Czy można nagrywać policjanta podczas kontroli drogowej w Niemczech?

Nagrywanie kontroli policyjnej w formie obrazu i dźwięku jest w Niemczech przestępstwem. Każdy, kto mimo ostrzeżeń, nie zrezygnuje z nagrywania, musi się liczyć z konsekwencjami prawnymi. W tej kwestii istnieją w Niemczech różne wyroki, w tym Sądu Rejonowego w Monachium (AZ 1034 Ls 458 Js 197562/19 jug).

Jakich informacji musi udzielić policjant w Niemczech?

Podczas kontroli policyjnej w Niemczech możliwe jest jednak wezwanie świadków w celu obserwacji sytuacji. Świadkowie mogą słuchać, ale oczywiście nie mogą utrudniać działań policji. Można również poprosić policjanta o podanie nazwiska, stopnia i stanowiska. Funkcjonariusze nie muszą jednak podawać tych informacji na piśmie. Policjanci w Niemczech muszą również okazać dowód tożsamości, jeśli zostaną o to poproszeni. Nie muszą go jednak przekazywać.

Jakich informacji może wymagać od ciebie policjant w Niemczech?

Z drugiej strony, podczas kontroli w ruchu drogowym w Niemczech masz obowiązek przekazać swoje prawo jazdy i dokumenty pojazdu. Nie wolno również zatajać danych osobowych. Obejmuje to

  • Imię i nazwisko
  • Nazwisko rodowe
  • Data urodzenia
  • Miejsce urodzenia
  • Stan cywilny
  • Adres zamieszkania
  • Narodowość

Wskazane jest również, aby nic nie mówić – na przykład o możliwym wykroczeniu drogowym. Jednak współpraca (otwarta komunikacja, przestrzeganie instrukcji, brak agresywnych lub gwałtownych reakcji) pomoże zapobiec niepotrzebnej eskalacji sytuacji.

źródło: t-online.de

Czy kuchnia w zabudowie upoważnia w Niemczech do podwyżki czynszu?

Kuchnia w zabudowie zwiększa wartość mieszkania, to pewne. Okazuje się jednak, że niekoniecznie upoważnia to wynajmującego do zwiększenia wysokości czynszu. W Niemczech decydujący jest bowiem fakt, kto podjął się modernizacji mieszkania.

Istotne jest, kto zapłacił za zabudowę kuchenną

Jeśli najemca zajął się zabudową kuchenną, to nie może ona zostać uwzględniona przy ustalaniu wysokości czynszu typowego dla danej okolicy. Tak zadecydował Federalny Trybunał Sprawiedliwości (niem. Bundesgerichtshof, w skrócie BGH – nr. sprawy VIII ZR 52/18).

Decyzja Niemieckiego Stowarzyszenia Najemców

Niemieckie Stowarzyszenie Najemców (niem. Deutscher Mieterbund, w skrócie DMB) uznało, że dotyczy to także sytuacji, gdy przy wynajęciu mieszkania była już stara kuchnia w zabudowie, ale później najemca za zgodą wynajmującego zastąpił ją nową kuchnią, a wynajmujący starą kuchnię sprzedał.

W przypadku podwyżki czynszu do wysokości typowej dla danego rejonu, wynajmujący nie może argumentować, że mieszkanie wyposażone jest w nowoczesną kuchnię i skutkuje to wzrostem wartości mieszkania.

Powodem takiego stanu rzeczy jest fakt, że kuchnia nie jest przekazana do użytkowania przez wynajmującego, a ustawowe obowiązki wynajmującego związane z użytkowaniem i konserwacją też nie rozciągają się na kuchnię. Inaczej wyglądałaby sytuacja prawna, jeśli wynajmujący zwróciłby najemcy koszty związane z zabudową kuchenną.

Kuchnia w zabudowie, a wartość mieszkania

Jeśli najemca zastąpił starą zabudowę kuchenną nową – za zgodą wynajmującego, ale na własny koszt, wtedy mieszkanie nie jest już uznawane za „wyposażone w zabudowę kuchenną”. W związku z tym, ustalenie obiektywnej wartości mieszkania nie może być rozpatrzone na korzyść wynajmującego.

Czy wynajmujący w Niemczech może zatrzymać zapasowy klucz do mieszkania?

Niektórzy wynajmujący w Niemczech uzurpują sobie nierzadko prawo do zatrzymania jednego z kluczy do wynajmowanego mieszkana. W niektórych przypadkach może się to okazać zbawienne, na przykład jeśli podczas naszej nieobecności dojdzie do pęknięcia rury. W takiej sytuacji wynajmujący może bez przeszkód dostać się do naszego mieszkania i dzięki szybkiej reakcji można uniknąć większych szkód. Czy wynajmujący ma jednak do tego prawo?

Czy wynajmujący może zatrzymać zapasowy klucz do mieszkania?

Wynajmujący w Niemczech nie ma prawa do zatrzymania klucza do wynajmowanego mieszkania bez zgody najemcy (decyzja Wyższego Sądu Krajowego Celle z dnia 5.10.2006, sygnatura akt: 13 U 182/06). Wraz z zawarciem umowy najmu, najemca nabywa bowiem automatycznie prawo posiadania mieszkania. Bez jego zgody wynajmujący nie ma nawet prawa wejść do mieszkania. Jeśli wynajmujący postąpi inaczej, najemca może bezterminowo wypowiedzieć umowę. Bezprawne wejście do mieszkania narusza bowiem sferę prywatną najemcy- decyzja sądu rejnowego w Heidelbergu z dnia 6.11.1975, sygnatura akt: 23 C 144/75.

Wynajmujący nie może zatrzymać klucza nawet pod pozorem szybkiego dostępu do mieszkania w razie awarii. Obowiązek opieki najemcy nad mieszkaniem, jest w oczach prawa wystarczającym zabezpieczeniem. Najemca musi zadbać o to, by w mieszkaniu nie doszło do szkód, które można za wczasu przewidzieć i im zapobiec. Niedopełnienie obowiązku opieki nad mieszkaniem przez najemcę zobowiązuje go do odszkodowania.

Najemca ma natomiast prawo do założenia nowego zamka na koszt wynajmującego, jeśli ten zatrzymał jeden z kluczy do mieszkania i wzbrania się przed wydaniem go (decyzja sądu rejonowego w Kolonii, wyrok z dnia 18.02.1994, sygnatura akt: 217 C 483/93).

Zmiana nazwiska lub imienia w Niemczech – jak to zrobić?

Imię i nazwisko to nasze dane osobowe, które identyfikują naszą tożsamość i towarzyszą nam przez całe życie. Teoretycznie nie mamy na nie wpływu, gdyż nazwisko dziedziczymy po rodzicach, a imię zostaje nam również przez nich nadane. Czasem nie jesteśmy jednak z naszego imienia bądź nazwiska lub imienia naszego dziecka zadowoleni i chcielibyśmy najchętniej je zmienić. To jest możliwe. Istnieje jednak w Niemczech kilka regulacji prawnych i warunków decydujących o tym, czy i kiedy będziemy mogli dokonać zmiany tożsamości.

Gdzie mogę zmienić nazwisko lub imię w Niemczech?

Za zmianę nazwiska lub imienia w Niemczech zawsze odpowiedzialna jest jedna z dwóch instytucji: urząd stanu cywilnego (niem. Standesamt) lub urząd meldunkowy (niem. Einwohnermeldeamt). W celu zmiany nazwiska lub imienia, należy złożyć wniosek o jego zmianę, który musi zostać następnie rozpatrzony. W przypadku uzyskania odpowiedzi odmownej, przysługuje nam prawo do wniesienia sprzeciwu. W przypadku niepowodzenia, możemy wystąpić na drogę sądową.

Ile kosztuje zmiana nazwiska lub imienia w Niemczech?

Koszt zmiany nazwiska w Niemczech może wynieść od 2,50 euro do 1022 euro za osobę, natomiast jeśli chodzi o imię, to koszty te wahają się między 2,50 euro do 255 euro. Ponadto istnieją koszty związane z koniecznością wprowadzenia niezbędnych zmian w różnych dokumentach, takich jak dokumenty tożsamości i prawa jazdy. Wreszcie, firmy ubezpieczeniowe i banki, a także pracodawcy i właściciele powinni również zostać poinformowani o nowym imieniu bądź nazwisku.

Kiedy możliwa jest zmiana imienia lub nazwiska w Niemczech?

Zmiana imienia lub nazwiska w Niemczech możliwa jest tylko wtedy, jeśli nie godzi ona w interesy ogółu. Społeczeństwu zależy bowiem na tym, aby każdej poszczególnej osobie przydzielone było tylko jedno poszczególne nazwisko. Przykładem wykorzystywania zmiany nazwiska do złych celów mogą być dłużnicy lub przestępcy, którzy dzięki takiemu rozwiązaniu mogą się ukrywać.

Z kolei przykładem, w którym zmiana nazwiska byłaby wskazana, jest osoba przyjmująca niemieckie obywatelstwo i nie mogąca z tytułu niemieckich przepisów prawnych nadal nosić nazwiska oryginalnego pochodzenia. Takie przypadki zdarzają się w krajach wschodnioeuropejskich, gdzie nazwiska odmieniane są dla formy męskiej i żeńskiej (np. pan Kowalski, ale pani Kowalska). W Niemczech odmiana formy takiego nazwiska nie będzie możliwa. Po przyjęciu obywatelstwa pani ta będzie nazywać się Kowalski (Frau Kowalski).

W jakich sytuacjach można zmienić nazwisko lub imię w Niemczech?

Kwestię zmiany imienia lub nazwiska w Niemczech reguluje „Niemiecka Ustawa o Zmianie Nazwisk i Imion”. Ta mówi, iż zmiana nazwiska bądź imienia jest możliwa w następujących przypadkach:

  • jeśli nazwisko jest w naszym najbliższym środowisku na tyle popularne, że istnieje znaczące ryzyko pomylenia z inną osobą (w przypadku popularnego imienia i nazwiska, np. Anna Kowalska). Należy dodać, że nawet w kraju takim jak Niemcy, gdzie mieszka bardzo duży odsetek Polaków, nadal występuje dość duże ryzyko
  • jeśli nazwisko może uchodzić za ośmieszające lub nieprzyzwoite, jest odbierane pejoratywnie przez społeczeństwo
  • jeśli nazwisko lub imię jest bardzo długie lub trudne w wymowie – zwłaszcza mieszkając w obcym kraju nie unikniemy z tego powodu częstych pytań o powtórzenie, przeliterowanie, a i tak często nazwisko nasze nie zostanie zapisane poprawnie i znów trzeba to odkręcać
  • jeśli po przyjęciu nowego obywatelstwa chcielibyśmy aby nasze typowo polskie nazwisko lub imię nie rzucało się w oczy w kraju zamieszkania
  • gdy nazwisko jest w niektórych środowiskach negatywnie kojarzone np. z czynami karalnymi lub przestępcami

Nazwisko można zmienić również na podstawie prawa rodzinnego lub prawa o cudzoziemcach, np. przez zawarcie związku małżeńskiego lub w drodze adopcji.

Kiedy nie można zmienić imienia?

Wniosek o zmianę imienia zostanie najprawdopodobniej odrzucony, jeśli zmiana godzi w jego funkcję porządkową. Chodzi o sytuacje, kiedy nie jest możliwe stwierdzić, czy chodzi o kobietę czy mężczyznę. Dodanie kobiecego imienia do imienia męskiego jest z reguły niedozwolone. Możliwa, ale nie zawsze dozwolona, jest zmiana imienia kiedy osoba posiada kilka imion i jedno z nich ma zostać przyjęte jako pierwsze.

Kiedy nie można zmienić nazwiska?

W przypadku nazwiska nie jest możliwa jego zmiana, jeśli istnieje podejrzenie, że dana osoba poprzez zmianę nazwiska usiłuje zatuszować czyn karalny lub ucieka przed wierzycielem.

Kiedy można zmienić imię dziecka lub dzieci?

W przypadku dziecka zmiana jego imienia jest łatwiejsza niż zmiana jego nazwiska. Zwłaszcza u niemowląt zmiana nie będzie trudnym procesem. Jednak już po pierwszym roku życia sytuacja staje się bardziej skomplikowana. W Niemczech imiona dzieci w przedziale wiekowym od ponad roku do lat szesnastu mogą zostać zmienione tylko gdy istnieją ważne powody dotyczące ochrony dobra dziecka. Stanowi o tym niemiecki przepis administracyjny z 11 sierpnia 1980 roku. Ważnymi powodami w mniemaniu tego przepisu są następujące sytuacje:

  • jeśli dziecko z przekonań religijnych chciałoby zmienić imię nadane mu jako drugie na chrzcie i używać go jako pierwsze
  • jeśli imię jest na tyle częste i popularne, że istnieje duże ryzyko pomylenia z inną osobą
  • jeśli dziecko posiada dwa obywatelstwa i dwa paszporty i zmiana pisowni imienia i jego dopasowanie znacznie przyczyni się do ułatwienia wjazdu do kraju

Kiedy można zmienić nazwisko dziecka lub dzieci?

Czasami rodzice chcą zmienić tylko nazwisko dzieci. Przykładem może być rozwód rodziców gdy matka, która otrzymała prawa do opieki powraca do swego dawnego nazwiska lub ponownie wstępuje w związek małżeński. W takich przypadkach odpowiedni urząd zadecyduje, co jest ważniejsze: czy to, że dziecko chce nosić to samo nazwisko co jego nowa rodzina, czy przywiązanie do nazwiska ojca. Decyzje podejmowane są zawsze indywidualnie na podstawie zebranych informacji. Na podobnej zasadzie nazwisko dziecka można zmienić również, gdy zaczyna swoje nowe życie w rodzinie zastępczej.

Zmiana imienia w Niemczech – jakie imiona można wybrać?

Nie każde imię jest w Niemczech dopuszczalne. Nie jest dozwolone wybranie i zmiana na imię, które stanowi podstawę do ponownej jego zmiany. Kwestią sporną jest wybór fantazyjnych imion lub przyjęcie jako imienia słowa kluczowego (który sam w sobie jest pojęciem, nie zaś imieniem!)

Zmiana nazwiska – jakie nazwiska można wybrać?

Zmieniając w Niemczech nazwisko również przysługuje nam dowolny wybór, jeśli jednak nie będzie to zmiana na takie nazwisko, przy którym prawdopodobne jest, że ponownie je zmienimy. Tylko w nielicznych przypadkach zmienia się nazwisko dzieci, kiedy ich rodzice zmieniają swoje nazwisko. Dzieci w Niemczech mają prawo, po ukończeniu piątego roku życia, współdecydować o zmianie własnego nazwiska.

Dziesięć zaskakujących pytań, z którymi możecie się spotkać podczas rozmowy kwalifikacyjnej w Niemczech

Poszukiwanie nowej pracy może być męczące: najpierw trzeba przejrzeć ogłoszenia o pracę, potem wysłać podania. Jedynie sporadycznie otrzymuje się automatycznie wygenerowaną odpowiedź zwrotną potwierdzającą złożenie podania. Następnie pozostaje czekać i mieć nadzieję, że zostanie się zaproszonym na rozmowę kwalifikacyjną. Gdy w końcu pojawia się szansa na osobiste przedstawienie się firmie, nierzadko trzeba się zmierzyć z dziwnymi pytaniami.

Dziwne pytania na rozmowie kwalifikacyjnej

Udało Wam się: zostaliście zaproszeni na rozmowę kwalifikacyjną. Przygotowaliście się na klasyczne pytania dotyczące Waszych mocnych i słabych stron oraz umiejętności pracy w zespole – a tymczasem zostaliście zaskoczeni pytaniami, które faktycznie zadali Wam rekruterzy. Klasyczne pytanie o mocne i słabe strony wcale niekoniecznie musi paść. Zadając pytania, które mogą Wam się wydawać dziwne, pracownicy działu kadr zazwyczaj liczą na bardziej szczere odpowiedzi na temat Waszych zainteresowań, charakteru, motywacji i sposobu pracy.

Oto przykłady nietypowych pytań, które mogą paść podczas rozmowy kwalifikacyjnej:

  • Jakim kolorem był(a)byś w pudełku kredek i dlaczego?
  • Gdybyś mógł/mogła znaleźć się na okładce magazynu – który byś wybrał/wybrała?
  • Wymień jeden powód, dla którego nie powinniśmy Cię zatrudnić?
  • Jakiej rady udzielił(a)byś samemu/samej sobie będącemu/będącej w wieku 15 lat?
  • Gdybyś był/była znakiem drogowym, który by to był?
  • Wyobraź sobie, że jesteś superbohaterem/superbohaterką. Jakie miał(a)byś supermoce?
  • Co najmniej lubisz w swojej dotychczasowej pracy?
  • Jakim urządzeniem kuchennym chciał(a)byś być?
  • Gdyby teraz wszedł tutaj pingwin w sombrero – co by powiedział?

Źródła: Karrierebibel, Glassdoor, Kununu, Experteer

Bądźcie kreatywni i szczerzy

Podczas rozmowy kwalifikacyjnej nie dajcie się wyprowadzić z równowagi – ważne jest, abyście odpowiedzieli na pytania, a jeśli potrzebujecie chwili do namysłu, powiedzcie o tym. Nie musicie mieć od razu gotowej odpowiedzi. Warto pamiętać, że na niektóre pytania nie ma jednej właściwej odpowiedzi. Podobnie jak w czasach szkolnych, ważne jest znalezienie rozwiązania i jego uzasadnienie. Weźmy na przykład pytanie o kolor kredki. Możecie odpowiedzieć, że wybraliście kolor zielony, ponieważ jesteście optymistami. Według platformy Academic Work, odpowiedź taka świadczy o Waszym pozytywnym podejściu do życia.

Nawiasem mówiąc, także i Wy powinniście zadawać pytania na rozmowie kwalifikacyjnej – unikajcie jednak pytań, na które łatwo samodzielnie znaleźć odpowiedź. Na przykład o to, ile osób pracuje w firmie.

Pytanie na rozmowie kwalifikacyjnej: na okładce którego magazynu chciał(a)byś się znaleźć?

Gdybyś mógł/mogła znaleźć się na okładce magazynu – który byś wybrał/wybrała? Odpowiadając na to pytanie, pokazujecie swoją kreatywność, ale także ambicje i samoocenę. W ten sposób możecie nieświadomie przekazać swojemu rozmówcy, że ta praca jest dla Was tylko przystankiem w dalszej karierze zawodowej. Pytanie o powód, dla którego nie powinniście zostać zatrudnieni, może być wymierzone w Wasze słabe strony. Ale także w tym przypadku wszystko zależy od tego, jak się zaprezentujecie.

Radzenie sobie ze złością i własne nastawienie

Pytając o to, co najmniej lubicie w swojej pracy, osoba prowadząca rozmowę kwalifikacyjną dyskretnie pyta o to, jak radzicie sobie w trudnych sytuacjach – informuje portal Karrierebibel. Pozwala to również ocenić, w jaki sposób myślicie o swoim otoczeniu i jak je oceniacie. Pytając o to, jakim urządzeniem kuchennym chcielibyście być, rekruterzy chcą dowiedzieć się czegoś o Waszym nastawieniu i podejściu do różnych spraw. Tutaj także potrzebne jest uzasadnienie; samo wymienienie jednego urządzenia nie wystarczy. Możecie na przykład powiedzieć: „Chciał(a)bym być zmywarką do naczyń, bo wtedy mógłbym/mogłabym znacząco odciążyć ludzi.”

Pokażcie swoją osobowość i bądźcie nieszablonowi

Dzięki nietypowym pytaniom specjaliści HR chcą dowiedzieć się, kto naprawdę pasuje do firmy, w czym nie pomogą im do końca wyuczone na pamięć odpowiedzi. Nie powinno to jednak odstraszać – twierdzi Felix Altmann, ekspert ds. rynku pracy w Glassdoor: „Kandydaci nie powinni dać się wytrącić z równowagi, ale postrzegać to jako okazję do pokazania swojej osobowości i bardziej otwartej rozmowy. W ostatecznym rozrachunku obie strony odnoszą korzyść, gdy uda się dopasować nie tylko pod względem zawodowym, ale także osobistym i kulturowym”.

Źródło: www.tz.de

Pobieraliście zasiłek chorobowy w Niemczech? Może Was czekać dopłata do podatku…

Zasiłek chorobowy wypłacany pracownikom w Niemczech pomaga przetrwać finansowo okres niezdolności do pracy. Jednak może Was czekać niemiła niespodzianka, jeśli chodzi o kwestie podatkowe.

Zasiłek chorobowy jest zwolniony z podatku, ale podlega tzw. zastrzeżeniu progresji (niem. Progressionsvorbehalt). Z tego artykułu dowiecie się, co oznacza to pojęcie, gdzie należy ująć świadczenie w zamian za wynagrodzenie (niem. Lohnersatzleistung) w zeznaniu podatkowym oraz jakie inne konsekwencje ma pobieranie zasiłku chorobowego dla pracownika w Niemczech.

Kiedy otrzymuje się w Niemczech zasiłek chorobowy?

Osoby ubezpieczone w ramach ustawowego systemu ubezpieczenia zdrowotnego, które są niezdolne do pracy z powodu długotrwałej choroby, po pewnym czasie otrzymują w Niemczech zasiłek chorobowy (niem. Krankengeld). Jest on wypłacany po upływie sześciu tygodni, w których pracownik otrzymywał pensję od pracodawcy. Zasiłek chorobowy przysługuje przez maksymalnie 78 tygodni i tylko wtedy, gdy lekarz prześle zwolnienie lekarskie do kasy chorych.

Kiedy trzeba dopłacić do podatku z powodu zasiłku chorobowego?

Zasadniczo nie trzeba płacić podatku dochodowego od zasiłku chorobowego. Podlega on jednak tzw. zastrzeżeniu progresji. Oznacza to, że zasiłek chorobowy zwiększa podstawę opodatkowania (niem. Bemessungsgrundlage), która stanowi podstawę do obliczania wymiaru podatku. W związku z tym wzrasta stawka podatku od pozostałych dochodów. Może to prowadzić do konieczności uiszczenia dodatkowej opłaty na rzecz urzędu skarbowego.

Ile wyniesie dopłata do podatku w związku z pobieraniem zasiłku chorobowego?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. To, czy w związku z pobieraniem zasiłku chorobowego trzeba będzie dopłacić do podatku, zależy bowiem nie tylko od wysokości wynagrodzenia i wypłaty zasiłku chorobowego. Decydujące znaczenie ma również to, ile podatku dochodowego pracodawca już odprowadził do urzędu skarbowego i co można odliczyć od podatku.

Istotne jest również to, czy pracownik rozlicza się indywidualnie, czy wspólnie ze współmałżonkiem. W pewnych okolicznościach w przypadku małżeństw warto rozważyć zmianę klasy podatkowej.

Przykład obliczeń pokazuje, jak działa zastrzeżenie progresji w przypadku zasiłku chorobowego: załóżmy, że w 2023 r. Wasz dochód podlegający opodatkowaniu wynosi 36.000 euro. Wówczas w 1. klasie podatkowej (Steuerklasse 1) od tego dochodu należny jest podatek dochodowy w wysokości 18,14 proc. tj. 6.531 euro.

Załóżmy, że otrzymaliście 5.000 euro zasiłku chorobowego. Należy wówczas dodać tę kwotę do 36.000 euro. Otrzymamy zatem 41.000 euro. W 2023 r. stawka podatkowa dla dochodu podlegającego opodatkowaniu na poziomie 41.000 euro wynosi 19,91 proc. Ma ona jednak zastosowanie tylko do kwoty 36.000 euro, ponieważ zasiłek chorobowy jest nieopodatkowany. Zapłacicie zatem 7.168 euro podatku zamiast 6.531 euro.

Kalkulator podatkowy

Różnicę w obciążeniu podatkowym wynikającą ze świadczeń wypłacanych w zamian za wynagrodzenie, takich jak zasiłek chorobowy, można obliczyć online. Taki kalkulator udostępnia na przykład Bayerisches Landesamt für Steuern: Progressionsvorbehaltsrechner.

Czy zasiłek chorobowy jest automatycznie zgłaszany do urzędu skarbowego?

Tak, kasy chorych informują urząd skarbowy drogą elektroniczną o tym, ile zasiłku chorobowego otrzymaliście i w jakim okresie. Ostatecznym terminem przekazania informacji jest 28 lutego roku następującego po chorobie. Następnie otrzymacie powiadomienie z kasy chorych.

Jeśli chodzi o wypłatę pieniędzy, datą graniczną jest 10 stycznia. Na przykład, jeśli otrzymaliście zasiłek chorobowy za rok 2023 do 10 stycznia 2024 r., urząd skarbowy przypisze to świadczenie w zamian za wynagrodzenie do roku podatkowego 2023. Jeśli otrzymaliście tę płatność później, urząd skarbowy uwzględni zasiłek chorobowy dopiero w roku podatkowym 2024.

Jeśli pobieraliście zasiłek chorobowy, jesteście zobowiązani do złożenia zeznania podatkowego w kolejnym roku, pod warunkiem, że kwota świadczenia otrzymanego w zamian za wynagrodzenie przekroczyła 410 euro w skali roku.

Gdzie należy uwzględnić zasiłek chorobowy w zeznaniu podatkowym?

Wypełniając zeznanie podatkowe, zasiłek chorobowy należy wykazać w formularzu w pozycji „Einkommensersatzleistungen”.

Czy zasiłek chorobowy można odliczyć od podatku?

Nie. Zasiłek chorobowy nie jest wydatkiem, lecz dochodem. Nie można odliczyć go od podatku. Wręcz przeciwnie, jego pobieranie może prowadzić do konieczności uiszczenia dopłaty do podatku dochodowego (patrz wyżej).

Źródło: www.t-online.de

Interwencje straży pożarnej w Niemczech: kiedy trzeba ponieść koszty wezwania?

1

Czy wiecie, w jakich przypadkach można w Niemczech zadzwonić po straż pożarną? I czy jesteście świadomi tego, że niekiedy wezwanie służb może Was sporo kosztować?

W sytuacjach kryzysowych wielu mieszkańców Niemiec w ogóle nie kontaktuje się ze strażą pożarną lub robi to bardzo późno. Z jednej strony nie wiedzą, kiedy wezwanie służb ratunkowych jest uzasadnione, a z drugiej obawiają się, że w związku z wezwaniem mogą zostać obciążeni wysokimi kosztami interwencji. A jak jest w rzeczywistości? Kiedy osoba, która zadzwoni w Niemczech po straż pożarną, faktycznie będzie później musiała ponieść koszty wezwania służb?

W tych sytuacjach nie otrzymacie w Niemczech rachunku za przyjazd straży pożarnej

„Co do zasady, akcje straży pożarnej mające na celu ratowanie ludzi i zwierząt w sytuacjach zagrożenia życia, jak również w czasie pożarów, są bezpłatne” – wyjaśnia straż pożarna w miejscowości Lossburg położonej w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia. Zadania te należą do obowiązków straży pożarnej i osoby prywatne nie są obciążane kosztami tych interwencji, ponieważ pokrywa je gmina (wpływy z podatków).

Oto kiedy trzeba w Niemczech zapłacić za wezwanie straży pożarnej

Istnieją jednak również sytuacje, w których koszty nie są pokrywane przez gminę, a za akcję straży pożarnej muszą zapłacić osoby prywatne. Ma to miejsce m.in. w poniższych sytuacjach:

  • umyślne wywołanie fałszywego alarmu,
  • umyślne wzniecenie pożaru (podpalenie),
  • łapanie zwierząt (np. wezwanie z powodu kota na dachu),
  • otwieranie drzwi w budynkach (mieszkaniach, domach, windach),
  • usuwanie substancji zagrażających środowisku (np. oleju z parkingu),
  • usuwanie szkód spowodowanych przez burzę (z wyjątkiem katastrof),
  • usuwanie szkód spowodowanych przez wodę (np. w przypadku pęknięcia rury),
  • pomoc w pracach porządkowych (z wyjątkiem katastrof),
  • zabezpieczenie budynków.

W tych przypadkach koszty ponosi sprawca szkody, osoba zgłaszająca lub właściciel przedmiotu (domu, samochodu, systemu alarmowego) czy też zwierzęcia.

Koszt interwencji zależy między innymi od wielkości zespołu, użytego sprzętu, nakładu pracy i czasu trwania. Ponadto stawki są zróżnicowane w zależności od gminy.

A zatem wzywać straż pożarną czy nie?

Straż pożarna w Lossburgu apeluje do wszystkich, aby w sytuacjach awaryjnych dzwonili pod numer 112, nawet jeśli później wyjdzie na to, że nie było konieczności wzywania straży pożarnej. Gdy okaże się, że sytuacja wyglądała na gorszą, niż była w rzeczywistości, lub że błędnie ją oceniliście, nie zostaniecie obciążeni kosztami akcji – służby potraktują to jako nieuzasadnione wezwanie w dobrej wierze. Ogólnie rzecz biorąc, lepiej jest wybrać numer alarmowy o jeden raz za dużo – w sytuacji kryzysowej liczy się bowiem każda sekunda.

Źródło: www.t-online.de

Bürgergeld mimo emerytury? Oto warunki dla emerytów w Niemczech

Zwykle osoby, które osiągnęły wiek emerytalny, nie są uprawnione do otrzymywania tzw. dochodu obywatelskiego (niem. Bürgergeld). Istnieją jednak pewne wyjątki.

Zasiłek dla bezrobotnych mogą w Niemczech otrzymać tylko osoby, które spełniają określone warunki. Jak donosi portal echo24.de, zalicza się do nich m.in. miejsce zamieszkania w Niemczech oraz zdolność do pracy zarobkowej. Zgodnie z powyższym, ważną rolę odgrywa również wiek – w końcu w Niemczech jest się uznawanym za osobę zdolną do pracy dopiero od 15. roku życia.

Bürgergeld mimo emerytury? Niektóre rodzaje emerytur w Niemczech na to pozwalają

Jednak oprócz minimalnego wieku 15 lat istnieje również „wiek maksymalny”. Według Federalnej Agencji Pracy (niem. Bundesagentur für Arbeit) jest on uzależniony od zwykłego wieku emerytalnego, który w przypadku osób urodzonych od 1964 r. wynosi 67 lat. Tylko w przypadku faktycznej „potrzeby wsparcia” osoby mające więcej niż 67 lat także mogą otrzymać świadczenie Bürgergeld.

W przeciwnym razie emerytura jest tak naprawdę kryterium wykluczającym. W Niemczech istnieją jednak również takie rodzaje emerytur, w przypadku których można dodatkowo otrzymywać dochód obywatelski. Zaliczają się do nich:

  • Hinterbliebenenrente/Witwenrente (renta rodzinna/renta wdowia)
  • Waisenrente (renta sieroca)
  • Grundrente (emerytura podstawowa) na podstawie ustawy o zaopatrzeniu ofiar wojny (niem. Bundesversorgungsgesetz, BVG)
  • emerytura na podstawie federalnej ustawy o odszkodowaniach (niem. Bundesentschädigungsgesetz)

Osoby uprawnione do pobierania jednego z wyżej wymienionych rodzajów emerytur nie powinny jednak cieszyć się zbyt szybko, ponieważ według portalu HNA.de większość z nich jest uznawana za dochód – a ten jest zaliczany na poczet zasiłku obywatelskiego.

Istnieją jednak dwa wyjątki: zgodnie z ustawą o zaopatrzeniu ofiar wojny (Bundesversorgungsgesetz) emerytura podstawowa nie jest uznawana za dochód. Według Federalnego Ministerstwa Pracy i Spraw Socjalnych (Bundesministerium für Arbeit und Soziales) także emerytura na podstawie federalnej ustawy o odszkodowaniach (Bundesentschädigungsgesetz) do wysokości porównywalnej emerytury podstawowej nie jest uwzględniana w Bürgergeld.

Źródło: www.echo24.de

Oto ile w 2024 roku mogą dorobić emeryci w Niemczech!

Wielu emerytów musi lub chce uzupełnić swoją emeryturę pracą w niepełnym wymiarze godzin. Jest to dozwolone bez ograniczeń. Jednak wcześniej niektórzy emeryci musieli przestrzegać limitu dodatkowego dochodu. Do pewnego stopnia uległo to zmianie. Od 1 stycznia 2023 r. osoby przechodzące na wcześniejszą emeryturę mogą mieć tyle dodatkowego dochodu, ile chcą, bez obawy o obniżenie emerytury. Jest to wynik decyzji podjętej przez Gabinet Federalny w 2022 roku. Odbiorcy emerytur o obniżonej zdolności do zarobkowania mogą również oczekiwać rozszerzonych możliwości dodatkowego dochodu w 2023 roku. Federalny minister pracy Hubertus Heil (SPD) nazwał reformę „ważnym sygnałem dla osób o ograniczonej zdolności do zarobkowania”. Na początku 2024 r. wprowadzono dalsze korekty. Najważniejsze zmiany w skrócie.

Kto wcześniej musiał przestrzegać limitu zarobków dla swojej emerytury?

Do 1 stycznia 2023 r. dodatkowy limit dochodów miał zastosowanie do emerytów, którzy otrzymywali emeryturę przed osiągnięciem standardowego wieku emerytalnego. Ten ostatni będzie stopniowo podnoszony z 65 do 67 lat do 2031 r. (§ 35 zdanie 2 SGB VI). Z jednej strony obejmuje to emerytów, którzy przechodzą na emeryturę po 35 latach. Z drugiej strony obejmuje to również tych emerytów, którzy zgromadzili 45 lat składek, ale nie osiągnęli jeszcze standardowego wieku emerytalnego. Regularny limit dodatkowego dochodu wynosił dla tych osób 6300 euro rocznie. Tak jak jednak wspomnieliśmy wyżej, od roku 2023 roku został on zniesiony.

Dodatkowy limit zarobków dla renty z tytułu niezdolności do pracy w 2024

Dodatkowe limity dochodów nadal mają zastosowanie do renty z tytułu ograniczonej zdolności do pracy. Ubezpieczenie emerytalne rozróżnia pełną i częściową emeryturę z tytułu ograniczonej zdolności do pracy.

W tym przypadku wynagrodzenie pracownika, zyski lub świadczenia przedemerytalne liczą się jako dodatkowe zarobki. Zasiłek chorobowy, renta z tytułu urazu lub zasiłek przejściowy również mogą być liczone jako dodatkowy dochód.

1. Dodatkowe zarobki w przypadku pełnego ograniczenia zdolności do pracy zarobkowej (volle Erwerbsminderung)

W przypadku pełnej renty z tytułu ograniczonej zdolności do pracy zarobkowej obowiązuje roczny limit dodatkowych dochodów w wysokości trzech ósmych 14-krotności miesięcznej wartości referencyjnej zamiast poprzedniego limitu dodatkowych dochodów w wysokości 6300 euro. Limit ten został ustalony na 18 558,75 euro w dniu 1 stycznia 2024 r. Ważne jest, aby aktywność nie przekraczała ustalonej wydajności mniejszej niż trzy godziny dziennie.

2. Dodatkowe zarobki w przypadku częściowego ograniczenia zdolności do pracy zarobkowej (teilweise Erwerbsminderung)

Jeśli rencista otrzymuje rentę z powodu częściowego ograniczenia zdolności do pracy zarobkowej, limit dodatkowego dochodu wynosi sześć ósmych 14-krotności miesięcznej wartości referencyjnej. W takim przypadku obowiązuje dzienna zdolność do pracy krótsza niż sześć godzin. Od 1 stycznia 2024 r. limit dodatkowego dochodu został ustalony w tym wypadku na 37 117,50 euro. Jeśli emeryt zarabia więcej, 40 procent kwoty przekraczającej limit jest odliczane od emerytury o obniżonej zdolności do pracy.

Limit dochodu w przypadku renty po zmarłym członku rodziny

Każda osoba otrzymująca rentę wdowią również podlega limitom dochodów (Einkommensgrenzen). W przypadku renty wdowiej w Niemczech dodatkowy dochód jest brany pod uwagę inaczej niż w przypadku emerytur i rent o ograniczonej zdolności do zarobkowania. Osoby otrzymujące rentę wdowią nie muszą bowiem przestrzegać żadnych dodatkowych limitów dochodów (Hinzuverdienstgrenze).

Do czerwca 2024 r. obowiązuje niezmieniony dodatek na dodatkowe zarobki w wysokości 950,93 euro na zachodzie i 937,73 euro na wschodzie Niemiec. Dodatek jest oparty na aktualnej wartości emerytury i będzie dostosowywany w górę wraz ze wzrostem emerytur. Dzieci uprawnione do renty sierocej zwiększają wysokość limitu dodatkowego zarobku.

W przypadku rent rodzinnych dodatkowe zarobki obejmują wiele rodzajów dochodów: Wynagrodzenia, zyski z samozatrudnienia, działalności gospodarczej, rolnictwa i leśnictwa. Obejmują one również zasiłki chorobowe, emerytury, emerytury zakładowe, emerytury dodatkowe i dochody z nieruchomości – takie jak odsetki lub czynsz.

Dochody te są uwzględniane w różnych proporcjach od 13 do 40%, co daje hipotetyczny dochód netto. Jeśli dochód netto jest wyższy niż zasiłek, 40% nadwyżki jest potrącane z renty rodzinnej.

Pogrzeb z pomocy społecznej w Niemczech

Pogrzeb z pomocy społecznej oznacza, że jego koszty ponosi Urząd Pomocy Społecznej (niem. Sozialamt), odpowiedni ze względu na miejsce śmierci. Dzieje się tak, jeśli kosztami za organizację pogrzebu nie można obciążyć osób za nią odpowiedzialnych (paragraf 74 SGB – Sozialgesetzbuch XII czyli Kodeks Społeczny). W normalnej sytuacji to rodzina zmarłego jest zobowiązana do pokrycia kosztów pogrzebu. Jednak w związku z tym, że pogrzeb w wersji naprawdę podstawowej może kosztować kilkaset euro, są rodziny, których po prostu na to nie stać. W takiej właśnie sytuacji można zaangażować do pokrycia kosztów pogrzebu Urząd Pomocy Społecznej. Przedsiębiorca pogrzebowy musi wtedy obliczyć koszty swoich usług zgodnie z regulaminem opłat. Radzimy Wam, abyście w pierwszej kolejności sprawdzili, kto powinien zlecić organizację pogrzebu i kto ma za to zapłacić.

Gdzie należy wnioskować o pogrzeb z pomocy społecznej w Niemczech?

Wniosek o pokrycie kosztów pogrzebu z reguły należy złożyć w miejscowym Urzędzie Pomocy Społecznej. Przy czym wnioskodawca nie musi pobierać świadczeń dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld II), ani świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Generalnie taki wniosek o przejęcie kosztów pogrzebu mogą złożyć osoby z niską emeryturą, bądź niskimi zarobkami. Niezbędne jest tutaj sprawdzenie stanu majątkowego wnioskodawcy.

W tym celu należy przedstawić nie tylko swoje własne dokumenty dot. zarobków i obciążeń finansowych, ale też dokumenty zmarłego. Są to przede wszystkim: akt zgonu, kopie wyciągu z kont oszczędnościowych z ostatnich trzech miesięcy, kopie polis ubezpieczeniowych oraz dokumenty dot. wartości  spadku. Jeśli wniosek zostanie złożony i zaakceptowany przed pogrzebem, wtedy zazwyczaj sporządzana jest deklaracja pokrycia kosztów, którą należy przedłożyć w wybranym zakładzie pogrzebowym. Z kolei ten zakład rozlicza się potem bezpośrednio z odpowiedzialnym Urzędem Pomocy Społecznej.

Wniosek o pokrycie kosztów pogrzebu można też złożyć, jeśli pogrzeb został już zlecony jakiemuś zakładowi albo nawet, jeśli już się odbył. Należy tylko mieć na uwadze, że różnicę w przypadku zbyt drogiego pogrzebu należy pokryć samemu. Do Urzędu Pomocy Społecznej można też dostarczyć już opłacone rachunki i złożyć wniosek o zwrot kosztów. W przypadku odmowy pogrzebu z pomocy społecznej, rodzina zmarłego może spróbować porozmawiać z przedsiębiorstwem pogrzebowym. Często można ustalić płatność ratalną.

Kto powinien zlecić organizację pogrzebu?

Prawny obowiązek zajęcia się organizacją pogrzebu leży po stronie najbliższej rodziny. Oni muszą się zająć całą organizacją, jednak nie należy tego mylić z obowiązkiem poniesienia kosztów z tego tytułu. W większości landów niemieckich, kolejność osób odpowiedzialnych za organizację pogrzebu wygląda następująco:

  • Małżonek, małżonka
  • Partner
  • Pełnoletnie dzieci
  • Rodzice
  • Pełnoletnie rodzeństwo
  • Dziadkowie
  • Pełnoletnie wnuki

Kto może złożyć wniosek o pogrzeb z pomocy społecznej w Niemczech?

O pogrzeb z pomocy społecznej może wnioskować tylko osoba, która jest prawnie zobowiązana do organizacji pogrzebu. Ponieważ obowiązek pogrzebowy leży po stronie najbliższej rodziny, ta może jednak nie mieć wystarczających środków, w związku z czym obowiązek ponoszenia kosztów powinien zostać ustalony na mocy testamentu. Jeśli zmarły miał kilkoro dzieci, wtedy koszty pogrzebu dzieli się na nie wszystkie – o ile oczywiście zmarły nie ma już małżonka bądź partnera. Jeśli pogrzeb można opłacić ze spadku, wtedy Urząd Pomocy Społecznej już nie partycypuje w kosztach. Taka sytuacja może mieć miejsce, jeśli cały spadek zostanie wykorzystany na koszty związane z pogrzebem, nawet jeśli wcześniej doszło do sporów między zmarłym, a osobą odpowiedzialną prawnie za pogrzeb. Również jeśli osoba, które jest prawnie odpowiedzialna za organizację pogrzebu, dysponuje wystarczającym majątkiem do jego pokrycia, wtedy Urząd Pomocy Społecznej nie poniesie kosztów pogrzebu.

Jeśli z kolei osoba odpowiedzialna za pogrzeb sama jest odbiorcą świadczeń socjalnych lub spadek jest niewystarczający, wtedy nie można jej obciążyć kosztami pogrzebu. Również w sytuacji, jeśli za życia zmarły molestował tę osobę bądź znęcał się nad nią i jest to udowodnione, nie zostanie ona obciążona kosztami pogrzebu. Kolejność, jeśli chodzi o obowiązek ponoszenia kosztów wygląda z reguły następująco:

  • Spadkobiercy zgodnie z testamentem
  • Osoby zobowiązane do łożenia na utrzymanie
  • Ojciec dziecka nie pochodzącego ze związku małżeńskiego

Jak drogi może być pogrzeb z pomocy społecznej w Niemczech?

Pogrzeb finansowany z pomocy społecznej ma ograniczony zasięg, tzn. Urząd Pomocy Społecznej pokrywa tylko w pewnym stopniu jego organizację. Te kwoty różnią się między sobą w zależności od gminy. Także konkretne świadczenia są różne w zależności od miejscowości, a te różnice często są naprawdę znaczne. To, czego Urząd Pomocy Społecznej nie płaci to: opieka nad grobem, odzież żałobna, koszty dojazdu gości, stypa czy nekrologi.

Pogrzeb z pomocy społecznej zawsze zostaje zredukowany do absolutnego minimum. Zazwyczaj wybierana jest skromna trumna, to samo dotyczy też dekoracji z kwiatów. Jednak pogrzeb z pomocy społecznej nie może też wyglądać zbyt „biednie”, dlatego istnieje lista zawierająca poszczególne punkty, które w większości przypadków opłacane są przez Urząd Pomocy Społecznej:

  • Wybór rodzaju pogrzebu
  • Koszty przewiezienia trumny z ciałem na cmentarz
  • Opłaty kremacyjne
  • Trumna
  • Wyściółka trumny
  • Kompleksowe przygotowanie zwłok do pogrzebu
  • Przechowanie zwłok w chłodni
  • Pomoc w załatwieniu formalności
  • Miejsce żałoby
  • Tragarze niosący trumnę
  • Organista
  • Posługa mistrza ceremonii
  • Opłaty cmentarne