Przejście na czas letni a nocna zmiana: czy trzeba odpracować godzinę ze względu na krótszą zmianę?

W nocy z soboty na niedzielę (25/26.03) o godz. 2:00 przestawiamy zegarki o godzinę do przodu. A co z pracownikami, którzy akurat tej nocy mają nocną zmianę? Czy na gruncie niemieckiego prawa pracy muszą odpracować godzinę, która „umknęła” na skutek zmiany czasu na letni?

Nie muszą tego robić – wyjaśnia portal haufe.de. W zasadzie nie ma możliwości odrobienia nieprzepracowanej godziny przy przejściu na czas letni – i dlatego pracodawcy nie mogą tego wymagać od pracowników.

W przypadku stałego miesięcznego wynagrodzenia kwota wypłaty nie zmieni się

Jeśli otrzymujecie stałe miesięczne wynagrodzenie, to jego wysokość nie ulegnie zmianie z powodu godziny, która „przepadła” podczas tej nocnej zmiany. Sytuacja wygląda jednak inaczej, jeśli jesteście wynagradzani według stawki godzinowej. W tym przypadku tracicie prawo do wypłaty za ten czas, ponieważ jesteście opłacani jedynie za rzeczywiście przepracowane godziny, a tej nocy pracujecie o godzinę krócej.

Ponadto, jeśli otrzymujecie dodatek za nocną zmianę, w odniesieniu do nieprzepracowanej godziny nie zostanie on naliczony.

Źródło: Süddeutsche Zeitung

„Pigułka po” w Niemczech – jak działa, ile kosztuje i kto w Niemczech może dostać ją za darmo?

W przypadku odbycia niezabezpieczonego stosunku lub kiedy antykoncepcja zawiodła, można zastosować tak zwanę „pigułkę po” (niem. „Pille danach”). „Pigułka po” jest w Niemczech dostępna bez recepty od roku 2015 i staje się coraz bardziej popularna. Poniżej dowiecie się jak działa taka tabletka i ile kosztuje.

„Pigułka po” w Niemczech

Jak pokazują statystyki, w Niemczech coraz więcej kobiet sięga po „pigułkę po”. W zeszłym roku sprzedano 808.000 sztuk tego środka antykoncepcyjnego stosowanego w nagłych przypadkach.

Wynik ten oznacza przyrost sprzedaży o 6,7 procenta w porównaniu do roku 2016 (757.000 sztuk). Informacje te opierają się na statystykach Krajowego Związku Niemieckich Aptekarzy (niem. Bundesvereinigung Deutscher Apothekerverbände).

Ile kosztuje „tabletka po” w Niemczech?

W przypadku leków wydawanych bez recepty, niemieccy aptekarze sami ustalają ich ceny. Dlatego też są one bardzo zróżnicowane i wynoszą między 20 a 40 euro. Niemieckie państwowe kasy chorych pokrywają koszty zakupu „pigułek po” tylko w przypadku kobiet do 20 roku życia, ale wyłącznie w sytuacji wystawienia odpowiedniej recepty przez lekarza. Kobiety powyżej 20 roku życia muszą same pokryć koszty zakupu „tabletki po”.

Kiedy działa „pigułka po”?

Działanie „pigułki po” jest największe, kiedy zostanie zażyta jak najszybciej po odbyciu niezabezpieczonego stosunku – najlepiej do 12 godzin po nim. Preparaty zawierające substancję czynną „Levonorgestrel” są dopuszczone do spożycia do maksymalnie 72 godzin po odbyciu niezabezpieczonego stosunku, a te z substancją czynną „Ulipristalaceta” do maksymalnie 120 godzin.

W porównaniu do roku 2014 (ostatni rok, kiedy lek był tylko na receptę), sprzedaż wzrosła o 70,1 procenta. Wtedy sprzedano 475.000 pigułek. W roku 2017 tylko w 76.000 przypadków lek został wydany na receptę. W pozostałych przypadkach został on zakupiony bez recepty.

Niemcy: Czy podczas jazdy rowerem można mieć na uszach słuchawki?

W zasadzie każdy, kto chce słuchać muzyki lub używać słuchawek do prowadzenia rozmów telefonicznych podczas jazdy rowerem, może to robić. Należy jednak uważać, aby głośność nie była nigdy tak duża, aby nie było słychać syren, klaksonów i innych odgłosów ruchu drogowego. Jeśli zbyt głośne słuchanie muzyki spowoduje utrudnienia, jest to w Niemczech wykroczenie administracyjne, które podlega karze upomnienia w wysokości 15 euro.

Jeżeli w wyniku tego dojdzie natomiast do wypadku, należy liczyć się z poważniejszymi konsekwencjami. Nawet jeśli wina leży ewidentnie po stronie przeciwnej, rowerzysta może zostać uznany za częściowo winnego z powodu posiadania słuchawek na uszach. Ponadto ewentualne roszczenia o odszkodowanie i zadośćuczynienie za powstałe szkody mogą zostać utracone.

źródło: Wyższy Sąd Okręgowy w Kolonii, orzeczenie z dnia 20.02.1987 r., sygn. akt: Ss 12/87 (Z)

Jak napisać biznesplan po niemiecku?

Jeśli zamierzacie otworzyć w Niemczech własną działalność gospodarczą i planujecie pozyskać na ten cel państwowe środki dofinansowujące lub kredyt, nie obejdzie się bez biznesplanu. Własny biznesplan jest jednym z warunków pozyskania dofinansowania na działalność gospodarczą w Niemczech, o czym przeczytacie więcej w artykule Dofinansowanie na własną działalność gospodarczą w Niemczech. Dobry biznesplan powinien posiadać jasną i logiczną strukturę oraz być zrozumiały dla potencjalnego kredytodawcy, bądź urzędnika.  Zbyt wiele fachowych terminów prędzej odstraszy, niż przekona do Waszego pomysłu. Biznesplan powinien w pierwszej linii pokazać, że znacie się na rzeczy i wiecie jak poprzez wybraną przez Was działalność zarobić pieniądze.

W związku z tym, iż znaczna część nowo otwieranych w Niemczech polskich firm, to firmy trudniące się rzemiosłem (das Handwerk), poniższy biznesplan w języku niemieckim będzie dotyczył działalności gospodarczej firmy płytkarskiej oraz zajmującej się montażem suchej zabudowy pomieszczeń (der Trockenbau). Tekst zawiera również tłumaczenia w języku polskim. Jeśli skopiujecie wyłącznie treść w języku niemieckim, otrzymacie gotowy biznesplan w języku niemieckim, który wystarczy odpowiednio dopasować pod własną działalność gospodarczą.

Poniższy biznesplan został wykorzystany do zdobycia nieoprocentowanej pożyczki z urzędu pracy (das Arbeitsamt) w wysokości 3.000 euro. Osoba, która udostępniła biznesplan na użytek Dojczland.info, założyła własną działalność gospodarczą, aby wyjść z bezrobocia. W momencie pisania przez nią biznesplanu, działalność istniała już kilka miesięcy. Piszemy o tym, abyście mogli lepiej zrozumieć poniższe sformułowania i daty.

Zanim przejdziecie do czytania poniższego artykułu chcielibyśmy zwrócić Waszą uwagę na artykuły o podobnej tematyce:

Przykładowy biznesplan w języku niemieckim

A) Każdy biznesplan powinien zawierać imię i nazwisko przedsiębiorcy, adres, telefon kontaktowy oraz określenie działalności. Informacje te należy umieścić w nagłówku, który może wyglądać następująco:

Jan Kowalski

Beispielstrasse 1

40000 Aachen

Tel.: 021234567

Mob.: 0173456789

Businessplan Fliesenleger, Trockenbau

B) Po dodaniu nagłówka przechodzimy do pisania treści biznesplanu (der Inhalt). Na początku należy opisać podstawę czynności prawnej (die Geschäftsgrundlage) wybranej przez Was działalności gospodarczej:

Inhalt:

Geschäftsgrundlage

Seit 2005 lebe ich mit meiner Familie in Deutschland und habe als gelernter Fliesenleger bei verschiedenen Firmen als Angestellter gearbeitet. Im Jahr 2010 habe ich ein Gewerbe angemeldet und Verbindung zu Immobilienmaklern, Architekten und Sanitärinstallateuren aufgenommen. Über diese Verbindungen habe ich bislang Aufträge erhalten und meinen Kundenkreis auch durch direkte Privataufträge erweitert.

[Tłumaczenie: Od roku 2005 mieszkam wraz z rodziną w Niemczech i pracowałem jako wykwalifikowany pracownik w różnych firmach.

W roku 2010 zgłosiłem własną działalność gospodarczą i nawiązałem kontakt z pośrednikami w obrocie nieruchomościami, architektami oraz instalatorami sanitarnymi. Zlecenia otrzymywałem dotąd za pośrednictwem tych kontaktów, a mój krąg klientów powiększyłem również poprzez bezpośrednie zlecenia prywatne.]

C)  Następnie należy określić granice rynku docelowego (der Zielmarkt):

Marktabgrenzung

Zunächst habe ich Aufträge im Raum Kreis Mettmann, Leverkusen und Köln angenommen. Durch meine Verbindung zu Architekten und Immobilienmaklern als Verwalter habe ich bisher vorwiegend Aufträge zur Sanierung von Badezimmern und diverse Ausbesserungsarbeiten erhalten. Für diesen Kundenkreis wurde ich auch gezwungen, Aufträge außerhalb des genannten Gebiets anzunehmen. So sind extreme Entfernungen zum Auftragsort von fast 100 km entstanden. Trockenbau-Arbeiten werden fast ausschließlich im Zusammenhang mit Fliesenarbeiten nachgefragt.

[Tłumaczenie: Najpierw przyjmowałem zlecenia na terenie powiatu Mettmann, Leverkusen i Kolonii. Poprzez mój kontakt z architektami i pośrednikami w obrocie nieruchomościami pełniącymi rolę administratorów, otrzymywałem do tej pory głównie zlecenia na remont łazienek oraz różne prace naprawcze. Dla tego kręgu klientów byłem zmuszony wykonywać zlecenia również poza wyżej wymienionym terenem. W ten sposób powstały ekstremalne odległości do miejsca zlecenia, liczące nawet do 100 km. Prace montażowe suchej zabudowy pomieszczeń są zlecane najczęściej w połączeniu z pracami płytkarskimi.]

D) Kolejnym punktem biznesplanu jest oszacowanie potencjału rynku, wybranego przez Was zajęcia:

Marktpotential
Das Marktpotential wurde in drei Bereiche unterteilt abgeschätzt:
– Fliesenarbeiten
– Trockenbau
– sonstige (z.B. Entfernen von Alt-Belägen, Boden- und Wandsanierungen)

Die folgende Tabelle zeigt die Abschätzung des Marktpotentials für mein Tätigkeits-Spektrum:

[Tłumaczenie:  Potencjał rynku został oszacowany w trzech różnych dziedzinach: prace płytkarskie, montaż suchej zabudowy pomieszczeń, pozostałe (np. usuwanie starych okładzin, renowacja podłóg i ścian). Następująca tabela pokazuje ocenę potencjału rynku wybranego przeze mnie zajęcia: ]

Kundenpotential im Jahr
(potencjał klientów w roku)
Artikelgruppe
(grupa artykułów)
Anzahl
(liczba)
Auftragswert €
(wartość zlecenia)
Rohertrag pro Auftrag
(dochód brutto od zlecenia)
Umsatz €
(obrót)
Rohertrag gesamt
(łączny dochód brutto)
Fliesenarbeiten
(prace płytkarskie)
5086067243.00833.600
Trockenbau
(montaż suchej zabudowy pomieszczeń)
3044234513.24810.350
sonstige
(pozostałe)
102942302.9442.300
Gesamtpotential
(całkowity potencjał)
59.20046.250

E) Po oszacowaniu potencjału rynku, należy napisać w jaki sposób zamierza się go zdobyć:

Markterschließung

Durch meine bisherigen Kontakte und fortlaufende Werbung in regionalen Anzeigen-Blättern erschließe ich ständig neue Kunden. Außerdem erreichen mich Anfragen auf der Basis von Weiterempfehlungen. Nachdem ich ein durch diese konventionellen Werbemaßnahmen einen ausreichenden Umsatz erzielen kann, werde ich durch die Gestaltung einer Internet-Seite versuchen, weitere Kunden zu erschließen.

[Tłumaczenie: Poprzez moje dotychczasowe kontakty oraz nieprzerwaną reklamę w regionalnych gazetach z ogłoszeniami, zdobywam ciągle nowych klientów. Poza tym otrzymuję zapytania z poleceń. Jak tylko uzyskam odpowiedni obrót dzięki metodom konwencjonalnym, spróbuję dotrzeć do nowych klientów poprzez stworzenie własnej strony internetowej.]

F) Następnie należy oszacować koszta ponoszone w związku z działalnością:

Kostenplanung

Da ich meine buchhalterischen Tätigkeiten von zuhause aus ausführen kann (Büroarbeiten und Werbung), für die Lagerung von Werkzeugen und Verbrauchsmaterial meine Garage nutze, fallen keine Mietkosten für Geschäftsräume an. Für die Erledigung der Aufträge im bisherigen Rahmen benötige ich kein Fremdpersonal. Die von mir angenommenen Aufträge sollen eine kritische Größenordnung nicht überschreiten, um Aufträge alleine ohne Fremdpersonal zeitnah ausführen zu können.

Die nachfolgende Tabelle stellt die wesentlichen Kosten dar. Materialkosten wurden hier aus den Erfahrungswerten der vergangenen 6 Monate errechnet und zur Planung verwendet. Grundsätzlich kauft der Auftraggeber Fliesen, Bodenplatten, Dekor-Platten, etc. selber ein. Ein zu erwartender Umsatzwert durch zukünftige Rückvergütung von Fliesenlieferungen sind zwar mit den Lieferanten vereinbart, in die Planung aber nicht aufgenommen worden.

Die größte Kostenposition stellen die Fahrzeugkosten dar. In die Planung eingestellt wurde die Nutzung eines eigenen Fahrzeugs, der erst wieder nach Motor-Reparatur einsatzfähig ist. Die Kosten dafür werden unter „Investitionen” aufgeführt. Da bisher ein Jahresumsatz von 17.500 € nicht erzielt wurde, ist mein Geschäft im Jahr 2012 nach § 19 UStG von der Mehrwertsteuer ausgenommen. Aus diesem Grund wurde bisher kein Steuerberater in Anspruch genommen. Sollte die Umsatzsteuer Befreiung in 2013 wegfallen, werden Kosten für einen Steuerberater eingeplant.

[Tłumaczenie: W związku z tym, że prace rachunkowe mogę wykonywać w domu (prace biurowe i reklama), a do przechowywania narzędzi i materiałów budowlanych używam własnego garażu, nie powstają koszta wynajmu pomieszczeń służbowych. Do wykonywania zleceń w obecnych ramach, nie potrzebuję personelu. Zlecenia, które przyjmuję, mają takie rozmiary, by móc je wykonać na czas samemu, bez pomocy personelu.

Następująca tabela obrazuje najważniejsze koszta. Koszta materiałów zostały obliczone na podstawie doświadczeń z ostatnich 6 miesięcy i zostały użyte przy planowaniu. Płytki, płyty podłogowe, płyty dekoracyjne, etc. zleceniodawcy kupują zasadniczo sami. Obrót, który jest spodziewany jako rekompensata przyszłych dostaw płytek, jest wprawdzie uzgodniony z dostawcami, lecz nie uwzględniony w planie.

Najwyższe koszty stanowią koszty pojazdu. Plan uwzględnia użytkowanie własnego samochodu, który będzie gotowy do użytku dopiero po naprawie silnika. Koszta na ten cel zostały wymienione w „Inwestycjach”. W związku z tym, że dotychczasowy obrót roczny firmy nie osiągnął kwoty 17.500 euro, jestem w roku 2015 zwolniony z płacenia podatku VAT zgodnie z § 19 ustawy o podatku VAT. Z tego powodu nie skorzystałem do tej pory z usług doradcy podatkowego. Jeśli zwolnienie z płacenia podatku odpadnie w roku 2016, zostaną zaplanowane koszty doradcy podatkowego.]

Kostenübersicht (in €) zu konstanten Preisen
Przegląd kosztów (w euro)
po stałych cenach
201220132014
Material
(materiał)
6.373
7.3217.321
Miete Geschäftsräume
(czynsz pomieszczenia służbowe)
---
Wasser/Abwasser
(woda/ścieki)
---
Kommunikation
(komunikacja)
408612612
Steuerberater
(doradca podatkowy)
-840840
Büromaterial
(materiały biurowe)
160240240
Versicherungen
(ubezpieczenia)
240360360
sonstige
(pozostałe)
400600600
Fahrkosten
(koszty dojazdu)
3.6935.5405.540
Werbung
(reklama)
400600600
Gesamt
(łącznie)
5.3018.7928.792

G) Kolejny krok to oszacowanie środków finansowych na rok 2015 oraz kosztów na inwestycje:

Finanzbedarfs- und Investitionsplanung

Der Finanzbedarf für 2012 ergibt sich aus den geplanten Investitionen, die ich wegen nicht vorhandener Eigenmittel fremdfinanzieren muss. Es ist beabsichtigt, diese Mittel als Kredit von der Agentur für Arbeit zu beantragen, alternativ als Mikro-Darlehen aus Landesmitteln.

In die Investitionsplanung für 2012 werden dringende Ausgaben für einen Austausch-Motor für das vorhandene Fahrzeug (Renault Espace), sowie einen Nass-Fliesenschneider und einen Trockenschneider eingesetzt. Für 2013 und folgende Jahre wird mit laufenden Kleininvestitionen für Ersatz von Werkzeugen und Ausrüstung sowie die Einrichtung einer Homepage geplant. Diese Ausgaben sollen dann aus Eigenmitteln finanziert werden. 

[Tłumaczenie: Szacunkowe środki finansowe na rok 2012 składają się głównie na zaplanowane inwestycje, które z powodu braku własnego kapitału, jestem zmuszony sfinansować z kapitału obcego. W planach jest pozyskanie tych środków jako kredyt z urzędu pracy lub alternatywnie jako mikro-kredyt ze środków krajowych.

Koszta inwestycyjne zaplanowane na rok 2013, składają się głównie z pilnych wydatków na naprawę silnika posiadanego pojazdu (Renault Espace), jak i maszynki do cięcia płytek na mokro oraz sucho. Na rok 2013 oraz następne, zaplanowano mniejsze inwestycje na narzędzia i wyposażenie oraz stworzenie strony internetowej. Wydatki te mają zostać sfinansowane ze środków własnych.]

Investitionsbedarf (Euro)
(Koszta inwestycji)
Abschreibungs-
perioden

(okresy odpisów amortyzacyjnych)
201220132014
Kfz-Reparatur
(naprawa samochodu)
31.800--
Nassschneider
(maszynka do cięcia płytek na mokro)
31.000-
Trockenschneider
(maszynka do cięcia płytek na sucho)
3500--
Internet-Auftritt
(prezencja internetowa)
3-500-
GWG [geringwertiges Wirtschaftsgut]
(składnik majątku o niskiej wartości)
3300500500
Gesamt
(łącznie)
3.6001.000500
Abschreibungen
(odpisy amortyzacyjne)
1.4001.7251.725

H) Następnie należy oszacować finanse najbliższych lat:

Ergebnisplanung  2012-2014

Gewinn- und Verlustrechnung
(rachunek zysków i strat)
201520162017
Umsatz
(obrót)
22.76126.14726.147
Material
(materiał)
6.3737.3217.321
Rohertrag
(dochód brutto)
16.38818.82618.826
Vertriebskosten
(koszty dystrybucji)
6.7526.7526.752
Verwaltungskosten
(koszty administracyjne)
6001.4401.440
sonstige Kosten
(pozostałe koszty)
600600600
fixe Kosten
(koszty stałe)
7.9528.7928.792
operatives Ergebnis
(wynik ekonomiczny działalności firmy)
8.43610.03410.034
Abschreibungen
(odpisy administracyjne)
1.4001.7251.725
Zinsen
(odsetki)
---
Ergebnis vor Steuern
(wynik przed odliczeniem podatku)
7.0368.3098.309
Steuern
(podatki)
-
Ergebnis nach Steuern
(wynik po odliczeniu podatku)
7.0368.3098.309

Aus den im einzelnen dargestellten Werten wurde die folgende Gewinn- und Verlustrechnung erstellt. Daraus geht hervor, dass im Jahr 2012 und in den folgenden Jahren ein positives Ergebnis erwirtschaftet werden kann. Berücksichtigt man den Bedarf für Lebenshaltungskosten für eine Person (meine Frau hat eine Festanstellung im öffentlichen Dienst), so reicht das Ergebnis auch aus, um einen zu erlangenden Kredit von 3.000 € in monatlichen Raten über drei Jahre abzutragen.

Für das Jahr 2012 wurde aus den Ist-Werten der Monate Januar bis April und den Planwerten für die restlichen Monate eine detaillierte Monatsplanung erstellt. Daraus geht hervor, dass bei den erzielten Umsätzen von mehr als 1800 Tilgungs- und Unterhaltsleistungen gedeckt sind.

Rachunek roczny

[Tłumaczenie: Na podstawie szczegółowo opisanych danych, stworzono następujący rachunek zysków i strat. Wynika z niego, iż w roku 2012 oraz kolejnych można osiągnąć pozytywny wynik. Jeśli weźmie się pod uwagę koszty utrzymania na jedną osobę (moja żona posiada stałe zatrudnienie służbie publicznej), to otrzymany wynik wystarczy, by spłacić pożądany kredyt w wysokości 3.000 euro w miesięcznych ratach w przeciągu trzech lat.

Z wartości faktycznych okresu od stycznia do kwietnia oraz szacunkowych wartości na pozostałe miesiące, stworzono szczegółowy plan miesięczny. Wynika z niego, iż uzyskany obrót w wysokości ponad 1.800 euro, wystarczy na pokrycie sumy amortyzacyjnej oraz kosztów utrzymania.]

 I) W ostatnim punkcie opisujemy gdzie planujemy pozyskać środki finansowe.

Finanzierung

Die Finanzierung der in der Investitionsrechnung dargestellten Summe von 3.600 € soll zunächst bei der Agentur für Arbeit mit einer geplanten Laufzeit von 36 Monaten beantragt werden. Im Fall einer Ablehnung ist angedacht, einen entsprechenden Kredit als Mikro-Darlehen zu beantragen.

[Tłumaczenie: Na potrzeby finansowania przedstawionej w rachunku inwestycyjnym sumy 3.600 euro, zostanie złożony w urzędzie pracy wniosek o kredyt, z terminem spłaty w wysokości 36 miesięcy. W razie odpowiedzi odmownej, planuje się pozyskanie odpowiedniego mikrokredytu.]

J) Ostatni krok to sformułowanie uwag końcowych.

Schlussbemerkung

Auf der Basis der geschäftlichen Erfahrung der letzten 10 Monate weiß ich, dass meine Tätigkeit im Markt sowohl vom Preis als auch von der Qualität akzeptiert wird.

Für mich ist es wichtig, durch die Reparatur des eigenen Fahrzeuges unabhängig von dem Wohlwollen von Verwandten zu werden und durch Investitionen in qualitativ hochwertige Werkzeuge (Nass- und Trockenschneider für Keramik-Platten) mein Angebot zu erweitern und meine erzielenden Preise zu steigern.

Monheim, den 10.05.2012

[Tłumaczenie: Na podstawie doświadczenia w branży z ostatnich 10 miesięcy wiem, iż moja działalność na rynku jest akceptowana zarówno jeżeli chodzi o cenę, jak i jakość.

Ważne jest dla mnie, by dzięki naprawie samochodu stać się niezależnym od życzliwości rodziny oraz by poprzez inwestycje w wysokiej jakości narzędzia (maszynka do cięcia płytek ceramicznych na mokro i sucho), poszerzyć moją ofertę oraz podnieść zaplanowane ceny. Monheim, 10.05.2012]

Mega-strajk w Niemczech: Czy mój szef musi mi dać dzień wolny?

Związek zawodowy Verdi i związek kolejowy EVG zapowiedziały na najbliższy poniedziałek (27.03.) strajk generalny. Może on sparaliżować ruch w całych Niemczech, ponieważ dotknie on transport autobusowy, kolejowy oraz lotniczy (szczegóły tutaj).

Wielu pracowników w Niemczech zadaje sobie w zwiazku z tym pytanie, czy w poniedziałek muszą iść normalnie do pracy. Na te oraz inne pytania odpowiada ekspert prawa pracy Livia Merla (38) z berlińskiej kancelarii Merla Ganschow & Partner.

Czy mój szef musi dać mi dzień wolny w poniedziałek?
Merla: „Nie, obowiązek pracy nadal istnieje i strajk nic nie zmienia w tej kwestii”.

Czy mój szef musi pozwolić mi na pracę w domu?
Merla: „Jak dotąd nie ma w Niemczech prawa do pracy zdalnej (home office). Ponieważ jednak home office okazał się dobrą alternatywą w wielu obszarach pracy, należy niezwłocznie skontaktować się z pracodawcą i zapytać go o taką możliwość, gdyż jego zgoda jest warunkiem koniecznym”.

Czy mogę zabrać dziecko do biura?
Merla: „O ile pracodawca wyrazi zgodę, w niektórych dziedzinach na pewno sprawdzi się to w wyjątkowych przypadkach. Również w tym przypadku należy zapytać pracodawcę o wcześniejszą zgodę”.

Czy osoby dojeżdżające do pracy mogą zostać w domu, gdy nie kursują autobusy i pociągi?
Merla: „W przypadku osób dojeżdżających do pracy również obowiązuje zasada, że mimo strajku muszą wykonywać swoją pracę w miejscu pracy. W tym przypadku należy niezwłocznie skontaktować się z pracodawcą w celu znalezienia alternatywnych rozwiązań, np. pracy z domu”.

Czy będę miał kłopoty, jeśli spóźnię się do pracy z powodu strajku?
Merla: „Co do zasady pracownik ponosi tzw. ryzyko podróży i musi zadbać o to, aby dotrzeć do pracy na czas. Jeśli wie, że z powodu strajku nie będzie mógł dotrzeć do pracy zwykłym środkiem transportu, musi zorganizować transport zastępczy”.

Czy pracodawca pokrywa koszty taksówki?
Transport do miejsca pracy należy do sfery ryzyka pracownika. Pracodawca nie płaci więc ani za taksówkę, ani za zmianę rezerwacji, ani za przykładowo zwiększone koszty benzyny (źródło: wypowiedź Michaela Eckerta dla FAZ).

„Mojego szefa nie powinno interesować to, co robię w czasie wolnym od pracy” – Oto co na to niemieckie prawo pracy!

Dziwaczne hobby, filmiki z imprez zamieszczone w internecie, ekstrawagancki sposób spędzania wolnego czasu w weekendy… Z reguły pracownicy w Niemczech nie muszą obawiać się żadnych konsekwencji wynikających z prawa pracy.

W zasadzie to, jak organizują sobie czas wolny od pracy, jest ich sprawą – wskazuje prof. Michael Fuhlrott, specjalista w zakresie prawa pracy ze stowarzyszenia adwokatów Verband Deutscher Arbeitsrechtsanwälte (VDAA). Pracownik nie jest zobowiązany do prowadzenia „uczciwego” czy „nienagannego” życia. A pracodawca nie ma prawa „ingerować” w życie prywatne pracownika poprzez przepisy zakładowe.

Czy zachowanie pracownika ma wpływ na stosunek pracy?

Dotyczy to nawet sytuacji, gdy pracownicy w czasie wolnym od pracy popełnią przestępstwo. „Co do zasady nie może to mieć żadnych implikacji dla stosunku pracy, nawet jeśli dane zachowanie może pociągnąć za sobą konsekwencje wynikające z prawa karnego” – twierdzi ekspert w dziedzinie prawa pracy. Jest jednak jeden wyjątek: jeśli dane zachowanie ma wpływ na stosunek pracy, pracodawca może podjąć odpowiednie kroki.

Na przykład kierowcy autobusu, który w wolnym czasie prowadzi samochód pod wpływem alkoholu, traci prawo jazdy i nie jest już wtedy w stanie wykonywać swoich obowiązków zawodowych, grozi naturalnie wypowiedzenie umowy o pracę (orzeczenie Krajowego Sądu Pracy w Szlezwiku-Holsztynie, sygn. akt: 5 Sa 27/14), podobnie jak menedżerowi, który molestuje seksualnie koleżanki podczas firmowej imprezy świątecznej (orzeczenie Sądu Pracy w Berlinie, sygn. akt: 28 BV 17992/11).

Także konduktor, który podżega w mediach społecznościowych, publikując przy tym swoje zdjęcie w mundurze lub wymieniając na swoim profilu nazwę pracodawcy, ryzykuje utratę pracy (orzeczenie Krajowego Sądu Pracy w Saksonii, sygn. akt: 1 Sa 515/17).

Czy można krytykować pracodawcę, na przykład w mediach społecznościowych?

A jak wygląda sytuacja, gdy pracownik publicznie krytykuje swojego pracodawcę? Co do zasady, także w ramach stosunku pracy ma on prawo do wolności wypowiedzi. „Zgodnie z powyższym, dozwolona jest nawet publiczna krytyka pracodawcy” – wyjaśnia Fuhlrott. Musi to być jednak robione z umiarem. A obowiązek lojalności jest tym większy, im wyższe stanowisko w firmie: prokurent jest bardziej zobowiązany zachować rozwagę w tym względzie niż na przykład portier.

Niemcy: 7 błędnych przekonań na temat testamentu życia

Dzięki sporządzonemu na piśmie testamentowi życia (niem. Patientenverfügung), mieszkańcy Niemiec mogą złożyć oświadczenie woli dotyczące postępowania medycznego na wypadek, gdyby wskutek utraty przytomności nie mogli samodzielnie podejmować decyzji. Pacjenci mogą w nim wskazać, które działania medyczne mogą, a które nie mogą być wykonane. Jednak istnieją pewne błędne przekonania na temat testamentu życia – oto siedem najczęstszych.

Z tymi 7 błędnymi przekonaniami na temat testamentu życia można się spotkać najczęściej

1) Testament życia musi być poświadczony notarialnie

Od dziesięcioleci utrzymuje się mit, że testamenty życia muszą być poświadczone przez notariusza. Nie wiadomo, czy była to przemyślana strategia reklamowa notariuszy. Faktem jest, że poprawność testamentu życia nie zależy od jego poświadczenia przez notariusza. Jednak z reguły dba on o to, by dokument został sporządzony prawidłowo. Osoby, które samodzielnie sporządzają testament życia, narażają się na ryzyko popełnienia błędów. Mogą one doprowadzić do tego, że w nagłej sytuacji okaże się on nieważny. Należy więc zwrócić szczególną uwagę na jak najdokładniejsze opisanie sytuacji medycznych i oczekiwanych metod leczenia.

2) Testament życia jest drogi

Jeśli chodzi o koszty, nie ma się czego obawiać: testamenty życia są bezpłatne. W internecie można znaleźć wiele gotowych wzorów, które można łatwo wypełnić. Wiele osób ma trudności ze sformułowaniami, jednakże pewne problemy i sytuacje medyczne muszą być opisane jak najdokładniej. Poświadczenie notarialne kosztuje około 60 euro, a dokument powinien być wtedy sporządzony poprawnie. Testament życia można również spisać z pomocą lekarza rodzinnego – koszt półgodzinnej konsultacji to również 60 euro.

3) Dysponując testamentem życia, bliscy decydują o moim losie

Adresatem testamentu życia jest lekarz prowadzący. Za pomocą testamentu życia pacjent określa, jakie działania medyczne mają być wykonywane lub nie, jeśli nie może już wyrazić swojej woli w danej sytuacji. Może na przykład oświadczyć, że nie chce środków podtrzymujących życie. Jeżeli decyzję ma podjąć krewny lub inna zaufana osoba, należy sporządzić stosowne pełnomocnictwo. Jeśli pacjent chce samodzielnie podejmować decyzje, musi sporządzić testament życia.

4) O testamencie życia wystarczy pomyśleć dopiero wtedy, gdy jest się w podeszłym wieku

Myśląc o poważnych zabiegach i problemach medycznych, zazwyczaj wyobrażamy sobie starszych ludzi w szpitalu. Jednak choroba lub wypadek może dotknąć każdego. Testament życia nie jest więc czymś wyłącznie dla emerytów. W razie wątpliwości warto porozmawiać z lekarzem rodzinnym i poprosić go o opinię. Testament mogą sporządzić także osoby młode. W ich przypadku może to być nawet szczególnie ważne, jeżeli życzą sobie zastosowania wszelkich możliwych z medycznego punktu widzenia środków podtrzymujących życie.

5) Wystarczy testament ustny

W przeszłości można było przekazać swoje oświadczenie woli krewnym, którzy następnie mogli poinformować o tym lekarza prowadzącego. Od 1 września 2009 r. nie ma już takiej możliwości: testament życia musi być sporządzony na piśmie. Zwłaszcza jeśli chodzi o środki podtrzymujące życie lub odłączenie od urządzeń podtrzymujących życie, musi to być stwierdzone na piśmie. Ponadto testament życia musi być podpisany – dopiero wtedy jest ważny.

6) Testament życia musi być stale odnawiany

Przez długi czas utrzymywała się plotka, że testament życia musi być odnawiany co roku. Nawet na wielu portalach internetowych była mowa o tym, że maksymalny termin ważności tego dokumentu to pięć lat. Tymczasem testament życia jest ważny do momentu jego odwołania – a bez tego jest ważny aż do śmierci. Jeśli własne życzenia i wyobrażenia w miarę upływu czasu ulegają zmianie, testament życia może zostać odpowiednio dostosowany. Często zdarza się, że nowe metody leczenia wpływają na zmianę poglądów dotyczących możliwych sposobów postępowania medycznego.

7) Lekarz nie stosuje się do testamentu życia

Wiele osób obawia się, że jeśli metoda leczenia wskazana w testamencie nie jest zbieżna z poglądami lekarza prowadzącego, testament zostanie zignorowany. Jednak lekarze są zobowiązani do wypełnienia woli pacjenta, pod warunkiem, że testament życia jest ważny. Jest to kolejny powód, dla którego testament życia powinien być sformułowany w sposób jak najbardziej szczegółowy. Lekarz prowadzący nie ma wtedy żadnej swobody decyzji i musi zastosować się do decyzji chorego. Jeśli lekarz zlekceważy wolę pacjenta, może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej za uszkodzenie ciała.

Przeniesienie pracownika: co wolno pracodawcy w Niemczech?

Zdarzają się sytuacje, w których przeniesienie jest pracownikom na rękę, ale w wielu przypadkach jest ono postrzegane bardzo negatywnie. Nie każdy chce być zmuszony do przeprowadzki na przykład z Berlina do Gütersloh. Przeniesienie jest trudne nie tylko wtedy, gdy następuje zmiana miejsca – czasem zmienia się charakter i zakres pracy. Ale czy pracodawca w Niemczech ma do tego prawo? Czy pracownik może odmówić przeniesienia? Jakie prawa przysługują pracownikom? I jaką rolę odgrywa prawo pracodawcy do wydawania poleceń pracownikom (niem. Direktionsrecht)? Oto najważniejsze informacje na temat możliwości przeniesienia pracownika na gruncie niemieckiego prawa pracy…

Definicja: co oznacza termin „przeniesienie” zgodnie z niemieckim prawem pracy?

Niemieckie prawo pracy definiuje przeniesienie (niem. Versetzung) jako przydzielenie pracownikowi innego miejsca pracy lub innego zakresu obowiązków na okres dłuższy niż jeden miesiąc lub które wiąże się z „istotną zmianą warunków” zatrudnienia.

W tym znaczeniu wyłączeni są ci pracownicy, którzy i tak nie wykonują stale swoich obowiązków służbowych w jednym konkretnym miejscu pracy. Przeniesienie może więc przybrać następujące formy:

  • przydzielany jest Wam na dłuższy czas nowy zakres obowiązków
  • zostajecie przeniesieni do innego działu firmy
  • zostajecie przeniesieni do innej lokalizacji lub zupełnie innego miasta

Czy można odmówić przeniesienia?

Co do zasady, pracodawca ma prawo wydawać polecenia swoim pracownikom i są oni zobowiązani do ich wykonywania. W § 106 niemieckiej ustawy o działalności gospodarczej (Gewerbeordnung) stwierdza się wyraźnie, że pracodawca może – kierując się zasadą słuszności – określić bardziej szczegółowo zakres, miejsce i czas wykonywania pracy.

Decyzja o przeniesieniu należy do pracodawcy i nie wymaga zgody pracownika, nawet jeśli pracuje on w tym samym miejscu od 20 lat. Niewykonanie polecenia przeniesienia jest podstawą do udzielenia pracownikowi upomnienia – a w ostateczności może skutkować zwolnieniem go z pracy w trybie natychmiastowym z powodu odmowy wykonywania pracy.

Jakie warunki muszą być spełnione?

Jeśli pracodawca chce przenieść pracownika, to aby było to zgodne z prawem i skuteczne, muszą być spełnione dwa warunki:

  • pracodawca działa w ramach przysługującego mu prawa do wydawania poleceń pracownikom
  • rada zakładowa została odpowiednio poinformowana i zaangażowana w ten proces

Drugi aspekt dotyczy oczywiście tylko sytuacji, gdy w danym przedsiębiorstwie działa rada zakładowa.

Czy rada zakładowa może zapobiec przeniesieniu?

Rada zakładowa nie może zanegować prawa pracodawcy do wydawania poleceń pracownikom. Jednakże, zgodnie z § 99 niemieckiej ustawy o ustroju przedsiębiorstw (Betriebsverfassungsgesetz, BetrVG), przeniesienie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy rada zakładowa została o tym poinformowana i wyraziła na nie zgodę. Oznacza to, że rada zakładowa może jeszcze wstrzymać planowane przeniesienie pracownika.

Jest jednak pewien haczyk: rada zakładowa nie może tak po prostu odmówić udzielenia zgody. Niemiecka ustawa o ustroju przedsiębiorstw określa precyzyjnie, kiedy rady zakładowe mogą się temu sprzeciwić. Jest to dopuszczalne na przykład w sytuacji, gdy przeniesienie narusza porozumienia zakładowe, jeśli byłoby ono jednoznacznie niekorzystne dla pracownika lub jeśli istnieje uzasadnione ryzyko, że inni pracownicy zostaną zwolnieni w wyniku tego działania.

Kiedy przeniesienie jest niedopuszczalne?

Pomimo prawa do wydawania poleceń, pracodawca nie może podjąć samowolnej decyzji o przeniesieniu każdego pracownika. Tekst ustawy stanowi, że decyzje muszą być podejmowane zgodnie z zasadą słuszności. Oznacza to, że liczy się nie tylko własny interes firmy. Należy również wziąć pod uwagę interesy pracownika.

Przykład: Pracownik zajmujący się zakładaniem izolacji i jednocześnie ojciec trójki dzieci w wieku szkolnym miał zostać przeniesiony ze swojego dotychczasowego miejsca pracy w Brunsbüttel na budowę w Ludwigshafen, znajdującą się w odległości 650 kilometrów od jego miejsca zamieszkania. Odmienne stanowisko zajął Krajowy Sąd Pracy w Szlezwiku-Holsztynie wydając w 2015 r. orzeczenie, zgodnie z którym pracodawcy muszą uwzględniać sprawy rodzinne pracownika, chyba że na przeszkodzie stałyby względy operacyjne lub interesy innych współpracowników. Pracownicy nie mogą być przenoszeni do miejsca, do którego nie mogą codziennie dotrzeć ze swojego miejsca zamieszkania, bez uwzględnienia ich osobistej sytuacji życiowej.

Z drugiej strony, w przedsiębiorstwach – zwłaszcza jeśli mają kilka siedzib lub oddziałów – często stosowane są klauzule dotyczące przenoszenia pracowników, aby móc jeszcze skuteczniej korzystać z prawa pracodawcy do wydawania poleceń pracownikom. W takiej sytuacji należy indywidualnie rozpatrywać każdy przypadek i na tej podstawie podejmować odpowiednie decyzje.

Kiedy można wymagać od pracownika przeniesienia?

Przeniesienie musi być na miarę możliwości pracownika, ale jest to pojęcie bardzo ogólnikowe i szerokie. Na przykład z punktu widzenia niemieckiego prawa pracy ten warunek jest spełniony, jeśli do nowego miejsca pracy można dotrzeć w czasie nieprzekraczającym dwóch godzin. Czy sam pracownik uzna to za dostosowane do jego możliwości, to już inna sprawa.

Należy również pamiętać, że w zależności od sytuacji danego pracownika, te założenia mogą być różne. W przypadku pracownika zatrudnionego na część etatu, który pracuje tylko kilka godzin dziennie, takie przeniesienie do lokalizacji oddalonej o dwie godziny może już nie być uznane za uzasadnione.

Czy można zostać przeniesionym na gorsze stanowisko?

Krótka odpowiedź brzmi: nie! Pracodawca nie może przenieść pracownika na stanowisko, na którym zarabia mniej, ani na takie, na którym zakres odpowiedzialności jest mniejszy niż poprzednio. Nawiasem mówiąc, zasada ta obowiązuje niezależnie od wysokości wynagrodzenia: nawet jeśli zarobki nie uległy zmianie, nie można tak po prostu ograniczyć zakresu odpowiedzialności pracownika. Takie przeniesienie byłoby niezgodne z prawem, gdyż byłoby ono niekorzystne dla zatrudnionego.

Przeniesienie: oto co możecie zrobić

Jeśli pracodawca chce Was przenieść wbrew Waszej woli, powinniście poprosić o rozmowę i spokojnie oraz rzeczowo opisać swoją sytuację. Jeśli na przykład opiekujecie się krewnymi na miejscu lub samotnie wychowujecie dzieci, możecie liczyć na większe zrozumienie. W takich przypadkach przeniesienie mogłoby zostać uznane za „nadmierne obciążenie”. Oto jak powinniście postąpić:

  • Sprawdźcie swoją umowę o pracę

Jeśli grozi Wam przeniesienie, powinniście dokładnie przyjrzeć się swojej umowie o pracę i w razie potrzeby zlecić jej sprawdzenie ekspertowi. Co do zasady, im mniej konkretny jest opis Waszego stanowiska w umowie o pracę, tym większe pole manewru ma pracodawca. Jeśli jednak w umowie wyraźnie wpisano lokalizację (np. miasto Kolonia), zapis ten może utrudnić lub wręcz uniemożliwić przeniesienie do Chemnitz. Sam fakt, że w umowie znajduje się klauzula o przeniesieniu, nie oznacza, że jest ona ważna. Istotne jest to, jak jest ona sformułowana.

  • Przyglądajcie się klauzulom dodatkowym

Umowa o pracę nie zawsze jest statyczna, może być dostosowywana, a jej zakres rozszerzany. Jest to dobra okazja dla pracodawców, aby uzupełnić ją o dodatkowe klauzule. Sprawdźcie je bardzo dokładnie przed złożeniem podpisu na umowie. Dotyczy to również popularnego wypowiedzenia zmieniającego (niem. Änderungskündigung), w którym firma wręcza komuś wypowiedzenie, aby jednocześnie przedłożyć nową umowę – która zawiera już wtedy oczywiście klauzulę o przeniesieniu.

  • Poproście o okresowe świadectwo pracy

Wraz z przeniesieniem zmieniają się Wasze obowiązki zawodowe. Daje to Wam możliwość i prawo do zwrócenia się z prośbą o wydanie okresowego świadectwa pracy (niem. Zwischenzeugnis). Warto skorzystać z tego prawa, choćby tak na wszelki wypadek. Jeśli dojdzie do najgorszego, będziecie mieli w ręku ważny dokument, który przyda się Wam podczas ubiegania się o nową pracę.

  • Kontynuujcie pracę

Nie powinniście rzucać pracy nawet wtedy, gdy jesteście całkowicie przekonani o nielegalności swojego przeniesienia. Jeśli nie macie racji, pracodawca może odpowiedzieć upomnieniem, a nawet natychmiastowym rozwiązaniem umowy o pracę. Ale nawet jeśli Wasze przeniesienie jest ewidentnie nieważne i w związku z tym macie prawo do zaniechania pracy, to roszczenia o wypłatę wynagrodzenia mogą przepaść.

  • Zwróćcie się do rady zakładowej

Jeśli w Waszej firmie działa rada zakładowa, jest ona Waszym potężnym sprzymierzeńcem – koniecznie zwróćcie się do niej z prośbą o wsparcie. Ale zróbcie to jak najszybciej, ponieważ rada zakładowa musi odmówić zgody na przeniesienie w ciągu tygodnia od poinformowania jej przez pracodawcę – podając uzasadnienie na piśmie. W przeciwnym razie uznaje się je za zaakceptowane. Ograniczenie dotyczy pracowników wyższego szczebla, w przypadku których rada zakładowa niestety nie może w tym zakresie prawie nic zrobić.

  • Zasięgnijcie porady prawnej

Przeniesienie może naruszać umowy, ustawy i rozporządzenia – i w wielu przypadkach jest niedopuszczalne. Na przykład Krajowy Sąd Pracy w Hesji orzekł w 2011 r., że matka pracująca w niepełnym wymiarze godzin nie mogła zostać przeniesiona przez pracodawcę do Londynu, ponieważ nie mogłaby wówczas łączyć opieki nad dzieckiem z pracą. Interes pracodawcy musiał w tym przypadku zejść na dalszy plan. Sądy pracy starają się wyważyć interesy pracodawcy i pracownika. Jeśli macie zobowiązania rodzinne lub spłacacie dom, Wasze szanse na uniknięcie przeniesienia rosną. Niekiedy warto zasięgnąć porady prawnika.

Różne powody przeniesienia

Często powody przeniesienia są bardzo oczywiste. Jesteście potrzebni w innym oddziale lub musicie przejąć obowiązki koleżanki, która od dłuższego czasu jest chora. Ale mogą być też mniej uczciwe powody, które za tym stoją.

Przeniesienie może być efektem czystej kalkulacji. Wprawdzie nie możecie zostać przeniesieni na niższe lub gorzej płatne stanowisko. Możecie jednak pozostać na tym samym miejscu w schemacie organizacyjnym, ale od tej pory będą Wam powierzane coraz mniej odpowiedzialne zadania. W ten sposób pracodawca może chcieć się pozbyć danego pracownika. A do jakich jeszcze sposobów może się uciec Wasz szef?

Odstawienie na boczny tor

Uważajcie również na specjalne projekty, które wydają się być odpowiednikiem awansu. Jest to często podstępny manewr, który ma na celu odstawienie Was na boczny tor – jeśli Wasze zadania i zakres odpowiedzialności nie poszerzają się. Albo jeśli pracodawca chce ująć w umowie o pracę nowe obowiązki, a także rozszerzyć swoje uprawnienia do wydawania poleceń.

Obniżka wynagrodzenia

Przeniesienie może również prowadzić do obniżenia Waszego wynagrodzenia, choć nie dzieje się to wprost. Przykład: jesteście sprzedawcami i zostaliście przeniesieni z regionu Ren-Men do mniej lukratywnego regionu Münsterland. Czy to dlatego, że Wasz pracodawca liczy na to, że Wasz kolega zawrze więcej transakcji we Frankfurcie? Jeśli Wasze wynagrodzenie jest zmienne i zależy od wyników sprzedaży, przeniesienie może mieć bardzo negatywny wpływ na stan Waszego konta.

Afront

Możliwe, że pracodawca poprzez przeniesienie próbuje Was sprowokować. Jeśli Was przenosi wiedząc doskonale, że nigdy się na to nie zgodzicie, negatywnie wpłynie to na Wasze relacje, a może nawet nieodwracalnie je zniszczy. Dla pracodawcy byłoby dobrze, gdybyście sami dążyli do rozwiązania umowy o pracę – ponieważ zmniejszy to Wasze szanse na otrzymanie dobrej odprawy. Subtelny manewr mający na celu zmuszenie Was do odejścia z firmy.

Zablokowane miejsce parkingowe: czy na gruncie niemieckiego prawa można zlecić odholowanie samochodu sąsiada?

To irytujące, gdy na Waszym prywatnym miejscu parkingowym lub na podjeździe należącym do Waszej posesji ktoś bez zezwolenia parkuje swój samochód – zwłaszcza jeśli mieszkacie w dzielnicy, w której notorycznie brakuje wolnych miejsc parkingowych. Co można zrobić w takiej sytuacji na gruncie prawa niemieckiego? Czy możecie tak po prostu zlecić odholowanie auta?

Jeżeli na Waszej prywatnej posesji obca osoba postawi bez zezwolenia swój samochód, narusza przy tym prawo – a konkretnie § 858 ust. 1 niemieckiego kodeksu cywilnego (niem. Bürgerliches Gesetzbuch, BGB). To samo dotyczy wynajmowanych miejsc parkingowych.

Jeśli kierowca parkujący w niedozwolonym miejscu dopuści się samowoli, tzn. nie pytając Was o zgodę naruszy Wasze prawa jako właścicieli, możecie zlecić odholowanie pojazdu. Potwierdza to również orzeczenie Federalnego Trybunału Sprawiedliwości z 2009 roku (sygn. akt: V ZR 144/08). Z reguły koszty odholowania ponosi wtedy osoba parkująca niezgodnie z przepisami.

W takim przypadku należy poinformować pomoc drogową (niem. Abschleppdienst). Jest to zgodne z § 859 ust. 3 BGB. Policja nie zajmuje się bowiem usuwaniem cudzych pojazdów z prywatnych posesji.

Jeśli czyjeś auto blokuje wjazd

Jeśli obcy samochód jest zaparkowany przed Waszym podjazdem na drodze publicznej, możecie skontaktować się z policją, aby go odholowano, ale tylko pod pewnymi warunkami. Może to mieć miejsce na przykład w przypadku osoby niepełnosprawnej, która nie jest w stanie pokonać pieszo dłuższego dystansu – wyjaśnia ADAC. W przeciwnym razie należy poszukać innego miejsca parkingowego i postawić pojazd na parkingu publicznym. Ale: jeśli nieznany pojazd blokuje wyjazd z garażu lub wiaty tak, że nie możecie wyjechać ze swojej posesji, możecie zlecić jego odholowanie pomocy drogowej.

Jeśli pojazd zaparkowano w sposób nieuprawniony na Waszej prywatnej posesji przed bramą wjazdową, możecie sami skontaktować się z firmą oferującą pomoc drogową. Policja nie jest za to odpowiedzialna.

Kiedy można odholować nieprawidłowo zaparkowany samochód

Ważne jest, aby przed odholowaniem pojazdu udokumentować, że stoi on na Waszym miejscu parkingowym lub go blokuje. Ponadto należy wcześniej spróbować skontaktować się z właścicielem auta – jest to możliwe na przykład wtedy, gdy na przedniej szybie samochodu umieszczone są dane kontaktowe właściciela samochodu.

Musi być również widoczne to, że miejsce parkingowe stanowi część prywatnej działki lub że jest to prywatne miejsce parkingowe. Z reguły wystarczy odpowiednie oznakowanie.

Co ciekawe, do odholowania musi dojść „natychmiast” (zasada samopomocy). Jeśli obcy samochód stoi na Waszym miejscu parkingowym bez zezwolenia już od kilku godzin lub nawet dni, nie wolno Wam już zlecić jego odholowania.

Samodzielne wykonanie znaków zakazu zatrzymywania się nie jest rozwiązaniem problemu. Znaki te mogą zostać usunięte przez urząd ds. porządku i bezpieczeństwa publicznego (niem. Ordnungsamt). Także krzesła, czy taśmy odgradzające, które mają zagwarantować, że miejsce parkingowe nie zostanie przez nikogo obcego zajęte, mogą zostać usunięte przez urzędników. Zgodnie z kilkoma wyrokami sądowymi są one uznawane za „przeszkody, z którymi uczestnik ruchu drogowego nie musi się liczyć” – a więc są niedozwolone i nieskuteczne.

Czy można zlecić odholowanie samochodu sąsiada?

A co jeśli samochód postawiony na Waszym miejscu parkingowym lub przed Waszą bramą wjazdową należy do Waszego sąsiada? Czy wtedy również wolno Wam zlecić odholowanie tego pojazdu?

Zgodnie z § 858 ust. 1 niemieckiego kodeksu cywilnego, możecie również nakazać odholowanie samochodu sąsiada, jeśli ten stoi na Waszym miejscu parkingowym. Niemniej jednak musicie wcześniej spróbować skontaktować się z sąsiadem i poprosić go o przestawienie nieprawidłowo zaparkowanego pojazdu.

Ponadto, w celu utrzymania dobrych stosunków sąsiedzkich i uniknięcia sporu, w tym przypadku powinniście raczej dążyć do rozmowy z kierowcą, który zaparkował w niedozwolonym miejscu.

Czy można zastawić źle zaparkowany samochód?

Jeżeli jakiś pojazd bez zezwolenia blokuje Wasze miejsce parkingowe, nie powinniście sami go zastawiać. Nawet jeśli wielu uważa to za formę samosądu, to według przepisów jest to zmuszanie do określonego zachowania (niem. Nötigung), które podlega karze.

Niemcy: jakie konsekwencje grożą za naruszenie zakazu palenia w pociągu?

Podróż pociągiem po Niemczech może trwać wiele godzin. Dla palaczy może to być nie lada wyzwanie, gdyż podczas kilkuminutowego postoju na stacji mogą nawet nie zdążyć wypalić papierosa. Ponieważ nie ma już przedziałów dla palących, wielu pasażerów wykorzystuje do tego celu toalety. W ten sposób mogą jednak ściągnąć na siebie kłopoty.

Nie tylko mandat: w Niemczech palenie w pociągu jest zabronione

W wielu pociągach nie ma już możliwości otwarcia okien. Jeśli ktoś pali w przedziale lub w toalecie, dym unosi się w całym wagonie i przeszkadza innym pasażerom. Ponadto istnieje duże ryzyko pożaru, na przykład jeśli niedopałki są po prostu wyrzucane do kosza na śmieci, gdzie zwykle znajdują się ręczniki papierowe lub inne łatwopalne materiały.

Kto mimo to potajemnie pali papierosa w toalecie, narusza federalną ustawę, która ma na celu ochronę praw osób niepalących (Bundesnichtraucherschutzgesetz, BNichtrSchG), a tym samym popełnia wykroczenie i musi się liczyć z tym, że zostanie zgłoszony na policję.

Jakie konsekwencje grożą za naruszenie zakazu palenia w pociągu?

W toalecie znajduje się system wentylacyjny, który jest wyposażony w czujnik dymu. Jeśli zostanie on uruchomiony, maszynista przebywający w wagonie sterowniczym słyszy dźwięk alarmu. Wówczas musi zdecydować, jak postąpić. Ma do wyboru dwie opcje – wyjaśnia maszynista Peterle Sky na swoim kanale YouTube.

Przypadek 1: „Szczęśliwe zakończenie”

W przypadku uruchomienia alarmu pożarowego, maszynista wzywa konduktora, aby sprawdził sytuację w miejscu, w którym został on uruchomiony – na przykład w toalecie. Zazwyczaj w takim przypadku pociąg kontynuuje podróż – tłumaczy Sky. Jeśli winowajcy już tam nie ma, konduktor resetuje alarm pożarowy, znajduje palacza i nakłada na niego karę pieniężną. To scenariusz bardziej optymistyczny.

Na pytanie zadane przez portal t-online, spółka Deutsche Bahn odpowiedziała, że jeśli alarm pożarowy został uruchomiony z powodu nieprzestrzegania zakazu palenia, zostanie to zinterpretowane jako nieuprawnione uruchomienie alarmu zgodnie z warunkami przewozu Deutsche Bahn i będzie karane opłatą w wysokości 200 euro.

Przypadek 2: „To będzie sporo kosztować”

Jeśli jednak nie ma konduktora, który mógłby zbadać sytuację, maszynista musi sam sprawdzić, co dokładnie się stało. A to oznacza, że musi zatrzymać pociąg. W tym samym czasie maszynista wykonuje telefon alarmowy do centrali informując o zagrożeniu pożarem i prosząc o zatrzymanie wszystkich pociągów w okolicy – wyjaśnia Sky. Ponieważ jeśli pociąg naprawdę się pali, to płomienie mogą rozprzestrzenić się na nadjeżdżające pociągi. Ponadto może się zdarzyć, że pasażerowie w panice zaczną wyskakiwać z pociągu jak tylko ten się zatrzyma, a wówczas mogą wejść na przeciwległy tor. Jeśli akurat jechałby po nim pociąg, mógłby w nich uderzyć.

W międzyczasie pracownik, który odebrał telefon alarmowy od maszynisty, wzywa straż pożarną.

Jeśli to był fałszywy alarm, bo ktoś palił w toalecie, to trzeba odwołać wszystkie podjęte działania. Straż pożarna musi odjechać, trzeba wznowić ruch pociągów, nadrobić opóźnienie własnego pociągu i innych, itd. A wszystko to pociąga za sobą spore koszty. Kto ma za to wszystko zapłacić? Osoba, która spowodowała całe to zamieszanie, czyli ten, kto palił.

Tyle kosztuje palenie na dworcu

Palenie na dworcach i peronach jest dozwolone tylko w wyznaczonych strefach – i tak jest już od 2007 r. Ma to na celu przede wszystkim ochronę osób niepalących przed szkodami zdrowotnymi spowodowanymi przez bierne palenie.

Naruszenie przepisów ustawy chroniącej osoby niepalące (Bundesnichtraucherschutzgesetz, BNichtrSchG) może być ukarane mandatem, którego kwota w euro może być liczbą trzycyfrową. Egzekwowanie przepisów chroniących osoby niepalące i nakładanie mandatu w obrębie dworców kolejowych należy do kompetencji policji federalnej – wyjaśnia rzecznik Deutsche Bahn zapytany o tę kwestię przez portal t-online. I dodaje: „W przypadku naruszeń zakazu palenia DB może wydać zakaz wstępu.”

Czy istnieje wyjątek dla e-papierosów?

Wielu palaczy zakłada, że e-papierosy lub waporyzatory nie są „prawdziwymi” papierosami i dlatego zakaz ich nie dotyczy. Nie jest to jednak prawdą. Ponieważ regulamin Deutsche Bahn mówi, że zakaz palenia dotyczy także e-papierosów i waporyzatorów (poza wyznaczonymi strefami). Nie można też używać ich w pociągach. Z tego powodu alarmy przeciwpożarowe są uruchamiane również wtedy, gdy ktoś pali e-papierosa lub używa waporyzatora. Obowiązują wówczas takie same kary.