Dowiedz się, które europejskie kraje mają najczystsze kąpieliska!

Największym marzeniem podczas letnich upałów jest możliwość spędzenia przynajmniej kilku godzin lub dni nad wodą. Ale gdzie są najczystsze kąpieliska? Gdzie warto wybrać się z rodziną lub przyjaciółmi na jednodniową wycieczkę, na weekend lub spędzić kilka dni urlopu? W jakich krajach kąpieliska uzyskały najwyższe oceny jakości wody, a gdzie należy uważać? Serdecznie zapraszamy do lektury!

Doskonała jakość wody w kąpieliskach europejskich

Przed rozpoczęciem sezon urlopowego 2020 Europejska Agencji Środowiska (European Environment Agency EEA) przebadała łącznie 22.295 kąpielisk, które zostały zgłoszone w EEA, z czego 21.981 znajduje się na terenie państw członkowskich Unii (Austria: 261, Belgia: 115, Bułgaria: 95, Chorwacja: 988, Cypr: 113, Republika Czeska: 153, Dania: 1.022, Estonia: 54, Finlandia: 301, Francja: 3 348, Niemcy: 2.291, Grecja: 1.634, Węgry: 257, Irlandia: 147, Włochy: 5.535, Łotwa: 57, Litwa: 117, Luksemburg: 17, Malta: 87, Niderlandy: 724, Polska: 606, Portugalia: 614, Rumunia: 50, Słowacja: 32, Słowenia: 47, Hiszpania: 2.234, Szwecja: 438, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii: 644). Spoza Unii Europejskiej przebadanych zostało 314 kąpielisk, z czego 119 znajduje się w Albanii oraz 195 w Szwajcarii.

Według najnowszego raportu Europejskiej Agencji Środowiska jakość wody w kąpieliskach na terenie krajów Unii Europejskiej jest doskonała. 85% europejskich kąpielisk morskich i słodkowodnych otrzymało ocenę bardzo dobrą, spełniając tym samym najwyższe i najbardziej rygorystyczne unijne normy jakościowe. 8% kąpielisk zostało uznanych za dobre, a 2% otrzymało notę dostateczną. Ocenę niedostateczną otrzymało jedynie 1% kąpielisk, a 4% nie zostało z różnych powodów poddanych analizie.

Autorzy raportu stwierdzili zgodnie, że jakość wody w kąpieliskach europejskich utrzymuje się od lat na bardzo wysokim poziomie. Dodatkowo w raporcie stwierdzono, że woda w kąpieliskach w kurortach nadmorskich, gdzie 87,4 % uzyskało ocenę doskonała za jakość wody, jest nieznacznie lepsza niż w głębi kraju. Tam najwyższą ocenę uzyskało 79,1 % kąpielisk.

Najlepsza jakość wody w kąpieliskach na Cyprze, w Austrii i na Malcie

Najwyższe noty EEA przyznała Cyprowi. 99,1% kąpielisk cypryjskich otrzymało najwyższą ocenę pod względem czystości i jakości wody. Na drugim miejscu znajduje się Austria 98,5%, a na trzecim Malta 97,7%. Kolejne miejsca zajęły żyjące z turystyki Grecja (4. 95,7%), Chorwacja (5. 95,6%) oraz kraj-niespodzianka Łotwa (6. 92,5%).

Niemcy znalazły się na bardzo wysokim, siódmym miejscu, wyprzedzając tym samym typowo urlopowe kraje jak Portugalia (8. 91,5%), Włochy (10. 88,4%), Hiszpania (11. 88,4%) i Francja (18. 79,5%).

Najgorsza jakość wody w Estonii, Słowacji, Albanii i w Polsce

Europejska Agencji Środowiska stwierdziła, że w sześciu krajach 3% kąpielisk wykazało niedostateczną czystość wody i kąpiel w nich grozi infekcją organizmu. Do tych krajów należą: Albania (siedem kąpielisk, 5,9 %), Estonia (trzy kąpieliska, 5,6 %), Węgry (10 kąpielisk, 3,9 %), Niderlandy (24 kąpieliska, 3,3 %), Irlandia (pięć kąpielisk, 3,4 %) i Słowacja (jedno kąpielisko, 3,1 %).

Dodatkowo Agencja stwierdziła poprawienie jakości wody w Albanii, gdzie liczba kąpielisk o słabej jakości wody znacznie spadła od 2015 r., z 31 (39,1 %) do 7. Poprawa ta została osiągnięta poprzez budowę pięciu oczyszczalni ścieków.

W Polsce, która znajduje się na ostatnim miejscu w klasyfikacji, jedynie 187 z łącznej liczby 606 kąpielisk poddanych zostało ocenie jakości wody. Powodem był fakt, że większość kąpielisk została wyznaczona na nowo i Agencji brakowało danych do przeprowadzenia klasyfikacji, co wyjaśnia zajęcia ostatniego miejsca w klasyfikacji europejskiej.

Wszystkie kąpieliska, w których EEA stwierdziła niską jakość wody, zostały zamknięte dla odwiedzających w aktualnym sezonie.

Jakość wody w Niemczech nadal bardzo wysoka

Według danych Europejskiej Agencji Środowiska 98% wód w Niemczech w kąpieliskach nad jeziorami, rzekami i wybrzeżami spełnia wymogi jakościowe określone w dyrektywie UE w sprawie jakości wody w kąpieliskach. Tak jak w poprzednich latach, ich jakość utrzymuje się w dalszym ciągu „na dobrym poziomie”. Dane Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska (Umweltbundesamt) potwierdzają wyniki EEA dotyczące 2.277 niemieckich kąpielisk.

W obecnym sezonie kąpielowym Federalny Urząd Ochrony Środowiska stwierdził bardzo złą jakość wody w ośmiu kąpieliskach naturalnych (0,03%), które z tego powodu zostały zamknięte:

  1. Elbstrand bei Brokdorf (Schleswig-Holstein)
  2. Nordseestrand Wremen (Niedersachsen)
  3. Weserstrand Sandstedt (Niedersachsen)
  4. Süßer See Aseleben (Sachsen-Anhalt)
  5. Süßer See Seeterrassen Seeburg (Sachsen-Anhalt)
  6. Klostersee, Triefenstein, Trennfeld (Bayern)
  7. Spreelagune (Brandenburg)
  8. Goldscheuer Badesee (Baden-Württemberg)

Zgodnie ze sprawozdaniem EEA jakość wody w tych wodach jest słaba, stwierdzono też występowanie licznych szczepów bakterii wskazujących na zanieczyszczenie fekaliami. W niektórych przypadkach wydano ostrzeżenia dotyczące możliwości zakwitu sinic w okresie letnim. Także 25 innych kąpielisk zostało zamkniętych z powodu prac remontowych lub problemów administracyjnych.

Całkowita klasyfikacja kąpielisk Europejskiej Agencji Środowiska

Poniższa tabela przedstawia wynika raportu Europejskiej Agencji Środowiska. Skala ocen od 5 (doskonała jakość wody) do 2 (niedostateczna jakość wody).

Pos.Kraj5 (Doskonała)4 (Dobra)3 (Dostateczna)2 (Niedostateczna)Brak danych
1Cypr99,10%0,00%0,00%0,00%0,90%
2Austria98,50%1,10%0,00%0,00%0,40%
3Malta97,70%2,30%0,00%0,00%0,00%
4Grecja95,70%1,90%0,00%0,00%2,40%
5Chorwacja95,60%2,60%0,50%0,00%1,20%
6Łotwa92,90%3,60%1,80%0,00%1,80%
7Niemcy92,50%4,50%1,20%0,00%1,40%
8Portugalia91,50%5,00%1,00%0,00%2,30%
9Dania88,40%8,20%2,00%1,00%0,60%
10Włochy88,40%5,90%2,50%2,00%1,40%
11Hiszpania88,40%7,20%1,70%2,00%1,10%
12Litwa87,20%6,00%5,10%0,00%1,70%
13Finlandia86,40%5,30%2,70%1,00%5,00%
14Belgia85,20%11,30%1,70%1,00%0,90%
15Szwajcaria82,10%3,10%2,60%1,00%11,30%
16Czechy81,70%9,20%1,30%1,30%6,50%
17Słowenia80,90%10,60%8,50%0,00%0,00%
18Francja79,50%13,20%3,00%2,00%2,20%
19Szwecja78,50%11,60%2,50%1,00%6,40%
20Rumunia76,00%20,00%4,00%0,00%0,00%
21Niderlandy74,20%15,50%5,20%3,30%1,80%
22Irlandia72,80%16,30%6,10%3,00%1,40%
23Węgry70,80%12,50%5,10%4,00%7,80%
24Luksemburg70,60%0,00%0,00%0,00%29,40%
25Wielka Brytania66,10%22,70%8,20%2,00%0,60%
26Bułgaria65,30%29,50%4,20%0,00%1,10%
27Estonia63,00%18,50%11,10%6,00%1,90%
28Słowacja62,50%21,90%3,10%3,00%9,40%
29Albania58,80%21,80%4,20%6,00%9,20%
30Polska21,60%6,10%2,80%0,00%69,10%
EU84,80%7,90%2,30%1,00%3,70%

Zatem jak mówią Niemcy: „Ab in den Urlaub”!

Czy sobota jest w Niemczech dniem powszednim i w jakich sytuacjach ma to znaczenie?

Warto wiedzieć które dni są traktowane w Niemczech jako dni powszednie. Od tego zależy bowiem kiedy przykładowo obowiązują znaki zakazu zatrzymywania (Halteverbotschilder) albo ustalenia w umowie najmu (der Mietvertrag). To, że dni od poniedziałku do piątku są dniami powszednimi nie ulega wątpliwości. Jak to jednak jest z sobotą?

Czy sobota jest w Niemczech dniem powszednim?

Zgodnie z orzecznictwem sądów sobota jest w Niemczech dniem powszednim (np. Wyższy Sąd Krajowy Hamm; uchwała z 07.03.2001, sygnatura akt 2 Ss OWi 127/01). Należy pamiętać, iż określenie dni powszednie (Werktage) nie jest równoznaczne z dniami roboczymi (Arbeitstage). Aktualnie jako dni robocze traktowane są dni od poniedziałku do piątku. Większość zatrudnionych musi w nie pracować. Wyrażenie dzień powszedni jest natomiast stosowane jako rozgraniczenie niedzieli oraz dni wolnych. Opinia ta znajduje potwierdzenie w federalnej ustawie dotyczącej dni wolnych (Bundesurlaubsgesetz). Zgodnie z nią zatrudnionym przysługują przynajmniej 24 dni powszednie urlopu w roku, § 3 I BUrlG. W ustępie II tego przepisu czytamy, iż jako dni powszednie traktowane są wszystkie dni oprócz niedzieli i dni wolnych. Sobota jest zatem dniem powszednim.

Wyjątek w prawie najmu

Według Trybunału Federalnego (das Bundesgerichtshof) soboty nie należy traktować jako dnia powszedniego, jeżeli chodzi o termin płatności czynszu. Zgodnie z § 556b II BGB czynsz musi zostać uregulowany najpóźniej do trzeciego dnia powszedniego. Sobota nie może być traktowania jako dzień powszedni w kontekście tego przepisu. Jako uzasadnienie dla tego wyjątku Trybunał Federalny zwrócił uwagę na fakt, iż czynsz w Niemczech opłacany jest w większości przypadków przelewem, a banki są z reguły czynne od poniedziałku do piątku. Traktowanie soboty jako dzień powszedni uderzałoby w funkcjonowanie okresu ochronnego, który obowiązuje powszechnie w niemieckim prawodastwie.

Ustrój polityczny Niemiec – wszystko, co musisz wiedzieć!

Dla Polaków mieszkających w Niemczech kwestie polityki są czasem niezmiernie pogmatwane. Przede wszystkim w czasie wyborów parlamentarnych oraz tuż po nich w prasie i wiadomościach telewizyjnych pojawia się całe mnóstwo pojęć, które dla osób pochodzących z zagranicy mogą być niejasne lub nawet całkowicie niezrozumiałe. Dlaczego w programach publicystycznych stawiane jest pytanie „K-Frage” i dlaczego zamiast GroKo lepsza byłaby koalicja jamajska lub świateł drogowych? Kto wybiera kanclerza i dlaczego nikt praktycznie nie zauważa, gdy w Niemczech wybierany jest prezydent federalny? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w naszym artykule. Serdecznie zapraszamy do lektury!

K-Frage, czyli debata na temat kandydatury na kanclerza Niemiec

K-Frage to pytanie o kandydata na następnego kanclerza Niemiec. W Niemczech nie jest on wybierany bezpośrednio przez obywateli, lecz przez członków Bundestagu, czyli Parlamentu Federalnego. Kandydat lub kandydatka na kanclerza jest w większości przypadków członkiem najsilniejszej frakcji partyjnej w parlamencie. Propozycje na kanclerza są zgłaszane prezydentowi federalnemu (Bundespräsident), który z kolei oficjalnie je potwierdza i wysuwa kandydatów lub kandydatki do wyborów bezpośrednio przez członków Bundestagu. Kandydat na kanclerza musi osiągnąć absolutną większość w trakcie pierwszej tury. Jeżeli się to nie uda, w ciągu 14 dni głosowanie może zostać powtórzone, aż któryś z kandydatów osiągnie absolutną większość głosów. Po potwierdzeniu wyników wyborów nowo obrany kanclerz zostaje mianowany przez prezydenta federalnego. Jego pierwszym aktem władzy jest wybór i mianowanie ministrów celem utworzenia rządu.

Jeżeli żaden z kandydatów nie osiągnie absolutnej większości głosów, to prezydent albo mianuje kandydata, który został wybrany zwykłą większością głosów, albo rozwiąże Bundestag i ogłosi nowe wybory parlamentarne.

Kadencja kanclerza trwa 4 lata. Urząd ten może być pełniony wielokrotnie przez tą samą osobę. Odpowiednikiem kanclerza w polityce polskiej jest premier. Ciekawostką jest, że do tej pory wszyscy kandydaci na kanclerza zostali bez wyjątku wybrani już w pierwszej turze.

Dotychczasowi kanclerze Niemiec:

  1. Konrad Adenauer (CDU) 1949-1963
  2. Ludwig Erhard (CDU) 1963-1966
  3. Kurt-Georg Kiesinger (CDU) 1966-1969
  4. Willy Brandt (SPD) 1969-1974
  5. Helmut Schmidt (SPD) 1974-1982
  6. Helmut Kohl (CDU) 1982-1998
  7. Gerhard Schröder (SPD) 1998-2005
  8. Angela Merkel (CDU) 2005-…

Kto wybiera w Niemczech prezydenta?

Inaczej niż w Polsce, wybory prezydenta federalnego w Niemczech nie są wyborami bezpośrednimi. Prezydent jest wybierany na pięć lat przez Bundesversammlung, czyli Zgromadzenie Federalne, składające się z członków Bundestagu oraz z przedstawicieli wszystkich bundeslandów, czyli krajów związkowych. Przedstawiciele krajów związkowych nie muszą być posłami sejmików federalnych lub członkami innych organów związkowych, lecz mogą być zasłużonymi dla demokracji i państwa osobowościami życia publicznego.

Kandydat na prezydenta musi mieć obywatelstwo niemieckie, posiadać pełnię praw obywatelskich oraz ukończony 40 rok życia. Ta sama osoba może zostać powtórnie wybrana na prezydenta. Trzecia kadencja nie jest możliwa. Teoretycznie każdy przedstawiciel Zgromadzenia Parlamentarnego może zgłosić swojego kandydata na prezydenta. Praktycznie frakcje parlamentarne zazwyczaj uzgadniają już wcześniej propozycje wspólnych kandydatów.

Do wyboru w pierwszej lub drugiej turze konieczna jest absolutna większość głosów. W przypadku, gdy dojdzie do trzeciej tury, wystarczająca będzie zwykła większość głosów zdobyta przez kandydata.

Wybory prezydenckie w Niemczech nie wzbudzają nawet w przybliżeniu takich emocji, jak w Polsce lub w USA. Kandydaci na prezydenta federalnego nie prowadzą ogólnokrajowych kampanii wyborczych, dlatego wybory prezydenckie przebiegają w tym przypadku bardzo spokojnie i wręcz niespektakularnie.

Dotychczasowi prezydenci Niemiec:

  1. Theodor Heuss (1949 – 1959)
  2. Heinrich Lübke (1959 – 1969)
  3. Gustav Heinemann (1969-1974)
  4. Walter Scheel (1974 – 1979)
  5. Karl Carstens (1979 – 1984)
  6. Richard von Weizsäcker (1984 – 1994)
  7. Roman Herzog (1994 – 1999)
  8. Johannes Rau (1999 – 2004)
  9. Horst Köhler (2004 – 2010)
  10. Christian Wulff (2010 – 2012)
  11. Joachim Gauck (2012 – 2017)
  12. Frank-Walter Steinmeier (2017 -…

Bundesrat, czyli Rada Związkowa

Rada Związkowa nie jest drugą izbą niemieckiego parlamentu, czyli Bundestagu, lecz jest samodzielnym organem władzy sui generis, czyli jedynym w swoim rodzaju gremium, nie mającym odpowiednika w innych krajach europejskich.

Rada Związkowa składa się z przedstawicieli krajów związkowych. Każdy kraj związkowy ma proporcjonalną do liczby mieszkańców liczbę głosów w radzie, jednakże nie mniej niż trzy. Do Rady oddelegowywani są członkowie rządu krajów związkowych, którzy reprezentują je podczas debat i głosowań.

Kraj związkowy Stolica Liczba głosów
Bremen Bremen 3
Saarland Saarbrücken 3
Mecklenburg-Vorpommern Schwerin 3
Hamburg Hamburg 3
Thüringen Erfurt 4
Sachsen-Anhalt Magdeburg 4
Brandenburg Potsdam 4
Schleswig-Holstein Kiel 4
Berlin Berlin 4
Rheinland-Pfalz Mainz 4
Sachsen Dresden 4
Hessen Wiesbaden 5
Niedersachsen Hannover 6
Baden-Württemberg Stuttgart 6
Bayern München 6
Nordrhein-Westfalen Düsseldorf 6

 

Rada Związkowa ma prawo do inicjowania ustaw (Initiativrecht für Gesetze). W przypadku ustaw inicjowanych przez rząd (Bundesregierung) rada ma różne uprawnienia. W przypadku ustaw dotyczących finansów lub struktury administracyjnej krajów związkowych konieczne jest jej aktywna zgoda (Zustimmungsgesetze). W sprawie innych ustaw aktywna zgoda rady nie jest wprawdzie wymagana, lecz ma ona prawo veta (Einspruchgesetze). Dodatkowo Rada Związkowa czuwa nad tym, żeby prawa krajów federalnych nie zostały ograniczone lub zmienione przez parlament.

Bundestag, czyli przedstawiciele narodu

Posłowie, zwani po niemiecku Abgeordnete lub Mitglider des Bundestags MdB, są wybierani w wyborach bezpośrednich przez obywateli niemieckich. Każdy wyborca oddaje w trakcie wyborów dwa głosy. Pierwszy głos jest oddawany na bezpośredniego kandydata. Kandydaci, którzy uzyskają najwięcej głosów, otrzymują bezpośrednie miejsce w Bundestagu.

Drugi głos wyborcy oddają na partię. Głos ten decyduje, ile miejsc dana partia uzyska w Bundestagu. Dodatkowym ograniczeniem jest tak zwana „5% Hürde“, czyli granica 5% głosów, które musi uzyskać partia, aby w ogóle otrzymać miejsce. Zasada ta traci ważność w momencie, gdy partii uda się zdobyć trzy bezpośrednie mandaty poselskie dzięki pierwszemu głosowi wyborczemu.

Kadencja poselska trwa cztery lata. Minimalna ilość posłów to 598, z czego 299 jest wybieranych w sposób bezpośredni. Jeżeli w wyniku wyborów dzięki drugiemu głosowi partia osiągnie więcej mandatów wyborczych, powstają tak zwane Überhangmandate, czyli nadliczbowe mandaty poselskie, przez co zwiększa się liczba posłów w Bundestagu.

Specjalną rolę odgrywają w Bundestagu tak zwane frakcje zrzeszające posłów. Prawo do utworzenia frakcji parlamentarnej ma każda partia, która stanowi co najmniej 5% wszystkich posłów. W momencie, gdy partia ustanowiła frakcję parlamentarną, otrzymuje specjalne uprawnienia. Do nich należy prawo zgłoszenia kandydata na wiceprezydenta, prawo do członkostwa w Konwencie Seniorów, prawo do członkostwa w różnych komisjach parlamentarnych, prawo do własnej sali konferencyjnej w budynku oraz środki finansowe na prowadzenie działalności frakcyjnej. W momencie, gdy członek frakcji zmieni przynależność lub stanie się bezpartyjny, może to w znaczący sposób utrudnić pracę jej członków.

Odpowiednikiem Bundestagu w polskiej polityce jest Sejm. Warto wiedzieć, że w Niemczech nie istnieje odpowiednik polskiego Senatu.

GroKo, czyli Wielka Koalicja

GroKo to skrót od słów Große Koalition, czyli Wielka Koalicja. Zostaje ona stworzona wtedy, gdy partie zdobyły wprawdzie w wyborach do parlamentu dużą mandatów poselskich w Bundestagu, ale nie uzyskały aż tylu miejsc poselskich, aby samodzielnie utworzyć rząd większościowy. Wielka Koalicja różni się tym od innych koalicji politycznych, że do niej wchodzą dwie partie, które zdobyły największą ilość miejsc w Bundestagu, nawet jeżeli różnią się one diametralnie programem politycznym. Dla polityki wewnętrznej i zewnętrznej kraju oznacza to, że koalicjanci posiadają absolutną większość i są w stanie przegłosować każdą ustawę. W takich przypadkach głosy partii opozycyjnych nie mają praktycznie żadnego znaczenia.

Przykładem Wielkiej Koalicji jest związek dwóch największych partii w Bundestagu: prawicowo-konserwatywnej partii CDU/CSU, czyli Christlich Demokratische Union Deutschlands i Christlich-Soziale Union in Bayern (CSU), oraz socjalno-lewicowej partii SPD, czyli Sozialdemokratische Partei Deutschlands. W polskiej polityce nie ma praktycznie odpowiednika Wielkiej Koalicji. Bo trudno sobie wyobrazić, żeby nagle Prawo i Sprawiedliwość zdecydowało się na współpracę polityczną z Platformą Obywatelską w Sejmie.

Koalicja jamajska

W Niemczech każda partia ma swój kolor. I tak kolorem SPD, czyli Sozialdemokratische Partei Deutschlands (Socjaldemokratyczna Partia Niemiec), jest czerwień. Z kolei FDP, czyli Freie Demokratische Partei (Wolna Partia Demokratyczna) ma kolor żółty, CDU/CSU (Christlich Demokratische Union Deutschlands) ma kolor czarny, ekologiczna partia Die Grünen to oczywiście zieleń, AFD firmuje się kolorem niebieskim, lewicowa Die Linke to odrobinę ciemniejszy odcień czerwieni.

Koalicja jamajska to koalicja partii firmujących się kolorami zawartymi we fladze Jamajki, czyli zielenią, żółcią i czernią. W jej skład weszłyby zatem partie Die Grünen, FDP, czyli Wolna Partia Demokratyczna oraz CDU/CSU, zwani także Chrześcijańskim Demokratami.

Ampelkoalition, czyli koalicja świateł ruchu drogowego

W skład tej koalicji wchodzą partie firmujące się kolorami występującymi w sygnalizacji w ruchu drogowym, czyli czerwonym, żółtym i zielonym. Są to SPD, czyli Sozialdemokratische Partei Deutschlands, FDP, czyli Wolna Partia Demokratyczna oraz ekologiczna partia Zielonych, czyli Die Grünen.

Niemcy: Czy podczas urlopu można pracować dla innych pracodawców?

Nie każdy pracownik chce wykorzystać swój urlop w celach wypoczynkowych. Niektórzy chcieliby przeznaczyć go na podjęcie innej czynności zarobkowej. Czy w Niemczech jest to dozwolone?

Generalnie, jeśli pracodawca już wcześniej udzielił pracownikowi pozwolenia na pracę dodatkową i ten często podejmuje tego rodzaju dodatkowe prace, wówczas może skorzystać z tej możliwości również podczas urlopu.

Celem udzielanego urlopu jest zapewnienie pracownikowi wypoczynku

Paragraf 8 Federalnej Ustawy o Urlopie  (niem. Bundesurlaubsgesetz) stanowi, że pracownicy nie mogą podczas urlopu wykonywać żadnej pracy zarobkowej, która byłaby sprzeczna z celem udzielonego im urlopu. Celem urlopu jest bowiem wypoczynek: „Chodzi o to, aby zregenerować siły”. Wykonywanie innej pracy byłoby sprzeczne z tym celem.

Rodzaj, czas trwania i stopień ciężkości pracy mają decydujące znaczenie

W każdym przypadku liczy się jednak zakres, charakter i czas trwania, jak również stopień ciężkości i powtarzalność wykonywanej pracy. Nie każda czynność będzie bowiem sprzeczna z celem urlopu. Każdy przypadek musi być rozpatrywany indywidualnie.

Dodatkowa praca w Niemczech tylko po uprzednim uzyskaniu zezwolenia

Należy jasno powiedzieć: W każdym przypadku pracownicy w Niemczech muszą posiadać zezwolenie na dodatkowe zatrudnienie. Z reguły pracodawca musi wyrazić zgodę na podejmowanie pobocznej działalności zarobkowej, o ile nie narusza to interesów przedsiębiorstwa.

Ważne są uzgodnienia z pracodawcą

Pracownik chcący podjąć pracę u innego pracodawcy podczas urlopu musi o tym fakcie poinformować swojego pracodawcę. Ten oczywiście zapyta o zakres tej planowanej dodatkowej aktywności zawodowej. Ostatecznie, jeśli pracownik wróci z urlopu kompletnie wyczerpany, będzie to sprzeczne z interesem pracodawcy.

Konsekwencje prawne niedozwolonej pracy dodatkowej w Niemczech

Każdy, kto w Niemczech bez zgody pracodawcy wykorzystuje udzielony mu urlop po prostu na wykonywanie innej czynności zarobkowej, narusza swoje obowiązki wynikające z umowy o pracę. Może to skutkować upomnieniem, a jeśli sytuacja będzie się powtarzać, pracownik musi się liczyć nawet z wypowiedzeniem mu umowy o pracę.

Źródło: dpa/DAWR/ab

Kamizelka odblaskowa w Niemczech i w Europie – regulacje, kary i najważniejsze informacje!

Kamizelka odblaskowa, w Niemczech nazywana „Warnweste”, to obowiązkowy element wyposażenia samochodu służący bezpieczeństwu kierowcy oraz pasażerów pojazdów mechanicznych. Ale jakie konkretnie przepisy dotyczące kamizelek odblaskowych istnieją w Niemczech i w Europie? Na co trzeba koniecznie zwrócić uwagę w sezonie urlopowym? Serdecznie zapraszamy do lektury!

Ile kamizelek odblaskowych w Niemczech?

Od 1 lipca 2014 roku w Niemczech istnieje obowiązek posiadania kamizelki odblaskowej zarówno w pojazdach służbowych jak i w samochodach prywatnych. Obowiązek ten dotyczy zatem kierowców samochodów osobowych, ciężarowych, autobusów oraz traktorów i innych pojazdów rolniczych dopuszczonych do ruchu drogowego. Od obowiązku posiadania kamizelki zwolnieni są w Niemczech kierowcy pojazdów jednośladowych, czyli motocykli i skuterów (Motorrad und Roller) oraz rowerzyści.

Warto wiedzieć, że w świetle obowiązujących przepisów w samochodzie osobowym w Niemczech musi się znajdować przynajmniej jedna kamizelka odblaskowa bez względu na ilość znajdujących się w nim pasażerów.

Dla kierowców pojazdów służbowych istnieją bardziej surowe przepisy regulujące ilość kamizelek. Według kodeksu drogowego w pojazdach służbowych, w których zawsze jeżdżą dwie osoby (np. kierowca i zmiennik), muszą znajdować się dwie kamizelki odblaskowe.

Gdzie należy przechowywać kamizelkę odblaskową?

Prawodawstwo niemieckie nie przewiduje pod tym względem żadnych specyficznych regulacji. Należy oczywiście wziąć pod uwagę, że kamizelka powinna znajdować się w zasięgu ręki, tak aby w razie konieczności szybko ją założyć. Idealny jest w tym przypadku schowek podręczny lub schowek boczny w drzwiach. Kamizelka może być także przechowywana pod przednim siedzeniem.

Uwaga: W niektórych krajach, jak na przykład w Czarnogórze, Norwegii lub Portugalii kamizelka musi znajdować się w zasięgu ręki. Oznacza to, że nie może być ona przechowywana w bagażniku lub innym, niedostępnym miejscu. Za nieprzestrzeganie tego przepisu w przypadku kontroli może grozić kara grzywny.

Normowane kamizelki odblaskowe

W stosunku do kamizelek osdblaskowych obowiązują odpowiednie normy. Oznacza to, że muszą one spełnić określone, ujednolicone kryteria zawarte w niemieckiej normie DIN EN 471:2003+A1:2007 lub w europejskiej normie EN ISO 20471:2013.

Według tych kryteriów kamizelka odblaskowa w Niemczech musi mieć kolor pomarańczowy, żółty lub pomarańczowo-czerwony oraz musi być uszyta z materiału fluorescencyjnego. Kolejnym istotnym wymogiem są pasy odblaskowe o szerokości co najmniej 5 cm przebiegające dookoła całej kamizelki, które gwarantują 360-stopniową widoczność osoby w nią ubranej. Dodatkowo kamizelka musi być obowiązkowo wyposażona w zapięcie na rzepy.

Regulacje dotyczące posiadania kamizelki odblaskowej w Europie

Obecnie nie ma ogólnoeuropejskiego, jednolitego rozporządzenia w sprawie obowiązku noszenia kamizelek odblaskowych lub kar za jego naruszenie. W krajach europejskich istnieją zatem różne regulacje prawne. Niekiedy kamizelki odblaskowe są obowiązkowe dla wszystkich osób, czyli zarówno dla kierowcy jaki i dla pasażerów przebywających w samochodzie. W innych krajach istnieje z kolei konieczność posiadania odpowiedniej rozmiarowo kamizelki dla dzieci. W niektórych krajach kamizelki odblaskowe są obowiązkowe również dla kierowców i pasażerów motocykli. Warto wiedzieć, że w Szwajcarii nie ma żadnego obowiązku posiadania kamizelek odblaskowych.

W BELGII i w CHORWACJI kamizelki obowiązkowe są zarówno dla kierowców samochodów, jaki i pojazdów mechanicznych jednośladowych. Dodatkowo prawodawstwo belgijskie przewiduje, że obowiązkowe jest nie tylko posiadania kamizelki (niem. Mitführpflicht), lecz także jej noszenie podczas awarii lub wypadku (niem. Tragepflicht).

W BUŁGARII obowiązek noszenia kamizelki dotyczy kierowców motocykli oraz wszystkich pasażerów samochodu, którzy muszą założyć kamizelkę, jeżeli opuszczają pojazd podczas awarii lub wypadku.

W FINLANDII, w LUKSEMBURGU i na WĘGRZECH obowiązek noszenia kamizelki dotyczy nie tylko kierowców, lecz także wszystkich osób (także pieszych i rowerzystów) poruszających się po drogach po zapadnięciu zmroku.

We FRANCJI zarówno kierowcy, jak i rowerzyści są zobowiązani do posiadania kamizelek. Przepisy prawne przewidują, że w pojeździe musi znajdować się przynajmniej jedna kamizelka. Dodatkowo każda osoba, która opuści pojazd podczas awarii lub wypadku ma obowiązek jej założenia. Podobna regulacja dotycząca kierowców istnieje we Włoszech.

W CZARNOGÓRZE obowiązek ten dotyczy kierowców samochodów oraz jednośladów. Dodatkowo kamizelka musi znajdować się z zasięgu ręki i być przewieszona przez oparcie fotela. W NORWEGII prawodawstwo przewiduje noszenie kamizelki we wszystkich pojazdach dopuszczonych do ruchu drogowego, a kamizelka musi koniecznie znajdować się w zasięgu ręki.

W AUSTRII, w HISZPANII oraz w CZECHACH w pojeździe muszą znajdować się kamizelki dla kierowcy oraz wszystkich pasażerów (także dzieci) pojazdu mechanicznego. Dodatkowo każda osoba, która opuści pojazd podczas awarii lub wypadku ma obowiązek jej założenia.

W PORTUGALII prawodawstwo przewiduje noszenie kamizelki we wszystkich pojazdach dopuszczonych do ruchu drogowego, a kamizelka musi koniecznie znajdować się w zasięgu ręki.

W RUMUNII i SŁOWENII obowiązek noszenia kamizelki jest tylko dla kierowcy. W SZWECJI z kolei jedynie kierowcy pojazdów służbowych i gospodarczych mają obowiązek noszenia kamizelek. Na SŁOWACJI obowiązek ten rozciąga się zarówno na kierowców samochodów, jak i motocykli.

Kary pieniężne za brak kamizelki odblaskowej w Niemczech i w Europie

Pod względem wysokości kar pieniężnych za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku posiadania i noszenia kamizelki są bardzo zróżnicowane. Jeśli po awarii lub podczas wypadku osoba opuści pojazd bez założonej kamizelki ochronnej, może spodziewać się na przykład w Portugalii grzywny w wysokości od 120 do 600 euro. Z kolei w Belgii w skrajnych przypadkach może zostać naliczone nawet ponad 1000 euro. Ci, którzy zostaną przyłapani bez kamizelki ochronnej w Austrii muszą liczyć się jedynie z karą w wysokości 14 euro. Podobnie niską karę przewidują przepisy w Niemczech – 15 euro. Szczegółowe informacje na temat wysokości kar w poszczególnych krajach znajdziecie w poniższej tabeli.

Kraj Wysokość kary
Belgia 50 – 1400 euro
Bośnia i Hercegowina od 15 euro
Bułgaria 25 euro
Francja 90 euro, rowerzyści od 22 euro
Włochy od 38 do 138 euro
Luksemburg od 49 do 145 euro
Czarnogóra od 50 euro
Austria 14 – 36 euro
Portugalia 60 – 600 euro
Rumunia W zależności od dochodów
Serbia od 32 euro
Słowacja od 50 do 150 euro
Słowenia 40 euro
Hiszpania do 90 euro
Węgry do 120 euro

 

Karta rowerowa w Niemczech – najważniejsze informacje!

„Verkehrserziehung” czyli edukacja na rzecz bezpieczeństwa na drogach to niezwykle ważny, obowiązkowy element edukacji dzieci w niemieckich szkołach. Już w szkole podstawowej dzieci uczą się podstawowych zasad postępowania w ruchu drogowym, samodzielności i rozważnego zachowania w sytuacjach w drodze do szkoły. Z naszego artykułu dowiecie się, na czym polega wychowanie komunikacyjne w niemieckich szkołach i jakie wymagania musi wypełnić każde dziecko, aby pomyślnie zdobyć „Fußgängerdiplom” (Dyplom pieszego) oraz zdać egzamin na kartę rowerową (Radprüfung/Fahrradprüfung). Serdecznie zapraszamy do lektury!

„Fußgängerdiplom”, czyli „Dyplom pieszego” dla pierwszoklasistów

„Fußgängerdiplom”, czyli „Dyplom pieszego” dokumentuje kwalifikację pierwszoklasisty w zakresie poruszania się pieszego w ruchu drogowym oraz znajomości podstawowych przepisów drogowych. „Dyplom pieszego” został wprowadzony do programu szkolnego w 1976 roku dzięki inicjatywie Siegberta A. Warwitza. Jego celem było zmniejszenie liczby wypadków z uczestnictwem dzieci w wieku szkolnym mających miejsce w drodze do placówek edukacyjnych.

Nauka podstawowych przepisów ruchu drogowego oraz zdolności samodzielnego i rozważnego poruszania się po ulicy prowadzona jest w sposób interdyscyplinarny (fachübergreifend). Kurs taki trwa 20 godzin na przestrzeni trzech tygodni i obejmuje zintegrowane nauczanie z elementami wychowania fizycznego, muzycznego i plastycznego oraz „Sachkunde” (przedmiot nauczania w szkole podstawowej z elementami biologii, geografii, historii, wiedzy z zakresu ruchu drogowego i wychowania seksualnego, zapoznający uczniów z podstawami nauk społecznych i ścisłych). Na zakończenie kursu odbywa się praktyczny egzamin sprawdzający czy zaplanowane cele dydaktyczne zostały osiągnięte i czy dziecko w roli pieszego potrafi sprawnie, rozważnie i bezpiecznie poruszać się w ruchu drogowych.

Egzamin taki odbywa się pod opieką specjalnie wyszkolonego mentora, zwanego także „Schutzengel” (Anioł opiekuńczy). W trakcie egzamin dziecko jest konfrontowane z realnymi, krytycznymi sytuacjami w ruchu drogowym, które mogą je spotkać w drodze do szkoły. Egzamin taki jest powtarzany dowolną ilość razy do momentu, gdy dziecko prawidłowo zachowało się podczas 12 kolejnych, typowych sytuacji na drodze, poprawnie oszacowało ich krytyczność, wskazało na możliwe ryzyka i niebezpieczeństwa z nich wynikające oraz wykazało się odpowiednią znajomością przepisów ruchu drogowego

Zdanie przez pierwszaka „egzaminu na pieszego” jest oficjalnie potwierdzone uroczystym wręczeniem „Fußgängerdiplom” z oficjalną pieczęcią szkoły, podpisami dyrektora placówki i wychowawcy klasy.

Uwaga: Kurs na pieszego, egzamin i dyplom są obowiązkowe dla wszystkich dzieci rozpoczynających naukę w pierwszej klasie!

Rada: Rodzice powinni koniecznie rozmawiać z dzieckiem na temat możliwych niebezpieczeństw w drodze do szkoły oraz uważać na bezwzględne przestrzeganie przepisów ruchu drogowego w życiu codziennym. W końcu od tego zależy bezpieczeństwo dziecka!

Przygotowanie do egzaminu na kartę rowerową w Niemczech

Egzamin na kartę rowerową jest drugim egzaminem uczniów szkół podstawowych z dziedziny edukacji na rzecz bezpieczeństwa na drogach. Podobnie jak nauka do „dorosłego egzaminu” na prawo jazdy, przygotowanie do egzaminu na kartę rowerową dzieli się na część teoretyczną i praktyczną. W zależności od rozplanowania programowego materiału nauczania w niektórych szkołach dzieci zaczynają teoretyczne przygotowanie już w drugiej klasie.

Część teoretyczna egzaminu na kartę rowerową w Niemczech

Część teoretyczna obejmuje elementy techniczne obsługi roweru oraz znajomość przepisów ruchu drogowego dostosowane do poziomu rozwoju intelektualnego dziecka w szkole podstawowej. Elementy obsługi roweru obejmują przede wszystkim budowę roweru i jego prawidłową pielęgnację. Nauczyciele w sposób zabawowy poruszają w trakcie całego roku szkolnego odpowiednie tematy związane z rowerem. Dzieci uczą się poszczególnych nazw części roweru, takich jak hamulec ręczny (Handbremse), hamulec wsteczny (Rücktrittsbremse), kierownica (Lenker), oświetlenie roweru (Fahradbeleuchtung), dynamo (Dynamo), oświetlenie odblaskowe (reflektierende Beleuchtung), dzwonek (Klingel).

W zależności od programu szkolnego w późniejszym czasie dochodzi do tego nauczanie praktycznych czynności, takie jak czyszczenie i pielęgnacja roweru, samodzielne sprawdzanie powietrza w dętce, napompowanie kół lub założenie łańcucha rowerowego.

Uwaga: Jako rodzice powinniście dla bezpieczeństwa dziecka rozważyć kupno roweru i umożliwienie mu w ten sposób przygotowania się do egzaminu na kartę rowerową w szkole.

W ramach wspomnianego już „dyplomu dla pieszego” pierwszoklasiści poznali podstawowe zasady poruszania się po drogach. W drugiej klasie uczniowie poznają bardziej złożone przepisy drogowe. Nauczyciele wyjaśniają znaczenie sygnalizacji świetlnej na drogach, prawidłowego zachowania na przejściu dla pieszych z oświetleniem i w przypadku jego braku lub awarii, umiejętności przechodzenia na przejściach tramwajowych, kolejowych, oraz znaczenia znaków drogowych.

W klasie trzecie i czwartej dochodzą do tego bardziej złożone przepisy ruchu drogowego np. reguły pierwszeństwa przejazdu (słynna reguła „rechts-vor-links”), „Toter Winkel”, elementy pierwszej pomocy oraz zajęcia praktyczne z jazdy rowerem. Uczniowie robią też pisemne testy próbne na egzamin. Ważnym elementem części teoretycznej jest bezpieczeństwo jazdy na rowerze oraz odpowiedni ubiór. Dzieci uczą się, co oznacza defensywna jazda na rowerze, dlaczego konieczne jest noszenie hełmu oraz kamizelki odblaskowej podczas jazdy.

Część praktyczna egzaminu na kartę rowerową w Niemczech

Część praktyczna nauki na egzamin na kartę rowerową jest organizowana przez szkołę w kooperacji z policją oraz takimi stowarzyszeniami, jak Niemiecki Czerwony Krzyż, ADAC oraz Jugendverkehrsschulen (JVS), i odbywa się na specjalnym placu manewrowym. Nie ma określonej, obowiązkowej liczby godzin potrzebnych do tego, aby zostać dopuszczonym do egzaminu. Na podstawie obserwacji uczniów i ich uzyskanych wyników praktycznych i teoretycznych nauczyciel decyduje indywidualnie, czy dziecko będzie w stanie go zdać czy też potrzebuje jeszcze paru godzin na opanowanie techniki jazdy na rowerze.

W większości szkół egzaminy na kartę rowerową odbywają się w czwartej klasie. Uznaje się, że dzieci mogą podejść do egzaminu na kartę rowerową, jeżeli opanują w wystarczający sposób zarówno część teoretyczną, jak i umiejętność praktycznej jazdy na rowerze. W przypadku praktycznych umiejętności dzieci muszą utrzymać równowagę podczas jazdy jednocześnie pedałując i kierując rowerem, regulować czynnie prędkość jazdy, prawidłowo odpowiednio wjeżdżać w zakręt, omijać przeszkody znajdujące się na drodze, hamować bez utraty równowagi, sygnalizować ręką zmianę pasa ruchu – oczywiście uwzględniając przy tym znaki drogowe i przepisy ruchu drogowego.

Uwaga: Niezmiernie ważna dla dzieci to możliwość ćwiczenia w domu tego, czego nauczyły się w szkole. Niezmiernie ważną rolę odgrywają tutaj rodzice dziecka służący mu jako wzór do naśladowania.

Egzamin na kartę rowerową w Niemczech

Egzamin na kartę rowerową składa się z części teoretycznej i z części praktycznej. Część teoretyczna obejmuje test z 20 pytaniami typu „multiple choice”. Oznacza to, że możliwa jest jedna, dwie lub trzy prawidłowe odpowiedzi. Dzieci mogą zdobyć maksymalnie 40 punktów. Aby zadać egzamin koniecznie jest osiągnięcie minimalnej, wymaganej liczby punktów. Liczba te różni się w zależności od bundeslandu. W niektórych konieczne jest osiągnięcie 30-32 punktów, zaś w innych już 20 punktów wystarczy, aby zaliczyć teorię.

Egzamin praktyczny jest przeprowadzany we współpracy z policją, trwa około 15-20 minut i składa się z jazdy indywidualnej i jazdy w grupie. Podczas egzaminu uczniowie wykonują zadania na placu manewrowym, a egzaminator zapisuje punkty karne (od 1 do 3 punktów) za popełnione błędy i łamanie przepisów. Egzamin praktyczny jest uznawany za zdany, jeżeli kandydat uzyska mniej niż 10 punktów karnych. Niezdany egzamin może zostać powtórzony.

Dowiedz się, jak zaoszczędzić na przejazdach niemiecką koleją: Przejazd przez całe Niemcy za jedyne 76 euro!

Deutsche Bahn, czyli niemiecka kolej, znana jest z tego, iż nie należy do najtańszych. Mimo to, w jej ofercie znajdziecie również naprawdę bardzo korzystne bilety, dzięki którym za stosunkowo niewielka cenę przejedziecie cały kraj! Poniżej dowiecie się więcej o biletach regionalnych oferowanych przez niemiecką kolej.

Quer-durchs-Land-Ticket (bilet „Przez cały kraj”)

Quer-durchs-Land-Ticket to bilet, który możecie wykorzystać od poniedziałku do niedzieli w całych Niemczech. Oto kiedy jest on ważny:

  • w wybrany dzień roboczy od godziny 09.00 do godziny 03.00 dnia następnego
  • w weekendy i święta od północy do godziny 03.00 dnia następnego

W wybrany dzień, na który zakupicie bilet, możecie jeździć koleją, ile tylko chcecie.

W jakich pociągach można wykorzystać bilet Quer-durchs-Land-Ticket?

Quer-durchs-Land-Ticket możecie wykorzystać we wszystkich pociągach regionalnych (RB, IRE, RE) i S-Bahn (nie tylko Deutsche Bahn, ale też u innych przewoźników biorących udział). W związku z tym nie musicie ustalać z wyprzedzeniem, czym dokładnie będziecie się poruszać. Istotne jest jednak to, że taki bilet dotyczy tylko jazdy w klasie drugiej. Możecie go kupić już z 3-miesięcznym wyprzedzeniem.

Quer-durchs-Land-Ticket możecie też wykorzystać jako bilet grupowy (maksymalnie możecie zabrać 4 osoby towarzyszące) – w dodatku nie wszyscy pasażerowie muszą rozpoczynać podróż w tym samym miejscu. Wasi towarzysze mogą wsiąść na innej dowolnej stacji, leżącej na Waszej trasie. Jednak to, ile osób i kto dokładnie będzie korzystać z biletu, ustalane jest w momencie kupna. Dlatego później nie można już zmienić osób towarzyszących.

Ile kosztuje bilet Quer-durchs-Land-Ticket?

Posiadając Quer-durchs-Land-Ticket na jedną lub dwie osoby, możecie zabrać ze sobą dowolną ilość dzieci w wieku poniżej 15 lat – o ile są to Wasze dzieci lub wnuki. Jeśli natomiast zabieracie ze sobą dzieci w wieku między 6 a 14 lat, które nie są Waszymi dziećmi lub wnukami – wtedy liczy się je jako normalnych pełnopłatnych pasażerów. Dzieci do lat 5 generalnie jeżdżą za darmo (niezależnie od tego czy są to Wasze dzieci/wnuki czy nie). Z kolei jeśli chodzi o podróż z psami: małe pieski jadą z Wami bezpłatnie w specjalnym pojemniku transportowym, a duże psy liczone są jak dorośli pasażerowie.

Koszty takiego biletu to 44 euro za 1 osobę, a w przypadku większej ilości odpowiednio 8 euro więcej, czyli: 52 euro/2 podróżujących, 60 euro/3 podróżujących, 68 euro/4 podróżujących, 76 euro/5 podróżujących. Te ceny dotyczą zakupu w automatach Deutsche Bahn i przez internet: Quer-durchs-Land-Ticket. W punktach sprzedaży Deutsche Bahn kupicie te bilety 2 euro drożej, ale za to z indywidualnym doradztwem.

Liczba podróżującychCenaCena od osoby
1 osoba44 €44 €
2 osoby52 €26 €
3 osoby60 €20 €
4 osoby68 €17 €
5 osób76 €15,20 €

Länder–Tickets (bilety regionalne ważne w danym kraju związkowym)

Kupując bilet „Länder–Ticket”, możecie podróżować taniej w obrębie kraju związkowego dla którego wykupicie bilet – już od 23 euro (poniżej linki do biletów poszczególnych krajów związkowych).

Ten bilet możecie wykorzystać od poniedziałku do niedzieli. Ważny jest w dni robocze, od godziny 09.00 do godziny 03.00 dnia następnego. W weekendy i święta od północy do godziny 03.00 dnia następnego. Możecie tego dnia jeździć, ile tylko chcecie.

W jakich pociągach można wykorzystać bilet Länder-Ticket?

Länder-Ticket możecie wykorzystać w pociągach regionalnych (RB, RE) i S-Bahn (nie tylko Deutsche Bahn, ale też innych przewoźników biorących udział). Do wyboru macie także tramwaje, autobusy i metro na terenie Niemiec. Istotne jest to, że w przypadku pociągów możecie podróżować zarówno klasą drugą jak i pierwszą (kwestia różnicy w cenie). Np. w przypadku Bayern-Ticket zapłacicie 26 euro za jedną osobę w klasie drugiej i 38,50 euro w klasie pierwszej. Länder-Ticket możecie też podobnie, jak w przypadku Quer-durchs-Land-Ticket, wykorzystać jako bilet grupowy (maksymalnie możecie zabrać 4 osoby towarzyszące).

Warto wiedzieć: Länder-Ticket teoretycznie dotyczy podróży w obrębie jednego landu jednak często można na nim przejechać też przez regiony sąsiadujące. Np. W przypadku Saarland-Ticket możecie podróżować przez Saarland i Rheinland-Pfalz, a w przypadku Sachsen-Ticket przez Sachsen, Thüringen i Sachsen-Anhalt.

Ile kosztują bilety Länder-Ticket?

Ceny Länder-Ticket różnią się w zależności od wybranego landu. Np. w Nadrenii Północnej-Westfalii bilet nazywa się „SchönerTagTicket NRW” i kosztuje 31 euro w przypadku jednej osoby oraz 46 euro w przypadku biletu grupowego (maksymalnie 5 osób) – w klasie drugiej. Natomiast Brandenburg-Berlin-Ticket kosztuje 33 euro za bilet grupowy do 5 osób w klasie drugiej i 56 euro w klasie pierwszej.

Tak samo jak w przypadku Quer-durchs-Land-Ticket i Schönes-Wochenende-Ticket, są to ceny za zakup biletu online (oszczędzacie wtedy 2 euro). Bilet możecie kupić już z 3-miesięcznym wyprzedzeniem.

W większości przypadków dzieci i wnuki do 15 lat  jeżdżą za darmo.

Gdzie kupić Länder-Ticket?

Länder-Ticket najwygodniej kupić w internecie. Poniżej znajdziecie linki do poszczególnych biletów, w zależności od kraju związkowego, dla którego chcecie kupić bilet:

Karta stałego klienta Deutsche Bahn

Jeśli regularnie korzystacie z niemieckiej koleji, to warto zastanowić się nad zakupem karty stałego klienta Deutsche Bahn:

Podróżowanie niemiecką koleją – tak kupisz najtańsze bilety!

Zestawienie niemieckich środków transportu

Z tego miejsca zachęcamy do przeczytania naszego artykułu o środkach transportu w Niemczech:

Podróżowanie po Niemczech – zestawienie środków transportu

Oprócz tego zapraszamy do naszych rozmówek dotyczących niemieckiej koleji:

Komunikacja miejska w Niemczech

Znudziły Ci się Niemcy? Tak zdobędziesz zieloną kartę i wyjedziesz do USA!

Loteria wizowa USA

Zielona karta to inaczej wiza do USA, które nosi oficjalną nazwę „US Permanent Resident Card”. Mając taką „Green Card”, można studiować na znanych uniwersytetach jak np. na Harvardzie, pracować zarówno w Silicon Valley, jak i na farmie albo nawet spędzić emeryturę w kraju nieograniczonych możliwości. Brzmi nieźle, prawda?

Jak tylko w Wasze ręce trafi nieograniczone pozwolenie na pobyt i pracę w USA, będziecie mieli w związku z tym pewne prawa i obowiązki. Obowiązują one każdego posiadacza zielonej karty i są bardzo przejrzyste. Ale co to jest właściwie ta zielona karta? Należy pamiętać, że nie jest to zwykła wiza turystyczna, ale nieograniczony bilet do Waszej nowej ojczyzny, czyli USA. Na pewno będziecie zadowoleni z korzyści, jakie niesie za sobą posiadanie zielonej karty.

Jak zdobyć zieloną kartę?

Wnioskowanie o zieloną kartę jest najważniejszym krokiem, aby emigrować do Stanów, a więc móc tam żyć i pracować. Nie jest łatwo dostać zieloną kartę ale nie jest to też niemożliwe. Do jej uzyskania prowadzi kilka dróg:

  • wysoce wyspecjalizowane miejsce pracy
  • duża inwestycja w USA
  • sprawy rodzinne, tzn. połączenie rodziny
  • wygrana w amerykańskiej loterii wizowej

Amerykańska loteria wizowa

Jeśli nie macie w USA żadnej bliskiej rodziny, ani pracy, to amerykańska loteria wizowa daje Wam największe szanse na otrzymanie wizy wjazdowej. Co roku amerykański rząd losuje 55.000 zielonych kart. Istnieje kilka firm, za pośrednictwem których można złożyć wniosek. Jedną z nich jest działająca od 1996 roku firma „American Dream“. Jej doradcy imigracyjni posiadają akredytację państwową i są w stanie pomóc w tym procesie. Na następującej stronie możecie skorzystać z ich pomocy, a także dowiedzieć się więcej na ten temat: www.americandream.de.

Gdzie należy złożyć wniosek o zieloną kartę?

Zielona karta to jeden z rodzajów wiz do Stanów Zjednoczonych. Istnieją też inne rodzaje pozwoleń na pobyt stały. Złożenie wniosku o zieloną kartę następuje zazwyczaj za pośrednictwem amerykańskiego urzędu imigracyjnego (U.S. Citizenship and Immigration Services, w skrócie USCIS). Jak USCIS zaakceptuje wniosek o zieloną kartę, wnioskodawca otrzyma kartę w tzw. postępowaniu konsularnym (Consular Processing) poprzez amerykański konsulat w swoim ojczystym kraju. Od roku 2004 wniosek o zieloną kartę można złożyć tylko online.

Zasadniczo rozróżnia się trzy kategorie zielonej karty:

  • Emigracja poprzez wygraną w amerykańskiej loterii wizowej – „ Diversity Visa Program ”
  • Emigracja poprzez miejsce pracy/inwestycję – „ Employment-based categories ”
  • Emigracja w ramach połączenia członków rodzin – „ Family-based categories”

W zależności od rodzaju zielonej karty, istnieją różne określone wymagania, sposoby wnioskowania, różny jest też czas oczekiwania, koszty czy kompetencje urzędowe. Dlatego należy zacząć od sprecyzowania, który typ karty Was dotyczy. Może macie rodzinę w USA albo jesteście tam zagranicznym pracownikiem, bądź osobą zakładającą tam własną firmę. Jednak w dalszym ciągu najprostszą drogą do zielonej karty jest dla większości amerykańskich fanów udział w loterii.

O tym warto pamiętać:

  • Małżonek lub małżonka oraz dzieci w wieku poniżej 21 lat nie będące w związku małżeńskim, automatycznie otrzymają zieloną kartę, jeśli zostali podani we wniosku.
  • Partnerzy tej samej płci otrzymają zieloną kartę, jeśli małżeństwo jest uznane przez prawo amerykańskie.

Niemcy: Czy wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu z powodu zniewagi?

Wzajemne stosunki między właścicielem lub wynajemcą mieszkania lub obiektu mieszkalnego a lokatorem lub jego najemcą nie zawsze są łatwe. To może mieć wiele przyczyn, które czasem są bardziej, a czasem mniej zrozumiałe dla osób postronnych. Niekiedy, w wyjątkowo konfliktowych sytuacjach może nawet dojść do eskalacji konfliktu i sytuacji, że lokator znieważy właściciela wynajmowanego mieszkania. Takie zachowanie jest z pewnością trudne do usprawiedliwienia, ale czy lokatorowi grozi z tego powodu bezterminowe wypowiedzenie umowy o najem mieszkania i eksmisja z lokalu?

Czy właściciel mieszkania w Niemczech może bezterminowo wypowiedzieć umowę o najem, jeżeli lokator go znieważył?

Odpowiedź na pytanie, czy zniewaga ze strony lokatora mieszkania może byś powodem zerwania umowy o najem lokalu, nie jest jednoznaczna i zależy w pierwszym rzędzie od okoliczności samego zdarzenia. Jednakże dopuszczalne jest stwierdzenie, że ciężka zniewaga (schwerwiegende Beleidigung) zasadniczo usprawiedliwia natychmiastowe wypowiedzenie umowy o wynajęcie lokalu mieszkaniowego. Takie wyrażenia jak „Pocałuj mnie w dupę, ty szalony dupku” („Du kannst mich am Arsch lecken, du verrücktes Arschloch“ Landgericht Köln, wyrok z dnia 21.01.1993, sygnatura akt 1 S 365/92) lub „Jest Pan świnią” („Sie sind ein Schwein“ Amtsgericht München, wyrok z dnia 09.08.2013, sygnatura akt 411 C 8027/13) zostały uznane za zniewagi uzasadniające bezterminowe wypowiedzenie umowy o mieszkanie. Bezterminowe wypowiedzenia umowy o najem lokalu jest też uzasadnione w takich przypadkach, gdy najemca lokalu dyskredytuje właściciela mieszkania oczerniając go przed innymi. Tego typu zachowanie, określane jest jako „üble Nachrede gemäß § 186 StGB”, czyli zniesławienie w myśl paragrafu 186 niemieckiego Kodeksu Karnego, zostało uznane za wystarczający powód do bezterminowego wypowiedzenia umowy (Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 17.08.2011, sygnatura akt 4 S 193/10). Podobne konsekwencje jak zniewaga ustna może mieć też zniewaga wyrażona na piśmie, chociażby w formie wysłanego obraźliwego SMS-a (Landgericht Berlin, decyzja z dnia 22.02.2005, sygnatura akt 63 S 410/04).

Nie jest z kolei obrażające użycie słowa „Zuhälterwagen“ (w przybliżonym tłumaczeniu pojęcie to znaczy „bryka alfonsa”) w stosunku do ognistoczerwonej korwety Stingray będącej w posiadaniu właściciela lokalu. Według wyroku sądu rejonowego w Hamburgu-Harburgu nazwa ta jest ogólnie kojarzona i używana w języku potocznym na określenie tego typu pojazdu (Amtsgericht Hamburg-Harburg, wyrok z dnia 14.06.1995, sygnatura akt 647 C 96/95).

Kiedy bezterminowe wypowiedzenie umowy o wynajem mieszkania NIE JEST uzasadnione?

W zależności od okoliczności zdarzenia bezterminowe zerwanie umowy najmu mieszkania może nie być uzasadnione. Przykładowo może tak być w przypadku, gdy obraźliwa wypowiedź została dokonana pod wpływem alkoholu (Amtsgericht Köln, wyrok z dnia 03.11.1998, Az. 210 C 148/98), została sprowokowana przez właściciela lokalu lub była wypowiedziana w afekcie. Tego typu zachowanie i zniewagi nie uzasadniają wprawdzie natychmiastowego wypowiedzenia umowy, aczkolwiek mogą powodem do upomnienia lokatora i do wypowiedzenia umowy z zachowaniem obowiązującego terminu.

W pojedynczych przypadkach wypowiedzi takie mogą zostać uznane za rzeczową krytykę wyrażoną na podstawie prawa do swobody wypowiedzi. To uzasadnienie zostało przyjęty w przypadku sporu sądowego, podczas którego w stosunku do wynajemcy mieszkania zostały użyte przez lokatora dosadne określenia, jak „Heuschrecke” (szarańcza) i „Sauverein” (chlewisko) (Landgericht Lübeck, wyrok z dnia 17.06.2011, sygnatura akt 6 O 133/11).

Także w przypadku, gdy lokator określi najemcę lokalu jako „dupka z doktoratem” (promoviertes Arschloch), musi liczyć się z natychmiastowym zerwaniem umowy o wynajęciu mieszkania (Amtsgericht München, wyrok z dnia 28.11.2014, sygnatura akt 474 C 18543/14).

Również posądzenie właściciela mieszkania o „brutale Sterbehilfe” (czyli określenie warunków panujących w wynajmowanym mieszkaniu jako metody brutalnej próby eutanazji w stosunku do lokatora) podczas kłótni o stan mieszkania stanowi powód do nadzwyczajnego wypowiedzenia umowy o najem.

Czy obraza w stosunku do osób trzecich związanych z właścicielem mieszkania może być powodem do natychmiastowego wymówienia umowy o wynajęcie mieszkania?

Zniewagi jako powód do natychmiastowego wypowiedzenia umowy o najem mieszkania nie muszą być skierowane bezpośrednio i wyłącznie do właściciela mieszkania. Jako wystarczający powód uznane zostało znieważenie partnera/partnerki właściciela mieszkania (Landgericht Coburg, decyzja z dnia 03.09.2004, Az. 32 S 65/04), zniewagi wypowiedziane w stosunku do innych mieszkańców budynku (Amtsgericht München, wyrok z dnia 14.09.2017, sygnatura akt 418 C 6420/17 i Amtsgericht München, wyrok z dnia 10.02.2017, sygnatura akt 474 C 18956/16 i Amtsgericht Berlin-Lichtenberg, wyrok z dnia  21.10.2016, sygnatura akt 10 C 103/15 i Amtsgericht Hamburg-Blankenese, wyrok z dnia 27.05.2015, sygnatura akt 531 C 323/14 i Amtsgericht Charlottenburg, wyrok z dnia 13.06.2014, sygnatura akt 232 C 53/14) lub dopuszczenie się obrazy administracji obiektu mieszkaniowego.

Niewielka obraza

Gdy w związku z uzasadnionymi skargami lokator obraził pracownika wynajemcy lokalu wysyłając faks określający go jako „faul” (leniwy) i nazwał go na Facebooku „talentfreie Abrissbirne“ (w przybliżonym tłumaczeniu oznacza to „pustogłowe beztalencie”), nie uzasadnia to ani natychmiastowego wymówienia stosunku najmu ani jego wypowiedzenia z zachowaniem obowiązującego terminu. W takim przypadku jest mowa o „nieznacznej obrazie” (geringfügige Beleidigung, por. Amtsgericht Charlottenburg, wyrok z dnia 30.01.2015, sygnatura akt 216 C 461/14).

20 najpopularniejszych atrakcji turystycznych Berlina – Te miejsca musisz odwiedzić!

Berlin z pewnością należy do najciekawszych europejskich stolic. To miasto, które słynie ze swojej wszechstronności. Jak zaplanować swoją wycieczkę po Berlinie, aby nie spędzić połowy dnia w metrze? Poniżej przedstawiamy zestawienie najciekawszych atrakcji wraz z najpotrzebniejszymi informacjami na ich temat.

Brama Brandenburska w Berlinie

Co się tu znajduje? Imponująca budowla symbolizująca zjednoczenie NRD i RFN.

Wstęp: bezpłatny

Atrakcje w pobliżu: Ogród zoologiczny (niem. Großer Tiergarten), bulwar Unter den Linden, muzeum figur woskowych Madame Tussauds, Friedrichstraße, pomnik ofiar Holocaustu, Potsdamer Platz

To z pewnością najpopularniejsze miejsce w Berlinie, które zdobi większość lokalnych pocztówek (znajduje się na zdjęciu tytułowym tego artykułu). Warto jednak odwiedzić to miejsce – nawet będąc mieszkańcem Berlina – i zdać sobie sprawę z tego, że ta niesamowita budowla – Brama Brandenburska jest nie tylko symbolem władzy, ale także wolności i zjednoczenia podzielonego państwa. Brama Brandenburska została zabarykadowana w strefie śmierci między Berlinem Wschodnim a Zachodnim.

Ten wyjątkowy berliński budynek jest wieczorami oświetlony, co daje niezwykle urokliwy efekt – szczególnie po zmroku. Do dziś to miejsce świętowania wielu okazji. Co roku największa w Niemczech impreza sylwestrowa odbywa się tuż przed Bramą. Brama Brandenburska jest także metą maratonu berlińskiego.

Dzięki położeniu przy bulwarze Unter den Linden i Potsdamer Platz, do którego można dotrzeć w kilka minut, poszukiwacze nocnego życia znajdą tu wiele barów i pubów, idealnych na zakończenie zwiedzania miasta.

Adres: Pariser Platz, 10117 Berlin

Reichstag w Berlinie

Co się tu znajduje? Sala plenarna Bundestagu, szklana kopuła z platformą widokową na wysokości 40 metrów, wystawy artystyczne.

Wstęp: bezpłatny, po wcześniejszej rejestracji online na wycieczki z przewodnikiem

Co jest w pobliżu? Brama Brandenburska, Ogród zoologiczny (niem. Großer Tiergarten), Kancelaria Federalna, Dworzec Centralny w Berlinie, Dom Kultur Świata (niem. Haus der Kulturen der Welt)

Brama Brandenburska i berliński Reichstag znajdują się od siebie w odległości kilku minut spacerem. Idąc z Pariser Platz do Platz der Republik, najpierw zobaczysz ogromną łąkę przed budynkiem Reichstagu. Podczas zwiedzania budynku nie można zapomnieć o tarasie widokowym i sali plenarnej. Można także na żywo zobaczyć posiedzenie rządu federalnego, jednak należy uprzednio zarejestrować się na wydarzenie.

Pierwotnie w budynku zbierał się parlament Cesartswa Niemieckiego. Od 1916 r. nad wejściem do Reichstagu widnieje efektowny napis „Naród niemiecki”. Metalowe litery zbudowane są ze stopionych armat.

Adres: Platz der Republik 1, 11011 Berlin

Strona internetowa: www.bundestag.de

Wieża telewizyjna w Berlinie

Co się tu znajduje? Najwyższy budynek w Niemczech, najlepszy widok na Berlin.

Wstęp: 18,50 € (normalny), 9,50 € (ulgowy)

Co jest w pobliżu? Alexanderplatz, Hackescher Markt, Rotes Rathaus, Nikolaiviertel

Wieża telewizyjna w Berlinie-Mitte o wysokości 368 metrów jest najwyższym budynkiem w Niemczech. Berlińska atrakcja może również pomóc ci znaleźć drogę, jeśli zgubisz się w Berlinie, ponieważ jest widoczna właściwie z każdego miejsca w stolicy. Wjazd na szczyt wieży zapewnia zapierający dech w piersiach widok z obracającej się kopuły.

Budowa wieży na Alexanderplatz rozpoczęła się w 1965 roku i ukończona została w 1969 w ówczesnej NRD. Od zawsze wzbudzała duże zainteresowanie wśród turystów i co roku, najwyższą atrakcję Berlina odwiedza ok. milion osób.

Adres: Panoramastraße 1A, 10178 Berlin

Strona internetowa: www.tv-turm.de

Katedra Berlińska

Co się tu znajduje? Największy kościół ewangelicki w Niemczech, krypta Hohenzollernów.

Wstęp: 7,00 € (normalny), 7,00 € (bilet rodzinny)

Co jest w pobliżu? Wyspa Muzeów, Lustgarten, Humboldt-Box, bulwar Unter den Linden, wieża telewizyjna

Katedra Berlińska jest z pewnością jednym z najpopularniejszych i największych kościołów w Niemczech. Poza wielkim obszarem sławę przynosi jej także mauzoleum rodziny szlacheckiej Hohenzollernów znajdujące się w piwnicy.

Pod koniec XIX wieku władze Berlina bardzo entuzjastycznie podchodzili do rozbudowywania miasta. Gdy tylko ukończono budowę Reichstagu w 1894 roku, położono kamień węgielny pod budowę berlińskiej katedry. Budynek zaprojektowany przez Juliusa Raschdorffa miał zostać ukończony do 1905 roku. Podobnie jak wszystkie budynki w Berlinie, katedra także została zniszczona w wyniku ataków podczas II wojny światowej.

Katedra jest jednym z najpopularniejszych zabytków w Berlinie i wciąż służy jako miejsce kazań, wydarzeń państwowych i koncertów. Wizyta może być połączona ze spacerem w sąsiednim Lustgarten.

Adres: Am Lustgarten, 10178 Berlin

Strona internetowa: www.berlinerdom.de

Checkpoint Charlie w Berlinie

Co się tu znajduje? Dawne przejście graniczne z sektora sowieckiego do amerykańskiego w Berlinie.

Wstęp: bezpłatnie

Co jest w pobliżu? Friedrichstraße, Martin-Gropius-Bau, Muzeum Topografia Terroru, Gendarmenmarkt

Budowa tzw. antyfaszystowskiego muru ochronnego rozpoczęła się 13 sierpnia 1961 roku. Mur Berliński oddzielał rodziny, przyjaciół i mieszkańców Berlina od reszty niesowieckiego świata zewnętrznego. Checkpoint Charlie między Berlin-Mitte a Kreuzberg był, wraz z innymi przejściami granicznymi Alpha i Bravo, jednym z niewielu przejść, przez które dyplomaci i urzędnicy państwowi mogli przemieszczać się pomiędzy strefami okupacji.

Obecnie na każdym rogu można kupić rzekome pozostałości muru berlińskiego. Wizyta Checkpoint Charlie i muzeum ściennym tuż obok niego mogą dać szybki wgląd w świat podzielonego Berlina.

Adres: Friedrichstraße 43-45, 10117 Berlin

Wyspa Muzeów w Berlinie

Co się tu znajduje? 5 muzeów różnych stylów na jednej wyspie.

Wstęp: 10,00 € do 12,00 € (zwykły), 5,00 € do 6,00 € (ulgowy), 19,00 € / 9,50 € wejście do wszystkich muzeów

Co jest w pobliżu? Katedra Berlińska, Lustgarten, Friedrichstraße, bulwar Unter den Linden

Stojąc w Lustgarten tuż obok berlińskiej katedry można zobaczyć fasadę Starego Muzeum, gdzie podziwiać można niezwykłe eksponaty greckiego i rzymskiego pochodzenia. Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się słynny Pałac Berliński i Forum Humboldta. Wyspa Muzeów jest domem dla pięciu muzeów, które oferują różne style. Każde muzeum zawiera unikatowe eksponaty. Cała Wyspa Muzeów jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Strona internetowa: www.museumsinsel-berlin.de

Pięć muzeów na Wyspie Muzeów:

Stare muzeum (niem. Das Alte Museum): kolekcja antyków, popiersi i posągów

Nowe muzeum (niem. Das Neue Museum): Muzeum Egipskie i Kolekcja Papirusów

Stara Galeria Narodowa (niem. Die Alte Nationalgalerie): obrazy (klasycyzm, romantyzm, impresjonizm, biedermeier)

Muzeum Pergamońskie (niem. Das Pergamonmuseum): Muzeum Domowe Ołtarza Pergamońskiego, Departament Bliskiego Wschodu

Das Bode-Museum: Kolekcja rzeźb, Muzeum Sztuki Bizantyjskiej, Gabinet Monet

East Side Gallery

Co się tu znajduje? Największa do dziś zachowana część Muru Berlińskiego, najdłuższa galeria plenerowa na świecie.

Wstęp: bezpłatny

Galeria East Side łączy Berlin Ostbahnhof ze słynnymi wieżami Oberbaumbrücke w odległości 1,3 kilometra. Po zdemontowaniu przejść granicznych między Berlinem Zachodnim a Wschodnim w latach 90. XX w. odcinek muru, który i tak częściowo został pokryty uliczną sztuką protestu (ang. Protest-Street-Art), zyskał szczególną rolę w krajobrazie Berlina: Około 100 artystów z całego świata osobno malowało sekcje wciąż stojącego muru berlińskiego i budowało tym symbol kosmopolityzmu, zrozumienia i pokoju.

Od wielu lat toczą się spory o to, czy East Side Gallery powinna zostać zburzona czy zachowana jak współczesny symbol ówczesnej historii. W końcu prywatne i lukratywne projekty budowlane generują więcej zysków niż bezpłatna atrakcja w Berlinie.

Adres: Mühlenstraße, 10243 Berlin

Strona internetowa: www.eastsidegallery-berlin.com

Most Oberbaum w Berlinie

Co się tu znajduje? Popularne miejsce festynów i koncertów ulicznych, dawne przejście graniczne.

Wstęp: bezpłatny

Co jest w pobliżu? Schlesisches Tor, Warschauer Strasse, Treptower Park, Molecule Man, RAW-Gelände, Mercedes-Benz-Arena

Most Oberbaum jest jednym z najpopularniejszych zabytków w Berlinie i jest równie fascynujący dla seniorów, jak dla młodych ludzi. Powodem tego jest idealna lokalizacja. Oberbaumbrücke znajduje się w samym środku popularnego berlińskiego trójkąta turystycznego – atrakcje – imprezy – kultura. Wycieczki do pubów często zaczynają się i kończą właśnie na moście Oberbaum. Bardzo często utalentowani muzycy uliczni dają tam niesamowite koncerty.

Most zbudowany został w 1894 r. Po Drugiej Wojnie Światowej łączył dwa państwa. Rzeka pod mostem wyznaczała granicę między Berlinem Wschodnim a Zachodnim. Po zjednoczeniu most miał stać się artefaktem jedności, a w 2001 r. stał się symbolem zjednoczonego Berlina. Była wschodnia dzielnica Friedrichshain została połączona z byłą zachodnią dzielnicą Kreuzberg poprzez reformę regionalną. Skrzyżowanie obu dzielnic znajduje się na moście Oberbaum.

Adres: Oberbaumbrücke, 10243 Berlin

Kolumna zwycięstwa (niem. Siegessäule) w Berlinie

Co się tu znajduje? Wieża widokowa z widokiem na zoo i Bramę Brandenburską, upamiętniająca niemieckie zwycięstwa wojenne

Wstęp: 3,00 € (normalny), 2,50 € (ulgowy)

Co jest w pobliżu? Ogród zoologiczny (niem. Großer Tiergarten), Brama Brandenburska, Pałac Bellevue

Zabytki są zawsze symbolem epoki, w której zostały stworzone. W dziewiętnastowiecznych Prusach chełpiono się zwycięstwem nad Danią w wojnie niemiecko-duńskiej z 1864 r. Symbolem tego jest Kolumna Zwycięstwa, na której osadzona jest wielka pozłacana brązowa statua bogini zwycięstwa Wiktorii. Słynny berliński punkt orientacyjny stoi teraz na Großer Stern, wysoko ponad koronami drzew otaczającego ogrodu zoologicznego.

Kolumna Zwycięstwa jest jedną z najbardziej imponujących atrakcji Berlina. Z 67-metrowej wieży, która została nawet ozdobiona złoconymi armatami, rozpościera się wspaniały widok na miasto.

Adres: Großer Stern, 10557 Berlin

Potsdamer Platz w Berlinie

Co się tu znajduje? Panorama miasta, kina, bary i handlowe zagłębie.

Co jest w pobliżu? Sony Center, Holocaust Memorial, Ogród zoologiczny (niem. Großer Tiergarten), Filharmonia w Berlinie, Mall of Berlin

Plac Poczdamski jest szczególnie popularny ze względu na liczne centra handlowe i wydarzenia kulturalne, które się tu odbywają. Kina, bary i Filharmonia Berlińska w bezpośrednim sąsiedztwie przyciągają nocnych turystów do berlińskiej atrakcji. Kosmopolityczne budynki miejskie nadal budzą zainteresowanie w stolicy.

Adres: Potsdamer Platz, 10785 Berlin

Strona internetowa: www.potsdamerplatz.de


Oferta: Zwiedzanie Berlina

od 45 euro od osoby, w cenie:

  • nocleg w hotelu
  • z dodatkowymi ektsra, jak śniadanie czy wellness, w zależności od hotelu
  • wstęp do muzeum NRD

Szczegóły: www.travelcircus.de/ddr-museum


Ku’damm i Kościół Pamięci (niem. Gedächtniskirche)

Co się tu znajduje? Popularna ulica handlowa i Kościół Pamięci.

Wstęp: bezpłatny

Co jest w pobliżu? Zoo w Berlinie, Centrum handlowe Bikini Berlin, Zoo Palast, Wittenbergplatz

Kurfürstendamm, bulwar stworzony pod koniec XIX wieku, jest jedną z najpopularniejszych atrakcji i zabytków Berlina. Ogromna promenada stała się znana jako symbol konsumpcji i jest podzielona na kilka zauważalnych stref. Część Ku’damm, która biegnie w kierunku Tauentzienstrasse i słynnego na całym świecie domu towarowego KaDeWe, charakteryzuje się oddziałami modnych marek. Idąc w kierunku Grunewald ceny towarów w designerskich sklepach będą znacznie rosły.

W okolicy znajduje się również teatr – Schaubühne am Lehniner Platz, który podejmuje kontrowersyjne, aktualne tematy. Szerokie chodniki zacienione przez lipy zachęcają tu do długich spacerów.

Na Breitscheidplatz znajduje się wieża Kościoła Pamięci Cesarza Wilhelma, która została prawie całkowicie zniszczona podczas bombardowań w trakcie II wojny światowej. Ruiny zbudowanego w 1891 r. neoromańskiego budynku przez kolejne lata leżały nieruszane. Alianci wiedzieli o znaczeniu kościoła dla Berlina, ale także o symbolice pruskiej tożsamości narodowej. Zniszczony mur wieży został zabezpieczony i zachowany jako pomnik pokoju. W 1961 r. główna wieża z kwadratową dzwonnicą i nawą została ponownie poświęcona jako budynek kościelny.

Gendarmenmarkt w Berlinie

Co się tu znajduje? Katedra Niemiecka, Katedra Francuska i sala koncertowa

Wstęp: bezpłatny

Co jest w pobliżu? Friedrichstraße, Komische Oper, Bebelplatz, bulwar Unter den Linden

Berlin zachęca do odwiedzania go nie tylko swoim kosmopolitycznym klimatem, ale także ogromną ilością niezwykłych miejsc. Wystarczy tylko wyjść z dworca. Gendarmenmarkt znajduje się zaledwie kilka kroków od Friedrichstraße. Piękne budynki, eleganckie restauracje i jeden z najpiękniejszych jarmarków bożonarodzeniowych w Berlinie sprawiają, że Gendarmenmarkt jest jednym z najurokliwszych placów w stolicy.

Ponad 330 lat temu Gendarmenmarkt nie był wcale w Berlinie, ale na berlińskich przedmieściach. Zaledwie 22 lata później, w 1710 r., obszar ten został przyłączony do miasta.

Sala koncertowa na Gendarmenmarkt, wraz z katedrą francuską i katedrą niemiecką, ma znaczący wpływ na wizerunek tego popularnego w stolicy miejsca. Dlaczego katedra niemiecka i francuska wyglądają niemal tak samo? Dwa kościoły miały pokojowo jednoczyć różne wyznania w jednym miejscu. Hugenoci, którzy wyemigrowali do Prus, znaleźli miejsce dla swoich mszy we francuskiej katedrze. Naprzeciwko niemiecka katedra służyła jako miejsce spotkań niemieckich reformowanych i luterańskich zborów. Po nabożeństwach ludzie spotkali się na środku placu w sali koncertowej i wspólnie się bawili.

Dziś w niemieckiej katedrze znajduje się wystawa poświęcona pracom parlamentarnym niemieckiego Bundestagu. Muzeum Huguenotów znajduje się w wieży katedry francuskiej. Francuski Friedrichstadtkirche znajduje się w dolnej części.

Friedrichstraße w Berlinie

Co się tu znajduje? Ulica biegnąca od Berlin-Mitte do Kreuzberg z berlińskimi zabytkami i sklepami.

Co jest w pobliżu? Tränenpalast, Checkpoint Charlie, Gendarmenmarkt, Mehringplatz

Friedrichstraße jest powszechnie uważana za ulicę handlową między dworcem kolejowym Friedrichstraße a Checkpoint Charlie. Ten opis jest jednak niepełny. W rzeczywistości 3,3-kilometrowa droga biegnie od dzielnicy Mitte i Oranienburger Tor do Kreuzberg i Mehringplatz, mijając liczne atrakcje i zabytki Berlina. Idąc tu na spacer, można całkowicie bezpłatnie poznać „prawdziwy Berlin”.

W drodze do Mehringdamm mija się Sprewę, Friedrichstadtpalast, Kulturkaufhaus Dussmann, bulwar Unter den Linden i wiele innych atrakcji w Berlinie. Pod koniec dnia można zatrzymać się w Mehringplatz i zajrzeć do jednego z barów wokół Mehringdamm. Festiwal Karnawału Kultur w Berlinie odbywa się również na Mehringplatz. Atrakcja przyciąga co roku niezliczoną liczbę osób na ulice Berlina.

Nikolaiviertel w Berlinie

Co się tu znajduje? Małe miasteczko w środku Berlina, najstarszy obszar osadniczy w mieście.

Co jest w pobliżu? Alexanderplatz, wieża telewizyjna, Rotes Rathaus, Märkisches Museum

Nikolaiviertel, najstarszy obszar osadniczy w Berlinie, zaczyna się tuż za Rotes Rathaus. Od 1237 r. „Stary Berlin” wraz z sąsiednim miastem Cölln tworzyły podwójne miasto Berlin-Cölln. Z biegiem lat miasto bliźniacze stawało się coraz bardziej spójnym miejscem. Nikolaiviertel jest jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych w Berlinie i daje wgląd w historyczną panoramę Berlina. Wygląda jak małe miasteczko w sercu Berlin-Mitte. Oprócz małych domów, w których mieszkali głównie rzemieślnicy, można odwiedzić ceglane budynki i Nikolaikirche, które wraz z budynkami fabryk czasów NRD, tworzą osobliwą mieszankę miejską.

Adres: Am Nußbaum 3, 10178 Berlin

Pałac Charlottenburg w Berlinie

Co się tu znajduje? Wspaniały pruski letni pałac z ogrodem pałacowym i oranżerią.

Wstęp: od 10,00 € (normalny), od 7,00 € (ulgowy)

Co jest w pobliżu? Wieża radiowa, Messe Berlin, Deutsche Oper, Muzeum Berggrün

Przez długi czas Charlottenburg był uważany za niezwykle elegancką dzielnicę. Reputację tego miejsca podkreśla fakt, że jeden z najbardziej okazałych zamków w Prusach znajduje się właśnie tu. Pałac Charlottenburg jest jednym z najbardziej imponujących zabytków w Berlinie i okolicach. Zamek Lützenburg – jak pierwotnie się nazywał – został zbudowany w latach 1695–1699 i miał służyć jako pałac dla Sophie Charlotte, żony Fryderyka III. Po tym, jak został on koronowany na króla Prus, skromny kompleks miał zostać przekształcony we wspaniały pałac. Ponieważ architektura i arystokratyczna estetyka nie mogły odbiegać od modelu pałacu wersalskiego, Lützenburg został rozbudowany, dostał nowe skrzydła boczne i miał nieco egzotyczny i kosmopolityczny charakter dzięki swojej oranżerii. Symbol Berlina przemianowano na Charlottenburg na cześć Sophie Charlotte.

Dziś zamek jest jedną z najpopularniejszych atrakcji Berlina, a w grudniu odbywa się tu popularny jarmark bożonarodzeniowy, który nadaje temu miejscu blasku i zapachu grzanego wina.

Adres: Spandauer Damm 20-24, 14059 Berlin

Strona internetowa: www.spsg.de

Berliński ogród zoologiczny

Co się tu znajduje? Najbardziej zróżnicowane zoo na świecie.

Wstęp (tylko zoo): 15,50 € (normalny), 8,00 € (ulgowy)

Co jest w pobliżu? Kurfürstendamm, Memorial Church, Bikini Berlin, KaDeWe

Najstarsze zoo w Niemczech jest jedną z najpopularniejszych atrakcji w Berlinie. Siedlisko egzotycznych i niekiedy zagrożonych gatunków przyciąga tu miłośników zwierząt. Jest to miejsce, w którym można sobie zdać sprawę z piękna różnorodności biologicznej ziemi. Władze ogrodu dokłądają wszelkich starań, aby stowrzyć najbardziej naturalne warunki życia zwierząt.

Liczne miejsca do siedzenia, lokale gastronomiczne i cień pod dużymi drzewami sprawiają, że ogród zoologiczny w Berlinie to doskonałe miejsce na letnie popołudnie także dla rodzin i osób niepełnosprawnych.

Adres: Hardenbergplatz 8, 10787 Berlin

Strona internetowa: www.zoo-berlin.de

Olympiastadion Berlin

Co się tu znajduje? Imponujący stadion z lat 30. XX wieku, stadion Herthy BSC.

Wstęp (wycieczki z przewodnikiem): w zależności od tematu od 11,00 € (normalny), 8,00 € (ulgowy)

Co jest w pobliżu? Wieża radiowa, Messe Berlin, cytadela Spandau, stare miasto Spandau

Tłumy kibiców przemieszczające się w Berlinie w kierunku Westend, kierują się zwykle na Stadion Olimpijski w Berlinie. To jedna z popularniejszych atrakcji Berlina. Stworzony na życzenie Hitlera, jako prestiżowy budynek na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1936 roku, dziś pełni funkcję nie tylko sportowej areny, ale także stadionu koncertowego. Podczas zwiedzania stadionu z przewodnikiem można zobaczyć tunele dla graczy i podejść do krawędzi boiska.

Adres: Olympischer Platz 3, 14053 Berlin

Strona internetowa: www.olympiastadion.berlin

Muzeum NRD

Co się tu znajduje? Interaktywne muzeum ze scenami z życia codziennego w NRD.

Wstęp (wycieczki z przewodnikiem): 9,80 € (normalny), 6,00 € (ulgowy)

Co jest w pobliżu? Katedra Berlińska, Bulwar Unter den Linden, Wyspa Muzeów, Humboldt-Box

Mimo dogłębnej analizy historii Niemiec ostatnich 100 lat nadal można znaleźć luki w przekazach dotyczących życia w podzielonym kraju – zwłaszcza jeśli chodzi o NRD.

Muzeum NRD w Berlin-Mitte zapewnia interaktywny wgląd w codzienne życie NRD bez żadnych stereotypów, a wszystkie informacje oparte są na badaniach naukowych. Można tu posłuchać niezwykle ciekawych historii o STASI, porównać dane dotyczące gospodarki, ale także rozwijającej się popkultury i normalnego, codziennego życia mieszkańców NRD.

Adres: Karl-Liebknecht-Str. 1, 10178 Berlin

Strona internetowa: www.ddr-museum.de

Bebelplatz w Berlinie

Co się tu znajduje? Jeden z najpiękniejszych placów w Berlinie, „Pomnik zapadłej biblioteki”.

Co jest w pobliżu? Opera Unter den Linden, Uniwersytet Humboldta, Brama Brandenburska, Wyspa Muzeów

Bebelplatz jest czasem nazywany Placem Opery, ponieważ znajduje się bezpośrednio przy Operze Państwowej Unter den Linden. Na samym placu nie ma wiele do zobaczenia, ale piękne fasady budynków otaczających plac dają wgląd w przedwojenny Berlin. Na środku placu, na głębokości 5 metrów pod ziemią znajduje się pomieszczenie, do którego nie można wejść – istnieje jedynie możliwość zobaczenia go przez górną szybę. Jest to „Pomnik zapadłej biblioteki” upamiętniający zdarzenie z 1933 roku, w którym naziści publicznie palili nieniemieckie książki.

Z pewnością nie jest to klasyczna berlińska atrakcja, ale na pewno warto ją zobaczyć.

Adres: Unter den Linden, 10117 Berlin

Topografia terroru w Berlinie

Co się tu znajduje? Przegląd zbrodni Gestapo i SS.

Wstęp: bezpłatny

Co jest w pobliżu? Martin-Gropius-Bau, Potsdamer Platz, Checkpoint Charlie

W czasach nazistowskich policja była jedynie narzędziem aparatu władzy. Fanatyczny kult i zbrodnie rasowe kosztowały miliony istnień ludzkich. Obecnie siedziba Gestapo przy Niederkirchnerstraße 8 pokazuje niezmiernie długą historię brutalnych morderstw i represji. Oprócz wystawy stałej organizowane są specjalne wystawy, na przykład dotyczące Procesów Norymberskich.

Topografia terroru to z pewnością miejsce, które warto odwiedzić będąc w Berlinie chociaż przez jeden dzień.

Adres: Niederkirchnerstraße 8, 10963 Berlin

Strona internetowa: www.topographie.de

Warto zobaczyć:

Pomnik ofiar Holocaustu

Jadąc Potsdamer Platz od Ebertstraße w kierunku Bramy Brandenburskiej, mija się nie tylko ogród zoologiczny, ale także 2711 betonowych bloków, zwanych Miejscem Pamięci Pomordowanych Żydów Europy. Szare betonowe bloki wyglądają niezwykle przygnębiająco i przypominają trumny. Zaburzenie poczucia równowagi podczas zwiedzania spowodowane jest nierówną podłogą i nachyleniem bloków. Niektórzy turyści odczuwają nawet mdłości i zawroty głowy.

Berliński pomnik został otwarty w 2005 roku. Ze względu na swoją symbolikę wymaga powagi i szacunku. Naprzeciwko ogrodu zoologicznego jest także szary betonowy pomnik dla homoseksualistów prześladowanych przez nazistów.