Czy najemca w Niemczech musi udowodnić doręczenie wypowiedzenia umowy najmu?

Admin
-
0
Czy najemca w Niemczech musi udowodnić doręczenie wypowiedzenia umowy najmu?

Jeśli najemca w Niemczech chce wypowiedzieć umowę najmu, musi o tym fakcie poinformować wynajmującego. Oświadczenie o wypowiedzeniu musi zatem dotrzeć do wynajmującego. Gdy pomiędzy stronami umowy najmu istnieje spór co do tego, czy wynajmujący otrzymał wypowiedzenie, wówczas nasuwa się pytanie, czy najemca ma obowiązek udowodnić doręczenie wypowiedzenia wynajmującemu, czy też to po stronie wynajmującego leży wymóg udowodnienia braku doręczenia tegoż oświadczenia.

Czy najemca w Niemczech musi udowodnić doręczenie wypowiedzenia umowy najmu?

Jeśli wynajmujący zaprzecza, jakoby zostało mu dostarczone wypowiedzenie, najemca musi udowodnić, że wynajmujący otrzymał stosowne oświadczenie wbrew temu, co twierdzi. W tym celu nie wystarczy udowodnić, że pismo o rozwiązaniu umowy zostało złożone w urzędzie pocztowym. Należy raczej wykazać, że kwestia rozwiązania umowy najmu znalazła się rzeczywiście u właściciela, umożliwiając mu tym samym powzięcie wiedzy na ten temat. Najemca nie musi udowadniać, czy wynajmujący rzeczywiście otrzymał zawiadomienie o wypowiedzeniu umowy.

W jaki sposób najemca w Niemczech może udowodnić fakt wypowiedzenia umowy najmu?

Najemca ma do dyspozycji m.in. następujące możliwości wykazania, że wynajmujący otrzymał wypowiedzenie:

  • Wynajęcie posłańca, który dostarczy wypowiedzenie do skrzynki pocztowej wynajmującego

W tym przypadku posłaniec może zeznawać jako świadek. Należy jednak zadbać o to, aby posłaniec zarejestrował przesyłkę.

  • List polecony do rąk własnych adresata i list polecony za potwierdzeniem odbioru

Warto przy tym zwrócić uwagę na to, że fakt otrzymania przesyłki jest możliwy do udowodnienia tylko wtedy, gdy doręczyciel rzeczywiście zastanie odbiorcę lub osobę upoważnioną do odbioru. Zawiadomienie pozostawione przez listonosza nie jest dowodem doręczenia pisma.

  • Dostarczenie za pośrednictwem komornika sądowego zgodnie z § 132 niemieckiego kodeksu cywilnego

Jest to najskuteczniejszy sposób udowodnienia, że pismo o rozwiązaniu umowy zostało doręczone wynajmującemu.

Posiadanie broni w Niemczech – jaka broń jest w Niemczech legalna?

Admin
-
6
Posiadanie broni w Niemczech – jaka broń jest w Niemczech legalna?

W przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych, na terenie Niemiec posiadanie broni podlega surowym regulacjom. Wyjaśniamy, kto i na jakich zasadach może posiadać broń, kto może ją przy sobie nosić oraz jak rygorystyczne są te regulacje.

Prawie sześć milionów sztuk legalnej broni w Niemczech

Na terenie Stanów Zjednoczonych prawo od posiadania broni palnej jest konstytucyjnie zagwarantowane dzięki 2. poprawce do konstytucji. Jednocześnie kwestią sporną z ogólnym brzmieniem konstytucji jest zakres, w jakim to prawo obowiązuje. Niezależnie od konkretnych wytycznych, które są zróżnicowane w zależności od landu, w Niemczech obowiązuje inna tradycja: posiadanie broni jest powiązane z restrykcyjnymi zasadami. Niemniej jednak, z roku na rok rośnie ilość broni w posiadaniu prywatnym. Jak donosi „Die Welt” do października 2015 osoby prywatne oraz stowarzyszenia posiadały prawie sześć milionów sztuk legalnej broni.

Warunki posiadania broni w Niemczech

Kategorycznie należy rozróżnić dwa obszary: posiadanie broni oraz posiadanie uprawnień do noszenia broni przy sobie poza miejscem zamieszkania.

Aby kupić w Niemczech broń, potrzebne jest zezwolenie na jej nabycie. Istnieją różnice między zieloną, żółtą i czerwoną licencją. Kolor różni się w zależności przeznaczenia broni i jej rodzaju. Potencjalni posiadacze broni w Niemczech muszą spełniać pięć warunków, niezależnie od koloru pozwolenia, jakie potrzebują.

Składający wniosek musi:

1. mieć ukończone 18 lat
2. przejść kontrolę rzetelności i wiarygodności: Składający wniosek zostaje dokładnie prześwietlony przez stosowne służby, w szczególności w zakresie niekaralności oraz uchybień w obchodzeniu się z bronią. Warunki te szczegółowo określa § 5 ust. 1 i 2 ustawy o broni.
3. wykazać osobiste predyspozycje: W tym punkcie urząd sprawdza, w jakim stopniu wnioskodawca jest w stanie fizycznie i intelektualnie posługiwać się bronią. Uzależnienie od alkoholu, niezdolność do czynności prawnych czy choroby psychiczne stanowią jedne z przeszkód do wydania zgody.
4. udowodnić opanowanie techniki i posiadanie wiedzy związane z bronią palną: oznacza to ni mniej ni więcej, tylko tyle, że osoba ubiegająca się o pozwolenie musi przedłożyć dowód zdania egzaminu. Dla myśliwych jest to egzamin łowiecki.
5. udowodnić, że ma powód, aby posiadać broń: Jak wspomniano na wstępie, Niemcy nie posiadają jednolitego prawa w kwestii posiadania broni. Jednakże w ustawie o broni (§ 13 do § 19) wymienione są powody do posiadania broni. Zaliczają się do nich polowania, kolekcjonerstwo zgodne z aspektami kulturowo-historycznymi, ale także samoobrona, choć przeszkód jest tu zdecydowanie więcej.

Tylko osoba spełniająca wszystkie wymienione wymagania otrzyma w Niemczech pozwolenie na broń.

Ponadto broń musi być w domu specjalnie zabezpieczona. Bezwzględnie należy wypełnić ten punkt, w przeciwnym razie może dojść do przestępstwa karanego grzywną lub pozbawieniem wolności do lat trzech.

Czy w Niemczech można nosić przy sobie broń?

Osoby w Niemczech, które nie tylko posiadają broń palną, ale także chcą nosić ją przy sobie poza własną nieruchomością lub posesją, potrzebują dodatkowych kwalifikacji. Myśliwi muszą posiadać kartę łowiecką, inni potrzebują pozwolenia na broń. Ponadto: myśliwi mogą posiadać broń przy sobie tylko w sytuacjach związanych z polowaniem.

Kto ubiega się o prawo do noszenia przy sobie broni, musi spełnić te same warunki, co osoby posiadające pozwolenie na broń. Jednakże w tym wypadku dochodzą dodatkowe obwarowania:

  • Zagrożenie: Składający wniosek musi udowodnić, że jest znacznie bardziej niż ogół narażony na zagrożenie życia lub zdrowia. Jest to możliwe w przypadku pracowników ochrony, którzy transportują pieniądze i inne kosztowności lub chronią ludzi.
  • Ubezpieczenie: od odpowiedzialności cywilnej (OC): wnioskodawcy muszą również przedstawić dowód posiadania ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej – w wysokości miliona euro, zryczałtowana stawka za szkodę na osobie i szkody majątkowe.

Generalnie pozwolenie jest wydawane na okres do trzech lat, po czym wymagana jest kolejna kontrola rzetelności.

Osoby trudniące się ochroną osobistą lub ochroną obiektów mają częściowo większe szanse na uzyskanie licencji na noszenie broni ze względów zawodowych. Jednakże od niedawna zaostrzono wymagania w tym zakresie. Federalny Sąd Administracyjny w Niemczech wyjaśnił, że w przeciwieństwie do wcześniejszych praktyk, licencje na broń wydawane są tylko na określone zlecenia, a firmy muszą udowodnić, że pistolety są absolutnie niezbędne do ochrony osoby lub budynku (AZ: 6 C 67.14).

Przeszkody w zdobyciu „małego” pozwolenia na broń są zdecydowanie mniejsze

Istnieje zasadnicza różnica między „normalnym” i „małym” pozwoleniem na broń. To drugie uprawnia do posiadania broni emitującej sygnały, środki drażniące lub hałas. Dla większości rodzajów gazu pieprzowego nie jest wymagane żadne pozwolenie, nawet to „małe”.

Aby w Niemczech otrzymać „małe” pozwolenie ba broń, obowiązują takie same warunki jak w przypadku pełnego pozwolenia. Nie trzeba jednak przedłożyć ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej ani zaświadczenia o posiadanej wiedzy fachowej.

Zwłaszcza to drugie stanowi zasadniczą różnicę. Małe pozwolenie na broń jest stosunkowo łatwe do uzyskania, I nie dziwi chyba, że liczba ludzi posiadających „małe” pozwolenie na broń stale rośnie, również teraz. Od końca listopada do końca stycznia 2016 liczba ta wzrosła o ponad 21 tysięcy.

Ograniczenia w kwestii noszenia broni w Niemczech

Nawet, jeśli wszystkie warunki zostaną spełnione, nie oznacza to automatycznie zezwolenia na noszenie ze sobą broni zawsze i wszędzie. Ustawa o broni wyklucza w § 42 jej posiadanie na „publicznych zabawach, festynach ludowych, wydarzeniach sportowych, targach, wystawach, rynkach oraz innych imprezach publicznych”.

Duże ograniczenia w używaniu broni

Oddawanie strzałów z broni jest zabronione mimo posiadania licencji na posiadanie i noszenie broni. Dotyczy to również straszaków w Sylwestra: Na to wymagane jest specjalne pozwolenie.

Nieco inaczej wygląda to w sytuacji obrony koniecznej. Kto działa w obronie własnej, nie działa w sprzeczności z prawem – tak głosi § 32 niemieckiego kodeksu karnego. Zgodnie z nim, obrona konieczna to „działania niezbędne, aby odeprzeć sprzeczny z prawem atak, chroniąc przed nim siebie lub inne osoby”.

W takiej sytuacji oddanie strzału z legalnie posiadanej i noszonej przy sobie broni jest dozwolone.

Posiadanie broni mimo braku pozwolenia: karane przynajmniej grzywną

Kto jednak dopuści się posiadania lub noszenia broni bez stosownego zezwolenia, w najlepszym wypadku musi liczyć się z karami finansowymi – również w sytuacji, kiedy używa tej broni przeciwko samemu sobie. Tak zdecydował sąd rejonowy w Monachium (wyrok z 07.08.2018, AZ: 1116 Ds 117 Js 217523/17).

W tym przypadku mężczyzna posiadał rewolwer bez koniecznego zezwolenia. Zeznał, że znalazł naładowaną broń w kontenerze na śmieci. Razem z przyjacielem usunął ostrą amunicję, w której miejsce umieścił pół patyczka higienicznego. Potem grali razem w rosyjską ruletkę: brali na zmianę rewolwer do ręki, kręcili bębenkiem i udawali, że naciskają na spust. Raz mężczyzna naprawdę nacisnął na spust. Znajdujący się w bębenku patyczek przebił się przez czaszkę do mózgu na głębokość 2 mm.

Skazanemu wszczepiono implant z tytanu. Na pytanie sądu, w jaki sposób dorosły człowiek mógł wpaść na taki pomysł, skazany odpowiedział, że jest od lat uzależniony od narkotyków. Sędzina nałożyła na niego jedynie karę finansową, ponieważ popełniony przez niego czyn zaszkodził przede wszystkim jemu samemu.

Podsumowanie, kto gdzie może nosić którą broń, znajduje się na stronie „Polizeifuerdich” oddziału prewencji policyjnej krajów związkowych i państwa.

Paintball i pistolety na kulki

Zakup i posiadanie broni na kulki lub do paintballu jest dozwolony w Niemczech osobom od 18 lat posiadającym pozwolenie na broń bez dodatkowego zezwolenia, jeśli broń posiada znak „F” w pięciokącie oznaczający maksymalną energię wystrzału o wartości 7,5 dżula.

Pistolety na kulki są traktowane jako zabawki tylko wtedy, gdy energia wystrzału nie przekracza 0,5 J. Nie ma ograniczeń w ich zakupie i posiadaniu. Noszona przy sobie może być jednak tylko wtedy, jeśli nie jest podobna do prawdziwej broni palnej i wyraźnie można rozpoznać, że jest to zabawka.

Gazy drażniące i paralizatory – czy w Niemczech są legalne?

Gazy drażniące można nabyć w Niemczech po ukończeniu 14 roku życia, nie można jednak posiadać ich przy sobie podczas publicznych wydarzeń. Nie ma ograniczeń, również tych dotyczących wieku, w przypadku gazu pieprzowego. Można go jednak używać tylko przeciwko atakom zwierząt.

Paralizatory z państwowym znakiem kontrolnym można nabyć i posiadać po ukończeniu 18 lat, ale zabronione jest noszenie ich ze sobą podczas publicznych wydarzeń

Kusze i kije baseballowe – nie są traktowane w Niemczech jako broń

Kusza to sprzęt sportowy, w związku z czym nie wymaga pozwolenia na broń. Jej użytkowanie jest jednak uregulowane w załączniku 1 ustawy o broni. Zgodnie z nią kusze są „przedmiotami o właściwościach identycznych z bronią palną”, ich kupno i posiadanie jest dozwolone osobom mającym ukończone 18 lat życia. Noszenie ze sobą kuszy jest w Niemczech dozwolone.

W oryginalnej wersji kije baseballowe również należą do sprzętu sportowego. W przypadku wyraźnego ich stosowania jako broń ustalenia te mogą jednak ulec zmianom – wtedy obowiązują regulacje dotyczące broni białej. Bagnety, szpady, szable i miecze można nabyć i posiadać po ukończeniu 18. roku życia, ich noszenie jest jednak zabronione.

Scyzoryki i noże jednoręczne

Zgodnie z niemiecką ustawą o broni, scyzoryk bronią nie jest. Noże użytkowe oraz noże o długości ostrza do 12 cm można nabyć, posiadać i nosić. W przypadku noży sprężynowych otwieranych z boku, z ostrzem o długości do 8,5 cm, kupno i posiadanie jest możliwe po ukończeniu 18 lat. Ich noszenie w miejscach publicznych, na przykład na imprezach sportowych czy w kinie, jest jednak zabronione – poza przypadkiem, gdy nóż niezbędny jest przy wykonywaniu pracy zawodowej.

Jeśli chodzi o noże jednoręczne z możliwością zablokowania ostrza, można je nabyć i posiadać, jeśli nie są stosowane jako broń biała. Można mieć je przy sobie tylko w przypadku użycia ich w pracy zawodowej, sporcie lub jako rekwizyt w teatrze. W przeciwnym razie jest to wykroczenie. Dotyczy to również noży stałym ostrzu dłuższym niż 12 cm.

Dzień Pokuty i Modlitwy w Niemczech (Buß- und Bettag)

Admin
-
0
Dzień Pokuty i Modlitwy w Niemczech (Buß- und Bettag)

Na 11 dni przed pierwszą niedzielą adwentu, ma miejsce Dzień Pokuty i Modlitwy (niem. Buß- und Bettag). Dla ewangelików jest to przede wszystkim dzień zadumy i reorientacji. Przy czym nie chodzi tutaj o pokutę za popełnione grzechy, lecz powrót do Boga poprzez zastanowienie się nad swoją postawą i zachowaniem.

Gdzie Dzień Pokuty i Modlitwy jest w Niemczech wolny od pracy?

Kiedyś Dzień Pokuty i Modlitwy był dniem wolnym od pracy w całych Niemczech. Aktualnie jest on uznawany jako oficjalne święto tylko w jednym landzie. Zgodnie z Ustawą o Świętach landu Saksonia (SächsSFG), Dzień Pokuty i Modlitwy jest świętem, a co za tym idzie dniem wolnym od pracy. W związku z tym wszyscy, którzy mieszkają na terenie Saksonii mają dzisiaj wolne.

W tym dniu nie obowiązuje zakazu ruchu dla samochodów ciężarowych, ponieważ nie jest on świętem w sensie § 30 ustęp 3 niemieckiego kodeksu drogowego.

W pozostałej części Niemiec Dzień Pokuty i Modlitwy jest normalnym dniem roboczym

Na Bawarii istnieje jednak pewien wyjątek: tego dnia nie odbywają się w szkołach zajęcia. W związku z tym dzieci mieszkające na terenie Bawarii nie muszą iść dzisiaj do szkoły, w przeciwieństwie do nauczycieli, którzy mimo wszystko muszą pracować. Tego dnia w większości szkół odbywają się zebrania dla nauczycieli, podczas których dyskutuje się na temat aktualnych zagadnień z zakresu wychowania i kształcenia.

Polska firma budowlana w Niemczech – jak ją założyć? Tutaj znajdziesz najważniejsze informacje!

Admin
-
0
Polska firma budowlana w Niemczech – jak ją założyć? Tutaj znajdziesz najważniejsze informacje!

Niemiecka gospodarka rozwija się w zawrotnym tempie, a wraz z nią sektor budowlany. Apetyt na lokale mieszkaniowe stale rośnie, a popyt przekracza podaż, co czyni branże budowlaną atrakcyjną. Polscy budowlańcy cieszą się w Niemczech dobrą renomą. Dysponując odpowiednim kapitałem i umiejętnościami, warto rozważyć założenie własnej firmy budowlanej w Niemczech. Jeżeli chcecie dowiedzieć się jak to zrobić, to zapraszamy do zapoznania się z poniższym artykułem. Dowiecie się z niego jak zarejestrować firmę budowlaną w Niemczech oraz jakie formalności należy dopełnić przy zakładaniu firmy.

Tytuł mistrzowski i członkostwo w Izbie Rzemieślniczej

Na początku należy rozważyć jakie usługi budowalne będziemy świadczyć. Kolejno należy sprawdzić w „Handwerksordnung” (niem. ustawa o rzemiośle) czy profesja, którą zamierzamy wykonywać wymaga zezwolenia. Jeśli tak, to wtedy jesteśmy zobowiązani do członkostwa w niemieckiej izbie rzemieślniczej, „Handwerkskammer”, w skrócie HWK oraz ubiegać się o otrzymanie karty rzemieślniczej, z niemieckiego „Handwerkskarte”.

Do profesji, które wymagają w Niemczech zezwolenia, należy w sumie 41 zawodów. Należą do nich między innymi dekarze, cieśle, murarze, osoby zajmujących się termoizolacją budynków, kamieniarze, malarze i lakiernicy etc. Listę wszystkich tych zawodów można znaleźć pod podanym linkiem.  

W celu uzyskania wpisu do „Handwerkskammer” i otrzymania karty rzemieślniczej „Handwerkskarte” należy posiadać tytuł mistrzowski, czyli z niemieckiego „Meisterbrief”. Obowiązek dotyczy właściciela firmy. Jeżeli właściciel firmy nie dysponuje tytułem mistrzowskim, wówczas jest zobowiązany do zatrudnienia osoby, która go posiada.

Zgłoszenie i spełnienie powyższych kryteriów umożliwia świadczenie usług budowlanych w Niemczech. „Handwerkskammer” powinna w ciągu miesiąca wydać potwierdzenie. Bycie członkiem w „Handwerkskammer” wiąże się także z obowiązkiem opłacania składek członkowskich. Wysokość składek uzależniona jest od obrotów przedsiębiorstwa.

Bez tytułu mistrzowskiego można prowadzić firmę i wykonywać takie prace, które nie są wyszczególnione w „Handwerkskarte”. Do tych prac należą między innymi wykonywanie wylewek, kładzenie płytek, remonty budynków z użyciem karton-gipsów oraz prace ogrodnicze etc.

Założenie Gewerbe w Niemczech

Firmę można założyć w urzędzie do spraw gospodarczych „Gewerbeamt”. Urząd do spraw gospodarczych znajduje się w każdej gminie. Jeżeli firma budowlana będzie zajmowała się działalnością gdzie wymagany jest tytuł mistrzowski, wówczas należy zdobyć uprzednio wpis z Izby Rzemieślniczej, „Handwerkskammer”. Następnie wraz uzyskanym wpisem należy złożyć wypełniony formularz „Gewerbeanmeldung” w urzędzie do spraw Gospodarczych „Gewerbeamt”.

Jeżeli zaś wykonywane prace są zbliżone do rzemiosła i nie wykazują cech rzemiosła, które wymaga zezwolenia, wówczas nie jest wymagany wpis do Izby Rzemieślniczej, więc można udać się od razu do Gewerbeamt i zarejestrować działalność. Gewerbeamt powiadomi Handwerkskammer, która prześle stosowne dokumenty, które należy wypełnić i przesłać z powrotem aby dopełnić rejestracje.

Ubezpieczenia w firmie budowlanej w Niemczech

Ubezpieczenie zdrowotne – Przedsiębiorca jest zobowiązany do opłacania ubezpieczenia zdrowotnego. Osoby dysponujące pełnym ubezpieczeniem w Polsce, nie zawsze podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu w Niemczech. Zgodnie z przepisami unijnymi, powinniśmy być ubezpieczeni w jednym kraju Unii Europejskiej. Decyzja o zakresie usług budowlanych, świadczonych w ramach Gewerbe, ma również wpływ na późniejsze obowiązki ubezpieczeniowe.

Ubezpieczenie Emerytalne – Jeżeli wykonywana profesja należy do rzemiosła, które wymaga zezwolenia, wówczas przedsiębiorca jest zobowiązany do opłacenia ubezpieczenia emerytalnego. Obowiązek nie dotyczy przedsiębiorców wykonujących pracę zbliżoną do rzemiosła, których profesja nie mieści się w „Handwerksordnung”. Ponadto zwolnieni z opłat są osoby generujące bardzo mały dochód do 450 euro miesięcznie, a także osoby już pobierające świadczenia emerytalne.

Ubezpieczenie Wypadkowe BG-Bau „Berufsgenossenschaft”  – Do członkostwa w  BG-Bau są zobowiązane wszystkie firmy budowlane. Jest to stowarzyszenie jako ustawowe ubezpieczenie wypadkowe w branży budowlanej.

Opłacanie składek w kasie urlopowej SOKA – BAU

Przedsiębiorca prowadzący firmę budowlaną w Niemczech ma obowiązek rejestracji w Kasie SOKA-BAU. Pracodawca ma obowiązek do odprowadzania składek dla pracowników na poczet urlopów pracowniczych. Wysokość składki jest naliczane jako 15,40%  od zarobków brutto pracowników i nie mogą pomniejszać wynagrodzenia pracownika. Przedsiębiorca jest zobowiązany do opłacania składek do 15 dnia miesiąca za każdego pracownika.

Kasa urlopowa SOKA- BAU funkcjonuje w następujący sposób. Pracownik korzysta z płatnego urlopu i pracodawca wypłaca pełne wynagrodzenie pracownikowi. Pracodawca jednak może zażądać zwrotu kosztów urlopu z SOKA-BAU. Co więcej, jeżeli pracownik nie skorzystał z urlopu i przejdzie do nowego pracodawcy, wówczas nowy pracodawca może także uzyskać rekompensatę kosztów urlopu z SOKA-BAU. Ponadto jeżeli pracownik nie wykorzystał przysługującego płatnego urlopu, wówczas może uzyskać ekwiwalent z SOKA-BAU.

Podatki w firmie budowlanej w Niemczech

Każda osoba prowadząca działalność gospodarczą, ma obowiązek ewidencjonowania wszystkich przychodów i rozchodów oraz składania corocznych deklaracji podatkowych w urzędzie skarbowym, niezależnie od tego, czy zostały osiągnięte zyski. W przypadku niezłożenia deklaracji podatkowej, urząd sam oszacuje obroty i zyski, i na tej podstawie obliczy podatek.

Umsatzsteuer to podatek VAT. Większość firm jest zobowiązanych do uiszczenia Umsatzsteuer. Firmy odprowadzające Umsatzsteuer powinny się zarejestrować do VAT. Rejestracja odbywa się sprawnie, można jej dokonać za pomocą e-maila. Rejestrując się do VAT w Niemczech, będziemy musieli dokonywać rozliczeń podatkowych drogą elektroniczną poprzez aplikację ELSTERFormular.

Einkommensteuer to podatek dochodowy od osób fizycznych. Stawka podatku waha się od 14% do 42% lub 45%, w zależności od wielkości dochodu i klasy podatkowej. Ponadto należy opłacić podatek kościelny oraz podatek solidarnościowy. Podatek jest rozliczany raz w roku do 31 lipca lub do końca roku, jeśli korzystamy z usług doradcy podatkowego.

Gewerbesteuer to podatek od działalności gospodarczej, a jego wysokość zależy od gminy i terenu prowadzenia firmy. Po rozliczonym pierwszym roku podatkowym Finanzamt, niemiecki urząd skarbowy, ustala zaliczki na poczet Einkommensteuer oraz na poczet Gewerbesteuer, który należy opłacać kwartalnie.

Bauabzugsteuer to szczególny rodzaj podatku od usług budowlanych. Podatkiem są objęte firmy budowlane, które wykonują prace budowlane na terenie Niemiec. Do tych prac należy naprawa, konserwacja oraz usuwanie obiektów budowlanych. Podatek wynosi 15 % od wartości zleconej usługi budowlanej. Podatek zostaje potrącony przez zleceniodawcę z faktury wystawionej poprzez podwykonawcę czyli zleceniobiorcę. Zleceniodawca ma obowiązek przekazania podatku do Finanzamtu do dziesiątego dnia miesiąca po zakończeniu wykonywania usługi.

Opłacona kwota stanowi zabezpieczenie ewentualnych przyszłych zobowiązań z tytułu podatku dochodowego. Wraz zakończeniem roku podatkowego przedsiębiorca może wnioskować aby podatek Bauabzugsteuer zaliczyć na poczet podatku dochodowego lub uzyskać jego zwrot, jeżeli zobowiązania podatkowe z tytułu podatku są uregulowane. Uzyskanie zwrotu podatkowego nie jest łatwe i może być czasochłonne oraz może wymagać przedłożenia szczegółowej dokumentacji.

Faktura w firmie budowalnej w Niemczech

Na fakturze dla niektórych firm budowlanych powinna znaleźć się adnotacje „Paragraf 13”. „Nach § 13b UStG sind Sie als Leistungsempfänger Schuldner der Umsatzsteuer.“ Adnotacja oznacza, że to odbiorca usługi podlega podatkowi od wartości dodanej. Jeżeli korzystacie z polskiego programu do faktur Comarch ERP XT, istnieje możliwość stworzenia wzoru faktury i dodania adnotacji „Paragraf 13” dla firmy budowlanej.

Program Comarch ERP XT jest przeznaczony dla polskich przedsiębiorców i firm budowlanych w Niemczech. Jest to program w języku polskim umożliwiający wystawienie faktur w języku niemieckim. ERP XT umożliwia wystawienie faktury z użyciem telefonu komórkowego poprzez aplikacje na Androida lub iOS. Program umożliwia natychmiastowe wysłanie faktury drogą mailową do kontrahenta biznesowego lub księgowego.

Z programu można skorzystać bezpłatnie przez okres jednego miesiąca, dlatego warto zarejestrować się i samemu go sprawdzić. Możesz zrobić to klikając w link  www.erpxt.de/faktury-w-jezyku-niemieckim.

Podsumowanie

Branża budowlana w Niemczech jest jednym z wiodących sektorów gospodarki niemieckiej. Dlatego osoba dysponująca odpowiednim doświadczeniem i wiedzą na temat branży budowlanej może odnieść sukces. Niemniej jednak, każdy przedsiębiorca jest zobowiązany do przestrzegania przepisów oraz działania zgodnego z niemieckim prawem. Własna firma to także obowiązek płacenia podatków i rozliczania się z urzędem skarbowym. Dlatego warto sięgnąć po wsparcie zaufanego księgowego oraz sprawdzonych narzędzi takich jak program do faktur i zarządzania firmą Comarch ERP XT. Przedstawione powyżej wskazówki z pewnością ułatwią prowadzenie firmy budowlanej w Niemczech.

* Artykuł przedstawia ogólny proces rejestracji i prowadzenia firmy budowlanej w Niemczech. Poszczególne elementy mogą się różnić ze względu na profile firm budowlanych. Powyższy artykuł jest formą poradnikową, które zawierają ogólne wskazówki na temat prowadzenia firmy budowlanej w Niemczech. Firma Comarch nie występuje w formie doradcy podatkowo-prawnego i nie bierze odpowiedzialności za opublikowane treści.

Czy w Niemczech dzieci można zostawiać same w domu?

Admin
-
0
Czy w Niemczech dzieci można zostawiać same w domu?

Dzieci mają prawo do opieki rodzicielskiej – tak mówi Konwencja ONZ o prawach dziecka. W § 1631 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB) zdefiniowano obowiązek rodziców do „[. . . . ] opieki, kształcenia i nadzoru nad dzieckiem [. . . . ]”.

Obowiązek nadzoru i opieki rodzicielskiej chroni dziecko przed jakąkolwiek krzywdą, jaką mogłoby wyrządzić sobie lub osobom trzecim. Jednocześnie niemiecki ustawodawca przyznaje dzieciom i młodzieży prawo do samodzielnego rozwoju. Na przykład § 1626 BGB stanowi, że rodzice powinni „brać pod uwagę rosnącą zdolność i zarazem potrzebę niezależnego i odpowiedzialnego działania dziecka w zakresie opieki i wychowania”.

Wychowanie dziecka to między innymi opieka i kontrola

Również z prawnego punktu widzenia wychowanie porusza się więc między opieką i kontrolą z jednej strony, a prawem dziecka do niezależnego rozwoju jego osobowości z drugiej strony. Dlatego też pozostawienie dzieci i młodzieży samym sobie nie jest wyraźnie uregulowane w niemieckim prawie.

Czy w Niemczech dzieci można zostawiać same w domu?

„Nie ma jasnych przepisów prawnych dotyczących tego, czy i na jak długo rodzice mogą zostawiać dzieci same” – mówi prawnik z Monachium, dr Undine Krebs, specjalistka prawa rodzinnego. „Dziecko nie musi być pod stałą opieką rodziców”.

Rodzice nie naruszają zatem obowiązku nadzoru, jeśli nie towarzyszą dziecku w drodze do szkoły lub na plac zabaw lub też zostawiają je samo w domu na pewien okres czasu.

Matki i ojcowie powinni i muszą podejmować te decyzje z rozwagą i przestrzegać pewnych zasad. Przepisy te wywodzą się częściowo z zasad pedagogicznych, a częściowo z praktycznego orzecznictwa niemieckich sądów.

„Im młodsze dziecko, tym rodzice powinni być bardziej ostrożni”

Na przykład w 2009 r. Federalny Sąd Najwyższy w Niemczech (BGH) wydał orzeczenie: Im młodsze i bardziej nierozsądne jest dziecko, tym rodzice powinni je bardziej nadzorować (sygnatura akt: VI ZR 51/08).

„Matki i ojcowie nie mogą zostawić dziecka w wieku do trzech lat samego” – mówi ekspert ds. prawa rodzinnego, dr Undine Krebs. „Dziecko w wieku czterech lat może pozostać samo przez około dziesięć minut, przy czym rodzice nie powinni się od niego całkowicie oddalić”.

Dzieci uczęszczające do szkół podstawowych mogą radzić sobie bez matki lub ojca przez nieco dłuższy okres czasu. Starsze dzieci mogą nawet zostać same w domu na noc, jeśli posiadają odpowiednie zaufanie rodziców. Nie ma natomiast ograniczeń dotyczących pozostawiania dzieci samych, jeśli mają 14 lat i więcje.

Pozostawianie dzieci samych w domu: Na co powinni zwrócić uwagę rodzicie w Niemczech?

Rodzice powinni być jednak świadomi pewnych rzeczy przed opuszczeniem mieszkania i pozostawieniem dziecka samego. Przede wszytkim matki i ojcowie powinni powiedzieć swojemu dziecku, aby nie otwierało drzwi, gdy ktoś do nich zadzwoni. Rodzice powinni również powiedzieć dziecku, kiedy wrócą do domu i jak można się z nim skontaktować telefonicznie. Rodzice powinni absolutnie wykluczyć wszelkie źródła zagrożenia.

Pozostawiając dzieci same, rodzice powinni brać pod uwagę nie tylko wiek dziecka, ale także jego dojrzałość i osobowość.

Rodzice powinni również rozważyć „przewidywalność” szkodliwych zachowań. Dziecko, które często rozbija rzeczy i robi „bzdury”, nie powinno pozostawać bez opieki rodziców.

Czy dozwolone jest pozostawienie dziecka samego w domu ze starszym bratem lub siostrą?

Niektórzy rodzice zastanawiają się, czy mogą ewentualnie zostawić młodsze dziecko pod opieką starszego rodzeństwa. „Jeśli różnica wieku dzieci jest bardzo duża, to nie ma problemu” – mówi prawnik dr Krebs. „W przypadku dzieci w podobnym wieku należy zachować ostrożność – zwłaszcza jeśli mają tendencję do sprawiania klopotów”.

Czy w Niemczech każdemu pracownikowi przysługuje taki sam wymiar urlopu?

Adam Gaik
-
0
Czy w Niemczech każdemu pracownikowi przysługuje taki sam wymiar urlopu?

Istnieje pewna minimalna ilość dni urlopu, przysługująca każdemu pracownikowi w Niemczech, o czym przeczytacie w naszym obszernym poradniku tutaj. Jednak, jeśli Wasz kolega bierze więcej dni wolnych niż cała reszta w firmie, to słusznie nasuwa się pytanie: jak to jest możliwe?

W Niemczech można wnioskować o większy wymiar urlopu niż minimalny

20, 27 czy 30 dni urlopu? Czy wszyscy pracujący w jednej firmie mogą skorzystać z takiego samego wymiaru urlopu? Peter Meyer, prawnik z Berlina, specjalizujący się w prawie pracy tłumaczy: „Zasadniczo ilość wolnych dni powyżej obowiązującego minimum to sprawa indywidualna każdego pracownika. Jeśli np. dana osoba pracowała w firmie, gdzie miała do dyspozycji 30 dni urlopu, to zmieniając pracę, może zażądać od nowego pracodawcy również takiej ilości dni urlopowych, a on może wyrazić na to zgodę.” Dotyczy to także miejsc pracy, gdzie przyjęte jest standardowo 25 dni urlopu. Szczególnie specjaliści, którzy są bardzo pożądani na rynku pracy, mają tu duże możliwości negocjacji.

Jeśli natomiast w firmie istnieje rada zakładowa, próbuje ona wyrównać wszelkie dysproporcje, jeśli chodzi o wymiar urlopu, w ramach swojego prawa do współdecydowania w kwestiach urlopowych.

Uwaga na dyskryminację ze względu na wiek

Inaczej sytuacja się przedstawia w firmach, w których zastosowanie mają układy zbiorowe. Peter Meyer wyjaśnia: „Układy zbiorowe zazwyczaj przewidują dla wszystkich grup pracowników taki sam wymiar urlopu. Raczej nie ma zróżnicowanej ilości dni wolnych ze względu na to, w jakiej grupie zarobkowej znajduje się dana osoba.”

W niektórych firmach funkcjonuje też taka zasada, że osobom, które mają już długi staż pracy, przysługuje też większa liczba dni urlopowych. Ale jak dodaje specjalista, działający w ramach Wspólnoty ds. Prawa Pracy Niemieckiego Stowarzyszenia Prawników (DAV): „Jest to dość kontrowersyjne, ponieważ takie przepisy można interpretować jako dyskryminujące ze względu na wiek.”

Taka sytuacja może mieć miejsce w szczególności wtedy, gdy ilość dni urlopu zwiększa się co 2-3 lata pracy w firmie. Dlatego takie regulacje, które jeszcze dziesięć lat temu były dość mocno rozpowszechnione, nawet w układach zbiorowych, teraz spotyka się bardzo rzadko.

Urlop należy wykorzystać w bieżącym roku kalendarzowym

Należy przyjąć, że w Niemczech obowiązuje następująca zasada: pracownicy przy założeniu 6-dniowego tygodnia pracy mają prawo do minimum 24 dni urlopu rocznie. W przypadku 5-dniowego tygodnia pracy jest to minimum 20 dni. Zgodnie z prawem, urlop musi być wykorzystany w bieżącym roku kalendarzowym. Przeniesienie niewykorzystanych dni urlopowych na przyszły rok stanowi wyjątek i należy o to wnioskować u pracodawcy.

Święto Ziemniaka w Niemczech – kiedy ma miejsce i jak jest obchodzone?

Admin
-
0
Święto Ziemniaka w Niemczech – kiedy ma miejsce i jak jest obchodzone?

Święto Ziemniaka (niem. Kartoffelfest), jest w Niemczech regularnie powtarzającym się wydarzeniem po zbiorach ziemniaków, gdzie nacisk kładzie się na konsumpcję ziemniaków oraz wspólne biesiadowanie. Najczęściej ma ono miejsce na początku lub w połowie września. Uczestnikom Świąt Ziemniaka oferowane są dania na bazie ziemniaków. Popularne są sałatka ziemniaczana, ziemniaki w marynarce, frytki i placki ziemniaczane. Święta Ziemniaka organizowane na większą skalę, oferują również program muzyczny, przejażdżki bryczkami konnymi oraz stragany sprzedające różnego rodzaju produkty rolne.

Tło historyczne Święta Ziemniaka w Niemczech

Pierwsze Święto Zmieniaka obchodzone było przez Christiana Gotthilfa Salzmanna 9 października 1789 roku. W Lipsku do ok. 1830 r. obchodzono Święto Ziemniaka, podczas którego przygotowywano 80 dań wyłącznie z ziemniaków, chleba ziemniaczanego i napojów z bezkofeinowej brandy ziemniaczanej.

Nowoczesne Święta Ziemniaka odbywają się prawie wyłącznie w rejonach wiejskich. W Niemczech mają one miejsce między innymi w Maihingen, Wülfrath, Wehnsen, Kakerbeck, Herbern, Netzen, Nellingen, Brietlingen, Memmendorf, Taucha, Großwaltersdorf i w wielu innych mniejszych miejscowościach/wioskach.

Więcej o niemieckich świetach przeczytacie w kategorii „Niemieckie święta”.

Chrzest w Niemczech – oto jakie formalności należy spełnić!

Admin
-
0
Chrzest w Niemczech – oto jakie formalności należy spełnić!

Chrzest jest pierwszym i najważniejszym sakramentem każdego człowieka, żyjącego zgodnie z zasadami religii chrześcijańskiej. Pierwszym, ponieważ bez niego nie można dostąpić kolejnych, a najważniejszym, ponieważ  stanowi fundament całego życia osoby wierzącej.

Chrzest w Niemczech – formalności

Aby móc w Niemczech ochrzcić dziecko, rodzice (a przynajmniej jedno z nich) muszą należeć do Kościoła katolickiego. Oprócz tego powinni oni:

  1. Zgłosić się do urzędu parafialnego
  2. Posiadać akt urodzenia dziecka
  3. Podać dokładne dane rodziców chrzestnych (dane osobowe, adres)

Rodzice chrzestni są z kolei zobowiązani do przedłożenia zaświadczenia ze swojej parafii, że są godni, aby pełnić tę funkcję:

  • Dla osób żyjących w Niemczech takim dokumentem będzie „ Patenschein”,  potwierdzający przynależność do Kościoła katolickiego
  • Dla osób żyjących w Polsce będzie to zaświadczenie, że są wierzącymi i praktykującymi katolikami

Jakie warunki muszą spełniać rodzice chrzestni?

W związku z tym, że prawo kanoniczne, obowiązujące w Kościele katolickim jest takie samo bez względu na kraj, rodzice chrzestni muszą spełniać takie same warunki, jakie obowiązują w Polsce. Wraz z rodzicami dziecka mają oni za zadanie zapewnić mu rozwój życia religijnego, dawać mu własnym życiem przykład wiary i pomagać mu prowadzić życie chrześcijańskie, zgodnie z otrzymanym sakramentem, wiernie spełniając związane z nim zadania.

Do przejęcia obowiązków matki bądź ojca chrzestnego może zostać dopuszczony ten, kto:

– jest członkiem Kościoła katolickiego i otrzymał już sakrament Komunii Świętej oraz bierzmowania
– prowadzi życie w zgodzie z wyznawaną wiarą
– ma skończone 16 lat, chyba że proboszcz diecezji ustalił inny wiek lub jeśli ksiądz jest zdania, że istnieje ważny powód, który by uzasadniał wyjątek w kwestii wieku
– jest wolny od wszelkich kar kanonicznych nałożonych lub zadeklarowanych na mocy prawa
– nie jest ojcem ani matką chrzczonego
– został wybrany przez odbiorcę sakramentu chrztu lub jego rodziców lub przedstawicieli rodziców lub w razie ich nieobecności przez księdza oraz ma odpowiednie kwalifikacje i chęci, aby sprostać temu zadaniu.

Osoba niebędąca katolikiem może w wyjątkowej sytuacji zostać rodzicem chrzestnym, ale tylko i wyłącznie pod warunkiem, że drugi rodzic chrzestny jest katolikiem.

W dniu chrztu należy się stawić w kościele około 15 minut przed rozpoczęciem ceremonii. Należy mieć ze sobą świecę oraz białą szatkę dla dziecka.

Przed chrztem rodzice dziecka jak i rodzice chrzestni powinni przystąpić do spowiedzi, a podczas mszy świętej przyjąć komunię.

Koszty chrztu w Niemczech

Sam chrzest jest w Kościele katolickim bezpłatny. Dotyczy to również Niemiec. Mimo to, warto dopytać w parafii, czy rzeczywiście tak jest. Czasami może być tak, że jeśli chrzest ma się odbyć w inny dzień, niż w niedzielę, powstaną jakieś koszty. Często uwzględnia się jednak specjalne życzenia i terminy nie pobierając za to żadnej opłaty. Mile widziane są jednak dobrowolne ofiary pieniężne, których wysokość jest kwestią indywidualną. Oprócz tego należy się liczyć z następującymi kosztami:

  • Strój do chrztu: 50 euro
  • Buty do chrztu: 20 euo
  • Świeca: 20 euro

Oczywiście powyższe koszty są kosztanu szacunkowymi i mogą się znacznie różnić.

Chrzest w przypadku zagrożenia życia

Każda osoba (nawet niebędąca katolikiem i niewierząca) może w sytuacji zagrożenia życia udzielić sakramentu chrztu. Należy wtedy trzy razy skropić normalną wodą głowę osoby chrzczonej i wypowiedzieć przy tym jej imię oraz następujące słowa: „Chrzczę Cię w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. W dalszej kolejności trzeba zmówić modlitwę: „Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.“

Czy ubezpieczenie ochrony prawnej w Niemczech obejmuje koszty związane z rozwodem?

Adam Gaik
-
0
Czy ubezpieczenie ochrony prawnej w Niemczech obejmuje koszty związane z rozwodem?

Niestety coraz więcej małżeństw kończy się rozwodem. Wiąże się to nie tylko z olbrzymim stresem, ale też dużymi kosztami. Powstaje więc pytanie, czy można się uchronić przed kosztami sądowymi związanymi ze sprawą rozwodową?

Czy ubezpieczenie ochrony prawnej obejmuje koszty rozwodu?

W Niemczech do rozwodu dochodzi w wyniku formalnego postępowania sądowego przed sądem rodzinnym właściwym dla miejsca zamieszkania. Postępowanie rozwodowe podlega opłatom ustawowym, które składają się z kosztów sądowych i kosztów obsługi prawnej. Czy koszty te pokrywa ubezpieczenie ochrony prawnej?

Niestety nic w życiu nie jest za darmo, a już na pewno nie rozwód. Koszty postępowania rozwodowego to jak już wspomnieliśmy, koszty sądowe, jak i koszty prawnika. Wniosek rozwodowy składa w sądzie prawnik, więc nie da się całkowicie obejść tych kosztów. Można je jedynie zredukować o połowę, jeśli tylko jeden z małżonków skorzysta z usług prawniczych, a rozwód jest za porozumieniem stron.

Większość ubezpieczeń ochrony prawnej pokrywa tylko koszty pierwszego doradztwa.
Ubezpieczenia ochrony prawnej w Niemczech z reguły nie obejmują kosztów sądowego postępowania rozwodowego. Prawie wszystkie ubezpieczenia wykluczają to ze swoich polis. Ubezpieczenia pokrywają z reguły jedynie koszty pierwszego pozasądowego doradztwa ze strony prawnika. Należy jednak zauważyć, że te pierwsze konsultacje prawne ograniczają się do ogólnej wstępnej oceny przed procesem rozwodowym. Ubezpieczenie nie obejmuje już dalszego doradztwa, korespondencji czy kroków sądowych.

Koszty pierwszej porady prawnika są ograniczone ustawowo

Koszty pierwszej porady prawnika i tak ograniczone są ustawowo do 190 euro netto plus podatek VAT. Tak więc perspektywa zwrotu kosztów związanych z konsultacją prawniczą to tak naprawdę bardzo niewiele. Jeśli faktycznie sprawy zajdą już tak daleko, że dojdzie do rozwodu, wtedy jest to znikoma pomoc dla osoby ubezpieczonej. Należy się niestety liczyć z tym, że zdecydowaną większość kosztów postępowania rozwodowego trzeba będzie ponieść samemu.

Które ubezpieczenie ochrony prawnej w Niemczech wybrać?

Jak na razie, tylko jedno ubezpieczenie ochrony prawnej oferuje w Niemczech pokrycie pełnych kosztów związanych z sądowym postępowaniem rozwodowym. Pokrywa więc zarówno koszty sądowe, jak i obsługi prawnej. Mowa o ubezpieczeniu ARAG – oferuje ono nie tylko pomoc w sprawach rozwodowych, ale również alimentacyjnych. Małżeńska ochrona prawna obejmuje w ARAG „sprawy z zakresu prawa rodzinnego związane z separacją, rozwodem lub skutkami rozwodu”. Przy czym ubezpieczenie pokrywa koszty sądowe i prawnicze do wartości 30.000 euro w przypadku rozwodu. Na Dojczland.info możecie porównać inne oferty niemieckich ubezpieczycieli i zawrzeć ubezpieczenie ochrony przez internet lub dowiedzieć się więcej na temat tego ubezpieczenia:

Ubezpieczenie ochrony prawnej w Niemczech (Rechtsschutzverischerung)

Czy warto zawrzeć takie ubezpieczenie?

Przed zawarciem ubezpieczenia ochrony prawnej ARAG należy dokładnie sprawdzić i obliczyć, czy biorąc pod uwagę wszystkie koszty ubezpieczeniowe, rzeczywiście się to opłaca.

Niemcy: Co zrobić, jeśli jedna ze stron nie chce się pojawić na rozprawie rozwodowej?

Admin
-
1
Niemcy: Co zrobić, jeśli jedna ze stron nie chce się pojawić na rozprawie rozwodowej?

Większość rozwodów odbywa się polubownie. Oprócz tego mają również miejsce rozwody sporne. W takich przypadkach jedna ze stron najczęściej odmawia stawiennictwa na sprawie rozwodu. Co można w takiej sytuacji zrobić?

Co się stanie, jeśli jedna ze stron nie stawi się na sprawie rozwodowej w Niemczech?

Zdarza się, że dla niektórych osób pojawienie się w sądzie na rozprawie rozwodowej jest niemożliwe z przyczyn osobistych. Jeśli jedna ze stron nie stawi się na rozprawę ustną (data rozwodu), sąd rodzinny nie może wstępnie rozstrzygnąć sprawy rozwodowej w tym terminie. To opóźnia całą procedurę. Zasadniczo sąd nie rozstrzyga w sprawie pozwu rozwodowego w przypadku nieobecności jednej ze stron. Sąd rodzinny zawsze nakazuje osobiste stawiennictwo obojga małżonków na rozprawie rozwodowej. Nie wystarczy być reprezentowanym przez adwokata. Jednak istnieje kilka wyjątków od tej reguły, o czym przeczytacie nieco niżej.

Koszty niestawienia się na sprawę rozwodową w Niemczech

Jeżeli jedna ze stron nie stawi się przed sądem rodzinnym na rozprawie, ten obciąży ją kosztami poniesionymi w związku z jej nieobecnością. Ponadto sąd może nałożyć grzywnę w wysokości do 1000 euro. Nie trzeba się jednak obawiać wydania nakazu zatrzymania, ponieważ ten nie jest wydawany w procesach przed sądem rodzinnym.

W przypadku jeśli jedna ze stron kilkukrotnie nie stawi się na rozprawie, sąd rodzinny może zarządać przyprowadzenie przed jego oblicze brakującej osoby. W tej sytuacji osoba ta jest odbierana przez policję w domu i stawiana przed sądem w dniu rozprawy.

Istnieją nieliczne wyjątki

Tylko w nielicznych wyjątkach sąd może zrezygnować z osobistego stawiennictwa jednej ze stron. Może tak być na przykład w przypadku, gdy pozwany był kilkakrotnie nieobecny bez usprawiedliwienia i może to być interpretowane jako potwierdzenie rozpadu małżeństwa.

Wyjątki od osobistego stawiennictwa

Tylko kilka wyjątków od osobistego stawiennictwa jest uznawanych przez sąd. Na przykład, małżonek może złożyć wniosek o niestawiennictwo w dniu rozwodu z powodów zdrowotnych. Ale wtedy musi to być poważne uszkodzenie zdrowia. Podobnie, jeśli małżonek mieszka bardzo daleko od miejsca jurysdykcji, wymóg osobistej obecności może zostać zniesiony. W takim przypadku rozprawa będzie prowadzona przez sędziego w sądzie w miejscu zamieszkania małżonka lub w sądzie, do którego łatwiej jest mu dotrzeć (§ 128 ust. 3 FamFG).

1...236237238...262Strona 237 z 262