Legitymacja dla osób niepełnosprawnych w Niemczech – również z powodu chorób przewlekłych!

W Niemczech prawie osiem milionów ludzi jest uznanych za osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności i tym samym posiada legitymację osoby niepełnosprawnej. Wbrew powszechnym przekonaniom na temat osób niepełnosprawnych, większość z nich jest w pełni zdolna do pracy i aktywna zawodowo. To, z czego wielu nie zdaje sobie sprawy, to fakt, że różne przewlekłe choroby, takie jak cukrzyca, astma i reumatyzm, mogą być uznane za niepełnosprawność. Korzyści z tego płynące mogą ułatwić życie wielu osobom mieszkającym w Niemczech.

Legitymacja dla osób niepełnosprawnych w Niemczech – również w przypadku chorób przewlekłych!

Według stowarzyszenia Sozialverband VdK, ponad jedna trzecia wszystkich ludzi w Niemczech cierpi na przewlekłe choroby. To, kiedy choroba jest uważana za przewlekłą, jest kwestią sporną w środowisku medycznym. Federalna komisja kas chorych i lekarzy (niem. Gemeinsamer Bundesausschuss von Kassen und Ärzten) ustaliła jednak definicję, z której wynika, że każdy, kto przynajmniej raz na kwartał wymaga leczenia z powodu tego samego schorzenia, jest uważany za przewlekle chorego. Każdy, kto cierpi na przewlekłą chorobę, może ubiegać się o legitymację osoby niepełnosprawnej i w ten sposób korzystać z przysługujących takim ludziom ulg i wsparcia.

Za przewlekłe można uznać między innymi następujące choroby:

  • cukrzyca
  • reumatyzm
  • astma
  • choroby układu krążenia
  • stwardnienie rozsiane
  • bóle kręgosłupa
  • nowotwory
  • skutki udaru mózgu
  • migrena
  • depresja i zaburzenia lękowe

Decydującym czynnikiem przy składaniu wniosku o wydanie orzeczenia o poważnej niepełnosprawności jest stopień niepełnosprawności (niem. Grad der Behinderung, GdB), który jest określany przez lekarza na wniosek pacjenta. Jeżeli GdB wynosi 50 lub więcej, jest się uznawanym za osobę o znacznym stopniu niepełnosprawności i w związku z tym można otrzymać legitymację osoby niepełnosprawnej (niem. Schwerbehindertenausweis). Najniższy stopień niepełnosprawności wynosi 20, najwyższy 100. Według VdK, silna migrena, która powtarza się co kilka dni i tym samym ma duży wpływ na życie codzienne, może uzasadniać GdB równy 50. Po ustaleniu stopnia niepełnosprawności składa się we właściwym urzędzie (Versorgungsamt) wniosek o wydanie legitymacji osoby niepełnosprawnej.

Osoby, które nie mogą już pracować, otrzymują rentę z tytułu niezdolności do pracy

Każdy, kto z powodu długotrwałej choroby jest częściowo lub całkowicie niezdolny do pracy, może otrzymać rentę z tytułu niezdolności do pracy (niem. Erwerbsminderungsrente). Trzeba przy tym spełnić bardzo wysokie wymagania, ponieważ renta z tytułu niezdolności do pracy zastępuje dochód. Ponadto, warunkiem, jaki trzeba spełnić, jest to, że nie osiągnęło się jeszcze wieku emerytalnego. Zanim zostanie przyznana renta z tytułu niezdolności do pracy, osoby, które chcą się o nią ubiegać, muszą przejść różne zabiegi rehabilitacyjne.

Arbeitsunfähigkeit, Berufsunfähigkeit, Erwerbsunfähigkeit – jaka jest różnica między tymi pojęciami?

Nie każda osoba niezdolna do pracy jest zarazem niezdolna do wykonywania zawodu. W przypadku, gdy pracownik zamierza skorzystać ze świadczeń gwarantowanych w polisie ubezpieczenia o niezdolności do wykonywania zawodu. Różnice pomiędzy niezdolnością do pracy, niezdolnością do wykonywania zawodu a niezdolnością do pracy zarobkowej są znaczne. Poprawne rozumienie tych trzech pojęć pozwoli na uniknięcie wielu problemów natury prawnej.

Niezdolność do pracy (Arbeitsunfähigkeit)

Jako osobę niezdolna do pracy definiuje się pracownika, który na skutek diagnozy medycznej tymczasowo nie jest w stanie swoich obowiązków wynikających z umowy o pracę. Oznacza to, że niezdolność do pracy występuje wtedy, gdy pracownik jest na zwolnieniu chorobowym.

Niezdolność do wykonywania zawodu (Berufsunfähigkeit)

Gdy z powodu choroby, na skutek uszkodzenia ciała lub w ze względu na nietypową dla wieku utratę sił witalnych pracownik nie jest wstanie wykonywać swojego wyuczonego lub dotychczasowego zawodu całkowicie lub częściowo w taki sposób, jak przed wystąpieniem uszczerbku na zdrowiu, jest on całkowicie lub częściowo niezdolny do wykonywania zawodu. W tym przypadku jest istotne, że niezdolność do wykonywania zawodu nie jest tymczasowa, lecz wystąpi prawdopodobnie na czas nieokreślony.

Niezdolność do pracy zarobkowej (Erwerbsunfähigkeit)

Pracownik, który nie jest w stanie wykonywać jakiejkolwiek czynności zawodowej, uznawany jest za osobę niezdolną do pracy zarobkowej.

Świadczenia wynikające z ubezpieczenia z tytułu niezdolności do wykonywania zawodu w Niemczech

Zasadniczo z tytułu ubezpieczenia od niezdolności do wykonywania zawodu jest wypłacana miesięczna renta od momentu stwierdzenia niezdolności do wykonywania zawodu (Berufsunfähigkeit), a nie od momentu stwierdzenia niezdolności do pracy (Arbeitsunfähigkeit). Niektórzy agenci ubezpieczeniowi reklamują nawet swoje polisy obiecując świadczenia rentowe już w przypadku tymczasowej niezdolności do pracy lub ze względu na typową dla wieku utratę sił witalnych. Ale uwaga: te kuszące obietnice są związane z przeważnie z licznymi wymogami i warunkami. Zaleca się tutaj uważne przeczytanie całości polisy, a szczególnie jej części ujętych drobnym drukiem.

Wskazówka: Ubezpieczenie z tytułu niezdolności do wykonywania zawodu powinno oferować ochronę

Osoby, które po raz pierwszy są skonfrontowane z wymogami różnych polis ubezpieczeniowych, odczuwają swego rodzaju zagubienie w gąszczu różnych ofert. Najważniejsze w takich przypadkach jest porównanie dostępnych na rynku ubezpieczeń oraz uwzględnienie własnej sytuacji rodzinno-zawodowej. Przede wszystkim nie należy zapomnieć jednego: ubezpieczenie od niezdolności do wykonywania zawodu ma chronić przed konsekwencjami z tego wynikającymi!

Na tej stronie możecie wypełnić formularz z zapytaniem o tego typu ubezpieczenie, aby otrzymać zestawienie różnych ofert (za darmo i bez zobowiązań): Ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy w Niemczech.

Nie masz na kaucję w Niemczech? Oto jak wynajmiesz mieszkanie bez konieczności płacenia jej w całości!

Niemieckie prawo nie narzuca najemcy obowiązku uiszczenia kaucji za mieszkanie. Ten może jednak wynikać z umowy najmu. Bardzo często wynajmujący żadąją poręczenia w gotówce. Niestety nie każdy jest w stanie ponieść kosztów kaucji, które nierzadko są stosunkowo wysokie. Na szczęście istnieje kilka możliwości na uniknięcie płacenia kaucji za mieszkanie w gotówce.

Co zrobić, aby nie płacić kaucji za mieszkanie w Niemczech w gotówce?

Kaucja za mieszkanie w Niemczech może zostać zrealizowana na kilka sposobów. Obok uiszczenia zapłaty gotówką, można ją jeszcze sfinansować poprzez zastaw (Verpfändung), poręczenie (Bürgschaft), cesję w celu zabezpieczenia wierzytelności (Sicherungsabtretung) czy ubezpieczenie przedmiotu najmu (Mietkautionsversicherung). Najemca nie musi się przy tym ograniczać wyłącznie co do jednej z powyższych możliwości, lecz wybrać kilka z nich równolegle. Należy pamiętać, iż kaucja nie może być wyższa niż równowartość trzech czynszy bez kosztów ogrzewania, niem. „Kaltmiete” (patrz § 551 ustęp 1 BGB – kodeks cywilny). Więcej o kaucji w Niemczech przeczytacie tutaj: Kaucja w Niemczech – 8 najważniejszych pytań i odpowiedzi!.

Możliwe sposoby sfinansowania kaucji w Niemczech w szczegółach

Poniżej przedstawiamy poszczególne możliwości sfinansowania kaucji w Niemczech:

  • Zapłata gotówką

Najczęstszą metodą uiszczenia kaucji jest zapłata za nią gotówką, czyli tak zwana „kaucja w gotówce”, niem. die Barkaution. Najemca może przekazać pieniądze w gotówce lub przelewem. Wynajmujący jest natomiast zobowiązany do ulokowania tych pieniędzy na procent (patrz § 551 usęp 3 BGB).

  • Zastaw

Kolejną metodą uiszczenia kaucji w Niemczech może być zastaw. Najemcy zastawiają z reguły środki na lokatach oszczędnościowych (Sparvertrag). Naturalnie można zastawić również inne przedmioty, jak na przykład samochód albo umowę oszczędnościowo-budowlaną (Bausparvertrag).

  • Ubezpieczenie przedmiotu najmu

Ubezpieczenie przedmiotu najmu ma na celu zabezpieczenie roszczeń wynikających z umowy najmu. Umowa ta zawierana jest pomiędzy najemcą oraz firmą ubezpieczeniową. Jako potwierdzenie istnienia zabezpieczenia umowy najmu, najemca może przedłożyć polisę wydaną przez ubezpieczyciela.

  • Cesja w celu zabezpieczenia wierzytelności

Najemca może w ramach zabezpieczenia odstąpić wynajmującemu roszczenia, które należą się mu od osób trzecich.

  • Poręczenie kaucji w Niemczech

W ramach poręczenia osoby trzecie zobowiązują się do wyrównania ewentualnych zobowiązań najemcy wynikających z umowy najmu. Poręczycielem może zostać zarówno członek rodziny, jak i instytucja kredytowa. Aktualnie w internecie można znaleźć portale, które oferują zawarcie poręczenia online. Dzięki temu można je załatwić stosunkowo szybko i bezproblemowo. Jednym z największych portali oferujących poręczenie przez internet jest w Niemczech Kautionsfrei.de.

Do kogo skierowana jest oferta Kautionsfrei.de?

Oferta Kautionsfrei.de skierowana jest zasadniczo do dwóch grup klientów:

  • Osób, które są w trakcie szukania nowego mieszkania i chcą zarezerwować poręczenie kaucji na poczet przyszłego mieszkania (wniosek można zapisać na okres do jednego miesiąca):

Wniosek o rezerwację poręczenia na poczet przyszłego mieszkania

  • Osób, które znalazły już mieszkanie i chcą otrzymać poręczenie do przedłożenia wynajmującemu, bez konieczności płacenia kaucji w całości:

Wniosek o poręczenie kaucji w celu przedłożenia poręczenia wynajmującemu

Ile kosztuje poręczenie udzielane przez Kautionsfrei.de?

Koszt poręczenia jest obliczany procentowo w zależności od wysokości kaucji i wynosi 4,75 procent jej kwoty. Oznacza to, że dla kaucji w wysokości 1500 euro, gwarancja depozytu z kautionsfrei.de wyniesie 6,88 euro miesięcznie (pobierane jako składka z Waszego konta) – jeśli wybierzecie płatność miesięczną (82,56 euro rocznie). Jeśli wybierzecie płatność miesięczną, opłata wyniesie 5,87 euro miesięcznie (70,50 euro rocznie).

Jak mogę zrezygnować z oferty?

Z oferty Kautionsfrei.de można zrezygnować w każdym momencie, bez uprzedzenia i bez podania przyczyn. W tym celu wystarczy odesłać do Kautionsfrei.de podpisane przez wynajmującego poręczenie, a otrzymacie od Kautionsfrei.de zestawienie dotychczas zapłaconych składek. Okres dstąpienia od umowy wynosi 14 dni.

Pod następującym linkiem można zamówić za darmo kopertę, w której będziecie mogli przesłać do Kautionsfrei poręczenie, które otrzymacie z powrotem od wynajmującego: kautionsfrei.de/kuendigen.

Oferty innych firm

Oprócz Kautionsfrei w Niemczech dostępne są również oferty innych firm. Aby skorzystać z poniższej porównywarki należy wpisać następujące dane: Mietkaution (wysokość kaucji), Laufzeit (orientacyjny okres najmu), Verwendungszweck (w jakim celu będziemy korzystać z wynajmowanych pomieszczeń), Mieterschutz (dodatkowe ubezpieczenie dla najemców).

Oto ile miesięcznie zarabia osoba bogata w Niemczech!

Analiza przeprowadzona przez Federalne Ministerstwo Finansów w Niemczech ujawnia sytuację płacową Niemców. Można się z niej dowiedzieć ile trzeba mieć pieniędzy, żeby być zaliczabym do grupy najbogatszych osób w Niemczech lub w przypadku jakich zarobków zalicza się do grupy osób zarabiających przeciętnie.

Generalnie rzecz biorąc, osoba jest uważana za bogatą, jeśli zarabia co najmniej trzykrotność średniej zarobków (mediany).

Ile trzeba zarabiać w Niemczech, żeby być bogatym?

Do najbogatszych osób w Niemczech zalicza się osoby o dochodach przekraczających 23 277 euro brutto miesięcznie. Należą oni do jednego procenta najlepiej zarabiających i odprowadzają prawie jedną czwartą (24%) podatku dochodowego w Niemczech. Takimi zarobkami może się przykładowo pochwalić osoba na stanowisku dyrektora generalnego.

Kolejną grupę osób stanowią osoby bogate, czyli takie, które zarabiają co najmniej 8 359 euro brutto miesięcznie. Osoby te stanowią mniej więcej 10 procent społeczeństwa i odprowadzają ponad połowa (57,2%) podatku dochodowego w Niemczech. Takimi zarobkami może się pochwalić przykładowo ordynator, prawnik albo czołowy polityk.

Osoby bardzo dobrze zarabiające, to takie które zarabiają od 5 859 do 8 358 euro brutto miesięcznie. Na takie zarobki może liczyć przykładowo lekarz, chemik, ekspert IT, czy profesor.

Osoby o wyższych dochodach, to osoby zarabiające między 4071 euro a 5858 euro brutto miesięcznie, takie jak architekci i nauczyciele.

Osoby o normalnych dochodach zarabiają między 3314 a 4070 euro brutto miesięcznie. Przykładowe zawody: pracownik banku, nauczyciel, policjant, maszynista.

Osoby o średnich dochodach zarabiają od 2378 do 3313 euro brutto miesięcznie. Przykładowe zawody: kierowca autobusu, stewardesa, kasjer, opiekun.

Około 30 procent pracowników w Niemczech to osoby o niskich dochodach. Obejmuje to również stażystów i studentów. Z reguły płacą oni niewielkie podatki lub nie płacą ich wcale. W rezultacie ich udział w całkowitym podatku dochodowym jest również niski i wynosi mniej niż jeden procent.

źródło: bild.de

Zwolnienie lekarskie w Niemczech – kiedy i jak poinformować pracodawcę? Przydatne zwroty po niemiecku!

Pracownicy w Niemczech są zobowiązani do niezwłocznego poinformowania pracodawcy o niezdolności do pracy oraz dostarczenia zaświadczenia lekarskiego najpóźniej do czwartego dnia choroby. Niektórzy pracodawcy mogą go jednać wymagać już pierwszego dnia. Niedopełnienie tych obowiązków może skutkować utratą prawa do wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego. Poniższy artykuł omawia szczegółowe procedury i wymagania związane ze zwolnieniem lekarskim w Niemczech, oferując również przydatne zwroty w języku niemieckim.

Zwolnienie lekarskie w Niemczech – kiedy należy poinformować pracodawcę?

Zwolnienie lekarskie w Niemczech, znane również jako „gelber Schein”, zapewnia pracownikom ciągłość wypłaty wynagrodzenia w przypadku choroby. W związku z tym należy zadbać o to, aby w razie choroby niezwłocznie powiadomić o tym przełożonego i na czas przedłożyć zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy. Zgodnie z ustawą musi to nastąpić najpóźniej w czwartym dniu choroby. Ale uwaga: czas na dostarczenie zaświadczenia o niezdolności do pracy może być ustalany indywidualnie przez pracodawcę. Niektórzy pracodawcy wymagają przedstawienia zwolnienia lekarskiego już w pierwszym lub drugim dniu choroby – informacje na ten temat można znaleźć w umowie o pracę lub układzie zbiorowym.

Niestety wielu pracowników w Niemczech żyje w błędnym przekonaniu, że przy obliczaniu terminu na dostarczenie pracodawcy zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy liczą się tylko dni robocze, podczas gdy w rzeczywistości trzeba wziąć pod uwagę dni kalendarzowe. Jeśli więc zachorujecie przed weekendem, przy obliczaniu tego terminu musicie uwzględnić sobotę i niedzielę. Podobnie jest w przypadku świąt będących dniami ustawowo wolnymi od pracy.

Co zrobić jednak w sytuacji, gdy termin na dostarczenie zaświadczenia lekarskiego przypada w weekend? Jeśli na przykład nie będzie Was w pracy w środę, czwartek i piątek, teoretycznie w sobotę powinniście przedstawić pracodawcy zwolnienie lekarskie. W tym przypadku wystarczy przedłożyć zaświadczenie w najbliższy poniedziałek, ponieważ tego typu dokumenty należy dostarczać w Niemczech tylko w dni robocze.

Czy pracodawca może zażądać dostarczenia zwolnienia już pierwszego dnia choroby?

Jeśli istnieje podejrzenie, że pracobiorca nadużywa zwolnień lekarskich lub zwolnienie lekarskie nie jest wystawione zgodnie z prawem, pracodawca w Niemczech ma prawo żądać przedłożenia zwolnienia już w pierwszym dniu choroby. Niedostosowanie się do życzenia pracodawcy może skutkować upomnieniem lub nawet zwolnieniem z pracy.

Jakie mogą być konsekwencje spóźnionego poinformowania pracodawcy o chorobie?

Naruszenie obowiązku poinformowania pracodawcy o chorobie (Meldepflicht) może mieć dla pracownika w Niemczech poważne konsekwencje. W przypadku, gdy pracownik nie udokumentuje niezdolności do pracy, może stracić prawo do kontynuacji wypłaty pensji przez pracodawcę (Entgeltfortzahlung) lub do zasiłku chorobowego (Krankengeld). Pracodawca może go upomnieć (Abmahnung), a przypadku ponownego naruszenia obowiązku zgłoszenia może on zostać zwolniony z pracy. W szczególnych przypadkach może nawet dojść do nadzwyczajnego wypowiedzenia ze skutkiem natychmiastowym.

Jak poinformować pracodawcę o chorobie? Pomocne zwroty po niemiecku!

Najlepiej jest skontaktować się z pracodawcą, kierownikiem zespołu lub kierownikiem zmiany tak wcześnie, jak to możliwe, jeśli nie czujecie się dobrze. Jeśli to możliwe jeszcze przed godzinami pracy. Klasycznym i najbezpieczniejszym sposobem jest kontakt telefoniczny. Jeśli macie na linii osobę odpowiedzialną, możecie przekazać najważniejsze informacje. Rozmowa może wyglądać następująco:

„Guten Morgen, Herr/Frau AG. Hier ist Anna. Leider geht es mir nicht gut und ich bleibe heute Zuhause. Wenn es mir morgen nicht besser geht, melde ich mich.“ („Dzień dobry, Panie/Pani AG. Tu Anna. Niestety nie czuję się dobrze i zostaję dziś w domu. Jeśli jutro nie poczuję się lepiej, odezwę się”.)

Ponieważ zwolnienie lekarskie należy dostarczyć najpóźniej po trzech dniach nieobecności, kolejna rozmowa z pracodawcą mogłaby wyglądać następująco:

„Guten Morgen, Herr/Frau AG. Hier ist Anna. Mir geht es leider immer noch nicht besser. Ich gehe heute Vormittag zum Arzt und melde mich danach noch einmal.“ („Dzień dobry, Panie/Pani AG. Tu Anna. Niestety nadal nie czuję się lepiej. Idę dziś przed południem do lekarza i potem się jeszcze raz odezwę”.)

Oprócz telefonu, wiele firm oferuje również możliwość zgłaszania choroby przez e-mail, SMS lub WhatsApp. Natomiast nie powinniście zgłaszać się w tej sprawie do swojego przełożonego lub pracodawcy za pośrednictwem czatu grupowego. Lepszy jest bezpośredni kontakt. Może on wyglądać następująco:

„Guten Morgen Frau/Herr XY, leider bin ich heute krank/fühle ich mich nicht gut und kann nicht zur Arbeit kommen. Ich habe um 10 Uhr einen Arzttermin und melde mich, sobald ich weiß, wie lange ich krankgeschrieben sein werde. Mit freundlichen Grüßen XY“. („Dzień dobry Pani/Panie XY, niestety jestem dziś chory/nie czuję się dobrze i nie mogę przyjść do pracy. Mam wizytę u lekarza o 10 rano i dam znać, jak tylko dowiem się, jak długo będę na zwolnieniu. Z poważaniem, XY”.)

Czy będąc na zwolnieniu lekarskim w Niemczech można wcześniej wrócić do pracy?

Osoby, które przebywają na zwolnieniu lekarskim, ale wyzdrowieją przed upływem terminu ważności zaświadczenia o niezdolności do pracy, mogą wcześniej wrócić do pracy. I nie wymaga to uzyskania „zaświadczenia lekarskiego o zdolności do pracy”, jak sądzą niektórzy – nie ma czegoś takiego.

Co więcej, pracownik wręcz musi wrócić do pracy jeśli wcześniej wyzdrowieje – nawet jeżeli zwolnienie lekarskie jest nadal ważne. Zaświadczenie o niezdolności do pracy wskazuje jedynie przewidywany czas trwania niezdolności do pracy. Jeśli w rzeczywistości trwa ona krócej, wówczas liczy się stan faktyczny i pracownik jest zobowiązany do wcześniejszego powrotu do pracy.

Czy o zwolnieniu lekarskim należy informować w Niemczech kasę chorych?

Jeszcze kilka lat temu pracownik był zobowiązany do wysłania kasie chorych dodatkowy egzemplarz otrzymanego zwolnienia lekarskiego zawierający kod jednostki chorobowej. Jednakże od października 2021 wprowadzono elektroniczne zwolnienie lekarskie, w związku z czym obowiązek informania kasy chorych przestał w Niemczech istnieć.

Czy zwolnienie lekarskie z Polski jest ważne w Niemczech?

Zwolnienie L4, które zostało wystawione w Polsce jest również ważne w Niemczech. Jednakże zaświadczenie o chorobie powinno zostać napisane przez lekarza na drukach ZUS-ZLA. W przypadku pobytu w Polsce powinno się niezwłocznie poinformować niemieckiego pracodawcę o swojej chorobie, następnie maksymalnie do trzech dni należy dostarczyć zwolnienie.

Czy będąc na zwolnieniu lekarskim w Niemczech można robić zakupy, pójść do klubu fitness lub do teatru?

„Niezdolność do pracy oznacza jedynie, że nie jest się w stanie wykonywać swojej pracy – a nie, że nie można już uczestniczyć w życiu” – wyjaśnia Tjark Menssen, szef działu prawnego w DGB Rechtsschutz.

W czasie zwolnienia lekarskiego pracownicy są jedynie zobowiązani do powstrzymania się od robienia czegokolwiek, co mogłoby utrudnić ich powrót do zdrowia. Jeśli więc ktoś pójdzie na zakupy lub do teatru, nie oznacza to wcale, że równie dobrze może już wrócić do pracy. Dlatego nie ma znaczenia, czy ktoś go zobaczy w takiej sytuacji – wyjaśnia Menssen.

Czy podczas chorobowego w Niemczech można wyjechać na urlop?

Z prawnego punktu widzenia urlop i niezdolność do pracy wzajemnie się wykluczają, ponieważ podczas niezdolności do pracy nie wykorzystuje się przysługujących pracownikowi dni urlopu. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku trzeba zrezygnować z zarezerwowanej wycieczki. Jako przykład można podać pobyt nad morzem, który może wręcz przyspieszyć proces powrotu do zdrowia w przypadku osób cierpiących na choroby skóry lub układu oddechowego.

Zaleca się jednak, aby przed udaniem się w podróż uzyskać zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych i poinformować o tym pracodawcę w celu uniknięcia nieporozumień. Jeśli jesteście niezdolni do pracy przez okres dłuższy niż sześć tygodni i otrzymujecie zasiłek chorobowy, powinniście uzyskać akceptację swojej kasy chorych. W przeciwnym razie wypłata zasiłku chorobowego może zostać zawieszona.

Czy pracodawca musi wiedzieć, co nam dolega?

Pracownik zasadniczo nie jest w Niemczech zobowiązany do informowania pracodawcy o rodzaju choroby. Co innego obowiązuje jednak, gdy pracodawca musi podjąć specjalne środki, aby chronić innych pracowników i klientów, na przykład w wypadku choroby zakaźnej.

WAŻNE! W przypadku pracy w gastronomii obowiązuje w Niemczech konieczność niezwłocznego zgłoszenia pracodawcy wszystkich chorób układu pokarmowego.

Czy podczas zwolnienia lekarskiego pracodawca może dzwonić do domu pracownika?

Pracodawca w Niemczech może zadzwonić do chorego pracownika, lecz to, czy odbierze on od niego telefon, jest jego decyzją. Tak wyjaśnia tę kwestię Johannes Schipp, prawnik z Gütersloh, specjalizujący się w prawie pracy.

Kto w Niemczech płaci wynagrodzenie w wypadku choroby?

Podczas choroby trwającej do sześciu tygodni, pracobiorcy w Niemczech przysługuje takie samo wynagrodzenie, jak podczas obecności w pracy. W wypadku choroby trwającej dłużej niż 6 tygodni, pracobiorcy również przysługuje wynagrodzenie, wynosi ono jednak 70 % średniej płacy netto (potocznie „do ręki”), które wypłaca kasa chorych przez maksymalnie 78 tygodni. Mowa wtedy o tzw. Krankengeld.

Obowiązek pozostania w domu podczas choroby

Obowiązek pozostania w domu zależy od choroby oraz jej przebiegu. Zasadniczo pracobiorca ma obowiązek czynić wszystko, co prowadzi do najszybszej rekonwalescencji i rychłego powrotu do pracy. Pozostanie w domu jest wskazane podczas przeziębienia lub grypy, jednakże nie ma nawet w tym przypadku zakazu krótkich spacerów lub spotkań ze znajomymi, jeżeli nie ma to negatywnego wpływu na przebieg choroby. Podczas depresji takie zachowanie jest nawet wskazane.

Czego pracobiorca na pewno robić nie może, jest podejmowanie się innych czynności zarobkowych podczas zwolnienia lekarskiego. Należy mieć na uwadze, iż pracodawca w Niemczech może wysłać kontrolę lekarską lub zlecić badanie lekarskie u lekarza firmowego, jeśli nastąpi z jego strony podejrzenie symulacji choroby przez pracownika!

Co jeśli zachoruję podczas urlopu?

Temu, kto podczas urlopu zachoruje, również przysługuje zwolnienie lekarskie. To, czy zaświadczenie zostało wydane podczas letnich wakacji w Grecji, w innych krajach europejskich, czy podczas safari przez lekarza w Namibii, nie ma znaczenia dla jego ważności. Wystarczy przesłać pracodawcy w Niemczech zwolnienie, a dni urlopowe na czas zwolnienia zostaną przywrócone z mocą wsteczną. „Najlepiej, jeśli pracownik bezpośrednio zeskanuje zwolnienie lekarskie i prześle je pracodawcy. Jednak nie ma takiego obowiązku na wakacjach” –mówi Achim Schunder, profesor prawa pracy na Uniwersytecie w Mannheim.

Czy w Niemczech można zostać zwolnionym z pracy będąc na zwolnieniu lekarskim?

„Co do zasady, oczywiście, pracodawca może zadzwonić” – mówi Johannes Schipp, prawnik z Gütersloh specjalizujący się w prawie pracy. Ale to, czy pracownik odbierze telefon, zależy tak naprawdę tylko od niego.

Przepisy nie regulują, o co pracodawca może zapytać pracownika przebywającego na zwolnieniu lekarskim. Schipp wyjaśnia, że pracodawca może zapytać o to, kiedy może się spodziewać powrotu pracownika. Ten nie musi mu jednak udzielać informacji na temat tego, co mu dolega.

Jeśli szef ma pytania dotyczące spraw związanych z pracą, chory pracownik z reguły nie musi na nie odpowiadać. Jednakże nie jest wskazane, by pracownik bez przyczyny odmawiał udzielenia określonych informacji – mówi specjalista w dziedzinie prawa pracy. Schipp podaje przykład: przełożony może zapytać o hasło do komputera pracownika przebywającego na zwolnieniu lekarskim, aby można było kontynuować pracę nad projektem – pod warunkiem, że po powrocie pracownika do biura będzie on miał zapewnioną możliwość zmiany hasła. „Pracownicy, którzy są chorzy, nie muszą jednak wykonywać właściwych obowiązków służbowych z domu” – wyjaśnia prawnik.

Pracodawca nie może również wywierać presji na pracownika, np. podkreślając, że pracownik choruje po raz kolejny w tym roku, lub mówiąc mu, kiedy najpóźniej musi pojawić się w biurze. „To nie ma żadnego skutku prawnego” – podkreśla Schipp.

Czy w Niemczech można wziąć zwolnienie lekarskie z powodu nieprzespanej nocy?

Jeśli w nocy nie możecie zmrużyć oka, następnego dnia jesteście wykończeni. Praca przez osiem godzin w takim stanie jest prawie niemożliwa. Ale czy w takim przypadku dopuszczalne jest w Niemczech pójście do lekarza i wzięcie zwolnienia lekarskiego na ten dzień?

Alexander Bredereck, prawnik specjalizujący się w niemieckim prawie pracy, udzielił portalowi informacyjnemu „Ihre Vorsorge” odpowiedzi na to pytanie. „Stres, niewyspanie lub kłopoty z partnerem nie są chorobami” – wyjaśnia.

Nie oznacza to jednak, że mimo nieprzespanej nocy musicie powlec się do pracy. Kiepski sen może być „konsekwencją, skutkiem ubocznym, przyczyną lub objawem choroby”. Bredereck mówi, że w takich przypadkach często jest to psychoza, depresja lub wypalenie zawodowe.

Jeśli więc macie wrażenie, że za Waszą bezsennością może kryć się coś więcej, zdecydowanie powinniście skonsultować się z lekarzem. Specjalista nie tylko pomoże Wam ustalić przyczyny bezsenności, ale także ostatecznie zadecyduje, czy mimo braku snu jesteście zdolni do pracy, czy też nie.

Kiedy szef w Niemczech może zakwestionować zwolnienie lekarskie?

Czas trwania zwolnienia lekarskiego określa lekarz. W zależności od przypadku, powrót do zdrowia może nastąpić w ciągu kilku dni, ale może też potrwać kilka tygodni lub nawet miesięcy. Jest to trudna sytuacja dla pracodawcy, który musi nadal wypłacać wynagrodzenie przez co najmniej sześć tygodni, mimo że pracownik nie wykonuje w tym czasie swoich obowiązków.

Jednak w niektórych wyjątkowych sytuacjach przełożony lub firma mogą zakwestionować zwolnienie lekarskie pracownika. Wówczas można na przykład zlecić zbadanie sprawy służbom medycznym kasy chorych (niem. Medizinischer Dienst der Krankenkasse, MDK). Może to nastąpić w trzech przypadkach:

  • Zapowiedź ze strony pracownika – dokonana bezpośrednio lub pośrednio. Przykład: pracownik nie otrzymał zgody na urlop, po czym rozchorował się i okazał zwolnienie lekarskie. To bez dwóch zdań wygląda podejrzanie. W takim przypadku pracodawca może poinformować MDK. Służby medyczne kasy chorych sprawdzą, czy choroba nie została upozorowana.
  • „Chory” pracownik zostaje przyłapany na gorącym uczynku – w innej pracy, na imprezie itp. Przebywanie na zwolnieniu lekarskim nie zawsze oznacza konieczność pozostania w łóżku. Ale: jeśli mimo wystawionego zwolnienia lekarskiego pracujecie w innym miejscu lub zostaniecie zauważeni na zakrapianej imprezie, możecie szybko zostać posądzeni o symulowanie choroby. W takich przypadkach zwykle sprawdza się zasadność wystawienia zwolnienia lekarskiego, a w najgorszym przypadku wyciągane są konsekwencje, takie jak upomnienie lub nawet zwolnienie z pracy.
  • „Chorowanie” zawsze w określone dni – np. zawsze w piątki. Jeśli okaże się, że pracownicy regularnie idą na zwolnienie lekarskie w określone dni, pracodawca może zlecić kontrolę. Zazwyczaj są to dni robocze między świętami lub dni bezpośrednio przed lub po weekendzie.

Czy zwolnienie lekarskie w Niemczech może być wystawione z datą wsteczną?

Nie należy z góry zakładać, że Wasz lekarz przymknie oko i bez wahania wypisze zwolnienie lekarskie z datą wsteczną. Obowiązują pewne wytyczne, które zostały określone w dyrektywie w sprawie niezdolności do pracy (niem. Arbeitsunfähigkeits-Richtlinie, AU-RL). Jest tam mowa o tym, że zasadniczo nie powinno się poświadczać niezdolności do pracy w okresie poprzedzającym pierwszą konsultację lekarską.

Istnieje jednak wyjątek, który również został przewidziany w niemieckiej dyrektywie w sprawie niezdolności do pracy. Zgodnie z tą regulacją, zaświadczeniem lekarskim o niezdolności do pracy może być objęty okres poprzedzający badanie tylko w wyjątkowych przypadkach i tylko po dokładnym zbadaniu sprawy. Ponadto istnieją tu pewne ograniczenia czasowe – zaświadczeniem lekarskim może być objęty okres nie dłuższy niż 3 dni poprzedzające badanie. Portal Arbeitsrechte informuje, że przepis ten obowiązuje w Niemczech od 2016 r.; wcześniej lekarze mogli wystawiać zwolnienia lekarskie na okres obejmujący maksymalnie dwa dni wstecz.

Jak długo może trwać zwolnienie lekarskie w Niemczech?

Niektóre choroby leczy się w trzy dni, inne siedem, a jeszcze kolejne ponad miesiąc. Jednak na jaki okres może być wystawione zwolnienie lekarskie w Niemczech?

Zasadniczo to lekarz podejmuje w Niemczech decyzję o tym, jak długo pacjent powinien przebywać na zwolnieniu chorobowym. Zależy to przede wszystkim od rodzaju i objawów choroby. Istnieją jednak określone ograniczenia.

Okres jednego zwolnienia lekarskiego w Niemczech nie powinien przekraczać dwóch tygodni. Wynika to z wytycznych dotyczących niezdolności do pracy § 5 ust. 4. W wyjątkowych sytuacjach zwolnienie może być wystawione na cały miesiąc. Nie oznacza to jednak, że po tym czasie – jeśli choroba nadal nie ustąpi – należy wrócić do pracy.

Niemcy: Podwójna przerywana linia na środku drogi – co to oznacza i jak się zachować?

Choć na niemieckich  drogach rzadko się z nią spotykamy, podwójna przerywana linia na środku jezdni jest sygnałem, aby zachować szczególną ostrożność. Poniżej tłumaczymy, co to dokładnie oznacza to oznaczenie i jak się zachować w takiej sytuacji.

Znaczenie podwójnej przerywanej linii

Większość kierowców wie, że ciągła linia na środku pasa jezdni oznacza zakaz wyprzedzania, a przerywana pozwala na manewr, o ile umożliwia to sytuacja na drodze. Ale co w przypadku dwóch przerywanych linii?

Odcinki z podwójną linią przerywaną na środku są często testowymi fragmentami dróg, na których wypróbowuje się specjalne rozwiązania mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa wyprzedzania. Obejmuje to m.in. poszerzanie dwupasmowych dróg do trzech pasów na niektórych odcinkach, tworząc tym samym dodatkowy pas do wyprzedzania.

Podwójna linia przerywana informuje także o możliwości wyprzedzania, o ile pozwala na to sytuacja na drodze. Jest to jednak sygnał ostrzegawczy, że jedna z linii wkrótce zmieni się w linię ciągłą.

Oznacza to dla kierowców, że w momencie pojawienia się podwójnej przerywanej linii powinni oni jak najszybciej zakończyć manewr wyprzedzania, a nawet powstrzymać się od jego rozpoczynania – niezależnie od tego, po której stronie jezdni się znajdują.

Dwie różne linie na środku jezdni

Oznaczenie pasa ruchu jedną linią ciągłą i jedną przerywaną informuje, że zakaz wyprzedzania dotyczy tylko jednego kierunku jazdy. Wyprzedzanie jest niedozwolone po stronie z linią ciągłą. Natomiast po stronie z linią przerywaną manewr jest dozwolony, o ile pozwala na to sytuacja na drodze. Taki układ linii często spotykamy na zakrętach o ograniczonej widoczności.

Uwaga! Pamiętajmy, że wyprzedzanie na podwójnej ciągłej linii karane jest w Niemczech mandatem w wysokości 30 euro.

Kredyt w Niemczech dla Polaków – wszystko, co musisz wiedzieć!

Mieszkając w Niemczech, w przypadku chęci wzięcia kredytu, wniosek można złożyć między innymi przez internet – banki takie jak np. Postbank czy Sparkasse oferują taką możliwość:

W poniższym artykule więcej informacji na temat kredytów w Niemczech.

Jakie warunki należy spełnić, aby wziąć kredyt w Niemczech?

Aby kredyt w Niemczech został on przyznany, trzeba spełnić szereg warunków. Między innymi:

  • Trzeba mieć ukończone 18 lat,
  • Należy posiadać stałe zameldowanie na terenie Niemiec,
  • Pracować w oparciu o umowę o pracę, lub mieć stałe zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia – pracując np. w wolnym zawodzie,
  • Kredyt mogą uzyskać również osoby prowadzące własną działalność gospodarczą,
  • Posiadać niemieckie konto bankowe,
  • Posiadać pozytywną historię kredytową – sprawdzana zostaje ona w Schufa – jest to niemiecki odpowiednik Biura Informacji Kredytowej. Instytucja ta gromadzi dane finansowe i ocenia zdolność kredytową oraz wypłacalność firm i osób prywatnych w Niemczech.

Czy Polak ma prawo zaciągnąć kredyt w Niemczech?

Zamieszkując w Niemczech na pobyt stały, jak najbardziej Polak może ubiegać się o kredyt w Niemczech. Najistotniejsze jest spełnienie wymagań zamieszczonych powyżej. Lecz czy spełnienie wszystkich warunków gwarantuje dostanie kredytu w Niemczech? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Nie każdy Polak będzie miał na to jednakowe szanse – duże znaczenie w kwestii wydania decyzji o udzieleniu kredytu w Niemczech odgrywa forma zatrudnienia, staż pracy i zdolność kredytowa wnioskodawcy. Można więc podejrzewać, że najwyższe szanse będzie miała osoba zatrudniona na umowę o pracę, ponieważ przynosi ona pewny, stały dochód. W przypadku prowadzenia własnej działalności, skrupulatnie prześwietlane są dochody i ich stałość – należy mieć też udokumentowany staż posiadania firmy, więc jeśli będzie to działalność, która dopiero co powstała, lub jest na rynku krócej niż rok – wniosek prawdopodobnie zostanie odrzucony. W każdym razie samo złożenie go do banku nic nie kosztuje – dlatego zawsze warto spróbować.

Jak uzyskać nieskazitelny wpis w niemieckiej SCHUFIE?

Schufa zajmuje się między innymi gromadzeniem danych dotyczących zobowiązań finansowych zaciągniętych na terenie Niemiec. Odpowiada przede wszystkim za zbadanie zdolności kredytowej. By wypaść w niej jak najlepiej, trzeba pamiętać aby mieć spłacone wszystkie zaległe zobowiązania. Dobrze jest też wystąpić do podmiotu u którego było się zadłużonym, aby wydał zaświadczenie o tym, że wszystko zostało spłacone. Gdy jest się już w posiadaniu takiego dokumentu, należy przedłożyć go w Schufe z wnioskiem o wykreślenie negatywnego wpisu z rejestru. W przypadku gdy nie ma się żadnych obciążeń finansowych, sprawa jest o wiele łatwiejsza, bo wtedy istnieje większa szansa na pozytywny wpis. Trzeba pamiętać aby zawsze spłacać wszystko na czas – zarówno raty na sprzęty, jak i karty kredytowe i tego typu zobowiązania. Daje to wiarygodności w banku w kwestii wywiązywania się z obowiązków finansowych.

Ile czeka się na decyzję kredytową w Niemczech?

Jeśli dane we wniosku się zgadzają, a wszystkie potrzebne dokumenty zostaną przedłożone, kredyt można uzyskać już w tydzień. W przypadku zwykłego kredytu konsumpcyjnego czas przyznania go to okres do 3 dni roboczych. Gdy chodzi o kredyt hipoteczny, który wymaga już o wiele głębszej analizy, trzeba spodziewać się oczekiwania do 4 tygodni.

Rodzaje kredytów w Niemczech

Jak w każdym kraju, tak też w Niemczech istnieje dosyć duży wachlarz możliwości kredytowych, które wyglądają następująco:

  • Minikredit lub Schnellkredit: czyli potocznie zwana przez Polaków „chwilówka”. To kredyt z krótkim terminem spłaty, po który zazwyczaj zwraca się w naprawdę awaryjnych sytuacjach. Jego wysokość może wynieść poniżej 1000 Euro.
  • Ratenkredit: jest to kredyt ratalny, zabezpieczony przez zajęcie wynagrodzenia. Jego spłata odbywa się w regularnych, miesięcznych ratach, a kwota kredytu może wynosić od 1000 do 100 000 euro. Zawierany jest zazwyczaj na czas do 120 miesięcy.
  • Autokredit: kredyt samochodowy, funkcjonujący podobnie do kredytu ratalnego. Bank wykorzystuje jednak samochód jako dodatkowe zabezpieczenie.
  • Dispokredit: kredyt w rachunku bieżącym – linia kredytowa dla kredytów w rachunku bieżącym. Zazwyczaj przyznawana przy otwieraniu konta. Nie wymaga składania osobnego wniosku.
  • Kreditkarte: karta kredytowa – termin ten używany jest w Niemczech dla różnych rodzajów kart: odnawialne karty kredytowe, karty obciążeniowe, karty debetowe oraz karty przedpłacone.
  • Baufinanzierung: pożyczka hipoteczna – jest to kredyt długoterminowy na zakup/budowę nieruchomości, zabezpieczony samą nieruchomością.

Kredyt w Niemczech dla różnych grup zawodowych

Tak jak w Polsce, w Niemczech do uzyskania kredytu również ważne jest to, jaki wykonuje się zawód. Tak więc influencer, czy student będzie mieć o wiele niższe szanse na uzyskanie go (lub o wiele gorsze warunki), niż lekarz, inżynier, czy inny specjalista. Warto pamiętać, że im dłuższy staż pracy na danym stanowisku i im dłużej otrzymuje się regularny dochód, tym dla banku lepiej, bo świadczy to o wypłacalności kredytobiorcy. W przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej, czynnikiem decydującym może okazać się aktualna sytuacja gospodarcza i ocena tego, czy dana firma jest w stanie regularnie zarabiać w okresie trwania kredytu.

Ile trzeba zarabiać w Niemczech, aby dostać kredyt?

Na podstawie danych sprzed lat, w sieci można znaleźć następujące warunki dotyczące minimalnych zarobków do uzyskania kredytu: gdy zostaną spełnione wszystkie wymagania, wraz z pozytywną historią kredytową w Schufa, miesięczny dochód powinien wynosić minimum 601 euro, a w przypadku działalności gospodarczej 800 euro. Należy to jednak traktować tylko i wyłącznie jako ciekawostkę, przez obecną sytuację gospodarczą te wytyczne mogły ulec nawet znaczącej zmianie, co więcej, mogą różnić się w zależności od wybranego banku, dlatego warto złożyć wniosek bez sugerowania się tymi danymi.

Dokumenty wymagane do kredytu hipotecznego w Niemczech

W przypadku składania wniosku o zwykły kredytu ważne jest oczywiście, aby mieć ze sobą dowód osobisty lub paszport, oraz zaświadczenie o zarobkach. W przypadku kredytu hipotecznego, lista wymaganych dokumentów się rozciąga:

  • Należy posiadać potwierdzenie wkładu własnego,
  • Potwierdzenie ubezpieczenia,
  • Opis budowy,
  • Kopię umowy kupna-sprzedaży,
  • Prospekt sprzedażowy,
  • Wyciągi z księgi wieczystej,
  • Zestawienie kosztów.

Pełna lista wymaganych w konkretnym przypadku dokumentów, zawsze jest dostępna na stronie konkretnego banku. W razie wątpliwości, warto skontaktować się z wybraną placówką. Rozbudowany artykuł na temat kredytów hipotecznych można odnaleźć tutaj.

Czy posiadając długi w Polsce, można liczyć na kredyt w Niemczech?

Niestety nie. W przypadku posiadania długów gdziekolwiek, jest bardzo niska szansa na uzyskanie kredytu. Wniosek oczywiście zawsze można złożyć, jednak dobrze liczyć się z odmową. Lepiej w pierwszej kolejności spłacić wszelkie zaległości.

Czy w Niemczech można mieć kredyt konsolidacyjny?

Jak najbardziej! Kredyt konsolidacyjny w Niemczech to połączenie wielu zobowiązań w jeden kredyt w jednym banku. Jego zalety to umowa wyłącznie z jednym bankiem, jedna (stała) rata, możliwość uzyskania kredytu z niższym oprocentowaniem, możliwość wydłużenia terminu spłaty. Więc tłumacząc to potocznie – gdy klient miał zaciągnięte kilka kredytów (nawet w różnych bankach), może je skonsolidować, co oznacza że zostaną one „spłacone” przez jeden bank, na rzecz jednej pożyczki, zamiast kilku – co wiąże się z niższą spłatą w kolejnych miesiącach!

Sama procedura uzyskania kredytu konsolidacyjnego w Niemczech jest dłuższa niż w przypadku klasycznego kredytu, ponieważ trzeba przedłożyć potwierdzenia od dotychczasowych banków, które zawierają dokładną kwotę do przekredytowania – na szczęście o wydanie takiego zaświadczenia, wnioskuje już sam bank, na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez klienta. Takie przekredytowanie to w zasadzie jak już wcześniej zostało nadmienione – oszczędności, a wynika to z niskich kosztów przedwczesnej spłaty kredytu gotówkowe w Niemczech, które wynoszą zaledwie 1% kwoty spłacanego kredytu. W związku z czym za każde 10 000 Euro, opłata wynosi 100 Euro.

Porównywarka ofert kredytowych w Niemczech

Poniżej możecie porównać oferty kredytowe banków działających na terenie Niemiec. W tym celu należy wpisać sumę, którą chcemy pożyczyć od banku (Nettodarlehensbetrag), okres spłaty kredytu (Kreditlaufzeit) oraz cel, na jaki chcemy wziąć kredyt (Verwendungszweck), aby wyświetlić oferty kredytowe:

Wyrzucasz śmieci w worku na śmieci? W Niemczech może to stanowić problem!

Czy worki na śmieci są naprawdę konieczne, czy też odpady powinny być wyrzucane luzem? Nie ma jednoznacznej reguły, często zależy to od rodzaju odpadów. Portal t-online dowiedział się, co zalecają i preferują eksperci.

Wyrzucać odpady zbiorczo?

Wiele gospodarstw domowych ma kilka pojemników, w których odpady są sortowane, a następnie opróżniane do odpowiedniego pojemnika przed domem. Z kolei w niektórych gospodarstwach domowych odpady są zbierane do odpowiednich worków, a następnie wrzucane do odpowiednich pojemników. To, który z tych sposobów jest lepszy i/lub dozwolony, zależy od rodzaju odpadów. Obowiązują następujące zasady:

Odpady resztkowe

Odpady resztkowe można zbierać w plastikowym worku przeznaczonym do tego celu, a następnie wyrzucać do szarego lub czarnego pojemnika – w zależności od koloru pojemnika na te właśnie odpady. Zaletą plastikowego worka jest to, że pojemnik na odpady resztkowe nie brudzi się tak szybko.

Odpady papierowe

Odpady papierowe można zbierać w niepowlekanej papierowej torbie, którą można również wyrzucić na makulaturę, a następnie wrzucić do kosza na papier. Na odpady papierowe nie ma jednak miejsca w plastikowej torbie. Każdy, kto zbiera karton, papier itp. w ten sposób, musi liczyć się z konsekwencjami.

Odpady organiczne

Resztki żywności, odpady ogrodowe lub inne odpady organiczne nie powinny być zbierane w plastikowych workach. Nawet jeśli są one oznaczone jako „biodegradowalne”. Zamiast tego można zbierać odpady w niepowlekanej papierowej torbie, a następnie wyrzucać je do pojemnika na odpady organiczne przed domem. Ma to również tę zaletę, że kosz nie zabrudzi się tak szybko.

Odpady opakowaniowe

Odpady opakowaniowe można zbierać i wyrzucać do plastikowego worka przeznaczonego do tego celu (żółty worek). Jeśli posiadasz żółty pojemnik, możesz zbierać odpady opakowaniowe w przezroczystym worku, a następnie wyrzucać je do kosza za drzwiami. Ważne jest, aby worek na śmieci był przezroczysty. Lepiej jednak wrzucać odpady opakowaniowe luzem do kosza, a także luzem do żółtego worka. Ułatwi to późniejsze sortowanie w centrum sortowania odpadów.

Zbierać śmieci w worku na śmieci? W tym przypadku nie jest to dobry pomysł

Zbieranie śmieci w workach może również powodować problemy. Na przykład, jeśli worek nie jest przezroczysty. Śmieciarki nie są bowiem w stanie na pierwszy rzut oka rozpoznać jego zawartości. Można wówczas założyć, że odpady zostały wyrzucone w niewłaściwy sposób. W większości przypadków odbierający śmieci nie otwierają worka i nie sprawdzają jego zawartości – ze względu na czas i bezpieczeństwo. W rezultacie pojemnik nie jest opróżniany i dodawana jest informacja o konieczności prawidłowego sortowania odpadów.

Zbieranie odpadów w workach na śmieci ma także inne wady: Po pierwsze, worki na śmieci kosztują. Po drugie, są to również śmieci. Jeśli więc chce się chronić przyrodę i własny portfel, lepiej wyrzucać odpady luzem.

źródło: t-online.de

Segregacja śmieci w Niemczech – jakie rodzaje odpadów rozróżniamy?

Według badań, zdecydowana większość konsumentów w Niemczech (92% – za gruener-punkt.de) uważa, że segregacja odpadów jest właściwą drogą do recyklingu odpadów opakowaniowych. Często osoby przybywające do Niemiec z Polski nie wiedzą jak prawidłowo segregować śmieci. Nieprzestrzeganie regulacji dotyczących segregacji śmieci w Niemczech może się skończyć nawet grzywną. Warto zapoznać się zatem z poniższym artykułem!

Segregacja śmieci w Niemczech – jakie rodzaje odpadów rozróżniamy?

Zasadniczo segregacja odpadów w Niemczech jest bardzo prosta. Istnieje pięć kategorii odpadów:

  • lekkie opakowania (LVP) wykonane z tworzywa sztucznego, aluminium, blachy stalowej lub materiałów kompozytowych, takich jak kartony do napojów
  • szkło opakowaniowe (bez szklanek do picia, bez szkła płaskiego)
  • papier/karton/karton/karton
  • odpady resztkowe
  • bioodpady

Dla każdego z tych rodzajów odpadów dostępne są oddzielne śmietniki.

Jednym z najczęściej zadawanych pytań dotyczących segregacji odpadów jest: Co należy do jakiego śmietnika? Poniżej znajdziecie odpowiedź na to pytanie!

Co wyrzucamy w Niemczech do żółtego kontenera?

Tworzywa sztuczne należy w Niemczech wyrzucać do żółtego kontenera na śmieci lub żółtego worka. Oba są zarezerwowane wyłącznie dla lekkich opakowań wykonanych z metalu, materiałów kompozytowych i tworzyw sztucznych. Są jednak pewne rzeczy, których nie należy w Niemczech wrzucać do żółtej torby lub pojemnika. Poniżej pomoc w formie grafiki:

źródło: www.gruener-punkt.de

Co wyrzucamy w Niemczech do niebieskiego kontenera?

Odpady papierowe – tj. papier, tektura i opakowania wykonane z kartonu lub tektury – należy wrzucać w Niemczech do niebieskiego kontenera.

Gdzie wyrzucamy w Niemczech szkło?

Puste butelki i słoiki należy posortować według koloru na białe, brązowe i zielone szkło, a następnie wyrzucić do odpowiedniego pojemnika na odpady szklane. Ważna wskazówka dotycząca recyklingu szkła w Niemczech: Niebieski jest zielony! Niebieskie szkło zawsze należy do zielonego pojemnika szklanego. Do pojemników na odpady szklane nie wrzucamy: Ceramika, porcelana, wyroby kamionkowe, żarówki, kieliszki do picia i szkło płaskie, takie jak okna lub lustra.

Ponadto odpady resztkowe i odpady organiczne mają swoje własne pojemniki i muszą być odpowiednio wypełnione. Pojemniki na nie są najczęściej koloru czarnego lub brązowego. Nie ma jednak reguły bez wyjątku: systemy zbiórki mogą się różnić na poziomie lokalnym. W razie wątpliwości można zasięgnąć informacji u pracownika ds. odpadów w gminie lub odpowiedzialną firmę zajmującą się usuwaniem odpadów.

Dlaczego warto sortować śmieci?

Odpowiedź na pytanie, dlaczego segregujemy odpady, jest prosta: dla dobra środowiska i ostatecznie dla dobra ludzi. Ponieważ potencjał recyklingu jest ogromny. Ale tylko wtedy, gdy wszyscy odpowiednio segregujemy nasze odpady i w ten sposób zapewniamy, że są to odpady właściwego rodzaju, możemy właściwie przetwarzać i chronić nasze środowisko naturalne.

Konkretnie oznacza to, że jeśli segregujesz odpady, sortownie mogą optymalnie pracować i dostarczać przemysłowi recyklingowemu cenne surowce wtórne. Ich przetwarzanie i ponowne wykorzystanie w nowych produktach nie tylko zamyka cykle materiałowe, ale także powoduje mniejsze zanieczyszczenie środowiska: mniejsze zużycie energii, mniejszy efekt cieplarniany, mniejsze zużycie zasobów kopalnych, mniejsze zakwaszenie wody i gleby oraz eutrofizację zbiorników wodnych.

Ubezpieczenie emerytalne w Niemczech – jakie są wady i zalety?

System ubezpieczeń emerytalnych w Niemczech obejmuje trzy filary, zorganizowane w sposób kompleksowy, aby zapewnić stabilność i zabezpieczenie finansowe na czas emerytury dla obywateli.

  • Pierwszy filar – ma charakter podstawowy i jest on obowiązkowy. W przypadku osób posiadających działalność gospodarczą istnieje prywatne ubezpieczenie emerytalne w Niemczech (Basisrente), potocznie nazywane Rürup-Rente. Osoba ubezpieczona sama ustala wysokość stawki. Stawki płacone w pierwszym filarze można odpisać od zarobków, co pomniejsza podatki dochodowe.
  • Drugi filar – jest uzupełnieniem pierwszego filaru i dzieli się na: dobrowolne (BAV), oraz Riester – Rente funkcjonujące w Niemczech od 2002 roku. Może posiadać je każda osoba korzystająca z obligatoryjnego systemu ubezpieczeń społecznych.
  • Trzeci filar – ma charakter prywatny, nie jest to wariant obowiązkowy.

Osobom urodzonym do 1946 roku regularna emerytura była przyznawana od 65 roku życia. W przypadku kolejnych roczników granica wieku emerytalnego jest od 2012 r. stopniowo podnoszona do 67. roku życia. Od 2029 roku ta granica wiekowa będzie obowiązywać wszystkich urodzonych od 1964 r.

Ustawowa emerytura niestety zwykle nie pokrywa potrzeb finansowych na starość. Z dodatkowym prywatnym ubezpieczeniem emerytalnym można zapewnić sobie dodatkowy zastrzyk finansowy na emeryturze i spokojną głowę. Zawierając ubezpieczenie tego typu samemu można zdecydować, czy będzie otrzymywać się miesięczne wypłaty, czy jednorazową wypłatę całej zainwestowanej kwoty – to już zostaje do samodzielnej decyzji na podstawie osobistych preferencji.

Luka emerytalna – co to takiego?

Luka emerytalna to różnica pomiędzy dochodami netto podczas czynności zawodowej a otrzymaną emeryturą po osiągnięciu wieku emerytalnego, będącego podstawą do przyznania emerytury. Można odnaleźć bardzo niekorzystne dane, które stanowią, że do 2030 roku stosunek średniej renty do średniego wynagrodzenia ma spaść do 43%. Obecnie wynosi 46% i także jest w tendencji spadkowej od 2004 roku.

Prywatne ubezpieczenie emerytalne w Niemczech

Po wstępie dotyczącym prawa emerytalnego w Niemczech, można wywnioskować, że rozważenie prywatnego ubezpieczenia nie jest złym pomysłem. Emerytura powinna być czasem bezstresowego odpoczynku i zajmowania się rzeczami, na które nie miało się czasu pracując. Z dodatkowym prywatnym ubezpieczeniem emerytalnym można zapewnić sobie solidny zastrzyk finansowy na emeryturze, który niewątpliwie zawsze się na coś przyda. Dużym plusem tej formy jest niezawodność – od początku wiadomo, ile emerytury zostanie wypłacone. Ponadto istnieje możliwość, że z tytułu nadwyżek emerytura będzie tak naprawdę wyższa. Ważne – im prędzej zawrze się takie ubezpieczenie emerytalne tym lepiej! Jest to jedna z form oszczędzania na spokojną przyszłość, a im wcześniej się taki proces rozpocznie, tym wyższa wypłata na koniec.

Wady i zalety emerytury Rürup?

Prywatne ubezpieczenie emerytalne to solidny i wyjątkowo bezpieczny produkt inwestycyjny, po który powinni sięgnąć przyszli emeryci. Jednak jak we wszystkim co ma zalety, są także wady.

Wady:

  • Tego typu emerytura jest opodatkowana.
  • Przeniesienie oszczędności do innego towarzystwa ubezpieczeniowego jest trudne.
  • Rozwiązanie umowy i przedwczesna wypłata kapitału nie są możliwe.
  • Zgromadzony kapitał przepada w przypadku śmierci ubezpieczonego. Aby zabezpieczyć się na taką ewentualność należy wykupić dodatkowe świadczenie, które pozwoli na wypłatę osobie upoważnionej.

Zalety:

  • Możliwość zawieszenia na pewien czas składek – bardzo przydatne na wypadek nieosiągania dochodów przez jakiś czas, co może zdarzyć się podczas prowadzenia działalności gospodarczej.
  • Możliwość uzyskania ulg podatkowych.
  • Składki chronione są przed egzekucją komorniczą (w trakcie odkładania).
  • Elastyczna umowa – można dopasować wysokość składek wedle potrzeb, a po czasie je zmienić.

Jakie elementy umowy ubezpieczenia typu Rürup są szczególnie istotne?

Aby dobrać skrojoną na miarę ofertę, dobrze jest przemyśleć sobie wszystkie aspekty i skorzystać np. z porównywarek ubezpieczeń. Na jakie pytania warto szukać odpowiedzi w umowie?

  • Czy firma w jakiej planuje się wykupić ubezpieczenie emerytalne posiada certyfikat Rürup? Bez niego takie towarzystwo ubezpieczeniowe może zaoferować o wiele gorsze warunki.
  • Jaka emerytura będzie lepsza – klasyczna, a może powiązana z funduszem emerytalnym Rürup?
  • Czy możliwa jest późniejsza zmiana towarzystwa ubezpieczeniowego (zazwyczaj nie)?

Formularz do indywidualnej oferty ubezpieczenia emerytalnego w Niemczech

Poniżej wypełnić można formularz, aby otrzymać indywidualną ofertę prywatnego ubezpieczenia emerytalnego w Niemczech prosto na skrzynkę mailową! W tym celu należy w pierwszej kolejności wpisać datę, od której ubezpieczenie miałoby zacząć obowiązywać (Beginn der Vorsorge am). Następnie należy wpisać miesięczną kwotę inwestycji (Anlagebetrag monatlich) lub jednorazową kwotę inwestycji (monatlich). Tutaj należy zdecydować, czy chce się inwestować stałą kwotę co miesiąc na swoją prywatną emeryturę czy lepiej zainwestować większą jednorazową kwotę? Jednorazowa kwota zostanie następnie zainwestowana przez firmę ubezpieczeniową, a na koniec okresu należy zdecydować, czy chce się otrzymywać dożywotnią emeryturę, czy jednorazową płatność.

Dalej należy podać wiek w momencie płatności (Lebensalter bei Auszahlung), czyli orientacyjny wiek planowanego przejścia na emeryturę. Następnie wpisujemy datę urodzenia (Geburtsdatum), stan cywilny (Familienstand) oraz ilość dzieci (Anzahl Kinder), a także rodzaj zatrudnienia (Berufsstatus). Następnie należy przejść dalej, aby uzupełnić dane kontaktowe i wysłać zapytanie o ofertę (ważne: oferta do niczego nie zobowiązuje!).

Dobrze wiedzieć: ubezpieczenia oferowane przez internet są z reguły tańsze od tych zawartych w biurze (brak kosztów personelu). Oprócz tego mogą one zostać wypowiedziane do 14 dni od momentu ich zawarcia bez podawania powodów i ponoszenia jakichkolwiek konsekwencji finansowych (§ 312 ff., 355 BGB). Prawo to ma na celu zapewnienie ochrony konsumentom przed nierzetelnymi firmami i zminimalizowanie ich ryzyka.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego warto zakupić ubezpieczenie emerytalne w Niemczech?

Ustawowa emerytura zazwyczaj nie pokrywa potrzeb finansowych na starość. Z dodatkowym prywatnym ubezpieczeniem emerytalnym można zapewnić sobie dodatkowy zastrzyk finansowy na emeryturze i mieć spokojną głowę.

Co oferuje prywatne ubezpieczenie emerytalne w Niemczech?

Prywatne ubezpieczenie emerytalne jest w dzisiejszych czasach nieodłącznym dopełnieniem świadczeń państwowych. Dużym plusem tego ubezpieczenia jest jego niezawodność: od początku wiadomo, ile emerytury zostanie wypłacone. Ponadto istnieje możliwość, że z tytułu nadwyżek emerytura będzie tak naprawdę wyższa niż planowano.

Ile kosztuje ubezpieczenie emertytalne w Niemczech?

Niemiecki system składa się z pięciu podstawowych filarów systemu zabezpieczenia społecznego:

  • ubezpieczenia emerytalnego – finansowanego ze składki w wysokości 18,7 proc. (połowę płaci pracodawca i połowę pracownik).
  • ubezpieczenia zdrowotnego – finansowanego ze składki w wysokości 14,6 proc. (połowę płaci pracodawca i połowę pracownik).
  • ubezpieczenia od wypadków przy pracy – finansowanego wyłącznie przez pracodawcę.
  • ubezpieczenia pielęgnacyjnego – finansowanego ze składki w wysokości 2,35 proc. (połowę płaci pracodawca i połowę pracownik)
  • ubezpieczenia na wypadek utraty pracy (bezrobocia) – finansowanego ze składki w wysokości 3,0 proc. (połowę płaci pracodawca i połowę pracownik)..

W przypadku prywatnego ubezpieczenia emerytalnego, wszystko zależy od doboru indywidualnej składki.