Niemcy: Dowiedz się, czy musisz uiszczać opłatę członkowską, jeśli siłownia jest zamknięta!

Klienci siłowni zadają sobie pytanie, czy pomimo, że obiekty te są zamknięte, nadal muszą wnosić opłaty członkowskie.

Centrum Informacji Konsumenckiej w Niemczech (niem. Verbraucherzentrale) informuje, że fakt zamknięcia obiektów stanowi naruszenie umowy. W dobie obecnego kryzysu spowodowanego przez pandemię koronawirusa właściciel siłowni nie jest w stanie świadczyć swoich usług.

W czasie pandemii koronawirusa klienci siłowni nie muszą wnosić opłat członkowskich

Konsekwencją tego jest zwolnienie obu stron umowy z ich zobowiązań umownych. Członkowie nie muszą zatem płacić żadnych składek w okresie zamknięcia siłowni. Jednak bardzo niewiele umów zawiera szczegółowe postanowienia dotyczące tego konkretnego przypadku.

Centrum Informacji Konsumenckiej podpowiada: „Jednym z rozwiązań tego problemu może być na przykład tymczasowe zawieszenie umowy do czasu, aż będzie można ponownie korzystać z oferowanych usług”.  Tak czy inaczej, warto najpierw skontaktować się z właścicielem siłowni, zanim zaprzestanie się uiszczania opłat.

Członkowie klubów sportowych muszą opłacać składki – nawet w przypadku zawieszenia  ich działalności

Sytuacja wygląda inaczej w przypadku składek należnych klubom sportowym (niem. Verein). Według Centrum Informacji Konsumenckiej w Niemczech, członkowie nie mają prawa do zwrotu opłaty w razie zawieszenia świadczenia usług.

Co do zasady, składka członkowska nie jest opłatą za korzystanie z konkretnej usługi, a więc nie można jej traktować jako opłaty za zajęcia czy treningi. Jest to opłata za członkostwo i nie może być porównywana z kosztami ponoszonymi przez klientów siłowni.

Siłownie liczą na solidarność swoich klientów

Pomimo, że klienci siłowni nie muszą obecnie wnosić opłat, te liczą na solidarność swoich członków. Ostatecznie właściciele tych obiektów muszą nadal ponosić koszty bieżące, takie jak czynsz za wynajem pomieszczeń.

Jeśli klienci zaprzestaną uiszczania opłat, wielu właścicieli siłowni może w krótkim czasie stracić płynność finansową.

8 maja w Niemczech: Dzień Wyzwolenia – Oto, gdzie jest dniem wolnym od pracy!

Czy 8 maja 2020 r. jest w Niemczech dniem ustawowo wolnym od pracy? A jeśli tak, to w których krajach związkowych? Jakie jest znaczenie tego dnia w historii Niemiec? W tym artykule znajdziecie informacje na temat Dnia Wyzwolenia!

Związki zawodowe i Partia Lewicy już od dłuższego czasu domagają się, aby Dzień Wyzwolenia został ustanowiony dniem wolnym od pracy. Jak dotąd nie udało się tego przeforsować – z jednym wyjątkiem.

8 maja w Niemczech – gdzie jest dniem wolnym od pracy?

Dzień Wyzwolenia, który przypada 8 maja, jest dniem wolnym od pracy wyłącznie w Berlinie – i to tylko jednorazowo w roku 2020, w 75. rocznicę bezwarunkowej kapitulacji Wehrmachtu.

W pozostałych krajach związkowych 8 maja jest zwykłym dniem roboczym. W Meklemburgii-Pomorzu Przednim Dzień Wyzwolenia ma jednak przynajmniej status rocznicy.

Znaczenie Dnia Wyzwolenia w historii Niemiec

Dzień Wyzwolenia to dzień upamiętniający bezwarunkową kapitulację Wehrmachtu w dniu 8 maja 1945 roku. Oznaczało to koniec drugiej wojny światowej w Europie i wyzwolenie od narodowego socjalizmu.

Oficjalnie zakończenie wszelkich działań wojennych wyznaczono na 8 maja 1945 r. na godzinę 23:01. W sowieckiej siedzibie głównej w Berlinie-Karlshorst ostatni podpis pod aktem kapitulacji Wehrmachtu został jednak złożony dopiero po północy. Dlatego w krajach byłego Związku Radzieckiego to 9 maja obchodzony jest jako Dzień Zwycięstwa.

Nie ustają dyskusje na temat sformułowania „Dzień Wyzwolenia”. Termin „wyzwolenie” wzbudza kontrowersje. Krytycy twierdzą między innymi, że sugeruje to, iż tylko niewielka część Niemiec była winna zbrodniom z czasów nazistowskich. Co więcej, z historycznego punktu widzenia celem aliantów nie było wyzwolenie Niemiec, ale militarne zwycięstwo nad nimi.

Święta i dni wolne w Niemczech

Tutaj znajdziecie listę wszystkich świąt i dni wolnych w Niemczech: Święta oraz dni wolne od pracy w Niemczech 2020 – tabelka z podziałem na landy!

Leck mich am Arsch – co to tak naprawdę znaczy? Historia oraz zastosowanie w języku niemieckim!

Niemiecka wersja polskiego „k… mać”?

Polacy są dumni ze swojego „k… mać” i szerokiego wachlarza zastosowań, które oferuje. Umożliwia wyrażenie niemal wszystkich emocji, od wściekłości, przez zdziwienie aż do zachwytu. Przy tym często nam się wydaje, iż jest to fenomen na skalę światową, na który jedyną odpowiedzią w języku niemieckim jest zwykłe „Scheiße”. Nic bardziej mylnego – w języku niemieckim od ponad 500 lat istnieje fraza, której znaczenie i wydźwięk zdecydowanie bardziej przypomina najbardziej popularne słowo w języku polskim.

Tak długą historię ma niemieckie „Leck mich am Arsch” czyli w dosłownym tłumaczeniu „poliż mnie w d..ę”. W krajach słowiańskich tylnej dolnej części ciała nie zwykło się jednak lizać, lecz całować, więc frazę tę tłumaczy się zwykle jako „pocałuj mnie w d..ę”. Kto jednak myśli, że znaczenie „leck mich…” ogranicza się do jego polskiego tłumaczenia, jest w błędzie.

Oto skąd się wzięło wyrażenie „Leck mich…”!

Pierwsze udokumentowane użycie tego wyrażenia datuje się na rok 1516 – dokładnie ten sam, w którym opracowano Bawarskie Prawo Czystości w warzeniu piwa. Frankoński rycerz Gottfried von Berlichingen odezwał się tymi słowy u stóp zamku Krautheim w Badenii-Wirtembergii – adresatem był urzędnik Marx Stumpf von Schweisberg. W tamtych czasach ogólny ton wzajemnego traktowania był raczej szorstki, a kilka lat później w Niemczech wybuchła wojna chłopska.

Od tego czasu, przez stulecia, „Leck mich…” w różnych formach przedostało się nie tylko do codziennego użytku, ale również do literatury. Wydarzenie z 1516 roku w jednym ze swoich dzieł przedstawił Johann Wolfgang von Goethe, a Wolfgang Amadeusz Mozart jeden ze swoich kanonów nazwał „Leck mich im Arsch” – dzieło zostało opublikowane dopiero po śmierci Mozarta przez wdowę po kompozytorze.

W Wirtembergii w południowo-zachodnich Niemczech „Leck mich…” jest znane jako „Schwäbischer Gruß“, czyli „Szwabskie pozdrowienie”. Dawniej wierzono, że pokazanie obnażonych pośladków diabłom, wiedźmom, czy wrogom, unieszkodliwia ich.

Ewolucja wyrażenia „Leck mich…”

Historyczne przykłady odnoszą się do klasycznego znaczenia, które znamy z polskiego „Możesz mnie w d… pocałować”. Łagodniej mówiąc, „Chyba sobie kpisz”, „Możesz mi naskoczyć”, „Odczep się” i inne podobne. Dzisiaj jednak, nawet jeśli usłyszymy to wyrażenie w naszym kierunku, nie musimy od razu przechodzić w tryb bojowy. Nie oznacza to automatycznie, że kierujący do nas te słowa chciałby zaznać od nas tej dość nietypowej przyjemności.

Zwłaszcza na południu Niemiec, z czasem „Leck mich…” przestało być odbierane jako obraźliwe. Mało tego, nie musi być nawet do nikogo adresowane, podobnie jak polskie „O k…” – może być zresztą używane właśnie w takim znaczeniu, wyrażając różnego rodzaju skrajne emocje. Niekiedy wyrażenie bywa rozwinięte do „Leck mich doch am Arsch”, gdzie doch służy wzmocnieniu wydźwięku, podobnie jak polskie „no” w „no k…!”. Wtedy jednak, nawet jeśli znajdujemy się w pobliżu osoby wypowiadajądej lub wykrzykującej te słowa, nie oznacza to, iż wysyła nas do diabła lub dosłownie każe gdzieś całować bądź lizać. Jeśli więc myśleliśmy, że Niemcy klną używając cały czas „Scheiße“, warto odnotować, że tak nie jest – „Leck mich…” jest używane z podobną częstotliwością.

Tę emocjonalną frazę używaną jako przekleństwo często skraca się do zwykłego „(Oh) leck!”, bez dokańczania, tak, aby ominąć wulgarną część wyrażenia. Podobnie wygląda to z „Du kannst mich mal”, a więc dosłownie „możesz mnie” – wiadomo co i wiadomo gdzie. Jeśli już chcemy złagodzić frazę nie skracając jej, możemy zmienić mało szlachetną część ciała na ramię („Leck mich am Arm”, brzmi bardzo podobnie do oryginału) lub rękaw („Leck mich am Ärmel”). Zwłaszcza w Bawarii, w formie żartu nierzadko można usłyszeć stylizowane na włoski „Lecko mio!”.

Na co trzeba uważać w Niemczech?

W gronie dobrych znajomych bądź przyjaciół, „Leck mich…” pod żadnym pozorem nie uchodzi za wyrażenie obraźliwe – jest to bardziej pieszczotliwy, nieszkodliwy docinek, za który w zaufanym gronie nikt się nie obraża. Musimy jednak uważać wśród ludzi, których nie znamy tak dobrze, i to nie tylko z samym „Leck mich…”.

Już samo niewinne „Ja ja” wypowiedziane w niefortunnym tonie może sugerować, że mamy kogoś w głębokim poważaniu. „Ja ja heißt Leck mich am Arsch!” – to cytat z jednej z niemieckich kreskówek z 1990 roku. I w tym wypadku, jeśli ignorowaliśmy kogoś już od dłuższego czasu, to „Ja ja” przestaje być już niegroźne.

O ile wśród kolegów, np. z drużyny piłkarskiej, „Leck mich…” jest czymś na porządku dziennym, użycie tego sformułowania w kierunku przełożonego bądź trenera może mieć przykre konsekwencje. W 2000 roku ówczesny piłkarz VfB Stuttgart Krasimir Bałykow został odsunięty od kadry na mecz w europejskich pucharach za użycie tejże frazy wobec trenera zespołu.

Zakres zastosowań wyrażenia „Leck mich…” w Niemczech

Stale rozszerzające się możliwości zastosowania „Leck mich…” już niejednokrotnie były przedmiotem badań oraz wywodów językoznawców, literatów oraz prawników. Jeden z południowoniemieckich pisarzy, znany pod pseudonimem Thaddäus Troll, zdefiniował w 1972 roku następujące cele, w których fraza ta może być użyta w społeczeństwie:

  1. Nawiązanie rozmowy

Jakkolwiek trudno w to uwierzyć, zwłaszcza na południowym zachodzie kraju ludziom zdarza się „zagaić” w ten sposób – zresztą w Polsce niektóre rozmowy też zaczynają się od „k…”

  1. Uratowanie rozmowy znajdującej się w martwym punkcie

Kiedy zapadnie niezręczna cisza, rzucenie „Leck mich…” ma pozwolić rozładować atmosferę i wrócić we właściwy tok rozmowy

  1. Nadać rozmowie zupełnie innego obrotu

Z założenia ma być to grunt pod zmianę tematu, kiedy obecny staje się powoli niewygodny.

  1. Ostateczne przerwanie rozmowy

Kiedy już naprawdę nie mamy ochoty rozmawiać z daną osobą i/lub na dany temat, możemy przerwać ją w sposób ostry i zdecydowany. Nie interesują nas już żadne argumenty, dowody. Mamy już dość i wysyłamy rozmówcę do diabła bądź na nasze tylne peryferia. Widzieć go w każdym razie nie chcemy.

  1. Wyrażenie zdziwienia

Niezależnie od tego, czy zdziwienie jest pozytywne, czy negatywne, „Leck mich…” nadaje się do obu przypadków. Możemy np. wyrazić w ten sposób zachwyt nad czyimiś umiejętnościami – i nawet, jeśli powiemy komuś „Das machst Du aber super, leck mich am Arsch…”, nie znaczy to, że z powodu tychże umiejętności nasz rozmówca ma nas gdzieś polizać. Nikogo to też nie powinno obrazić. Dokładnie tak samo, jak polska „k…” użyta w podobnym kontekście.

  1. Wyrażenie radości z zobaczenia kogoś

Podobnie jak w punkcie 5 – jest to swego rodzaju wyrażenie pozytywnego zdziwienia. Analogicznie, nawet jeśli spotkamy znajomego, którego nie widzieliśmy od lat, nie obrazi się on, jeśli użyjemy tej frazy, aby wyrazić naszą radość z tego powodu.

  1. Odrzucenie bezczelnego żądania

Jeśli ktoś chce od nas zdecydowanie za dużo, możemy w ten sposób zaznaczyć, że nie ma co liczyć na to, że jego żądania zostaną spełnione. Typowe „pocałuj mnie w d…”

„Leck mich am Arsch” a zniesławienie

Zgodnie z niemieckim kodeksem karnym zniesławienie to niezgodny z prawem atak na godność innej osoby poprzez celowe wyrażenie pogardy. Aby mówić o zniesławieniu, konieczne jest celowe poniżenie danej osoby. Historia niemieckich procesów sądowych zna już przypadki wytoczenia procesu o użycie „Leck mich…”. Najnowszy z nich pochodzi z 2009 roku – sąd oddalił pozew, uznając, że „Leck mich…” nie jest zniesławieniem.

O godzinie 13:10 powódka zamówiła telefonicznie taksówkę pod swój dom na 13:30, aby dotrzeć na czas na dworzen – pociąg miał odjechać o godzinie 13:45. Taksówka przybyła z opóźnieniem, przez co powódka nie zdążyła na pociąg. Powódka zażądała od taksówkarza, aby ten zawiózł ją do miejscowości, do której miała jechać pociągiem, w cenie zwykłego przejazdu miejskiego. Kierowca odpowiedział, że musi uzgodnić to ze swoim szefem – pozwanym w sprawie. Podczas rozmowy telefonicznej z właścicielem firmy przewozowej, na żądania powódki pozwany odpowiedział „Leck mich am Arsch”.

Argumentując wyrok sąd wykorzystał przykłady wykorzystania tejże frazy podane przez Thaddäusa Trolla – konkretnie numer 4 oraz 7. Nie stwierdzono żadnych czynów karalnych – pozwany chciał zakończyć rozmowę i odrzucić żądanie, które uznał za nadużycie wobec niego i jego przedsiębiorstwa.

Jeśli więc szukaliśmy w języku niemieckim frazy, która wyraża więcej niż tysiąc słów, „leck mich…” bez wątpienia do takich należy. Poprzez stulecia wyewoluowała do obecnego zakresu zastosowań, który zdecydowanie wykracza poza dosłowne wezwanie odbiorcy do bardzo bliskiego kontaktu z naszymi pośladkami. Nie należy się jednak obrażać, słysząc te słowa w codziennym życiu – nie są one wypowiadane jedynie przez ludzi pod wpływem alkoholu chcących obrazić całe otoczenie, ani nawet przez osoby szczególnie agresywne. „Leck mich…” stało się nieodłącznym elementem niemieckiej kultury i takim pewnie pozostanie z pewnością przez następne stulecia.

Źródła:

https://www.mittelbayerische.de/region/cham/gemeinden/cham/leck-mich-schreibt-geschichte-22798-art1362159.html

https://www.drherzog.de/rechtnews/leck-mich-am-arsch-ist-keine-strafbare-beleidigung/

Tak kupisz najtańszy bilet kolejowy w Niemczech: Wszystko o Super-Sparpreis, Bahncard i biletach regionalnych!

Osoby często korzystające z niemieckiej kolei mogą liczyć na spore rabaty. Warto poznać zasadę korzystania z promocji Deutsche Bahn, aby w przyszłości mniej płacić za jazdę pociągiem w Niemczech.

Jakiś czas temu Deutsch Bahn wprowadziło nowy rodzaj biletów: “Super-Sparpreis”. Koncern zareagował w ten sposób na agresywną politykę tanich linii lotniczych oraz autokarowych. Dzięki temu klienci niemieckich kolei mogą przejechać całe Niemcy za jedyne 19,90 euro. Posiadacze tzw. Bahncard (obojętnie czy BahnCard 25 czy 50) mogą zaoszczędzić jeszcze więcej i zakupić bilet ze zniżką aż do 50 procent! Oprócz tego Deutsche Bahn oferuje tanie bilety regionalne. Wszelkie informacje znajdziecie poniżej.

Jak zakupić bilet w taryfie Super-Sparpreis?

Bilety taryfy Super-Sparpreis można zakupić wprawdzie w okienku na dworcu kolejowym lub automacie biletowym, najkorzystniejsze cenowo bilety najwygodniej jednak wyszukać za pomocą wyszukiwarki Deutsche Bahn, tzw. “Sparpreisfinder”. Ta jest dostępna w internecie na stronie Deutsche Bahn (tutaj) lub w aplikacji (tutaj). W tym celu należy podać skąd i gdzie chcemy pojechać oraz kiedy będzie miała miejsce nasza podróż. Następnie zostaną wyświetlone możliwe połączenie, zaczynając od tych najtańszych.

Aby zapłacić najniższą cenę, należy to zrobić odpowiednio wcześnie. Deutsche Bahn udostępnia tańsze bilety zawsze trzy miesiące przed planowanym początkiem podróży. Największy wybór tanich biletów będziecie mieli właśnie wtedy. Im dłużej będziecie zwlekali z zakupem biletu, tym będą one droższe – jednak zapłacicie za nie maksymalnie 119 euro. W pierwszej klasie tanie bilety dostępne są od 39 euro.

Załóżmy, że na początku września musimy jechać do Berlina i dlatego szukamy przejazdu koleją z Düsseldorfu do Berlina. Jak widzicie na poniższym zrzucie z ekranu, na 1 września (sobota) mamy do wyboru przejazd za 19,90 euro. W tym wypadku należy jednak zdecydować się na przejazd o 18:52 z godziną przybycia na miejsce dpiero o 23:09. Jeśli chcielibyśmy jechać wcześniej, musielibyśmy zapłacić pomiędzy 48 i 54 euro.

Ma to związek z tym, że Deutsche Bahn wypuszcza tylko ograniczoną liczbę tanich biletów. Generalnie są one dostępne na wszystkich trasach, lecz o mało popularnych godzinach lub dniach. Szczególnie w godzinach między 7 i 9 oraz w święta będzie bardzo trudno je dostać. Najłatwiej natomiast znajdziecie je podróżując w środku tygodnia i to nie w godzinach największego ruchu.

Jaka jest różnica pomiędzy taryfami “Flexpreis”, “Sparpreis” oraz “Super-Sparpreis”?

Należy pamiętać, iż w przypadku “Super-Sparpreis” jesteśmy zobowiązani podróżować pociągiem przypisanym do biletu. Oznacza to, iż w dzień podróży możemy korzystać wyłącznie z połączeń zawartych na bilecie. Jeśli nie daj Boże spóźnimy się na pociąg, nie będzie możliwości przesiąść się na inny pociąg. Tylko osoby, które wykupiły bilety z droższej taryfy “Flexpreis”, mogą korzystać z innych pociągów.

Wyjątek stanowią sytuacje, kiedy za spóźnienie odpowiedzialna jest Deutsche Bahn albo połączenie zostanie całkowicie anulowane. Wtedy można podróżować innymi pociągami.

Oprócz tego, biletu z kategorii cenowej “Super-Sparpreis” nie można anulować. Jest to możliwe wyłącznie w przypadku taryf “Sparpreis” oraz “Flexpreis”.

Kolejnym minusem biletu z najtańszej taryfy jest brak możliwości przemieszczania się na tym bilecie po mieście startu i docelowym. Taka mozliwość jest dana wyłącznie w przypakdu tzw. “City-Ticket”, który od sierpnia 2018 zawierają wszystkie taryfy, oprócz tej najtańszej, czyli opisywanej “Super-Sparpreis”.

Jeszcze tańsze bilety w ramach taryfy Super-Sparpreis dla posiadaczy BahnCard

Jeśli kupicie bilet przez wyszukiwarkę okazji, możecie dodatkowo uzyskać 25% lub 50% rabatu, jeśli posiadacie odpowiednio BahnCard 25 lub BahnCard 50, czyli karty stałego klienta oferowane przez DeutschBahn. W tym celu należy połączyć po prostu cenę okazyjną przykładowo z Waszą BahnCard 25, a zapłacicie wtedy tylko 21,75 euro, w przypadku biletu za 29 euro. Więcej o BahnCard poniżej.

Co należy wiedzieć o BahnCard?

Posiadanie kart stałego klienta Deutsch Bahn takich jak BahnCard 25, BahnCard 50 lub BahnCard 100 pozwoli Wam zaoszczędzić sporo pieniędzy – nieważne czy jako osoba podróżująca okazjonalnie, rodzina czy osoba dojeżdżająca (np. do pracy czy na uczelnię). Wszystko zależy od tego, jak często i jak daleko podróżujecie niemiecką koleją. Poniżej wyjaśniamy dla kogo dana karta będzie odpowiednim wyborem.

UWAGA! Zanim się zdecydujecie na jedną z BahnCard, możecie je przetestować po niższej cenie (17,90 euro za próbną BahnCard 25). Promocyjne BahnCard, można zamówić na następującej stronie: Probe BahnCard.

Bahncard 25: odpowiednia dla osób podróżujących koleją okazjonalnie i dla rodzin

Bahncard 25 nadaje się w pierwszej kolejności dla osób podróżujących niemiecką koleją okazjonalnie i dla rodzin. Zgodnie z oznakowaniem, z kartą BahnCard 25 otrzymacie 25% zniżki na bilety zakupione w ramach „Flexpreis” lub „Sparpreis” Deutsche Bahn. Za abonament roczny zapłacicie 55,70 euro lub 112 euro, w zależności od tego, czy wybierzecie klasę 1 czy 2. Pierwsza wersja, czyli BahnCard 25 na klasę drugą, opłaca się już wtedy, jeśli na bilety kolejowe wydajecie więcej niż 248 euro rocznie. W przypadku klasy pierwszej – jeśli na bilety wydajecie więcej niż 500 euro rocznie. Należy szczególnie podkreślić fakt, że z BahnCard 25 otrzymacie nie tylko zniżkę w wysokości 25%, ale możecie ją też połączyć z cenami promocyjnymi biletów. Dodatkowo otrzymacie też rabaty na wybranych trasach w obrębie Europy, jak i u licznych partnerów, takich jak np.: Autozug, Call a Bike, City Night Line czy Sixt i Europcar.

Ponadto obok niższych cen, kolejną korzyścią jest to, że mając BahnCard 25 możecie zabrać ze sobą bezpłatnie dziecko w wieku od 6 do 14 lat – jednak musi być ono wpisane na bilecie.

BahnCard 25 w skrócie:

  • 25% zniżki na każdy bilet Deutsche Bahn w ramach „Flexpreis” lub „Sparpreis”
  • Koszty: 62 euro lub 125 euro rocznie
  • Zakup BahnCard 25 opłaca się, jeśli rocznie za przejazdy płacicie 248 euro lub 500 euro (to w przypadku klasy 1)
  • Możecie ją łączyć z cenami specjalnymi DB
  • Rabat na wybrane trasy w całej Europie
  • Możliwość bezpłatnego zabrania ze sobą dziecka w wieku 6-14 lat

Kartę BahnCard 25 możecie zamówić w internecie: Bahncard 25.

BahnCard 50: regularne przejazdy – przy wydatkach na bilety od 510 euro rocznie

Z kartą BahnCard 50 otrzymacie 50% rabatu do cen normalnych biletó zakupionych w ramach „Flexpreis” lub „Sparpreis”. Koszt karty BahnCard 50 to w przypadku drugiej klasy 229 euro rocznie i 463 euro rocznie w przypadku pierwszej klasy. Jeśli wydajecie na podróżowanie pociągiem więcej niż 510 euro rocznie, to opłaca Wam się abonament w klasie drugiej, a od 1030 euro rocznie – BahnCard 50 dla klasy pierwszej. Teraz można już łączyć BahnCard 50 z cenami promocyjnymi Deutsche Bahn. W obrębie Niemiec otrzymacie 25% rabatu na specjalne ceny w ruchu dalekobieżnym. W przypadku podróży InterCity-Express (ICE) i Intercity (IC) oraz Eurocity (EC), możecie więc zaoszczędzić dodatkowo.

BahnCard 50 w skrócie:

  • 50% zniżki na każdy bilet Deutsche Bahn zakupiony w ramach „Flexpreis” lub „Sparpreis”
  • Koszty: 229 Euro lub 463 Euro rocznie
  • Można łączyć z cenami okazyjnymi Deutsche Bahn
  • Opłaca się jeśli wydajecie rocznie na przejazdy DB minimum 510 euro lub 1030 euro w przypadku pierwszej klasy

Kartę BahnCard 50 zamówicie w internecie: BahnCard 50.

BahnCard 100: Dla osób podróżujących często na długich odcinkach

Dla osób często podróżujących na długich odcinkach, najbardziej opłaca się karta BahnCard 100. Właściciele karty BahnCard 100 mogą podróżować w obrębie Niemiec cały rok, gdziekolwiek chcą i przede wszystkim kiedy i jak często chcą – i to ze zniżką 100%, a więc nie muszą już kupować żadnego dodatkowego biletu. BahnCard 100 opłaca się w przypadku drugiej klasy od rocznych wydatków na podróżowanie DB w wysokości 4090 euro, czyli 399 euro w miesiącu oraz od kwoty 6890 euro rocznie (639 euro miesięcznie) w klasie pierwszej.

BahnCard 100 w skrócie:

  • Bezpłatne przejazdy na terenie Niemiec kiedy i jak często chcecie
  • Koszty: 3.952 euro dla klasy drugiej i 6.685 euro rocznie dla klasy pierwszej

Co należy wiedzieć o Quer-durchs-Land-Ticket?

Quer-durchs-Land-Ticket to bilet, który możecie wykorzystać od poniedziałku do niedzieli w całych Niemczech. Oto kiedy jest on ważny:

  • w wybrany dzień roboczy od godziny 09.00 do godziny 03.00 dnia następnego
  • w weekendy i święta od północy do godziny 03.00 dnia następnego

W wybrany dzień, na który zakupicie bilet, możecie jeździć koleją, ile tylko chcecie.

W jakich pociągach można wykorzystać bilet Quer-durchs-Land-Ticket?

Quer-durchs-Land-Ticket możecie wykorzystać we wszystkich pociągach regionalnych (RB, IRE, RE) i S-Bahn (nie tylko Deutsche Bahn, ale też u innych przewoźników biorących udział). W związku z tym nie musicie ustalać z wyprzedzeniem, czym dokładnie będziecie się poruszać. Istotne jest jednak to, że taki bilet dotyczy tylko jazdy w klasie drugiej. Możecie go kupić już z 3-miesięcznym wyprzedzeniem.

Quer-durchs-Land-Ticket możecie też wykorzystać jako bilet grupowy (maksymalnie możecie zabrać 4 osoby towarzyszące) – w dodatku nie wszyscy pasażerowie muszą rozpoczynać podróż w tym samym miejscu. Wasi towarzysze mogą wsiąść na innej dowolnej stacji, leżącej na Waszej trasie. Jednak to, ile osób i kto dokładnie będzie korzystać z biletu, ustalane jest w momencie kupna. Dlatego później nie można już zmienić osób towarzyszących.

Ile kosztuje bilet Quer-durchs-Land-Ticket?

Posiadając Quer-durchs-Land-Ticket na jedną lub dwie osoby, możecie zabrać ze sobą dowolną ilość dzieci w wieku poniżej 15 lat – o ile są to Wasze dzieci lub wnuki. Jeśli natomiast zabieracie ze sobą dzieci w wieku między 6 a 14 lat, które nie są Waszymi dziećmi lub wnukami – wtedy liczy się je jako normalnych pełnopłatnych pasażerów. Dzieci do lat 5 generalnie jeżdżą za darmo (niezależnie od tego czy są to Wasze dzieci/wnuki czy nie). Z kolei jeśli chodzi o podróż z psami: małe pieski jadą z Wami bezpłatnie w specjalnym pojemniku transportowym, a duże psy liczone są jak dorośli pasażerowie.

Koszty takiego biletu to 44 euro za 1 osobę, a w przypadku większej ilości odpowiednio 8 euro więcej, czyli: 52 euro/2 podróżujących, 60 euro/3 podróżujących, 68 euro/4 podróżujących, 76 euro/5 podróżujących. Te ceny dotyczą zakupu w automatach Deutsche Bahn i przez internet: Quer-durchs-Land-Ticket. W punktach sprzedaży Deutsche Bahn kupicie te bilety 2 euro drożej, ale za to z indywidualnym doradztwem.

Liczba podróżującychCenaCena od osoby
1 osoba44 €44 €
2 osoby52 €26 €
3 osoby60 €20 €
4 osoby68 €17 €
5 osób76 €15,20 €

Co należy wiedzieć o Länder–Tickets?

Kupując bilet „Länder–Ticket”, możecie podróżować taniej w obrębie kraju związkowego dla którego wykupicie bilet – już od 23 euro (poniżej linki do biletów poszczególnych krajów związkowych).

Ten bilet możecie wykorzystać od poniedziałku do niedzieli. Ważny jest w dni robocze, od godziny 09.00 do godziny 03.00 dnia następnego. W weekendy i święta od północy do godziny 03.00 dnia następnego. Możecie tego dnia jeździć, ile tylko chcecie.

W jakich pociągach można wykorzystać bilet Länder-Ticket?

Länder-Ticket możecie wykorzystać w pociągach regionalnych (RB, RE) i S-Bahn (nie tylko Deutsche Bahn, ale też innych przewoźników biorących udział). Do wyboru macie także tramwaje, autobusy i metro na terenie Niemiec. Istotne jest to, że w przypadku pociągów możecie podróżować zarówno klasą drugą jak i pierwszą (kwestia różnicy w cenie). Np. w przypadku Bayern-Ticket zapłacicie 26 euro za jedną osobę w klasie drugiej i 38,50 euro w klasie pierwszej. Länder-Ticket możecie też podobnie, jak w przypadku Quer-durchs-Land-Ticket, wykorzystać jako bilet grupowy (maksymalnie możecie zabrać 4 osoby towarzyszące).

Warto wiedzieć: Länder-Ticket teoretycznie dotyczy podróży w obrębie jednego landu jednak często można na nim przejechać też przez regiony sąsiadujące. Np. W przypadku Saarland-Ticket możecie podróżować przez Saarland i Rheinland-Pfalz, a w przypadku Sachsen-Ticket przez Sachsen, Thüringen i Sachsen-Anhalt.

Ile kosztują bilety Länder-Ticket?

Ceny Länder-Ticket różnią się w zależności od wybranego landu. Np. w Nadrenii Północnej-Westfalii bilet nazywa się „SchönerTagTicket NRW” i kosztuje 31 euro w przypadku jednej osoby oraz 46 euro w przypadku biletu grupowego (maksymalnie 5 osób) – w klasie drugiej. Natomiast Brandenburg-Berlin-Ticket kosztuje 33 euro za bilet grupowy do 5 osób w klasie drugiej i 56 euro w klasie pierwszej.

Tak samo jak w przypadku Quer-durchs-Land-Ticket i Schönes-Wochenende-Ticket, są to ceny za zakup biletu online (oszczędzacie wtedy 2 euro). Bilet możecie kupić już z 3-miesięcznym wyprzedzeniem.

W większości przypadków dzieci i wnuki do 15 lat  jeżdżą za darmo.

Zestawienie niemieckich środków transportu

Z tego miejsca zachęcamy do przeczytania naszego artykułu o środkach transportu w Niemczech:

Podróżowanie po Niemczech – zestawienie środków transportu

Oprócz tego zapraszamy do naszych rozmówek dotyczących niemieckiej koleji:

Komunikacja miejska w Niemczech

Pracownik transgraniczny oraz pracownik przygraniczny: Oto jaka jest między nimi różnica!

Pracownik transgraniczny, wedle przepisów unijnych, to osoba, która pracuje w jednym kraju UE, a mieszka w drugim. Centrum interesów życiowych ma więc w państwie innym, niż jest zatrudniona. Do tej grupy zaliczają się zatem pracownicy sezonowi i ci, którzy wyjechali na jakiś czas do pracy za granicę, ale w drugim kraju pozostała ich rodzina, mają mieszkanie, zobowiązania podatkowe itp.

Pracownik transgraniczny – definicja

Aby móc korzystać z praw przysługujących pracownikowi transgranicznemu na mocy przepisów Unii Europejskiej, osoba ta musi mieć ustalone miejsce zamieszkania. W celu jego ustalenia pod uwagę brane są określone czynniki, między innymi czas trwania i ciągłość pobytu na terytorium zainteresowanych państw członkowskich, sytuacja rodzinna oraz więzi rodzinne, sytuacja mieszkaniowa, a przede wszystkim fakt, czy podana sytuacja ma charakter stały.

Ponadto pod uwagę brana jest także specyfika wykonywanej pracy, zwłaszcza miejsce, w którym praca ta jest zwykle wykonywana, jej stały charakter oraz czas trwania każdej umowy o pracę. Bardzo ważne przy ustaleniu miejsca mieszkania jest też wskazanie państwa członkowskiego, w którym osoba uważana jest za mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Jednym słowem chodzi o osoby, które pracują na własny rachunek lub też są zatrudnione w państwie członkowskim innym niż państwo zamieszkania i do którego wracają każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu.

Pracownik przygraniczny – definicja

Warto także wspomnieć o statusie pracownika przygranicznego – dotyczy on węższej grupy osób – tych, którzy podróżując z i do pracy, każdego dnia albo przynajmniej raz w tygodniu przekraczają granicę państwa

źródło: zielonalinia.gov.pl

Kurzarbeit: Wszystko o skróconym czasie pracy w Niemczech!

Na czym polega skrócony czas pracy w Niemczech?

Skrócony czas pracy oznacza, iż pracownicy pracują mniej godzin niż zwykle i niż jest to określone w umowie o pracę. Mogą być tego różne powody. Skrócony czas pracy jest wprowadzany przez firmy głównie w okresach spowolnienia gospodarczego, gdy przykładowo okresowo brakuje zamówień. Skrócony czas pracy może dotyczyć całej firmy lub tylko jej części.

Kiedy firma może wprowadzić skrócony czas pracy?

Skrócony czas pracy może zostać w Niemczech wprowadzony w firmach, które mają do czynienia ze znaczną utratą zleceń, przykładowo z przyczyn ekonomicznych lub z powodu nieuniknionego zdarzenia (np. powodzi). Przy czym przedsiębiorstwo musiało starać się zapobiegać utracie zleceń przed wprowadzeniem skróconego czasu pracy, na przykład poprzez udzielenie pracownikom urlopu. Oprócz tego firma musi w niedalekiej przyszłości wrócić do normalnego czasu pracy.

Rekompensata za skrócony czas pracy w Niemczech (niem. Kurzarbeitergeld)

Rekompensata z tytułu skróconego czasu pracy jest świadczeniem z tytułu ubezpieczenia na wypadek bezrobocia (to opłaca każdy zatrudniony w Niemczech) i służy do amortyzacji utraty zarobków pracowników, a jednocześnie do obniżenia kosztów osobowych przedsiębiorstwa. Pracownicy zatrudnieni w ramach skróconego czasu pracy, zarabiają w tym okresie mniej lub nawet wcale. Rekompensata za skrócony czas pracy przynajmniej częściowo rekompensuje brak zarobków.

Pracodawca wypłaca wynagrodzenie w zakresie, w jakim pracownik pracuje dla firmy, plus składki na ubezpieczenie społeczne. Na przykład, jeśli godziny pracy zostaną zmniejszone o 50 procent, pracodawca musi zapłacić tylko połowę wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne. Reszta jest wypłacana przez agencję pracy. Jednak: Z reguły wypłacane jest tylko 60 procent wynagrodzenia netto (patrz niżej).

Niemcy: Ile zarobię podczas skróconego czasu pracy?

Rekompensata z tytułu skróconego czasu pracy obliczana jest na podstawie utraconego wynagrodzenia netto. Z reguły wynosi ona 60 procent utraconego wynagrodzenia netto. Jeżeli w gospodarstwie domowym mieszka co najmniej jedno dziecko, to rekompensata za skrócony czas pracy wynosi 67 procent utraconego wynagrodzenia netto.

Przykład: Jeśli pracownik nie będący w związku małżeńskim bez dzieci zarabia 2000 euro brutto, to zazwyczaj otrzyma w tym wypadku około 1332 euro netto. Jeśli jego pracodawca wprowadzi skrócony czas pracy na jeden miesiąc i skróci czas pracy o połowę, to z wynagrodzenia brutto pozostanie 1000 euro. Z czego 777 euro netto wypłaci pracownikowi firma, a agencja pracy 60 procent utraconego wynagrodzenia netto, tj. 333 euro. Razem pracownik otrzyma 1110 euro, czyli 222 euro mniej niż za pełny czas pracy.

Rekompensata za skrócony czas pracy w obliczu pandemii koronawirusa

Z powodu pandemii koronawirusa, rząd federalny Niemiec zmienia zasady dotyczące skróconego czasu pracy. Rekompensata za pracę w skróconym wymiarze godzin ma być w tej sytuacji wypłacana, jeśli dziesięć procent pracowników w firmie jest dotkniętych utratą zarobków w wysokości co najmniej dziesięciu procent. Ponadto rekompensatę za skrócony czas pracy otrzymają także pracownicy tymczasowi. Agencja pracy zwraca pracodawcy składki na ubezpieczenie społeczne.

Rząd federalny Niemiec postanowił zwiększyć rekompensatę za skrócony czas pracy:

  • od czwartego miesiąca pobierania rekompensaty wynosi ona 70 proc. ostatniego wynagrodzenia netto (77 proc. w przypadku gospodarstw domowych, w których są dzieci)
  • od ósmego miesiąca pobierania rekompensaty wynosi ona 80 proc. (87 proc. w przypadku gospodarstw domowych, w których są dzieci).

Jak długo wypłacana jest rekompensata za pracę w niepełnym wymiarze godzin?

Agencja Pracy w Niemczech wypłaca wynagrodzenie za pracę w skróconym wymiarze czasu pracy przez okres do 12 miesięcy. Rząd federalny może przedłużyć okres uprawnienia do 24 miesięcy w drodze zarządzenia ustawowego.

Czy pracodawcy w Niemczech mogą narzucić skrócony czas pracy?

Skrócony czas pracy koliduje z obowiązkami pracodawcy (wynagrodzenie) i pracownika (wydajność pracy). Dlatego też firmy w Niemczech nie mogą po prostu jednostronnie narzucić skróconego czasu pracy. Rada zakładowa ma prawo do współdecydowania. Musi ona zatwierdzać skrócony czas pracy na podstawie obowiązujących umów o pracę. Prawo do współdecydowania istnieje również w szczególnie pilnych przypadkach. Przedsiębiorstwa, które nie posiadają rady zakładowej, pracodawca musi uzgodnić wprowadzenie skróconego czasu pracy indywidualnie ze wszystkimi pracownikami, których ma to dotyczyć.

Co się dzieje z ubezpieczeniem społecznym podczas skróconego czasu pracy?

Podczas skróconego czasu pracy pracodawcy i pracownicy płacą generalnie po połowie na ubezpieczenie społeczne. Za czas pracy, która został utracony z powodu wprowadzenia skróconego czasu pracy, składki na ubezpieczenie społeczne zostają obniżone do 80 procent. Koszty te ponosi wyłącznie pracodawca. Zostają one jednak zwrócone pracodawcom przez Federalną Agencję Pracy i to w wysokości 100 procent.

Czy muszę w Niemczech płacić podatek od rekompensaty z tytułu skróconego czasu pracy?

Rekompensata za skrócony czas pracy jest w Niemczech zwolniona z podatku. Pracownik ma jednak obowiązek zadeklarowania w zeznaniu podatkowym rekompensaty z tytułu skróconego czasu pracy.

Kurzarbeit a czas pracy

W wielu zakładach funkcjonują tzw. konta czasu pracy (Arbeitszeitkonto). Aby móc przejść w tryb skróconego czasu pracy, konto czasu pracy musi być zredukowane do zera, a najlepiej, aby osiągnęło minimalną dopuszczalną ilość godzin. Do tego momentu w rozliczeniu czasu pracy figuruje „Stundenabbau“ (redukcja konta godzinowego), czyli wypłacana jest regularna pensja. Od momentu osiągnięcia zera godzin wypłacany jest Kurzarbeitergeld.

Zgodnie z nowymi regulacjami pracownicy nie posiadający konta czasu pracy (pracujący w tzw. Vertrauensarbeitszeit) również mogą przejść na Kurzarbeit.

Podczas skróconego czasu pracy nadgodziny są zasadniczo zabronione w przekroju całego miesiąca. W odniesieniu do pojedynczych dni są one możliwe, jeśli na koniec miesiąca konto czasu pracy będzie zrównoważone.

Nie ma możliwości przejścia na Kurzarbeit „na część etatu” – liczą się tylko i wyłącznie całe dni, w których nie pracujemy. Jeśli więc przydzielono nam 50% skróconego czasu pracy, nie możemy pracować 5 dni w tygodniu po 4 godziny dziennie. W takim zestawieniu nie przysługuje nam Kurzarbeitergeld. Nie musimy przy tym zawsze wybierać tych samych dni tygodnia ani nawet tej samej ilości dni w tygodniu – istotne jest, aby w rozrachunku miesięcznym część skróconego czasu pracy się zgadzała.

Urlop i Urlaubsgeld podczas Kurzarbeit

Jeśli zakład pracy oferuje zasiłek urlopowy (Urlaubsgeld), zwykle jest on wypłacany w normalnej wysokości. Tutaj jednak decyzja zależy w pełni od pracodawcy, ponieważ jest to dobrowolne świadczenie.

Kurzarbeit to nie urlop i pracownik musi być w tym czasie osiągalny dla pracodawcy, aby w razie potrzeby natychmiast powrócić do pracy, jeśli skrócony czas pracy zostanie zawieszony lub całkowicie przerwany.

Nagłe zmiany w planowaniu urlopów nie są mile widziane przez Urząd Pracy (Agentur für Arbeit) i mogą prowadzić do wzmożonej kontroli zakładu i wyrywkowego sprawdzania czasów pracy poszczególnych pracowników. Aby oszczędzić kłopotów sobie i firmie, warto pozostać przy zaplanowanym urlopie w takiej formie, jak przed przystąpieniem do skróconego czasu pracy. Odstępstwa są możliwe w uzasadnionych przypadkach. Szczególnie krytyczne jest anulowanie wcześniej zaplanowanego urlopu – uzasadnienie takiego przypadku zwykle nie jest możliwe.

Dodatkowe zajęcie podczas Kurzarbeit

Dodatkowe zajęcia (minijob, własna działalność) podczas Kurzarbeit są zasadniczo dozwolone. Należy tutaj rozróżnić pomiędzy zajęciami zgłoszonymi przed przejściem zakładu na Kurzarbeit oraz podczas skrócenia czasu pracy. Jeśli drugie zajęcie było zgłoszone wcześniej, może być dalej wykonywane w tym samym wymiarze i nie ma to wpływu na wysokość zasiłku z Urzędu Pracy. Działa tutaj zasada, że prawo nie działa wstecz. Jeśli jednak zajęcie zostało rozpoczęte w trakcie skróconego czasu pracy, dochód z niego musi być zgłoszony, a wysokość zasiłku jest zmniejszana o jego wysokość. Zakład pracy, podobnie jak w przypadku normalnego trybu pracy, ma prawo zabronić wykonywania dodatkowych prac w innych firmach lub na bazie własnej działalności. Jednakże w skrajnych przypadkach sam Urząd Pracy może zaproponować pracownikom będącym w trybie skróconego czasu pracy inne, dodatkowe zajęcia na czas pobierania zasiłku. Odrzucenie takiej oferty wiąże się zwykle z odebraniem prawa do Kurzarbeitergeld oraz sankcjami podobnymi jak w przypadku zaniedbań wokół zasiłku dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld I).

Istnieje jednak wyjątek, który został wprowadzony w ramach ułatwień obowiązujących w czasie kryzysu koronawirusowego: jeśli nowa praca dodatkowa wykonywana jest w branży o znaczeniu systemowym, wówczas uzyskane z niej dochody nie zmniejszają dodatku rekompensującego skrócony czas pracy. Ten przepis obowiązuje jednak do momentu, aż całkowity uzyskany dochód nie przekroczy kwoty zarobków otrzymywanych pierwotnie w swoim głównym miejscu zatrudnienia. Przykładami branż istotnych dla systemu jest służba zdrowia, logistyka, handel żywnością i produkcja żywności.

Home Office a Kurzarbeit

Pracujący w trybie Home Office bądź mogący wykonywać część pracy w domu powinni ściśle przestrzegać czasu pracy. O ile sprawdzenie w domu służbowej skrzynki mailowej nie będzie problemem, to napisanie kilku maili do klientów w dniu, w którym teoretycznie mamy wolne, może już prowadzić do kłopotów dla całego zakładu, jeśli Urząd zdecyduje się na wyrywkowe sprawdzanie pracowników i trafi na takiego pechowca. Daty napisania maili są łatwe do sprawdzenia. Jeśli praca w domu wymaga połączenia z siecią firmową np. za pomocą sieci VPN, jest to tym łatwiejsze do skontrolowania. Jeżeli to możliwe, zakłady pracy unikają wysyłania pracowników do pracy w domu na czas Kurzarbeit, ponieważ jest to sporym polem do nadużyć, a taki proceder zwykle budzi czujność Urzędu Pracy.

Tłumaczenie przysięgłe – kiedy jest potrzebne i kto może je wykonać?

Kto może wykonywać tłumaczenia przysięgłe?

Tłumaczenie przysięgłe może wykonać każdy tłumacz po egzaminie państwowym oraz zaprzysiężony. Osoba taka musi udowodnić przed sądem rejonowym, że posiada odpowiednie umiejętności. Tłumacz musi złożyć przysięgę, że wiernie i sumiennie przekaże tłumaczone słowo (w postępowaniu sądowym przysięga ta jest składana oddzielnie za każdym razem). Jeżeli tłumacz spełnia wszystkie wymagania, otrzymuje prawo do wykonywania tłumaczeń przysięgłych dla swojego kierunku językowego i otrzymuje odpowiednią pieczęć.

Tłumaczenie przysięgłe potwierdza, że tłumaczenie wykonał tłumacz przysięgły i poświadcza poprawność i kompletność tłumaczenia swoim nazwiskiem, podpisem i pieczęcią. Takie tłumaczenie jest uznawane przez wszystkie instytucje publiczne, takie jak sądy, władze i policja.

Kiedy potrzebne jest tłumaczenie przysięgłe?

W przypadku następujących dokumentów wymagane jest z reguły tłumaczenie przysięgłe:

  • Wszelkiego rodzaju akty, np. akty urodzenia, małżeństwa, stanu cywilnego, itp.
  • Umowy
  • Pozwy
  • Pisma sądowe
  • Świadectwa, np. świadectwo ukończenia szkoły albo studiów, stopnie naukowe, itd.
  • Dokumenty tożsamości, prawo jazdy
  • Wyciągi z rejestru

Tłumaczenie przysięgłe gwarantuje, że tłumaczenie jest równoważne z dokumentem w języku źródłowym. Jest to zazwyczaj wymagane przez prawo w przypadku wszystkich postępowań prawnych, transakcji handlowych, wniosków lub ogólnie w przypadku składania wniosków do władz.

Ile kosztuje tłumaczenie przysięgłe?

Nie ma możliwości ustalenia zryczałtowanej stawki za tłumaczenie przysięgłe. Zależą one od zakresu, treści technicznej, ilości pracy (formatowanie i prace badawcze) oraz ustalonego terminu.

Jaka jest różnica między tłumaczeniem zwykłym a przysięgłym?

Ważne: W większości przypadków właściwy organ poinformuje Was, czy potrzebujecie zwykłego czy uwierzytelnionego tłumaczenia.

Tytuł zawodowy „tłumacz” nie jest chroniony, tzn. teoretycznie każdy mógłby wykonać proste tłumaczenie, nawet jeśli nie jest biegły językowo.

Proste, niepoświadczone tłumaczenia nie mają charakteru oficjalnego. Nie są one ani opieczętowane, ani podpisane, a zatem nie zawierają odniesienia do tłumacza lub jego kwalifikacji.

Tłumacz przysięgły (niem. „beeidigter Übersetzer„) lub upoważnionym (niem. „ermächtigter Übersetzer” – który jest właściwy?

W zasadzie nie ma różnicy między tłumaczem przysięgłym lub upoważnionym. W Niemczech oznaczenia te zależą od kraju związkowego. Zależy to od tego, czy dany tłumacz został zaprzysiężony przez sąd okręgowy, czy przez wyższy sąd krajowy. Na przykład w Badenii-Wirtembergii, Bawarii i Saksonii tłumacz jest publicznie mianowany i zaprzysiężany, w Hesji, Dolnej Saksonii, Nadrenii Północnej-Westfalii, Nadrenii-Palatynacie i Szlezwiku-Holsztynie jest on upoważniany, a w Saarze i Hamburgu zaprzysiężany. Ważne jest, aby każde tłumaczenie uwierzytelnione przez tłumacza przysięgłego lub upoważnionego było uznawane w całych Niemczech. Należy zauważyć, że każdy tłumacz przysięgły może poświadczyć tylko te kombinacje językowe, do których został powołany, np. angielsko-niemiecko-angielskie lub hiszpańsko-niemiecko-hiszpańskie.

Tłumaczenia poświadczone notarialnie

Tłumaczenia poświadczone notarialnie wykonywane są przede wszystkim przez tłumacza przysięgłego. Następnie tłumacz musi podpisać notatkę poświadczającą w obecności notariusza. Tłumaczenie musi być opatrzone notatką notarialną i okrągłą pieczęcią.

Tłumacz przysięgły przez internet

W dzisiejszych czasach nie trzeba już jechać osobiście do tłumacza, aby wręczyć mu dokument do przetłumaczenia. Te mogą zostać przesłane drogą mailową albo za pośrednictwem platformy internetowej. Jedną z najpopularniejszych platform tego typu w Niemczech jest Lingoking.com. Za jej pośrednictwem w szybki sposób wyliczycie cenę Waszego tłumaczenia i załatwicie całość online, nie wychodząć z domu!

Wystarczy wejść na www.lingoking.com i kliknąć w „Preis berechnen”. Na następnej stronie możemy wybrać rodzaj dokumentu do przetłumaczenia, np. świadectwo szkolne („Schul-/Abiturzeugnis”) – tutaj wystarczy wybrać dokument z oszbernej listy, klikając w jego ikonkę:

Dalej należy wpisać ilość stron, które mają zostać przetłumaczone oraz wybrać język wyjściowy (niem. Ausgangssprache) oraz docelowy (niem. Zielsprache), np. z polskiego na niemiecki:

Następnie możemy wybrać między zwykłym tłumaczeniem (Basis) oraz przysięgłym (Standard):

Należy jeszcze wybrać rodzaj wysyłki (zwykła albo ekspresowa) oraz wpisać nasze dane i opłacić tłumaczenie. Dokument, który ma zostać przetłumaczony można załadować po dokonaniu płatności.

Szczepienia w Niemczech – czy są one obowiązkowe?

Czy w Niemczech szczepienia są obowiązkowe?

Nie. Od 1983 roku, kiedy zniesiono w Niemczech prawny obowiązek szczepień przeciwko zwalczonej wówczas ospie, w starych krajach związkowych szczepienia obowiązkowe przestały obowiązywać. Dla reszty kraju jest tak dopiero od czasu zjednoczenia, które zniosło obowiązkowe szczepienia dzieci i młodzieży w byłej NRD. Tak więc każdy dorosły może sam decydować o sobie, a rodzice mogą decydować za swoje nieletnie dzieci, które szczepienia ewentualnie wykonają. Jedyny wyjątek stanowią szczepienia przeciwko odrze, które są w Niemczech obowiązkowe (o czym przeczytacie więcej niżej).

W Niemczech organy ds. zdrowia krajów związkowych definiują jednak „publicznie zalecane szczepienia”. Ich podstawą są zalecenia Komisji ds. Szczepień (STIKO, Ständige Impfkommission). Również w Szwajcarii i Austrii nie ma obecnie prawnie zakotwiczonego obowiązku szczepień dla ludzi (inaczej ma się to ze zwierzętami).

W niektórych krajach Unii Europejskiej nadal niektóre z szczepień są obowiązkowe, na przykład:

  • Francja: obowiązkowe szczepienia przeciwko gruźlicy
  • Belgia: Obowiązkowe szczepienia przeciwko polio (poliomyelitis)
  • Węgry: obowiązkowe szczepienia przeciwko odrze

Szczepienie przeciwko odrze obowiązkowe w Niemczech

Od 1 marca 2020 roku w  niemieckich przedszkolach i szkołach zostały wprowadzone obowiązkowe szczepienia przeciwko odrze. Zanim dzieci zostaną przyjęte do szkoły lub przedszkola, rodzice muszą udowodnić, że ich dzieci zostały zaszczepione przeciwko odrze. W przeciwnym razie będzie trzeba się liczyć z grzywną w wysokości do 2500 euro. W przypadku dzieci, które znajdują się już w przedszkolach lub szkołach, odpowiednie zaświadczenie o szczepieniu będzie trzeba przedłożyć do 31 lipca 2021 roku.

System szczepień w Niemczech

System szczepień w Niemczech jest uregulowany prawnie. Regulacje tez zawarte są w ustawie o ochronie przed zakażeniami (IfSG). Ustawa ta reguluje system szczepień w Niemczech. Ogólnie rzecz biorąc, celem ustawy jest ochrona ludności przed chorobami zakaźnymi.

Oprócz tego na terenie Niemiec działają organy odpowiedzialne za szczepienia:

Komisja ds. Szczepień (STIKO)

Komisja ds. Szczepień jest komitetem ekspertów, który opracowuje i wydaje zalecenia dotyczące szczepień i ich terminów. Lekarze w Niemczech stosują się z reguły do aktualnych zaleceń STIKO, które są standardem medycznym w Niemczech. Członkowie honorowi STIKO są powoływani wspólnie przez Federalne Ministerstwo Zdrowia i najwyższe państwowe urzędy zdrowia.

Instytut Roberta Kocha (RKI)

Zadaniem RKI jest opracowanie środków medycznych zapobiegających rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych. Obejmuje to również badania statystyczne dotyczące rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, badania nad ich przyczynami, diagnozami i profilaktyką. Zadania RKI są określone w § 4 ustawy o ochronie przed zakażeniami. Stała Komisja ds. Szczepień ma swoją siedzibę w RKI.

Instytut Paula Ehrlicha (PEI)

Instytut Paula Ehrlicha jest Federalnym Instytutem Szczepionek i Leków Biomedycznych. Odpowiada on za zatwierdzanie i monitorowanie szczepionek przez państwo oraz rejestrowanie powikłań szczepień.

Lekarze wykonujący szczepienia w Niemczech

Prawie wszystkie szczepienia w Niemczech są przeprowadzane przez lekarzy ogólnych. Publiczna służba zdrowia, czyli urzędy zdrowia, jak również lekarze zakładowi przeprowadzają około dziesięciu do piętnastu procent szczepień.

Lekarze specjalizujący się w szczepieniach muszą udzielić pacjentom wyczerpujących informacji. Obejmują one takie kwestie, jak korzyści płynące ze szczepień, informacje o chorobie, możliwe skutki uboczne szczepień oraz wskazania dalszych terminów szczepień.

Kalendarz szczepień w Niemczech

Poniższy kalendarz zawiera zalecenia Komisji ds. Szczepień:

Uznanie szkód spowodowanych szczepieniami przez urzędy emerytalne

Ocena i uznanie szkód spowodowanych szczepieniami dotyczy wyłącznie szczepień zalecanych publicznie (§ 60 IfSG) i leży w gestii urzędów opieki zdrowotnej krajów związkowych.

Koszty szczepień w Niemczech

Szczepienia zalecane przez STIKO są opłacane przez ustawowe kasy chorych. Opiera się to na dyrektywie w sprawie szczepień ochronnych. Niektóre firmy ubezpieczeniowe dobrowolnie zwracają koszty szczepień ochronnych dla podróżnych. Szczepienia dla osób z podwyższonym ryzykiem zawodowym zakażenia pokrywa w Niemczech pracodawca (§ 3, ust. 3, Arbeitsschutzgesetz).

Wszystko o egzaminach i certyfikatach językowych w Niemczech – część druga

W części drugiej naszego poradnika dotyczącego niemieckich certyfikatów językowych przyjrzymy się kolejnym ważnym niemieckim certyfikatom. Jeżeli jeszcze nie zapoznaliście się z częścią pierwszą, to tutaj znajdziecie link do niej: Wszystko o egzaminach i certyfikatach językowych w Niemczech – część pierwsza.

Egzaminy i certyfikaty językowe TELC GmbH TELC (The European Language Certificates)

TELC GmbH oferuje ujednolicone egzaminy i certyfikaty językowe dostosowane do poziomu i wymagań Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego i orientujące się według sześciu poziomów biegłości językowych. TELC ma ofercie łącznie 22 egzaminy i certyfikaty z języka niemieckiego przeznaczone dla dzieci i młodzieży, osób poszukujących zatrudnienia, migrantów, osób ubiegających się o obywatelstwo niemieckie oraz chcących podjąć kształcenie zawodowe lub studia, między innymi o specjalności medycznej i pielęgniarskiej.

TELC GmbH jako jedyna instytucja na rynku oferuje egzaminy specjalnie dla migrantów oraz egzaminy językowe na poziomach B2 i C1 dla lekarzy z zagranicy pragnących podjąć pracę w niemieckiej służbie zdrowia.

Egzaminy na poziomie A1

  • Start Deutsch: egzamin składa się z trwającej 65 minut części pisemnej (Słuchanie 20 minut, Czytanie 45 minut) oraz z części ustnej trwającej 11 minut. Część ustna jest zdawana natychmiast po ukończeniu części pisemnej.
  • telc Deutsch A1 für Zuwanderer: do osiągnięcia tego poziomu biegłości potrzebnych jest 100-150 godzin. Część pisemna trwa 70 minut (Słuchanie i Czytanie, Część Gramatyczna, Pisanie), część ustna 15 minut.
  • telc Deutsch A1 Junior jest przeznaczony dla dzieci w wieku 12 lat. Część pisemna egzaminu trwa 40 minut (Słuchanie 10 minut, Słuchanie i Pisanie 30 minut), część ustna trwająca 15-20 minut jest organizowana jako egzamin w parach.

Egzaminy na poziomie A2

  • Start Deutsch 2 do osiągnięcia tego poziomu biegłości językowej koniecznych jest 250-300 godzin lekcyjnych. Część pisemna trwa 70 minut (Słuchanie 20 minut, Czytanie i Pisanie 50 minut), część ustna jako egzaminach w parach trwa 15 minut.
  • telc Deutsch A2+Beruf: część pisemna egzaminu trwa 120 minut (Czytanie i Struktury Gramatyczno-Leksykalne 60 minut, Słuchanie 30 minut, Pisanie 30 minut), część ustna jako egzamin w parach trwa 15 minut.
  • telc Deutsch A2 Schule: egzamin jest przeznaczony dla młodzieży w wieku 12-16 lat, do osiągnięcia tego poziomu biegłości dzieci i młodzież potrzebuje 300-400 godzin lekcyjnych. Część pisemna trwa 80 minut (Struktury Gramatyczno-Leksykalne 15 minut, Słuchanie 20 minut, Czytanie 30 minut, Pisanie 15 minut). Część ustna egzaminu może odbyć się zarówno w tym samym dniu jaki i w innym terminie, trwa 10 minut i jest organizowana jako egzamin w parach.

Egzaminy na poziomie A2-B1

  • Deutsch-Test für Zuwanderer A2-B1 to egzamin przeznaczony dla migrantów, którzy potrzebują certyfikatu poświadczającego znajomość języka w celu uzyskania obywatelstwa niemieckiego. Odbywa się on na zakończenie kursu integracyjnego. Zakres tematyczny egzaminu obejmuje aspekty życia codziennego i społecznego (urząd, praca zawodowa, zakupy, zdrowie, dzieci, media, mieszkanie itp.). Część pisemna trwa 100 minut (Słuchanie 25 minut, Czytanie 45 minut, Pisanie 30 minut). Część ustna jak egzamin w parach trwa 16 minut i odbywa się zazwyczaj w tym samym dniu, co część pisemna.
  • Deutsch-Test für Zuwanderer A2-B1 Jugendintegrationskurs to egzamin przeznaczony dla migrantów poniżej 27 roku życia. Zakres tematyczny dotyczy problemów ludzi młodych, przebieg i czas trwania egzaminu jest identyczny, jak w przypadku osób dorosłych.

Egzaminy na poziomie B1

  • Telc Deutsch B1 / Zertifikat Deutsch to egzamin poświadczający znajomość języka niemieckiego na poziomie potrzebnym do uzyskania obywatelstwa niemieckiego. Pisemna część egzaminu trwa 150 minut (Czytanie 90 minut, Słuchanie 30 minut, Pisanie 30 minut). Część ustna może odbywać się w tym samym lub w następnym dniu i jest organizowana jako egzamin w parach, przy czym każdy z kandydatów ma 20 minut na przygotowanie.
  • telc Deutsch B1+ Beruf to egzamin językowy o zawodowym zakresie tematycznym. Przebieg i czas trwania egzaminu jest identyczny, jak w przypadku egzaminu Zertifikat Deutsch.
  • Deutsch für Jugendliche (Schule) jest egzaminem dla młodzieży do 17 roku życia, którego zakres tematyczny dotyczy problemów i zainteresowań ludzi młodych. Jego przebieg i czas trwania są identyczne, jak w przypadku egzaminu Zertifikat Deutsch.

Egzaminy na poziomie B1-B2

  • telc Deutsch B1·B2 Beruf to egzamin językowy dla osób potrzebujących certyfikatu językowego w celach zawodowych. Część pisemna trwa 120 minut (Słuchanie 25 minut, Czytanie i Struktury Językowe 60 minut, Pisanie 45 minut). Część ustna jest organizowana jako egzamin w parach i trwa 16 minut, może odbyć się w tym samym dniu, co egzamin pisemny, lub w dniu następnym.
  • telc Deutsch B1·B2 Pflege jest egzaminem dla osób pracujących w zawodach pielęgniarskich. Część piseman trwa 115 minut (Słuchanie 25 minut, Czytanie i Struktury Językowe 60 minut, Czytanie 30 minut). Część ustna trwa 16 minut i może odbywać się w tym samym lub w następnym dniu i jest organizowana jako egzamin w parach, przy czym każdy z kandydatów ma 20 minut na przygotowanie.

Egzaminy na poziomie B2

  • telc Deutsch B2 to egzamin poświadczający znajomość języka niemieckiego ogólnego na poziomie zaawansowanym. Część pisemna trwa 140 minut (Czytanie 90 minut, Struktury Gramatyczno-Leksykalne 20 minut, Słuchanie 20 minut, Pisanie 30 minut), część ustna jako egzamin w parach trwa 15 minut i może odbywać się bezpośrednio po egzaminie pisemnym lub w następnym dniu.
  • telc Deutsch B2+ Beruf to egzamin dla osób o zaawansowanej znajomości języka niemieckiego starających się o certyfikat językowy o profilu zawodowym. Część pisemna trwa 180 minut (Czytanie 60 minut, Pisanie 60 minut, Słuchanie 30 minut, Struktury Gramatyczne), kandydaci mają też 20-minutową przerwę. Część ustna jako egzamin w parach trwa 20 minut i może odbywać się bezpośrednio po egzaminie pisemnym lub w następnym dniu. Kandydaci mają 20 minut na przygotowanie.
  • telc Deutsch B2 Medizin Zugangsprüfung jest egzaminem przeznaczonym dla lekarzy z tłem migracyjnym i ma na celu sprawdzenie znajomości języka w sytuacjach życia zawodowego i codziennego. Specjalny nacisk jest kładziony na słownictwo codzienne i specjalistyczne związane z wykonywaniem zawodu lekarza, sytuacje w gabinecie lekarskim i w szpitalu. Część pisemna egzaminu trwa 110 minut (Słuchanie 30 minut, Czytanie 40 minut, Struktury Gramatyczne 10 minut, Pisanie 30 minut). Część ustna składa się z dwóch części, jest organizowana jako egzamin w parach i trwa łącznie 22 i ½ minuty. Egzamin może odbywać się bezpośrednio po egzaminie pisemnym lub w następnym dniu. Pierwsza część to symulacja rozmowy z pacjentem, po zakończeniu której kandydat ma 2 i ½ minuty czasu na przygotowanie się do drugiej części egzaminu ustnego.

Egzaminy na poziomie B2-C1

  • telc Deutsch B2·C1 Beruf, część pisemna egzaminu trwa 170 minut (Słuchanie 40 minut, Czytanie50 minut, Struktury Gramatyczne 20 minut, Pisanie 60 minut) z 20-minutową przerwą przed częścią „Pisanie”. Część ustna organizowana jako egzamin w parach składa się z trzech części i trwa łącznie 20 minut. W drugiej części egzaminu ustnego kandydat prezentuje temat przygotowany w domu.
  • telc Deutsch B2·C1 Medizin jest egzaminem przeznaczonym dla lekarzy z tłem migracyjnym potrzebujących certyfikatu językowego poświadczającego znajomość struktur leksykalnych z dziedziny medycyny i sytuacji zawodowych w gabinecie lekarskim i szpitalu. Pisemna część egzaminu trwa 180 minut (Słuchanie 40 minut, Czytanie 50 minut, Struktury Gramatyczne 20 minut, Pisanie 60 minut), dla kandydatów przewidziana jest przerwa o długości 20 minut. Przed częścią pisemną (egzamin w parach) przewidzianych jest 10 minut na przygotowanie. Część ustna trwa 45 minut. Po pierwszej części egzaminu (przeprowadzenie anamnezy lub wywiad z pacjentem) kandydaci mają 5 minut na przygotowanie się do drugiej części.
  • telc Deutsch B2·C1 Medizin Fachsprachprüfung: pisemna część egzaminu trwa 80 minut (Słuchanie 30 minut, Czytanie 40 minut, Struktury Gramatyczne 10 minut). Część ustna składa się z trzech części i obejmuje anamnezę (Anamnese, 20 minut), wypis ze szpitala (Kurzarztbrief) i przedstawienie pacjenta podczas wizyty (Patientenvorstellung).

Egzaminy na poziomie C1

  • telc Deutsch C1 to egzamin na poziomie zaawansowanym dla osób dysponujących wysoką biegłością językową. Część pisemna trwa 220 minut (Czytanie 90 minut, Słuchanie 40 minut, Pisanie 70 minut), kandydaci mają 20 minutową przerwę. Część ustna jako egzamin w parach lub w grupach trzyosobowych trwa 16 lub 24 minuty i może odbywać się bezpośrednio po egzaminie pisemnym lub w następnym dniu. Kandydaci mają 20 minut na przygotowanie.
  • telc Deutsch C1 Beruf to egzamin dokumentujący znajomość języka niemieckiego w zakresie zawodowym. Przebieg i czas trwania egzaminu jest identyczny, jak w przypadku egzaminu telc Deutsch C1.
  • telc Deutsch C1 Hochschule to egzamin przeznaczony dla osób pragnących podjąć studia wyższe w Niemczech. Przebieg i czas trwania egzaminu jest identyczny, jak w przypadku egzaminu telc Deutsch C1.

Egzaminy na poziomie C2

  • telc Deutsch C2 to egzamin poświadczający znajomość języka niemieckiego na poziomie zbliżonym to rodzimego użytkownika języka (Muttersprachlerniveau). Część pisemna trwa 250 minut (Czytanie 80 minut, Słuchanie 60 minut, Pisanie 90 minut) łącznie z 20-minutową przerwą. Część ustna to egzamin pojedynczy i trwa 15 minut. Może odbywać się bezpośrednio po egzaminie pisemnym lub w następnym dniu. Kandydaci mają 20 minut na przygotowanie.

Egzaminy telc są oferowane przez licencjonowane placówki nauki języków obcych na całym świecie.

Egzaminy z języka niemieckiego Izby Przemysłowo-Handlowej IHK Prüfung Wirtschaftsdeutsch International (PWD)

Niemiecka Izba Przemysłowo Handlowa oferuje egzamin językowy i certyfikat „Wirtschaftsdeutsch international” potwierdzający znajomość niemieckiego na poziomie C1 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Egzamin ten można zdać bezpośrednio przy Zagranicznej Izbie Handlowej (AHK Auslanshandelskammer) lub w licencjonowanych centrach egzaminacyjnych kooperujących z AHK. Do egzaminu mogą przystąpić osoby indywidualne, które ukończyły 18 rok życia. AHK oferuje także możliwość egzaminów grupowych dla pracowników firm. Maksymalna ilość punktów do uzyskania to 100, do zdania egzaminu potrzebne są 51 punkty (51%). Egzamin PWD oferowany jest też w formie digitalnej, to znaczy, że istnieje też możliwość zdania części pisemnej na komputerze w licencjonowanym centrum egzaminacyjnym.

Egzamin składa się z dwóch części: pisemnej i ustnej. Część pisemna trwa 180 minut i obejmuje rozumienie tekstu czytanego (4 zadania, 75 minut), rozumienie ze słuchu (3 zadania, 60 minut), wypowiedź pisemna (1 zadanie, 45 minut). Część ustna trwa 20 minut i zawiera trzy zadania, a kandydaci mają 20 minut na przygotowanie się do wypowiedzi na zadane tematy. Zadanie pierwsze trwa trzy minuty i polega na przedstawieniu własnej osoby według katalog pytań, przy czym komisja egzaminacyjna może stawiać dodatkowe pytania. Zadanie drugie to ustna prezentacja fikcyjnej firmy na podstawie diagramu oraz tematyczna dyskusja z egzaminatorami. Na to zadania przewidzianych jest 7 minut. Trwające 10 zadanie trzecie to dyskusja z jednym z egzaminatorów mająca na celu zaprezentowanie własnego punktu widzenia oraz argumentacji na podany temat.

Egzaminy i certyfikaty językowe TestDaF

Egzamin TestDaF jest przeprowadzany na całym świecie w 96 krajach w 450 oficjalnie licencjonowanych placówkach egzaminacyjnych 6 razy w roku. Wyjątkiem są Chiny, gdzie egzamin ten odbywa się jedynie trzy razy do roku.

Egzaminy i certyfikaty językowe TestDaF są skierowane do osób, które dysponują zaawansowaną znajomością języka niemieckiego na poziomie B2 lub wyższym. Do tego grona zaliczają się:

  • osoby, które zamierzają podjąć studia wyższe w Niemczech,
  • studenci i studentki, którzy w kraju pochodzenia muszą poświadczyć znajomość języka (np. celem złożenia podania o stypendium lub wzięcia udziału w wymianie studenckiej),
  • naukowcy planujących pobyt naukowy na jednym z uniwersytetów lub szkół wyższych w Niemczech i potrzebujących oficjalnego certyfikatu językowego poświadczającego zaawansowaną znajomość języka na poziomie akademickim,
  • osoby szukające pracy w zawodach akademickich i potrzebujących do tego celu certyfikatu językowego,
  • studenci i studentki objęci zagraniczną wymianą akademicką, którzy przebywają w Niemczech i chcieliby na końcu pobytu zdobyć certyfikat językowy dokumentujący ich osiągnięcia w zakresie nauki języka podczas wymiany studenckiej.

Stypendyści w programach wymiany akademickiej DAAD mają możliwość otrzymania dofinansowania do opłaty egzaminacyjnej.

Wyniki egzaminu TestDaF są przyporządkowane do trzech poziomów językowych:

  • TestDaF-Niveautufe 3 (TDN 3) – odpowiada poziomowi B2.1
  • TestDaF-Niveautufe 4 (TDN 4) – odpowiada poziomowi B2.2/C1.1
  • TestDaF-Niveautufe 5 (TDN 5) – odpowiada poziomowi C1.1/C1.2

Do podjęcia studiów w Niemczech konieczne jest uzyskanie wyniku TDN 4 lub powyżej. Kandydaci mogą zgłosić się do egzaminu w portalu internetowym. Po dokonaniu zameldowania otrzymają oni oficjalne pismo z potwierdzeniem dopuszczenia ich do egzaminu. Wyniki egzaminu zostaną opublikowane w portalu online, sześć tygodni po ich publikacji kandydaci otrzymają oficjalne certyfikaty pocztą.

Zakres tematyczny egzaminu dotyczy ogólnych treści w kontekście uniwersyteckich. Część pisemna egzaminu TestDaF trwa 160 minut i zawiera:

  • Czytanie (60 minut), trzy części z łącznie 30 zadaniami o zakresie tematycznym dotyczącym życia studenckiego, fragmenty tekstów dziennikarskich i z czasopism fachowych o różnych stopniach trudności.
  • Słuchanie (40 minut), trzy części z 25 zadaniami obejmujące dialog z życia codziennego na uniwersytecie, fragment wywiadu radiowego z 3-4 uczestnikami, fragment wykładu lub wywiadu z ekspertem,
  • Pisanie (60 minut), w pierwszej części kandydaci muszą dokonać pisemnej interpretacji danych statystycznych na podstawie diagramu lub tabeli, w drugiej części muszą przedstawić własny punkt widzenia i jego uzasadnienia na zadany temat.

Część ustna trwa łącznie 35 minut i zawiera siedem zadań o różnym stopniu trudności symulujących sytuacje, z którymi kandydaci będą mieć do czynienia na uniwersytecie. Przykładowe zadania to prowadzenie dyskusji w grupie studentów, opisanie grafiki podczas seminarium, przedstawienie własnego punktu widzenia lub hipotezy i przeprowadzenie argumentacji na zadany temat.

TestDaF nie jest egzaminem modularnym, co oznacza, że do jego zdania konieczne jest uzyskania pozytywnego wyniku we wszystkich częściach składowych egzaminu. W przypadku niezdania egzaminu można go powtarzać dowolną ilość razy. Eksperci szacują, że do osiągnięcia pożądanego poziomu biegłości językowej i zdania egzaminu potrzebnych jest łącznie 700 do 1000 godzin lekcyjnych (45 minut). Poniżej 700 godzin kandydat może mieć problemy ze sprostaniem jego wymogom.

Egzamin językowy DSH

Egzamin językowy DSH, czyli Deutsche Sprachprüfung für den Hochschulzugang, to standardyzowany, i akredytowany uniwersytecki egzamin językowy poświadczający zaawansowaną znajomość języka niemieckiego na konieczną do podjęcia studiów wyższych. Egzaminy DSH są organizowane decentralistycznie, w związku z czym zgłoszenie do egzaminu jest możliwe wyłącznie w organizującej go szkole wyższej.

Kandydaci na studia na niemieckiej uczelni muszą uzyskać wynik egzaminu wyższy niż 66%, co odpowiada poziomowi DSH 2. Kandydaci, którzy osiągną wynik DSH 3 zostaną dopuszczeni na każdy kierunek, łącznie z medycyną, psychologią lub prawem.

UWAGA: Uniwersytet Stuttgart jako jedyny uniwersytet w Niemczech nie akceptuje certyfikatu językowego DSH!

Terminy i szkoły organizujące można znaleźć tutaj: Terminy egzaminów DSH w Niemczech.

Poziomy DSH kształtują się następująco:

  • poziom DSH 1 (57%-66%) => B2
  • poziom DSH 2 (67%-81%) => C1
  • poziom DSH 3 (>82%) => C2

Egzamin DSH składa się z dwóch części: pisemnej i ustnej. Część pisemna trwa do 210 minut (długość egzaminu jest ustalana przez organizującą go szkołę wyższą) i obejmuje:

  • Słuchanie (do 60 minut): zrozumienie przeczytanego w normalnym tempie tekstu o długości 5500-7000 znaków. Kandydaci robią notatki w trakcie czytania, na podstawie których muszą streścić usłyszany tekst lub odpowiedzieć na pytania typu Multiple Choice.
  • Czytanie (do 60 minut): przeczytanie i opracowanie tekstu o długości 30-60 wersów, do którego może zostać dołączona ilustracja lub diagram. Kandydaci otrzymają różnego rodzaju zadania, które muszą zostać rozwiązane na podstawie tekstu.
  • Struktury gramatyczne języka akademickiego (do 30 minut): zadanie gramatyczne dotyczące specyfiki języka używanego na uniwersytetach.
  • Pisanie (do 60 minut): opracowanie zadanego tematu i napisanie tekstu o długości 200-250 słów.

Część ustna trwa 20 minut wraz z dodatkowymi 15-20 minutami na przygotowanie wypowiedzi. W trakcie przygotowania kandydaci otrzymają krótki tekst, grafikę, diagram, nagranie lub film i muszą na tej podstawie przygotować się do trwającej 20 minut dyskusji z przedstawicielami komisji egzaminacyjnej. Dyskusja ta może mieć charakter egzaminu indywidualnego, w parach lub w małych grupach do trzech osób. Pytania egzaminatorów dotyczą zadanego tematu, ale mogą także wybiegać poza ten temat i zawierać pytania dotyczące wybranego kierunku studiów.

Egzaminy DSH można zdać wyłącznie w wybranych szkołach wyższych w Niemczech. Raz zdany egzamin jest ważny bez ograniczeń. Niezdany egzamin można powtarzać dowolną ilość razy. Cena egzaminu wynosi od 40 do 170 euro.

Podróżowanie po Niemczech – zestawienie środków transportu!

Niemcy znane są nie tylko z dobrze rozwiniętej sieci drogowej, ale także kolejowej. Oprócz tego każde duże miasto posiada sieć metra (niem. U-Bahn), które znacznie ułatwia przemieszczanie się w godzinach szczytu. Na tramwaj, autobus i krótsze trasy pociągiem musicie kupić bilety w automacie (Obsługa niemieckiego automatu biletowego – instrukcja krok po kroku wraz ze zdjęciami i tłumaczeniem!). Ceny biletów obliczane są według odległości czyli tzw. „stref taryfowych” (niem. Zonen, Preisstufen). Często biletomaty są dość skomplikowane w obsłudze, lecz w większości przypadków możecie zmienić język (niem. Sprache wechseln), aby ułatwić zakup biletu (jeśli Wasz niemiecki nie jest za dobry). Jeśli mimo wszystko nie wiecie co dalej, najlepiej poprosić o pomoc innych podróżujących, którzy akurat kupują bilet. Jazda na gapę, czyli bez ważnego biletu kosztuje we wszystkich niemieckich pociągach i autobusach co najmniej 40 Euro.

Tańsze podróżowanie po Niemczech

Dla osób intensywnie korzystających z publicznego transportu w Niemczech większość przewoźników oferuje tańsze bilety: tzw. „Zehnerkarten” – bilety na 10 przejazdów, „Monatskarten” – bilety miesięczne lub „Jahreskarten” – bilety roczne. Szczegółowe informacje uzyskacie w punktach sprzedaży wybranego przewoźnika.

Pociąg: połączenia regionalne i dalekobieżne

Na dłuższych trasach najczęściej korzysta się z pociągu (Deutsche Bahn – w skrócie die Bahn lub DB). Regulacje dotyczące rabatów są tu dość skomplikowane. Warto jednak mimo wszystko z nich skorzystać, gdyż można sporo zaoszczędzić. Kupując bilety sporo przed początkiem podróży, cena jest często dużo niższa.

Jeśli weźmiecie ze sobą osoby towarzyszące, muszą one zapłacić tylko połowę właściwej ceny. Dzieci do lat 14 włącznie jadą pod opieką rodziców lub dziadków za darmo.

Osoby, które często korzystają z opcji pociągu, powinny pomyśleć nad zakupem specjalnej karty klienta, tzw. „BahnCard”. W zależności od rodzaju BahnCard, otrzymacie albo 25% zniżki dodatkowo do pozostałych rabatów albo 50% zniżki od ceny wyjściowej.

Ponadto Deutsche Bahn oferuje także inne, specjalne udogodnienia biletowe: np. tzw. „Schönes-Wochenende-Ticket“ – „bilet na udany weekend“, „Länderticket“ – „bilet regionalny”, „Monatskarten“ i „Jahreskarten“ – bilety miesięczne i roczne. Z kolei z biletem „Interrail-Ticket” młodzi ludzie (do lat 25 włącznie) mogą za 300 Euro przez miesiąc jeździć po Europie. Wszystkie informacje na ten temat otrzymacie w centrach podróży Deutsche Bahn albo w Internecie pod adresem www.bahn.de. Oprócz tego więcej informacji o tym jak oszczędzać na przejazdach kolejowych w Niemczech, znajdziecie w naszych artykułach, które podlinkowaliśmy poniżej.

W tym temacie warto przeczytać:

Hamburg-Köln-Express – alternatywa dla Deutsche Bahn

Jeśli podróżujecie po Niemczech pociągiem, to w pierwszej kolejności myślicie zapewne o Deutsche Bahn. W Niemczech działają jednak również inni przewoźnicy kolejowi. Nie ma ich wprawdzie zbyt wielu, ale warto ich znać. Jedną z alternatyw dla Deutsche Bahn jest przykładowo Hamburg-Köln-Express. Ten expres, w skrócie HKX, oferuje połączenia między Hamburgiem, Kolonią a Frankfurtem.

Dlaczego powinniście skorzystać z oferty expresu Hamburg-Köln? Odpowiedź jest bardzo prosta: ceny biletów są niższe. HKX nie oferuje co prawda tylu połączeń co Deutsche Bahn, ale na pewno warto rzucić okiem na ich ofertę.

Autobusy miejskie, metro i tramwaje

W większości niemieckich miast istnieje niezawodny i korzystny cenowo system autobusów liniowych, często uzupełniony tramwajami. W wielu regionach także metro należy do niezależnego transportu publicznego. W ten sposób dotrzecie bezpiecznie nawet w czasie głębokiej zimy z punktu A do punktu B – nawet przy wietrze, deszczu czy śniegu.

Taksówka

W większych miastach jest wiele postojów taksówek i możliwość, żeby złapać taksówkę na mieście. Jednak w mniejszych miejscowościach oraz w rejonach ze słabo rozwiniętym transportem warto taksówkę wcześniej zamówić. W tym celu zorganizowane zostały tzw. centrale taksówek (Taxi-Zentralen). Numery telefonów znajdziecie w książce telefonicznej. Do szczególnych przypadków należy tzw. „Kurzstrecke”, czyli przejazd na małych odległościach. Jeśli zatrzymacie gdzieś na mieście wolną taksówkę i chcecie jechać niedaleko, możecie uzgodnić z kierowcą korzystną cenę ze względu właśnie na „Kurzstrecke” (np. 3 Euro). We wszystkich pozostałych sytuacjach, taksówkarze trzymają się ogólnie obowiązujących taryf.

„Mitfahrgelegenheiten“, czyli tzw. okazje/podwózki/ serwisy pośredniczące typu Blablacar

Kolejną możliwość taniego poruszania się po Niemczech stanowią tzw. „Mitfahrgelegenheiten”, czyli okazje lub serwisy w stylu BlaBlaCar.de, łączące kierowców dysponujących wolnymi miejscami w swoich samochodach z pasażerami podróżującymi w tę samą stronę. W większych miastach istnieją „Mitfahrzentralen” (w skrócie MFZ), które profesjonalnie pośredniczą w takich sprawach.

Na portalach internetowych takich jak BlaBlaCar.de, fahrgemeinschaft.de lub bessermitfahren.de możecie zaoferować jako kierowca wolne miejsca w samochodzie lub odwrotnie – zgłosić chęć pojechania z kimś jego samochodem w wybranym kierunku. Najwięcej ofet przejazdów znajdziecie na BlaBlaCar.de.

Carsharing

Jeśli mieszkacie w mieście i nie posiadacie własnego samochodu, to warto zapoznać się z systemem Carsharingowym. Firmy Carsharingowe rosną jak grzyby po deszczu i coraz częściej stanowią one alternatywę dla własnego samochodu. Jako zarejestrowany użytkownik możecie bardzo korzystnie wypożyczyć samochód na kilka minut lub godzin, a po użytkowaniu od razu go oddać, żeby umożliwić skorzystanie z samochodu innemu użytkownikowi. W tym systemie płaci się za czas korzystania z samochodu. Oznacza to, że naliczanie opłaty kończy się wraz z odstawieniem samochodu i wylogowaniem się. W tym czasie samochód może zostać jednak zabrany przez innego użytkownika. Standardowo samochody rozstawiane są w stałych punktach (dworce, parkingi itd.) i tam też należy je odstawić. Oprócz tego wielu dostawców, takich jak na przykład car2go i DriveNow, rozmieszcza samochody w publicznej przestrzeni ulicznej i można je znaleźć oraz otworzyć za pomocą smartfona. Samochody te mogą zostać odstawione w dowolnym miejscu wskazanej strefy.

Carsharing można już wykorzystać w bardzo wielu miastach. Podczas gdy większość dostawców ma w ofercie praktycznie tylko małe samochody, przodownik na rynku DB-Flinkster dysponuje samochodami różnych klas, ma ich w sumie ponad 3.000. Inne większe firmy carsharingowe to: Stadtmobil, Greenwheels, cambio Carsharing oraz teilAuto.

Autobusy dalekobieżne (Fernbus)

W Niemczech istnieje sporo większych i mniejszych firm transportowych, oferujących przejazdy autokarem na dłuższych trasach krajowych. Jako pasażer możecie liczyć na korzystne ceny i dobry serwis. Największe firmy na tym młodym rynku ruchu dalekobieżnego to MeinFernbus FlixBus, Eurolines oraz ADAC-Postbus. Działają one poprzez rozległą sieć połączeń miejskich nie tylko w Niemczech, ale też w innych europejskich miastach. IC Bus należący do Deutsche Bahn oraz Berlinlinienbus to małe firmy, które obsługują określone regiony lub poszczególne miejsca docelowe. Serwis i komfort jest z reguły wyśmienity. Czas jazdy jest jednak zazwyczaj znacznie dłuższy niż w przypadku transportu szynowego i na wielu trasach busy jeżdżą tylko raz lub dwa razy dziennie. Im wcześniej zamówicie bilet na taki autokar, tym najprawdopodobniej mniej za niego zapłacicie.

Loty krajowe

Jeśli bardzo zależy Wam na czasie, to samolot jest z pewnością najlepszym rozwiązaniem. Lufthansa, Germanwings i inne linie mają rozbudowaną sieć połączeń lotniczych, dzięki czemu zazwyczaj możecie wylądować w okolicy Waszego celu podróży na terenie Niemiec. Najlepiej bukujcie bilety z dużym wyprzedzeniem. W innym wypadku Wasza podróż nawet tanimi liniami lotniczymi może się okazać droga.

Tanie loty można znaleźć na porównywarce idealo: flug.idealo.de

Wynajem samochodu

Jeśli Waszym celem podróży jest miejsce, gdzie nie jeździ żaden autobus, ani nie lata samolot, to alternatywą dla kolei będzie wypożyczenie samochodu. Jeśli będziecie w podróży kilka dni, macie dużo bagażu, musicie być elastyczni albo odwiedzacie kilka miejsc, wtedy samochód będzie rozwiązaniem najtańszym i najbardziej sensownym. Największe firmy specjalizujące się w wynajmie Avis, Europcar czy Sixt mają samochody różnej wielkości, a także są w stanie dać do dyspozycji np. transportera. Samochody te są dobrej jakości i o małych przebiegach, często można je znaleźć na dużych dworcach czy lotniskach. Oprócz tego istnieją korzystne alternatywy do tych znanych firm: często wystarczy zajrzeć do Internetu, żeby znaleźć małych lokalnych dostawców samochodów na wynajem.

Warto skorzystać z naszej wyszukiwarki: Porównywarka wypożyczalni samochodowych. Prawdopodobnie nigdzie nie znajdziecie korzystniejszych ofert, a jeśli tak, to piszcie w komentarzach!

10 procent rabatu na wynajem auta w Sixt: Sixt – Jetzt mieten!.