Leasing, kredyt czy zakup auta? Oto co jest bardziej opłacalne dla osób fizycznych mieszkających w Niemczech!

Czy osobom fizycznym bardziej opłaca się leasing samochodu, czy raczej jego kupno? Coraz więcej Niemców decyduje się na leasing. Chociaż w ten sposób nie da się zaoszczędzić na podatkach, jak ma to miejsce w przypadku firm, to jednak leasing samochodu może mieć sens również dla klientów indywidualnych. W tym artykule pokazujemy, o czym należy pamiętać decydując się na takie rozwiązanie.

Na czym polega leasing konsumencki?

Leasing samochodu, zarówno dla celów prywatnych jak i służbowych, działa w ten sam sposób: zamiast kupować samochód, „wynajmuje się” go – zwykle po uiszczeniu opłaty początkowej – od leasingodawcy i płaci miesięczne raty. Po upływie uzgodnionego okresu umownego, zwraca się samochód właścicielowi, leasingodawcy, z normalnymi śladami użytkowania. Ten zwykle sprzedaje go wówczas osobie trzeciej lub dotychczasowemu użytkownikowi, w zależności od tego, co zostało uzgodnione.

Jeszcze kilka lat temu leasing samochodu dla klientów prywatnych był uważany za transakcję przynoszącą jedynie straty. A to dlatego, że tylko handlowcy, freelancerzy lub przedsiębiorstwa mogą zaliczyć opłaty leasingowe do kosztów operacyjnych i w ten sposób zmniejszyć swoje obciążenie podatkowe. Z drugiej strony, jeśli wynajmuje się (lub kupuje) samochód dla celów prywatnych, nie osiąga się tych korzyści podatkowych, ponieważ nie można odliczyć kosztów związanych z prywatnym samochodem, jak ma to miejsce w przypadku aut służbowych. Istnieją jednak inne powody, które sprawiają, że leasing konsumencki może być atrakcyjny dla klientów, co wykażemy w następnym akapicie.

Jakie korzyści oferuje leasing konsumencki w porównaniu z zakupem samochodu?

Dla wielu osób zastanawiających się, czy lepiej jest wynająć czy kupić samochód dla celów prywatnych, leasing konsumencki może okazać się dobrą alternatywą. Oto jakie argumenty przemawiają za tym rozwiązaniem:

  • Nie ma zamrożenia kapitału: decydując się na leasing konsumencki nie płacicie wysokiej ceny zakupu auta – zamiast tego spłacacie przystępne raty. Jeśli nie chcecie posiadać samochodu, a tylko nim jeździć, możecie sobie pozwolić na droższy model, niż może bylibyście sobie w stanie kupić.
  • Bezpieczeństwo planowania: klienci prywatni korzystający z leasingu samochodu mogą zaplanować miesięczne koszty pojazdu w dłuższej perspektywie czasowej, co nie jest możliwe na przykład w przypadku zakupu aut używanych. Opcja „Full-Service-Leasing“ obejmuje nawet koszty wszystkich napraw, przeglądów i konserwacji.
  • Brak finansowania: nie ma potrzeby zaciągania pożyczek. Leasingodawca sam zajmuje się kwestiami finansowymi.
  • Brak zobowiązań długoterminowych: okresy leasingu wynoszą zazwyczaj od 2 do 4 lat. Potem po prostu oddajecie samochód. Dzięki temu nie musicie zaprzątać sobie głowy odsprzedażą.
  • „Jazda próbna”: jeśli nie jesteście jeszcze pewni, czy chcecie kupić dany samochód, leasing konsumencki daje możliwość dogłębnego przetestowania wybranego przez Was auta.
  • Zawsze jeździ się nowym samochodem: auta z leasingu zwykle dopiero co zjechały z linii montażowej i wyposażone są w najnowszą technologię. Może to również pomóc w obniżeniu kosztów operacyjnych, ponieważ nowe samochody są zazwyczaj bardziej energooszczędne.

Jeśli jesteście zainteresowani leasingiem auta w Niemczech, warto porównać oferty leasingowe w internecie: www.null-leasing.com.

Kalkulacja rat w oparciu o limit kilometrów czy wartość końcową auta która opcja jest korzystniejsza finansowo?

Leasing samochodu dla osób prywatnych ma zalety i wady. Do wad zaliczają się często czynniki związane z wyborem właściwego rodzaju leasingu oraz pewnymi niuansami umowy. Poniżej pokażemy Wam, jakie rodzaje leasingu są dostępne i które z nich są najbardziej korzystne w przypadku leasingu konsumenckiego.

Kalkulacja rat w oparciu o szacunkową wartość końcową auta: przy zwrocie pojazdu należy zachować czujność!

Jeżeli kalkulacja rat leasingu opiera się na wartości końcowej pojazdu, jeszcze przed zawarciem umowy leasingodawca oszacowuje wartość pojazdu na koniec okresu leasingu. Pod uwagę brane jest normalne zużycie, jak również prognoza przyszłej sytuacji na rynku samochodów używanych.

W momencie zwrotu samochodu będącego przedmiotem leasingu rzeczoznawca sprawdza, czy wartość końcowa jest zgodna z wcześniej oszacowaną, czy może użytkownik będzie musiał pokryć różnicę w wartości. Często jest to kwestia sporna, na przykład jeśli chodzi o zarysowania lakieru, plamy na tapicerce lub wgniecenia.

Sytuacja rynkowa jest również trudna do przewidzenia. Wystarczy przypomnieć tzw. aferę spalinową i dyskusję na temat zakazu sprzedaży samochodów Volkswagena z silnikiem Diesla. Nawet jeśli leasingobiorca nie ponosi winy za takie politycznie uwarunkowane zmniejszenie wartości pojazdu, to i tak ostatecznie on ponosi ryzyko związane z wartością końcową auta.

Nasza rada: w przypadku leasingu dla osób prywatnych lepiej nie ryzykować kalkulacji rat w oparciu o wartość końcową auta! Chociaż raty leasingowe są wówczas często stosunkowo niskie, to jednak ryzyko poniesienia dodatkowych kosztów na koniec okresu jest bardzo wysokie. Niemniej jednak, jeśli zdecydujecie się na skorzystanie z tej opcji, upewnijcie się, że macie prawo współdecydowania w kwestii wyboru rzeczoznawcy i zapewnijcie sobie możliwość zakupu pojazdu po zakończeniu umowy.

Kalkulacja rat w oparciu o limit kilometrów: warto trzymać się zadeklarowanego rocznego przebiegu!

Jeżeli kalkulacja rat leasingu opiera się na limicie kilometrów, przed zawarciem umowy ustala się, ile kilometrów rocznie można przejechać w okresie jej obowiązywania. Pozwala to na dokładniejsze określenie zużycia, a tym samym utraty wartości pojazdu. Na tej podstawie oblicza się ratę leasingową. Zwykle roczny limit kilometrów wynosi od 10.000 do 20.000 km. Istnieją również taryfy dla kierowców pokonujących wyjątkowo dużo kilometrów, w którym to przypadku raty są wyższe.

Jeśli kalkulacja rat leasingu opiera się na limicie kilometrów, nie musicie obawiać się wysokich opłat na koniec umowy, jak w przypadku gdy wysokość rat jest obliczona na podstawie szacunkowej wartości końcowej pojazdu. Jedynym haczykiem jest limitowany przebieg – przekroczona liczba kilometrów jest dodatkowo płatna. Jeśli natomiast przejeżdżacie mniej kilometrów niż ustalono, płatność końcowa może być nawet niższa.

Nasza rada: jeśli zdecydujecie się na ratę leasingową wyliczoną w oparciu o zadeklarowany przebieg i obawiacie się przekroczenia limitu kilometrów w ciągu roku, planując dłuższe trasy warto porównać oferty wypożyczalni samochodów. Samochód na weekendowy wyjazd można wynająć już za 100 euro.

Leasing samochodów dla klientów prywatnych bez opłaty wstępnej – co trzeba wziąć pod uwagę?

Zazwyczaj w przypadku leasingu konsumenckiego w momencie podpisania umowy uiszcza się opłatę początkową. Coraz częściej jednak leasingodawcy przygotowują specjalne oferty dla klientów prywatnych na leasing samochodów bez konieczności dokonywania wpłaty własnej. Ponieważ w ostatnich latach klienci prywatni kupują coraz mniej nowych aut, producenci i dealerzy samochodowi chcą zwiększyć w ten sposób swoje zyski.

Na pierwszy rzut oka takie oferty wydają się być korzystne. Ale radzimy przyjrzeć się uważnie temu co jest napisane drobnym drukiem: jeśli nie wymaga się opłaty wstępnej, zwykle przekłada się to na wyższe raty miesięczne. W pewnych okolicznościach może to okazać się nawet mniej korzystne finansowo. Może też wiązać się z zawyżoną opłatą końcową w momencie zwrotu auta lub wygórowaną ceną w przypadku zakupu samochodu po upływie okresu leasingu.

Dlaczego leasing dla klientów indywidualnych jest droższy niż leasing dla firm?

Leasing konsumencki jest generalnie uważany za droższy. Chodzi nie tyle o to, że raty dla klientów prywatnych są wyższe, co raczej o to, że nie mogą oni odliczyć tych kosztów od podatku, jak to ma miejsce w przypadku klientów biznesowych. Jak wiadomo, firmy mogą odliczyć opłaty leasingowe od przychodów jako koszty operacyjne. W ten sposób urząd skarbowy pobiera im mniejszy podatek. Jeśli skompensować te oszczędności podatkowe z kosztami leasingu, dla osób prywatnych rzeczywiście będzie to droższe rozwiązanie niż dla klientów firmowych.

Co jest korzystniejsze: leasing konsumencki czy kredyt?

Czy klientom indywidualnym bardziej opłaca się leasing konsumencki czy kredyt? Poniżej znajdziecie przykładowe wyliczenia dla dwóch różnych modeli pojazdów. Stopy procentowe mogą się oczywiście różnić, co wpływa na wysokość miesięcznych rat. Szybko zorientujecie się, że koszty całkowite są niższe w przypadku leasingu niż w przypadku kredytu. Ale pamiętajcie: na koniec okresu leasingu samochód nie będzie należał do Was. Warto więc dokładnie rozważyć, co jest bardziej opłacalne w konkretnym przypadku. Postarajcie się też oszacować spodziewaną utratę wartości konkretnego samochodu w przypadku jego zakupu lub finansowania.

Lista kontrolna: kiedy leasing konsumencki jest bardziej opłacalny?

To, czy leasing samochodu oferowany klientom indywidualnym będzie dla Was odpowiednim wyborem, zależy od Waszych osobistych wymagań i potrzeb. Poniżej sporządziliśmy listę kontrolną, która pomoże Wam podjąć decyzję:

  • Nie chcę być posiadaczem samochodu, a jedynie go używać.
  • Nie chcę się wiązać na długo z jednym samochodem.
  • Potrafię dbać o wypożyczony samochód.
  • Najchętniej jeżdżę nowym samochodem.
  • Nie mogę/nie chcę ponosić kosztów zakupu samochodu.
  • Jestem w stanie spłacać raty leasingowe do końca okresu, bez względu na to, co się stanie. (Przedterminowe rozwiązanie umowy z reguły nie jest możliwe!)

Jeśli macie wątpliwości w jednym lub kilku punktach, powinniście rozważyć, która z opcji – leasing, czy może raczej kredyt na samochód – jest odpowiednim rozwiązaniem dla Was jako klientów indywidualnych.

Opcja 1: Tak, leasing konsumencki jest w sam raz dla mnie! Co dalej?

Porównajcie ze sobą kilka ofert leasingu konsumenckiego. Leasingodawcy to z reguły salony samochodowe, sami producenci samochodów lub też firmy leasingowe. Oprócz tego warto porównać raty i warunki w internecie, np. tutaj: www.null-leasing.com.

Aby raty były na jak najniższym poziomie, zalecamy nie tylko skonfigurowanie tego wymarzonego samochodu, ale również zapytanie o alternatywne oferty, które choć być może nie spełnią Waszych wyobrażeń co do idealnego auta, mogą za to być korzystniejsze finansowo.

W pierwszej kolejności leasingodawca zasięgnie informacji na Wasz temat w niemieckim biurze informacji kredytowej (Schufa). Niektórzy leasingodawcy wymagają również zaświadczenia o zatrudnieniu na czas nieokreślony. Jeśli weryfikacja Waszej zdolności kredytowej przebiegnie pozytywnie, będziecie mogli podpisać umowę leasingową. Wówczas zazwyczaj w ciągu 2-4 tygodni będziecie mogli odebrać pojazd, względnie zlecić jego dostarczenie i zarejestrować go na swoje nazwisko w wydziale komunikacji (niem. Kfz-Zulassungsstelle).

Opcja 2: Nie, leasing konsumencki nie jest dla mnie. Gdzie mogę uzyskać informacje na temat kredytów samochodowych?

Najniższe oprocentowanie oraz wszystkie informacje na temat finansowania samochodu w Niemczech można znaleźć w zestawieniu kredytów samochodowych znajdującym się na naszej stronie:

Kredyt samochodowy w Niemczech

Nowe samochody najwięcej tracą na wartości w ciągu pierwszych 3 lat. To właśnie sprawia, że leasing konsumencki jest tak drogi, ponieważ w każdym kolejnym miesiącu płaci się za utratę wartości auta. Jeśli nie jest dla Was istotne to, aby jeździć nowym samochodem, zapytajcie o specjalne oferty leasingowe aut używanych. Te pojazdy bowiem największą utratę wartości mają już za sobą i dlatego ich leasing jest tańszy.

Dowiedz się ile wynosi dopłata za każdy dzień pobytu w niemieckim szpitalu!

Stacjonarny pobyt w szpitalu nie jest przyjemny dla nikogo. Dodatkowym obciążeniem dla pacjentów w Niemczech są obowiązkowe dopłaty własne w wysokości 10 euro za każdy dzień pobytu w szpitalu. Te osoby, które dysponują dodatkową, prywatną polisą ubezpieczenia zdrowotnego, mają pod tym względem istotną przewagę nad pacjentami posiadającymi jedynie ustawowe ubezpieczenie zdrowotne.

Stacjonarny pobyt w szpitalu jest w większości przypadków konieczny, ale także drogi

Niektóre choroby i infekcje, szczególnie te o ostrym przebiegu, wymagają stacjonarnego pobytu w szpitalu. Taka konieczność występuje także wtedy, gdy w odniesieniu do pacjenta zostały wyczerpane wszystkie możliwości leczenia ambulatoryjnego i nie ma wyraźnych perspektyw na polepszenie jego stanu zdrowia.

Przyjęcie do szpitala celem poddania się leczeniu może być zatem ogromnym obciążeniem psychicznym i finansowym. Na szczęście idzie to w parze z nadzieją na szybkie polepszenie stanu zdrowia, szczególnie wtedy, gdy przyczyny choroby zostaną odpowiednio rozpoznane i poddane odpowiedniej terapii.

10 euro dopłaty za każdy dzień pobytu w szpitalu w Niemczech

Bez względu na długość pobytu w placówce leczniczej, każdy pacjent w Niemczech jest zobowiązany do uiszczenia dopłaty w wysokości 10 euro za każdy dzień spędzony w szpitalu. Sytuacja ta jest już sama w sobie powodem do niezadowolenia. W połączeniu z faktem, że pracujący ponad siły lekarze i personel pielęgniarski nie zawsze mogą poświęcić każdemu pacjentowi więcej czasu niż jest to absolutnie konieczne, może dojść do tego, iż pacjent odczuje subiektywny brak osobistej opieki.

Dopłata własna maksymalnie do 28 dni pobytu w ciągu roku kalendarzowego

Dopłata do pobytu w szpitalu w Niemczech jest ustalona ustawo i nie może przekroczyć maksymalnej, łącznej liczby dni w przeciągu roku kalendarzowego. Oznacza, to że w przypadku pobytu w placówce leczniczej pacjent musi uiścić dopłatę do kosztów pobytu w szpitalu, jeżeli spędził on w niej do 28 dni w ciągu roku.

W przypadku ponownego pobytu w szpitalu w ciągu bieżącego roku, ustawowe opłaty poniesione za pierwszy pobyt zostaną uwzględnione i pacjent będzie musiał uiścić dopłatę jedynie za pozostałe dni. W przypadku, gdy łączna długość pobytu przekroczy 28 dni w roku, od dnia 29-go nie trzeba uiszczać żadnych dopłat.

Osoby zwolnione od dopłaty do pobytu w placówkach leczniczych

Niektóre grupy osób są w Niemczech zwolnione z obowiązku płacenia za pobyt w szpitalu, należą do nich:

  • Dzieci i młodzież do momentu ukończenia 18 roku życia nie ponoszą żadnych dopłat

Obowiązkowi dopłaty do pobytu w szpitalu nie podlegają w Niemczech pacjenci w wieku do 18 roku życia. Regulacja ta obowiązuje także w stosunku do zdrowych rodziców osób niepełnoletnich, którzy towarzyszą swoim chorym dzieciom. Należy koniecznie wziąć pod uwagę, że pobyt rodziców musi mieć znaczenie terapeutyczne. Oznacza to, że jeżeli z medycznego punktu widzenia nieobecność rodziców mogłaby zagrozić procesowi ozdrowieńczemu dziecka, koszty pobytu zostaną przejęte przez klinikę i rozliczone bezpośrednio z kasą chorych.

Liczne kasy chorych w Niemczech oferują w takich przypadkach możliwość wyrównania utraty wynagrodzenia z tytułu pracy przez rodziców w przypadku, gdy muszą oni wziąć bezpłatny urlop, aby spędzić czas z dzieckiem podczas jego pobytu w szpitalu.

  • Kobiety rodzące w szpitalu nie ponoszą żadnych dopłat

W przypadku, gdy kobieta ciężarna uda się do szpitala celem porodu, nie musi ona uiszczać żadnych dopłat.

  • Zwolnienie z dopłaty podczas pobytu w szpitalu ze względu na chorobę zawodową

W przypadku, gdy pacjent zostanie przyjęty do szpitala z powodu choroby zawodowej lub choroby będącej skutkiem wypadku przy pracy, jest on zwolniony z dopłaty własnej.

  • Wypadek przy pracy upoważnia do zwolnienia z dopłaty za pobyt w szpitalu

Wiele wypadków zdarza w drodze do pracy lub podczas powrotu z pracy do miejsca zamieszkania. Bardzo często konieczne jest stacjonarne leczenie w szpitalu. W takim przypadku pacjent jest zwolniony z ustawowej dopłaty własnej do kosztów pobytu w szpitalu. Koszty te zostaną mianowicie przejęte przez kasę zakładu ubezpieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków.

  • Zwolnienie z dopłaty w przypadku osiągnięcia indywidualnej kwoty ryczałtowej

Zwolnione z dopłaty są także te osoby, które w roku bieżącym przekroczyły indywidualną kwotą ryczałtową lub te, które na skutek decyzji administracyjnej zostały zwolnione z tego obowiązku.

Zalety dodatkowej prywatnej polisy ubezpieczenia zdrowotnego w szpitalu

Sens zawarcia dodatkowej polisy ubezpieczenia zdrowotnego pokazuje się dopiero wtedy, gdy do domu przyjdzie rachunek za dodatkowe koszty pobytu w szpitalu. Na rynku ubezpieczeniowym dostępne są taryfy, które mogą się bardzo różnić pod względem obszaru świadczonych usług. W każdym przypadku pokrywają one dużą liczbę naliczonych kosztów wynikających z pobytu w szpitalu.

Rozwód w Niemczech bez obowiązkowego roku separacji? Oto kiedy jest to możliwe!

Zgodnie z § 1565 Kodeksu Cywilnego (niem. BGB) ustęp 1, małżeństwo można zakończyć w Niemczech rozwodem, tylko jeśli jest ono nieudane. Małżeństwo uznaje się wtedy za nieudane, gdy nastąpił rozłam wspólnoty małżeńskiej i gdy nie ma szans na to, aby taka wspólnota została odbudowana między małżonkami. W związku z tym małżonkowie muszą przez pewien czas mieszkać oddzielnie. Zgodnie z niemiecką ustawą jest to minimum rok życia w separacji (§ 1566, ustęp 1 BGB – Kodeks Cywilny). W takim wypadku, jeśli został spełniony ten warunek, wychodzi się z założenia, że małżeństwo się nie powiodło.

Osoba, która żąda natychmiastowego rozwodu, musi przedstawić i udowodnić winę małżonka. Musi to być taki powód, który uniemożliwia przeczekanie roku w separacji. Z reguły każdy przypadek jest inny i rozpatrywany oddzielnie – chodzi o dokładne okoliczności każdego przypadku.

W następujących przypadkach, niemieckie sądy uznały kontynuację małżeństwa za niedopuszczalną:

  • Związek pozamałżeński w byłym wspólnym mieszkaniu

  • Podjęcie prostytucji przez drugiego małżonka

  • Wejście w związek z bratem lub siostrą małżonka

  • Ciąża żony wynikła na skutek związku pozamałżeńskiego

  • Żądanie współżycia we troje po wykryciu romansu partnera

  • Zatajenie wyznaczonej kary pozbawienia wolności przy zawarciu związku małżeńskiego

  • Zawarcie małżeństwa w celu otrzymania pozwolenia na pobyt

W następujących przypadkach sąd nie uznał z kolei kontynuacji małżeństwa za niedopuszczalne:

  • Pożycie małżonka z nową partnerką

  • Cudzołóstwo samo w sobie jest niewystarczającym powodem do uznania małżeństwa za nieudane i rezygnacji z roku separacji

  • Wejście w związek homoseksualny oceniane jest w zasadzie tak samo, jak przy związku heteroseksualnym, a więc jeśli jest to jedyny powód, to jest on niewystarczający do uznania małżeństwa za nieudane

  • Znęcanie się nad małżonkiem w wyniku kłótni (o ile jest to zdarzenie incydentalne)

  • Zapowiedź zamiaru przeniesienia się za granicę, do swojej ojczyzny

Więcej na temat rozwodu w Niemczech przeczytacie tutaj: Rozwód w Niemczech.

Separacja w Niemczech: Które z małżonków może zostać we wspólnym mieszkaniu?

Często wraz z końcem trwania małżeństwa pojawia się pytanie, które z małżonków może zostać we wspólnym mieszkaniu. Czy jedno może wyrzucić drugie z mieszkania, czy oboje są zmuszeni mieszkać dalej razem?

Które z małżonków może podczas separacji w Niemczech zostać we wspólnym mieszkaniu?

Odpowiedź na to pytanie znajduje się w paragrafie 131b ustęp 1 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB). Zgodnie z nim jedno z małżonków może domagać się od drugiego oddania do użytku części mieszkania. W tej sytuacji muszą jednak zostać również uwzględnione interesy drugiego z małżonków. Ma to miejsce szczególnie wtedy, jeśli jedno z nich jest przykładowo właścicielem albo współwłaścicielem mieszkania. Nie ma znaczenia, czy oboje figurują w umowie najmu.

Oddanie do dypsozycji części lub całego mieszkania musi mieć na celu zapobieżenie niesłusznej bezwzględności (niem. „ubillige Härte”). Funkcjonująca w niemieckim prawie „niesłuszna bezwzględność” ma zgodnie z przepisem miejsce wtedy, kiedy pozostanie jednego z małżonków we wspólnym mieszkaniu wiązałoby się ze szkodliwym wpływem na żyjące w mieszkaniu dzieci (decyzja Wyższego Sądu Krajowego w Hamm z 24.09.2013; sygnatura akt 2 UF 58/13). Zwykłe nieprzyjemności czy zaczepki nie będą wystarczającym uzasadnieniem.

Prawo do samodzielnego korzystania z mieszkania jest zgodnie z § 1361b ustęp 2 BGB dane bez wątpienia wtedy, kiedy jedno z małżonków bezprawnie i umyślnie naraża na niebezpieczeństwo utraty życia drugie.

Czy to z małżonków, które w między czasie wyprowadziło się z mieszkania ma prawo do ponownego wprowadzenia się?

W sytuacji kiedy jedno z małżonków w między czasie wyprowadziło się z mieszkania i od tego momentu upłynęło już sześć miesięcy, to nie ma ono prawa do ponownego wprowadzenia się do wspólnego mieszkania, jeśli drugie z małżonków nie zostało uprzednio o tym poinformowane. Informacja taka może mieć miejsce ustnie albo poprzez ponowne wprowadzenie się. Ze względu na zabezpieczenie dowodów zaleca się pisemne zawarcie takiego porozumienia! Jeśli to z małżonków, które opuściło mieszkanie nie wykaże w przeciągu sześciu miesięcy od wyprowadzki woli ponownego wprowadzenia się, to § 1361b ustęp 4 BGB przyznaje drugiemu z nich (temu, które zostało w mieszkaniu) wyłączne prawo użytkowania mieszkania.

Czy regulacje zawarte w § 1361b BGB są ostateczne?

Regulacja użytkowania mieszkania zawarta na podstawie § 1361b BGB nie jest w żadnym razie ostateczna. Ma ona jedynie na celu tymczasowe ustalenie, które z małżonków może zostać we wspólnym mieszkaniu na czas trwania separacji. W przypadku, jeśli w konsekwencji separacji dojdzie do rozwodu, to regulacja użytkowania zawarta tymczasowo na podstawie § 1361b BGB będzie musiała zostać ustalona na nowo.

Warto wiedzieć

W tym temacie zachęcamy również do przeczytania: Ile kosztuje rozwód w Niemczech?

Rozwód w Niemczech – najważniejsze informacje!

Rozwód jest jednym z najbardziej stresujących doświadczeń życiowych – zarówno pod względem emocjonalnym, jak i organizacyjnym. Trzeba podejmować kluczowe decyzje, załatwiać sprawy urzędowe, a często także ponieść wysokie koszty. Do tego dochodzą zmiany w podatkach, które mają wpływ na przyszłe życie rozwodników. Jak przebiega rozwód w Niemczech? Jakie warunki muszą zostać spełnione, aby definitywnie zakończyć małżeństwo?

Jak przebiega rozwód w Niemczech?

Zgodnie z § 1564 Kodeksu Cywilnego (niem. Bürgerliches Gesetzbuch, w skrócie BGB), małżeństwo może w Niemczech zakończyć tylko sędzia. W związku z tym konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku w sądzie rodzinnym lub sądzie rejonowym. Taki wniosek możecie złożyć samodzielnie lub wraz z małżonkiem. Warto wiedzieć, że przy postępowaniu rozwodowym obowiązuje przymus adwokacki (§ 114 ustęp 1 Ustawy o postępowaniu w sprawach rodzinnych, niem. Familienverfahrensgesetz, w skrócie FamG ). Wystarczy jednak, jeśli osoba składająca wniosek będzie reprezentowana przez adwokata, a drugi z małżonków wyrazi zgodę na rozwód (§ 114 ustęp 4 nr. 3 FamFG). W tym wypadku mówimy o rozwodzie za porozumieniem stron.

Rozwód w Niemczech – jakie warunki muszą zostać spełnione?

Małżeństwo można zakończyć w Niemczech rozwodem tylko wtedy, jeśli jest on nieudane. Ma to miejsce wtedy, gdy małżonkowie nie prowadzą już wspólnego życia i jest to wysoce nieprawdopodobne, aby mieli do tego kiedykolwiek wrócić (§ 1565 ustęp 1 BGB). Przed rozwodem należy przyjąć, że małżeństwo się rozpadło. Mówimy o tym w sytuacji, gdy jeden z małżonków ma już innego partnera albo doszło do przemocy. Generalnie sądy w Niemczech wyróżniają trzy główne scenariusze:

  • Rozstanie małżonków trwające krócej niż rok

Jeśli małżonkowie rozstali się nie tak dawno, tzn. nie minął jeszcze rok, wtedy nie wystarczy sam fakt, że małżeństwo się rozpadło. Istotne jest, czy kontynuacja małżeństwa jest dla wnioskodawcy nie do przyjęcia i to z powodów leżących po stronie drugiego małżonka (§ 1565 ustęp 2 BGB). Niemieckie sądy mają bardzo rygorystyczne wymagania, jeśli chodzi o tę kwestię. Typowe kłótnie małżeńskie są niewystarczające. Nawet sama zdrada niekoniecznie musi stanowić powód, przez który niemożliwa jest kontynuacja małżeństwa. Wszystko zależy od okoliczności.

Więcej na ten temat napisaliśmy w osobnym artykule:

Rozwód w Niemczech bez obowiązkowego roku separacji?

  • Rozstanie małżonków trwające rok

Jeśli małżonkowie rozstali się już rok temu, wtedy przyjmuje się małżeństwo za nieudane, o ile rozwód wnioskowany jest przez obojga małżonków lub jeśli tylko przez jednego z nich ale drugi wyrazi na to zgodę (§ 1566 ustęp 1 BGB).

  • Rozstanie małżonków trwające trzy lata

Jeśli rozstanie małżonków trwa już trzy lata, to jest to jednoznacznie wystarczający powód, aby uznać, że małżeństwa nie da się już naprawić (§ 1566 ustęp 2 BGB).

Kiedy można mówić o rozstaniu małżonków?

Kwestię rozstania małżonków reguluje § 1567 BGB. Za rozstanie przyjmuje się sytuację, kiedy pomiędzy małżonkami nie istnieje już wspólnota domowa i wszystko wskazuje na to, że małżonkowi nie zależy na przywróceniu tej wspólnoty. Nieistotne jest, że małżonkowie żyją nadal we wspólnym mieszkaniu, jeśli nie prowadzą razem gospodarstwa domowego i nie ma między nimi już żadnych osobistych relacji.

W okresie rozstania także nie ma to znaczenia, jeśli w ramach próby wrócenia do siebie, małżonkowie na jakiś czas znowu razem zamieszkają (§ 1567 ustęp 2 BGB). Wyższy Sąd Krajowy w Saarbrücken w wyroku z 2009 r. przyjął za taki „krótki czas wspólnego mieszkania” okres maksymalnie trzech miesięcy. Jednak decyzja odnosiła się do rozstania na rok (Wyższy Sąd Krajowy Saarbrücken, decyzja z dnia 14.09.2009, nr. sprawy 6 WF 98/09).

Koszty rozwodu w Niemczech

Na temat kosztów rozwodu w Niemczech napisaliśmy osobny artykuł, w którym dokładnie wyjaśniamy, jak obliczane są koszty rozwodu w Niemczech oraz kto za co płaci:

Ile kosztuje rozwód w Niemczech?

Odliczenie kosztów rozwodu w Niemczech od podatku

Do 2013 roku każdy podatnik w Niemczech mógł odliczyć koszty rozwodu od podatku jako nadzwyczajne wydatki. Niestety obecnie nie jest to już możliwe. Od 2013 roku rozstające się pary w ogóle nie mogą odliczać od podatku kosztów rozwodu, tj. ani kosztów sądowych, ani wpisów do księgi wieczystej.

Wyrównanie dorobków po ustaniu wspólnoty majątkowej małżonków (niem. Zugewinnausgleich)

Jeśli małżonkowie nie zawarli umowy majątkowej (nie podpisali intercyzy), to w przypadku rozwodu w Niemczech można dokonać tzw. wyrównania dorobków. Zugewinn (dorobek, przyrost) to kwota, o którą majątek jednego z małżonków przewyższa majątek wniesiony do małżeństwa. Nie może ona być wartością ujemną, co oznacza, że straty poniesione przez jednego z małżonków nie są kompensowane. Jeśli para rozwodzi się i przyrost majątku jednego z partnerów jest większy niż drugiego, jest on wyrównywany tak, że oboje byli partnerzy otrzymują ostatecznie taką samą kwotę zysku – zwolnioną z podatku.

W niektórych przypadkach wyrównanie dorobków następuje w drodze sprzedaży/przekazania nieruchomości. W zależności od tego, w którym momencie sprzeda się nieruchomość osobie trzeciej lub przekaże ją byłemu małżonkowi, trzeba będzie zapłacić podatek od dochodów ze sprzedaży.

Wyrównanie roszczeń rentowych (niem. Versorgungsausgleich)

Gdy do rozwodu dochodzi po wielu latach małżeństwa, trzeba wziąć pod uwagę to, że niektórzy małżonkowie przez większość czasu byli odpowiedzialni za wychowanie dzieci i prowadzenie gospodarstwa domowego. Dzięki wyrównaniu istniejącej w stosunkach między rozwodnikami różnicy w wysokości nabytych w trakcie małżeństwa praw do zaopatrzenia emerytalno-rentowego, zyskują prawo do połowy emerytury byłego partnera.

Realsplitting

Dłużnik alimentacyjny ma prawo poprzez tzw. Realsplitting do uwzględnienia w deklaracji podatkowej płaconych przez niego alimentów na rzecz byłego współmałżonka. Alimenty zasądzone przez właściwy sąd rodzinny mogą wówczas niemal w całości zostać odliczone od podatku jako tzw. wydatki nadzwyczajne (niem. Sonderausgaben).

Klasa podatkowa po rozwodzie w Niemczech

  • Osoby rozwiedzione bez dzieci zaliczane są do klasy podatkowej I
  • Osoby rozwiedzione samotnie wychowujące dzieci – do klasy podatkowej II

Ustalona stawka wspólnego opodatkowania małżonków (niem. Splittingtarif) może być zastosowana tylko wtedy, gdy podatnik był w związku małżeńskim przynajmniej jeden dzień w rozliczanym roku. W przeciwnym razie muszą oni rozliczyć się osobno.

Ulgi podatkowe na dzieci

Kwota wolna od podatku ze względu na posiadanie dzieci (niem. Kinderfreibetrag) zwykle przysługuje w równych częściach obojgu rodzicom.

Rodzic, w którego gospodarstwie domowym dziecko jest zameldowane, może ubiegać się o odpowiednie ulgi podatkowe związane z opieką, edukacją i wychowaniem. Jednak od 2012 roku drugi rodzic może się na to nie zgodzić, jeśli również opiekuje się dzieckiem i nie ma to charakteru jedynie marginalnego. To samo dotyczy ryczałtowej kwoty wolnej od podatku dla osób niepełnosprawnych (niem. Behindertenpauschbetrag) i z tytułu śmierci członka rodziny (niem. Hinterbliebenenpauschbetrag).

Od 2012 roku rodzic, który opiekuje się dzieckiem i który w przeważającej mierze pokrywa koszty utrzymania swojego niepełnosprawnego dziecka, może korzystać z Behinderten-Pauschbetrag w pełnej wysokości. Aby było to możliwe, również kwota wolna od podatku ze względu na posiadanie dzieci (niem. Kinderfreibetrag) musi uprzednio zostać w całości przyznana rodzicowi opiekującemu się dzieckiem.

Podatek od dochodu z kapitału

W czasie trwania separacji wniosek o zwolnienie z odprowadzania podatku od dochodów kapitałowych (niem. Freistellungsauftrag) złożony przez osoby pozostające jeszcze wówczas w związku małżeńskim, jest ważny do końca roku. Ale z chwilą uprawomocnienia wyroku rozwodowego każdy z byłych małżonków musi złożyć nowy wniosek o zwolnienie z podatku.

Chcąc anulować wspólny wniosek o zwolnienie z odprowadzania podatku od dochodów kapitałowych jeszcze w czasie trwania separacji, można wspólnie z (jeszcze wówczas) małżonkiem napisać odwołanie, złożyć podpisy i wysłać je do banku.

Rozwód w Niemczech a wspólne mieszkanie

Oprócz tego w tym temacie warto przeczytać:

Separacja w Niemczech: Które z małżonków może zostać we wspólnym mieszkaniu?

Osiem dodatków, o których powinni wiedzieć emeryci w Niemczech – można zyskać setki euro

Emeryci w Niemczech mają prawo do ośmiu dodatków. Z tego artykułu dowiecie się, o jakie dodatki chodzi i ile pieniędzy seniorzy mogą dzięki nim zaoszczędzić.

W Niemczech bynajmniej nie wszyscy ludzie mogą liczyć na dostatnie życie po wielu latach pracy zawodowej. Według danych rządu federalnego, w 2019 roku około 9,3 mln emerytów żyło w ubóstwie. Obecne czasy także wymagają samodyscypliny i oszczędności.

O tych ośmiu dodatkach powinni wiedzieć emeryci w Niemczech w 2023 roku można zyskać setki euro

Na szczęście jest wsparcie ze strony państwa, kasy opiekuńczej (zwanej też kasą pielęgnacyjną lub kasą ubezpieczenia pielęgnacyjnego; niem. Pflegekasse) oraz kasy chorych (niem. Krankenkasse) – i to nie tylko dla potrzebujących. Oto jakie dodatki przysługują seniorom w Niemczech i jak je otrzymać.

Dodatek mieszkaniowy (Wohngeld): dodatkowe pieniądze dla emerytów od państwa

Wysoka inflacja utrzymuje się w Niemczech już od wielu miesięcy i tak szybko nie odpuści. A zatem czy emeryci w Niemczech mogą liczyć na wsparcie finansowe, które pozwoli im na pokrycie rosnących kosztów? Prawo do dochodu obywatelskiego (Bürgergeld), kwoty wolnej od podatku dla osób pobierających rentę lub emeryturę (Rentenfreibetrag) lub zryczałtowanego dodatku energetycznego (Energiepauschale): oprócz dobrze znanych dodatków osoby na emeryturze mają również prawo do innych form wsparcia finansowego.

Czasem pochodzi ono od państwa, czasem wypłacane jest przez kasę chorych lub kasę opiekuńczą. Na przykład państwo oferuje emerytom wsparcie w postaci dodatku mieszkaniowego na opłacenie miesięcznego czynszu lub pokrycie kosztów związanych z własnym mieszkaniem. Jak informuje Focus Online, uprawnieni mają prawo do otrzymywania dodatku przez okres 12 miesięcy, następnie trzeba ponowić wniosek o przyznanie świadczenia.

Ile wynosi dodatek mieszkaniowy dla emerytów? Zasadniczo jest to uzależnione od  wysokości emerytury brutto. Obecnie średnia kwota świadczenia to około 370 euro.

Emeryci wymagający opieki: kasa ubezpieczenia pielęgnacyjnego zapewnia wsparcie finansowe na przebudowę domu

Wielu emerytów jest zmuszonych do przebudowy domu, aby dostosować go do potrzeb osób starszych. Prace związane z budową windy schodowej i inne przedsięwzięcia, których efektem ma być dom bez barier, kosztują dużo pieniędzy. Kasa opiekuńcza wspiera emerytów w tym zakresie, zapewniając środki w wysokości do 4.000 euro.

Warunek: osoby, które ubiegają się o dotację, muszą mieć przypisaną tzw. kategorię niesamodzielności, która określa, w jakim stopniu wymagają opieki (niem. Pflegestufe). Po złożeniu odpowiedniego wniosku i skalkulowaniu kosztów, mogą liczyć na pieniądze z kasy ubezpieczenia pielęgnacyjnego. Jak informuje Focus Online, emeryci muszą pamiętać o jeszcze jednej ważnej rzeczy: aby rozpocząć przebudowę dopiero po jej zatwierdzeniu.

Jakie koszty można odliczyć od podatku?

Nie wszystkie koszty związane z zabiegami medycznymi są pokrywane przez ustawowe ubezpieczenie zdrowotne. Czasami są one nawet absolutnie konieczne, ale mimo to emeryci muszą je ponieść. Można je jednak później odliczyć od podatku. Według doniesień Focus Online, chodzi o  koszty leczenia, opieki, kuracji, czy nawet koszty pogrzebu.

Niezależnie od tego, czy chodzi o tzw. nadzwyczajne obciążenie (niem. außergewöhnliche Belastung), czy też specjalne wydatki podlegające odliczeniu od podatku, pozwala to emerytom zaoszczędzić sporo pieniędzy.

Emeryci w Niemczech nie muszą sami ponosić wszystkich wydatków: kasa chorych odciąża seniorów

Koszty lekarstw, rehabilitacji, balkonika… Gdy część kosztów musi ponieść sam pacjent, ustalony limit obciążeń sprawia, że także w tym zakresie może on ubiegać się o dodatkowe dotacje. Wszelkie wydatki nie mogą przekroczyć rocznego limitu obciążeń w wysokości dwóch procent dochodu brutto. Dla osób przewlekle chorych próg ten jest ustalony już na poziomie jednego procenta.

Emeryci mogą być wówczas zwolnieni z dodatkowych kosztów. Oprócz wszystkich stosownych pokwitowań i paragonów należy przedłożyć w kasie chorych także zaświadczenie o dochodach. Jeśli zostanie to zatwierdzone, do końca roku nie ponosi się już żadnych dodatkowych kosztów.

Ile pieniędzy przysługuje w sytuacji, gdy seniorem opiekują się krewni?

Przyznanie emerytom tzw. kategorii niesamodzielności (niem. Pflegestufe) może nawet umożliwić wsparcie finansowe osób trzecich. Kasa opiekuńcza przewiduje zróżnicowany poziom miesięcznych świadczeń w zależności od stopnia wymaganej opieki: Pflegegrad 2 – 316 euro miesięcznie, Pflegegrad 3 – 545 euro miesięcznie, Pflegegrad 4 – 728 euro, a Pflegegrad 5 – aż 901 euro.

Przegląd wszystkich dodatków dla emerytów w Niemczech:

– dodatek mieszkaniowy (Wohngeld)

– pomoc finansowa na przebudowę domu (dla emerytów wymagających opieki – z określonym Pflegestufe)

– odliczenie od podatku kosztów zabiegów medycznych

– zwolnienie z dopłat do leków i świadczeń

– zasiłek opiekuńczy (Pflegegeld) dla członków rodziny

– przejęcie kosztów przepisanych środków pielęgnacyjnych, urządzeń

– kwota wolna od podatku dla osób pobierających rentę lub emeryturę (Rentenfreibetrag)

– dodatek energetyczny (Energiepauschale)

Wózek inwalidzki lub balkonik: w jakim stopniu kasa chorych i kasa opiekuńcza przejmują inne koszty

Niektóre koszty zakupu produktów przepisanych przez lekarza są pokrywane z ubezpieczenia zdrowotnego lub pielęgnacyjnego. Jeśli kasa chorych (Krankenkasse) nie widzi podstaw do udzielenia wsparcia finansowego, emeryci mogą zwrócić się także do kasy opiekuńczej (Pflegekasse). Kasa ubezpieczenia pielęgnacyjnego udziela wsparcia na sfinansowanie przedmiotów codziennego użytku w wysokości do 40 euro miesięcznie. Należą do nich pieluchy lub podkłady – ale również systemy wzywania pomocy lub windy schodowe mogą być (częściowo) finansowane z tych środków.

Podstawowe zabezpieczenie (Grundsicherung)

Jeśli pomimo ulg podatkowych i dotacji państwowych emeryci nadal zmagają się z wysokimi kosztami, to zawsze pozostaje jeszcze tzw. zabezpieczenie podstawowe (Grundsicherung). Podobnie jak w przypadku innych dodatków, wypłata zależy od indywidualnych czynników. Wnioski w tej sprawie przyjmuje urząd ds. opieki społecznej (Sozialamt).

Zryczałtowany dodatek energetyczny: dodatkowe 300 euro od państwa

Emeryci w Niemczech otrzymali w ostatnim czasie również zryczałtowany dodatek energetyczny w wysokości 300 euro. Wypłaty odbywały się automatycznie i nie były związane z terminami wypłaty emerytur, ani uzależnione od wysokości pobieranych świadczeń emerytalnych. Wielu emerytów otrzymało dodatek już w grudniu 2022 roku.

 

Niemcy: Czy dziadkowie pomagający w opiece nad wnukami mogą liczyć na ulgi podatkowe?

Nie tylko matki i ojcowie odbierają swoje pociechy z placówek świadczących usługi dziennej opieki nad dziećmi. Często czynią to również babcie i dziadkowie. W wielu rodzinach regularnie, a nawet codziennie, pomagają oni w opiece nad dziećmi. Często wiąże się to z kosztami dojazdów. Czy można w jakiś sposób ubiegać się o zwrot tych wydatków od urzędu skarbowego?

Tak, niemieckie prawo podatkowe przewiduje taką możliwość. W tym celu rodzice i dziadkowie muszą zawrzeć umowę, w której określą dni sprawowania opieki nad dzieckiem przez dziadków, którzy nie otrzymują za to wynagrodzenia. Dzięki tej umowie rodzice mogą zwracać dziadkom koszty przejazdów, a następnie odliczać je w swoim zeznaniu podatkowym. Istnieje orzeczenie w tej sprawie wydane przez sąd finansowy w Norymberdze (sygn. akt 3 K 1382/17).

Dziadkowie muszą wystawić rachunek 

Dziadkowie nie mogą odliczać kosztów opieki nad wnukami – mogą to robić tylko rodzice. Co istotne: dziecko musi mieć mniej niż 14 lat, rachunki muszą być wystawiane w formie zestawień kosztów podróży i nie mogą być płacone gotówką, lecz np. przelewem. Rodzice mogą odliczyć od podatku do 4.000 euro na dziecko rocznie jako wydatki specjalne (niem. Sonderausgaben).

Jeśli chodzi o dziadków, to nie muszą oni płacić podatku od otrzymanego zwrotu kosztów podróży – ponieważ pieniądze stanowią jedynie zwrot rzeczywiście poniesionych wydatków, a więc nie można ich uznać za przychód. Takie rozwiązanie można zastosować nie tylko w odniesieniu do babci i dziadka, ale także zaprzyjaźnionych sąsiadów czy znajomych. Podstawowym kryterium warunkującym skorzystanie z tej możliwości jest niezamieszkiwanie w tym samym gospodarstwie domowym.

Koszty przejazdów najlepiej rozliczać w skali miesiąca. Jeśli oszacuje się koszy przyjmując stawkę rzędu 30 centów za kilometr (do 20 km, powyżej jest to 38 centów/km), rozliczenie może okazać się opłacalne. W efekcie rodzice mogą otrzymać rachunek opiewający na czterocyfrową kwotę, którą będą mogli odliczyć od podatku w ramach wydatków specjalnych. Rodzice nie mogą jednak w ten sposób odliczać od podatku własnych przejazdów. Ci, którzy sami przywożą dziecko do dziadków, odchodzą z niczym, ponieważ wydatki te są już uwzględnione w ramach kwoty wolnej od podatku ze względu na posiadanie dzieci (niem. Kinderfreibetrag).

W pewnych okolicznościach z Kinderfreibetrag mogą skorzystać dziadkowie

Warto wiedzieć, że istnieje jeszcze jeden sposób na to, by dziadkowie mogli zaoszczędzić na podatkach. Często zdarza się, że dobrze sytuowani dziadkowie pokrywają koszty utrzymania wnuków, aby wesprzeć finansowo młodą rodzinę. Jeśli zarabiają oni znacznie lepiej niż rodzice dziecka, możliwość skorzystania z kwoty wolnej od podatku ze względu na posiadanie dzieci (niem. Kinderfreibetrag) może zostać przeniesiona w całości na dziadków, pod warunkiem, że mieszkają oni w tym samym gospodarstwie domowym.

W praktyce wygląda to następująco: jeśli przykładowo samotna matka mieszka z rodzicami lub wprowadza się do nich, wszystkie ulgi podatkowe na dzieci mogą zostać przeniesione na nich. Może to zainteresować zwłaszcza tych dziadków, którzy są jeszcze w pełni aktywni zawodowo, a matka dziecka jeszcze nie zarabia lub ma stosunkowo niewielkie dochody. Niewiele osób zdaje sobie sprawę z takiej możliwości.

Źródło: www.spiegel.de

Urlop okolicznościowy w Niemczech – Dowiedz się, kiedy Ci przysługuje!

Oprócz urlopu gwarantowanego prawnie w ramach umowy o pracę (o tym szczegółowo tutaj), pracownicy w Niemczech mają możliwość otrzymania specjalnego urlopu okolicznościowego. W zależności od powodu, może być on płatny lub nie. To właśnie te powody wielokrotnie prowadzą do niepewności i dezorientacji: W jakich przypadkach można w Niemczech wnioskować o urlop okolicznościowy i na jak długo można zostać zwolnionym z pracy? W tym artykule odpowiemy na te pytania i przedstawimy jakie warunki muszą być spełnione, aby uzasadnić urlop okolicznościowy, a także jakie powody są uznawane przez pracodawców i na co powinniście zwrócić uwagę, jeśli już znajdziecie się w sytuacji podbramkowej.

Urlop okolicznościowy czy zwykły urlop?

Istnieją wyjątkowe sytuacje, takie jak śmierć bardzo bliskiej osoby, czy ciężka choroba, w których ciężko myśleć o pracy. Pracownik jest wtedy zbyt mocno zaangażowany emocjonalnie i/lub ma do czynienia z dużą ilością pracy organizacyjnej w sferze prywatnej.

Niemiecki ustawodawca przyznaje pracownikom w takich sytuacjach prawo do tego, aby pod pewnymi warunkami mogli pozostać w domu. Urlop okolicznościowy stanowi w tym wypadku wyjątek od urlopu pracowniczego.

Urlop okolicznościowy w Niemczech: regulacje prawne

Urlop okolicznościowy nie jest przysługą ani hojnym gestem ze strony pracodawcy. Zgodnie z § 616 niemieckiego kodeksu cywlinego (BGB), pracownicy mają prawo do tymczasowego płatnego urlopu okolicznościowego.

Dokładniej rzecz ujmując, stwierdza się w nim, że pracownik nie traci prawa do wynagrodzenia, jeśli:

„przez stosunkowo nieznaczny okres czasu, z powodu, który można przypisać jego osobie, ale bez jego winy, nie jest w stanie świadczyć dalej usługi”

Treść przepisu daje do zrozumienia, że prawo do urlopu okolicznościowego jest związane z trzema warunkami, które muszą zostać spełnione w danej sytuacji:

  • Czas trwania zaistniałej sytuacji nie jest znaczący
  • Powód leży w osobie pracownika
  • Sytuacja nie powstała z winy własnej

„Nie jest znaczący” oznacza w tym wypadku, że w ramach urlopu okolicznościowego w Niemczech można wykorzystać maksymalnie pięć dni, a w zależności od konkretnego przypadku, tylko kilka godzin.

Płatny urlop okolicznościowy nie wchodzi jednak w grę, jeśli pracownik nie może pracować ze względu na okoliczności zewnętrzne. Ma to miejsce przykładowo w przypadku klęski żywiołowej lub korka.

Sytuacja może być inna, jeśli pracownik jest bezpośrednio dotknięty klęską żywiołową, w niektórych przypadkach przysługuje mu wtedy również płatny urlop okolicznościowy (BAG, wyrok z dnia 24. 03. 1982 r. , nr akt: 5 AZR 1209/79).

Każdy, kto ma pilne sprawy do załatwienia, nie może tak po prostu wziąć samemu urlopu: niemiecki pracodawca musi wyraźnie przyznać wcześniej urlop okolicznościowy. W tym przypadku na pracowniku spoczywa ciężar dowodu. Każdy, kto ubiega się o urlop okolicznościowy przykładowo ze względu na ślub, musi być w stanie udowodnić listem z urzędu stanu cywilnego, że wniosek o urlop okolicznościowy jest uzasadniony.

Na jakie regulacje można się powoływać?

Warunki, jakie należy spełnić, aby mieć w Niemczech prawo do urlopu okolicznościowego, nie są zbyt precyzyjne. W związku z tym postaramy się je omowić na praktycznych przykładach, aby ułatwić Wam ich zrozumienie. Wiele okazji jest powszechnie akceptowanych jako wystarczający powód do uzyskania urlopu okolicznościowego.

Reguluje to § 29 układu zbiorowego pracy dla sektora publicznego (Tarifvertrag für den öffentlichen Dienst). W przypadku pracowników, którzy nie podlegają przepisom TVÖD, zastosowanie może mieć § 616 BGB (niemiecki kodeks cywilny). Oto w jakich sytuacjach przysługuje w Niemczech płatny urlop okolicznościowy:

Zawarcie związku malżeńskiego

Trudno, aby zabrakło nas na własnym weselu. W związku z tym, pracownikom w Niemczech należy się z tej okazji płatny urlop okolicznościowy. W przypadku pracowników, zatrudnionych w zakładach pracy, gdzie nie istnieją przepisy lub układ zbiorowy, które regulowałyby kwestię urlopu okolicznościowego, ten wynika z kodeksu cywilnego, mianowicie z § 616 BGB. Te same przepisy mają zastosowanie również do rejestracji związków partnerskich.

Narodziny dziecka

W przypadku narodzin dziecka, w Niemczech przysługuje jeden dzień urlopu okolicznościowego. Jeśli chodzi o kobiety, zastosowanie ma ustawa o ochronie macierzyństwa. Jeżeli jednak przykładowo układ zbiorowy wyraźnie przewiduje urlop okolicznościowy wyłącznie dla par małżeńskich, może się zdarzyć, że ojciec nie otrzyma urlopu okolicznościowego z powodu narodzin nieślubnego dziecka (BAG, wyrok z dnia 18 stycznia 2001 r. , nr akt: 6 AZR 492/99, w sprawie § 52 BAT-TgRV-O). Pracodawca może również odmówić płatnego urlopu okolicznościowego, jeżeli poród odbywa się w dniu wolnym, np. w niedzielę.

Śmierć bliskiego członka rodziny

W przypadku śmierci członka bliskiej rodziny, prawo w Niemczech przewiduje do trzech dni urlopu okolicznościowego. Zależy to od relacji między zmarłym a pracownikiem oraz od tego, czy zmarły mieszkał w tym samym gospodarstwie domowym. Do bliskich członków rodziny zalicza się na przykład małżonka i krewnych pierwszego stopnia, to znaczy rodziców i własne dzieci, a także pasierbów i dzieci adoptowane.

Przykład: W przypadku śmierci teścia, zostanie przyznany tylko jeden dzień urlopu okolicznościowego, podczas gdy w sytuacji śmierci małżonka byłyby to trzy dni. Nawet w przypadku śmierci własnych dziadków, urlop okolicznościowy nie musi zostać przyznany.

Przeprowadzka z przyczyn ekonomicznych lub związanych z pracą

Zakres, w jakim pracownicy sektora prywatnego mogą ubiegać się o urlop okolicznościowy na przeprowadzkę, zależy przede wszystkim od odległości do nowego miejsca zamieszkania. Im dalej, tym większe prawdopodobieństwo otrzymania urlopu okolicznościowego z tej okazji.

25. i 40. rocznica pracy

Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku jubileuszy u pracowników sektora prywatnegonie przysługuje płatny urlop okolicznościowy zgodnie z § 616 BGB, chyba że jest to przewidziane w umowie o pracę lub układzie zbiorowym. Inaczej ma się to w służbie publicznej. W tym wypadku przysługuje jeden dzien wolny. Również podobne święta, jak Wasza srebrna lub złota rocznica ślubu (albo Waszych rodziców) może oznaczać dodatkowy dzień wolny w ramach urlopu okolicznościowego (numer akt: 5 AZR 156/73).

Choroba krewnego

Jeśli krewny mieszkający w tym samym gospodarstwie domowym poważnie zachoruje i potrzebuje opieki, przysługuje jeden dzień urlopu okolicznościowego. W przypadku jeśli jesteście tyczasowo niezdolni do pracy, macie prawo do 10 dni urlopu okolicznościowego, jednak dalsze wypłacanie wynagrodzenia nie jest obowiązkowe. Bezpłatna nieobecność w pracy jest możliwa przez maksymalnie pół roku.

Choroba dziecka

Dla osób ubezpieczonych prywatnie, których dziecko nie ukończyło jeszcze 12 roku życia przysługuje w razie jego choroby do czterech dni urlopu okolicznościowego. Ma to jednak miejsce tylko wtedy, gdy nie ma zastosowanie prawo do nieobecności w pracy i zasiłku chorobowego zgodnie z § 45 piątego kodeksu socjalnego. Natomiast osobom ubezpieczenonym ustawowo nie przysługuje urlop okolicznościowy, lecz urlop bezpłatny po przedstawieniu zaświadczenia.

Leczenie medyczne

Generalnie pracownicy w Niemczech nie mają prawa do urlopu okolicznościowego na wizyty u lekarza, jeżeli mogą one odbywać się w ramach elastycznych godzin pracy. Może to również obejmować operacje. Sytuacja wygląda inaczej, jeśli nie można umówić się na wizytę poza godzinami pracy, wówczas można otrzymać płatny czas wolny na czas trwania wizyty/zabiegu (numer akt: 5 Sa 340/09).

Częsty temat sporów w niemieckich sądach – czego może żądać wynajmujący od najemcy, jeśli chodzi o utrzymanie ogrodu?

Niemieccy sędziowie regularnie zajmują się sprawami związanymi z ogródkami przy wynajmowanych nieruchomościach. Niezależnie od tego, czy chodzi o koszenie trawnika, pielenie, czy zamiatanie liści – każdy, kto korzysta z ogrodu, często musi włożyć w to trochę wysiłku. Najemcy są bowiem również zobowiązani do dbania o rośliny rosnące na terenie wynajmowanych posesji.

W jakich przypadkach to najemca w Niemczech musi dbać o ogród?

Serca najemców biją szybciej, gdy domy i mieszkania mają własny ogród. Zielony raj pełen kwiatów, drzew i roślin pozwala się zrelaksować. Często jednak zapomina się o tym, że ogród wymaga również pracy.

Sądy w Niemczech stale muszą rozstrzygać, kto powinien zajmować się ogrodem.

Wszystko zależy od tego, co zostało uzgodnione w umowie najmu – wyjaśnia stowarzyszenie właścicieli Haus & Grund Deutschland. Jeśli jest tam zapisane, że to najemca jest odpowiedzialny za pielęgnację ogrodu, to musi się z tego wywiązywać. Indywidualna i szczegółowa umowa dotycząca utrzymania ogrodu jest możliwa, ale w praktyce zdarza się niezwykle rzadko.

Większość umów najmu przewiduje po prostu, że najemca musi wykonywać prace ogrodowe. I właśnie to jest często przedmiotem sporu.

Dlatego też niemieckie sądy niejednokrotnie zajmowały się tą kwestią. Najważniejszy wyrok w tej sprawie został wydany przez sędziów Sądu Krajowego w Hamburgu (sygn. akt: 316 T 66/02). „O ile – zgodnie z umową najmu – lokator musi zasadniczo wziąć na siebie obowiązki związane z utrzymaniem ogrodu, to generalnie obejmuje to jedynie proste prace pielęgnacyjne” – mówi Stephan Glaser, prawnik specjalizujący się w prawie najmu, powołując się na dotychczasowe orzecznictwo w tym zakresie.

Jakie zadania muszą wykonać najemcy w ogrodzie?

Zadania te nie wymagają specjalistycznej wiedzy i powinny wymagać niewielkiej ilości czasu. Zadania, które najemcy muszą wykonywać, to koszenie trawnika, wyrywanie chwastów, grabienie liści, przekopywanie grządek i przycinanie małych krzewów, krzaków lub żywopłotów. Zwykle nie obejmuje to przycinania wysokich żywopłotów (> 1 m), większych krzewów lub usuwania spróchniałych pni drzew.

Jest jednak jeden wyjątek: jeśli w umowie najmu określono konkretne zadania, które należy wykonać, to muszą one zostać zrealizowane przez najemcę. „Nie może on wtedy powoływać się na to, że są one czasochłonne lub generują koszty” – mówi prawnik. Jeśli więc umowa najmu stanowi, że najemca musi zadbać o przycięcie drzew w ogrodzie, to musi on pokryć koszty z tym związane.

Co wolno wynajmującemu, a czego nie?

W umowie najmu można uzgodnić, że najemca musi ponosić koszty utrzymania ogrodu jako koszty dodatkowe. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Krajowego w Poczdamie (sygn. akt: 11 S 81/01) nie obejmuje to jednak kosztów sprzętu ogrodniczego. Jedynie bieżące, regularnie powtarzające się pozycje kosztowe, mogą zostać przypisane najemcom.

Wynajmujący nie może narzucać najemcy, jak konkretnie ma wyglądać pielęgnacja ogrodu.

Wynajmujący nie ma prawa do wydawania poleceń najemcy – tak orzekł Sąd Krajowy w Kolonii (sygn. akt: 1 S 119/09). Dotyczy to również sytuacji, gdy najemca ma zupełnie inne wyobrażenia dotyczące aranżacji i utrzymania ogrodu. Może się więc zdarzyć, że angielski trawnik, który został założony przed zawarciem umowy najmu, z czasem zamieni się w łąkę porośniętą koniczyną i chwastami.

Na co muszą uważać najemcy?

Warto pamiętać o tym, że w niedziele i święta oraz w dni robocze między godziną 20:00 a 7:00 w dzielnicach mieszkaniowych nie wolno używać kosiarek do trawy, pił łańcuchowych, pił do żywopłotu, ani spulchniarek.

Urządzenia służące do zbierania liści, dmuchawy do liści, przycinarki do trawników lub przycinarki krawędziowe mogą być używane wyłącznie w dni powszednie w godzinach od 9:00 do 13:00 i od 15:00 do 17:00.

Co się stanie, jeśli najemcy nie będą dbać o ogród?

Zasadniczo wynajmujący może wtedy zlecić to firmie. Koszty z tym związane mogą zostać przeniesione na najemcę.

Jeśli dochodzi do poważnych naruszeń umowy najmu, wynajmujący może ją wypowiedzieć. Najemca może się przed tym bronić, zwłaszcza jeśli wypowiedzenie umowy oznaczałoby duże trudności dla niego, jego rodziny lub innego członka jego gospodarstwa domowego.

Jednak zanim do tego dojdzie, warto, aby obie strony przedyskutowały tę kwestię lub zasięgnęły porady prawnej.

Źródło: www.focus.de

Leki, protezy, personel sprzątający: Oto, jakie koszty mogą odliczyć od podatku emeryci w Niemczech!

Emeryci w Niemczech także muszą przygotowywać zeznanie podatkowe. Mogą przy tym odliczyć pewne wydatki, np. koszty związane ze zdrowiem. Warto przygotować w tym celu szczegółowe zestawienie.

Czy każdy emeryt w Niemczech musi złożyć deklarację podatkową?

Niestety na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi ze względu na różne opodatkowanie uposażeń. Jedno jest pewne: w 2023 r. każdy emeryt ma do dyspozycji nieopodatkowaną kwotę podstawową w wysokości 10 908 euro. Odpowiada to kwocie 909 euro/miesiąc. Ponadto istnieją odliczenia np. z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego i ubezpieczenia od opieki długoterminowej.

Zeznanie podatkowe dla emerytów jest w Niemczech również obowiązkowe, jeśli uzyskują oni dodatkowe dochody (np. poprzez Minijob) lub mają dochody z wynajmu.

Więcej o tym, kto w Niemczech jest zobowiązany do złożenia deklaracji podatkowej przeczytacie tutaj: Rozliczenie podatkowe w Niemczech.

Emeryci mogą w Niemczech odliczać od podatku leki oraz inne obciążenia specjalne

Emeryci w Niemczech mają możliwość odliczenia pewnych kosztów od podatku. Ważną pozycją są tu koszty chorobowe, które można odliczyć jako tzw. obciążenia specjalne. Zalicza się do nich dopłaty do leków na receptę oraz takie zabiegi jak fizjoterapia i pobyty w szpitalu. Mogą to być również dopłaty do zabiegów akupunktury, osteopatii czy zabiegów homeopatycznych.

Wolno dostępne lekarstwa (bez recepty) można odliczyć od podatku jako wydatki specjalne tylko wtedy, gdy z zaświadczenia lekarskiego wynika, że ich przyjmowanie przez pacjenta jest konieczne. Podatnicy, którzy regularnie przyjmują leki ogólnodostępne, powinni porozmawiać ze swoim lekarzem i ustalić np. wystawienie odpowiedniej prywatnej recepty. Wtedy można te koszty bez problemu zakwalifikować jako obciążenia specjalne.

Od podatku można również odliczyć protezy, soczewki kontaktowe, aparaty słuchowe…

Co jeszcze emeryci mogą odliczyć w Niemczech od podatku? O wiele więcej niż wspomniane wyżej leki, mianowicie: dopłaty do okularów, soczewek kontaktowych, protez, aparatów słuchowych, wkładek ortopedycznych czy butów, protez lub innych pomocy medycznych, które służą tylko choremu. Ponadto można też odliczyć koszty dojazdu do lekarza, na zabiegi czy do apteki. W tym wypadku należy przygotować specjalne zestawienie z informacjami, kiedy u jakiego lekarza byliście, na jakim zabiegu i jaką odległość pokonaliście w tym celu.

Koszty rzemieślnicze i personelu sprzątającego

Emeryci w Niemczech mogą oprócz tego odliczyć od podatku koszty rzemieślnicze w wysokości do 1200 euro. Ważne: Koszty materiałów nie są wliczone w cenę. Oraz: Faktura musi zostać przelana na konto danej firmy (nie można płacić gotówką).

Odliczeniu podlegają również koszty pomocy sprzątającej i ogrodników. Maksymalna kwota w tym wypadku wynosi 4000 euro.