracownik nie może sam doprowadzić do sytuacji, która skutkuje jego niezdolnością do pracy. „Każdy, kto będąc po kilku piwach na Oktoberfest zdecyduje się wziąć udział w bijatyce, raczej nie powinien liczyć na to, że w przypadku niezdolności do pracy wynikającej z tego, że ktoś spuścił mu łomot, nadal będzie mu wypłacane wynagrodzenie”, mówi Jutzi.

Kiedy i przez jaki okres czasu wynagrodzenie wypłaca kasa chorych?

Ponieważ pracodawca w Niemczech ma obowiązek wypłacać pensję pracownikowi przebywającemu na zwolnieniu lekarskim tylko wtedy, gdy jest on zatrudniony nieprzerwanie od co najmniej czterech tygodni, nie otrzymuje on żadnych pieniędzy od swojego pracodawcy, gdy zachoruje krótko po objęciu nowego stanowiska. W takim przypadku wynagrodzenie wypłacane jest przez kasę chorych, wyjaśnia Brunswick. Prawo do tego zasiłku chorobowego przysługuje już od pierwszego dnia obowiązywania orzeczenia o niezdolności do pracy.

Jeśli stosunek pracy trwa dłużej, pracodawca w dalszym ciągu wypłaca pełne wynagrodzenie przez sześć tygodni. Potem koszty pokrywa kasa chorych – niezależnie od tego, czy choroba ma charakter ciągły czy powtarzalny. Wiąże się to jednak ze stratami dla pracownika. „Kasa chorych wypłaca zasiłek chorobowy pracownikom, którzy nie są zdolni do pracy, przez okres do 78 tygodni w ciągu trzech lat, licząc od dnia rozpoczęcia niezdolności do pracy”, mówi pani adwokat. Jeżeli jednak choroba trwa dłużej, wówczas osobom nią dotkniętym wypłacany jest tzw. zasiłek dla bezrobotnych z tytułu niezdolności do pracy.

Podsumowując:

  • Jeśli w Niemczech osoba ubezpieczona w państwowej ubezpieczalni zachoruje, to pracodawca wypłaca przez 6 tygodni dotychczasowe wynagrodzenie. W sytuacji kiedy choroba się przedłuża, wynagrodzenie jest płacone dalej przez kasę chorych. Mowa tutaj o zasiłku chorobowym (niem. Krankengeld)
  • Zasiłek chorobowy wypłacany przez kasę chorych w Niemczech jest znacznie niższy, niż dotychczasowe wynagrodzenie
  • Wypłata zasiłku chorobowego wynosi w przypadku jednej i tej samej choroby do 78 tygodni. Po upływie trzech lat termin ten liczony jest od nowa
  • W przypadku kiedy kasa chorych odmawia wypłaty zasiłku chorobowego, można zwrócić się bezpłatnie o pomoc do niezależnej poradni dla pacjentów: www.patientenberatung.de
  • Na trzy miesiące przed upływem okresu zasiłku chorobowego należy się koniecznie skontaktować z ubezpieczalnią emerytalną oraz urzędem pracy, aby wyjaśnić dalszą sytuację finansową

Kto ma prawo do zasiłku chorobowego w Niemczech?

Prawo do zasiłku chorobowego ma w Niemczech generalnie każdy państwowo ubezpieczony pracownik w następujących sytuacjach:

  • W przypadku opieki stacjonarnej w szpitalu albo ośrodku rehabilitacyjnym, a pracodawca nie płaci więcej wynagrodzenia
  • W przypadku choroby uniemożliwiającej pracę, a pracodawca nie płaci więcej wynagrodzenia
  • Osoby pobierające ALG I obowiązują takie same regulacje, jak osoby zatrudnione

Kto nie ma prawa do zasiłku chorobowego w Niemczech?

Dzieci oraz małżonkowie ubezpieczeni bezpłatnie w ramach ubezpieczenia rodzinnego ubezpieczenia rodzinnego nie mają prawa do zasiłku chorobowego w Niemczech. Oprócz tego następujące grupy społeczne nie mogą liczyć na zasiłek chorobowy:

  • Studenci
  • Praktykanci
  • Osoby bezrobotne otrzymujące dochód obywatelski (te nadal otrzymują zasiłek)

Osoby z własną działalnościa gospodarczą i ubezpieczeniem państwowym

Osoby prowadzące własną działalność gospodarczą w Niemczech i posiadające ubezpieczenie państwowe same muszą zadbać o odpowiednie zabezpieczenie w przypadku długotrwałej choroby. Możliwe są trzy scenariusze:

  • Dana osoba płaci ulgową składkę wynoszącą 14 procent oraz składkę dodatkową, która jest w zależności od kasy chorych różna i wynosi średnio 1,6 procenta. W tym wypadku osoba ta nie otrzyma zasiłku chorobowego.
  • Dana osoba płaci normalną stawkę wynoszącą aktualnie 14,6 procenta wynagrodzenia brutto oraz składkę dodatkową. W tym wypadku osoba ta otrzyma zasiłek chorobowy od 43 dnia niezdolności do pracy. Należy jednak pamiętać, aby poinformować kasę chorych o chęci skorzystania z tej ochrony.
  • Dana osoba wykupuje w kasie chorych dodatkową składkę na zasiłek chorobowy. Jeśli chodzi o wypłatę zasiłku chorobowego, to w tej sytuacji zależy to od ustaleń zawartych z kasą chorych.
  • Dana osoba wykupuje prywatne ubezpieczenie na wypadek choroby.

Kiedy uzyskuje się prawo do zasiłku chorobowego w Niemczech?

Prawo do zasiłku chorobowego zaczyna obowiązywać z dniem, kiedy lekarz stwierdza niezdolność do pracy. Decydującą rolę odgrywa przy tym ciągłość zwolnień, tzn. wraz z upływem ważności jednego zwolnienia z pracy lekarz musi wypisać kolejne zwolnienie bezpośrednio po nim, tj. następnego dnia. Przykład: jeśli okres niezdolności do pracy kończy się w środę, to w czwartek należy się udać do lekarza po kolejne zwolnienie. W przeciwnym razie powstaje luka w roszczeniu i kasa chorych może odmówić wypłaty zasiłku.

W większości przypadków kasy chorych troszczą się o wszelkie formalności, a pacjent nie musi wypełniać żadnych formularzy czy wniosków.

Ile wynosi zasiłek chorobowy w Niemczech?

Wysokość zasiłku chorobowego jest ustanowiona w Niemczech przez ustawodawcę i wynosi 70 procent dotychczasowych zarobków brutto, ale nie więcej niż 90 procent zarobków netto.

Przykładowe obliczenie: pan A zarabia 3.000 euro brutto miesięcznie. A ma 34 lata, jest kawalerem i nie posiada dzieci. Jego dochód netto wynosi 1.977 euro, przy czym w tym wypadku uwzględniono już składkę dodatkową w wysokości 1,2 procenta. Rachunek zasiłku chorobowego w opisywanej sytuacji kształtuje się następująco:

Podstawa obliczeniaKwota w euro
Dochód brutto3.000
Dochód netto (1 klasa podatkowa, brak dzieci)1.977
70% dochodu brutto2.100
90% dochodu netto1.779
Miesięczna kwota zasiłku chorobowego brutto1.779
Minus ubezpieczenie emerytalne (9,3% )165
Minus ubezpieczenie na wypadek bezrobocia (1,3% )23
Minus ubezpieczenie pielęgnacyjne (1,525% )27
Dodatek dla bezdzietnych (0,35% z 80% dochodu brutto)8
Miesięczna kwota zasiłku chorobowego netto1.555
Dzienna kwota zasiłku chorobowego netto52
Różnica w stosunku do dochodu netto422

Wypłaty dodatkowe, jak na przykład Weihnachtsgeld czy dodatek urlopowy są brane pod uwagę przy obliczaniu zasiłku chorobowego, co pozwala nieco zwiększyć jego wysokość. Warto wiedzieć, że istnieje górna granica zasiłku chorobowego, która aktualnie wynosi 116,88 euro/dzień, a po potrąceniach w sumie około 3.068 euro miesięcznie.

Co się stanie, jeśli pojawią się wątpliwości odnośnie faktycznego stanu zdrowia pracownika?

Jeśli pracodawca podejrzewa, że pracownik przebywający na zwolnieniu lekarskim tak naprawdę nie jest chory, może skonsultować się ze służbami medycznymi kas chorych. „W pewnych okolicznościach są one zobowiązane do przedstawienia ekspertyzy, aby wykluczyć wszelkie wątpliwości co do niezdolności do pracy”, mówi Jutzi. Może to mieć miejsce na przykład wtedy, gdy pracownik jest wyjątkowo często chory tylko przez jeden dzień bezpośrednio przed lub po weekendzie.

Co jeśli podczas zwolnienia lekarskiego zachoruję dodatkowo na coś innego?

Jeśli pracownik przebywa na zwolnieniu lekarskim już od sześciu tygodni, a z powodu innej choroby jest nieobecny jeszcze dłużej, to pracodawca i tak nie będzie wypłacał mu wynagrodzenia przez okres dłuższy niż sześć tygodni. Kolejna choroba nie jest rozpatrywana odrębnie i nie jest podstawą do przedłużenia okresu wypłaty wynagrodzenia. „Jeżeli więc jesteś niezdolny do pracy przez pięć tygodni z powodu przeziębienia i dodatkowo złamiesz w tym okresie rękę, masz pecha.” Po sześciu tygodniach wynagrodzenie przestanie być wypłacane. Pracodawca nie musi bowiem kontynuować wypłat wynagrodzenia w okresie niezdolności do pracy spowodowanej nową chorobą.

„Jeśli jednak pracownik całkowicie wyzdrowieje i przyjdzie do pracy, a potem znów zachoruje, pracodawca będzie musiał ponownie wypłacać wynagrodzenie przez maksymalnie sześć tygodni nieobecności pracownika z powodu choroby”, mówi Brunswick.

Kiedy ponownie otrzymam wynagrodzenie od pracodawcy za czas niezdolności do pracy z powodu tej samej choroby?

Jeżeli pracownik jest wielokrotnie nieobecny w pracy z powodu tej samej choroby, to i tak przysługuje mu jedynie prawo do nieprzerwanego otrzymywania wynagrodzenia przez łącznie sześć tygodni. A zatem, jeśli pracownik jest nieobecny przez cztery tygodnie z powodu migreny, pracuje przez miesiąc, a następnie ponownie cierpi na migrenę, będzie otrzymywał wynagrodzenie już tylko przez dwa kolejne tygodnie. Jest to bowiem ta sama choroba.

Dopiero w sytuacji, gdy pomiędzy dniem zakończenia poprzedniej niezdolności do pracy a dniem rozpoczęcia kolejnej upłynęło sześć miesięcy, pracownik ponownie otrzyma pieniądze od swojego pracodawcy. Niezależnie od tego, po upływie dwunastu miesięcy od początku pierwszej niezdolności do pracy, pracownik znów nabywa prawo do wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy. Konkretnie oznacza to, że nawet w przypadku powtarzających się chorób, pracownik ma co roku prawo do otrzymywania przez sześć tygodni wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, nawet jeśli na przykład co cztery miesiące jest nieobecny przez kilka tygodni. „Dotyczy to przypadków, w których choroba nawraca, a przerwa pomiędzy kolejnymi jej wystąpieniami nie przekracza sześciu miesięcy”, wyjaśnia Brunswick. Jest to szczególnie ważne dla osób przewlekle chorych.

Co się dzieje, gdy umowa o pracę wygasa w okresie zwolnienia lekarskiego?

Jeśli pracownik przebywa na zwolnieniu lekarskim, a jego stosunek pracy wygasa w tym czasie, traci również prawo do dalszego otrzymywania wynagrodzenia. W takiej sytuacji jednak chory może otrzymać zasiłek chorobowy. Warunkiem uprawniającym do jego pobierania jest to, aby dokładnie cały okres niezdolności do pracy został potwierdzony przez lekarza. Brak odpowiedniego udokumentowania dla choćby jednego dnia choroby będzie bowiem skutkował tym, że kasa chorych przestanie wypłacać zasiłek chorobowy.

Czy osoba bezrobotna ma w Niemczech prawo do zasiłku chorobowego?

Jeśli osoba bezrobotna zachoruje na dłuższy okres czasu, również może otrzymać zasiłek chorobowy: jeśli osoba ubezpieczona otrzymywała zasiłek Arbeitslosengeld I przed wystąpieniem niezdolności do pracy, to po upływie sześciotygodniowego okresu wypłacania zasiłku przez Federalny Urząd Pracy (Bundesanstalt für Arbeit), pieniądze są wypłacane przez kasę chorych, mówi Brunswick. „Wysokość zasiłku chorobowego odpowiada wysokości ostatniego otrzymanego zasiłku dla bezrobotnych. Składki na ubezpieczenie społeczne są wówczas w pełni pokrywane przez kasę chorych”, wyjaśnia Brunswick. Osobom pobierającym zasiłek Arbeitslosengeld II nie przysługuje prawo do zasiłku chorobowego.

Niemcy: za mycie samochodu pod domem grożą surowe kary – nawet do 100.000 euro!

Admin
-
4
Niemcy: za mycie samochodu pod domem grożą surowe kary – nawet do 100.000 euro!

W piątki i weekendy przed myjniami samochodowymi w Niemczech często ustawiają się długie kolejki. A może by uniknąć czekania i umyć pojazd na własnej posesji lub na ulicy? W ten sposób można by też zaoszczędzić sobie drogi do myjni, czasu i pieniędzy. Ale czy w Niemczech jest to dozwolone? Oto najważniejsze informacje na ten temat.

Chcecie, żeby Wasze auto lśniło, więc szybko sięgacie po środek czyszczący, gąbkę i wiadro z wodą. Stop, nie tak szybko! Szanse na to, że będzie to dozwolone w jakiejkolwiek niemieckiej gminie, są nikłe. Powody związane z ochroną środowiska, z możliwym zanieczyszczeniem wód gruntowych, przemawiają przeciwko myciu samochodu na własnej posesji. Nie ma jednak jednolitej ustawy federalnej w tej sprawie, obowiązującej w całych Niemczech. Jest jednak kilka rzeczy, o których należy pamiętać.

Mycie samochodu na własnej posesji: podstawę prawną stanowi niemiecka ustawa o gospodarce wodnej

Niemiecka ustawa o gospodarce wodnej (niem. Wasserhaushaltsgesetz) stanowi podstawę prawną, jeśli chodzi o mycie samochodów na terenie prywatnym. Rzecz w tym, że może to prowadzić do zanieczyszczenia wód gruntowych. Ustawa o gospodarce wodnej dokładnie reguluje, w jaki sposób należy obchodzić się z wodami gruntowymi – czytamy w Focus Online.

Jeśli teren, na którym myjecie samochód, nie jest wybrukowany, istnieje zwiększone ryzyko zanieczyszczenia wód gruntowych. Nawet jeśli używacie tylko czystej wody, szkodliwe substancje, takie jak olej lub pozostałości smaru, mogą przedostać się do gruntu. Mycie samochodu zwykle wiąże się również z użyciem środków czyszczących, które także często trafiają do wód gruntowych.

Grzywny za zanieczyszczenie wód gruntowych

Ze względu na ochronę środowiska, mycie samochodu na własnej posesji jest zasadniczo niedozwolone. Aby dowiedzieć się, jakie dokładnie zasady obowiązują w danej gminie, można zwrócić się do zarządu gospodarki wodnej (niem. Wasserbehörde). Jest on również odpowiedzialny za wydawanie zezwoleń. Jednakże, aby uzyskać zezwolenie zgodnie z § 48 ust. 1 zdanie 1 niemieckiej ustawy o gospodarce wodnej, należy zadbać o to, aby żadne szkodliwe substancje nie przedostały się do wód gruntowych, ponieważ grożą za to wysokie grzywny sięgające nawet stu tysięcy euro.

  • Badenia-Wirtembergia: 500 – 50.000 €
  • Bawaria: 50 – 25.000 €
  • Berlin: (brak danych)
  • Brandenburgia: 25 – 50.000 €
  • Brema: 25 – 30.000 €
  • Hamburg: (brak danych)
  • Hesja: (brak danych)
  • Meklemburgia-Pomorze Przednie: (brak danych)
  • Dolna Saksonia: 50 – 50.000 €
  • Nadrenia Północna-Westfalia: 510 – 50.000 €
  • Nadrenia-Palatynat: 25,56 – 50.000 €
  • Saara: 25 – 50.000 €
  • Saksonia: 25 – 100.000 €
  • Saksonia-Anhalt: (brak danych)
  • Szlezwik-Holsztyn: 25 – 25.000 €
  • Turyngia: 50 – 50.000 €

Mycie samochodu na ulicy – czy to dozwolone?

Według Focus Online, wyżej wspomniany § 48 ust. 1 zdanie 1 niemieckiej ustawy o gospodarce wodnej nie ma zastosowania, jeśli myje się samochód na utwardzonej powierzchni, w tym przypadku na ulicy. Jednak w większości gmin jest to zakazane. Mycie auta na ulicy jest szczególnym rodzajem korzystania z dróg publicznych, za które gmina może pobierać opłaty. Przed umyciem pojazdu w takim miejscu należy koniecznie zasięgnąć informacji w gminie.

Wygląda więc na to, że znacznie łatwiej jest po prostu udać się do lokalnej myjni samochodowej, w której brudna woda jest odpowiednio odprowadzana do kanalizacji i nie trafia do wód gruntowych.

Źródło: www.24auto.de

Do 50.000 euro kary za koszenie trawnika. Oto za co jeszcze można otrzymać w Niemczech absurdalnie wysoką grzywnę!

Admin
-
1
Do 50.000 euro kary za koszenie trawnika. Oto za co jeszcze można otrzymać w Niemczech absurdalnie wysoką grzywnę!

Latem wiele osób w Niemczech lubi spędzać czas w przydomowym ogrodzie. Ale uwaga, niektórych czynności nie wolno w nim wykonywać w ogóle lub jedynie w określonych przedziałach czasowych, w przeciwnym razie mogą na Was zostać nałożone grzywny.

Zanim zabierzecie się za prace w ogrodzie, zastanówcie się, czy to odpowiednia chwila. Latem mieszkańcy Niemiec lubią położyć się na leżaku w ogrodzie i nieco odpocząć. Ale bywa, że spokój i cisza nie trwają długo, jeśli dokładnie w tym samym czasie sąsiad obok postanowi skosić trawnik. Ogólnie rzecz biorąc, w niemieckich ogrodach obowiązuje niepisana zasada, zgodnie z którą trzeba mieć wzgląd na inne osoby wokół nas, ale czy istnieją przepisy, za złamanie których grożą poważne kary?

Grzywny za grillowanie: dlaczego można nawet zostać pozwanym?

Tak naprawdę grzywny grożące mieszkańcom Niemiec za niektóre wykroczenia w ogrodzie są nieco zaskakujące. Chociaż ogólna zasada brzmi: „Dein Garten, deine Regeln” („Twój ogród, twoje zasady”), w rzeczywistości prawo do korzystania z tej przestrzeni jest ograniczone – nasze zachowanie nie może być bowiem uciążliwe dla osób trzecich ani szkodliwe dla środowiska. Jednym z przykładów jest grillowanie. Chociaż nie ma regulacji prawnych w tym zakresie, według portalu t-online.de sprawy z tym związane były już wielokrotnie rozpatrywane przez niemieckie sądy.

Sąsiadom może na przykład przeszkadzać dym unoszący się z grilla lub ogniska. W przypadku wspólnego ogrodu najlepiej jest przestrzegać regulaminu domu.

Koszenie trawnika w dni świąteczne – w Niemczech grozi za to kara pieniężna w wysokości do 50.000 euro

Zanieczyszczenie hałasem również może zostać uznane za wykroczenie. Ogólnie rzecz biorąc, naruszenie obowiązku zachowania ciszy w niedziele i święta lub w nocy od 22:00 do 6:00 może kosztować do 5.000 euro, zgodnie z informacjami podanymi na stronie internetowej bußgeldkatalog.org. Jednym z urządzeń, które generują hałas, są oczywiście kosiarki do trawy. Jednak grzywna za koszenie trawnika w niedziele i święta jest znacznie wyższa: za wykroczenie może zostać nałożona kara pieniężna w wysokości nawet 50.000 euro. To samo dotyczy np. dmuchawy do liści.

Wreszcie, co nie mniej ważne, niedozwolone jest szkodzenie środowisku we własnym ogrodzie. Dotyczy to na przykład stosowania niektórych środków ochrony roślin, które mogą zanieczyszczać wody gruntowe substancjami chemicznymi.

Jeśli użyjecie niedozwolonego środka chwastobójczego, możecie zostać ukarani grzywną w wysokości 25.000 euro, a niekiedy nawet 50.000 euro.

Wycinka drzew – na co należy zwrócić uwagę

Zabronione jest również ścinanie drzew, jeśli zamieszkują je określone gatunki zwierząt lub jeśli zbudowały na nich gniazda. Ponadto drzewa mogą być wycinane tylko w okresie pomiędzy 30 września i 1 marca i tylko wtedy, gdy nie są to niektóre drzewa liściaste i iglaste o obwodzie wynoszącym od 60 do 80 centymetrów.

Zabronione jest również wycinanie orzecha włoskiego, sosny zwyczajnej lub leszczyny tureckiej. Jak informuje portal bußgeld-info.de, na przykład w Bawarii grzywna za nielegalne wycięcie drzew może wynieść nawet 50.000 euro.

Co więcej, ten sam okres dla wycinki drzew dotyczy również przycinania żywopłotów. Zgodnie z federalną ustawą o ochronie przyrody (niem. Bundesnaturschutzgesetz), dozwolone jest jedynie formowanie i cięcie pielęgnacyjne. Jednak w przypadku żywopłotów obowiązuje również następująca zasada: jeśli znajdują się w nich żywe zwierzęta, a przycinanie żywopłotu mogłoby im przeszkadzać, wyrządzić im krzywdę lub je zabić, wówczas jest ono niedozwolone.

Prawidłowa utylizacja odpadów ogrodowych: uwaga, za spalanie śmieci mogą grozić wysokie kary!

Każdy, kto myśli, że odpady ogrodowe można po prostu wyrzucić na łonie natury, jest w dużym błędzie. Pozbywanie się odpadów w taki sposób jest surowo zabronione, a ci, którzy się do tego nie zastosują, muszą liczyć się z wysokimi grzywnami. Kary mogą wynieść od 300 do 2.500 euro.

Również spalanie odpadów nie jest dobrym pomysłem, ponieważ grozi za to grzywna w wysokości do 150 euro. W razie wątpliwości informacje na temat obowiązujących przepisów można uzyskać w gminie lub związku ogrodniczym w rodzinnym mieście. Udzielą one szczegółowych informacji na temat wymogów dotyczących utylizacji odpadów.

Powodem wysokich grzywien jest obciążenie ekosystemu spowodowane wyrzucaniem odpadów na łono natury.

Nie pozbywajcie się gniazd os na własną rękę – grozi za to grzywna w wysokości do 50.000 euro

Jeśli dokuczają Wam osy i odkryjecie ich gniazdo na własnej posesji, możecie wpaść na pomysł samodzielnego usunięcia i zniszczenia gniazda. Powinniście jednak powstrzymać się od tego. Taka ingerencja w środowisko życia owadów może kosztować od 5.000 do 50.000 euro.

Usunięcie gniazda lub przeniesienie zwierząt w inne miejsce zawsze wymaga oceny eksperta lub organu ochrony przyrody.

Przycinanie krzewów i żywopłotów: oto kiedy właściciele są do tego zobowiązani

Żywopłoty i krzewy, które wystają na chodniki lub ulice, mogą łatwo doprowadzić do wypadku. Przykładowo, piesi często narażają się na niebezpieczeństwo, schodząc z chodnika na jezdnię w celu ominięcia gałęzi. Właściciele są zatem zobowiązani do przycinania żywopłotów i krzewów tak, aby nad chodnikami były co najmniej dwa metry wolnej przestrzeni, nad ścieżkami pieszo-rowerowymi – 2,50 metra, a nad drogami, na których odbywa się ruch – 4,50 metra wolnej przestrzeni. Należy też zadbać o to, aby rośliny nie ograniczały widoczności znaków drogowych i latarni ulicznych.

Zgodnie z przepisami federalnej ustawy o ochronie przyrody, żywopłoty, drzewa i krzewy można przycinać wyłącznie w okresie od października do lutego. Poza tym okresem możliwe są jedynie delikatne cięcia formujące i pielęgnacyjne. Podczas sadzenia nowych drzew należy pamiętać o zachowaniu odpowiednich odległości od dróg publicznych.

Przycinanie żywopłotów: do 100.000 euro grzywny

Nieprzestrzeganie przepisów dotyczących przycinania żywopłotów i krzewów może być naprawdę kosztowne. Przycinanie żywopłotów jest zabronione w okresie od 1 marca do 30 września. Jest to uregulowane w federalnej ustawie o ochronie przyrody (niem. Bundesnaturschutzgesetz, BNatSchG), w § 39 ust. 5. Za złamanie tych przepisów w skrajnych przypadkach grozi kara grzywny w wysokości od 50.000 do 100.000 euro.

Istnieją jednak wyjątki: zakaz dotyczy tylko radykalnego przycinania i całkowitego wycinania żywopłotu. Zwykłe cięcia formujące i pielęgnacyjne są dozwolone przez cały rok, pod warunkiem, że nie przeszkadzają ptakom ani innym zwierzętom tam żyjącym.

Źródło: www.infranken.de

Transfer pieniędzy za granicę – jak wysłać pieniądze do Polski?

Admin
-
2
Transfer pieniędzy za granicę – jak wysłać pieniądze do Polski?

Wiele osób zadaje sobie pytanie jak przesłać pieniądze z Niemiec do Polski. Ci, którzy posiadają w Niemczech konto bankowe (tutaj przeczytasz jak je otworzyć) nie powinni mieć z tym problemów, gdyż mogą wykonać przelew SEPA (Single Euro Payments Area). Ta forma przelewu została wprowadzona w roku 2008 i dotyczy wszystkich krajów Unii Europejskiej, a także Islandii, Liechtensteinu, Norwegii oraz Szwajcarii. Jego zaletą jest fakt, iż trwa on praktycznie tyle samo, jak przelew krajowy oraz nie są naliczane dodatkowe opłaty. Aby dokonać przelewu SEPA, wystarczy znać numer IBAN odbiorcy. Poniżej przetłumaczony przez nas druczek do przelewu na terenie Unii Europejskiej:


Uwagi do powyższego druczku:

  • Punkt 3 może pozostać pusty
  • W punkcie 4 można podać datę wykonania przelewu, jeśli ma on mieć miejsce w późniejszym terminie
  • W punkcie 5 należy postawić krzyżyk, jeśli potrzebne jest oddzielne poświadczenie przelewu
  • W punktach 6 należy podać aktualną datę oraz złożyć podpis

Drogie przewalutowanie

Sam przelew SEPA nie jest drogi, ale uwaga na przewalutowanie. Przesyłając euro z niemieckiego konta na konto złotówkowe w Polsce, bank automatycznie przewalutuje nam walutę po swoim, często bardzo wysokim kursie. Chcąc uniknąć tej opłaty, warto rozważyć możliwość otwarcia rachunku walutowego w Polsce. Dzięki temu możecie przesyłać euro bez przewalutowania, a następnie wymieniać je na złotówki. Przy zakładaniu konta walutowego warto sprawdzić, czy bank nie pobiera dodatkowych opłat za przelewy przychodzące z zagranicy lub wypłatę środków z bankomatu. Rachunek walutowy to dobre rozwiązanie dla tych, którzy nie chcą przepłacać w bankach ani nosić ze sobą gotówki do kantorów stacjonarnych. Jeśli przesyłacie pieniądze z Waszego niemieckiego konta na konto polskie osoby trzeciej, koniecznie zapytajcie ją czy posiada konto walutowe.

Czy warto korzystać z firm oferujących przelewy online?

Firmy oferujące przesyłanie pieniędzy online, pobierają najczęściej prowizję lub przeliczają pieniądze po gorszym kursie.

Oczywiście możecie też założyć konto bankowe w Niemczech i przesyłać z niego środki na konto walutowe w Polsce. Na naszej stronie znajdziecie porównywarkę, która zawiera darmowe konta bankowe:

Konto bankowe w Niemczech

„Czy ma Pan/Pani jeszcze jakieś pytania?” Oto jak najlepiej odpowiedzieć na pytanie, które często pada podczas rozmowy kwalifikacyjnej

Admin
-
2
„Czy ma Pan/Pani jeszcze jakieś pytania?” Oto jak najlepiej odpowiedzieć na pytanie, które często pada podczas rozmowy kwalifikacyjnej

Podczas rozmowy kwalifikacyjnej pada wiele pytań, zwłaszcza ze strony samych rekruterów. Na koniec także kandydat ma możliwość ich zadania, ale co w sytuacji, gdy nie ma pomysłu, o co zapytać?

Jeśli wszystko pójdzie dobrze, po złożeniu aplikacji zostaniecie zaproszeni na rozmowę kwalifikacyjną. Dla wielu kandydatów oznacza to spory stres – w końcu chcą wywrzeć jak najlepsze wrażenie na potencjalnym nowym pracodawcy. W tym celu trzeba wybrać odpowiedni strój, zapoznać się z informacjami na temat firmy i jej filozofii, a także przygotować się na szereg pytań, np. o słabe strony kandydata. Powinniście być również przygotowani na nietypowe pytania, które mają na celu zbicie z tropu osoby ubiegającej się o pracę.

Pod koniec rozmowy kwalifikacyjnej rekruter zazwyczaj pyta, czy kandydat ma jakieś pytania do firmy lub osoby przeprowadzającej spotkanie. Ale jak najlepiej zareagować i jakie pytania zadać?

„Czy ma Pan/Pani jeszcze jakieś pytania?” – ten moment to szansa dla kandydatów

Pod koniec rozmowy kwalifikacyjnej rekruterzy często dają kandydatom szansę na wykazanie zainteresowania pracą i przedsiębiorstwem, w którym ubiegają się o stanowisko. Zwracając się do kandydatów z pytaniem „Czy ma Pan/Pani jeszcze jakieś pytania?”, chcą skłonić ich do otwartości i lepiej ich poznać.

Magazyn Forbes radzi jednak, by przed udzieleniem właściwej odpowiedzi najpierw podsumować to, co zostało powiedziane do tej pory. Na przykład w następujący sposób: „Naprawdę miło mi się rozmawiało i doceniam to, że otwarcie i szczerze opowiedziała mi Pani o obowiązkach na tym stanowisku, kulturze firmy oraz obecnej sytuacji związanej z dalszym rozwojem firmy”. Następnie możecie jeszcze raz podkreślić zainteresowanie pracą i zapytać o dalszy przebieg procesu rekrutacyjnego.

Jakich pytań lepiej nie zadawać

Jest kilka pytań, których na tym etapie kandydaci nie powinni zadawać. Ogólnie rzecz biorąc, dotyczy to wszystkich informacji, które można łatwo znaleźć na stronie internetowej firmy lub wpisując zapytanie w okno wyszukiwarki internetowej.

Artykuł w Forbes sugeruje również, aby unikać pytań, na które można odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Lepiej, aby pytania były otwarte, tak aby możliwa była dłuższa odpowiedź ze strony firmy/osoby rekrutującej.

„Dlaczego zaprosili mnie Państwo na rozmowę?” – pytania, które powinniście zadać

Oto garść inspiracji, jakie pytania można zadać, aby zasygnalizować zainteresowanie pracą i firmą:

  • „Dlaczego przyjął Pan/przyjęła Pani ofertę zatrudnienia na tym stanowisku?”
  • „Dlaczego zaprosili mnie Państwo na rozmowę kwalifikacyjną?”
  • „Jakie cechy powinien posiadać kandydat na to stanowisko?”
  • „Co może mi Pan/Pani powiedzieć na temat zespołu, z którym być może będę miał/a możliwość pracować?”
  • „Jak wyglądałyby moje codzienne zadania?”
  • „Jak kształtuje się dalsza kariera zawodowa pracowników na podobnym stanowisku w tej firmie?”

Artykuł Forbesa został również udostępniony na Facebooku, gdzie czytelnicy wspomnieli o kilku innych możliwych pytaniach, które sami zadawali podczas rozmów kwalifikacyjnych.

  • „Zawsze pytałem, jak wygląda normalny dzień pracy w biurze lub firmie”
  • „Aby móc ocenić atmosferę w miejscu pracy: Jak duża jest rotacja pracowników – i jak Pan/Pani sądzi, co może być tego przyczyną?”
  • „Ile pomysłów i sugestii pracowników zostało wdrożonych?”
  • „Czy jest to nowe stanowisko? Jeśli nie: co stało się z moim poprzednikiem?”
  • „Co może mi Pan/Pani powiedzieć na temat możliwości awansu lub doskonalenia zawodowego w firmie?”

Oczywiście wszystkie te pytania są jedynie inspiracją i nie gwarantują, że Wasza kandydatura zostanie ostatecznie zaakceptowana. Ale Jochen Mai, założyciel portalu Karrierebibel, jest przekonany, że na pytanie „Czy ma Pan/Pani jeszcze jakieś pytania?” może być tylko jedna poprawna odpowiedź: „Tak. Zdecydowanie! Absolutnie! I to wiele!” Ponieważ on również jest przeświadczony, że jest to szansa dla kandydatów – i należy ją jak najlepiej wykorzystać.

Źródło: www.tz.de

Niemcy: oto ile pieniędzy powinniście mieć teraz na swoim koncie, aby utrzymać obecny standard życia na emeryturze

Admin
-
0
Niemcy: oto ile pieniędzy powinniście mieć teraz na swoim koncie, aby utrzymać obecny standard życia na emeryturze

Dobra książka w jednej ręce, koktajl z parasolką w drugiej i brak jakichkolwiek zmartwień – przynajmniej tych dotyczących finansów: zapewne wielu mieszkańców Niemiec marzy o takiej spokojnej emeryturze.

Ale sama emerytura nie wystarczy do tego, by udało się spełnić to marzenie. Trzeba dodatkowo oszczędzać samemu, gdzie tylko się da – i pójść o krok dalej, inwestując te oszczędności.

Bo jeśli ograniczycie się wyłącznie do oszczędzania, trudno będzie zrealizować ten cel, jak wynika z analizy przeprowadzonej przez platformę finansową Weltsparen. Z dalszej części tego artykułu dowiecie się, ile pieniędzy musielibyście mieć już na swoim koncie, aby utrzymać obecny standard życia na emeryturze.

O metodzie:

Obliczenia opierają się na następujących założeniach: rozpoczęcie pracy zawodowej w wieku 25 lat, przejście na emeryturę w wieku 67 lat oraz średnia oczekiwana długość życia wynosząca 81 lat dla mężczyzn i kobiet. Przeciętny czas pozostawania na emeryturze wynosi więc około 14 do 15 lat z tendencją wzrostową. Uwzględniono podatki i inflację. Ponadto, dla lepszego porównania, przy obliczaniu wynagrodzenia netto przyjęto następujące założenia: osoby niezamężne, nieposiadające dzieci, należące do pierwszej klasy podatkowej, mieszkające w jednym z landów zachodnich, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem i płacące podatek kościelny.

Ile pieniędzy powinniście mieć na swoim koncie w wieku 30 lat?

Jeśli chcielibyście utrzymać obecny standard życia w podeszłym wieku, teoretycznie już dziś musielibyście mieć odłożone na koncie około 48.000 euro. Suma ta jest wynikiem następujących obliczeń:

30-latkowie zarabiają w Niemczech średnio 44.606 euro brutto rocznie, co po zniesieniu podatku solidarnościowego daje miesięcznie 2.438 euro netto. W przypadku osób niezamężnych i bezdzietnych świadczenie emerytalne wyniesie wówczas 1.386 euro miesięcznie. Aby utrzymać obecny standard życia w starszym wieku, zabraknie średnio niemal 1.052 euro miesięcznie (2.438 euro – 1.386 euro = 1.052 euro).

W sumie, przy założeniu 15 lat pobierania emerytury, daje to 170.000 euro po uwzględnieniu inflacji, czyli faktu, że Wasze pieniądze z biegiem lat tracą na wartości.

Zakładając, że będziecie postępowali zgodnie z zaleceniami ekspertów, którzy sugerują, by co miesiąc odkładać 10% swojej pensji netto, to do czasu przejścia na emeryturę w wieku 67 lat zgromadzicie jeszcze około 122.000 euro (przy założeniu braku odsetek) – o 48.000 euro za mało (170.000 euro – 122.000 euro = 48.000 euro). O tym, co możecie zrobić, by lepiej zagospodarować swoje pieniądze i pomnażać oszczędności, przeczytacie w ostatniej części tego artykułu.

WiekŚrednie roczne wynagrodzenie bruttoŚrednie miesięczne wynagrodzenie nettoBrakująca kwota*Kwota, którą można jeszcze zaoszczędzić**Kwota, która powinna być już teraz na koncie
3044.600 euro2.438 euro170.000 euro122.000 euro48.000 euro
4052.221 euro2.775 euro205.000 euro91.000 euro114.000 euro
5053.720 euro2.840 euro199.000 euro58.000 euro141.000 euro
6053.549 euro2.832 euro192.000 euro24.000 euro168.000 euro

* w przypadku pobierania emerytury przez 15 lat

** odkładając 10% wynagrodzenia netto miesięcznie do 67. roku życia

Ile pieniędzy powinniście mieć na swoim koncie w wieku 40 lat?

Teoretycznie powinniście do tej pory zaoszczędzić znacznie więcej: 114.000 euro. Kwota ta jest wynikiem następujących obliczeń:

40-latkowie zarabiają w Niemczech średnio 52.221 euro brutto rocznie, czyli około 2.775 euro netto miesięcznie po zniesieniu podatku solidarnościowego. Mogą więc liczyć na emeryturę w wysokości 1.578 euro miesięcznie. Aby utrzymać obecny standard życia w starszym wieku, zabraknie średnio około 727 euro miesięcznie (2.775 euro – 1.578 euro = 1.197 euro).

Przy założeniu 14 lat pobierania emerytury zabraknie 205.000 euro po uwzględnieniu inflacji, czyli faktu, że Wasze pieniądze z biegiem lat tracą na wartości.

Jeśli jednak od tej pory będziecie odkładać co miesiąc 10% swojej pensji netto, to do czasu przejścia na emeryturę w wieku 67 lat zgromadzicie około 91.000 euro (przy założeniu braku odsetek) – o 114.000 euro za mało (205.000 euro – 91.000 euro = 114.000 euro). O tym, co możecie zrobić, by lepiej zagospodarować swoje pieniądze i pomnażać oszczędności, przeczytacie w ostatniej części tego artykułu.

Ile pieniędzy powinniście mieć na swoim koncie w wieku 50 lat?

141.000 euro: taką sporą sumkę potrzebujecie, aby utrzymać obecny standard życia na emeryturze. Oto z czego to wynika:

50-latkowie zarabiają w Niemczech średnio 53.720 euro brutto rocznie. Oznacza to, że co miesiąc na ich konto wpływa około 2.840 euro netto.

Tym samym będą oni później uprawnieni do pobierania świadczenia emerytalnego w wysokości 1.615 euro, co oznacza, że każdego miesiąca otrzymają o 1.1225 euro mniej niż obecnie zarabiają (2.840 euro – 1.615 euro = 1.225 euro). Przy założeniu 15 lat pobierania emerytury zabraknie więc 199.000 euro po uwzględnieniu inflacji, czyli faktu, że Wasze pieniądze z biegiem lat tracą na wartości.

Jeśli teraz będziecie odkładać co miesiąc 10% swojej pensji netto, to do czasu przejścia na emeryturę w wieku 67 lat będziecie mogli zaoszczędzić jeszcze 58.000 euro (przy założeniu braku odsetek) – o 141.000 euro za mało, aby standard życia na emeryturze pozostał niezmieniony. O tym, co możecie zrobić, by lepiej zagospodarować swoje pieniądze i pomnażać oszczędności, przeczytacie w ostatniej części tego artykułu.

Ile pieniędzy powinniście mieć na swoim koncie w wieku 60 lat?

Jeśli nie zrobicie nic innego ze swoimi pieniędzmi, tylko będziecie je trzymać na koncie lub książeczce oszczędnościowej, to w najlepszym przypadku będziecie potrzebować już teraz ogromnej sumy 168.000 euro. Tylko wtedy będziecie mogli pozwolić sobie na emeryturze na tyle samo, co obecnie, wyłącznie dzięki oszczędzaniu. Kwota ta jest wynikiem następujących obliczeń:

Osoba, która ma dziś 60 lat, zarabia w Niemczech średnio 53.549 euro brutto rocznie, czyli 2.832 euro netto miesięcznie. Jeśli jej pensja pozostanie na takim samym poziomie do momentu przejścia na emeryturę, może liczyć na świadczenie emerytalne w wysokości 1.659 euro. To o 1.173 euro mniej niż zarabia obecnie (2.832 euro – 1.659 euro = 1.173 euro).

Przy założeniu 15 lat pobierania emerytury zabraknie 192.000 euro po uwzględnieniu inflacji, czyli faktu, że Wasze pieniądze z biegiem lat tracą na wartości.

Jeśli teraz będziecie odkładać co miesiąc 10% swojej pensji netto, to do czasu przejścia na emeryturę w wieku 67 lat będziecie mogli zaoszczędzić jeszcze 24.000 euro (przy założeniu braku odsetek) – o 168.000 euro za mało, aby standard życia na emeryturze pozostał niezmieniony (192.000 euro – 24.000 euro = 168.000 euro). O tym, co możecie zrobić, by lepiej zagospodarować swoje pieniądze i pomnażać oszczędności, przeczytacie w ostatniej części tego artykułu.

Co możecie zrobić, jeśli zaoszczędziliście zbyt mało pieniędzy?

Wyliczenia opierają się na założeniu, że po prostu odkładacie swoje pieniądze na nieoprocentowanym rachunku bieżącym lub książeczce oszczędnościowej. W ten sposób nie mogą one pracować dla Was, a wręcz nieustannie tracą na wartości z powodu inflacji. Jeśli będziecie nadal tak postępować, na starość będziecie musieli ograniczać swoje wydatki – chyba że zaoszczędzicie spore sumy, o których mowa powyżej.

Lepiej jest regularnie inwestować swoje oszczędności. Dobrze nadają się do tego tak zwane fundusze indeksowe, w skrócie ETF-y („Exchange Traded Funds”). ETF-y to specjalne fundusze akcyjne, czyli całe koszyki wielu różnych akcji. Ich zadaniem jest odzwierciedlanie zachowania się danego indeksu giełdowego, takiego jak Dax czy MSCI World.

Charakterystyczną cechą jest tutaj tzw. pasywny sposób zarządzania – celem funduszy ETF nie jest to, aby osiągnąć lepszy wynik niż benchmark, np. indeks giełdowy. Zadaniem zarządzającego jest jak najdokładniejsze odwzorowanie indeksu i wiernie naśladowanie jego zmiany.

Dużą zaletą ETF-ów są znacznie niższe koszty związane z inwestycją niż w przypadku funduszy, w których zarządzający realizują własne strategie, tak aby osiągnąć lepszy wynik niż benchmark, np. indeks giełdowy i w przypadku których inwestorzy liczą na uzyskanie wyższych stóp zwrotu.  Obowiązuje tu jednak zasada: im wcześniej zaczniecie, tym lepiej.

Jest tak dlatego, że im dłużej inwestujecie w ETF-y, tym większy efekt procentu składanego i tym większe prawdopodobieństwo, że w długim terminie będziecie w stanie odrobić ewentualne krótkoterminowe straty. ETFy są bowiem oparte o indeksy, a ich ceny mogą się znacznie wahać. Niekorzystne ruchy cen indeksów bazowych mają bezpośrednie przełożenie na ceny funduszy ETF.

Z drugiej strony także i tutaj sprawdza się powiedzenie: lepiej późno niż wcale. Można przecież pomnażać swoje oszczędności dzięki ETF-om także po osiągnięciu wieku emerytalnego, nie trzeba kończyć przygody z inwestowaniem po osiągnięciu 67. roku życia. Jeśli wejdziecie w to dopiero w wieku 60 lat, to nawet powinniście kontynuować, gdyż ETF-y są inwestycją długoterminową, którą powinniście utrzymywać przez co najmniej 15 lat.

Przykładowo, jeśli zaczniecie w wieku 30 lat, nie tylko zamkniecie lukę emerytalną w wysokości 164.000 euro, ale dodatkowo zyskacie 152.000 euro (316.000 euro – 164.000 euro = 152.000 euro).

(inwestując kwotę odpowiadającą dziesięciu procentom wynagrodzenia netto)

Oczywiście podane dane są wartościami uśrednionymi. Wasza indywidualna sytuacja będzie prawdopodobnie wyglądać nieco inaczej. Tym niemniej powyższa kalkulacja daje wyobrażenie o tym, jak można skutecznie pomnażać swoje oszczędności zamiast trzymać je na nieoprocentowanym rachunku.

Źródło: www.t-online.de

Nieopodatkowane dodatki do wynagrodzenia: przegląd świadczeń dla pracowników w Niemczech

Admin
-
0
Nieopodatkowane dodatki do wynagrodzenia: przegląd świadczeń dla pracowników w Niemczech

Pracownicy chcą zarabiać więcej, firmy chcą motywować, ale też ograniczać koszty. Nieopodatkowane dodatki do wynagrodzenia mogą być optymalnym rozwiązaniem dla obu stron. Pracownicy odnoszą korzyści finansowe, a dla pracodawców wydatki są niższe w porównaniu z podwyżką wynagrodzenia. W przypadku podwyżki część pieniędzy wędruje na konto urzędu skarbowego – dzięki nieopodatkowanym dodatkom do wynagrodzenia cała kwota trafia bezpośrednio do pracownika. Istnieją różne formy nieopodatkowanych benefitów pracowniczych. Poniżej przedstawiamy kilka przykładów i pokazujemy, które świadczenia są wolne od podatku…

Nieopodatkowane dodatki do pensji – co to takiego?

Nieopodatkowane benefity to świadczenia przyznawane przez pracodawcę jako dodatek do normalnego wynagrodzenia. W ich przypadku nie trzeba odprowadzać do urzędu skarbowego żadnych podatków ani składek na ubezpieczenie społeczne. To właśnie sprawia, że są one tak popularne i atrakcyjne: w całości trafiają do pracownika – kwota brutto i netto jest taka sama.

To duża różnica w porównaniu z podwyżką wynagrodzenia. Ta ostatnia musi być w pełni opodatkowana. Przy wzroście wynagrodzenia o 150 euro, w zależności od klasy podatkowej, niekiedy tylko nieco ponad połowa tej kwoty trafia do pracownika. Reszta wędruje do państwowej kasy – i tym samym prawdziwy cel de facto nie zostaje osiągnięty.

Nieopodatkowane dodatki jako alternatywa dla podwyżki wynagrodzenia?

Z tego punktu widzenia nieopodatkowane dodatki są lepsze niż podwyżka pensji. Oto proste porównanie: wolny od podatku bonus o wartości 500 euro daje pracownikowi dokładnie tyle – w jego kieszeni pozostaje równowartość 500 euro. Przy podwyżce wynagrodzenia o tę samą kwotę, otrzyma się znacznie mniej, po opłaceniu podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. Obowiązuje jednak również następująca zasada: benefity wolne od podatku są świadczeniami rzeczowymi lub przeznaczonymi na ściśle określony cel.

Nie otrzymujecie tak po prostu zwolnionych z podatku pieniędzy, którymi możecie swobodnie dysponować. Pracodawca może pokrywać określone koszty lub zapewniać świadczenia w naturze. Jako pracownicy odnosicie korzyści finansowe, ponieważ sami możecie zaoszczędzić pieniądze. Nieopodatkowane dodatki nie są zatem prostym substytutem podwyżki, ale jej uzupełnieniem.

Zalety nieopodatkowanych dodatków do wynagrodzenia

Jedna z zalet nieopodatkowanych dodatków do pensji jest już jasna: zyskujecie więcej, niż gdybyście otrzymali jedynie zwykłą podwyżkę brutto przy okazji kolejnych negocjacji płacowych. Ponadto, takie nieopodatkowane świadczenia są dobrym kompromisem w trudnych negocjacjach płacowych. Jeśli wyobrażenia dotyczące wynagrodzenia mocno się rozmijają, dodatkowe świadczenia oferowane przez pracodawcę mogą okazać się wspólnym mianownikiem.

Dziennikarz ekonomiczny Daniel Schönwitz mówi: „Ci, którzy domagali się 5.000 euro więcej rocznie, mogliby być równie zadowoleni z 2.500 euro w formie nieopodatkowanych dodatków do wynagrodzenia. W ten sposób można zniwelować nawet większe różnice – zwłaszcza, że pracodawca również oszczędza – na swojej części składek na ubezpieczenie społeczne”.

Korzyści dla pracodawców i pracowników

Zamiast nieudanych rozmów pełnych frustracji, obie strony dochodzą do korzystnego porozumienia. Co więcej, taka inwestycja we własny personel może leżeć w interesie firmy. Bezpośrednia korzyść finansowa leży po stronie pracownika, ale pracodawcy również korzystają z pozytywnych efektów:

  • Większa satysfakcja
    Każdy pracownik jest zadowolony, gdy jego osiągnięcia są zauważane i odpowiednio nagradzane. Dzięki nieopodatkowanym dodatkom do wynagrodzenia można zwiększyć satysfakcję i motywację w zespole.
  • Większa lojalność
    Firmy muszą starać się zatrzymać pracowników i pozostać atrakcyjnym pracodawcą. Wymagania i oczekiwania są wysokie, nieopodatkowane benefity mogą być dużym plusem dla employer brandingu. Ponadto okazane uznanie zwiększa identyfikację pracowników z firmą.
  • Lepsze wyniki
    Istnieje wyraźna korelacja między zadowolonymi, zmotywowanymi zespołami a osiąganymi przez nie wynikami. Im lepiej czują się pracownicy, tym większe odnoszą sukcesy. Dzięki nieopodatkowanym dodatkom do pensji i rosnącej satysfakcji, pracodawcy mogą oczekiwać lepszych wyników.
  • Niższe koszty
    Nieopodatkowane bonusy to stosunkowo tani sposób na zrobienie czegoś dobrego dla pracowników. Konieczność odprowadzenia podatku i składek na ubezpieczenie społeczne sprawiają, że podwyżki wynagrodzeń są znacznie bardziej kosztowne dla firmy.

Kolejnym argumentem przemawiającym na korzyść nieopodatkowanych dodatków do pensji jest to, że są one równie łatwe do wdrożenia, jak podwyższenie wynagrodzenia.

Przykłady nieopodatkowanych dodatków do wynagrodzenia

Ale czym tak naprawdę mogą być dodatki do wynagrodzenia zwolnione z podatku? Poniżej prezentujemy przykładowe świadczenia i dodatki oferowane przez pracodawców w Niemczech:

Świadczenia w naturze

Pracodawcy mogą przyznawać pracownikom świadczenia o wartości do 50 euro miesięcznie, które są zwolnione z podatku. Mogą to być na przykład bilety (do kina, teatru, na imprezy, mecze piłki nożnej…), vouchery na benzynę (a także bony na inne towary) lub vouchery do restauracji. 50 euro to dopuszczalny limit, co oznacza, że po jego przekroczeniu cała kwota podlega opodatkowaniu. Niewykorzystanych kwot nie można przenieść na kolejny miesiąc.

Samochód służbowy

Jeśli samochód firmowy jest wykorzystywany wyłącznie do celów służbowych, pracownicy nie muszą płacić podatku. Jeśli mogą z niego korzystać również do celów prywatnych, wówczas musi to być opodatkowane jako korzyść pieniężna (niem. geldwerter Vorteil).

Laptop, smartfon lub inne urządzenia

Pracownicy mogą otrzymać laptopy, smartfony lub inne urządzenia i nie muszą w związku z tym płacić podatku. Mogą używać tych sprzętów także do celów prywatnych. Jedynym warunkiem jest to, że oficjalnie pozostają one w posiadaniu pracodawcy i są przekazywane pracownikom jedynie do użytku. W przypadku rozwiązania umowy o pracę urządzenia muszą zostać zwrócone.

Ochrona zdrowia

Zdrowie jest ważne – również dla pracodawców, którzy mogą dbać o tę kwestię  pokrywając związane z tym koszty. Każdego roku pracodawca może przeznaczyć na ten cel 500 euro, od której to kwoty nie trzeba płacić podatku. Można je wykorzystać na przykład na sfinansowanie kosztów masaży, kursów dotyczących sposobów radzenia sobie ze stresem, czy innych działań prozdrowotnych.

Zniżka dla pracowników

Powszechną praktyką jest udzielanie rabatów pracowniczych i oferowanie pracownikom własnych produktów po obniżonej cenie. W tym przypadku dopuszczalny roczny limit to 1.080 euro. Przykład: otrzymujecie 50-procentową zniżkę pracowniczą i kupujecie od pracodawcy towary o wartości 2.000 euro po cenie 1.000 euro – zaoszczędzone 1.000 euro pozostaje wolne od podatku, ponieważ jest objęte ulgą.

Opieka nad dzieckiem

Atrakcyjny nieopodatkowany dodatek dla pracujących rodziców: koszty opieki nad dziećmi (w nieograniczonej wysokości) mogą być pokryte przez szefa bez konieczności płacenia podatku. Ten przepis ma zastosowanie, jeśli dzieci nie są jeszcze w wieku szkolnym i w godzinach pracy rodziców przebywają w żłobku, przedszkolu lub z opiekunką. Ponadto, w sytuacjach awaryjnych, gdy nagle zajdzie potrzeba zapewnienia dziecku opieki, firma może zwrócić koszty w wysokości do 600 euro.

Dokształcanie

Jeśli chcecie dalej się kształcić, Wasz pracodawca może pokryć koszty kursów i szkoleń. Jest to możliwe, jeśli są one bezpośrednio związane z Waszą pracą i podnoszą Wasze kwalifikacje w tym zakresie. Jeśli Wasz szef nie pokrywa kosztów dokształcania, możecie wykazać je w swoim zeznaniu podatkowym jako koszty uzyskania przychodu (niem. Werbungskosten).

Akcje spółki

Jeśli firma nieodpłatnie przekazuje pracownikom akcje lub oferuje ich zakup po obniżonej cenie, dopuszczalny limit zwolnienia z podatku wynosi 1.440 euro. W ten sposób pracownicy mogą przez długi czas czerpać korzyści ze wzrostu wartości przedsiębiorstwa.

Erwerbsminderungsrente: Oto kto ma w Niemczech prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy!

Admin
-
1
Erwerbsminderungsrente: Oto kto ma w Niemczech prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy!

Erwerbsminderungsrente, czyli renta z tytułu niezdolności do pracy, ma na celu wsparcie finansowe ludzi, którzy doświadczyli trudnych sytuacji życiowych, np. mieli wypadek, który uniemożliwił im powrót do wcześniej wykonywanej pracy lub są przewlekle chorzy, a nie osiągnęli jeszcze ustawowego wieku emerytalnego.

Ale jakie wymogi trzeba spełnić, aby ją otrzymać? Jaka jest wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy? I co jeszcze powinno się wziąć pod uwagę? Oto odpowiedzi na najważniejsze pytania dot. Erwerbsminderungsrente.

Jakie rodzaje renty z tytułu niezdolności do pracy funkcjonują w Niemczech?

Zasadniczo, jeśli chodzi o pracowników, którzy są ubezpieczeni w ramach powszechnego systemu emerytalnego, istnieją dwa rodzaje renty z tytułu niezdolności do pracy:

  • Renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy jest wypłacana przez Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe (Deutsche Rentenversicherung), jeśli z powodów zdrowotnych nie jesteście już w stanie w ogóle wykonywać pracy zarobkowej, lub jeśli możecie pracować, ale nie dłużej niż trzy godziny dziennie.
  • Renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy: to świadczenie otrzymacie, jeśli z powodów zdrowotnych nie możecie już pracować w pełnym wymiarze godzin, a tylko od trzech do sześciu godzin dziennie. Szczególna zasada dotyczy osób urodzonych przed 2 stycznia 1961 roku: jeśli możecie wykonywać swoją dotychczasową lub porównywalną pracę przez mniej niż sześć godzin dziennie, renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy przysługuje Wam nawet wtedy, gdy inną pracę jesteście w stanie wykonywać przez ponad sześć godzin dziennie. Ten przepis nie obowiązuje w odniesieniu do młodszych roczników.

Macie również prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, jeśli pracujecie w zakładzie pracy dla osób niepełnosprawnych uznawanym przez właściwe instytucje państwowe.

W tym przypadku nie musicie również spełniać wymogu pięcioletniego okresu ubezpieczeniowego (tzw. okresu oczekiwania) w ustawowym ubezpieczeniu emerytalno-rentowym. Jeśli pracowaliście w takim zakładzie pracy dla osób niepełnosprawnych nieprzerwanie przez co najmniej 20 lat, także jesteście uprawnieni do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Do 2001 roku istniała tzw. EU-Rente, inaczej Erwerbsunfähigkeitsrente. Została ona jednak zastąpiona przez tzw. Erwerbsminderungsrente. Aby ją otrzymać, trzeba spełnić inne kryteria niż poprzednio.

Jakie warunki trzeba spełnić, aby otrzymać w Niemczech rentę z tytułu niezdolności do pracy?

Aby otrzymać rentę z tytułu częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy, musicie spełnić pewne kryteria.

  • Musicie wykazać min. 5-letni okres ubezpieczeniowy (tzw. okres oczekiwania) w ustawowym ubezpieczeniu emerytalno-rentowym. Ponadto w okresie ostatnich pięciu lat przed wystąpieniem niezdolności do pracy musicie wykazać co najmniej trzy lata, w których odprowadzane były obowiązkowe składki.
  • Nie osiągnęliście jeszcze normalnego wieku emerytalnego.
  • Przyczyną niezdolności do pracy musi być choroba lub niepełnosprawność.

Warunkiem jest również to, że z medycznego punktu widzenia nie jest możliwe, abyście odzyskali pełną zdolność do pracy.

Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe sprawdzi dokładnie, czy w Waszym przypadku nie jest możliwy powrót do pracy – przy założeniu, że poddacie się rehabilitacji, leczeniu lub innym zabiegom medycznym (zob. niżej).

Co ciekawe, większość rent  przyznawanych w Niemczech z tytułu niezdolności do pracy zarobkowej wynika z chorób psychicznych, takich jak depresja, wypalenie zawodowe czy uzależnienie.

Ile wynosi w Niemczech renta z tytułu niezdolności do pracy?

To, ile pieniędzy otrzymacie, zależy od tego, przez ile lat byliście objęci ustawowym ubezpieczeniem emerytalnym i ile punktów emerytalnych zgromadziliście w tym czasie.

Jeśli otrzymujecie rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, kwota świadczenia jest o połowę niższa niż w przypadku renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Co robić, gdy renta jest bardzo niska?

W 2019 roku przeciętna wysokość renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosiła netto zaledwie 853 euro. Eksperci radzą więc, by wykupić ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy.

Być możecie jesteście także uprawnieni do zabezpieczenia podstawowego (niem. Grundsicherung). Warto zasięgnąć informacji w tej sprawie w Jobcenter.

Pamiętajcie też, że tak samo jak w przypadku emerytury, będziecie musieli pogodzić się z potrąceniami, jeśli złożycie wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy przed osiągnięciem określonego wieku. Granica ta wzrasta do 65 lat w 2024 roku.

Aby dowiedzieć się, ile wyniesie Wasza renta z tytułu niezdolności do pracy, możecie zajrzeć do rocznej informacji o świadczeniu emerytalnym (niem. jährliche Renteninformation). Z niej dowiecie się, ile wyniosłaby Wasza renta z tytułu niezdolności do pracy, gdybyście zamierzali się o nią ubiegać.

Jak ubiegać się o rentę z tytułu niezdolności do pracy?

Wniosek o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy musicie złożyć w Niemieckim Ubezpieczeniu Emerytalno-Rentowym (Deutsche Rentenversicherung). Należy w tym celu przygotować następujące informacje:

  • listę Waszych problemów zdrowotnych
  • nazwiska i adresy lekarzy, którzy Was leczyli
  • wszystkie informacje o badaniach lekarskich przeprowadzonych przez instytucje publiczne (np. kasę chorych lub urząd pracy (Arbeitsagentur))
  • informacje o Waszych pobytach w szpitalu i na rehabilitacji w ostatnich latach
  • chronologiczną listę Waszych dotychczasowych aktywności zawodowych

Najlepiej jest szczegółowo udokumentować swoją historię choroby i uzyskać od lekarza prowadzącego zaświadczenie o przebytych chorobach. Nie powinniście jednak wysyłać do Niemieckiego Ubezpieczenia Emerytalno-Rentowego oryginałów tych zaświadczeń, a jedynie ich kopie.

Następnie z pomocą ekspertów medycznych Deutsche Rentenversicherung sprawdzi szczegółowo, czy przysługuje Wam prawo do renty z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy – i przez jaki okres czasu. Może to potrwać kilka miesięcy.

DRV często nie przyznaje renty z tytułu niezdolności do pracy na zawsze, ale na określony czas. Zwłaszcza wtedy, gdy jest nadzieja, że za pewien czas wyzdrowiejecie i będziecie w stanie powrócić do pracy.

Co istotne, renta zostanie Wam przyznana najwcześniej od siódmego miesiąca po utracie zdolności do pracy. Zanim to nastąpi, będziecie otrzymywać zasiłek chorobowy od swojego pracodawcy. Powinniście jednak złożyć wniosek jak najszybciej, ponieważ jego rozpatrzenie może zająć dużo czasu. Jeśli przestaniecie otrzymywać zasiłek chorobowy, możecie skontaktować się z urzędem pracy (Arbeitsagentur) – być może przysługuje Wam zasiłek dla bezrobotnych.

Co zrobić, jeśli wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy zostanie odrzucony?

Ubezpieczenie emerytalne odrzuca wiele wniosków o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Jeśli otrzymacie decyzję odmowną, macie możliwość odwołania się od niej. Najlepiej wysłać odwołanie listem poleconym. Macie na to jednak tylko jeden miesiąc. Dołączcie do niego ważne dokumenty, które wykażą, dlaczego nie jesteście już w pełni zdolni do pracy. Mogą Wam w tym pomóc doradcy emerytalni, organizacje społeczne lub związki zawodowe.

Jeśli DRV odrzuci odwołanie, macie jeszcze możliwość zaskarżenia tej decyzji do sądu społecznego. Warto jednak wtedy skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w prawie socjalnym – a to może sporo kosztować.

Czy osoby pobierające rentę mogą dodatkowo zarabiać?

Tak, jest to możliwe. Jednak to, ile możecie dorobić, zależy od rodzaju renty z tytułu niezdolności do pracy, którą otrzymujecie.

  • Renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy: w tym przypadku możecie zarobić dodatkowo do 6.300 euro rocznie. Jeśli zarobicie więcej, 40 procent tego, co zarobicie powyżej tej kwoty, będzie potrącane z Waszej renty.
  • Renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy: w tym przypadku limit dodatkowych zarobków jest ustalany indywidualnie. Bazuje on na kwocie najwyższych zarobków osiąganych przez Was w ciągu ostatnich 15 lat, zanim otrzymaliście rentę z tytułu niezdolności do pracy. Limit ten wynosi co najmniej 15.479,10 euro, a 40 procent tego, co zarobicie powyżej tej kwoty, jest potrącane z Waszej renty. Najlepiej zajrzeć do zawiadomienia o wysokości renty (niem. Rentenbescheid) lub zapytać instytucję ubezpieczenia emerytalnego, ile możecie zarobić pracując dodatkowo.

Przeprowadzka do domu opieki: tyle pieniędzy mogą mieć emeryci w Niemczech na swoim koncie

Admin
-
0
Przeprowadzka do domu opieki: tyle pieniędzy mogą mieć emeryci w Niemczech na swoim koncie

Przeprowadzka do domu opieki jest często poważnym krokiem: ale jakim właściwie majątkiem mogą dysponować emeryci w Niemczech, gdy wprowadzają się do domu opieki? I jak to wygląda w przypadku krewnych?

Domy opieki są drogie. Nie jest to tajemnicą i dlatego w Niemczech już młodzi ludzie regularnie płacą składki na ubezpieczenie pielęgnacyjne (niem. Pflegeversicherung). Ponieważ jednak ubezpieczenie nie pokrywa wszystkiego, a i dotacje państwowe są niewystarczające, także emeryci lub mieszkańcy domów opieki muszą pokryć część kosztów.

Rachunek za dom opieki jest zwykle spory, zaś świadczenia emerytalne często niewysokie. Do tego dochodzi jeszcze wysoka inflacja. Mimo to emeryci w Niemczech nie muszą się obawiać, że z tego powodu powstanie debet na ich koncie. Pewna kwota, którą pensjonariusze domów opieki mogą mieć na swoim rachunku, jest chroniona.

Składka na dom opieki: w ten sposób emeryci w Niemczech pokrywają wysokie koszty

Osoby, które mieszkają w domu opieki, czy to krótko- czy długoterminowo, muszą wnieść swój wkład na pokrycie kosztów. Pensjonariusze muszą w tym celu sięgnąć po swoje środki pieniężne i emerytury, jak również po majątek w postaci akcji, gruntów lub nieruchomości. Ci, którzy nie posiadają żadnych z tych aktywów, są wspierani w pokrywaniu kosztów przez pomoc społeczną.

Pomoc społeczna jest udzielana w momencie, gdy emerytura nie wystarcza na pokrycie opłat za dom opieki, a pensjonariusz nie dysponuje żadnym innym majątkiem. Z wyjątkiem „kieszonkowego” w wysokości 121,23 euro miesięcznie (według stanu na grudzień 2022 r.), cała emerytura łącznie z rentą wdowią lub innymi rodzajami świadczeń emerytalno-rentowych musi zostać wykorzystana na pokrycie opłat za dom opieki, zanim zostanie złożony wniosek o pomoc społeczną („Hilfe zur Pflege”).

Koszty domów opieki różnią się w zależności od miejscowości, a także mogą się różnić w zależności od usytuowania pokoju i lokalizacji domu. Według portalu pflege.de, średnio udział własny pensjonariuszy domów opieki wynosił w 2022 r. około 2.179 euro.

Koszty domów opieki: te aktywa na rachunku są chronione

Tak więc w większości przypadków mieszkańcy domów opieki muszą zapłacić co najmniej ponad 2 tys. euro za swój pobyt w placówce. Aby pokryć te koszty, najpierw wykorzystuje się aktywa i oszczędności danej osoby.

Istnieje jednak tzw. „Schonvermögen”, czyli majątek, który mieszkańcy mogą zachować w każdym przypadku. Według stanu na grudzień 2022 r. kwota ta w przypadku osób wymagających opieki wynosi 5 tys. euro. Taką samą kwotę może mieć na koncie również małżonek, bez konieczności przeznaczania jej na pokrycie kosztów. A zatem w przypadku małżeństw łączna kwota takiego majątku, który można zachować, to 10 tys. euro. Jeśli tylko jeden z małżonków mieszka w domu opieki, a drugi nadal mieszka we własnej nieruchomości, to również ona jest chroniona i wlicza się do „Schonvermögen”, o ile nie jest to jakiś ponadprzeciętnie duży dom.

Ile mogą zarabiać dzieci, aby nie musiały płacić za pobyt rodziców w domu opieki?

Jeśli pieniądze z kasy opiekuńczej (niem. Pflegekasse), emerytury podstawowej (niem. Grundrente) i własnego majątku mieszkańca domu opieki nie wystarczą, koszty przejmuje państwowa opieka społeczna. Może się jednak zdarzyć, że zażąda ona zwrotu kosztów od dzieci pensjonariusza.

Dzieje się tak wtedy, gdy krewni osoby wymagającej opieki mają ponad 100 tys. euro dochodu brutto rocznie. W takim przypadku opieka społeczna przekazuje domowi opieki pieniądze na pokrycie kosztów, które następnie muszą być zwrócone przez krewnych.

Jeśli mieszkaniec domu opieki ma więcej krewnych, na przykład kilkoro dzieci, które zarabiają więcej niż 100 tys. euro rocznie, kwota do uregulowania jest obliczana proporcjonalnie. Jeżeli tylko jedno z rodzeństwa przekracza limit dochodów, płaci ono alimenty na rzecz rodziców samodzielnie, stosownie do swoich możliwości i nie musi brać na siebie udziału przypadającego na rodzeństwo.

Źródło: www.24hamburg.de

1...182183184...250Strona 183 z 250