Niemcy: W przypadku tych mieszkań właściciel może wypowiedzieć umowę najmu bez podania przyczyny

Admin
-
2
Niemcy: W przypadku tych mieszkań właściciel może wypowiedzieć umowę najmu bez podania przyczyny

Z reguły wynajmujący nie mogą tak po prostu wypowiedzieć umowy najmu. Muszą mieć ku temu ważny powód. Jednak w przypadku niektórych rodzajów zabudowy właścicielom przysługuje specjalne prawo do wypowiedzenia umowy.

Zasadniczo wynajmujący w Niemczech nie może ot tak rozwiązać umowy z najemcą

Najemcom, którzy płacą czynsz w terminie i przestrzegają określonych zasad, z reguły nie można wypowiedzieć umowy najmu. Jednakże, według Niemieckiego Związku Najemców (Deutscher Mieterbund, DMB), istnieje wyjątek od tej zasady.

Jeżeli najemca i wynajmujący mieszkają pod jednym dachem w domu jednorodzinnym z wydzielonym mieszkaniem lub w domu dwurodzinnym, wynajmujący może wypowiedzieć umowę bez konieczności podawania przyczyny, która zgodnie z przepisami prawa mogłaby stanowić uzasadnienie rozwiązania umowy (np. zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych).

Powodem, dla którego istnieje takie specjalne prawo do wypowiedzenia umowy, jest szczególna sytuacja mieszkaniowa najemców i wynajmujących, którzy z uwagi na rodzaj zabudowy charakterystyczny dla domu jedno- lub dwurodzinnego mieszkają bezpośrednio obok siebie. Możliwość skorzystania ze specjalnego prawa do wypowiedzenia umowy wchodzi w rachubę nawet w przypadku większych budynków niż domy jedno- i dwurodzinne, jeśli oprócz dwóch mieszkań dla najemców i wynajmujących w danym domu znajdują się jeszcze lokale użytkowe.

Najemcy mogą spróbować skorzystać z tzw. klauzuli społecznej

Według Niemieckiego Związku Najemców, inaczej wygląda sytuacja w przypadku, gdy najemca wynajął mieszkanie w domu z trzema lokalami mieszkalnymi. Wynajmującemu nie przysługuje wówczas specjalne prawo do wypowiedzenia umowy najmu – nawet jeśli połączy dwa mieszkania w jedno lub będzie wykorzystywał jedno mieszkanie jako lokal użytkowy lub pomieszczenie biurowe.

W przypadku wypowiedzenia umowy najemcy nie muszą jednak natychmiast się wyprowadzać. Jeśli wynajmujący powołuje się na swoje specjalne prawo do wypowiedzenia umowy, okres wypowiedzenia ulega przedłużeniu o trzy miesiące. Dla przykładu, gdy najemca ma umowę najmu na okres do pięciu lat, w przypadku skorzystania ze specjalnego prawa do wypowiedzenia wynajmującego obowiązuje okres wypowiedzenia wynoszący sześć miesięcy zamiast trzech.

Co więcej, najemcy mogą bronić się przed wypowiedzeniem umowy przez wynajmującego za pomocą tzw. klauzuli społecznej, powołując się na trudną sytuację, spowodowaną np. przez chorobę, podeszły wiek, brak mieszkania zastępczego itp. W razie wątpliwości sąd musi wówczas z jednej strony wyważyć uzasadnione interesy wynajmującego przedstawione w pisemnym wypowiedzeniu umowy, z drugiej strony natomiast interesy najemcy i jego rodziny.

Źródło: www.t-online.de

Niemcy: Czy szef może kontrolować godziny pracy wykonywanej w trybie home office?

Admin
-
0
Niemcy: Czy szef może kontrolować godziny pracy wykonywanej w trybie home office?

Czy pracownik wykonujący swoją pracę w domu musi informować – na przykład na firmowym czacie – że właśnie się zalogował, ma krótką przerwę albo że zakończył już pracę na dziś?

Pracodawca może wymagać, aby pracownik wykonujący pracę w domu informował o jej rozpoczęciu i zakończeniu  

„Zasadniczo pracodawca ma prawo wiedzieć, w jakich godzinach pracownik świadczy pracę”, mówi Johannes Schipp, prawnik z Gütersloh specjalizujący się w prawie pracy. Dotyczy to także przypadku, gdy wykonuje on swoje obowiązki w biurze domowym. Ogólnie rzecz biorąc, pracownicy nie mogą tak po prostu pracować wtedy, kiedy im to najbardziej odpowiada. Jak mówi Johannes Schipp: „Pracownicy wykonujący swoją pracę w domu również są związani godzinami pracy, które obowiązują w danym przedsiębiorstwie.”

Jeśli pracodawca chce wiedzieć, kiedy pracownicy rozpoczynają i kończą pracę, może na przykład wymagać, aby informowali o tym za pośrednictwem poczty elektronicznej lub czatu firmowego. Jeżeli jednak w danym przedsiębiorstwie istnieje rada zakładowa, pracodawca musi uzyskać na to jej zgodę. W razie wątpliwości, dokładne zasady muszą być określone w porozumieniu zakładowym.

Jeśli dojdzie w Niemczech do uchwalenia ustawy o rejestracji czasu pracy, jej przepisy obejmą także pracę świadczoną w trybie home office

Ekspert z Gütersloh wskazał ponadto na jeszcze jeden aspekt. W 2019 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że godziny pracy muszą być rzeczywiście kontrolowane na podstawie określonych wytycznych. „Musi istnieć możliwość zweryfikowania obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy. Chodzi między innymi o kwestię ochrony przed nadmiernym obciążeniem pracą”, mówi prawnik.

W Niemczech nie zdecydowano jeszcze ostatecznie, czy ta decyzja wydana przez instytucję UE będzie musiała wejść w życie w formie odrębnej ustawy. Jednak według Schippa wiele wskazuje na to, że powstanie projekt ustawy o rejestracji czasu pracy. Prawnik dodał, że jeśli do tego dojdzie, będzie on odnosił się także do pracy świadczonej w trybie home office.

Źródło: www.t-online.de

Oto jak założyć w Niemczech stowarzyszenie, czyli eingetragener Verein (e.V.)!

Admin
-
2
Oto jak założyć w Niemczech stowarzyszenie, czyli eingetragener Verein (e.V.)!

W niemieckich szkołach, przy kościołach w Niemczech lub klubach sportowych u naszych zachodnich sąsiadów bardzo często istnieją stowarzyszenia mające w swojej nazwie skrót e.V., czyli eingetragener Verein. Stowarzyszenia tego typu mogą mieć charakter użyteczności publicznej (gemeinnützig) lub charytatwny (karitativ) i wspierać działalność firm lub innych instytucji lokalnych, edukacyjnych, komunalnych lub regionalnych. Ale jak założyć stowarzyszenie? Co trzeba koniecznie uwzględnić, aby je prawidłowo założyć i skutecznie wpisać je do rejestru stowarzyszeń? Zapraszamy do lektury!

Podstawa prawna stowarzyszenia w Niemczech

W Niemczech zakładanie i działalność stowarzyszeń są uregulowane ustawowo. Po części przepisy te zawarte są w kodeksie cywilnym (BGB, cześć dotycząca prawa prywatnego) i regulowane dodatkowo przez Ustawę o Stowarzyszeniach (VereinsGesetz, öffentlich-rechtlicher Teil, czyli część publiczno-prawna).

Założenie stowarzyszenia w Niemczech: Członkowie stowarzyszenia

Prawodawstwo niemieckie przewiduje, że do założenia stowarzyszenia koniecznych jest siedmiu członków, którzy chcieliby pracować na rzecz wspólnego celu publicznego bez chęci zysku finansowego. Po zarejestrowaniu stowarzyszenia i uzyskaniu osobowości prawnej liczba członków może być mniejsza. W momencie, gdy liczba członków wniesie trzy osoby, sąd może po trzech miesiącach rozwiązać stowarzyszenie.

Nazwa stowarzyszenia w Niemczech

Nazwa stowarzyszenia w Niemczech musi być unikalna i nie może być zastrzeżoną marką. Nie może także wprowadzać w błąd, jeżeli chodzi o działalność stowarzyszenia, jego rodzaj oraz wielkość. W przypadku, gdyby stowarzyszenie naruszyło prawo w stosunku do nazewnictwa, może nawet zostać ono pociągnięte do odpowiedzialności prawnej oraz zmuszone do zmiany nazwy. W takich przypadkach grożą bardzo często konsekwencje natury finansowej, np. płacenie odszkodowania oraz dodatkowe koszty związane z przemianowaniem.

Statut stowarzyszenia w Niemczech

Każde stowarzyszenie musi mieć swój statut. Informacje, które muszą zostać obowiązkowo zawarte w statucie niemieckiego stowarzyszenia to:

  • nazwa stowarzyszenia,
  • siedziba stowarzyszenia (oznacza tylko miejscowość, a nie dokładny adres),
  • regulacja dotyczącą sprawy rejestracji stowarzyszenia,
  • cel stowarzyszenia,
  • zasady wstępowania i występowania członków stowarzyszenia,
  • wysokość ustalonych składek członkowskich,
  • zasady uwierzytelniania decyzji (sposób prowadzenia protokołów i dokumentacji),
  • reguły powoływania zarządu stowarzyszenia,
  • reguły powoływania walnego zgromadzenie stowarzyszenia.

Stwierdzenie użyteczności publicznej stowarzyszenia w Niemczech

Stowarzyszenia, które mają wpisane w statucie cele użyteczności publicznej (Gemeinnützigkeit), nie są automatycznie zwolnione z podatków lub mogą korzystać z ulg podatkowych. W tym celu stowarzyszenie musi złożyć wniosek do niemieckiego Urzędu Skarbowego (Finanzamt) aby oficjalnie stwierdzić, że jest ono stowarzyszeniem użyteczności publicznej. Dodatkowo Finanzamt sprawdza w ciągu kolejnych trzech lat, czy stowarzyszenie nadal spełnia warunku użyteczności publicznej. W przypadku decyzji negatywnej, traci on przywileje podatkowe.

Wpisane stowarzyszenia do rejestru stowarzyszeń w Niemczech

Wpisanie stowarzyszenia do sądowego rejestru stowarzyszeń nadaje mu status „eingetragener Verein” (e.V.), przez co uzyskuje ono osobowość prawną. Wpis do rejestru dokonywany jest przez zarząd. W takim przypadku konieczne jest także przedłożenie notarialnie uwierzytelnionych podpisów członków zarządu, protokołu z zebrania założycielskiego oraz statut założycielskiego (oryginał i kopia), które zostały podpisane przez wszystkich członków stowarzyszenia. Pod złożeniu wymaganych dokumentów zarząd otrzymuję wyciąg z rejestru potwierdzający status e.V. do przedłożenia w niemieckim Urzędzie Skarbowym (Finanzamt).

Otwarcie firmowego konta bankowego

Kolejnym koniecznym krokiem jest otworzenie konta bankowego i zgłoszenie stowarzyszenia w niemieckim Urzędzie Skarbowym (Finanzamt). Do tego potrzebny będzie wspomniany wyciąg z rejestru stowarzyszeń. Organem dokonującym zgłoszenia jest zarząd stowarzyszenia.

Organy stowarzyszenia

Każde stowarzyszenie ma dwa obowiązkowe organy. Jednym z nich jest zebranie członków (Mitgliederversammlung), drugim zarząd (Vorstand des Vereins). Zebranie członków (Mitgliederversammlung) jest najwyższym gremium decyzyjnym stowarzyszenia, podczas gdy zarząd reprezentuje je prawnie na zewnątrz. Ilość członków zarządu oraz ich poszczególne zadania są uregulowane w statucie. Prawodawstwo niemieckie nie przewiduje tutaj konkretnych wytycznych co do nazwy funkcji oraz zakresu obowiązków poszczególnych członków zarządu. Przeważnie zarząd składa się z maksymalnie 5 osób. Typowymi stanowiskami w zarządzie stowarzyszenia są Vereinsvorsitzender (przewodniczący stowarzyszenia), stellvertretender Vereinsvorsitzender (zastępca przewodniczącego), Kassenwart (skarbnik), Schriftführer (protokolant/sekretarz),

Zarząd reprezentuje prawnie stowarzyszenie i jego członkowie są wpisani w rejestrze stowarzyszeń i każda zmiana personalna w zarządzie musi zostać tam oficjalnie zgłoszona.

Koszty założenia stowarzyszenia w Niemczech

Opłaty wynikające z założenia stowarzyszenia są niskie. Składają się na nie:

  • Opłata notarialna za poświadczenie rejestracji (koszty wynoszą ok. 25,00 euro),
  • Opłata rejestracyjna za wpis do rejestru właściwego sądu rejonowego (ok. 50 euro),
  • Oficjalne ogłoszenie rejestracji stowarzyszenia (od 10 do 30 euro).

Dodatkowe koszty mogą powstać są w przypadku, gdy stowarzyszenie zleci prawnikowi sporządzenie statutu. Także późniejsze wpisy do rejestru stowarzyszeń wiążą się z dodatkowymi kosztami.

Korzyści wynikające z faktu założenia zarejestrowanego stowarzyszenia w Niemczech

Z faktu rejestracji jako stowarzyszenie użyteczności publicznej wynikają różnorodne korzyści natury prawnej i finansowej. Przede wszystkim jego członkowie nie ponoszą odpowiedzialności prywatnej. W odróżnieniu od innych form prawnych, jak na przykład GmbH, nie jest wymagany kapitał założycielski. Także koszty związane z formalnościami założycielskimi są bardzo niskie. Ponadto stowarzyszenie korzysta z wielu ulg podatkowych lub może zostać całkowicie zwolnione z płacenia podatków. Ze względu na zdolność prawną stowarzyszenie może dokonywać czynności prawnych i zawierać umowy lub nabywać mienie stowarzyszenia przeznaczone na działalność statutową. W przypadku stowarzyszeń, których działalność nie jest nienastawiona na zysk, istnieje możliwość uzyskania wsparcia finansowego na działalność statutową np. bezpośrednio poprzez dotacje państwowe, federalne lub unijne, od różnych fundacji albo pośrednio poprzez różnego rodzaju zniżki lub możliwość bezpłatnego korzystania z infrastruktury publicznej.

14 najpiękniejszych ścieżek w koronach drzew w Niemczech

Admin
-
0
14 najpiękniejszych ścieżek w koronach drzew w Niemczech

Niemieckie lasy często oferują niezwykłą atrakcję – dają niepowtarzalną możliwość wejścia na wierzchołki drzew i zobaczenia lasu z góry. To wspaniałe doświadczenie jesy przygodą nie tylko dla dzieci, ale także dla wielu dorosłych. W całym kraju znajduje się kilkanaście przepięknych tras. Poniżej przedstawiamy te, które z pewnością są warte odwiedzenia.

Panarbora koło Kolonii

Ta ścieżka w koronach drzew znajduje się około 50 kilometrów na wschód od Kolonii, na skraju parku przyrody Bergisches Land. Za pośrednictwem specjalnie przygotowanej aplikacji można tutaj usłyszeć odgłosy zwierząt i opowieści o leśnym życiu. Na trasie znajduje się także wieża widokowa na wysokości 40 metrów, z której można podziwiać piękne, leśne krajobrazy. Park daje możliwość spędzenia nocy w pięciu domkach na drzewie.

Długość ścieżki: 520 metrów

Baum & Zeit w Beelitz

Dawne sanatorium w Beelitz to ośrodek, w którym leczono przede wszystkim pacjentów z chorobami płuc. Dziś wokół tego spektakularnego miejsca rozciąga się ścieżka wśród koron wysokich drzew. Miejsce to znajduje się około 50 kilometrów od Berlina, a samą ścieżkę o wysokości 23 metrów można odwiedzać nawet nocą. Trasa jest cały czas doskonalona i rozbudowywana i dodawane są takie atrakcje, jak na przykład przezroczysta podłoga. Docelowo ścieżka ma osiągnąć aż 1000 metrów.

Długość trasy: 320 metrów

Ścieżka w koronach drzew Steigerwald

Duża część tej trasy prowadzi po równym szlaku turystycznym w lesie w Górnej Frankonii. Wchodząc na właściwą część ścieżki, ma się poczucie, że nadal spaceruje się po płaskim terenie – mimo że droga powoli się wznosi. Jest to na tyle płaskie podejście, że nawet osoby na wózkach inwalidzkich i rodziny z wózkami dziecięcymi nie odczuwają dyskomfortu podczas spaceru. Główną atrakcją jest wieża widokowa o wysokości 42 metrów. Ścieżka w koronach drzew Steigerwald jest jedną z najnowszych tego typu atrakcji w Niemczech.

Długość trasy: 1150 metrów.

Ścieżka w koronach drzew w Neuschönau

Trasa w Lesie Bawarskim kończy się spektakularną wieżą o wysokości 44 metrów, z której można podziwiać przepiękne, leśne widoki. Ta popularna atrakcja turystyczna jest jedną z najdłuższych ścieżek w koronach drzew w Niemczech.

Długość trasy: ok. 1300 metrów

Ścieżka w koronach drzew w St. Englmar

Ścieżka w St. Englmar, która także znajduje się w Lesie Bawarskim może być atrakcją zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Z platformy widokowej można zobaczyć pasma górskie Lasu Bawarskiego i równiny Gäuboden aż po Alpy.

Długość trasy: 370 metrów

Skywalk w Scheidegg

Skywalk w Allgäu to konstrukcja mostu wiszącego, która pozwala na zapierający dech w piersiach spacer pośród pięknych widoków otaczającego lasu.

Długość trasy: 540 metrów

Ścieżka w koronach drzew w Ziegelwies

Ścieżka w koronach drzew w Ziegelwies w Allgäu to jedyna taka trasa, która przekracza granicę państw! Rozpoczynając spacer w Bawarii można go skończyć w austriackim Tyrolu.

Długość trasy: 480 metrów

Ścieżka w koronach drzew Hoherodskopf w Vogelsbergu

Również w zalesionej Hesji można znaleźć ścieżkę w koronach drzew. Zwiedzający mogą przechadzać się po wiszących mostach w lesie na Hoherodskopf w Vogelsberg, na wysokości ok. 15 metrów.

Długość trasy: 500 metrów

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Kletterwald Hoherodskopf (@kletterwaldhoherodskopf) am

 

TreeTopWalk w Parku Narodowym Kellerwald-Edersee

Wyjątkową zaletą tej ścieżki w koronach drzew w północnej Hesji jest fakt, że wycieczki z przewodnikiem oferowane są również poza godzinami otwarcia – na przykład wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, kiedy leśne zwierzęta są wyjątkowo aktywne.

Długość trasy: 250 metrów

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Thies – Around The World (@thies_aroundtheworld) am

Ścieżka w koronach drzew Schwarzwaldu w Bad Wildbad

Północny Schwarzwald, poza spokojnymi szlakami turystycznymi oferuje także przejażdżkę zabytkową letnią kolejką górską, która prowadzi prosto do lokalnej ścieżki wśród koron drzew. Jednak ciekawszym sposobem na powrót ze ścieżki jest skorzystanie z 55-metrowej zjeżdżalni tunelowej. To atrakcja zarówno dla dzieci jak i dorosłych!

Długość trasy: 1250 metrów

Ścieżka w koronach drzew w Parku Narodowym Hainich

Ścieżka w koronach drzew znajdująca się w Turyńskim Parku Narodowym Hainich, który jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO zapewnia niesamowite, „pierwotne” wrażenia w samym środku Niemiec. Prowadzi ona do części lasu, niedostępnej w żaden inny sposób. W tej niecodziennej dżungli żyje około 500 rodzajów chrząszczy i 560 gatunków motyli.

Długość trasy: 546 metrów

Ścieżka w koronach drzew Harz

W Bad Harzburg w Dolnej Saksonii można spacerować przepiękną ścieżką i zatrzymać się na 18 platformach widokowych. Poza tym – według informacji dostępnych na stronie internetowej na turystów na trasie czeka „50 różnych elementów przygodowych, miejsc odpoczynku i ciekawostek”. Od sierpnia dostępna jest również kolejka podwieszana na drzewach.

Długość trasy: 1000 metrów

Ścieżka w koronach drzew na Rugii

Najbardziej wysunięta na północ ścieżka w koronach drzew w Niemczech znajduje się na wyspie Rugia. Wieża widokowa ma przypominać orle gniazdo. Z wysokości 82 metrów nad poziomem morza można podziwiać orły morskie podczas lotów. Szczególnym atutem tej atrakcji jest jej położenie – ze szczytu wieży można podziwiać trzy różne ekosystemy – las, otwarty teren i mokradła.

Długość trasy: 1250 metrów

Heide Himmel, park dzikiej przyrody Lüneburger Heide

Ścieżka w koronach drzew znajdująca się w parku dzikiej przyrody Lüneburg Heath została otwarta dopiero rok temu i obecnie jest najwyższym tego typu obiektem w północnych Niemczech. Ścieżka prowadzi zwiedzających na wysokości około 20 metrów, a wieża widokowa ma 40 metrów. Na trasie znajduje się ponad 20 przystanków edukacyjnych, które dostarczają podstawowych informacji na temat środowiska.

Długość trasy: 700 metrów

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Heide Himmel (@heidehimmel) am

Niemcy: Zarabiasz mniej od kolegów z zespołu? Sprawdź, co możesz z tym zrobić!

Admin
-
1
Niemcy: Zarabiasz mniej od kolegów z zespołu? Sprawdź, co możesz z tym zrobić!

Co zrobić, jeśli przez przypadek okaże się, że współpracownicy na porównywalnych stanowiskach zarabiają więcej niż Ty? Doradca zawodowy Carmen Michaelis mówi, jak się zachować podczas najbliższej rozmowy dotyczącej wynagrodzenia.

Mniejsze zarobki od innych pracowników

Jedna z czytelniczek portalu Der Spiegel napisała:

Lisa (35): Od pięciu lat pracuję w dużej firmie w sektorze bankowym. Dowiedziałam się, że zarabiam znacznie mniej niż koleżanki i koledzy wykonujący porównywalne zadania. Myślę, że to niesprawiedliwe i jestem zła. Wydaje mi się, że źle negocjowałam zarówno w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, jak i przy okazji ostatnich przeglądów wynagrodzeń. Jak powinnam się zachować podczas kolejnej rozmowy dotyczącej mojej pensji?

Oto odpowiedź jaką uzyskała od doradcy zawodowego:

Droga Liso,

Rozumiem Twój gniew. Zrobiłaś już ważny pierwszy krok w kierunku udanej rozmowy na temat Twojego wynagrodzenia: zrozumiałaś, że różnica w wynagrodzeniach wynika między innymi z Twojej dotychczasowej strategii negocjacyjnej. Właśnie od tego powinnaś zacząć, by optymalnie przygotować się do następnej rundy. Prawdopodobnie masz większy wpływ na jej wynik, niż Ci się wydaje. Twoja złość, przypuszczam, że w pewnym stopniu również na samą siebie, da Ci impuls do przyjęcia bardziej wymagającej postawy. Podziel swoje działania w tej sprawie na dwie fazy:

Przygotowanie się do rozmowy na temat wynagrodzenia

Negocjacje we własnej sprawie są zazwyczaj trudniejsze niż interwencja w sprawie innych osób. W związku z tym należy rozważyć argumenty za wyższym wynagrodzeniem z punktu widzenia przedsiębiorstwa, wyłącznie w odniesieniu do wyników i faktów: jaką wartość dodaną stanowisz dla firmy, zespołu, szefa? Tylko wtedy, gdy wiesz, ile jesteś warta, możesz pewnie negocjować.

Aby uświadomić sobie swoją wartość, zastanów się: jakie projekty udało Ci się zrealizować? Czy były one dużym sukcesem? O ile wzrosła sprzedaż produktów firmy dzięki Twoim staraniom? Jakie cele zostały osiągnięte, jakie są efekty ich realizacji? Wszystko co można wyrazić w liczbach jest pomocne i ułatwia argumentowanie z poczuciem pewności siebie. Sformułuj również swoje dodatkowe cele na przyszłość. Zastanów się, co sprawia, że jesteś dobrą inwestycją.

Unikaj osobistych argumentów na rzecz wyższej pensji, np. wysokich kosztów mieszkania, tego, że jesteś jedynym żywicielem rodziny… Na pewno odczuwasz potrzebę zwrócenia uwagi na to, że Twoi koledzy i koleżanki zarabiają więcej. Jest to niebezpieczne, ponieważ istnieje ryzyko dokonywania porównań, które nie prowadzą do niczego poza niekorzystnym klimatem negocjacyjnym. Takie argumenty są często blokowane przez stwierdzenie, że w grę wchodzą Twoje wyniki.

Kiedy masz już przed sobą swoje osiągnięcia i sukcesy, zastanów się nad  konkretną kwotą. Określ maksimum i minimum, dzięki czemu stworzysz pewien przedział negocjacyjny. Domagaj się więcej, niż tak naprawdę chcesz uzyskać. Oprócz tej kwoty miej w zanadrzu także inne opcje. Przemyśl choćby kwestie związane z urlopami, kosztami szkoleń, kosztami dojazdu do biura lub bardziej elastycznymi godzinami pracy.

Jeśli to możliwe, zainicjuj rozmowę i umów się na spotkanie z szefem. Niech podany przez Ciebie temat spotkania jednoznacznie wskazuje na to, jaką kwestię chcesz poruszyć. Twój menedżer będzie na to przygotowany i łatwiej będzie Ci przejść od razu do rzeczy.

Przećwicz rozmowę i głośno wypowiedz swoje oczekiwania. Dobra próba generalna to połowa sukcesu. Zapisz sobie pierwsze dziesięć zdań wprowadzenia do rozmowy.

Bezpośrednio przed spotkaniem możesz świadomie wzmocnić swoją wewnętrzną siłę i determinację poprzez tzw. „power posing”. Dwie minuty w pozycji wyprostowanej pomogą Ci zyskać pewność siebie. Testosteron wzrasta, a hormon stresu – kortyzol maleje. Stwarza to optymalne warunki, aby prowadzić rozmowę pewnie i przekonująco. Ćwiczenie najlepiej wykonywać w zacisznym miejscu. Z tak wypracowanym poczuciem siły i pewności siebie idź na rozmowę, zabierając ze sobą notatki.

Rozmowa w sprawie podwyżki

W pierwszej kolejności przedstaw swoje ostatnie osiągnięcia, a dopiero później wyraź swoje oczekiwania odnośnie podwyżki wynagrodzenia. Mogłoby to wyglądać na przykład w taki sposób: „W ciągu ostatnich kilku miesięcy z wielkim zaangażowaniem kierowałam projektem XY. Rezultatem tego było… Te osiągnięcia nie są odzwierciedlone w mojej obecnej pensji.” Na końcu tego wystąpienia powinny znaleźć się Twoje oczekiwania finansowe, które powinnaś jasno określić (w kwocie lub w procentach). Pamiętaj, aby formułując te wymagania powstrzymać się od używania zwrotów, które by łagodziły wydźwięk wypowiadanych żądań, takich jak: „Chciałabym…” „Byłabym wdzięczna, gdyby rozważył Pan…” Nie rób z siebie petentki, w końcu chodzi o to, by firma doceniła Twoje wyniki pracy i odpowiednio je wynagrodziła. Nie używaj przy tym terminu podwyżka, mów raczej o regulacji wynagrodzenia, jego dostosowaniu do osiąganych wyników.

Nie podawaj żadnych dodatkowych wyjaśnień, Twoje oczekiwania finansowe mają być jakby kropką nad i. Pozwól, aby pauza, która potem nastąpi, była oznaką Twojej determinacji. Trzeba mieć na uwadze to, że  Twój szef potrzebuje czasu na przeanalizowanie tego, co powiedziałaś i odpowiednią reakcję. Policz powoli do 20, aby wytrzymać pauzę, patrząc przy tym życzliwie na swojego szefa. W trakcie dalszej rozmowy weź pod uwagę to, że Twój szef siedzi naprzeciwko Ciebie jako przedstawiciel firmy. Dzięki temu nie potraktujesz tak osobiście tego, że być może przystąpi do negocjacji i nie zaakceptuje od razu Twojego żądania. Jeśli odpowiednio przygotujesz się do tej rozmowy, będziesz miała w ręku wystarczającą ilość argumentów, aby pewnie przedstawić swoje dokonania i w ten sposób uzasadnić swoje oczekiwania płacowe.

Jeśli ze strony przełożonego pojawi się oferta, która nie spełnia całkowicie Twoich oczekiwań, pomyśl o ustalonym przez siebie przedziale negocjacyjnym i wykorzystaj go w pełni. Być może potrzebne będzie więcej czasu na przemyślenie propozycji, które padły. Na koniec rozmowy podsumuj wynikające z niej ustalenia. Wiadomość e-mail zawierająca ich treść stworzy presję do działania w celu ich realizacji, można w niej również raz jeszcze podziękować za owocną dyskusję. Powodzenia!

Źródło: www.spiegel.de

Wakacje w mieście? W tych niemieckich lokalizacjach słońce świeci najdłużej!

Admin
-
0
Wakacje w mieście? W tych niemieckich lokalizacjach słońce świeci najdłużej!

Które miasto w Niemczech ma najwięcej godzin słonecznych i najwyższe temperatury w lecie? W którym z nich znajdziecie także dużą liczbę lodziarni i basenów zewnętrznych, dzięki którym będziecie mogli się ochłodzić? W tym artykule przedstawiamy propozycje niemieckich miast, w których przyjemnie jest spędzić lato!

1. Saarbrücken (Saara): 7,69 na 10 punktów

Saarbrücken jest wyjątkowo dobrym miejscem na spędzenie letniego urlopu. Tutejsi mieszkańcy lubią spacerować wzdłuż promenady nad rzeką Saarą, spotykać się na rozległych terenach zielonych lub uprawiać tzw. stand up paddle – sport polegający na poruszaniu się po wodzie  w pozycji stojącej na desce napędzanej przy pomocy pagaja. Dzięki dużej liczbie lodziarni i basenów na wolnym powietrzu nie przeszkadza to, że średnia temperatura w Saarbrücken wynosi 19,87°C i że przeciętnie notuje się tu 286 godzin słonecznych w miesiącu.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 286 / miesiąc (4.54/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 19,87°C (8.46/10)
  • Baseny odkryte: 6 (10/10)
  • Lodziarnie: 34 (7.77/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 181.000

2. Frankfurt nad Menem (Hesja): 7,66 na 10 punktów

Frankfurt nad Menem uplasował się na drugim miejscu, tuż za Saarbrücken. To miasto również świetnie nadaje się do tego, aby spędzić tu wakacje – średnio jest tu nawet więcej godzin słonecznych i panują jeszcze wyższe temperatury niż w Saarbrücken. Jednak biorąc pod uwagę liczbę ludności, jest tu mniej basenów zewnętrznych. Mieszkańcy miasta są więc bardziej skłonni wybrać się nad rzekę, aby pobiegać, pojeździć na rolkach, na rowerze lub po prostu spotkać się ze znajomymi. Wieczorem można tu podziwiać piękne zachody słońca.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 305 / miesiąc (9.26/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 20,97°C (9.46/10)
  • Baseny odkryte: 7 (3.75/10)
  • Lodziarnie: 102 (7.96/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 747.000

3. Heidelberg (Badenia-Wirtembergia): 7,56 na 10 punktów

Na trzecim miejscu w rankingu najlepszych niemieckich miast na lato znalazł się Heidelberg. W prawie żadnym innym mieście w Niemczech średnia temperatura w okresie od czerwca do września nie jest tak wysoka (21,57°C). Miłośnicy słońca mogą cieszyć się wieloma godzinami słonecznymi na przykład w parku Neckarwiese. Ci, którzy chcieliby podziwiać miasto od strony wody, mogą wypożyczyć rower wodny i popłynąć wzdłuż rzeki Neckar. Ale a propos wody: biorąc pod uwagę fakt, że Heidelberg liczy niemal 160.000 mieszkańców, jest tu stosunkowo mało basenów na otwartym powietrzu.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 306 / miesiąc (9.62/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 21,57°C (10/10)
  • Baseny odkryte: 2 (3.77/10)
  • Lodziarnie: 28 (6.86/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 160.000

4. Karlsruhe (Badenia-Wirtembergia): 7,14 na 10 punktów

Kolejne na liście dziesięciu najlepszych miast na lato również znajduje się w Badenii-Wirtembergii: Karlsruhe na tle innych wyróżnia się największą liczbą godzin słonecznych w okresie letnim (aż 308 godzin w miesiącu) i – podobnie jak Heidelberg – może pochwalić się najwyższymi temperaturami. Wizyta w jednej z ponad 40 lodziarni w mieście gwarantuje ochłodę w upalne dni.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 308 / miesiąc (10/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 21,57°C (10/10)
  • Baseny odkryte: 4 (3.87/10)
  • Lodziarnie: 45 (4.67/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 312.000

5. Chemnitz (Saksonia): 7,12 na 10 punktów

W Chemnitz liczącym prawie 247 tys. mieszkańców możecie skorzystać z sześciu odkrytych basenów i odwiedzić choćby kilka z niemal 40 lodziarni. Saksońskie miasto cechuje się ponadto stosunkowo dużym nasłonecznieniem w okresie letnim.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 297 / miesiąc (7.36/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 19,5°C (8.13/10)
  • Baseny odkryte: 6 (7.33/10)
  • Lodziarnie: 39 (5.65/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 247.000

6. Magdeburg (Saksonia-Anhalt): 6,73 na 10 punktów

Stolica Saksonii-Anhalt dużo zyskuje w rankingu dzięki średniej temperaturze 20,5°C w miesiącach letnich od lipca do września. Ponadto latem w Magdeburgu możecie korzystać ze słońca przez ponad 300 godzin w miesiącu. Szkoda jedynie, że liczba lodziarni i basenów zewnętrznych jest raczej niewielka w stosunku do liczby mieszkańców.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 302 / miesiąc (8.56/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 20,5°C (9.04/10)
  • Baseny odkryte: 4 (5.06/10)
  • Lodziarnie: 33 (4.26/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 238.500

7. Mannheim (Badenia-Wirtembergia): 6,59 na 10 punktów

Mieszkańcy Mannheim lubią spędzać lato podziwiając imponujące budowle secesyjne, takie jak wieża ciśnień, lub też odpoczywając w cieniu drzew w Luisenpark. Chociaż w mieście znajduje się stosunkowo niewiele lodziarni, jest jedna, która ma bogatą historię: to tutaj ponad 50 lat temu Dario Fontanella stworzył w lodziarni Fontanella lody w kształcie spaghetti.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 302 / miesiąc (8.54/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 21,27°C (9.73/10)
  • Baseny odkryte: 5 (4.90/10)
  • Lodziarnie: 38 (3.19/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 308.000

8. Freiburg im Breisgau (Badenia-Wirtembergia): 6,58 na 10 punktów

Średnia temperatura latem we Freiburgu wynosi 20°C. W mieście znajduje się 40 lodziarni i dwa odkryte baseny. Jednym z nich jest Strandbad, którego powierzchnia wody licząca ponad 3.300 m² sprawia, że jest największym basenem na wolnym powietrzu w tym regionie.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 301 / miesiąc (8.31/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 20°C (8.58/10)
  • Baseny odkryte: 2 (2.63/10)
  • Lodziarnie: 40 (6.79/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 230.000

9. Wiesbaden (Hesja): 6,56 na 10 punktów

W Wiesbaden można cieszyć się średnio 299 godzinami słonecznymi w miesiącach letnich i średnią temperaturą sięgającą niemal 21°C. Jeśli będziecie chcieli się ochłodzić, warto odwiedzić jeden z pięciu odkrytych basenów znajdujących się na terenie miasta.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 299 / miesiąc (7.85/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 20,87°C (9.37/10)
  • Baseny odkryte: 5 (5.41/10)
  • Lodziarnie: 36 (3.61/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 279.000

10. Bonn (Nadrenia Północna-Westfalia): 6,23 na 10 punktów

W najgorętszym jak dotąd dniu tego lata w Bonn odnotowano 36°C, natomiast przeciętna temperatura w mieście w sezonie letnim wynosi 19,83°C. W upalne dni warto wstąpić do jednej z aż 51 lodziarni zlokalizowanych w tym mieście.

  • Średnia liczba godzin słonecznych: 293 / miesiąc (6.28/10)
  • Średnia temperatura w okresie od czerwca do września: 19,83°C (8.43/10)
  • Baseny odkryte: 5 (4.63/10)
  • Lodziarnie: 51 (5.55/10)
  • Liczba mieszkańców: ok. 326.000

Niemieckie miasta na lato

W rankingu uwzględniono miasta w Niemczech liczące ponad 150.000 mieszkańców (stan na rok 2019). Eksperci zbadali średnią liczbę godzin słonecznych i średnią temperaturę w miesiącach od lipca do września w latach 2009 do 2017, wykorzystując dane ze strony internetowej www.worldweatheronline.com. Ustalili też liczbę basenów odkrytych i lodziarni korzystając z serwisu Google i porównali te dane w odniesieniu do liczby mieszkańców. Aby określić punkty dla poszczególnych miast, użyli oni wzoru na standaryzację. Przy obliczaniu wyniku końcowego każdy punkt miał jednakową wagę.

Oto o jakich hobby warto wspomnieć w swoim CV, a które lepiej pominąć!

Admin
-
0
Oto o jakich hobby warto wspomnieć w swoim CV, a które lepiej pominąć!

Na końcu CV kandydaci często zamieszczają informacje osobiste. Ale czy warto wspominać o tak typowych zainteresowaniach jak podróżowanie czy czytanie? Eksperci wyjaśniają, jakie mogą być konsekwencje podania informacji o swoich pasjach i doradzają, którymi z nich lepiej nie chwalić się potencjalnemu przyszłemu pracodawcy.

Specjaliści ds. personalnych mają często zaledwie kilka minut na zapoznanie się z CV kandydata

Viola Hoffmann-Scheurer przeczytała w swoim życiu niezliczoną ilość CV. Jako doradca personalny przez wiele lat pracowała w dziale personalnym francuskiego koncernu samochodowego, a obecnie doradza zarówno firmom, jak i kandydatom do pracy. „Bywało, że miałam 160 podań na jedno stanowisko”, mówi. To oznaczało, że na przeczytanie jednego CV miała zaledwie kilka minut.

„Będąc specjalistą ds. personalnych najpierw sprawdza się, czy doświadczenie zawodowe aplikującego pasuje do oferowanego stanowiska.” Ale na kolejnym etapie interesująca jest również osobowość kandydata. I tu właśnie dochodzą do głosu hobby i zainteresowania.

Wielu kandydatów zadaje sobie pytanie, czy powinni wymienić swoje hobby w CV przedstawionym w formie tabelarycznej. „Są one coraz częściej pomijane”, mówi Hoffmann-Scheurer. „A to szkoda.” W reprezentatywnym badaniu przeprowadzonym przez Instytut Ifo w 2018 r. 47 procent ankietowanych specjalistów ds. personalnych przyznało, że zainteresowania kandydata wymienione w CV stanowią ważne kryterium przy podejmowaniu decyzji o wyborze przyszłego pracownika.

Warto wymieniać zwłaszcza te pasje, które wspierają cechy pożądane na oferowanym stanowisku

„Wskazanie swoich zainteresowań w CV jest szczególnie przydatne wtedy, gdy mają one pozytywny wpływ na te umiejętności, które wymagane są na danym stanowisku”, mówi Sven Emmrich, założyciel portalu Karrierehelden. Jeśli ktoś gra na trudnym do opanowania instrumencie muzycznym, takim jak skrzypce, świadczy to o jego dużej odporności na frustrację. A jeśli kandydat uprawia sport zespołowy, taki jak piłka nożna, to dowodzi swojej umiejętności pracy w zespole.

Potwierdza to badanie Ifo: ankietowani specjaliści ds. personalnych ocenili sporty zespołowe uprawiane przez absolwentów uczelni jako bardziej istotne kryterium umiejętności społecznych niż zaangażowanie społeczne. Autorzy tłumaczą to między innymi tym, że specjaliści ds. kadr mogą wychodzić z założenia, że niektórzy kandydaci angażują się w działalność społeczną tylko ze względów strategicznych, podczas gdy sport jest często uprawiany od wielu lat.

Zaangażowanie społeczne zostało natomiast wyżej ocenione w badaniu w przypadku kandydatów chcących odbyć praktykę zawodową.

Wolontariat w życiorysie dobrze widziany, podobnie jak sport

Doradca personalny Viola Hoffmann-Scheurer także docenia zaangażowanie społeczne i działalność w ramach wolontariatu. Jeśli chodzi o kadrę kierowniczą, ciekawe hobby stanowi za to sport wyczynowy. Każdy, kto regularnie uprawia sport, pokazuje, że jest bardzo silny psychicznie i odporny na stres.

I rzeczywiście, menedżerowie wyjątkowo chętnie angażują się w sporty wytrzymałościowe, takie jak triathlon. Często dużo trenują i biorą udział w zawodach. Ale: „Nie każdy musi wyczynowo uprawiać sport”, mówi Hoffmann-Scheurer. „Są też zarządzający, którzy czerpią swoją siłę na przykład z pracy w ogrodzie.”

Kiedyś zaproponowała przełożonym kandydatkę, która wyjątkowo przekonująco opowiadała jej o tym, jak wspaniale potrafi wyciszyć się w swoim ogrodzie. „Aby podejmować dobre decyzje w pracy, ważne jest, aby także umieć się zrelaksować.”

Badania potwierdzają, że hobby może zwiększyć wydajność pracy. Ankieta przeprowadzona przez Uniwersytet w San Francisco wykazała, że pracownicy, którzy wykorzystują swój czas wolny w sposób kreatywny, są nawet o 30 procent bardziej produktywni. Według badań przeprowadzonych przez Techniker Krankenkasse, jedną z największych kas chorych w Niemczech, hobby jest najpopularniejszą metodą redukcji stresu; 70 procent ankietowanych chętnie odpoczywa poświęcając się swoim zainteresowaniom.

O jakich zainteresowaniach lepiej nie wspominać?

Istnieją jednak również takie rodzaje hobby, których nie powinno się wymieniać w swoim życiorysie. „Powinno się pomijać wszystko, co może być w jakikolwiek sposób uznane za dyskusyjne pod względem społecznym”, mówi Sven Emmrich. Na przykład zapaleni myśliwi mogą być niezbyt mile widziani przez wielu specjalistów ds. personalnych. Według niego warto spróbować postawić się w sytuacji menedżerów HR.

„Nawet jeśli sam kandydat jest bardzo dumny ze swojego hobby, powinien zadać sobie pytanie: jak może to wpłynąć na osobę czytającą jego CV?” Zaangażowanie polityczne, na przykład członkostwo w partii, również powinno się traktować z ostrożnością. Wszak nie zna się poglądów politycznych specjalisty ds. zasobów ludzkich w firmie, do której się aplikuje. Wyjątek stanowi oczywiście ubieganie się o stanowisko związane z polityką.

Hobby w CV: nie więcej niż trzy aktywności

Emmrich odradza również wspominanie o niebezpiecznych sportach, gdyż sygnalizują one szczególnie wysokie ryzyko urazów. „To może prowadzić do obaw o dłuższe okresy nieobecności pracownika.”

Kandydaci często nie są pewni, czy powinni wymieniać takie zainteresowania, które są bardzo popularne, tzn. nie pozwolą na wyróżnienie się na tle często kilkudziesięciu innych kandydatów. Sven Emmrich radzi, aby je wymienić podając więcej szczegółów. Przykładowo, jeśli kandydat chce napisać w swoim życiorysie, że uwielbia podróże, powinien również wskazać konkretne kraje lub cele tych podróży.

Doradca personalny Viola Hoffmann-Scheurer także opowiada się za wymienianiem popularnych hobby w CV. Zaleca ona jednak, aby nie podawać łącznie więcej niż trzech rodzajów ulubionych aktywności, aby pozostać wiarygodnym. Decydujące znaczenie ma zachowanie autentyczności.

„Jeśli kandydat wspomni w swoim CV o tym, że lubi czytać, specjaliści ds. kadr prawdopodobnie zapytają, która książka spodobała mu się ostatnio.” Jeśli więc zapytany będzie długo zastanawiał się nad odpowiedzią, straci wiarygodność.

„Hobby to także po prostu dobry temat do rozmowy, który pozwala rozluźnić atmosferę”, mówi. Dlatego ona sama bardzo lubi rozmawiać na temat zainteresowań kandydata podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Jeśli osoba aplikująca jest bardzo spięta, często jest to wręcz pierwsze pytanie, jakie zadaje kandydatowi do pracy.

Darmowy generator CV po niemiecku

Skorzystaj z naszego generatora CV i wygeneruj bezpłatnie CV po niemiecku: Generator CV po niemiecku

Camper sharing – czyli sposób na tańszy wynajem kampera!

Admin
-
0
Camper sharing – czyli sposób na tańszy wynajem kampera!

Ostatnimi czasy urlop na własną rękę to bardzo popularny sposób wypoczynku. Boom kempingowy, który od lat trwa w Niemczech, podczas pandemii koronawirusa jeszcze bardziej przybrał na sile. W związku z tym na rynku pojawił się nowy trend – współdzielenie samochodów kempingowych. Za pośrednictwem różnych platform można wynająć pojazd lub udostępnić go innym wczasowiczom – zarabiając na tym odpowiednio.

Wynajem kampera przez internet

Podczas planowania dłuższej podróży kamperem może okazać się, że wynajęcie takiego samochodu z wypożyczalni przewyższa koszty wynajęcia niewielkiego apartamentu. Dlatego coraz więcej osób wpada na pomysł zakupu takiego pojazdu, a następnie udostępnianiu go za określoną opłatą.

Roczny Volkswagen T6 California Coast kosztuje ok. 46 000 euro. Wyłączając okres własnego urlopu można wypożyczać samochód właściwie przez cały rok. Zazwyczaj obłożenie osiąga nawet 130 dni rocznie. Dzięki temu – poza kosztami eksploatacji – pojazd właściwie sam się spłaca. Jedną z popularniejszych w Niemczech platform umożliwiających współdzielenie kamperów jest wypożyczalnia PaulCamper.

Camper sharing – nowy model biznesowy

Popularność kempingów i tegoroczne wakacje – z pewnością inne niż wszystkie – spowodowały, że nowy model biznesowy, który rozwinął się w ostatnich latach zyskał jeszcze większą popularność. Wynajem pojazdów turystycznych prywatnym osobom, przez inne prywatne osoby za pośrednictwem platform internetowych przypomina krótkoterminowy wynajem mieszkań lub zwykłych samochodów. Na początku pomysł może wydawać się nieco ryzykowny, jednak zyski z wynajmu naprawdę potrafią pozytywnie zaskoczyć posiadaczy kamperów.

Specjalne platformy internetowe

Idea współdzielenia jest tutaj podstawą. Zwykle prywatne kampery używane są jedynie przez kilka tygodni w roku, a przez resztę czasu „marnują się” na przydomowym parkingu. Alternatywą takiej sytuacji jest właśnie udostępnienie samochodu zawsze wtedy, kiedy jego właściciel nie jest w trasie. Najpopularniejsze platformy na rynku współdzielenia kamperów to: PaulCamper, Yescapa czy Shareacamper.

„W zasadzie jest to ta sama koncepcja, jak w przypadku platform pośrednictwa w wynajmie prywatnych mieszkań, tylko na kółkach” – mówi Levin Klocker, manager Yescapa. Oferowanych pojazdów jest mnóstwo, bo kamperowy trend kwitnie od lat. Jedynie w pierwszej połowie 2020 r. w Niemczech zarejestrowano prawie 55 000 pojazdów rekreacyjnych – co stanowi dotychczasowy rekord. „Jednocześnie bardzo wielu ludzi nie stać na tak ogromny wydatek, a mimo to chcieliby podróżować takim samochodem, z możliwością noclegu niemal w każdym zakątku Europy” – mówi Klocker. Ideą platform takich jak PaulCamper jest połączenie obu tych grup – tak, aby dwie strony czerpały z tego korzyści w bezpieczny sposób, kiedy wszystko jest dokładnie uregulowane.

PaulCamper – jedna z największych platform z kamperami do wynajęcia

PaulCamper działa aktualnie na terenie Niemiec, Austrii oraz Holandii. Strona jest dostępna również w języku angielskim dla wszystkich innych użytkowników. Strona Paul Camper, założona w 2013 roku odnotowała znaczny wzrost zainteresowania szczególnie w okresie pandemii koronawirusa – tylko od maja do sierpnia 2020 r. dokonano prawie 17 tysięcy rezerwacji. Platforma, która działa w Niemczech, Austrii i Holandii posiada obecnie w swojej ofercie 6600 pojazdów. Sharecamper – założona w 2015 roku od początku swojego istnienia odnotowała około 10 tysięcy rezerwacji. Tutaj samochody można wypożyczać w Niemczech, Holandii, Austrii, Australii i Nowej Zelandii, a na liście znajduje się ponad 1000 kamperów.

Zasady działania platform wynajmowania kamperów

Generalnie zarówno potencjalni wynajmujący jak i najemcy mają szeroki wybór pomiędzy platformami. Zasada ich działania jest zawsze taka sama: właściciel pojazdu tworzy ofertę online udostępniając także dokładnie zdjęcia i opis pojazdu. Określa także ważne kryteria, takie jak np. to, czy zwierzęta są akceptowane, jaką liczbę kilometrów ma do wykorzystania najemca i czy istnieje minimalny okres wynajmu.

Określenie ceny również leży w gestii właściciela, jednak algorytmy portali sugerują jaka kwota będzie odpowiednia w oparciu o wiek, stan i klasę pojazdu. Następnie należy załadować na stronę odpowiednie dokumenty (najczęściej dowód osobisty i prawo jazdy) i oferta jest gotowa do udostępnienia. W przypadku otrzymania prośby o rezerwację wynajmujący może skontaktować się z zainteresowaną stroną i odpowiedzieć na zadane pytania – na przykład czy w samochodzie znajduje się fotelik dziecięcy lub ile kilometrów może przejechać najemca. Jeśli dojdzie do porozumienia rezerwacja może zostać sfinalizowana.

Zasada działania platform wypożyczania kamperów

Prowizja: Platformy działają jako pośrednicy i od każdej rezerwacji potrącają jakąś część kwoty. W „Paul Camper” prowizja wynosi 15% od ceny najmu. W przypadku „Yescapa” 19%, a „Shareacamper” pobiera 15% ceny.

Ubezpieczenie: Tak jak dla wszystkich pojazdów – tak i dla kamperów wypożyczalnie muszą zapewnić ubezpieczenie. Samochody turystyczne ubezpieczone są za pośrednictwem platform, dlatego koszt ubezpieczenia nie jest naliczany podczas rezerwacji.

Przekazanie pojazdu: Platformy pośredniczące zapewniają umowę najmu i protokół zdawczo-odbiorczy, który wypełnia się podczas przekazania pojazdu. Osoby wynajmujące powinny poświęcić wystarczająco dużo czasu, aby porozmawiać z najemcą, sprawdzić ogólny stan pojazdu i ewentualnie wykonać jazdę próbną. Protokół jest niezwykle istotny w przypadku wystąpienia jakichś szkód. Ułatwia on wskazanie strony odpowiedzialnej za uszkodzenia.

Uszkodzenia pojazdu: Z reguły wszystkie pojazdy ubezpieczone są za pośrednictwem platform. Ubezpieczenie zazwyczaj obejmuje też całodobową ochronę opon. W przypadku wystąpienia jakichś szkód w momencie zwrotu pojazdu sporządzana jest wycena, a następnie – w zależności od poniesionych strat – pojazd jest naprawiany na koszt ubezpieczyciela lub osoby wynajmującej.

Kaucja: Aby uniknąć problemów i nieporozumień właściciele powinni ustalić kaucję, która po zwrocie pojazdu powinna być w całości zwrócona najemcy. W przypadku szkody lub sporu kaucja może zostać przejęta przez właściciela samochodu na poczet pokrycia poniesionych strat.

Podejmowane ryzyko i rozwiązywanie sporów

Z powodu ograniczeń nałożonych w związku z pandemią koronawirusa wakacje na kempingu nadal zyskują na popularności. Jednak pojawiają się także wątpliwości dotyczące wymagań higienicznych. Poszczególne platformy starają się na różne sposoby dopasować do wysokich wymagań.

Jak podkreśla Levin Klocker, menedżer PaulCamper – „obie strony podejmują pewne ryzyko”. Właściciele są informowani z wyprzedzeniem przez najemców o planach podróży i planowanym użytkowaniu pojazdu – ale nie są w stanie tego sprawdzić. Jeśli jednak okaże się, że uzgodnione warunki nie były przestrzegane, właściciel ma prawo zatrzymać część kaucji podczas zwrotu pojazdu. „Istnieją już spory, w których właściciel i najemca nie mogą dojść do porozumienia”, mówi Klocker, „staramy się w nich uczestniczyć i pomagać znaleźć odpowiednie rozwiązanie”. W skrajnych przypadkach taki spór musiałby zostać rozstrzygnięty w sądzie, jednak dotychczas taka sytuacja nie miała jeszcze miejsca.

Należy jednak podkreślić, że udostępnianie własnego samochodu turystycznego wiąże się z biznesowym ryzykiem i kosztami. Wzrasta poziom zużycia pojazdu i mogą wystąpić jakieś nieprzewidziane uszkodzenia. Oczywiście takie przypadki są ubezpieczone, ale np. awaria silna zawsze jest uciążliwą i problematyczną kwestią.

Zasady rezerwacji

Zgodnie z ogólnymi zasadami rezerwacji w Paul Camper, jeśli właściciel anuluje rezerwację musi on zwrócić najemcy pełną kwotę, jednak platforma i tak potrąca właścicielowi 15% prowizji. W Yescapa w niektórych okolicznościach właściciele muszą uiścić opłatę w wysokości 150 euro za anulowanie rezerwacji.

Ile zatem tak naprawdę może zarobić właściciel kampera udostępniając swój pojazd na takiej platformie? Nie da się tego stwierdzić ogólnie, dla wszystkich – mówi Levin Klocker. Średnia cena za dzień waha się od 70 do 100 euro – w zależności od pojazdu, sezonu i wyposażenia. Zatem przy obłożeniu 100 dni w roku można liczyć na minimum 7000 euro dochodu. Platformy reklamują się informacją, że kwota ta może sięgać nawet 25 000 euro, przy czym dochód ten trzeba oczywiście zgłosić do urzędu skarbowego.

Jednak przeciętny właściciel kampera mówi właśnie o zarobkach rzędu około 7000 euro rocznie po odjęciu wszystkich dodatkowych kosztów, czy prywatnego, kompleksowego ubezpieczenia. Jednak pokazuje to, że na popularności kempingów mogą zyskać nie tylko wielkie wypożyczalnie, ale także prywatni właściciele samochodów kempingowych.

Studia w Niemczech – koszty, wymagania, pomoc finansowa i wiele więcej!

Admin
-
4
Studia w Niemczech – koszty, wymagania, pomoc finansowa i wiele więcej!

Kandydaci na studia w Niemczech mogą wybierać między 426 różnego rodzaju uczelniami, na których studiuje 2,9 milionów studentów z całego świata. Według danych statystycznych w 2018 roku studia na uczelniach niemieckich rozpoczęło ponad pół miliona osób, z czego 14% to cudzoziemcy.

Uczelnie niemieckie oferują ponad dwadzieścia tysięcy różnych kierunków studiów na poziomie licencjackim i magisterskim. W artykule przedstawiamy Wam, co musicie zrobić, aby dostać się na studia w Niemczech!

Będąc obywatelem jednego z krajów członkowskich Unii Europejskiej można bez problemu podjąć studia w tym kraju. W większości przypadków nie jest to zbytnio skomplikowane i przebiega sprawnie.

Aby móc podjąć studia w Niemczech należy w pierwszej linii zostać do nich dopuszczonym (die Zulassung erhalten) przez uczelnię, na której ubiegamy się o miejsce do podjęcia studiów wyższych. Pozostałe kryteria nie różnią się zbytnio od tych obowiązujących w Polsce i zależą od danego uniwersytetu lub szkoły wyższej.

Dokumenty potrzebne do złożenia podania o przyjęcie na studia w Niemczech

W zależności od wybranego uniwersytetu lub zawodowej szkoły wyższej (Fachhochschule) musicie złożyć odpowiednie dokumenty. Każda szkoła wyższa ma własne wymagania, dlatego ważne jest nawiązanie kontaktu z wybraną uczelnią w celu zdobycia dokładnych informacji, co dokładnie będzie wam potrzebne. Aplikacja o miejsce na studiach w Niemczech musi zawsze zawierać następujące dokumenty:

  1. Bewerbungsantrag, czyli podanie o przyjęcie na studia: Wiele uczelni korzysta z własnych portali online lub z ogólnodostępnego portalu uni-assist.de, gdzie kandydaci na studia mogą założyć konto kandydata oraz złożyć elektroniczne podanie o miejsce na studiach (Studienplatz). W przypadku składania podania o przyjęcie na studia na kierunkach z ograniczoną liczbą przyjęć (Zulassungsbeschränkung), takich jak na przykład psychologia, medycyna (Humanmedizin), stomatologia (Zahnmedizin), weterynaria (Tiermedizin) i farmacja (Pharmazie), konieczne jest złożenie podania o przyjęcie na studia przez portal www.hochschulstart.de.
  2. Hochschulzugangsberechtigung, czyli świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej (Sekundarschulabschluss) uprawniającego do podjęcia studiów wyższych oraz inne dokumenty potwierdzające uzyskane wyniki w nauce (wyciąg z indeksu/wykaz przedmiotów i ocen, w przypadku ukończonych studiów w Polsce na poziomie licencjata i składania podanie o przyjęcie na studia na poziomie Master konieczne jest przedłożenie dyplomu licencjata wraz z suplementem).
  3. Deutschkenntnisse und Sprachzertifikate, czyli znajomość języka niemieckiego i uznawane w Niemczech certyfikaty językowe. W przypadku chęci podjęcia studiów na kierunkach filologicznych mogą być także konieczne certyfikaty dokumentujące znajomość innych języków na odpowiednim poziomie wymaganym na studiach, na przykład certyfikat znajomości języka angielskiego dla kandydatów na studia na kierunku filologii angielskiej, lingwistyki stosowanej lub amerykanistyki, czy też certyfikat znajomości języka francuskiego dla kandydatów na romanistykę.
  4. Weitere Bewerbungsunterlagen, czyli dodatkowe dokumenty wymagane przez uczelnię, takie jak wypełnione specjalne wnioski o przyjęcie, życiorys (Lebenslauf), potwierdzenie odbytych praktyk (Praktikumsnachweise) lub praktyk obowiązkowych przed rozpoczęciem studiów (Vorpraktikum), list motywacyjny (Motivationsschreiben), referencje od osób trzecich (Empfehlungsschreiben) lub lista publikacji naukowych (Publikationsliste – w przypadku studiów doktoranckich lub programów postdoktoranckich).

Uwaga: Kandydaci na studia na kierunkach artystycznych lub muzycznych muszę zazwyczaj przedłożyć portfolio z wykonanymi pracami w celu udowodnienia umiejętności plastycznych, fotograficznych, tanecznych, instrumentalnych, aktorskich lub wokalnych. Na tych kierunkach bardzo często są też egzaminy wstępne lub inne procedury kwalifikacyjne. Procedura kwalifikacyjna na jednej z najbardziej renomowanych Akademii Sztuk Pięknych Folkwang University in Essen zawiera aż osiem kroków https://www.folkwang-uni.de/home/hochschule/studium/bewerbung/.

Także kandydaci na studia dziennikarskie muszą przedłożyć portfolio z opublikowanymi artykułami. Tutaj też często wymagane jest zdanie egzaminu wstępnego z wiedzy o społeczeństwie i aktualnych problemach świata i polityki oraz napisanie eseju na zadany temat.

Hochschulzugangsberechtigung, czyli dokumenty uprawniające do podjęcia studiów w Niemczech

Dokumenty uprawniające do podjęcia studiów wyższych (Hochschulzugangsberechtigung) należy złożyć za pośrednictwem uczelnianych portali online lub poprzez wymienione portale Uni-Assist lub Hochschulstart. Wszystkie świadectwa i certyfikaty muszą być kompletne (vollständig) i bez luk (lückenlos). Konieczne jest także złożenie uwierzytelnionych kopii w języku oryginalnym (czyli po polsku) oraz ich tłumaczeń na język niemiecki sporządzonych przez tłumacza przysięgłego. Te także należy uwierzytelnić.

  1. Dokumenty wymagane od kandydatów na studia na poziomie licencjata (Bachelor):
    • Świadectwo dojrzałości wraz z wykazem przedmiotów i ocen,
    • Zaświadczenie o zdaniu egzaminu wstępnego w kraju ojczystym (o ile takowy został zdany),
    • W przypadku, gdy studiujecie już w Polsce – wyciąg z indeksu/wykaz przedmiotów i ocen, jest to przydatne w przypadku zaklasyfikowania na wyższy semestr,
    • System ocen obowiązujący na Waszej uczelni. Możecie załączyć link do waszej uczelni, gdzie te informacje są do dyspozycji lub wydrukować te informacje jako pdf i dołączyć do podania o przyjęcie na studia. Jest to być pomocne do przeliczenia Waszych ocen na niemiecką skalę i zaliczenia przedmiotów ze studiów w Polsce na studiach w Niemczech.
  2. Dokumenty wymagane od kandydatów na studia na poziomie magistra (Master):
    • Dokumenty poświadczające ukończenie studiów wyższych: dyplom wraz z suplementem, wyciąg z indeksu/wykaz przedmiotów i ocen,
    • System ocen obowiązujący na Waszej uczelni.
    • Niektóre uczelnie także w przypadku przyjęcia na studia II-go stopnia (Master) wymagają przedłożenia świadectwa dojrzałości oraz zaświadczenia o zdaniu egzaminu wstępnego na studia.

Dokumenty potrzebne na studia w Niemczech muszą zostać przetłumaczone na język niemiecki przez tłumacza przysięgłego. Tłumacze przysięgli nie mogą uwierzytelniać dokumentów w języku oryginalnym. Ponieważ tłumaczenie należy koniecznie uwierzytelnić, w związku z czym najlepiej jest je tłumaczyć w Niemczech. Jest to wprawdzie droższe, ale wtedy mamy pewność, iż zostaną one od razu uznane przez uczelnię. Cena za jedną linijkę tłumaczenia z języka polskiego na niemiecki w Niemczech waha się pomiędzy 0,65 – 1,00 €. Z oryginalnym tłumaczeniem można się udać do urzędu miasta, gdzie urzędnik wykona jego kopię potwierdzoną pieczątką urzędu. W ten sposób uwierzytelnione kopie są akceptowane przez wszystkie uniwersytety w Niemczech. Wykonanie takiej kopii kosztuje w urzędzie miasta średnio 3-5 euro za stronę.

Znajomość języka niemieckiego

Każdy kandydat na studia, który nie uczęszczał do niemieckiej szkoły i nie posiada niemieckiego świadectwa maturalnego, musi udowodnić znajomość języka niemieckiego na poziomie wystarczającym do podjęcia studiów. Dotyczy to także obywateli krajów Unii Europejskiej. Każda z uczelni ma swoje własne zasady związane z rodzajem certyfikatu i ocenami uzależnione od obranego kierunku studiów. W przypadku, gdy macie wątpliwości, czy Wasz certyfikat jest uznany na uczelni, najlepiej skontaktować się bezpośrednio z nią telefonicznie lub przez pocztę elektroniczną. Większość uczelni uznaje następujące certyfikaty języka niemieckiego:

  • DSH2/DSH3 – egzaminy języka niemieckiego organizowane wewnętrznie przez uczelnie w Niemczech
  • TestDaf: poziom 4 (Niveau 4) w każdej z czterech części składowych/sprawności: mówienie, czytanie, pisanie, słuchanie. Więcej na temat TestDaf znajdziecie tutaj: https://www.testdaf.de/
  • Certyfikaty Instytutu Goethe’go na poziomie C2 (Großes Deutsches Sprachdiplom)
  • Telc C1 Hochschule
  • Telc C2
  • Deutsches Sprachdiplom der Kultusministerkonferenz: DSD II na poziomie C1 w każdej części składowej egzaminu

Większość uniwersytetów niemieckich organizuje egzaminy językowe tuż przed rozpoczęciem pierwszego semestru. Są to egzaminy DSH (Deutsche Sprachprüfung für den Hochschulzugang), czyli niemiecki egzamin językowy do uzyskania dostępu na uczelnie wyższe. Egzaminy te składają się z części pisemnej, na które składa się rozumienie ze słuchu, rozumienie tekstu czytanego, część gramatyczna i wypracowanie pisemne oraz z części ustnej. Test ten ma na celu sprawdzenie czy nasze znajomości językowe są wystarczające, aby studiować na danym kierunku danej uczelni.

Aby uzyskać miejsce na niemieckiej uczelni, należy uzyskać wynik wyższy niż 60%, co odpowiada DSH 2 (patrz niżej). W zależności od wybranego kierunku wymóg ten może być wyższy. Najwyżej ocenianym poziomem jest poziom DSH 3. Z wynikiem DSH 3 kandydacie zostaną dopuszczeni na każdy kierunek, nawet na medycynę, psychologię lub prawo.

Poziomy DSH kształtują się następująco:

  • poziom DSH 1 (≥57%): poziom B2
  • DSH 2 (≥67%): poziom C1
  • DSH 3 (≥82%): poziom C2

Uwaga: kandydaci na studia na kierunkach muzycznych i artystycznych podlegają innym kryteriom językowym uzależnionym od obranego kierunku studiów. W przypadku wątpliwości lub pytań należy zgłosić się bezpośrednio do uczelni.

Jakie dokumenty należy zatem przygotować?

Aby móc ubiegać się o miejsce na niemieckiej uczelni należy przygotować szereg dokumentów. Przy czym w zależności od uczelni, ilość wymaganych dokumentów może być różna. Poniżej przedstawiamy listę dokumentów, które koniecznie będzie trzeba dostarczyć:

  • Wypełniony wniosek o przyjęcie na studia, czyli Zulassungsantrag, który znajdziecie na stronie internetowej uczelni,
  • Potwierdzona kopia świadectwa dojrzałości,
  • Uwierzytelnione tłumaczenie potwierdzonej kopii świadectwa dojrzałości,
  • Potwierdzona kopia świadectwa ukończenia szkoły średniej,
  • Uwierzytelnione tłumaczenie potwierdzonej kopii świadectwa ukończenia szkoły średniej,
  • Zaświadczenie o znajomości języków (DaF, DSH lub równorzędne – patrz wyżej),
  • Kopia dowodu osobistego lub paszportu (strona zawierająca dane osobowe, datę i miejsce urodzenia),
  • Kolorowe zdjęcie paszportowe,
  • Dowód uiszczenia opłaty manipulacyjnej,
  • Inne dokumenty wymagane przez uczelnię.

Po wypełnieniu wniosku online wszystkie dokumenty należy przesłać na adres widniejący na stronie internetowej danej uczelni. W przypadku korzystania z portalu online (na przykład https://www.uni-assist.de/bewerben/online-bewerben/) wszystkie dokumenty należy zeskanować i przesłać na serwer (papierlose Bewerbung). Korzystając z portalu online zostaniecie wezwani do przedłożenia wszystkich uwierzytelnionych dokumentów w formie papierowej w oryginale na uczelni w momencie, gdy zostanie wam przyznane miejsce na studiach.

Terminy na składanie dokumentów na studia w Niemczech

Terminy składania dokumentów na niemieckie uczelnie to:

  • 15 lipca dla kandydatów na studia rozpoczynających studia w semestrze zimowym,
  • 15 stycznia dla kandydatów na studia rozpoczynających studia w semestrze letnim.

W przypadku kandydatów na studia na kierunkach artystycznych lub muzycznych mogą obowiązywać inne terminy w związku z egzaminami wstępnymi lub innymi procedurami kwalifikacyjnymi. Informacje na ten temat znajdują się na stronach internetowych uczelni i fakultetów.

Egzamin wstępny na uczelnię w Niemczech

W Niemczech nie przeprowadza się egzaminów wstępnych na uczelnie wyższe. Wyjątkami są wspomniane kierunki artystyczne i muzyczne. Na niektóre kierunki studiów można dostać się bezpośrednio bez względu na oceny. Takie kierunki studiów określane są jako „zulassungsfrei”. Na inne z kolei obowiązuje Numerus Clausus (z łaciny ograniczona liczba), czyli kandydaci muszą poddać sią procedurze przydzielania miejsc na studia ze względu na tak zwaną „Verfahrensnote”, czyli ocenę wyliczoną na podstawie określonych kryteriów (średnia z matury jest jednym z kryteriów) oraz czas oczekiwania na miejsce studiów na danym kierunku. Takie kierunki studiów określane są jako „zulassungsbeschränkt“.

Proces przydzielania miejsc na studia zależy od rodzaju kierunku studiów. Na kierunkach z lokalnym Numerus Clausus decyzja o przydzieleniu miejsca znajduje się w gestii uczelni. W przypadku studiów na takich kierunkach, jak psychologia, medycyna (Humanmedizin), stomatologia (Zahnmedizin), weterynaria (Tiermedizin) i farmacja (Pharmazie), obowiązuje ogólnokrajowy Numerus Clausus i konieczne jest złożenie podania o przyjęcie na studia przez portal www.hochschulstart.de bez względu na miasto i land.

Im wyższa średnia (1,0 jest najwyższą średnią w Niemczech), tym większe są szanse na otrzymanie miejsca na wybranym uniwersytecie. Wyniki przydzielenia miejsc publikowane są na stronach internetowych poszczególnych uczelni. Poniżej znajdziecie przykład na zastosowanie lokalnej procedury Numerus Clausus (DoSV Dialogorientiertes Serviceverfahren) w przypadku kierunku studiów „Psychologia” z wyjaśnieniami.

Tłumaczenie:

  • Psychologia (licencjat) – Procedura DoSV
  • Pierwszy semestr – hochschulstart.de (DoSV)
  • Granica listy na podstawie wysokości oceny wyliczonej w postępowaniu
    • Dopuszczeni do studiów zostali wszyscy ci, którzy mają ocenę wyliczoną w postępowaniu wynoszącą co najmniej 1,51
    • Spośród kandydatów z oceną wyliczoną w postępowaniu wynoszącą 1,52 dopuszczeni do studiów zostali wszyscy ci, którzy czekają na miejsce przynajmniej jeden semestr
    • Spośród kandydatów z oceną wyliczoną w postępowaniu wynoszącą 1,52 i zerowym czasem oczekiwania (zero semestrów) do studiów zostali dopuszczeni kandydaci na podstawie losowania.
  • Granica listy na podstawie czasu oczekiwania na przyznanie miejsca na studia
    • Do studiów dopuszczeni zostali wszyscy ci, którzy oczekują na miejsce studiów przynajmniej 15 semestrów.

Pozwolenie na pobyt i wiza studencka

Kandydaci na studia pochodzący z krajów Unii Europejskiej nie potrzebują ani tymczasowego pozwolenia na pobyt w Niemczech ani wizy studenckiej Muszą oni jednak zgłosić w urzędzie meldunkowym (das Einwohnermeldeamt) swój pobyt w mieście, w którym zamieszkują studiować. W Niemczech wymagane jest zameldowanie, jeśli zamierzamy przybywać w kraju dłużej niż trzy miesiące. Więcej o meldunku w Niemczech przeczytacie tutaj:

Wszystko co musisz wiedzieć o meldunku w Niemczech!

Ubezpieczenie zdrowotne w Niemczech jako student

Osoby podejmujące w Niemczech studia muszą również obowiązkowo przedłożyć potwierdzenie o przynależności do kasy chorych (Die Versicherungsbescheinigung der Krankenkasse zur Vorlage bei der Hochschule) i tym samym o ustawowym ubezpieczeniu zdrowotnym w momencie zapisania na studia (Immatrikulation). Studenci w Niemczech płacą niższą składkę na ubezpieczenie zdrowotne, która wynosi aktualnie około 72,17 € miesięcznie i jest najtańszą alternatywą. Dojczland.info współpracuje z jedną z najlepszych ubezpieczalni zdrowotnych w Niemczech, Techniker Krankenkasse. Aby korzystać z taryfy studenckiej należy przedłożyć w kasie chorych i potem przedkładać co semester zaświadczenie o statusie studenta (Immatrikulationsbescheinigung). Dowiedzcie się więcej:

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne w Niemczech

Podstawowe skróty dotyczące rodzajów studiów w Niemczech

Wraz z ujednoliceniem programów studiów na obszarze Unii Europejskiej, również w Niemczech zrezygnowano ze studiów jednostopniowych (Magister- und Diplomstudiengänge) na rzecz studiów trzystopniowych (Bachelor, Master, Doctoral Study PhD). W związku z tym wyróżniamy następujące rodzaje studiów:

  • Bachelor of Arts (MA) – licencjat z kierunków humanistycznych
  • Bachelor of Science (BSc)– licencjat z kierunków ścisłych
  • Bachelor of Engineering (B.Eng.) – licencjat z tytułem inżyniera
  • Bachelor of Laws (LL.B.) – licencjat na kierunku prawno-ekonomicznym, nieuprawniający do podejścia do egzaminu państwowego
  • Master of Arts (MA) – magister z przedmiotów humanistycznych
  • Master of Science (MSc) – magister z przedmiotów ścisłych
  • Master of Engineering (M.Eng.)– magister dla inżynierów
  • Master of Laws (LL.M.) – magister na kierunku prawno-ekonomicznym, nieuprawniający do podejścia do egzaminu państwowego
  • Doktor (Ph.D.) – Doctor of Philosophy

Oprócz tego w Niemczech istnieją także kierunki, które kończą się egzaminami państwowymi, czyli Staatsexamen lub Staatsprüfung. Należą do nich kierunki nauczycielskie (Die Erste und die Zweite Staatsprüfung für das Lehramt), prawnicze ( Das Erste und das Zweite Staatsexamen) i medycyna (Das Erste und das Zweite Staatsexamen).

Stypendium w Niemczech

Każdy student może starać się o przyznanie stypendium. Jeśli chcemy się starać o otrzymanie stypendium na studia w Niemczech, możemy się zwrócić o pomoc do DAAD (Deutscher Akademischer Austauschdienst, czyli do Niemieckiej Centralnej Wymiany Akademickiej). Wysokość stypendium zależy od różnych kryteriów, takich osobista sytuacja finansowa, osiągnięcia naukowe, znajomość językowa, etc. Ważny jest oprócz tego także kierunek. W przypadku spełnienia wymogów, można otrzymać stypendium generalnie na każdym kierunku. Szczegółowych informacji na ten temat można zaczerpnąć na stronie centrali:

https://www.daad.de/de/

W Niemczech istnieją też różne fundacje przyznające stypendia. Warunkiem przyznania stypendium są m.in. zaangażowanie polityczne i społeczne, specjalne uzdolnienia oraz bardzo dobre oceny.

Fundacje przyznające stypendia:

Nieoprocentowana pożyczka studencka BAföG?

BAföG to nieoprocentowana pożyczka studencka, która zgodnie z (§ 8 BAföG) przysługuje również studentom z zagranicy. Upoważnieni do złożenia wniosku o przyznanie BAföG są:

  • Obywatele państw Unii Europejskiej,
  • Migrantki, migranci i uciekinierzy posiadający prawo do pobytu na terenie Niemiec

Od semestru zimowego 2019/20 maksymalna wysokość miesięcznej wypłaty wynosi 853 euro. BAföG jest spłacany w miesięcznych ratach minimalnych w wysokości 130 euro do maksymalnej kwoty w wysokości 10.000 euro. Spłata BAföG rozpoczyna się po pięciu latach od ukończenia studiów, a informacje o tym, jak i kiedy należy spłacić pożyczkę, otrzymuje się pocztą przynajmniej rok przed rozpoczęciem terminu spłacania. W sytuacjach wyjątkowych (np. bezrobocie), termin spłaty może zostać wydłużony lub mogą zostać zarządzone niższe raty.

Szczegóły na ten temat tutaj: BAföG, czyli wszystko co musicie wiedzieć o pożyczce dla uczących się w Niemczech!

Pieniądze dla studentów: Begrüßungsgeld

W Niemczech istnieje również coś takiego jak Begrüßungsgeld, czyli pieniądze oferowane studentom „przyjezdnym”. Więcej na ten temat przeczytacie w naszym artykule na ten temat: Pieniądze dla studentów: Begrüßungsgeld

Studia w Niemczech na odległość?

Bardzo popularne w Niemczech są kursy dokształcające oraz studia na odległość. Jest to idealne rozwiązanie dla osób pracujących, które nie mają czasu jeździć na zajęcia do uczelni. Wykłady mają miejsce online, a materiały do nauki przesyłane są pocztą albo mailem. Poniżej przedstawiamy kilka niemieckich placówek, które oferują tego typu studia oraz kursy dokształcające. Na ich stronach możecie zamówić bezpłatnie katalogi, które zawierają informacje o wszystkich programach nauczania oferowanych przez wybraną placówkę:

1. ILS – Institut für Lernsysteme

  • ILS to jedna z najbardziej znanych placówek szkoleniowych w Niemczech
  • ILS oferuje szeroką paletę kursów dokształcających, np. 12-miesięczny kurs na opiekuna/-ki osób starszych (szukaj na stronie pod literką A… – Altenbetreuung), język niemiecki w zawodzie (Deutsch im Beruf), programista (Geprüfte/r Programmierer/in (ILS) – Schwerpunkt Java), kosmetyczka (Geprüfte/r Kosmetiker/in) i wiele innych (patrz link do strony powyżej)
  • Bezpłatna infolinia
  • Każdy kurs można wypróbować przez 4 tygodnie za darmo
  • Ponad 75.000 kursantów rocznie

2. Fernakademie für Erwachsenenbildung – Das Fernstudium mit mehr Service!

• Podobnie jak ILS również Fernakademie oferuje szeroką paletę kursów dokształcających, np. opiekunka (Fernkurs Betreuungskraft gemäß §87b an der Fernakademie-Klett), trener fitness (Fernkurs Fitnesscoach an der Fernakademie-Klett) i wiele innych (patrz link do strony powyżej)
• Bezpłatna infolinia
• 4 tygodniowy bezpłatny okres próbny
• Miesięczny okres wypowiedzenia każdego kursu
• Ponad 6.000 kursantów rocznie

3. Euro-FH – Europäische Fernhochschule Hamburg

  • EURO-FH to placówka, która umożliwia zdobycie tytułu uczelni wyższej (inżynier, licencjat, magister, MBA)
  • Uczelnia posiada liczne akredytacje oraz współpracuje z uczelniami w Polsce, Chinach, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii i USA
  • Uczelnia oferuje wykłady online oraz materiały przesyłane pocztą elektroniczną
  • Wykłady mają miejsce dwa razy w tygodniu (wieczorami) lub w soboty i można wziąć w nich udział przez internet nie wychodząc z domu
  • Ponad 5.000 studentów rocznie

Zdjęcie, oceny z egzaminów maturalnych, stan cywilny: Co powinno znaleźć się w CV, a co nie?

Admin
-
0
Zdjęcie, oceny z egzaminów maturalnych, stan cywilny: Co powinno znaleźć się w CV, a co nie?

Czy w CV powinno znaleźć się zdjęcie osoby ubiegającej się o pracę? Czy przyszły pracodawca naprawdę musi znać oceny uzyskane przez kandydata na egzaminach maturalnych? Profesjonalnie wyglądające CV jest kluczem do sukcesu w poszukiwaniu pracy. Aby Wasze podanie nie trafiło prosto do niszczarki, warto mieć na uwadze kilka rzeczy.

Jeśli szukacie nowej pracy, Wasi potencjalni przyszli pracodawcy w pierwszej kolejności zobaczą Waszą aplikację – oby nie znalazły się w niej błędy, o których mowa w dalszej części artykułu. Choć prawdą jest, że preferencje firm odnośnie wyglądu i treści CV są różne, istnieje kilka ważnych punktów, które należy wziąć pod uwagę podczas sporządzania tego dokumentu, a są nimi szczerość, prostota i przekaz.

Zrezygnujcie z nietypowego designu

Jeśli nie aplikujecie na stanowisko grafika, firmie nie zależy na tym, byście byli ekspertami w programie InDesign. Zadbajcie raczej o prostotę i o to, by Wasz życiorys był czytelny.

Jeśli chodzi o czcionkę, możecie używać klasyków takich jak Arial, unikajcie „zabawnych” czcionek jak Comic Sans. Poza tym bezwzględnie zawsze trzymajcie się jednej czcionki.

Zatrzymajcie informacje osobiste dla siebie

Obecnie pytanie na rozmowie kwalifikacyjnej o stan cywilny czy chęć posiadania dzieci jest niezgodne z prawem, więc nie wspominajcie też o tym w swoim CV. Nie zamieszczajcie informacji o takich danych osobowych, które nie są ważne lub nie powinny interesować przyszłego pracodawcy.

Chodzi o Wasz stan cywilny, wyznanie, ulubione hobby, kurort, w którym chętnie spędzacie wakacje, to, czy macie rodzeństwo, a nawet Wasz adres. W dobie poczty elektronicznej podawanie takich informacji jest nie tylko zbędne, ale także niebezpieczne.

Ograniczcie się do jednego lub dwóch sposobów kontaktu

Pamiętajcie, że osoba czytająca Wasze CV w ciągu godziny przeczyta jeszcze 200 kolejnych aplikacji. Rzecz w tym, aby jej to ułatwić. Choćby umieszczenie dwóch numerów telefonów może rozpraszać uwagę. Najlepiej jest podać jeden numer telefonu i tylko jeden adres e-mail. Niech to będzie ten przeznaczony do spraw zawodowych, a nie ten, którego używacie na potrzeby zakupów w sklepach internetowych i na który przychodzi mnóstwo spamu.

Zachowajcie dla siebie informacje o swojej aktywności w mediach społecznościowych

Nie powinniście chwalić się swoimi 635 followersami na Instagramie. Zwłaszcza, jeśli są na nim umieszczone zdjęcia, na których imprezujecie lub jecie gigantycznego hamburgera.

Zdjęcie nie jest niezbędne

To jest życiorys, a nie prezentacja PowerPoint, która ma na celu przedstawienie w szczegółach tego, w jaki sposób pomogliście swojej firmie osiągnąć jej cele biznesowe na rok 2018. Prostota dokumentu pozwoli Wam powiedzieć o sobie o wiele więcej. I nie musicie w tym celu pokazywać swojej twarzy. Tak, wiemy, że pięć lat temu każdy mówił Wam coś innego, ale w międzyczasie te standardy uległy zmianie.

Trzymajcie się prawdy

Niesamowicie łatwo zauważyć, czy ktoś kłamał w swoim życiorysie. Przykładowo to, czy kandydat jest byłym dyrektorem generalnym firmy, do której aplikuje, laureatem Nagrody Nobla czy studentem fikcyjnej uczelni raczej nietrudno zweryfikować.

Unikajcie używania słowa „ja”

Jest to subtelna różnica, ale dobrze jest napisać tekst w formie bezosobowej. Po prostu lepiej przedstawić się jako „opiekun klienta z dużym doświadczeniem w programie Mengano” niż napisać „Jestem opiekunem klienta od dziesięciu lat i bardzo dobrze znam się na programie Mengano”. Mówiąc krótko: unikajcie pisania na swój temat w pierwszej osobie.

Rozważnie podkreślajcie swoje „kwalifikacje”

Wszyscy Wasi znajomi wiedzą, że kiedy mieliście 16 lat, byliście bardzo dumni z tego, że staliście się najpopularniejszymi opiekunami psów na całej ulicy i że nawet dostaliście zamówienia z innych dzielnic. Ale włączenie tego faktu do Waszego CV nie świadczy o Waszej inicjatywie i przedsiębiorczości, ale o braku umiejętności filtrowania informacji.

Wstrzymajcie się z ujawnianiem swoich oczekiwań płacowych do czasu osobistej rozmowy kwalifikacyjnej

Wysyłanie dokumentu, w którym jest mowa o tym, ile obecnie zarabiacie i ile chcielibyście zarabiać w nowej pracy jest niebezpieczne. Kiedy przyjdziecie na rozmowę kwalifikacyjną, będziecie mieli wystarczająco dużo czasu, aby na spokojnie omówić tę kwestię.

Uważajcie na słownictwo

Terminy specjalistyczne, slang i słowa zapożyczone z języka angielskiego sprawdzają się w określonych okolicznościach. Jednak przygotowywanie swojego życiorysu do nich nie należy.

Tekst, który jest zbyt długi, wydaje się mało przejrzysty

Jeśli musicie zmienić odstępy między wierszami na 0,5, aby zmieścić na jednej stronie szczegóły dotyczące pracy w każdej z firm, w której byliście dotąd zatrudnieni, to macie problem. Nikt nie przeczyta całego tekstu, w najlepszym wypadku jedynie pobieżnie go przejrzy – i oby zapamiętał przy tym nie tylko nazwę firmy, w której odbyliście staż w 2002 roku.

Unikajcie zbyt wielu wylistowań

Tak, punktory mogą być dobrą opcją, aby nie dopuścić do sytuacji opisanej w akapicie powyżej. Ale nie można przesadzać z ich ilością.

Przerwa w zatrudnieniu

W niektórych krajach firmy uważają, że to wspaniałe, że ktoś wziął rok wolnego, aby podróżować lub poświęcić się opiece nad dziećmi, inne są odmiennego zdania. Niektórzy pracodawcy postrzegają rok wolny od pracy jedynie jako brak zaangażowania i chęć prowadzenia szalonego życia. Po prostu o tym nie wspominajcie.

Możecie spokojnie zrezygnować z podawania ocen uzyskanych podczas egzaminów maturalnych

Dzięki świetnym wynikom z matury zapewne urządzono Wam huczne przyjęcie, dostaliście się na studia i otrzymaliście kopertę od babci. Ale uwierzcie nam, niczego więcej Wam to nie zapewni.

Referencje sprzed lat rzadko mają znaczenie

Tak jak nie powinniście wspominać o swojej pracy w charakterze opiekuna psów, tak nikt nie jest zainteresowany tym, że w 1995 roku pracowaliście przez kilka miesięcy w jakimś przedsiębiorstwie. O ile kandydat nie może pochwalić się tym, że był wówczas dyrektorem generalnym spółki Amazon, doświadczenia nabyte w ostatnich latach prawdopodobnie powiedzą o nim o wiele więcej.

1...215216217...248Strona 216 z 248