Czym jest zbiorowy układ pracy w Niemczech (Tarifvertrag)?

Admin
-
1
Czym jest zbiorowy układ pracy w Niemczech (Tarifvertrag)?

Zbiorowy układ pracy w Niemczech jest aktem zbiorowego samostanowienia i jest zawierany między dwiema stronami, mianowicie związkiem pracowników i związkiem pracodawców. Mówiąc prościej, zbiorowy układ pracy jest porozumieniem w sprawie warunków pracy pomiędzy szefami przedsiębiorstw, a przedstawicielami pracowników zorganizowanymi w związkach zawodowych. Przedsiębiorstwa w Niemczech związane w ramach zbiorowych układów pracy płacą generalnie lepiej – w szczególności inżynierowie odnoszą z tego korzyści, co widać w poniższej tabeli:

ZawódŚrednie miesięczne zarobki brutto+ w ramach zbiorowego układu pracy
Inżynier przemysłowy5.023 euro+ 814 euro
Inżynier oprogramowania4.579 euro+ 726 euro
Inżynier elektryk5.296 euro+ 822 euro
Inżynier elektronik5.412 euro+ 1110 euro
Inżynier mechanik5.225 euro+ 691 euro
Inżynier chemik5.272 euro+ 1134 euro
Inżynier budownictwa4.161 euro+ 891 euro
Pozostałe zawody inżynierskie4.574 euro+ 1082 euro

Układy zbiorowe pracy w Niemczech (umowy taryfowe) – kto ma do nich prawo?

Układy zbiorowe pracy, zwane również potocznie umowami taryfowymi, są w Niemczech zazwyczaj zawierane między związkiem zawodowym a związkiem pracodawców lub indywidualnym pracodawcą i mają zastosowanie do członków obu stron układu zbiorowego.

Układy zbiorowe określają minimalne standardy dla wszystkich ważnych warunków pracy takich jak wynagrodzenia, godziny pracy, urlopy, wynagrodzenie urlopowe, premie świąteczne i okresy wypowiedzenia.

Co do zasady tylko ci pracownicy, którzy są jednocześnie członkami danego związku zawodowego, mają prawo do warunków zwartych w układzie zbiorowym. Jednakże również przedsiębiorstwa związane układem zbiorowym,  przyznają pracownikom nieposiadającym członkostwa w związkach zawodowych warunki zawarte w układach zbiorowych, aby zapobiec nieporozumieniom między pracownikami.

Niemieckie firmy ze zbiorowymi układami pracy

Oto niektóre z niemieckich firm, które są związane układami zbiorowymi:

  • Jungheinrich
  • AUDI AG
  • manu dextra
  • thyssenkrupp AG
  • UPS
  • DG HYP
  • Hydro Aluminium
  • Ferchau
  • KfW
  • Volkswagen

Jakie korzyści wynikają ze zbiorowych układów pracy w Niemczech?

Układy zbiore pracy w Niemczech niosą dla siebie korzyści zarówno dla pracowników, jak i firm i państwa. Jeśli chodzi o korzyści dla pracowników, to kształtują się one następująco:

  • Poprzez związki zawodowe pracownik może mieć wpływ na określenie warunków pracy
  • Minimalizowana jest konkurencja i wzmocniona zostaje pozycja pracownika względem pracodawcy
  • Poprzez krótsze okresy ważności układów zbiorowych pracy dotyczących wynagrodzenia, pracownik bierze udział w zmianach ekonomicznych
  • Dzięki dłuższym okresom ważności układów zbiorowych pracy dotyczących umów ramowych, umowy o pracę są zabezpieczone przed zbyt szybkimi zmianami

Jeśli chodzi o pracodawców, również ci mają korzyści ze zbiorowych układów pracy:

  • Warunki umów o pracę nie muszą być negocjowane indywidualnie z każdym pracownikiem
  • Pracodawca ma możliwość dokładniejszego oszacowania kosztów wynagrodzeń
  • Układy zbiorowe pracy dbają o jednolite warunki pracy
  • Podczas obowiązywania układu zbiorowego pracy nie można strajkować

Korzyści ze zbiorowych układów pracy wynikają również dla państwa:

  • Ustawodawca nie musi się mieszać w negocjacje odnośnie wysokości wynagrodzeń
  • W przypadku konfliktu pomiędzy pracodawcami i związkami zawodowymi, państwo moze jedynie występować w roli rozjemcy.

Transgraniczne łączenie się spółek kapitałowych – czyli jak to działa!

Admin
-
0
Transgraniczne łączenie się spółek kapitałowych – czyli jak to działa!

Na temat transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych można pisać wiele, niemniej nie sposób omówić tego zagadnienia bez wskazania na początku na źródła prawa, które normują kwestię łączenia się spółek, w szczególności łączenia transgranicznego.

Transgraniczne łączenie się spółek – stan prawny

W obowiązującym stanie prawnym, punktem wyjścia jest Kodeks Spółek Handlowych, który – można powiedzieć –  w dość kompleksowy sposób reguluje przedmiotową kwestię. Jednakże wyrażone w nim normy prawne są implementacją Dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 26.10.2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych, ta zaś jest rozwinięciem istniejącej jeszcze przed jej wydaniem (wspomnianej dyrektywy)  zasady  przedsiębiorczości wyrażonej w art. 49 TfUE  (dawny art. 43 TWE ) oraz w dalszych przepisach Traktatu.

Mając za punkt wyjścia źródła prawa rządzące transgranicznym łączeniem się spółek kapitałowych należy mieć na względzie rozróżnienie sytuacji: łączenia się – jako takiego – spółek kapitałowych od połączenia transgranicznego.

W świetle artykułu 491 § 1 KSH spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz
ze spółkami osobowym, ponadto w świetle paragrafu drugiego niniejszego artykułu spółka kapitałowa oraz spółka komandytowo-akcyjna mogą się łączyć ze spółką zagraniczną. Na marginesie należy również podnieść, iż „spółka zagraniczna” jest terminem ustawowym, zdefiniowanym w Dyrektywie z dnia 26.10.2005 roku.

Widzimy zatem, iż kodeks dopuszcza po pierwsze możliwość łączenia się spółek, które
mają swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ponadto łączenia się spółek, gdzie jedną ze spółek występującą w łączeniu jest spółka zagraniczna. W tym drugim przypadku mamy sytuację z transgranicznym łączeniem się spółek kapitałowych.

Warte uwagi jest również zdanie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrażone
w wyroku SEVIC System AG, w którym to Trybunał stwierdził, iż transgraniczne łączenia się spółek wynikają z potrzeby współpracy i konsolidacji spółek mających siedziby w różnych państwach członkowskich.

W jaki sposób dochodzi do połączenia się spółek? 

W jaki natomiast sposób dochodzi do połączenia się spółek? Jednym ze sposobów jest
tzw. łączenie się przez przejęcie. Proces ten polega na przeniesieniu całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom współki przejmowanej. Ponadto połączenie może być dokonane poprzez zawiązanie spółki kapitałowej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały lub akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

Zgodnie z artykułem 5161 KSH do transgranicznego łączenia się spółek stosuje się co do zasady przepisy regulujące łączenie się spółek kapitałowych, jeżeli odrębny przepis nie stanowi inaczej, zaś przez strukturę kodeksu przepisy ogólne łączenia się spółek.

W ślad za powyższym można przedstawić swoiste etapy łączenia się spółek, gdzie pierwszym wymaganym elementem jest uzgodnienie planu połączenia. Przedmiotowy plan jest dokumentem, który uzgadniają i podpisują zarządy łączących się spółek i który dla swojej ważności wymaga uprzedniej uchwały zarządów łączących się spółek. Plan połączenia powinien zawierać informacje, o których mowa w art. 5163 KSH.

Poza powyższym, na zarządzie każdej z łączącej się spółki spoczywa obowiązek sporządzenia pisemnego sprawozdania uzasadniającego połączenie, jego podstawy prawne
i uzasadnienie ekonomiczne, a ponadto skutki połączenia dla wspólników, wierzycieli
i pracowników, stosunek wymiany udziałów lub akcji lub innych papierów wartościowych oraz szczególne trudności związane z wyceną udziałów lub akcji łączących się spółek.

Uzgodniony i podpisany plan połączenia należy poddać badaniu przez biegłego w zakresie poprawności i rzetelności. Aby plan połączenia spełnił przesłankę poprawności musi on być formalnie zgodny z prawem, a więc z art. 5163 KSH, zaś przesłankę rzetelności – nie może on wywołać w stosunku do akcjonariuszy, czy udziałowców negatywnych konsekwencji.

Na mocy artykułu 51612 zarząd zobligowany jest również do złożenia wniosku do sądu rejestrowego o wydanie zaświadczenia o zgodności z prawem polskim połączenia transgranicznego w zakresie procedury podlegającej temu prawu.

Zarząd obarczony jest jeszcze jednym istotnym obowiązkiem, jakim jest dwukrotne zawiadomienie wspólników, w sposób przewidziany dla zwoływania zgromadzeń wspólników lub walnych zgromadzeń o zamiarze połączenia się z inną spółą. W braku zadośćuczynienia temu wymogowi, aktualizuje się artykuł 512 KSH, który stanowi,  iż między innymi członkowie zarządu łączących się spółek odpowiadają wobec wspólników tych spółek solidarnie za szkody wyrządzone działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami umowy albo statutu spółki, chyba że nie ponoszą winy.

Kolejny etap w procedurze łączenia spółek jest niejako „przełomowy”. Do tej pory poszczególne fazy przybierały bądź formę menedżerską, bądź służyły dopiero przygotowaniu połączenia spółek. Tym razem mowa będzie o fazie właścicielskiej, do której przede wszystkim zalicza się uchwałę – wymaganą przepisem prawa dla ważnego połączenia się spółek- zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia każdej z łączących się spółek. Wspomniana uchwała wymaga większości trzech czwartych głosów, reprezentujących co najmniej połowę kapitału zakładowego, chyba że umowa lub statut spółki przewidują surowsze warunki.

W chwili podjęcia wyżej wspomnianej uchwały doszło do transgranicznego połączenia się spółek, a zarząd spółki przejmującej lub zarządy albo organy administrujące spółek łączących się w drodze zawiązania nowej spółki zgłaszają połączenie transgraniczne do sądu rejestrowego właściwego według siedziby spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej w celu wpisania do rejestru.

Podsumowując, transgraniczne łączenie się spółek kapitałowych jest procesem bardzo skomplikowanym i wieloetapowym, wymaga dużego zaangażowania obu stron transakcji, jak i pokaźnej ilości wiedzy fachowej oraz znajomości regulacji nie tylko prawa krajowego, ale też unijnych.

Kamila Bagnicka, Mag. Jur.
GRAU Rechtsanwälte LLP

Czy dochody dzieci są w Niemczech brane pod uwagę przy obliczaniu wysokości zasiłku rodziców?

Admin
-
3
Czy dochody dzieci są w Niemczech brane pod uwagę przy obliczaniu wysokości zasiłku rodziców?

W związku z zapytaniem jednego z naszych czytelników, chcielibyśmy wyjaśnić, czy obowiązująca w niemieckim prawie zasada, iż „dzieci nie ponoszą odpowiedzialności za swoich rodziców”, ma zastosowanie również w stosunku do zasiłku dla bezrobotnych. Dla tych leniwych, którzy nie lubią czytać odpowiemy krótko: tak! Dzieci nie ponoszą odpowiedzialności wobec rodziców, dlatego Jobcenter nie może naliczyć dochodów dzieci przy obliczaniu wysokości zasiłku dla bezrobotnych dla rodziców.

Dziecko zarabia pieniądze – Jobcenter nalicza jego zarobki na poczet zasiłku ojca

Sytuacja, którą opisał nasz czytelnik wyglądała następująco: samotny ojciec mieszkał z czwórką swoich dzieci. Jako wspólnota potrzebujących (niem. Bedarfsgemeinschaft), rodzina otrzymywała zasiłek dla bezrobotnych z Jobcenter. Jedno z dzieci zaczęło jednak zarabiać 1000 euro miesięcznie w ramach wynagrodzenia podczas nauki zawodu (niem. Ausbildung). Jobcenter zaczął potrącać z wypłaty syna 100 euro na poczet zasiłku ojca. W tym wypadku dziecko było więc de facto odpowiedzialne za swojego ojca – mimo że niemieckie prawo mówi, iż dzieci nie odpowiadają za rodziców lub nie są zobowiązane do łożenia na rodziców. Jobcenter najwidoczniej zignorował tą zasadę. W związku z powyższym nasuwa się pytanie: czy regulacja ta nie znajduje zastosowania w przypadku Jobcenter? Odpowiedź jest jednoznaczna: nawet jeśli rodzice otrzymują zasiłek dla bezrobotnych, potocznie zwany w Niemczech „Hartz 4”, dziecko zarabiające pieniądze nie musi ich im przekazywać. W związku z tym dochód uzyskany przez dziecko nie może zostać przeniesiony przez Jobcenter na innych członków rodziny. Jobcenter pomylił w tym wypadku prawdopodobnie ojca z synem – inaczej nie da się tej sytuacji wyjaśnić.

Podstawa prawna jest skomplikowana

Jak widać, odpowiedź na postawione nam pytanie jest prosta. Aby jednak do niej dojść, trzeba przebrnąć przez gąszcz paragrafów niemieckiego kodeksu prawa socjalnego (niem. Sozialgesetzbuch, w skrócie SGB). Jak widać, w opisywanym przypadku Jobcenter ta sztuka się najwidoczniej nie udała. Rozwiązanie znajduje się w paragrafie 7 i 11 SGB II. Paragraf 7 ust. 4 stanowi, że dzieci, które zarabiają wystarczająco dużo pieniędzy, aby zaspokoić swoje własne potrzeby, nie są częścią wspólnoty potrzebujących (niem. Bedarfsgemeinschaft).

W związku z tym SGB II gwarantuje, że poprzez wykluczenie dziecka ze wspólnoty potrzebujących, również dochód przez nie uzyskiwany, nie jest do dyspozycji rodziców. Konkretyzuje to paragraf 9 ust. 2 SGB II, który stanowi, że dochody rodziców są do dyspozycji dzieci. Nie ma w nim jednak mowy o odwrotnej sytuacji, co tylko potwierdza powyższe stwierdzenie, iż rodzicom nie należy się dochód uzyskiwany przez ich dzieci.

Istnieje jeden wyjątek

Wyjątek stanowi zasiłek rodzinny. Niemieckie przepisy mówią, że jeżeli dziecko zarabia wystarczającą ilość pieniędzy, Kindergeld należy się wtedy rodzicom (paragraf 11 ust. 1 SGB II). W opisywanym przypadku nie miało to jednak znaczenia, ponieważ dziecko nie otrzymywało już Kindergeld.

Jak sprawdzić decyzję Jobcenter?

Jak widać Jobcenter są omylne i nierzadko zdarza się, że decyzje urzędu są błędne. Jeśli sami pobieracie w Niemczech zasiłek dla bezrobotnych i macie wątpliwości co do decyzji Jobcenter, możecie zasięgnąć porady prawnika.

W dobie internetu możliwe jest uzyskanie porady prawnej online. Dzieki naszej współpracy z Advocado, niemiecką platformą oferującą bezpłatną ocenę prawną sytuacji (aktualnie w języku niemieckim). Aby zdobyć bezpłatną poradę prawną przez internet, należy:

  • Odwiedzić stronę www.advocado.de i kliknąć w przycisk “Kostenfreie Anfrage” (bezpłatne zapytanie), który znajduje się u góry po prawej stronie

Następnie odpowiedzieć na dwa pytania:

  • Czy w opisywanej sprawie jesteście już reprezentowani przez prawnika (Werden Sie bezüglich Ihres Anliegens bereits anwaltlich vertreten?)
  • Czy chodzi o zapytanie prywatne czy służbowe (Handelt es sich um eine private oder geschäftliche Anfrage?)

Dalej należy opisać krótko sytuację (Bei welchem Anliegen können wir Ihnen helfen?):

  • Thema – tutaj podajemy temat
  • Beschreiben Sie Ihr Anliegen –  w polu tekstowym opisujemy krótko sytuację

W kolejnym kroku macie możliwość załadowania dokumentów, jeśli mają one znaczenie w sprawie (Haben Sie wichtige Dokumente, die Sie hochladen möchten?) oraz musicie odpowiedzieć na pytanie, czy posiadacie ubezpieczenie ochrony prawnej (Haben Sie eine Rechtsschutzversicherung?). Dalej podajemy imię oraz nazwisko, a także dane kontaktowe. Po wysłaniu zapytania należy postępować zgodnie ze wskazówkami z wiadomości, którą otrzymacie na podanego w formularzu maila.

Wypadek w pracy w Niemczech – jak to wygląda z odszkodowaniem?

Admin
-
9
Wypadek w pracy w Niemczech – jak to wygląda z odszkodowaniem?

Wypadek w pracy może nas wykoleić na długi czas. Jak to wygląda w takim przypadku z odszkodwaniem za wypadek w pracy w Niemczech? Kiedy ma się do niego prawo?

Możliwe skutki wypadku w pracy w Niemczech

Jeśli w pracy w Niemczech przydarzy nam się wypadek, może mieć on poważne konsekwencje. Niejednokrotnie poszkodowani są długotrwale niezdolni do pracy. W rezultacie pracownicy obawiają się o swoją przyszłośc. W zależności od sytuacji, wypadek w pracy może nieść za sobą poważne konsekwencje finansowe.

Zasadniczo ustawodawca w Niemczech przewidział, że za wypadek w pracy otrzymuje się odpowiednie świadczenia (siódma księga niemieckiego kodeksu socjalnego). Mają one zapewnić poszkodowanym bezpieczeństwo finansowe. W dalszej części artykułu dowiecie się, co obejmują te świadczenia.

Kto wypłaca odszkodowanie za wypadek w pracy w Niemczech?

Pracownicy, którzy ulegli wypadkowi przy pracy w Niemczech, mają prawo do świadczeń powypadkowych. W zależności od branży, należy się zwrócić do odpowiedzialnego zrzeszenia zawodowego (Berufsgenossenschaft), które jest odpowiedzialne za wypłacenie wspomnianych świadczeń (Ciekawostka: komu przysługuje w Niemczech chorobowe?). W pierwszej sześciotygodniowej fazie zwolnienia lekarskiego, pracodawca jest zobowiązany zapewnić ciągłość wypłat wynagrodzenia.

Świadczenia powypadkowe zrzeszeń zawodowych obejmują w Niemczech:

  • koszty leczenia skutków wypadku i ewentualnej rehabilitacji
  • wypłatę części wynagrodzenia w trakcie leczenia i rehabilitacji (Verletztengeld)
  • rentę wypadkowa (Verletztenrente)
  • dopłaty do kosztów opieki w przypadku trwałego uszczerbku na zdrowiu (Pflegegeld)
  • zasiłek pogrzebowy (Sterbegeld)

Czy oprócz świadczeń ubezpieczeniowych można żadać od pracodawcy zadośćuczynienia?

Podstawą do wypłaty zadośćuczynienia za wypadek przy pracy w Niemczech jest prawo cywilne. Kodeks cywilny reguluje szkody niematerialne w § 253. W tym miejscu zdefiniowano, że taka płatność może być zasadna w następujących przypadkach:

  • zostało zranione ciało
  • ucierpiało zdrowie – fizycznie lub psychicznie
  • ma miejsce ograniczenie wolności
  • jest wywierany wpływ na samostanowienie seksualne

Na tym nie koniec. Aby móc starać się o wypłatę zadośćuczynienia za poniesione straty zdrowotne, fizyczne czy psychiczne, trzeba udowodnić pracodawcy umyślność spodowania wypadku (§ 104, SGB VII). Dodatkowo, to po stronie pracownika leży konieczność udowodnienia zaistnienia takiej sytuacji.

Ile może wynieść kwota zadośćuczynienia za wypadek przy pracy w Niemczech?

Nawet jeśli zdarza się to dość rzadko, zdarza się, że sądy w Niemczech orzekają winę pracodawcy i ten jest wtedy zobowiązany wypłacić pracownikowi zadośćuczynienie. Jego kwota jest obliczana indywidualnie.

Poniższa lista jest przykładem tego, jak niskie są szanse na satysfakcjonujące zadośćuczynienie za wypadek w pracy w Niemczech:

  • W przypadku upadku stolarza nie udało się udowodnić żadnego zamiaru, w związku z czym BAG postanowiła w 2009 r. nie wypłacać żadnych odszkodowań z tytułu zadośćuczynienia.
  • Wypadek przy pracy podczas pracy w magazynie również nie został uznany przez LGD Hessen za zamierzony. Również w tym przypadku osoba zainteresowana otrzymała 0 euro.
  • Wyższy Sąd Okręgowy we Frankfurcie uznał wypadek na placu budowy w 2000 r. za zamierzony i przyznał poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 255 euro.

Tymczasem podczas kontroli drogowej w Brandenburgii…

Admin
-
0
Tymczasem podczas kontroli drogowej w Brandenburgii…

Słońce doskwiera niektórym tak bardzo, że nie zważają na to, co ubierają… albo i nie…

Oto zdjęcie z kontroli drogowej policji w Brandenburgii:

Tak różnią się ceny biletów transportu publicznego w Niemczech – porównanie 21 niemieckich miast!

Adam Gaik
-
0
Tak różnią się ceny biletów transportu publicznego w Niemczech – porównanie 21 niemieckich miast!

Zwiedzając niemieckie miasta, najlepiej jest podróżować za pomocą komunikacji miejskiej. Komunikacja miejska w obecnych czasach jest na tyle rozwinięta, że macie możliwość dojechać w wiele miejsc bez konieczności stania w korkach, które szczególnie w okresie wakacyjnym są zmorą wielu kierowców. W Niemczech ceny biletów za komunikację miejską są stosunkowo drogie. Istnieją też różnice w cenach, w zależności od regionu lub miasta.

Ceny biletów komunikacji miejskiej w Niemczech – porównanie 21 miast!

W zestawieniu 21 dużych niemieckich miast (patrz poniższa tabelka), najtańsze bilety transportu publicznego są dostępne w Monachium. Miesięczny bilet w strefie miejskiej w stolicy Bawarii kosztuje 55,20 euro, znów w Hamburgu to koszt aż 109,20 euro. Hamburg znajduje się na 21 miejscu, a zarazem na ostatnim, najdroższym miejscu.

Kolejnymi miastami za Monachium są następujące miasta: Drezno 61,50 euro, Hanower 63 euro, Karlsruhe 64, Kolonia 98,50 euro i na końcu Hamburg 109,20 euro. Średnia ze wszystkich 21 miast wynosi 77,50 euro.

Ceny biletów komunikacji miejskiej – zestawienie cen biletów w 21 miastach:

Rodzaj biletuNajwyższa cenaNajniższa cenaŚrednia
Osoba dorosła podróżująca na krótkich odcinkachKöln und Bonn: 2,00 euroStuttgart: 1,40 euro1,70 euro
Osoba dorosła podróżująca w pojedynkęNürnberg: 3,20 euroMannheim: 1,80 euro2,74 euro
Bilet dzienny dla dorosłychKöln und Bonn: 8,80 euroStuttgart: 5,20 euro7,02 euro
Bilet tygodniowy dla dorosłychBerlin: 30 euroMünchen: 15,40 euro25,87 euro
Bilet miesięczny dla dorosłychHamburg: 109,20 euroMünchen: 55,20 euro77,50 euro

Bilet tygodniowy najtaniej w Monachium

Również jeśli chodzi o bilet tygodniowy, najtaniej kupicie go w Monachium, mianowicie za 15,40 euro. W Berlinie zaś to koszt aż 30 euro. Średnia cena biletu wszystkich miast zestawienia wynosi 25,87 euro.

Cena biletu jednodniowego w Niemczech

Biorąc pod uwagę ceny biletów jednodniowych, również możemy zaobserwować duże różnice w zależności od miasta. Podczas gdy w Stuttgarcie zapłacimy za taki bilet 5,50 euro, w Kolonii będziemy musieli wyłożyć aż 8,80 euro (poniżej ceny w euro):

P.S. czytaliście już? Pociągiem za 19,90 euro przez całe Niemcy? Oto jak kupić tani bilet Deutsche Bahn!

Generalnie zachęcamy do zapoznania się z całą kategorią „Poruszanie się po Niemczech”, gdyż znajdziecie w niej wiele poradników dotyczących podróżowania niemieckimi środkami transportu publicznego i nie tylko!

Czy w Niemczech umowy zachowują moc prawną po śmierci?

Admin
-
0
Czy w Niemczech umowy zachowują moc prawną po śmierci?

Zgodnie z § 1922 BGB wszystkie aktywa są przenoszone na spadkobierców. Stają się oni prawnymi następcami zmarłego. Z tego powodu, wszystkie prawa i obowiązki wynikające z danej umowy są zazwyczaj przenoszone na spadkobierców. Są jednak pewne wyjątki. Wszystko zależy od rodzaju umowy, która została zawarta. Oto jak się to ma w praktyce:

Umowa o pracę w Niemczech

Umowa o pracę wygasa w Niemczech wraz ze śmiercią pracownika. Spadkobierca nie ma prawa do pracy, a pracodawca nie może wymagać od spadkobiercy wykonywania pracy zamiast zmarłego.

Długoterminowe umowy dłużne, takie jak umowy na telefony komórkowe lub prenumeraty czasopism

Zobowiązania długoterminowe, takie jak umowy telekomunikacyjne lub prenumeraty czasopism, obowiązują nawet po śmierci. Z reguły spadkobiercy nie mają również specjalnego prawa do przedwczesnego rozwiązania umowy o pracę. Nie mają zatem innego wyjścia, jak tylko rozwiązać umowy w odpowiednim czasie.

Umowa najmu w Niemczech

Umowa najmu w Niemczech – Czy obowiązuje po śmierci?

Ubezpieczenia

To, czy umowa ubezpieczenia będzie nadal obowiązywać po śmierci ubezpieczonego, zależy od rodzaju ubezpieczenia.

o Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków

Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków wygasa wraz ze śmiercią ubezpieczonego. Jeżeli wypadek spowodował śmierć, stosunek ubezpieczenia kończy się wraz z wypłatą sumy ubezpieczenia.

o Ubezpieczenie zdrowotne

Ubezpieczenie zdrowotne wygasa również wraz ze śmiercią. Jeżeli jednak inne osoby są również ubezpieczone w ramach ubezpieczenia, mogą kontynuować ubezpieczenie. Musisz wskazać przyszłego ubezpieczonego nie później niż dwa miesiące po śmierci.

Ubezpieczenia na życie

Po śmierci ubezpieczającego beneficjent otrzymuje sumę ubezpieczenia. Jeżeli zmarły nie wskazał beneficjenta, suma ubezpieczenia trafia do spadkobierców.

o Ubezpieczenie mienia domowego

Jeżeli spadkobierca nie przejmie domu zmarłego w ciągu dwóch miesięcy od śmierci, wygasa ubezpieczenie mienia domowego. W przeciwnym razie pozostanie ona w mocy.

o Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych

Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jest powiązane z pojazdem. Więc ktokolwiek odziedziczy pojazd, musi również kontynuować ubezpieczenie.

o inne ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej

Jeżeli ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dotyczy przedmiotu, jest ono przenoszone na spadkobiercę. Jeżeli natomiast ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej obejmuje osobiste działania lub zaniechania osoby zmarłej, tzn. jeżeli ryzyko osobiste jest ubezpieczone, ubezpieczenie wygasa z chwilą śmierci.

o Ubezpieczenie ochrony prawnej

Ubezpieczenie ochrony prawnej jest zasadniczo przenoszone na spadkobierców, gdy płacą oni kolejną należną składkę. Jeżeli jednak jest to ubezpieczenie ochrony prawnej (np. ubezpieczenie ochrony prawnej w ramach wykonywania zawodu), wygasa ono wraz ze śmiercią ubezpieczonego.

Ceny na niemieckich zajazdach przy autostradach nawet o 1263 procent wyższe niż w sklepie!

Admin
-
0
Ceny na niemieckich zajazdach przy autostradach nawet o 1263 procent wyższe niż w sklepie!

Ceny większości artykułów na niemieckich zajazdach przy autostradach przyprawiają o ból głowy. Szczególnie ceny słodyczy i innych produktów są bardzo zawyżone.

Olbrzymie różnice w cenach na niemieckich zajazdach przy autostradach

Brak wody lub czegoś do przegryzienia w trasie, może czasem mocno doskwierać. Zawsze można zajechać do najbliższego zajazdu i zakupić niezbędne produkty. Wielu kierowców na samą myśl o tym dostaje jednak białej gorączki. Dlaczego? Różnice w cenach pomiędzy dyskontami i zajazdami przy niemieckich autostradach są bowiem olbrzymie!

Woda o 1263 procent droższa niż w dyskoncie!

Na niemieckich zajazdach najbardziej zawyżona jest cena produktu, który potrzebujemy najpilniej: wody. Za 1,5 litrową butelkę zapłacimy około 2,59 euro. W dyskoncie zapłacilibyśmy za nią zaledwie 19 centów. Oznacza to przebicie w wysokości 1.263 procent!

Ceny na niemieckich zajazdach przy autostradach

Poniżej przedstawiamy porównanie cen na niemieckich zajazdach, do tych w dyskontach (stan: czerwiec 2019):

ProduktCena w dyskoncieCena w zajeździePrzebicie
Herbatniki0,89 euro2,99 euro236 procent
Czekolada0,49 euro2,99 euro510 procent
Płyn do szyb0,95 euro4,99 euro425 procent
Napój energetyczny1,39 euro4,99 euro259 procent
Kanapka1,59 euro3,49 euro120 procent
Jabłko0,31 euro0,69 euro123 procent
Woda0,19 euro2,59 euro1.263 procent
Chusteczki higieniczne1,85 euro2,99 euro62 procent
Mini-Salami0,40 euro1,79 euro348 procent
Żelki1,09 euro2,79 euro156 procent

Kto jest właścicielem zajazdów przy autostradach w Niemczech?

Jak powstają takie różnice w cenach? Z jednej strony właściciele zajazdów w Niemczech uzasadniają swoje ceny twierdząc, że są one otwarte 24 godziny na dobę, a ich stacje paliw nie są porównywalne z supermarketami w centrach miast. Osoby, które nie chcą przepłacać, powinny się zaopatrzyć w wodę i inne niezbędne artykuły przed wyruszeniem w trasę.

Jest jeszcze jeden, istotniejszy powód: prawie wszystkie stacje paliw przy niemieckich autostradach należą do jednej firmy – Tank & Rast. Firma ta pobiera 230 milionów euro rocznie od najemców swoich powierzchni usługowych i sklepów. Pieniądze, które osoby te w jakiś sposób muszą zarobić. Stąd też tak wysokie ceny Bifi czy lodów na niemieckich zajazdach.

Oprócz tego warto dodać, że również Aral czy Shell płacą Tank & Rast odpowiednią opłatę, aby móc sprzedawać na ich stacjach przy autostradach paliwo: w samym tylko 2016 r. opłaty te wyniosły łącznie 100 milionów euro.

10 największych niemieckich lotnisk!

Admin
-
0
10 największych niemieckich lotnisk!

Zbliża się sezon urlopowy, więc pewnie część z Was ma już obrany kierunek wyjazdu, a część jeszcze się zastanawia lub będzie polować na oferty last minute. Bilety lotnicze można czasem kupić po naprawdę okazyjnych cenach. Jeśli chodzi o miejsce wylotu, to w Niemczech jest ich sporo. Poniżej przedstawiamy 10 największych lotnisk w Niemczech!

1. Lotnisko Frankfurt /FRA

Największym lotniskiem w Niemczech pozostaje niezmiennie Frankfurt nad Menem. To stąd startuje najwięcej lotów międzykontynentalnych. Ponad połowa pasażerów wykorzystuje Frankfurt jako lotnisko przesiadkowe. W pierwszym kwartale 2019 wylądowało tu 15.159.048 pasażerów, co stanowi przyrost o 2,3%.

2. Lotnisko München/MUC

Własna produkcja browaru na lotnisku? Coś takiego znajdziecie tylko w jednym miejscu na świecie: właśnie w Monachium. Od przeprowadzki w roku 1992 ze starego lotniska Riem, Monachium rozwinęło się i stało się drugim najważniejszym międzynarodowym węzłem lotniczym w Niemczech. Jednak startuje tu i ląduje znacznie mniej pasażerów niż we Frankfurcie: w pierwszym kwartale 2019 liczba ta wynosiła 9.968.191, co stanowi wzrost o 3%.

3. Lotnisko Berlin Tegel/TXL

Na trzecim miejscu zestawienia największych niemieckich lotnisk, pod względem liczby pasażerów, znajduje się Berlin Tegel. Już od lat walka o trzecie miejsce rozgrywa się właśnie między Berlinem, a Düsseldorfem, który jest z kolei większy pod względem powierzchni. Jak wynika z najnowszych danych liczbowych, w pierwszym kwartale 2019 roku w Berlinie odnotowano 5,3 miliona pasażerów, czyli o ponad 100.000 więcej niż w Düsseldorfie.

Rok 2018 był rekordowy dla lotniska Tegel. Jednak 22 miliony pasażerów to olbrzymie przeciążenie dla tego, jednak stosunkowo małego lotniska (pod względem powierzchni). Tym bardziej, że jego przepustowość wynosi niewiele ponad 11 milionów pasażerów rocznie. Teoretycznie Tegel miał zostać zamknięty do roku 2011, ale będzie działać aż do momentu, gdy nastąpi (opóźnione) otwarcie innego stołecznego lotniska: Berlin Schönefeld. Przewidziane jest ono na październik 2020 roku.

W pierwszym kwartale 2019 roku na lotnisku Berline Tegel zarejestrowano 5.266.382 pasażerów, czyli o jedną trzecią więcej niż rok wcześniej w porównywalnym okresie. W czasie wakacji planowany jest kolejny przyrost – w porównaniu do zeszłego roku o ok. 850.000, do 9,6 milionów.

4. Lotnisko Düsseldorf/DUS

Düsseldorf to najważniejszy międzynarodowy węzeł lotniczy w Nadrenii Północnej-Westfalii. W pierwszym kwartale 2019 zarejestrowano tu 5.165.308 pasażerów. Największy przyrost startów i odlotów spodziewany jest w lecie. Jest to związane z tym, że głównym celem podróży pasażerów lecących z Düsseldorfu jest Majorka.

5. Lotnisko Hamburg/HAM

Podróżowanie samolotem ma w Hamburgu wieloletnią tradycję: lotnisko zostało wybudowane w roku 1911, a pierwsze statystyki pochodzą z roku 1919. Wtedy w tym mieście portowym startowało i lądowało 233 pasażerów. Aktualnie jest to piąte co do wielkości lotnisko w Niemczech. Hamburg odnotował w pierwszym kwartale 2019 3.529.926 pasażerów.

6. Lotnisko Berlin Schönefeld/SXF

Na miejscu szóstym uplasowało się drugie lotnisko w Berlinie – Schönefeld. W pierwszym kwartale 2019 odnotowano tu 2.624.109 pasażerów.

7. Lotnisko Stuttgart/STR

Pasażerowie lecący ze Stuttgartu to zazwyczaj osoby podróżujące do innego niemieckiego miasta lub za granicę, ale w Europie. Krajowy ruch lotniczy stanowi ok. 30% wszystkich lotów. W pierwszym kwartale 2019 Stuttgart odnotował wzrost o ponad 4%, co oznacza 2.253.985 pasażerów. Jako ciekawostka należy dodać, że jest to jedyne międzynarodowe lotnisko w Niemczech, które dysponuje tylko jednym pasem startowym.

8. Lotnisko Köln/Bonn/CGN

Lotnisko Köln/Bonn przegrało w zestawieniu z opisanym powyżej Stuttgartem. Zarejestrowano tu 2.242.216 pasażerów, co oznacza spadek o ponad 7%. Lotnisko działa 24 h, co ma bardzo duże znaczenie, ponieważ we Frankfurcie czy w pobliskim Düsseldorfie obowiązuje zakaz lotów nocnych. Köln/Bonn odgrywa więc bardzo dużą rolę jako lotnisko zapasowe. Jest to jednocześnie lotnisko typu „Low-Cost” z dwoma terminalami i trzema pasami startowymi. Główne cele podróży obierane przez pasażerów Köln/Bonn to: Berlin, Monachium oraz Palma de Mallorca.

9. Lotnisko Hannover/HAJ

Lotnisko Hannover przedstawia się w liczbach następująco: 3 terminale, 88 stanowisk odprawy, 20 bramek oraz podziemna stacja szybkiej kolei miejskiej na terminalu C. Łączna powierzchnia to 75.000 metrów kwadratowych powierzchni użytkowej. Rocznie może tu startować i lądować aż do 8 milionów pasażerów. W pierwszym kwartale 2019 zarejestrowano w Hannoverze 1.060.319 pasażerów.

10. Lotnisko Nürnberg/Nue

Ostatnie miejsce w zestawieniu największych lotnisk w Niemczech, pod względem ilości pasażerów, zajmuje Norymberga. W pierwszym kwartale startowało i lądowało tu 768.905 pasażerów. Lotnisko w Norymberdze to drugie co do wielkości lotnisko w Bawarii. Jednocześnie należy do lotnisk najlepiej rozwijających się.

Allgemeine Geschäftsbedingungen (AGB): Czyli ogólne warunki handlowe w Niemczech!

Admin
-
0
Allgemeine Geschäftsbedingungen (AGB): Czyli ogólne warunki handlowe w Niemczech!

W związku z nowymi uregulowaniami prawnymi Unii Europejskiej na podstawie Rozporządzenia nr. 524/2013, które obowiązują od stycznia 2016 i dotyczą obowiązku zamieszczania informacji przez sprzedawców internetowych na swoich stronach w ramach impressum lub ogólnych warunkach umowy, warto wiedzieć czym są tak zwane AGB (niem. Allgemeine Geschäftsbedingungen).

Czym są niemieckie AGB?

Ogólne warunki handlowe, to znaczy zbiór postanowień umownych, wyrażonych klauzulami abstrakcyjnymi z zastosowaniem dla wielości umów, są na rynku niemieckim bardzo rozpowszechnione. W Niemczech ogólne warunki handlowe konkretyzują umowy handlowe i często zaostrzają ustawowe uwarunkowania prawne. Nie każde zaostrzenie w stosunku do litery ustawy jest skuteczne, w związku z czym przy szczególnie niekorzystnych klauzulach należy sprawdzić przede wszystkim ich skuteczność prawną.

W stosunkach pomiędzy przedsiębiorcami klauzule odbiegające od ustawowego stanu prawnego są częściej dopuszczalne. W stosunkach z konsumentami nie mają one najczęściej mocy prawnej. Z tego powodu często przedsiębiorstwa niemieckie stosują dwa rodzaje ogólnych warunków handlowych: dla przedsiębiorców i dla konsumentów. Należy podkreślić, że ogólne warunki handlowe nie stanowią integralnej części umowy dopóki nie zostaną do niej włączone. Przedsiębiorca jeszcze przed zawarciem umowy powinien je udostępnić, a w przypadku umów powszechnie zawieranych w bieżących sprawach życia codziennego wyraźnie wskazać miejsce, w którym druga strona może się z nimi zapoznać. Dotyczy to zamieszczania tych warunków np. na odwrocie rachunku dołączonego do umowy, ale również wyraźnej informacji o tym, w którym punkcie dostępny jest taki regulamin do wglądu u sprzedawcy (np. przy kasie, na stronie internetowej). Najczęściej sprzedawcy internetowi udostępniają możliwość zapisania na dysku twardym swojego AGB, co daje możliwość wydrukowania ich w każdej chwili. Poza ogólnymi regulacjami dotyczącymi dostępu oraz zrozumienia postanowień dodatkowych, ustawodawca nie narzuca przedsiębiorcom formy w jakiej regulacje powinny zostać zawarte (np. wielkość czcionki, itp.).

W przypadku coraz bardziej popularnej sprzedaży na odległość za pośrednictwem internetu, na podstawie orzecznictwa niektórych sądów nie wystarczy zamieszczenie opcji, po której kliknięciu klient jest automatycznie przenoszony do wspomnianych warunków handlowych. Konieczne jest zawarcie opcji potwierdzenia zapoznania się z tymi warunkami. Dzięki takiemu rozwiązaniu strona ustalająca ogólne warunki z łatwością udowodni, iż zostały one dostarczone drugiej stronie przed zawarciem umowy, w tym przypadku potwierdzeniem zakupu poprzez kliknięcie na odpowiednią opcję.

Co jeśli nie znam języka, w którym zostały sporządzone AGB?

Umowne warunki handlowe muszą być zrozumiałe dla odbiorcy. Nie oznacza to jednak, iż na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek tłumaczenia warunków, jeśli druga strona nie włada językiem państwa, na terytorium którego się znajduje. W obrocie międzynarodowym przyjmuje się, iż wystarczy skonstruować takie postanowienia w jednym z najczęściej używanych języków na świecie (np. angielskim).

Oczywiście te postanowienia ogólnych warunków umowy, które są niezgodne z prawem lub są niejasne dla odbiorcy również nie wywołują skutków prawnych.

Warto zapamiętać: otrzymanie ogólnych warunków handlowych dopiero na odwrocie faktury lub rachunku bez uprzedniego poinformowania kontrahenta o tych postanowieniach, nie wywołuje skutków prawnych wobec przedsiębiorcy. Strona dokonująca zakupu musi mieć możliwość zapoznania się z nimi jeszcze przed zawarciem umowy.

Kamila Bagnicka, Mag. Jur.
GRAU Rechtsanwälte LLP

1...237238239...262Strona 238 z 262