Interwencja policji w Niemczech z powodu głośnej muzyki – co mogą funkcjonariusze?

Kiedy zbyt głośno świętujemy urodziny, zabawa może skończyć się bardzo szybko, jeśli sąsiedzi zadzwonią na policję. Co może w takim przypadku zrobić policjant? Czy mamy obowiązek wpuścić go do mieszkania? Czy funkcjonariusze policji mogą skonfiskować sprzęt muzyczny, jeśli jest to konieczne?

Policjanci przed drzwiami: Co mogą zrobić funkcjonariusze wezwani przez sąsiadów z powodu zbyt głośnej muzyki?

Jak w przypadku każdej interwencji policji, obowiązuje zasada proporcjonalności. Policja ma zawsze obowiązek wybrać najłagodniejsze rozwiązanie, prowadzące do zaprowadzenia spokoju. W związku z tym, policjanci przybywający na miejsce starają się najpierw porozmawiać z hałasującym sąsiadem. Jeśli ten przyciszy muzykę, bądź ją całkowicie wyłączy, to interwencja policji na tym się kończy.

Czy policja w Niemczech ma prawo wejść do mieszkania?

Jeśli interwencję policji traktujemy ze zrozumieniem i przykładowo przyciszamy muzykę, to w takim przypadku policja nie ma z reguły prawa wejść do mieszkania bez zgody właściciela. Jeśli jednak permanentnie nie stosujemy się do poleceń policji, to funkcjonariusze mają prawo przekroczyć progi naszego mieszkania. Jeśli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, np. z mieszkania wydobywa się woń marihuany, wskazująca na obecność w nim zakazanych środków odurzających, to wtedy policjant może wejść do mieszkania w celu skontrolowania go.

Czy policja może skonfiskować sprzęt grający?

Jeśli policja zostaje wezwana po raz kolejny, ma nawet prawo skonfiskować sprzęt grający i w tym celu oczywiście wejść do mieszkania (postanowienie Wyższego Sądu Krajowego Karlsruhe, wyrok z dnia 25.03.2010, sygnatura akt 14 Wx 9/10). Nie jest określona liczba interwencji uprawniających policję do konfiskaty. Wszystko zależy od konkretnej sytuacji i cierpliwości danego funkcjonariusza.

Czy policja w Niemczech może wysłać gości do domu, aby zaprowadzić spokój?

Jeśli zakłócenie spokoju spowodowane jest przez gości właściciela mieszkania, funkcjonariusze policji mogą wysłać ich do domu, jeśli ci nie stosują się do poleceń. Jeśli goście nie reagują na polecenie opuszczenia mieszkania, policja może użyć siły. Kto w takim przypadku nadal stawia opór policji, może się liczyć z doniesiem o popełnieniu przestępstwa poprzez stawianie oporu funkcjonariuszom.

Czy policja w Niemczech ma prawo zatrzymać właściciela mieszkania?

Policja ma nawet prawo zatrzymać właściciela mieszkania, jeśli ten wzbrania sie przed zaprowadzeniem spokoju i po wyjściu policji znowu przygłaśnia muzykę (decyzja okręgowego sądu administracyjnego Schleswig, wyrok z dnia 15.06.1999, sygnatura akt 3 A 209/97).

Czy interwencja policji w Niemczech grozi mandatem?

Zakłócenie ciszy nocnej jest według prawa wykroczeniem i może zatem zostać ukarane odpowiednim mandatem (decyzja sądu rejonowego w Düsseldorfie, wyrok z dnia 3.07.1991, sygnatura akt 301 OWi/906 Js 552/91).

Czy chociaż raz w roku można w Niemczech głośniej poświętować?

Wiele osób uważa, że raz w roku można głośniej poświętować. W tym wypadku chodzi o powszechnie krążącą plotkę prawną, która swoje źródło ma w wyroku sądu rejonowego Bremy z roku 1957. Sąd ten jednak nie zdecydował wówczas, że raz w roku można głośniej poświętować. Zdecydował on jedynie, że pewien sąsiad musi godzić się na okazyjne świętowanie, które można określić jako akceptowalne (decyzja sądu administracyjnego w Bremie, wyrok z dnia 6.06.1957, sygnatura akt 15 C 2658/57).

Niemcy: Czy musimy akceptować hałas spowodowany uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Kto żyje w mieszkaniu mieszczącym się w budynku wielorodzinnym, musi się liczyć z odgłosami słyszalnymi z sąsiednich domostw. W tym wypadku może chodzić o odgłosy wywoływane przez poruszanie się po mieszkaniu, muzykę czy uprawianie miłości. Nie każdemu najemcy podobają się jednak odgłosy tego rodzaju, szczególnie jeśli mają one miejsce w środku nocy. Lecz czy jako najemca można temu wogóle w jakiś sposób zaradzić? Czy trzeba akceptować hałas spowodowny uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Czy trzeba znosić hałas wywołany uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Najemca musi zaakceptować odgłosy powodowane uprawianiem miłości przez sąsiadów tylko do pewnych granic. Sąd rejonowy w Warendorf jest zdania, że decyzja w jaki sposób przeżywa się własne życie seksualne, należy do podstawowych praw człowieka i jest chronione przez konstytucję w ramach prawa do swobodnego rozwoju osobowości, artykuł 2 punkt 1 konstytucji . Prawo to obowiązuje jednak tak długo, dopóki nie zakłóci ono prawa sąsiadów do spokojnego mieszkania. Bezgraniczne korzystanie z prawa do swobodnego rozwoju osobowości jest zatem niedopuszczalne. Odgłosy muszą zostać zredukowane do tak zwanej głośności dopuszczalnej w pokoju, co oznacza, że nie może ich być słychać w sąsiednim mieszkaniu (sąd rejonowy Warendorf, wyrok z dnia 19.08.1997, sygnatura akt 5 C (11) C 414/97). Tego samego zdania był sąd rejonowy w Rendsburgu. Ten zwrócił dodatkowo uwagę na to, iż szczególnie w godzinach nocnych, od 22 do 6, cisza nocna nie może być zakłócana (sąd rejonowy w Rendsburgu, wyrok z 16.12.1994, sygnatura akt 18 (11) C 766-94). Jeśli z powodu pożycia seksualnego dochodzi zatem do hałasu, który jest nie do zaakceptowania, poszkodowani sąsiedzi mają prawo wymagać od hałasującego sąsiada zaniechania głośnych praktyk seksualnych, według paragrafu 862 kodeksu cywilnego.

Czy hałasującemu sąsiadowi grozi wypowiedzenie umowy najmu?

Jeśli w związku z pożyciem seksualnym dochodzi do długotrwałych i regularnie powtarzających się zakłóceń spokoju, osoba odpowiedzialna za hałas może liczyc się z wypowiedzeniem umowy najmu. Zanim to nastąpi, musi mieć najpierw miejsce upomnienie. Dopiero kiedy nie ma widocznej reakcji na upomnienie, umowa najmu może zostać wypowiedziana (sąd rejonowy w Monachium, wyrok z dnia 27.01.2014, sygnatura akt 417 C 17705/13).

Upomnienie grozi również wtedy, kiedy najemca uprawia miłość na swoim balkonie lub tarasie (sąd rejonowy Bonn, wyrok z dnia 17.05.2006, sygnatura akt 8 C 209/05).

Polskie dziecko w niemieckiej szkole – to musicie koniecznie wiedzieć!

Dla polskich rodziców pierwszy dzień dziecka spędzony w niemieckiej szkole jest bardzo stresujący. Obawa czy dziecko sobie poradzi, czy zrozumie to, co do niego mówi nauczyciel, czy znajdzie przyjaciół wśród koleżanek i kolegów z klasy… To pytania dręczące każdego rodzica, szczególnie wtedy, gdy język niemiecki nie jest językiem ojczystym używanym na co dzień w rodzinie.

Rada: W przypadku jakichkolwiek wątpliwości po prostu najlepiej jest skontaktować się bezpośrednio ze szkołą. Email do szkolnego sekretariatu lub rozmowa telefoniczna z całą pewnością wyjaśnią wszelkie pytania i zaspokoją Waszą potrzebę informacji.

W pierwszej części naszego poradnika dotyczącego niemieckiej szkoły, postaramy się Wam przybliżyć jak wygląda przyjęcie dziecka do szkoły, jak wyglądają niemieckie tradycje szkolne, czy jak wygląda przykładowy dzień w szkole pierwszoklasisty. Część druga wkrótce na stronie!

Gdzie szukać informacji o niemieckiej szkole?

Prawie każda szkoła posiada własną stronę internetową, na której publikowane są wiadomości szkolne, regulamin szkolny, kodeks postępowania, informacje na temat oferowanych zajęć dodatkowych, opieki świetlicowej, możliwości skontaktowania się z sekretariatem szkolnym luby dyrekcją szkoły, pedagogiem szkolnym itd. Strona internetowa szkoły to idealny sposób do zdobycia obszernych informacji o aktualnych terminach, o gronie pedagogicznym, aktywnościach szkoły, projektach szkolnych, programie nauczania, godzinach lekcyjnych, radzie rodziców, innych organizacjach lokalnych, z którymi szkoła współpracuje czy też szkołach partnerskich zagranicą.

Również na łamach naszego portalu znajdziecie kilka przydatnych informacji odnośnie niemieckich szkół:

Einschulung, czyli przyjęcie dziecka do szkoły

Einschulung, czyli oficjalne przyjęcie dziecka do szkoły, jest ogromnym wydarzeniem w życiu dziecka. W tym dniu poznaje ono swoją nową szkołę, nauczycieli, koleżanki i kolegów.  „Einschulung” można porównać do polskiego rytuału szkolnego „pasowania na ucznia”. Każda szkoła organizuje uroczystość przyjęcia do szkoły w sposób indywidualny. Rodzice oczywiście zostaną wcześniej poinformowani o tym, co mają przygotować, jak będzie wyglądał przebieg uroczystości oraz co czeka ich dziecko w tym dniu.

Pytaniem dręczącym wielu rodziców jest kwestia ubioru dziecka. W Polsce w pierwszym dniu szkoły (tradycyjnie 1-go września) obowiązuje uroczysty ubiór, czyli biała bluzka i ciemna spódnica (lub spodnie) albo elegancka sukienka dla dziewczynek oraz biała koszula i ciemne spodnie dla chłopców. Inaczej jest w szkołach niemieckich – tutaj nie obowiązuje żaden „dress code” na pierwszy dzień szkoły. Ważne jest, aby dziecko było ubrane w wygodne, funkcjonalne ubranie oraz praktyczne obuwie. Istotne jest też, aby pod względem odzieży nie wyróżniało się ono negatywnie na tle innych, gdyż zbyt elegancki strój (nawet jeżeli w Polsce jest to zwyczajny strój na tę okazję) mogłaby sprawić irytujące wrażenie na przyszłych koleżankach i kolegach oraz nauczycielach w szkole niemieckiej.

Do tradycji niemieckiej edukacji należy wspólne kupno tornistra oraz wręczenie dziecku tyty w dniu przyjęcia do szkoły (Einschulung).

Tradycja szkolna, czyli „der Schulranzen” (tornister szkolny) i „die Schultüte” (tyta)

Tornister w Niemczech ma specjalne znaczenie jak symbol inauguracji nauki w pierwszej klasie i rozpoczęcia obowiązku szkolnego. Rodzice kupują go wspólnie z dzieckiem, przy czym dziecko wybiera swój tornister zgodnie z własnymi upodobaniami. Rodzice powinni zwrócić uwagę na funkcjonalność tornistra, jego wagę, szerokość szelek, dodatkowe kieszonki, wyposażenie w reflektory odblaskowe. Tornister będzie towarzyszył dziecku przez kilka lat, warto więc wydać trochę więcej pieniędzy na jego jakość (Qualität) i wyposażenie (Ausstattung).

Bardzo często pojawia się pytanie, czy tornister może zostać zastąpiony plecakiem. Niestety nie – kupno tornistra jest konieczne ze względów zdrowotnych (zapobieganie wadom postawy) oraz faktu, że „Schulranzen” to część kultury szkolnej w Niemczech, podobnie, jak tak zwana „Schultüte” wręczana dziecku przez rodziców w pierwszym dniu szkoły.

Schultüte” to kolorowy tekturowy stożek, niekiedy owinięty celofanem i zawiązany na kokardę, wypełniony przyborami szkolnymi, słodyczami, czekoladkami, flamastrami, kredkami, notesami, naklejkami i innymi prezentami (np. pudełko do lunchu, termos na napoje) mającymi na celu umilenie i ułatwienie dziecku szkolnej codzienności. Rodzice pochodzący z Górnego Śląska, Wielkopolski lub Mazur znają ten obyczaj pod nazwą „szkolna tyta”. Każdy pierwszoklasista w Niemczech musi otrzymać szkolną tytę – od tej zasady nie ma wyjątku. Niemieckie dzieci otrzymują ją w pierwszym dniu szkoły i zabierają z sobą na uroczystość przyjęcia do szkoły (Einschulung).

Kolejną tradycją niemiecką jest obowiązkowe zdjęcie dziecka w dzień przyjęcia do szkoły – obowiązkowo z tornistrem na plecach i tytą w rękach.

Uwaga: Każde dziecko w Niemczech musi dostać od rodziców nowy tornister, zwany po niemiecku „der Schulranzen” oraz „die Schultüte”. Jeżeli dziecko pojawi się w szkole z plecakim, rodzice mogą być pewni, że nauczyciel zwróci im uwagę, że ze względów zdrowotnych (możliwość wystąpienia wady postawy) nie jest to odpowiednie dla dziecka.

Jak wygląda przykładowy dzień szkolny pierwszoklasisty?

Po uroczystości przyjęcia dziecka do szkoły (Einschulung) zaczyna się normalny dzień lekcyjny. Zajęcia lekcyjne pierwszoklasistów zaczynają się wcześnie – niekiedy nawet o godzinie 7:30, niekiedy o 8:00. Wielkość klasy to maksymalnie 20 uczniów, dodatkowo każda klasa ma stałego nauczyciela (feste Bezugsperson). Pierwszoklasiści (Erstklässler) mają codziennie 4 lub 5 godzin lekcyjnych. Tygodniowe pensum godzinowe wynosi 21-22 godziny lekcyjne w klasie pierwszej i drugiej, 25-26 godzin lekcyjnych w klasie trzeciej i 26-27 godzin lekcyjnych w klasie czwartej.

Przykładowy rozkład zajęć uczniów trzeciej klasy w jednej ze szkół podstawowych:

  • 7:30 – dzieci przychodzą do szkoły, czas na przebranie się, przywitanie z kolegami, koleżankami i nauczycielem.
  • 7:45 – klasa razem z nauczycielem udaje się na stołówkę, gdzie wszyscy razem jedzą śniadanie. Uczniowie mogą przynieść jedzenie z domu lub zamówić je w szkole.
  • 8:05 – początek zajęć lekcyjnych, które odbywają się w blokach 90-minutowych z krótkimi przerwami.
  • 9:30 – pierwsza dłuższa przerwa trwająca 30 minut, którą uczniowie spędzają na dziedzińcu szkolnym pod opieką nauczycieli.
  • 10:00 – kolejne zajęcia blokowe połączone z krótki przerwami.
  • 11:30 – przerwa obiadowa, po jedzeniu klasa spotyka się na dziedzińcu.
  • 12:15 – ostatnia godzina lekcyjna trwająca 45 minut.
  • 13:00 – koniec zajęć, uczniowie przebierają się i idą do domu lub są odbierani przez rodziców lub opiekunów.

Podręczniki, przybory i przedmioty szkolne

W Niemczech każde dziecko dostaje obowiązkowe podręczniki do nauki w szkole, które są zwracane na koniec roku. Rodzice mają obowiązek umożliwienia dziecku nauki szkolnej, zaopatrzenia go w materiały i przybory szkolne, czyli zeszyty, notatniki, kredki, długopisy, flamastry, pióro wieczne, farby, pędzle, plastelinę, zeszyty do nut, blok do malowania. Listę przyborów szkolnych i pomocy naukowych rodzice otrzymają od wychowawcy klasy (Klassenlehrer) lub w sekretariacie szkolnym. Dodatkowo szkoły zbierają w każdym półroczu składkę, z której pokrywane są koszty za kopiowanie dodatkowych materiałów do nauki, czyli tak zwany „Materialgeld”.

Przedmioty nauczane w szkole podstawowej nie różnią się zbytnio od tych nauczanych w polskich szkołach.

  • Język niemiecki: czytanie i pisanie, podstawy ortografii i gramatyki,
  • Matematyka: cztery podstawowe działania arytmetyczne na liczbach od 1 do 1 miliona oraz podstawy geometrii,
  • Sachkundenunterricht: przedmiot nauczania w szkole podstawowej z elementami biologii, geografii, historii, wiedzy z zakresu ruchu drogowego i wychowania seksualnego, zapoznający uczniów z podstawami nauk społecznych i ścisłych,
  • Język angielski (Englisch),
  • Religia (Religionslehre)/Etyka (Ethik)
  • Wychowanie fizyczne (Sport), wychowanie muzyczne (Musik) i plastyczne (Kunst).

Dzieci w klasach 1-3 nie otrzymują świadectw z ocenami, lecz tak zwane „Berichtszeugnisse” wyrażające rozwój, osiągnięcia i umiejętności ucznia w formie opisowej. Pierwszym świadectwem z ocenami jest świadectwo ukończenia czwartej klasy szkoły podstawowej.

Język niemiecki w szkole w Niemczech

Wielu rodziców obawia się, że ich dzieci będą miały problemy z zajęciami szkolnymi prowadzonymi w języku niemieckim. Obawy te są bezpodstawne, gdyś większość szkół, zarówno podstawowych, jak i ponadpodstawowych, ma spore doświadczenie w nauczaniu dzieci z rodzin imigranckich (czyli posiadających tak zwany „Migrationshintergrund”). Niektóre szkoły oferują dodatkowe zajęcia językowe dla dzieci, zajęcia wyrównawcze, odrabianie zadań domowych i zajęcia świetlicowe.

Wielu rodziców zadaje sobie pytanie, czy rozmawiając z dzieckiem w domu w języku ojczystym nie będą utrudniać mu nauki. Odpowiedź na to jest jednoznaczna: nie, dziecko nie będzie miało z tego powodu trudności w szkole. Wręcz przeciwnie, dzieciom wychowywanym dwujęzycznie nauka w szkole przychodzi łatwiej. Dodatkowym atutem jest znajomość dwóch języków i dwóch kultur od najmłodszych lat.

Zadania domowe w niemieckiej szkole, czyli Hausaufgaben

Wszystkie dzieci otrzymują w szkole zadania do odrobienia w domu, a rodzice muszą dopilnować, aby ich dzieci dopełniły tego obowiązku oraz spakowały potrzebne podręczniki, przybory i materiały na następny dzień. W zależności od wieku dziecka zadania domowe mają różny stopień trudności i powinny być rozwiązane w przeciągu odpowiedniego przedziału czasowego:

  • W pierwszej klasie dzieci otrzymują niewiele zadań domowych, celem jest przyzwyczajenie ich do samodzielnej pracy.
  • W drugiej klasie czas poświęcony na odrabianie zadań nie powinien przekraczać 30 minut dziennie.
  • W trzeciej i czwartej klasie zadania domowe są bardziej czasochłonne i mogą zająć dziecku do 60 minut dziennie.
  • Uczniowie w klasie piątej i szóstej powinni być w stanie odrobić zadania w przeciągu 90 minut.

Gdy rodzice zauważą, że ich dziecko ma problemy z odrobieniem zadań w przeciągu podanych ram czasu, powinni to koniecznie omówić z nauczycielem. Biorąc pod uwagę indywidualny rozwój dziecka, w niektórych przypadkach może się okazać, że potrzebuje ono dodatkowego wsparcia ze strony szkoły i zapisania na zajęcia wyrównawcze.

Prezenty dla nauczycieli w niemieckich szkołach, świętowanie urodzin

Ważną informacją dla wszystkich polskich rodziców jest to, że w niemieckiej nie wręcza się kwiatów ani prezentów rzeczowych (bombonierki lub inne słodycze) członkom grona pedagogicznego – ani na rozpoczęcie, ani na zakończenie roku szkolnego. W Niemczech nie jest też obchodzony Dzień Nauczyciela – to święto jest tutaj całkowicie nieznane.

Gdy dziecko ma urodziny, to po uprzednim uzgodnieniu tego z opiekunem klasy lub wychowawcą można upiec ciasto i przynieść je do szkoły. Rodzice powinni jednak koniecznie wziąć pod uwagę, że takie inicjatywy muszą zostać omówione z nauczycielem, gdyż może się okazać, że przynoszenie słodyczy i wypieków domowych jest w szkole z różnych względów zabronione. Dodatkowo należy uwzględnić fakt, że nie wszystkie dzieci jedzą słodycze, a niektóre z nich mogą mieć uczulenie na jajka, gluten, orzechy lub inne produkty spożywcze.

Uwaga: w Niemczech nie świętuje się imienin! Świętowanie urodzin to sprawa prywatna i nie należy wręczać z tego powodu prezentów ani oczekiwać, że ktoś oficjalnie świętuje urodziny w szkole lub w przedszkolu. Dodatkowo szkoła może zabraniać przynoszenia słodyczy i wypieków do szkoły ze względów zdrowotnych!

Regulamin szkolny w Niemczech i kodeks postępowania

Szkoły podstawowe mają własne regulaminy i kodeksy postępowania (Schulregeln). Regulamin szkolny jest ustalany wspólnie przez nauczycieli, uczniów i rodziców i można go znaleźć na stronie internetowej szkoły.

Regulamin szkoły dotyczy zasad zachowania ucznia (Verhaltensregeln) w stosunku do innych osób (Umgang mit Mitmenschen), zachowania w budynku szkoły (Regeln im Schulgebäude), postępowania podczas lekcji i przerw (Unterrichts- und Pausenregeln). Dodatkowo regulowane są kwestie posiadania i używania telefonów komórkowych na terenie szkoły oraz zasady dotyczące ubioru szkolnego.

Wydrukowany regulamin jest też wręczany rodzicom podczas uroczystości przyjęcia dziecka do szkoły (Einschulung). Po przeczytaniu go i podpisaniu przez rodziców, jest on przechowywany w szkole w aktach ucznia. Nieprzestrzeganie regulaminu szkolnego lub zachowanie niezgodne z ustalonymi przez szkołę normami może mieć konsekwencje dla dziecka oraz w ekstremalnych przypadkach wezwanie rodziców do szkoły.

Szkolny „dress code”, czyli w co ubrać dziecko do szkoły w Niemczech

Pod względem ubioru szkoły niemieckie są o wiele bardziej liberalne niż polskie placówki. Nie obowiązuje w nich obowiązek noszenia mundurka lub uniformu szkolnego, nie obowiązuję też żadne ścisłe przepisy określające sposób ubierania się uczniów. Nie oznacza to jednak, że wszystko jest dozwolone. Uczniowie mogą ubierać się dowolnie pod warunkiem, że ich odzież jest „angemessen”, czyli stosowna do okoliczności, a wykładnia dotycząca odzieży stosownej do okoliczności jest obowiązujące i jednolita dla wszystkich (verbindlich und einheitlich für alle) – zarówno dla uczniów, jak i dla nauczycieli i pracowników administracyjnych szkoły. Co oznacza to praktyce?

Odzież szkolna musi być wygodna, zadbana, czysta i schludna. Większość szkół zabrania przychodzenia na zajęcia w spodniach dresowych i legginsach, przeźroczystej odzieży, bieliźnianych podkoszulkach bez rękawów i bluzkach na cienkich ramiączkach (Spaghetti-Träger). Także w przypadku obuwia należy zwracać uwagę na wygodę (w końcu w szkole dziecko spędza wiele godzin) i bezpieczeństwo dziecka (bieganie w klapkach typu „japonki” może skończyć wypadkiem na schodach lub dziedzińcu szkolnym i wizytą w lekarza).

Dla polskich rodziców może być zaskakujące, że w czasie egzaminów maturalnych obowiązuje takie same zasady ubierania się, jak na co dzień w szkole. Biała bluzka, ciemna spódnica lub eleganckie spodnie z żakietem dla dziewcząt lub garnitur z krawatem to normalne ubranie dla polskiego maturzysty, podczas gdy niemiecki maturzysta ubierze w takich okolicznościach w dżinsy i t-shirt połączone z bluzą lub swetrem oraz wygodnymi butami typu sportowego.

Boże Ciało w Niemczech: Oto, w których landach jest to dzień wolny od pracy!

Boże Ciało jest znane w Niemczech pod nazwą „Fronleichnam”, która pochodzi od dwóch staroniemieckich słów „Fron” oznaczającego „Pana” i „Leichnam” oznaczającego ciało (zwłoki), a w tym kontekście „Ciało Pańskie”.

Kiedy w tym roku przypada Boże Ciało?

Boże Ciało ma zawsze miejsce w drugi czwartek po Zesłaniu Ducha Świętego lub 60 dni po Wielkanocy. W 2025 roku Boże Ciało wypada zatem 19 czerwca.

Oto najbliższe daty Bożego Ciała:

  • 19 czerwca 2025 r.
  • 4 czerwca 2026 r.
  • 27 maja 2027 r.
  • 15 czerwca 2028 r.

Gdzie w Niemczech Boże Ciało jest dniem wolnym od pracy?

W Niemczech Boże Ciało jest świętem państwowym i w związku z tym dniem wolnym od pracy w następujących krajach związkowych:

  • Bawaria
  • Badenia-Wirtembergia
  • Hesja
  • Nadrenia-Palatynat
  • Nadrenia Północna-Westfalia
  • Saarland

W zdominowanych przez protestantów krajach związkowych Boże Ciało nie jest zazwyczaj świętem państwowym. Do tych krajów związkowych należą:

  • Berlin
  • Brandenburgia
  • Bremen
  • Hamburg
  • Meklemburgia-Pomorze Przednie
  • Dolna Saksonia
  • Saksonia-Anhalt
  • Schleswig-Holstein

Szczególne przepisy w Saksonii

W Saksonii przeważają wprawdzie protestanci, ale są też regiony zamieszkałe w większości przez Serbołużyczan i katolików. Od czasu wejścia w życie w 1993 r. rozporządzenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Saksonii odnośnie święta regionalnego Boże Ciało jest tutaj dniem wolnym od pracy.

W związku z późniejszym połączeniami i rozwiązaniami gmin powstała skomplikowana sytuacja prawna, zgodnie z którą Boże Ciało jest obchodzone jako święto państwowe jedynie w niektórych gminach powiatów Bautzen, Hoyerswerda i Kamenz. Gdzie pracownicy w Saksonii mogą pozostać w domu w dniu Bożego Ciała, można przeczytać w Rozporządzeniu w sprawie Bożego Ciała kraju związkowego Saksonii – patrz punkt „Anlage (zu § 1)”.

Szczególne przepisy w Turyngii

Turyngia jest drugim krajem związkowym w Niemczech, w którym sytuacja prawna dotycząca Bożego Ciała jest skomplikowana. W niektórych gminach i miastach powiatów Eichsfeld, Unstrut-Hainich-Kreis i Wartburgkreis święto katolickie jest więc dniem wolnym od pracy.

W pozostałych gminach i regionach obowiązują specjalne przepisy, jak np. prawo do bezpłatnego urlopu dla pracowników katolickich czy prawo do zwolnienia z zajęć szkolnych dla uczniów szkół katolickich. Instytucje katolickie, takie jak Caritas, regulują całodzienne urlopy dla wszystkich pracowników na swoim terenie.

Co świętujemy w Boże Ciało?

Boże Ciało to święto Najświętszego Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa. Jest ono bezpośrednio związane z Ostatnią Wieczerzą, którą Jezus Chrystus obchodził ze swoimi uczniami w Wielki Czwartek przed ukrzyżowaniem. Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus dał swoim naśladowcom żywe Ciało Pańskie – w postaci chleba i wina. W Boże Ciało katolicy świętują obecność Syna Bożego w sakramencie Eucharystii. Dlatego też w Kościele Katolickim święto to jest oficjalnie nazywane „Uroczystością Ciała i Krwi Chrystusa”.

Boże Ciało: Tło historyczne

Dzisiejsze święto Bożego Ciała zawdzięczamy zakonnicy Julianie z Liège. Żyła na początku XIII wieku i była gorliwą czcicielką Eucharystii. Przez wiele dni potrafiła trwać w cichej adoracji przed konsekrowaną Hostią. Potem miała wizję: Hostia przemieniła się w świetlisty księżyc, który jednak miał ciemną plamę. Boski głos wyjaśnił, że księżyc to rok kościelny, a ciemna plama wskazuje, że brakuje dnia świątecznego na cześć Świętej Eucharystii.

Uroczystości religijne od XIII wieku

W 1264 r. Boże Narodzenie zostało oficjalnie wprowadzone dla całego Kościoła. Zaledwie kilka lat później udokumentowana jest pierwsza procesja Bożego Ciała w Kolonii, podczas której konsekrowana hostia niesiona była ulicami w specjalnym naczyniu – monstrancji, od łacińskiego „monstrare” („ukazywać”).

Procesje w Niemczech jako protest w czasach narodowego socjalizmu

Procesje Bożego Ciała stały się również środkiem walki w okresie narodowego socjalizmu w Niemczech. Udział w nich był wtedy rozumiany również jako cichy protest przeciwko ideologii nazistowskiej.

Pomoc konsularna w Niemczech – w jakich sytuacjach można na nią liczyć?

Emigranci na co dzień borykają się z różnymi problemami. Ich rozwiązanie na pierwszy rzut oka może wydawać się niemożliwe, jednakże w istocie wcale tak nie jest. Ważne, żeby wiedzieć, do kogo się udać z prośbą o pomoc. Pamiętajmy, iż sytuacjach kryzysowych, z pozoru bez wyjścia, zawsze można liczyć na pomoc konsula. Zgubienie lub kradzież dokumentu tożsamości, strata wszystkich pieniędzy czy śmierć bliskiej osoby – w takich dramatycznych sytuacjach konsul wyciągnie do Ciebie pomocną dłoń, aby wspólnie stawić czoła przeciwnościom losu.

Utrata wszystkich pieniędzy – jak konsul może nam pomóc?

Jeśli nie mamy możliwości skontaktowania się z najbliższymi przebywającymi w kraju, którzy mogą nas wesprzeć finansowo, to w takiej sytuacji konsul może pośredniczyć w nawiązaniu kontaktu z rodziną i najbliższymi. Konsul przekaże wiadomość z prośbą o przesłanie środków pieniężnych. Współcześnie większość banków umożliwia przesyłanie pieniędzy także za granicę, dlatego jeśli tylko rodzina jest w stanie nam pomóc to warto z tego skorzystać. Ponadto, w kraju działają firmy świadczące płatne usługi transferu pieniędzy za granicę, które niemalże natychmiast po potwierdzeniu operacji wypłacają danej osobie przebywającej za granicą pieniądze przekazane z Polski. W taki sposób możemy bardzo szybką otrzymać finansowe wsparcie.

Należy pamiętać o tym, że sam konsul może pożyczać pieniądze tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy nie ma innej drogi przekazania pieniędzy. Wtedy też wpłaca on potrzebną kwotę na konto danej osoby, a krewni czy znajomi zwracają ją, wpłacając na konto Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie. Oznacza to, iż w wyjątkowych przypadkach konsul będzie pośrednikiem podczas przekazywania środków pieniężnych.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach konsul może udzielić zwrotnej pożyczki, która umożliwi danej osobie powrót do kraju najtańszym środkiem transportu. Oczywiście, po powrocie do ojczyzny należy niezwłocznie uregulować tę kwestię.

Utrata dokumentów za granicą

Jeśli zgubiłeś lub skradziono Ci dokumenty potwierdzające tożsamość: paszport, dowód osobisty to konsul może, po uprzednim potwierdzeniu tożsamości, wydać paszport tymczasowy, abyś mógł wrócić do kraju. Więcej na ten temat tutaj:
Zgubiłeś/-aś polskie dowód osobisty w Niemczech? Dowiedz się co zrobić!

Pozbawienie wolności – pomoc w przypadku aresztowania

W momencie zatrzymania, aresztowania czy pozbawienia wolności za granicą, również możemy się starać o nawiązanie kontaktu z konsulem, który zatroszczy się o to, aby obywatel RP był tak samo traktowany jak obywatel państwa, w którym przebywamy.

Jeśli osoba zatrzymana ma takie życzenie, to konsul może powiadomić rodzinę o aresztowaniu. Konsul może także wystąpić do władz miejscowych, uzyskać informację i przekazać zainteresowanemu powody zatrzymania, poinformować go o przewidywanej w ustawodawstwie sankcji karnej za popełnienie zarzucanego czynu, zapoznać go z czasem trwania procedury sądowej oraz przedstawić ewentualne możliwości zwolnienia, a także dostarczyć aresztowanemu listę adwokatów. Zatrzymana osoba musi jednak samodzielnie wybrać pełnomocnika.

Konsul może także utrzymywać kontakt z osobą zatrzymaną.

Śmierć bliskiej osoby

W przypadku tak dramatycznej sytuacji jak śmierć polskiego obywatela konsul może również pomóc w powiadomieniu krewnych – za pośrednictwem Urzędu Wojewódzkiego właściwego dla miejsca zamieszkania zmarłego oraz służy pomocą w załatwieniu wszelkich formalności na miejscu. Koszty sprowadzenia ciała do kraju ponosi ubezpieczyciel zmarłego, jeśli osoba nie była ubezpieczona to kwestia ta spoczywa wyłącznie na rodzinie.

Ograniczenia pomocy konsularnej

Zakres pomocy konsula jest jasno określony i zgodny z umowami międzynarodowymi, prawem oraz zwyczajami kraju urzędowania. Obowiązki konsula są także zdefiniowane przez konkretne przepisy polskie, stąd też konsul nie może nam pomóc np. w znalezieniu zakwaterowania, pracy, transportu.

Z wsparcia konsulatu nie będziesz mógł skorzystać, jeśli potrzebujesz pomocy w znalezieniu czy załatwieniu zakwaterowania oraz pracy w kraju emigracji. Konsul nie może uczestniczyć w sprawach sądowych w charakterze adwokata, nie może także wpływać na wybór prawnika. Jeśli jest potrzebna pomoc prawnika to konsulat może udostępnić listę adwokatów, którzy są rekomendowani przez urząd konsularny. Lista prawników cieszących się zaufaniem placówki jest udostępniania na stronach poszczególnych konsulatów.

Konsul nie będzie także ingerował w konflikty, które są efektem niewywiązywania się z zobowiązań jednej ze stron z umowy cywilnoprawnej (stosunek pracy, zakup usług turystycznych itp.).

Strona internetowa konsulatu jako podstawowe źródło informacji

Na stronie internetowej poszczególnych konsulatów w razie potrzeby możesz znaleźć wiele użytecznych informacji związanych z konkretnymi formalnościami. Warto się z nimi zapoznać, aby w przyszłości uniknąć niepotrzebnego stresu.

Jeśli chcecie dowiedzieć się nieco więcej o pracy konsularnej, to zachęcamy do przeczytania naszego wywiadu z konsulem Jakubem Wawrzyniakiem:

Konsul Jakub Wawrzyniak o pracy w dyplomacji

W poniższym artykule znajdziecie adresy wszystkich polskich placówek dyplomatycznych w Niemczech:

Adresy oraz właściwość terytorialna polskich urzędów konsularnych w Niemczech

Czy koszty adwokackie można w Niemczech odliczyć od podatku?

Za usługi świadczone przez adwokatów zwykle trzeba sporo zapłacić, a do tego często dochodzą koszty procesowe. Nasuwa się więc pytanie: czy w Niemczech istnieje możliwość odliczenia kosztów powstałych w wyniku sporu prawnego od podatku? Krótka odpowiedź brzmi: tak, niekiedy jest to możliwe. W tym artykule przedstawimy pięć przypadków, w których można odliczyć koszty adwokackie i procesowe od podatku – oraz jeden, w którym nie ma już takiej możliwości.

  1. Spór z najemcą

Najemcy i wynajmujący mogą czasami nie zgadzać się ze sobą w pewnych kwestiach. W razie ewentualnych sporów prawnych, wynajmujący mogą odliczyć od podatku wszystkie koszty porad prawnych, ekspertyz oraz wszelkie opłaty sądowe jako koszty uzyskania przychodu (niem. Werbungskosten).

  1. Spory prawne dotyczące świadczeń rentowych

Osoby, które nie są już w stanie pracować z powodu wypadku lub choroby, otrzymują tak zwaną rentę z tytułu niezdolności do pracy (niem. Erwerbsminderungsrente). Czasami prowadzi to do sporów między pracownikami a instytucjami ubezpieczenia emerytalnego, na przykład o to, od kiedy świadczenie powinno być wypłacane. W takim przypadku istnieje możliwość odliczenia od podatku kosztów adwokackich i sądowych jako kosztów uzyskania przychodu.

  1. Konflikty z pracodawcami

Mobbing w pracy, spory o wynagrodzenie lub prowizję, konflikty związane z wypowiedzeniem umowy o pracę: jeśli pozwiecie swoją firmę, możecie wykazać związane z tym koszty w swoim zeznaniu podatkowym w pozycji „Werbungskosten” (koszty uzyskania przychodu).

  1. Spory dotyczące wypadków samochodowych

Uczestnicy wypadków samochodowych często spierają się o to, kto ponosi winę. Jeśli nie dojdą do porozumienia, sprawę musi rozstrzygnąć sąd. Jeżeli wypadek zdarzył się w drodze do pracy lub z pracy do domu, możecie odliczyć koszty prawnika i koszty postępowania sądowego jako koszty uzyskania przychodu.

  1. Spór o spadek

Jeśli krewni walczą o spadek w sądzie, nie mogą odliczyć od podatku poniesionych kosztów i to bez względu na ostateczny wynik procesu. Jest jednak jeden wyjątek: jeśli któryś z nich bez sporu sądowego nie ma pieniędzy na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, może odliczyć koszty procesowe jako tzw. nadzwyczajne obciążenie (niem. außergewöhnliche Belastung).

Sprawa wygląda podobnie, jeśli po zastanowieniu zdecydujecie się jednak odrzucić dopiero co przyjęty spadek, na przykład dlatego, że jest on całkowicie zadłużony. W tym celu musicie zatrudnić prawnika. Te koszty również można wykazać w zeznaniu podatkowym jako nadzwyczajne obciążenie.

  1. Rozwód – od 2014 roku kosztów prawnych z tym związanych nie można już odliczyć od podatku

Decyzja o rozwodzie pociąga za sobą konieczność poniesienia kosztów adwokackich i sądowych – nawet wtedy gdy małżonkowie rozstają się w zgodzie. Do 2013 roku oboje byli partnerzy mogli odliczyć od podatku koszty rozwodu. Obecnie nie jest to już możliwe.

Źródło: www.vlh.de

Mutterschutz – czyli wszystko o ustawowej ochronie macierzyństwa w Niemczech!

Jesteś w ciąży? Niemiecka ustawa o ochronie macierzyństwa gwarantuje zatrudnionym kobietom specjalne uprawnienia mające na celu ochronę przed obciążeniami i utratą zarobków. Ustawa odnosi się do wszystkich kobiet, które są zatrudnione w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, a także tych uczących się zawodu (Ausbildung) oraz zatrudnionych jako pomoc domowa lub wykonujących prace chałupnicze. Regulacja nie dotyczy natomiast kobiet prowadzących własną działalność gospodarczą i studentek. Urzędników obowiązują osobne reguły.

Kiedy kobieta w ciąży podlega ochronie macierzyńskiej w Niemczech?

Kobieta w ciąży podlega w Niemczech ochronie macierzyńskiej z chwilą poinformowania o tym szefa lub przełożonego. W związku z tym zaleca się poinformować przełożonego we właściwym czasie. Ten z kolei jest zobowiązany do zgłoszenia tego faktu do Inspekcji Handlowej (Gewerbeaufsichtamt). Ponadto musi on postępować zgodnie z normami ochrony, przewidzianymi przez niemieckie prawo. Zwłaszcza w przypadku pracy, która stwarza zagrożenie dla kobiet w ciąży, należy działać szybko – przede wszystkim dlatego, że wraz z momentem oficjalnego powiadomienia pracodawcy o ciąży, kobiety zostają objęte ochroną przed zwolnieniem. Jeśli jednak nie chcesz przykładowo zostać wykluczona ze szkolenia doskonalącego, powinnaś poinformować pracodawcę o ciąży dopiero w trzecim miesiącu jej trwania.

Co z ochroną przed zwolnieniem?

Niemiecka ustawa o ochronie macierzyństwa przewiduje, że kobieta, która spodziewa się dziecka nie może zostać zwolniona aż do czterech miesięcy po porodzie. Jeśli o ciąży dowiesz się dopiero po zwolnieniu, ale w chwili wypowiedzenia byłaś już w stanie brzemiennym, masz dwa tygodnie na to, aby poinformować o tym pracodawcę. Powoduje to wsteczne działanie ochrony przed zwolnieniem i wypowiedzenie umowy o pracę musi zostać prze pracodawcę cofnięte. Regulacja ta znajduje zastosowanie również w okresie próbnym.

Należy jednak pamiętać, że ochrona macierzyństwa nie obejmuje sytuacji, gdy pracodawca bankrutuje lub zamyka swoja działalność. Smutne jest to, że w przypadku poronienia, ochrona macierzyństwa wygasa natychmiast.

W przypadku umów o pracę na czas określony, ochrona macierzyństwa obowiązuje wyłącznie na czas trwania umowy.

Ogólny zakaz zatrudnienia dla pracujących kobiet w ciąży (allgemeines Beschäftigungsverbot)

Aby zapewnić bezpieczeństwo matce i dziecku, istnieją pewne zakazy związane z miejscem pracy, których muszą przestrzegać pracodawcy. Mowa tutaj o tak zwanym ogólnym zakazie zatrudnienia dla pracujących kobiet w ciąży, który ma na celu:

  • unikanie radioaktywnych lub toksycznych substancji i patogenów
  • unikanie regularnego podnoszenia i przenoszenia więcej niż 5 kilogramów ładunku (specjalne zasady mówią o 10 kilogramach)
  • unikanie długiego stania, częstego prostowania, schylania i wyciągania się
  • od trzeciego miesiąca ciąży kobiety nie mogą pracować jako kierowca autobusów, taksówek i pilot, a także jako kontrolerka lub stewardesa
  • kobiety nie mogą pracować przy linii montażowej lub na akord
  • nie dopuszczalna jest praca w nocy i w niedziele po godzinie 20

Jeśli do tej pory kobieta pracowała na stanowisku stanowiącym zagrożenie dla ciąży, pracodawca musi przenieść ją do innej pracy. Przyszła matka może głośno domagać się ochrony macierzyństwa. Na przykład może żądać przeniesienia z nocnej zmiany na dzienną. Pielęgniarka pracująca przy rentgenie może zostać przeniesiona na inny oddział, a stewardesa może pracować w kontroli lotów. Nie ma to wpływu na wynagrodzenie. To od kobiety w ciąży zależy czy zechce zrezygnować z pracy przy linii produkcyjnej lub nocnej zmiany. Jeśli jednak nie widzi takiej potrzeby i wyrazi chęć pozostania na aktualnym stanowisku, to wymagana jest zgoda lekarza i rady zakładowej (jeśli takowa istnieje), którzy wydadzą ostateczną opinię.

Jeśli pracujesz przykładowo jako stewardesa, pracodawca może zaproponować Ci inną pracę. Ta musi być zgodna z Twoim wykształceniem i dotychczasową pozycją w firmie. Jeśli pracodawca nie jest w stanie zaoferować Ci odpowiedniej alternatywy, nie ma wyboru i musi Ci wypłacić wynagrodzenie, podczas gdy Ty możesz pozostać w domu.

Nie daj się namówić pracodawcy na zwolnienie lekarskie! W takiej sytuacji jest on bowiem zobowiązany wypłacać wynagrodzenie wyłącznie przez sześć tygodni, po czym jego miejsce zajmie zakład ubezpieczeń zdrowotnych z zasiłkiem chorobowym (Krankengeld). Ta sytuacja jest dla Ciebie krzywdząca, bowiem zasiłek chorobowy wynosi tylko 70% dotychczasowej pensji.

Indywidualny zakaz zatrudnienia dla pracujących kobiet w ciąży (individuelles Beschäftigungsverbot)?

Nawet u zdrowych kobiet w ciąży często występują zagrożenia w pracy, zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Sama praca może nie stwarzać zagrożenia wymienionego w ogólnym zakazie zatrudnienia, ale ryzyko mogą powodować inne okoliczności. Na przykład kucharce w ciąży może być niedobrze od zapachów posiłków.

W tej sytuacji zastosowanie znajduje tak zwany indywidualny zakaz zatrudnienia dla pracujących kobiet w ciąży. Aby wymóc na pracodawcy indywidualny zakaz zatrudnienia, wystarczy przedłożyć zaświadczenie od lekarza. Pozostając przy przykładzie kucharki: ta może pozostać w domu tak długo, aż zapachy przestaną powodować problemy, które mogą stać się przyczyną wypadku. Zgodnie z §3 ustawy o ochronie macierzyństwa, zaświadczenie lekarskie musi szczegółowo wyjaśniać, dlaczego dana praca nie może być wykonywana. Jeśli zakład pracy nie jest w stanie zaoferować kobiecie w ciąży alternatywnego zajęcia, to może ona pozostać w domu nie ponosząc żadnych strat w kwestii wynagrodzenia.

Zgodnie z indywidualnym zakazem zatrudnienia, kobiety w ciąży mają całkowity zakaz wykonywania pracy na danym stanowisku, jeśli to stwarza choćby minimalne ryzyko dla niej lub dla dziecka. Do takich sytuacji należą np. ciąża wysokiego ryzyka, ryzyko przedwczesnego porodu lub poród mnogi. Zakaz może obowiązywać również wtedy, kiedy przykładowo szyjka macicy jest osłabiona, występuje specyficzny ból pleców lub inne problemy zdrowotne. To lekarz zadecyduje jednak o tym, czy mamy do czynienia z chorobą, czy jest to raczej objaw wywołany ciążą.

Jeśli pracodawca nie przestrzega indywidualnego zakazu zatrudnienia i istnieje ryzyko dla Twojej ciąży, np. kiedy podnosisz ładunki, należy udać się do inspekcji pracy. Ta dba o przestrzeganie przepisów dotyczących ochrony pracujących kobiet w ciąży.

W przypadku pracy przy komputerze nie ma ogólnego zakazu zatrudnienia. Zdarza się jednak, że lekarz zakładowy wydaje tymczasowy indywidualny zakaz zatrudnienia – na przykład, kiedy nie są przestrzegane wymagane przerwy w pracy lub nie możesz wypocząć. Lekarz może wtedy wydać częściowy lub całkowity zakaz zatrudnienia.

Ponadto indywidualny zakaz zatrudnienia wydawany jest po porodzie – na przykład, gdy po ośmiu tygodniach urlopu macierzyńskiego w wyniku porodu sprawność matki jest nadal ograniczona. Takie zaświadczenie może być wydane przez lekarza najwyżej do szóstego miesiąca po narodzinach.

Indywidualny zakaz zatrudnienia może wydać każdy lekarz prowadzący własną praktykę. Ten może sformułować zaświadczenie własnymi słowami, lecz powinien w nim jasno i wyraźnie wyjaśnić, czy kobieta może w ogóle wykonywać pracę na danym stanowisku lub czy może ją wykonywać w zmniejszonej liczbie godzin. W zaświadczeniu powinna być również zawarta informacja, dlaczego i w jakim stopniu dalsze zatrudnienie stanowi zagrożenie dla matki i dziecka. Zapytaj wcześniej, czy Twoja kasa chorych pokrywa wystawienie takiego zaświadczenia.

Twój pracodawca musi przestrzegać zakazu zatrudnienia, ale może poprosić o dalsze badanie, jeśli podaje w wątpliwość zaświadczenie. Pamiętaj, że to Ty wybierasz lekarza i nie musisz iść do lekarza zakładowego. Koszty za badanie ponosi w takiej sytuacji pracodawca.

Możesz się zastanawiać, czy nawet podczas obowiązywania zakazu pracy, masz prawo do wynagrodzenia. Odpowiedź brzmi: TAK. Zarówno podczas ogólnego, jak i indywidualnego zakazu pracy, nie musisz się spodziewać żadnych strat finansowych. Pracodawca musi wypłacić wynagrodzenie obliczane na podstawie średniej wypłaty otrzymanej w ciągu 13 tygodni albo trzech miesięcy przed porodem. Twój szef nie ma oprócz tego prawa zmniejszyć Twojej pensji, nawet jeśli z powodu zakazu zatrudnienia zostałaś przydzielona do innej pracy.

Co się bardziej „opłaca”, zwolnienie lekarskie czy zakaz zatrudnienia?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to, czy bardziej opłacalne jest zwolnienie lekarskie, czy może zaświadczenie o zakazie zatrudnienia. W przypadku choroby nie wywołanej ciąża, np. grypy, można pozostać na normalnym zwolnieniu lekarskim. Ale jeśli nie wrócisz po sześciu tygodniach, otrzymasz wyłącznie zasiłek chorobowy (Krankengeld), co jest równoznaczne z niższym wynagrodzeniem. W takiej sytuacji opłaca się poprosić lekarza o wystawienie zaświadczenia o indywidualnym zakazie zatrudnienia.

Inaczej sytuacja przedstawia się, jeśli jesteś bezrobotną i w ciąży. Lepiej od razu poprosić o zwolnienie lekarskie, gdyż zakaz zatrudnienia uprawnia urząd pracy do natychmiastowego zatrzymania wypłaty zasiłku dla bezrobotnych. Do niego masz bowiem prawo wyłącznie, jeśli jesteś w stanie pracować.

Przepisy dotyczące wizyt u lekarza w ustawie o ochronie macierzyństwa

Ministerstwo Federalne ds. Rodzin stwierdza jednoznacznie, iż pracodawca jest zobowiązany udzielić kobiecie w ciąży zwolnienia na czas badania kontrolnego, bez utraty zarobku. Jeśli pracujesz w niepełnym wymiarze czasu pracy, Twój pracodawca może oczekiwać, że wykonasz badania w czasie wolnym od pracy. W przeciwnym razie pracodawca może zmniejszyć pensję lub wymagać odrobienia nieobecności w innych godzinach. Kobiety w ciąży mają bezwzględny zakaz wykonywania nadgodzin!

Kiedy dokładnie rozpoczyna się okres ochrony macierzyństwa?

Okres ochrony macierzyństwa zaczyna w Niemczech obowiązywać na sześć tygodni przed terminem porodu i kończy osiem tygodni po porodzie. Jeśli koniecznie chcesz dokończyć daną pracę przed porodem, to możesz to zrobić na własne życzenie w okresie ochrony macierzyństwa, ale szef nie może tego od Ciebie wymagać. Decyzję taką możesz w każdej chwili cofnąć. Jeśli czujesz się dobrze i nie chcesz przegapić zbyt wiele: szkoła i przekwalifikowanie zawodowe są również dozwolone podczas obowiązywania okresu ochrony macierzyństwa.

Absolutny zakaz zatrudniania ma jednak miejsce w ciągu pierwszych ośmiu tygodni po porodzie. Nawet jeśli chcesz pracować, Twój pracodawca nie może Cię wówczas zatrudnić. Wyjątkiem są zarządzający firmą, bo ustawa o Mutterschutz nie obowiązuje w stosunku do nich. Nie każdy wie, że ustawowe ubezpieczenie zdrowotne pozwala otrzymywać zasiłek macierzyński w czasie okresu ochrony.

Jeśli w ciągu ośmiu tygodni po porodzie u dziecka zostanie stwierdzona niepełnosprawność, matka może wnioskować o przedłużenie okresu ochrony z ośmiu do dwunastu tygodni.

Co jeśli termin porodu się przesuwa?

Nie martw się: okres ochrony macierzyństwa nie ulega zmianie. Jeśli dziecko urodziło się wcześniej, do okresu ochronnego dodawana jest odpowiednia ilość dni, tak, aby wynosił on co najmniej 14 tygodni.

Jeśli dziecko urodziło się ponad trzy tygodnie przed właściwym terminem porodu, na ogół uważane jest za wcześniaka, ale to nie jest definicja prawna. Jeśli dziecko urodziło się tylko trochę wcześniej, ale nie jest kwalifikowane jako wcześniak, nadal masz prawo do 14-tygodniowego okresu ochronnego.

Jak wygląda sytuacja w przypadku kobiet prowadzących własną działalność gospodarczą?

Jeśli prowadzisz własną działalność gospodarczą i zdołałaś odłożyć odpowiednią liczbę pieniędzy, to możesz spać spokojnie. Inaczej ma się sytuacja, jeśli znajdujesz się w trakcie zakładania firmy albo masz niepewną sytuacją finansową.

Niemieckie prawo zabrania kobietom w ciąży pracy na sześć tygodni przed porodem i osiem po nim. Mimo, że nie dotyczy to zarządzających firmą, również takie osoby mają prawo do ochrony w tym okresie. Jeśli jesteś dobrowolnym członkiem ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego, upewnij się przed ciążą, że masz prawo do zasiłku chorobowego. W ten sposób otrzymasz więcej niż 13 euro za każdy dzień pracy, które zostałyby wypłacone w takiej sytuacji. Jeśli jesteś ubezpieczona prywatnie, pamiętaj, że w okresie ochrony macierzyństwa wykluczony jest najczęściej wszelki zasiłek – niektóre prywatne ubezpieczalnie wypłacają jednorazowy dodatek w wysokości do 200 euro.

Matka, w pierwszych miesiącach po urodzeniu dziecka, nie jest często w stanie zarobić tyle, ile miało to miejsce wcześniej. Niestety w Niemczech nie istnieje żadne ubezpieczenie na wypadek utraty zarobków w wyniku ciąży. Jeśli jednak znajdujesz się w trudnej sytuacji finansowej, udaj się do opieki społecznej i złóż wniosek o pomoc w specjalnych sytuacjach życiowych („Antrag auf Hilfe in besonderen Lebenslagen”). O świadczenie mogą się ubiegać wyłącznie osoby prywatne, nie firmy. Czynsz, prąd, czy telefon trzeba opłacać samemu. Oprócz tego kobiety ubezpieczone prywatnie muszą dalej płacić składki ubezpieczeniowe. Istnieje kilka prywatnych ubezpieczalni zdrowotnych, które zwalniają kobiety z konieczności płacenia składek do sześciu miesięcy po porodzie.

Własna działalność a prawo do Elterngeld

Nawet niezależne kobiety, prowadzące własną działalność gospodarczą, mają prawo do Elterngeld. Świadczenie to stanowi 67% dochodów, przy czym przy obliczaniu bierze się pod uwagę otrzymany zysk, po potrąceniu podatków. Jeśli chcesz się dowiedzieć ile dokładnie wyniesie kwota świadczenia w Twoim przypadku, to na Dojczland.info znajdziesz kalkulator Elterngeld.

Więcej na temat Elterngeld przeczytasz tutaj: Elterngeld – czyli wszystko co musisz wiedzieć o zasiłku wychowawczym w Niemczech!

W związku z tym, iż osoby samozatrudnione są swoim własnym pracodawcą i dlatego nie przysługuje im zasiłek macierzyński, zasiłek rodzinny jest wypłacany w chwili urodzenia dziecka – w odróżnieniu od pracowników, którzy otrzymują go dopiero po ośmiu tygodniach okresu ochronnego. Świadczenie Kindergeld jest niezależny od dochodu. Państwo płaci na każde dziecko 255 euro na miesiąc.

Na Dojczland.info znajdziesz również kalkulator Kindergeld

Więcej na temat Kindergeld przeczytasz tutaj: Zasiłek rodzinny (Kindergeld) w Niemczech: aktualne podwyżki oraz najważniejsze informacje

Pasek wypłaty w Niemczech – Oto co się na nim znajduje i jak go czytać!

Poniżej znajdziecie wzór niemieckiego paska wypłaty. Numery referencyjne na nim przedstawione zostały objaśnione w tekście poniżej. Na jego końcu znajdziecie skróty, które znajdują się na pasku wypłaty w Niemczech i które znajdziecie również w naszym wzorze.

Wskazówka: Ten dokument zawiera ogólne informacje na temat poborów brutto i netto w Niemczech. Jeśli potrzebują Państwo bardziej szczegółowych danych, które wykraczają poza informacje zawarte w tej broszurze, proszę skonsultować się z doradcą podatkowym.

Pasek wypłaty w Niemczech

Pasek wypłaty w Niemczech zawiera informacje dotyczące miesięcznego rozliczenia. Oto jak może on wyglądać:

Co można wyczytać z niemieckiego paska wypłaty?

Specjalnie dla Was przygotowaliśmy tłumaczenie niemieckiego paska narzędzi. Poniżej przeczytacie jakie informacje się na nim znajdują i co one oznaczają.

1. Dane pracownika

Tutaj znajdują się dane personalne pracownika, np. wewnętrzny numer personalny, data urodzenia, która powtarza się w numerze ubezpieczenia oraz wyznanie. Podany jest m.in. numer Kasy Chorych (Krankenkasse), klasa podatkowa (StKl) przekazana przez system ELStAM (elektroniczna karta podatku dochodowego), jak również kwoty wolne od podatku ze względu na posiadanie dzieci (Kinderfreibeträge, Ki.Frbtr.) oraz inne kwoty wolne od podatku. W polu Faktor (czynnik) podano ustalony przez Urząd Skarbowy procent, (jeśli dotyczy konkretnego przypadku) potrzebny do istniejącego od 2010 roku mechanizmu „Faktorverfahren”.

Dodatkowo można tu znaleźć numer ubezpieczenia emerytalnego (SV-Nummer), numer zbliżony to polskiego kodu tytułu ubezpieczenia (PGRS), kod grupy ubezpieczonych na podstawie wysokości opłacanych stawek (BGRS) oraz system repartycyjny (Um.). Jeśli wypełniona jest część o strefie wynagrodzeń dozwolonych (Gleitzone), dokument dotyczy pracownika o miesięcznym wynagrodzeniu pomiędzy 450,01 i 850,00 euro (nie dotyczy osób uczących się). W strefie wynagrodzeń dozwolonych pracownik płaci obniżone składki ubezpieczeń społecznych, udział pracodawcy w tych składkach pozostaje jednak niezmieniony.

W tym miejscu znajdziemy również datę rozpoczęcia pracy (Eintritt) i, jeśli jest już znana, datę zakończenia (Austritt) stosunku pracy.

W polu Steuer-ID znajduje się osobisty numer identyfikacji podatkowej (odpowiednik polskiego NIP). Numer identyfikacji podatkowej jest 11-cyfrowy (10 cyfr plus cyfra kontrolna). Jednolity system numerów identyfikacji podatkowej zastępuje dotychczasowe numery identyfikacyjne różniące się w zależności od kraju związkowego (Bundesland).

Zapisane dane personalne to nazwisko, imiona, tytuł naukowy, data lub miejsce urodzenia, płeć oraz adres, właściwy urząd skarbowy i ewentualnie data śmierci. Na podstawie samego numeru nie można jednak wyciągnąć żadnych wniosków.

Jeśli pracownik posiada więcej niż jedno miejsce zatrudnienia, widoczne jest to w polu MFB.

2. Przegląd czasów pracy, choroby oraz urlopów

Biuro rachunkowe może tutaj, w zależności od metody rejestrowania czasu pracy obowiązującej w miejscu zatrudnienia, umieścić dane o czasach obecności i absencji, jak również o urlopie.

W linii 1 widoczny jest urlop z poprzedniego roku przeniesiony na rok bieżący (VJ Url.üb.), roczne prawo do urlopu wyrażone w dniach (Url.Anspr.), wykorzystany w tym roku urlop (Url.Tg.gen.) oraz pozostały w bieżącym roku do wzięcia urlop (Resturlaub).

W liniach 2 i 3 zestawione są czasy obecności (Anw.Std.) oraz nieobecności z powodu urlopu, choroby lub innych przyczyn (Urlaub Std., Krankh.Std., Fehlz.Std.) wyrażone w dniach i godzinach.

Linia 4 zawiera godziny regularnej pracy (Zeitlohn Std.), nadgodziny (Überstd.) oraz zapłacone godziny (Bez.Std.) bieżącego miesiąca rachunkowego.

3. Pole adresowe

Tutaj znajduje się adres pobierającego wynagrodzenie, jak również nazwa i adres pracodawcy, numer personalny i ewentualnie numer działu.

4. Uwagi odnośnie rozliczenia

W tym miejscu biuro rachunkowe może wybrać, które dodatkowe informacje umieścić. Mogą być to np. tygodniowy czas pracy, centrum kosztów czy stawka za godzinę pracy.
Można tu umieścić również inne uwagę, np. nieobecności w przypadku choroby, nieobecności nieusprawiedliwione czy urlop rodzicielski.

W przypadku płac marynarzy obowiązuje wyjaśnienie zawarte w części B (część składek do Kasy Morskiej pokrywana przez pracownika). Na mocy rozporządzenia w sprawie certyfikacji opłat (EBV) udział pracownika w składce dla Kasy Morskiej nie może być księgowany jako potrącenie netto, lecz musi być wyszczególniony w ramach prawnie uregulowanych potrąceń w części brutto.

5. Wynagrodzenie brutto

Tutaj znajdują się informacje o składzie i strukturze miesięcznych poborów, np. wypłata za standardowy czas pracy, dodatki za pracę w dni wolne od pracy, płaca i dodatki za urlop. Wszystkie pojedyncze kwoty, oznaczone w kolumnie GB literą J, tworzą razem całkowitą kwotę brutto. Wszystkie kwoty oznaczone w kolumnie GB literą N nie stanowią części całkowitej kwoty brutto.

Aby łatwiej zrozumieć poszczególne kwoty podatków i składek ubezpieczeniowych, wszystkie pobory brutto są oznaczone w kolumnie „Podatek” (St) lub „ubezpieczenie społeczne” (SV) w celu przyporządkowania każdej kwoty do jednej z dwóch kategorii. Znaczenie liter w tych kolumnach jest wyjaśnione w stopce, skróty są opisane w wykazie skrótów.

Biuro rachunkowe może umieścić w sekcji poborów brutto indywidualne wskazówki dla każdego pracownika z osobna. Wskazówki te zaczynają się od ****. Tylko kwoty zawarte w całkowitej kwocie brutto mogą zostać wypłacone.

6. Podatek / Ubezpieczenia społeczne

Górna połowa sekcji informuje o podatkach. W tym miejscu pojawia się kwota brutto do opodatkowania, od której odprowadzany jest podatek dochodowy. Następnie od podatku dochodowego wyliczony zostaje podatek kościelny oraz dodatek solidarnościowy.
Nie zawsze kwota brutto do opodatkowania jest równa całkowitej kwocie brutto. Powodem tego są różne sposoby opodatkowania poszczególnych pozycji. Łatwo rozpoznać to poprzez litery P (stawka zryczałtowana) lub F (zwolnione z podatku) przy poszczególnych częściach składowych. Pozostałe objaśnienia i skróty znajdują się w stopce wyciągu z listy płac oraz w wykazie skrótów.

W dolnej połowie przestawione są składki ubezpieczeń społecznych. Przy obliczaniu bieżących (L) oraz jednorazowych (E) poborów uwzględnione są aktualne podstawy wymiaru świadczeń dla wszystkich gałęzi ubezpieczenia społecznego (zdrowotne – KV, emerytalne – RV, od bezrobocia – AV, opiekuńcze – PV). Od 01.01.2015 ogólna stawka składek na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 14,6%. Połowę składki, a więc 7,3%, płaci pracodawca. Składka ta nie jest jednak wystarczająca, aby pokryć koszty publicznych Kas Chorych. Członkowie Kas Chorych muszą zapełnić powstałą lukę poprzez dodatkowe składki. Jest ona liczona w procentach: im wyższe zarobki, tym wyższa dodatkowa składka.
Przykład: Kasa Chorych X ustala składkę dodatkową na 0,9%. W ten pracownik płaci 7,3% + 0,9% = 8,2% swojego dochodu, podczas, gdy część pracodawcy pozostaje przy 7,3%.
Pracownikowi potrąca się 0,25% dodatkowej składki na ubezpieczenie opiekuńcze, jeśli ma ukończone więcej niż 23 lata i nie ma dzieci. Informuje o tym litera Z przed składkami w kolumnie PV-Betrag.

7. Wynagrodzenie netto / potrącenia netto

Wymienione w tej sekcji kwoty pomniejszają lub powiększają pensję netto. Po ich rozliczeniu otrzymujemy kwotę, która zostanie przelana na konto pracownika. Mogą to być np. składki pobierane w ramach zakładowych programów emerytalnych lub programów gromadzenia majątku. Poza tym zestawiane są tutaj dobrowolne składki na ubezpieczenia zdrowotne i opiekuńcze (w przypadku, jeśli płaci je firma) z dodatkami od pracodawcy lub tylko dodatki od pracodawcy (w przypadku dobrowolnego lub prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego i opiekuńczego), o ile takowe występują. Znajdują się tutaj również zaliczki, zajęcia i kredyty firmowe.

8. Wypłata

Tutaj znajduje się kwota, która zostanie wypłacona lub przelana w bieżącym miesiącu.

9. Koszty całkowite pracodawcy

Tutaj biuro rachunkowe może zestawić wszystkie koszty ponoszone przez pracodawcę. Składają się one z udziału pracodawcy w ubezpieczeniu społecznym, poborów brutto pracownika i ewentualnie z dodatkowych kosztów pracodawcy ponoszonych dla pracownika, np. składki na ubezpieczenie zdrowotne lub system repartycyjny bądź zryczałtowane stawki podatków.

10. Dane bankowe

W tym polu znajdują się dane konta bankowego, na które przelewana jest kwota do wypłaty. Biuro rachunkowe może samo zdecydować, czy dane bankowe mają występować na pasku wypłaty i jeśli tak, to w jakiej formie. Z powodu ochrony danych dane bankowe mogą zostać zaszyfrowane, jeśli biuro rachunkowe dokona odpowiedniego ustawienia w programie do sporządzania wyciągów z listy płac.

11. Zaświadczenie o zarobkach

Ta tabela to zestawienie roczne wszystkich dotychczas rozliczonych kwot całkowitych brutto, kwot brutto do opodatkowania oraz do obliczenia składek na ubezpieczenia społeczne. Wyliczone na ich podstawie państwowe potrącenia, takie jak podatek dochodowy, podatek kościelny, dodatek solidarnościowy oraz składki na ubezpieczenia społeczne są wydrukowane osobno.

Dokument ten jest wystarczającym poświadczeniem zarobków, aby móc wnioskować o kredyt lub wzięcie pod zastaw.

12. Stopka

W tym miejscu znajdują się objaśnienia formularza, jak również uregulowane prawnie obowiązkowe informacje.
Objaśnienia znajdują się również w wykazie skrótów.

13. Rozporządzenie w sprawie oświadczeń o wynagrodzeniu

Rozporządzenie to weszło w życie 1 lipca 2013 roku. Obowiązuje wszystkich niemieckich pracodawców od tego dnia. Wdrożenie tego rozporządzenia mocno oddziałuje na rozliczenie płac. Dotyczy ono:
– umów o zakładowym zabezpieczeniu emerytalnym (bAV)
– rozliczenia świadczeń zabezpieczających przyszłość w przypadku wypłat w branży budowlanej (dodatkowe świadczenia w Kasie Dodatkowej Opieki (ZKV))
– rozliczenia świadczeń zabezpieczających przyszłość w służbach publicznych (ZVK/VBLU)
– wkładu pracownika w Kasie Marynarskiej (Seemannskasse)
Centralnym punktem tego rozporządzenia jest jednoznaczna definicja kwoty całkowitej brutto i pochodzące od niej zestawienie świadczeń zabezpieczających przyszłość w rozliczeniu brutto/netto. Poza tym chodzi o ochronę danych pracownika. Istnieją części składowe rozliczenia brutto/netto, które pracownik może zaczernić przy wydaniu zaświadczenia o zarobkach. Pewne podstawowe dane muszą być jednak widoczne. Pracownik może zamazać niektóre obszary swojego rozliczenia płac brutto/netto. W następnym rozliczeniu obszary, które muszą pozostać widoczne, są zaznaczone kolorem.

Dane, które muszą pozostać widoczne, w skrócie

A. Różne dane pracownika
Do koniecznego minimum zalicza się niektóre dane pracownika, np. cechy dotyczące opodatkowania i ubezpieczeń społecznych, data rozpoczęcia i zakończenia stosunku pracy, itd.

B. Znak przetwarzania (Verarbeitungskennzeichen, VKZ)
W prawym górnym rogu rozliczenia znajduje się znak przetwarzania (VKZ). Ten znak umożliwia jednoznaczną identyfikację tego konkretnego paska wypłaty. Zabronione jest zamazywanie pierwszych trzech pozycji tego znaku (znak klienta). Podczas przedkładania rozliczenia należy zwrócić uwagę na to, czy pracownik, obok głównego rozliczenia na dany miesiąc, nie posiada rozliczeń uzupełniających, które również należy przedłożyć.

C. Nazwa / nazwisko i adres pracodawcy i pracownika
Dane dotyczące nazwisk i adresów pracodawcy oraz pracownika muszą koniecznie znaleźć się w dokumencie.

D. Wynagrodzenie brutto
W poborach brutto zabronione jest zamazywanie rodzaju wynagrodzenia, jego opodatkowanie, składki na ubezpieczenia społeczne, oznaczenia pełnej kwoty brutto i jej wysokości.

E. Podatki / ubezpieczenia społeczne
W tym bloku wszystkie wartości muszą pozostać widoczne, ponieważ z tych wartości odprowadzane są potrącenia w prawie podatkowym i ubezpieczeń społecznych.

F. Wynagrodzenie netto / potrącenia netto i kwota do wypłaty
Aby możliwe było obliczenie kwoty do wypłaty, zamazywanie poborów i potrąceń netto jest również niedozwolone.

G. Wykaz użytych skrótów
W dolnej części zaświadczenia o zarobkach znajduje się wykaz użytych skrótów. Aby nie utrudniać zrozumienia dokumentu, dane zawarte w tym bloku muszą pozostać czytelne.

Skróty na niemieckim pasku wypłaty

Oto jakie skróty możecie znaleźć na niemieckim pasku wypłaty:

A Abfindung – odprawa
AV Arbeitslosenversicherung – ubezpieczenie od bezrobocia
B Arbeitnehmeranteil Seekasse – składka do Kasy Marynarskiej płacona przez pracownika
BGRS Beitragsgruppenschlüssel – klucz grupy ubezpieczonych na podstawie wysokości składek
lE Einmalbezug – wynagrodzenie jednorazowe
F Frei – wolne
GB Gesamt-Brutto – całkowita kwota brutto
H Hinzurechnungsbetrag – kwota doliczenia
J Bestandteil des Gesamt-Bruttos – część składowa kwoty całkowitej brutto
Ki. Frbtr. Kinderfreibetrag – kwota wolna od podatku ze względu na posiadanie dzieci
KK Krankenkasse – Kasa Chorych
KK %Maßgeblicher Beitragssatz zur KV inkl. Zusatzbeitrag – składka ubezpieczenia zdrowotnego łącznie ze składką dodatkową
KV Krankenversicherung – ubezpieczenie zdrowotne
L Laufender Bezug – aktualne wynagrodzenie
LSt Lohnsteuer – podatek dochodowy
M Mehrjährige Versteuerung – opodatkowanie wieloletnie
N Nachberechnung – naliczenie uzupełniające
MFB Mehrfachbeschäftigung – zatrudnienie w większej ilości miejsc pracy
P Pauschalierung – ryczałt
PGRS Personengruppenschlüsse – kod tytułu ubezpieczenia
PV Pflegeversicherung – ubezpieczenie opiekuńcze
RV Rentenversicherung – ubezpieczenie emerytalne
S Sonstiger Bezug – inne pobory
St Steuer – podatek
Steuer-ID Persönliche Steuer Identifikationsnummer- osobisty numer identyfikacji podatkowej
StKl Steuerklasse – klasa podatkowa
SV Sozialversicherung – ubezpieczenie społeczne
Um Umlageverfahren – repartycja
V Vorjahr – poprzedni rok
VKZ Verarbeitungskennzeichen – znak przetwarzania
W Entgeltguthaben – konto wynagrodzenia
Z Einschl. Beitragszuschlag zur PV für Kinderlos – łącznie z dodatkową składką na ubezpieczenie opiekuńcze dla bezdzietnych

Zesłanie Ducha Świętego (niem. Pfingsten): Dowiedz się jak Niemcy obchodzą Zielone Świątki!

Znaczenie Wielkanocy i Bożego Narodzenia dla większości osób wychowanych w kulturze chrześcijańskiej jest jasne. Niewielu jednak wie jakie znaczenie ma święto Pięćdziesiątnicy (niem. Pfingsten). Jest to jednak niezwykle ważne wydarzenie w kościelnym kalendarzu.

Czy święto Zesłanie Ducha Świętego jest dniem wolnym od pracy w Niemczech?

Obchody święta Zesłania Ducha Świętego w Niemczech wiążą się z dniem wolnym od szkoły dla dzieci, a większość pracowników ma dodatkow dzień wolny. Oprócz tej „przyziemnej” części obchodzenia Pięćdziesiątnicy, święto to ma przede wszystkim duże znaczenie religijne: Jest to trzecie niezywkle ważne chrześcijańskie święto po Wielkanocy i Bożym Narodzeniu. Ma rangę uroczystości i jest obchodzone w Niemczech przez dwa dni – w niedzielę i poniedziałek.

Właściwa nazwa tego święta brzmi brzmi: Święto Zesłania Ducha Świętego, jednak równie popularne nazwy to Zielone Świątki i Pięćdzieciątnica. Zgodnie z Pismem Świętym Zesłanie Ducha Świętego miało miejsce wwłaśnie w pierwsze święto Pięćdziesiątnicy po zmartwychwstaniu Chrystusa. Wówczas na zgromadzonych apostołów zstąpił Duch Święty, z mocą którego apostołowie zaczęli mówić w wielu językach oraz otrzymali charyzmaty.

Kiedy obchodzone jest Święto Zesłania Ducha Świętego?

Zielone Świątki w 2025 roku przypadają w niedzielę 8 czerwca. Warto pamiętać, że poniedziałek Pięćdziesiątnicy (9 czerwca) to święto państwowe w całych Niemczech.

Od kiedy chrześcijanie obchodzą święto Zesłania Ducha Świętego?

Chrześcijanie obchodzą Pięćdziesiątnicę na całym świecie od końca IV wieku. Święto przypada pięćdziesiątego dnia po Poniedziałek Wielkanocny każdego roku. Słowo Pfingsten pochodzi od greckiego „pentekoste”, co oznacza pięćdziesiąty dzień. Data Pięćdziesiątnicy zależna jest od Wielkanocy, dlatego zmienia się ona co roku i ma miejsce pomiędzy 10 maja a 13 czerwca.

Jakie jest znaczenie Pięćdziesiątnicy?

Pięćdziesiątnica była pierwotnie żydowskim Świętem Dziękczynienia. Znaczenie zmieniło się później, ponieważ wspólnota chrześcijańska zaczęła obchodzić Pięćdziesiątnicę jako narodziny Kościoła. Według Dziejów Apostolskich Pięćdziesiątnica jest dniem, w którym uczniowie Jezusa zostali „oświeceni” przez Ducha Świętego.

Uczniowie Jezusa – znani również jako apostołowie – zostali natchnieni przez Ducha Świętego 50 dni po zmartwychwstaniu Chrystusa. Dlatego święto nazywane jest również „Świętem Zesłania Ducha Świętego”. Uczniowie nagle mogli mówić w kilku językach. Mówi się także o tak zwanym „cudzie Pięćdziesiątnicy”. Otrzymali oni również wskazania Chrystusa do głoszenia ewangelii.

Uczniowie Jezusa czuli, że Bóg poprosił ich o szerzenie wiary chrześcijańskiej na świecie. Zesłanie Ducha Świętego oznacza tym samym początek pracy misyjnej i początek samego Kościoła.

Również ogień ma tu symboliczne znaczenie – apostołowie mieli głosić ewangelię z wielkim zaangażowaniem porównywanym do płomieni.

Jak Niemcy obchodzą Zielone Świątki?

W Niemczech święto Pięćdziesiątnicy obchodzi się celebrując różne zwyczaje. Należą do nich procesje, rozpalanie ognia Pięćdziesiątnicy czy wznoszenie drzew Pięćdziesiątnicy.

Obchody Zesłania Ducha Świętego wpisało się na dobre w niemieckie tradycje. Na terenach wiejskich aż do XIX wieku powszechne było doprowadzanie bydła na pastwisko w dniu Pięćdziesiątnicy – pierwszy raz w roku po zimie. Rolnicy zdobili najsilniejszego woła kwiatami i wstążkami.

W Austrii i niektórych częściach Niemiec istnieje również zwyczaj zgodnie z którym podczas „Unruhnacht” (nocy z niedzieli na poniedzialek podczas świąt Zesłania Ducha Świętego) sąsiedzi robią sobie wzajemnie żarty – zabierając i ukrywając różne rzeczy należące do sąsiadów. Zgodnie ze starym zwyczajem wszystko, co nie jest chronione przez dach, można zabrać i ukryć.

Oto jak Zielone Świątki są obchodzone w różnych regionach Niemiec:

Salzsiederfest

Salzsiederfest: 100-kilogramowe ciasto jest główną atrakcją tradycyjnego Salzsiederfest w Schwäbisch Hall (miasto w Badenii-Wirtembergii). Uczestnicy ubrani w tradycyjne stroje niosą wypiek przez miasto. Odtwarza się również uratowanie młynarza z płonącego młyna miejskiego z 1316 roku. Mówi się, że ciasto było podziękowaniem młynarza za ratunek.

Kötztinger Pfingstritt

Kötztinger Pfingstritt: Procesja w Bad Kötzting w Bawarii jest jedną z największych procesji jeździeckich w Europie. Setki jeźdźców kieruje się do pobliskiego kościoła. Tradycyjnie biorą w nim udział tylko mężczyźni. Kobiety są odpowiedzialne za organizację festiwalu i ozdabianie koni papierowymi różami.

Dreckschweinfest

Dreckschweinfest (Festiwal brudnych świń): w Hergisdorf w Saksonii-Anhalt co roku około 20 młodych mężczyzn pływa w błocie. Postępując zgodnie z dziwaczną praktyką Pięćdziesiątnicy, zakładają białe koszule i witają wiosnę trzaskiem bicza. „Brudne świnie” są symbolem mroźnej zimy, którą należy odpędzić.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Pfingstbräuche in #Deutschland: Bild 1: Beim #Dreckschweinfest in #Hergisdorf ist der Name Programm: Hier wird sich im Schlamm gewälzt. Die „Dreckschweine“ gelten als Symbol für die kalte Winterzeit, die es zu vertreiben gilt. Bild 2: In #SchwäbischHall wird an #Pfingsten ein 100 kg schwerer Kuchen durch die Stadt getragen. Das Spektakel ist Teil des traditionellen #Salzsiederfest​es. Bild 3: Im #Harz wird das #Vieh ausgetrieben: Die geschmückten Rinder werden mit einem festlichen Umzug auf die Bergwiesen gebracht. Video: Der Kötzinger #Pfingstritt ist eine der größten Reiterprozessionen Europas: Hunderte Reiter ziehen dabei zu einer nahegelegenen Kirche.

Ein Beitrag geteilt von News von ZDFheute (@zdfheute) am

 

Przejazd bydła w Harz

Przejazd bydła w Harz: Podczas tej świątecznej procesji udekorowane bydło jest prowadzone na górskie łąki w Oberharz. Ze względu na dźwięki wydawane przez zawieszone dzwonki zwierzęta nazywane są również „damską kapelą” (niem Damenkapelle). Rote Harzer Höhenvieh to zagrożonaa rasa bydła. Tylko nieliczni farmerzy w okolicy zajmują się hodowlą tego gatunku.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Und noch ein Foto von unserem Fotografen @uwe_epping vom #viehaustrieb in #wildemann. #bergwiesen #oberharz #höhenvieh #herrnepping #rind #kuh #goslarsche

Ein Beitrag geteilt von Goslarsche Zeitung (@goslarsche.de) am

Festiwal rycerski Posterstein

Festiwal rycerski Posterstein: Średniowieczni kupcy, żonglerzy i rycerze spotykają się co roku w dniu Pięćdziesiątnicy na Zamku Posterstein. Tradycja tych obchodów na wschodzie Turyngii jest wciąż dość młoda.

Dzień Niemców Sudeckich

Dzień Niemców Sudeckich: Tradycyjnie w dniu Pięćdziesiątnicy grupa przesiedlonych Niemców sudeckich świętuje również swoją rocznicę. Wolne Państwo Bawarskie objęło patronat nad grupą etniczną wypędzoną z ówczesnej Czechosłowacji po II wojnie światowej.

Jakie są chrześcijańskie symbole Pięćdziesiątnicy?

Zesłanie Ducha Świętego jest do dziś związane z niektórymi symbolami. Gołąb jest jednym z najbardziej znanych chrześcijańskich symboli dnia Pięćdziesiątnicy. Wzór ptaka zdobi na przykład nawę, ambonę lub chrzcielnicę w kościołach.

W Ewangelii Jana dowiadujemy się o pochodzeniu gołębia zielonoświątkowego: Mówi się, że podczas chrztu Jezusa Duch Święty unosił się nad nim jak gołąb, a następnie zstąpił na niego. Ponadto biały gołąb symbolizuje czystość i spokój.

Oprócz gołębia zielonoświątkowego piwonia jest uważana za symbol Pięćdziesiątnicy. Jego chrześcijańskie znaczenie sięga legendy, w której kobieta płakała nad ukrzyżowaniem Jezusa, dopóki nie zauważyła, że ​​róże nie mają już kolców. Przestała płakać i krzyknęła: „Bóg zabrał ciernie, cierpienie zamieniło się w radość”.

Niemieckie oceny i co zrobić, jeśli są niesprawiedliwe?

Dzieci w szkole otrzymują czasem bardzo dobre, czasem dobre lub złe oceny. W większości przypadków są one zasłużone i odpowiadają zarówno poziomowi wiedzy ucznia, jak i jego zaangażowaniu podczas zajęć lekcyjnych. Ale czasem zdarza się, że dziecko otrzymuje ocenę, która jest niesprawiedliwa i nie odpowiada jego dotychczasowym osiągnięciom. Jak mogą w takim przypadku zareagować rodzice w Niemczech? Serdecznie zapraszamy do lektury!

Niemieckie oceny

Wszyscy rodzice, których dzieci uczęszczają do niemieckiej szkoły wiedzą, że w Niemczech obowiązuje odwrotna skala ocen. Oznacza to, że ocena 1 odpowiada polskiej „szóstce”, czyli stopniowi celującemu.

Niemiecka ocenaPolski odpowiednik
1 – Sehr gut6 - Celujący
2 – Gut5 – Bardzo dobry
3 - Befriedigend4 – Dobry
4 – Ausreichend3 – Dostateczny
5 – Mangelhaft2 – Dopuszczający/Mierny
6 – Ungenügend1 – Niedostateczny

Ale co to oznacza? Jakie wymagania są związane z poszczególnymi ocenami, które otrzymują uczniowie w Niemczech?

Ocena niemieckaZnaczenie oceny w odniesieniu do wymagań programowych
1 – Sehr gutDE: Die Leistung entspricht den Anforderungen in besonderem Maße.
PL: Uczeń spełnia wymagania programowe w sposób nadzwyczajny.
2 – GutDE: Die Leistung entspricht den Anforderungen voll.
PL: Uczeń spełnia wymagania programowe w sposób całkowity.
3 - BefriedigendDE: Die Leistung entspricht den Anforderungen im Allgemeinen.
PL: Uczeń spełnia wymagania programowe w sposób ogólnie zadowalający.
4 – AusreichendDE: Die Leistung weist Mängel auf, entspricht den Anforderungen aber im Ganzen.
PL: Wyniki ucznia wykazują braki, ale spełniają wymagania programowe.
5 – MangelhaftDE: Die Leistung entspricht den Anforderungen nicht, lässt aber erkennen, dass Grundkenntnisse vorhanden sind und sich die Mängel in absehbarer Zeit beheben lassen.
PL: Wyniki ucznia nie spełniają wymagań, ale wskazują, że posiada on podstawową wiedzę, a braki mogą zostać usunięte w krótkim czasie.
6 – UngenügendDE: Die Leistung entspricht nicht den Anforderungen und die Grundkenntnisse weisen Lücken auf, sodass sich die Mängel nicht in absehbarer Zeit beheben lassen.
PL: Wyniki ucznia nie spełniają wymagań i jego wiedza podstawowa wykazuje braki, których nie będzie można usunąć w najbliższym czasie.

Niesprawiedliwa ocena za odpowiedź ustną lub brak zaangażowania na lekcji

W przypadku niesprawiedliwej oceny z odpowiedzi ustnej lub niskiej oceny za brak zaangażowania podczas zajęć lekcyjnych sprawa jest skomplikowana. Kryteria oceny ustnej nie są tak jednoznaczne i konkretnie zdefiniowane, jak w przypadku kryteriów ocen za prace pisemne. W przypadku, gdy dziecko otrzymało niesprawiedliwą oceną należy nawiązać kontakt z nauczycielem i spytać się, dlaczego wasze dziecko otrzymało taki, a nie inny stopień. Idealna do tego jest wywiadówka (Elternabend/Elternsprechtag). Jeżeli sytuacja ta jest dla dziecka nieprzyjemna i czuje się ono pokrzywdzone, to zamiast czekać na oficjalną wywiadówkę, warto nawiązać jak najszybciej bezpośredni kontakt ze szkołą. W przypadku, gdy sytuacja z ocenami za odpowiedzi ustne się powtarza i wasze dziecko nadal jest traktowane niesprawiedliwie, warto robić sobie notatki z każdego takiego przypadku oraz protokół pamięciowy z przeprowadzonej z nauczycielem rozmowy.

Niska ocena za brak zaangażowania na lekcji to także kwestia subiektywna. W takim przypadku dobrze byłoby zapytać się kolegów lub koleżanek dziecka, jakie są wymagania nauczyciela pod tym względem. Czasem zdarza się, że nieśmiałe dzieci są odbierane przez niektórych nauczycieli jako mało zaangażowane. Ze względu na samopoczucie dziecka warto wyjaśnić to bezpośrednio ze szkołą.

Niesprawiedliwa ocena za pracę pisemną w ciągu roku szkolnego: od razu reagować!

W przypadku, gdy dziecko przyniesie gorszą niż zwykle ocenę z pracy pisemnej, rodzice powinni się koniecznie zainteresować tym faktem. Jeżeli wasza latorośl po prostu nie przygotowała się do zajęć i napisała pracę klasową lub wypracowanie poniżej swoich zdolności, to niestety trzeba przyjąć tą oceną taką, jaka ona jest. W przypadku, gdy dziecko rzeczywiście ma poczucie, że zostało niesprawiedliwie potraktowane, to należy koniecznie skontaktować się z nauczycielem przedmiotu (Fachlehrer) i wyjaśnić tą kwestię. Nauczyciele w Niemczech mają obowiązek uzasadnienia stopnia i wyjaśnienia kryteriów, na podstawie których został on przyznany. W przypadku, gdy nauczyciel w dalszym ciągu obstaje przy swoim zdaniu, rodzice mają możliwość poproszenia o zweryfikowanie pracy przez innego nauczyciela tego samego przedmiotu. W takim przypadku konieczny jest pisemny wniosek o sprawdzenie i weryfikację oceny z uzasadnieniem skierowany do kolejnej instancji. Kolejną instancją jest przełożony nauczyciela (Bereichsleiter) lub w skrajnym przypadku dyrektor szkoły (Schuldirektor). Weryfikują oni pracę ucznia, jego dotychczasowe osiągnięcia z przedmiotu, oceny z prac pisemnych i z odpowiedzi ustnych i podejmują decyzję o zmianie bądź utrzymaniu aktualnej oceny.

Czy warto podejmować kroki prawne łącznie ze skargą i wniesieniem oficjalnego sprzeciwu aż do niemieckiego odpowiednika polskiego kuratorium oświaty, czyli do Schulamt? Jeżeli chodzi o oceny cząstkowe, to ani dziecko ani jego rodzicie nie mają w zasadzie prawnej możliwości wyegzekwowania lepszej oceny. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy stopień ten ma wpływ na ocenę końcową i tym samym na promocję do następnej klasy.

Niska ocena z przedmiotu na świadectwie z półrocza lub na koniec roku szkolnego

W idealnych przypadkach ocena z przedmiotu na świadectwie z półrocza lub na koniec roku szkolnego jest odzwierciedleniem całokształtu osiągnięć dziecka w tym okresie. W momencie, gdy otrzymuje ono słabszą ocenę niż oczekiwana, rodzicie muszą działać szybko. Świadectwa szkolne decydują mianowicie o przyszłości dziecka i jako takie są decyzjami administracyjnymi, przeciwko którym pełnoletni uczniowie lub rodzice niepełnoletnich uczniów mogą złożyć skargę (Beschwerde) lub (sprzeciw) do Dyrekcji Szkoły, a przypadku jej negatywnej decyzji do Schulamt (odpowiednik polskiego Kuratorium Oświaty) w przeciągu czterech tygodni. Tutaj ważne jest konkretne, dobrze napisane uzasadnienie, dlaczego składa się skargę lub sprzeciw do kuratorium. Dodatkowo należy opisać wszelkie podjęte kroki, przedłożyć notatki i protokoły z rozmów z nauczycielami i dyrekcją szkoły. Jeżeli to nie wystarczy, to jako ostatecznej wyjście pozostaje udanie się na drogę sądową.