Niemcy: Czy można zrezygnować z przerwy w pracy, aby wcześniej wyjść do domu?

Wielu pracowników w Niemczech zastanawia się, czy mają prawo zrezygnować z ustawowej przerwy w pracy po to, by wcześniej zakończyć dzień pracy. Kuszące może być skrócenie czasu spędzonego w firmie i wykorzystanie wcześniejszego powrotu do domu na odpoczynek, zakupy czy spotkania z bliskimi. Ale co na to niemieckie prawo pracy?

Ustawowe przerwy w pracy – co przewiduje niemieckie prawo?

Zgodnie z § 4 Arbeitszeitgesetz (ArbZG) – niemieckiej ustawy o czasie pracy – każdemu pracownikowi przysługuje ustawowa przerwa, jeśli jego dzień pracy trwa dłużej niż sześć godzin. W takiej sytuacji pracodawca musi zapewnić co najmniej 30 minut nieprzerwanego odpoczynku. W przypadku, gdy czas pracy przekracza dziewięć godzin, obowiązkowa przerwa wzrasta do co najmniej 45 minut.

Przerwy te nie są uznawane za czas pracy i mają na celu ochronę zdrowia oraz bezpieczeństwa pracownika. W praktyce oznacza to, że nie można ich dowolnie skracać lub pomijać, nawet jeśli sam pracownik deklaruje, że czuje się dobrze i chciałby przepracować całą zmianę bez przerwy.

Czy można rozdzielić przerwę?

Tak, niemieckie prawo dopuszcza podział obowiązkowej przerwy na kilka części, z których każda musi trwać co najmniej 15 minut. Taki rozkład odpoczynku może być elastyczniejszy i dopasowany do trybu pracy, jednak wciąż musi spełniać warunek: żadna osoba nie może pracować dłużej niż sześć godzin bez przerwy.

Czy zrezygnowanie z przerwy i wcześniejsze zakończenie pracy jest legalne?

Nie. Pracownik nie ma prawa zrezygnować z ustawowej przerwy w celu wcześniejszego wyjścia z pracy. Przepisy prawa pracy są w tym zakresie jednoznaczne i mają charakter bezwzględnie obowiązujący – nie można ich modyfikować ani na korzyść, ani na niekorzyść pracownika.

Odpowiedzialność za zapewnienie, że pracownicy korzystają z przysługujących im przerw, spoczywa na pracodawcy. Jeśli firma nie egzekwuje przestrzegania obowiązku przerw, może dopuścić się wykroczenia administracyjnego, a w skrajnych przypadkach – czynu karalnego.

Odpowiedzialność prawna pracodawcy

W przypadku kontroli z inspekcji pracy (niem. Gewerbeaufsicht), brak przestrzegania zasad dotyczących przerw może skutkować karą finansową dla pracodawcy. Przepisy traktują bowiem ochronę zdrowia pracownika jako priorytet, a regularne odpoczynki są jednym z jego podstawowych elementów.

Z tego względu nie można „zamienić” ustawowej przerwy na wcześniejsze zakończenie dnia pracy – nawet za zgodą obu stron. Dla pracodawcy oznaczałoby to bowiem złamanie przepisów, za co ponosi odpowiedzialność.

Podsumowanie

Chociaż rezygnacja z przerwy w pracy na rzecz wcześniejszego wyjścia może wydawać się wygodnym rozwiązaniem, jest to niezgodne z niemieckim prawem pracy. Przerwy są nie tylko prawem, ale i obowiązkiem – zarówno pracownika, jak i pracodawcy. Ich celem jest ochrona zdrowia, koncentracji i efektywności zatrudnionych osób.

Zamiast rezygnować z odpoczynku, warto zorganizować pracę w sposób, który umożliwia pełne wykorzystanie przysługujących przerw w sposób korzystny dla samopoczucia i rytmu dnia.

źródło: refrago.de

Niemcy: Kto ponosi odpowiedzialność, gdy przewrócona e-hulajnoga uszkodzi samochód?

W niemieckich miastach coraz częściej można zobaczyć przewrócone e-hulajnogi leżące na chodnikach, ścieżkach rowerowych lub w pobliżu zaparkowanych pojazdów. Wraz ze wzrostem liczby takich incydentów pojawia się pytanie: kto odpowiada za szkody, jeśli przewrócona hulajnoga elektryczna uszkodzi cudze mienie – na przykład samochód?

E-hulajnogi w Niemczech – rosnąca liczba i koncentracja w miastach

Obecnie w Niemczech działa około 200 000 do 250 000 wypożyczanych e-hulajnóg, które są dostępne głównie w dużych miastach i aglomeracjach, takich jak Berlin, Hamburg, Monachium czy Kolonia. Głównymi operatorami na niemieckim rynku są firmy Lime, Tier, Voi oraz Bird.

Mniejsze miejscowości oraz tereny wiejskie zazwyczaj nie oferują takich usług lub robią to w bardzo ograniczonym zakresie.

Kluczowy czynnik: okoliczności zdarzenia

Odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez przewróconą hulajnogę elektryczną zależy od konkretnych okoliczności incydentu. W grę wchodzą trzy możliwe scenariusze:

  1. Odpowiedzialność ostatniego użytkownika hulajnogi.
  2. Odpowiedzialność operatora wypożyczalni.
  3. Odpowiedzialność osoby trzeciej (np. wandala).

Czy użytkownik hulajnogi odpowiada za szkody?

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że odpowiedzialność ponosi osoba, która jako ostatnia korzystała z hulajnogi i ją zaparkowała. Jednak wyrok Sądu Rejonowego Berlin-Mitte z 9 maja 2023 r. (sygn. 151 C 60/22 V) wskazuje, że użytkownik zazwyczaj nie ponosi odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez przewróconą e-hulajnogę.

Sąd argumentował, że nie ma zastosowania ani odpowiedzialność właściciela pojazdu zgodnie z § 7 ust. 1 ustawy o ruchu drogowym (StVG), ani odpowiedzialność kierującego pojazdem (§ 18 ust. 1 StVG). E-hulajnogi są bowiem zakwalifikowane jako elektrokleinstfahrzeuge – czyli małe pojazdy elektryczne – których konstrukcja ogranicza maksymalną prędkość do 20 km/h (na podstawie § 1 eKFV – rozporządzenia o małych pojazdach elektrycznych).

Z tego powodu nie można stosować do nich analogicznie przepisów ustawy StVG – sąd nie dopatrzył się żadnej luki prawnej, która uzasadniałaby taką analogię.

Brak naruszenia obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa

Sąd stwierdził również, że zwykłe zaparkowanie hulajnogi (np. na chodniku) nie narusza obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa ruchu. Hulajnogi mogą być pozostawiane na chodnikach i nie ma prawnego obowiązku ich takiego zabezpieczania, aby w żadnym wypadku – nawet jeśli ktoś je przewróci – nie mogły wyrządzić szkody.

Odpowiedzialność użytkownika w przypadku nieprawidłowego zaparkowania

Inaczej wygląda sytuacja, gdy użytkownik nieprawidłowo zaparkuje hulajnogę. Jeśli zrobi to w sposób rażąco niedbały lub celowy – np. bez rozłożenia podpórki, na pochyłym podłożu lub w miejscu narażonym na silny wiatr – i pojazd przewróci się powodując szkodę, użytkownik może zostać pociągnięty do odpowiedzialności cywilnej z tytułu niedochowania należytej staranności (§ 823 ust. 1 niemieckiego kodeksu cywilnego – BGB).

Czy operator wypożyczalni może być odpowiedzialny?

Drugą stroną, która może ponosić odpowiedzialność, jest firma wypożyczająca e-hulajnogi. Ponieważ przepisy ustawy StVG nie mają w tym przypadku zastosowania, jedyną możliwą podstawą prawną jest ponownie § 823 ust. 1 BGB – czyli naruszenie obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa.

Jeśli hulajnoga przewróciła się z powodu wady technicznej – np. uszkodzonego stojaka lub innych problemów wynikających z braku konserwacji – operator może zostać uznany za winnego. W takiej sytuacji szkoda powstała na skutek niewłaściwego utrzymania floty, co wiąże się z odpowiedzialnością cywilną.

Odpowiedzialność osób trzecich

E-hulajnogi bardzo często stoją nieużywane przez wiele godzin lub dni. Jeśli osoba trzecia – np. wandal – umyślnie lub z rażącą nieostrożnością przewróci hulajnogę, a ta uszkodzi zaparkowany samochód, to właśnie ta osoba ponosi odpowiedzialność.

W takim przypadku może to być zarówno odpowiedzialność cywilna, jak i karna (np. za zniszczenie mienia).

Co zrobić w razie szkody?

W przypadku uszkodzenia samochodu lub innego mienia przez przewróconą e-hulajnogę, należy działać szybko i metodycznie:

  • Dokumentacja: Sporządź zdjęcia miejsca zdarzenia, uszkodzonego pojazdu i przewróconej hulajnogi.
  • Świadkowie: Zanotuj dane świadków, którzy widzieli zdarzenie lub zachowanie sprawcy.
  • Zgłoszenie: Powiadom policję oraz firmę wypożyczającą hulajnogę.
  • Kontakt z ubezpieczycielem: Właściciel uszkodzonego pojazdu powinien jak najszybciej zgłosić szkodę do swojego ubezpieczyciela.

Podsumowanie

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez przewróconą e-hulajnogę w Niemczech nie jest automatyczna i zależy od wielu czynników. Kluczowe znaczenie mają okoliczności zdarzenia: sposób zaparkowania, ewentualne wady techniczne pojazdu oraz udział osób trzecich.

Dlatego warto zawsze zwracać uwagę, gdzie i jak pozostawiamy e-hulajnogę – nie tylko ze względu na przepisy, ale także z troski o innych użytkowników przestrzeni publicznej.

Niemcy: Nawet 5 000 euro odszkodowania za skutki przerwy w dostawie prądu – kiedy przysługuje rekompensata?

Brak prądu może mieć poważne konsekwencje nie tylko dla komfortu życia, ale również dla zdrowia i bezpieczeństwa. Niemieckie prawo przewiduje jednak możliwość uzyskania odszkodowania w określonych sytuacjach. Oto, co warto wiedzieć.

Nie tylko irytacja, ale i realne straty

Krótkotrwały zanik zasilania zazwyczaj nie rodzi większych problemów. Jednak dłuższy brak energii elektrycznej może prowadzić do poważnych strat: od uszkodzenia sprzętu elektronicznego, przez zepsute zapasy żywności, po zagrożenie życia zwierząt – np. ryb w akwarium. W skrajnych przypadkach może dojść także do uszczerbku na zdrowiu, np. w wyniku awarii ogrzewania.

W takich sytuacjach niemieckie prawo przewiduje możliwość dochodzenia odszkodowania od operatora sieci energetycznej – pod warunkiem spełnienia określonych warunków.

Odszkodowanie za uszkodzony sprzęt – kiedy jest możliwe?

W przypadku uszkodzeń urządzeń elektrycznych spowodowanych przepięciem w sieci (tzw. Netzüberspannung) odpowiedzialność ponosi operator sieci. Tak wynika z wyroku Federalnego Trybunału Sprawiedliwości (BGH) z 25 lutego 2014 r. (sygn. VI ZR 144/13). Sprawa dotyczyła kilku urządzeń elektronicznych i grzejnika elektrycznego, które uległy uszkodzeniu z powodu zakłócenia dostaw prądu w dzielnicy mieszkaniowej. Wówczas w instalacji domowej pojawiło się przepięcie, a sąd uznał, że odpowiedzialność operatora wynika z ustawy o odpowiedzialności za produkt (Produkthaftungsgesetz).

Przerwa w dostawie prądu a roszczenia odszkodowawcze

Również w przypadku całkowitej przerwy w dostawie prądu użytkownik może dochodzić roszczeń – choć w tym przypadku nie stosuje się ustawy o odpowiedzialności za produkt, ponieważ energia nie została dostarczona. Podstawę prawną stanowi tu rozporządzenie o przyłączeniu do sieci (Netzanschlussverordnung, NAV). Zgodnie z § 16 ust. 3 NAV, operator zobowiązany jest do zapewnienia możliwie stałego napięcia i częstotliwości.

Co zrobić po wystąpieniu szkody?

Kluczowe znaczenie ma dokładna dokumentacja wszystkich strat. Należy natychmiast opisać i sfotografować uszkodzone urządzenia, a także spisać utracone produkty spożywcze czy zwierzęta, np. ryby w akwarium. Całość należy zgłosić operatorowi sieci wraz z opisem okoliczności zdarzenia.

Może się zdarzyć, że firma energetyczna wyśle rzeczoznawcę w celu weryfikacji zgłoszonych szkód.

Kiedy odszkodowanie nie przysługuje?

Operator nie ponosi odpowiedzialności w przypadku przerw w dostawie energii spowodowanych siłą wyższą, np. uderzeniem pioruna czy innym zjawiskiem naturalnym. Nie można również liczyć na rekompensatę za krótkotrwałe zakłócenia, które nie spowodowały szkód.

Ponadto odszkodowanie przysługuje tylko wtedy, gdy przerwa w dostawie energii lub przepięcie były wynikiem rażącego niedbalstwa lub celowego działania operatora.

Jakie kwoty można uzyskać?

Zgodnie z wyrokiem BGH, wysokość roszczenia musi wynosić co najmniej 500 euro, a maksymalnie 5 000 euro na jednego użytkownika przyłącza. Istnieje jednak łączny limit wypłat – całkowita suma wszystkich odszkodowań dla klientów danego operatora nie może przekroczyć 2,5 miliona euro.

W przypadkach, gdy wskutek przerwy w dostawie energii dojdzie do szkód zdrowotnych – np. awaria ogrzewania prowadzi do zapalenia płuc – poszkodowany może również ubiegać się o zadośćuczynienie. Jak informuje Stowarzyszenie Konsumentów Energii (Bund der Energieverbraucher), operator odpowiada także za skutki zwykłego niedbalstwa.

Czy można ubiegać się o zwrot kosztów pobytu w hotelu?

Jeśli w wyniku przerwy w ogrzewaniu konieczne było przeniesienie się do hotelu, koszty te mogą zostać zwrócone – jednak wyłącznie wtedy, gdy długotrwała awaria była skutkiem rażącego zaniedbania ze strony operatora.

Podsumowanie

Odszkodowanie za skutki przerwy w dostawie prądu w Niemczech jest możliwe, jednak wymaga spełnienia konkretnych warunków formalnych i prawnych. Kluczowe znaczenie ma odpowiednia dokumentacja szkód oraz ustalenie, czy winę ponosi operator. W poważniejszych przypadkach warto rozważyć konsultację z prawnikiem.

źródło: t-online.de

Niemcy: Masz problem z paczką DHL? Tak możesz złożyć skuteczną skargę. Kompleksowy przewodnik po możliwościach kontaktu i składania reklamacji

Gdy paczka nie dociera lub jest uszkodzona – co możesz zrobić?

Brak awizo w skrzynce, mimo że paczka czeka już w filii pocztowej? Kurier DHL nie zadzwonił do drzwi, choć był na miejscu? A może przesyłka dotarła uszkodzona albo zaginęła po drodze? To sytuacje, które wzbudzają uzasadnioną irytację. W takich przypadkach konsumenci w Niemczech mają prawo zgłosić reklamację bezpośrednio do DHL. Poniżej prezentujemy, jak to zrobić krok po kroku.

Krajowy transport paczek – kontakt z DHL

DHL udostępnia kilka kanałów kontaktu dla klientów, którzy chcą złożyć skargę lub uzyskać pomoc w związku z przesyłką krajową:

  • Telefoniczna infolinia DHL:
    0228 4333112
    Czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00–20:00 oraz w soboty od 7:00 do 14:00.
  • Kontakt przez WhatsApp:
    0228 76363719
    Możesz wysłać wiadomość i uzyskać wsparcie w sprawie swojej paczki.
  • Formularz kontaktowy online oraz pomoc na stronie DHL:
    dhl.de/kundenservice
  • Formularz dla osób niesłyszących i niedosłyszących:
    dhl.de/formular-hoergeschaedigt

DHL Express i przesyłki międzynarodowe – inne numery kontaktowe

W przypadku problemów z usługą DHL Express należy skorzystać z dedykowanej infolinii:

  • 01806 3453001 (połączenie płatne)

Dla przesyłek międzynarodowych obowiązuje inny numer:

  • 01806 3453003 (również połączenie płatne)

Nie wiesz, gdzie jest Twoja paczka?

Jeśli nie masz pewności, czy paczka została już doręczona, gdzie się aktualnie znajduje, albo czy została przekazana do filii pocztowej, możesz skorzystać z narzędzia do śledzenia przesyłek:

Gdzie jest moja paczka? – DHL

Brakuje zawartości paczki lub została uszkodzona? Zgłoś szkodę

W przypadku brakującej zawartości lub uszkodzenia przesyłki należy wypełnić formularz zgłoszenia szkody. Znajdziesz go pod tym linkiem:

Formularz zgłoszenia szkody – PDF

Pamiętaj, aby do formularza dołączyć wszelkie istotne informacje oraz ewentualne zdjęcia uszkodzeń. To ułatwi proces rozpatrywania reklamacji.

Gdy skarga do DHL nie wystarcza – interwencja Bundesnetzagentur

Jeśli mimo wielokrotnych skarg problemy z usługami DHL się powtarzają, możesz skierować sprawę do Federalnej Agencji ds. Sieci (Bundesnetzagentur). Konsumencki dział tej instytucji – Verbraucherservice Post – może interweniować i wezwać operatora do poprawy jakości usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

  • Skargę można złożyć drogą mailową:
    [email protected]
  • Można też skorzystać z formularza dostępnego na dole tej strony informacyjnej (link do formularza znajduje się bezpośrednio na stronie Bundesnetzagentur).

Postępowanie polubowne – bezpłatna pomoc w sporach

W przypadkach sporu dotyczącego odpowiedzialności firmy kurierskiej za uszkodzenia lub zaginięcie przesyłki, możliwe jest rozpoczęcie bezpłatnej procedury mediacyjnej przed Schlichtungsstelle Post – działem Bundesnetzagentur odpowiedzialnym za polubowne rozstrzyganie sporów.

Skarga do Verbraucherzentrale – gdy chcesz zgłosić nadużycia

Konsumenci mają także możliwość zgłoszenia negatywnych doświadczeń z DHL lub innymi firmami kurierskimi do Verbraucherzentrale (niemieckiej organizacji chroniącej prawa konsumentów).

W tym celu powstał specjalny portal:
www.post-aerger.de

Należy jednak pamiętać, że organizacja nie oferuje indywidualnego wsparcia prawnego w odpowiedzi na zgłoszenia. Celem portalu jest gromadzenie informacji i analiza przypadków w celu poprawy sytuacji konsumenckiej na rynku usług pocztowych i kurierskich.

Podsumowanie

W Niemczech klienci DHL mają wiele możliwości, by dochodzić swoich praw w przypadku opóźnień, uszkodzeń, zagubionych przesyłek czy problemów z doręczeniem. W pierwszej kolejności warto skontaktować się bezpośrednio z DHL – telefonicznie, przez WhatsApp lub za pośrednictwem strony internetowej. Jeśli to nie przyniesie efektu, kolejnym krokiem może być złożenie skargi do Bundesnetzagentur lub zgłoszenie problemu na portalu Verbraucherzentrale. Warto dokumentować każdy incydent i zachować potwierdzenia, aby proces reklamacyjny przebiegał sprawnie i skutecznie.

Czy w Niemczech można prowadzić samochód na boso lub w japonkach?

Wiele osób zadaje sobie w upalne dni pytanie, czy można prowadzić samochód na boso albo w tzw. japonkach. Niektórzy są zdania, iż w Niemczech jest to zabronione. Czy istnieje jednak przepis, który jasno reguluje tą sytuację? Czy nieodpowiednie obuwie może ewentualnie prowadzić do odpowiedzialności prawnej?

W jakim obuwiu można prowadzić w Niemczech samochód?

Na ten moment nie istnieje w Niemczech regulacja prawna, która nakazywałaby noszenie odpowiedniego obuwia podczas prowadzenia samochodu. W związku z tym każdy może zasadniczo sam zdecydować czy będzie kierował autem na boso lub w japonkach. W szczególności nie może być w tym kontekście mowy o naruszeniu § 23 kodeksu drogowego. Ten mówi o tym, iż kierowca pojazdu musi zadbać o to, aby samochód oraz pasażerowie spełniali przepisy oraz nie zagrażali bezpieczeństwu ruchu drogowego. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że przepis zobowiązuje również kierowcę do prowadzenia samochodu w odpowiednim obuwiu, gdyż tylko wtedy bezpieczeństwo ruchu drogowego nie jest zagrożone przez pasażerów pojazdu. Pojęcie pasażera nie dotyczy jednak kierowcy, lecz wyłącznie pasażerów (patrz postanowienie Wyższego Sądu Krajowego Celle z dnia 13.03.2007, sygnatura akt 322 Ss 46/07 oraz postanowienie Wyższego Sądu Krajowego Bamberg z dnia 15.11. 2006, sygnatura akt 2 Ss OWi 577/06).

Czy kierowanie samochodem w nieodpowiednim obuwiu może skutkować odpowiedzialnością prawną w razie wypadku?

Jeśli w razie wypadku zbyt lekkie obuwie kierowcy zostanie uznane jako jego przyczyna, to kierowca odpowiada prawnie za jego skutki. Już w roku 1957 Trybunał Federalny zdecydował, iż za skutki wypadku odpowiada osoba kierująca pojazdem w nieodpowiednim obuwiu. W tym wypadku kierowca ciężarówki wjechał w drugą ciężarówkę, ponieważ ubłocone buty, w których prowadził pojazd, ześliznęły się podczas jazdy z pedału sprzęgła (Trybunał Federalny, wyrok z dnia 8.01.1957, sygnatura akt VI ZR 283/55 = VM 1957, 32). Podobnie zadecydował sąd rejonowy w Speyer, który w przypadku kobiety prowadzącej samochód w czółenkach z średniej wysokości obcasami był zdania, iż w ruchu drogowym powinna ona zachować szczególną ostrożność. W przeciwnym razie jej działanie należy traktować jako nieostrożne (Sąd Rejonowy Speyer, wyrok z dnia 9.08.1957, sygnatura akt Cs 420/57 = DAR 58, 107).

Oprócz tego istnieje możliwość zostania ukaranym grzywną. Wprawdzie za samo kierowanie samochodem w zbyt lekkim obuwiu nie można dostać mandatu, jednak w razie wypadku może to zostać potraktowane jako naruszenie obowiązku zachowania należytej ostrożności w ruchu drogowym (§ 1 ustęp 2 niemieckiego kodeksu drogowego). Wyższy Sąd Krajowy w Bambergu uzasadnił to w ten sposób, iż najważniejsze funkcje samochodu są sterowane stopami poprzez naciskanie przez nie odpowiedniego pedału. W związku z tym prowadzenie samochodu w zbyt lekkim obuwiu może spowodować ześliźnięcie się stopy z pedału, co wiąże się z dużym zagrożeniem dla ruchu drogowego (Wyższy Sąd Krajowy Bamber, wyrok z dnia 15.11.2006, sygnatura akt 2 Ss OWi 577/06).

8 niemieckich portali randkowych, których jeszcze nie znasz… A warto!

Życie na obczyźnie, to nie zawsze fajerwerki. Fakt, zarobki w Niemczech są najczęściej wyższe niż w Polsce, a co za tym idzie osoby tutaj mieszkające mogą się w większości pochwalić wyższym standardem życia, jednak ma to również swoje gorsze strony. Ci, którzy wyjechali za granicę z rodzinami, mają najczęściej w nich oparcie i w chwilach zwątpienia mogą liczyć na słowa otuchy, czy jakąś pomoc.

Samotność w Niemczech

Gorzej mają się osoby, które są na obczyźnie same, w szczególności, jeśli nie zdołały jeszcze nawiązać żadnych znajomości. Samotność w Niemczech może być czasem przytłaczająca. Szczególnie, że Niemcy nie należą do najbadziej otwartych narodów. Czasem barierę stanowi słaba znajomość języka niemieckiego albo nieśmiałość, czasem wyczerpująca praca na pełnym etacie nie oferująca zbyt wiele wolnego czasu.

Niemieckie portale randkowe – dla każdego coś odpowiedniego

Na szczęście w dzisiejszych czasach, w dobie internetu, o wiele łatwiej nawiązywać nowe znajomości. Oprócz popularnego Facebooka, w internecie można znaleźć wiele portali randkowych, za pośrednictwem których można poznać nowych ludzi. Jeśli chodzi o niemieckie portale randkowe, to oprócz tych znanych z reklam telewizyjnych, jak przykładowo (bardzo drogi) FriendScout24, istnieje jeszcze kilka innych, mniej popularnych, ale również wartych uwagi. Poniżej postaramy się przybliżyć Wam te portale.

Lovescout24 – największy portal randkowy w Niemczech

Lovescout24.de to jeden największych niemieckich portali randkowych, który dzięki aplikacji mobilnej znacznie ułatwia możliwość flirtu i zabawy podczas podróży. Portal posiada ponad 24 mln zarejestrowanych użytkowników. Do serwisu dziennie dołącza ponad 10.000 nowych użytkowników, dzięki czemu Twoje szczęście na znalezienie właściwej osoby wzrasta! Ten portal oferuje podobną funkcję jak Tinder, czyli Boost-Funktion. Funkcja ta daje Ci możliwość bycia jednym z najpopularniejszych profili w Twojej okolicy przez wyznaczony czas, na przykład 30 minut. Używając Boost’a, otrzymasz nawet do 10 razy więcej wyświetleń profilu, co zwiększa Twoje szanse na utworzenie par. Strona jest dla osób powyżej 18-stego roku życia.

Rejestracja odbywa się za pośrednictwem adresu e-mail, następnie należy wpisać swoją nazwę użytkownika, miejsce zamieszkania i datę urodzenia. Po wykonaniu tych czynności możesz korzystać z portalu Lovescout24.de. W darmowej wersji są wyświetlane reklamy, jest możliwość wymiany wiadomości tylko z wybranymi użytkownikami. Jeśli chcecie uniknąć reklam i mieć możliwość czatowania ze wszystkimi użytkownikami wystarczy przejść na wersję premium. Koszt to 19,90 € za miesiąc. Istnieje również opcja premium plus, która kosztuje 39,90 € za miesiąc. Różnica polega głównie na tym, że w przypadku konta premium plus, Twoje konto jest częściej wyświetlane w propozycjach.

Parship – jedyny taki test osobowości!

Parship.de jest od roku 2016 częścią grupy ProSiebenSat1 Media SE. Każdego roku na Parship rejestruje się ponad 1,8 miliona nowych użytkowników. Parship słynie przede wszystkim z testu osobowości, na podstawie którego członkowie otrzymują naukowo uzasadnione sugestie. Około 80 pytań rzuca światło na różne aspekty osobowości danej osoby, dzięki czemu wiele aspektów może być branych pod uwagę przy wyborze odpowiednich partnerów. To, o co trzeba by mozolnie wypytać i doświadczyć w praktyce, zastępuje tutaj algorytmu – wskaźniki sukcesu mówią same za siebie.

Parship oferuje darmowe konto próbne oraz konta premium, które kosztują:

6 miesięcy za 479,40 € (79,90 € miesięcznie)
12 miesięcy za 790,80 € (65,90 € miesięcznie)
24 miesiące za 1.101,60 € (45,90 € miesięcznie)

eDarling – nowe profile są kontrolowane odręcznie

eDarling DE to jeden z najpopluarniejszych niemieckich portali randkowych. Nowe profile są akceptowane odręcznie, co sprawia, że ryzyko wystąpienia profili fakeowych jest praktycznie zerowe. Platforma ta szczyci się tym, że przeprowadza test osobowościowy, który jest poparty badaniami naukowymi i w ten sposób ułatwia znalezienia partnera/partnerki, którzy pasują do nas najlepiej. Decydując się na członkostwo roczne, zapłacimy 29,90 euro miesięcznie. Portal można przetestować za darmo. W samych Niemczech portal liczy około 650.000 aktywnych użytkowników (tygodniowo).

C-Date – niemiecki portal randkowy dla dorosłych

C-Date.de to niemiecki portal randkowy skierowany do osób poszukujących w pierwszej kolejności partnerów seksualnych. Bezpłatna rejestracja daje możliwość wyrażenia swoich życzeń i pomysłów za pomocą kilku kliknięć. Im więcej wysiłku włożycie w wypełnienie formularza, tym większe prawdopodobieństwo, że zostaną Wam zaoferowane kontakty dostosowane do Waszych zainteresowań.

Portal ten nie należy jednak do najtańszych. 3 miesiące kosztują 71,90 € miesięcznie. Jest to najdroższy wariant abonamentu.

Jeśli zdecydujecie się na 6 miesięcy, to za jeden miesiąc zapłącicie 59,90 €. Jest to najczęściej wybierany okres subskrypcji.

Przy abonamencie rocznym członkostwo kosztuje 39,90 € miesięcznie. Kobiety mogą korzystać z platformy za darmo.

SingleTreffen – ponad 500 singli, od 1998 na rynku!

Singletreffen.de pokazuje profile użytkowników podobnie jak ma to miejsce w przypadku popularnej platformy Instagram. Funkcja „Speed-Dating” jest dużą atrakcją tego niemieckiego portalu randkowego, gdyż umożliwia poznanie nowej osoby w stosunkowo szybki sposób.

W Singletreffen.de kobiety automatycznie otrzymują konto premium za darmo. Dzięki temu stosunek liczby kobiet do liczby mężczyzn pozostaje zrównoważony. Jeśli użytkownicy płci męskiej zdecydują się na konto premium, mogą oni korzystać z tych samych korzyści w Singletreffen.de co kobiety. Poza tym standardowe członkostwo dla mężczyzn darmowe.

Oto jak kształtują się ceny pakietów premium:

1 miesiąc 39,90 € / miesiąc
3 miesiące 29,90 € / miesiąc
6 miesięcy 24,90 € / miesiąc

LovePoint.de – dla różnych grup docelowych

LovePoint.de to portal randkowy skierowany do dwóch różnych grup docelowych. Można się na nim zarejestrować w poszukiwaniu przygód miłosnych, albo partnera. W zależności od tego, na jaki rodzaj konta się zdecydujecie, takie będziecie otrzymywali propozycje nowych kontaktów. Oczywiście istnieje możliwość wybrania obydwóch opcji, ale członkostwo jest wtedy droższe. Również w przypadku tego portalu randkowego kobiety nie muszą za nic płacić. Mężczyźni z kolei muszą się zdecydować na płatne członkostwo już przy rejestracji. LovePoint.de gwarantuje przy tym, że jeśli podczas trwania członkostwa nie zostanie zaproponowany kontakt, będzie można otrzymać zwrot pieniędzy. Oprócz tego członkostwo nie przedłuża się automatycznie, więc nie trzeba się martwić o to, że zapomni się z niego zrezygnować i będzie się zmuszonym zapłacić ratę za kolejny okres członkostwa. Na LovePoint.de zarejestrowanych jest około 500.000 użytkowników.

Członkostwo dożywotnie kosztuje jednorazowo 799 euro. Z kolei członkostwo miesięczne wynosi 49,90 euro/miesiąc, jeśli zdecydujemy się na wariant 3-miesięczny. Najtaniej wychodzi wariant 12-miesięczny – wtedy zapłacimy 24,90 euro/miesiąc.

Bildkontakte.de – niemiecki portal randkowy z bezpłatną możliwością kontaktu!

Kolejnym niemieckim portalem randkowym, na który chcielibyśmy zwrócić Waszą uwagę jest Bildkontakte.de. Uczestnictwo w tym niemieckim portalu randkowym wymaga posiadania zdjęcia w profilu. Tylko wtedy można nawiązać kontakt z innymi użytkownikami. Portal ten wygrywa w wielu zestawieniach rankingowych ze względu na przejrzystość i ilość funkcji, a także fakt, iż pisanie wiadomości do innych użytkowników jest bezpłatne. W przypadku wielu innych niemieckich portali randkowych trzeba za to niestety zapłacić. Jedynie dla funkcji dodatkowych, takich jak „Ostatni odwiedzający”, czy „Pokaż zdjęcia z galerii użytkownika” trzeba wykupić konto premium. Jednak również i pod tym względem

Bildkontakte wygrywa z konkurencją: członkostwo premium wynosi bowiem przykładowo 14,90 euro miesięcznie. Poza tym po zarejestrowaniu się użytkownicy otrzymują ofertę zakupu konta premium po niższej cenie, która jest jednak ograniczona czasowo (warto z niej skorzystać, jeśli bierzecie pod uwagę członkostwo premium). Bildkontakte liczy aktualnie około 3 mln aktywnych użytkowników.

FirstAffair – czyli coś dla poszukujących przygód

Strona internetowa FirstAffair.com nie odpowiada wprawdzie aktualnym trendom, ale portal punktuje między innymi procesem weryfikacyjnym, który w dużym stopniu ma zapobiegać tworzeniu nieprawdziwych kont.

Dzięki bezpłatnemu członkostwu, mężczyźni i pary mogą korzystać praktycznie z wszystkich funkcji po rejestracji. Wyjątkiem jest funkcja kontaktu. Kobiety mają możliwość podniesienia swojego członkostwa do poziomu premium po zakończeniu procesu weryfikacji profilu – w związku z czym nic je to nie kosztuje!

Oprócz drobnych dodatkowych funkcji, członkostwo premium oferuje przede wszystkim nieograniczoną komunikację z innymi członkami First Affair. Oznacza to, że wiadomości mogą być czytane i odpowiadane bez ograniczeń. Można również korzystać z czatu i wideo-czatu. Możliwa jest również konferencja telefoniczna. W celu zagwarantowania anonimowości, członkowie otrzymują swój własny, niepowtarzalny numer telefonu.

Jak wspomnieliśmy wyżej, kobiety otrzymują członkostwo premium całkowicie za darmo. Mężczyźni mogą wybrać jedną z następujących opcji:

12 miesięcy trwania: 8,33 euro/miesiąc
6 miesięcy trwania: 13,33 euro/miesiąc
3 miesiące trwania: 16,66 euro/miesiąc
1 miesiąc trwania: 39,99 euro/miesiąc

Przewodnik po najpiękniejszych miejscach na urlop w zachodnich Niemczech!

Jakie są najpiękniejsze miejsca na urlop w Niemczech Zachodnich? Północ kraju niemal wszystkim kojarzy się z wybrzeżem, południe – z górami. Ale co ma do zaoferowania turystom zachodnia część Niemiec? Więcej niż mogłoby się Wam wydawać!

Obojętnie, czy planujecie jednodniową wycieczkę za miasto, krótki wypad na weekend, żeby porobić trochę zdjęć, czy też kilkutygodniową wyprawę – Niemcy Zachodnie mają tak wiele do zaoferowania, że chciałoby się mieć więcej urlopu i czasu na zwiedzenie tych wszystkich miejsc. Czy znacie już na przykład Externsteine – kompleks skał pochodzenia kredowego w Lesie Teutoburskim? Byliście kiedyś w regionie Dahner Felsenland, widzieliście wiszący most linowy Geierlay? I czy kiedykolwiek przemierzaliście Niemiecki Szlak Wina lub Odenwald? Czy naprawdę znacie Niemcy Zachodnie?

Jeśli nie, to czas najwyższy się tam wybrać! Które miejsce na mapie tego regionu wyda Wam się najbardziej ekscytujące? Sprawdźcie listę najciekawszych naszym zdaniem propozycji – jesteśmy pewni, że nie będziecie mogli się zdecydować!

Hesja

To właśnie w Hesji znajduje się jedna z najważniejszych metropolii finansowych świata, czyli Frankfurt nad Menem. Ale co jeszcze Hesja ma do zaoferowania turystom? Co sprawia, że jest tak wyjątkowa?

Niektórych do Hesji przyciągają malownicze i zachwycające regiony Rheingau i Hessische Bergstraße. Innych – bezkresne, rozległe lasy Odenwaldu, po których można wędrować przez wiele dni, lub małe miejscowości w niskich górach Taunus.

W Hesji znajduje się wiele urokliwych miasteczek i wiosek z charakterystycznymi domami z muru pruskiego, które często znane są tylko mieszkańcom regionu, a naprawdę warto je zobaczyć. Przykładami są Alsfeld, Bad Sooden-Allendorf, Heppenheim, Limburg an der Lahn, Michelstadt, Wetzlar i Seligenstadt.

Oficjalną stronę turystyczną Hesji znajdziecie pod adresem: https://www.hessen-tourismus.de

Rheingau

Zamki, pałace, klasztory i dużo słońca: Rheingau to malownicza kraina w Hesji z bogatą ofertą kulturalną.

Bezpośrednio nad Renem znajdują się winnice i piękne wioski. Szczególną popularnością wśród podróżnych cieszy się na przykład miasto Eltville. W okolicy znajdziecie wiele zamków, pałaców, klasztorów i kościołów. Pas winnic przechodzi łagodnie w pasmo górskie Rheingaugebirge z gęstymi lasami i torfowiskami.

Do najbardziej znanych miejsc w Rheingau należą klasztor Eberbach, winnica Schloss Vollrads, hotel Burg Schwarzenstein i zamek Johannisberg wraz z winnicą. Polecamy także wędrówkę wzdłuż Renu, na przykład w okolicach Eltville, gdzie można zwiedzić także zamek elektora (Kurfürstliche Burg). Rheingau wyróżnia się też pod względem kulinarnym – wino i potrawy podawane w tutejszych winiarniach są naprawdę wyśmienite!

klasztor Eberbach

Jeśli chcecie uprawiać turystykę pieszą, polecamy wędrówkę szlakiem Rheinsteig. Rozpoczyna się on w Wiesbaden przy zamku Biebrich i prowadzi obok miasta Rüdesheim do Nadrenii-Palatynatu.

Tuż obok Rheingau leży stolica kraju związkowego Hesji – Wiesbaden, którą koniecznie trzeba odwiedzić. Będąc w tym regionie warto również wybrać się na wycieczkę do niemieckiej metropolii finansowej, czyli do Frankfurtu nad Menem.

Oficjalną stronę turystyczną Rheingau znajdziecie pod adresem: https://www.rheingau.com

Kolarstwo górskie w północnej Hesji

Szukacie miejsca do uprawiania kolarstwa górskiego w zachodnich Niemczech? Jeśli tak, to gorąco polecamy Premiumweg P14 oraz Extratour Ronshausen.

Premiumweg P14 oferuje bardzo urozmaiconą wycieczkę przez obszar Kaufunger Wald. Trasa okrężna o długości 10,5 km prowadzi po naturalnych ścieżkach przez najwyższe wzniesienie Bilstein, przez łąki i lasy, w których zadomowiły się rysie i żbiki. Warto zrobić sobie przerwę w restauracji Waldschlösschen znajdującej się w pięknej dolinie nad strumieniem lub na Bilstein w restauracji o tej samej nazwie. Cała trasa jest bardzo malownicza.

Drugą propozycją dla rowerzystów w Hesji jest Extratour Ronshausen, trasa okrężna o długości niespełna 18 km, prowadząca przez trzy urokliwe doliny. Zaczyna się ona i zarazem kończy w Waldhessen. Jest to bardzo urozmaicona trasa wiodąca przez las i łąki. Prowadzi głównie po dobrze utwardzonych drogach leśnych, po których jak najbardziej można poruszać się również na rowerze górskim. Panuje tu niewyobrażalna cisza i spokój.

Oficjalną stronę turystyczną północnej Hesji znajdziecie pod adresem: https://www.grimmheimat.de

Hessische Bergstraße

Region Bergstrasse rozciąga się na obszarze od Darmstadt w południowej Hesji do Heidelbergu i Wiesloch w Badenii-Wirtembergii. Znajdziecie tutaj malownicze winnice i sady, a także niewysoki masyw górski Odenwald. Nie brakuje tu ładnych miasteczek (takich jak np. Zwingenberg i Heppenheim w Hesji oraz Heidelberg w Badenii-Wirtembergii) oraz wartych zobaczenia zamków. Koniecznie odwiedźcie zamek Frankenstein w pobliżu Darmstadt oraz klasztor benedyktynów w Lorsch.

Ruiny zamku Frankenstein

Im dalej w głąb Odenwaldu, tym piękniejsza staje się przyroda. Balkhäuser Tal i Felsenmeer Lautertal to wyjątkowe miejsca dla miłośników fotografii. Warto zwiedzić okolicę na piechotę. Nawet jeśli droga pod górę jest miejscami nieco bardziej stroma, radość z przebywania na łonie natury wynagrodzi trud wejścia na szczyt.

Oficjalną stronę turystyczną Bergstraße znajdziecie pod adresem: https://www.diebergstrasse.de

Odenwald

Odenwald to niewysokie pasmo górskie w południowej Hesji i jeden z najpiękniejszych terenów do uprawiania turystyki pieszej w tym kraju związkowym. Na południu sięga do Badenii-Wirtembergii i Bawarii.

Częścią Odenwaldu jest Geo-Naturpark Bergstraße-Odenwald, który zachwyca geologicznymi tworami, takimi jak jaskinie, formacje skalne, wydmy itd.

Będąc w Odenwaldzie warto zwiedzić takie miasta jak Amorbach (Bawaria), Eberbach z zabytkową starówką, Heppenheim – piękne miasto z charakterystycznymi domami z muru pruskiego, Michelstadt, Miltenberg i Lindenfels.

Niestety, Odenwald nie jest idealnym miejscem do uprawiania turystyki rowerowej. Istnieją wprawdzie ponadregionalne długodystansowe szlaki rowerowe, jak np. Hessischer Radfernweg R4, R8 lub R9, ale w samych górach nie ma dobrze rozbudowanej sieci tras rowerowych. Jeśli szukacie miejsca na wycieczkę rowerową w zachodnich Niemczech lub Hesji, to lepiej nadają się do tego Vogelsberg, Rhön lub Eifel.

Odenwald jest również popularny wśród motocyklistów. Polecamy szczególnie piękną krętą drogę B 47 prowadzącą z Bensheim przez Lindenfels do Michelstadt. Z parkingu „Schöne Aussicht” znajdującego się przy tej drodze (lub po przejściu kilku metrów odchodzącą od niego polną drogą) roztacza się piękna panorama.

Wspaniały widok na Odenwald ukaże się Wam po dotarciu do Neunkircher Höhe (600 m n.p.m.), drugiego co do wysokości szczytu Odenwaldu. Znajduje się tu wieża widokowa z małym bistro. Można się tu dostać jedynie pieszo lub rowerem.

Jeśli chodzi o miasta, to polecamy wizytę w Michelstadt z jego uroczą starówką. Koniecznie wstąpcie na kawę do „Träumerei” lub „Elefantenhaus”. Warto też spróbować w lokalnej restauracji Kochkäse, czyli roztopionego sera serwowanego zazwyczaj z ciemnym pieczywem i cebulą przyrządzoną z dodatkiem octu i oleju.


Michelstadt

Oficjalną stronę turystyczną Odenwaldu znajdziecie pod adresem: https://www.bergstrasse-odenwald.de

Felsenmeer Lautertal w regionie Odenwald

Felsenmeer Lautertal jest szczególnym miejscem dla miłośników pieszych wędrówek oraz rodzin. Będąc w Odenwaldzie – najlepiej w ciągu tygodnia – koniecznie zawitajcie do tej długiej doliny wypełnionej tysiącami ogromnych granitowych bloków.

Felsenmeer Lautertal

Przez Felsenmeer prowadzą różne oznakowane szlaki turystyczne, w tym m.in. długodystansowy szlak pieszy Nibelungensteig. Teren ten jest chętnie odwiedzany przez rodziny, szczególnie w weekendy i święta, więc jeśli szukacie ciszy i spokoju, lepiej wybrać się tutaj w ciągu tygodnia.

Więcej informacji możecie uzyskać odwiedzając stronę internetową biura informacji turystycznej Felsenmeer-Informationszentrum dostępną pod adresem: https://www.felsenmeer-zentrum.de

Taunus

Taunus jest niskim pasmem górskim położonym na północ od miast Frankfurt i Wiesbaden oraz regionu Ren-Men. Najwyższym szczytem jest Großer Feldberg położony na wysokości 880 m. n.p.m. Miejscem idealnie nadającym się do uprawiania turystyki pieszej i odpoczynku jest przede wszystkim słabo zaludniony Hochtaunus. Jeśli fascynuje Was kultura, polecamy urocze miasteczka w Vordertaunus. Szczególnie warte odwiedzenia są np. Königstein z ruinami zamku, Kronberg z ładną starówką i zamkiem, Neroberg w Wiesbaden lub uzdrowisko Bad Homburg, największe miasto regionu, z imponującym pałacem i parkiem.

Taunus to miejsce idealnie nadające się do uprawiania turystyki pieszej. Góry przecina sieć dobrze oznakowanych szlaków turystycznych. W Taunusie warto zwiedzić rzymski fort Saalburg, odbyć małą podróż w czasie w jednym z największych niemieckich skansenów, czyli w Hessenpark, lub przejechać się koleją linowo-terenową na Neroberg w Wiesbaden, skąd rozciąga się wspaniały widok. Na zachód od Taunus w Dolinie Środkowego Renu (Mittelrheintal) znajduje się znana na całym świecie skała Loreley.

Szczególnie w weekendy wijące się drogi Taunusu, a zwłaszcza trasa do Feldberg, są chętnie odwiedzane przez motocyklistów.

Jeśli chcecie połączyć wycieczkę w góry Taunus ze zwiedzaniem miast, koniecznie wybierzcie się do Wiesbaden i Frankfurtu.

Oficjalną stronę turystyczną Taunusu znajdziecie pod adresem: https://taunus.info

Wispertal w górach Taunus

Wyjątkowym zakątkiem gór Taunus jest dolina Wispertal. Przez słabo zaludniony krajobraz wije się rzeka Wisper. Dolinę można odkrywać na czternastu szlakach, tzw. „Wisper-Trails”.

Teren ten jest wprost stworzony do uprawiania turystyki pieszej. Idyllicznie wznosi się i opada między skałami, lasem i łąkami. Kiedy wyjdzie się z lasu na strome zbocza doliny, z występów skalnych roztacza się zapierający dech widok na krajobraz doliny.

Nadrenia Północna-Westfalia

W Nadrenii Północnej-Westfalii w fascynujący sposób przenikają się przemysł i przyroda. Znane na całym świecie zabytki, takie jak katedra w Kolonii, stanowią równie interesujące motywy fotograficzne, jak Szlak Zabytków Kultury Przemysłowej (Route der Industriekultur), wspaniałe zamki, sielskie wioski i pomniki przyrody Nadrenii Północnej-Westfalii. A czy znacie już malowniczy teren sześciu jezior Sechs-Seen-Platte w Duisburgu?

Zagłębie Ruhry jest niesamowicie różnorodne. Charakterystyczne jest oczywiście dziedzictwo przemysłowe. Znajdziecie tu z jednej strony opuszczone tereny, na których stoją czasem lepiej, czasem gorzej zachowane budynki, a z drugiej strony typowe dla tutejszego krajobrazu hałdy, czyli wysypiska odpadów przemysłowych.

Jest tu także wiele godnych polecenia parków. Szczególnie interesujące przykłady to park rzeźb Skulpturenpark Waldfrieden w Wuppertalu i park zamkowy Schlosspark Heltorf w Ratingen (zwłaszcza w okresie kwitnienia rododendronów).

Oficjalną stronę turystyczną Nadrenii Północnej-Westfalii znajdziecie pod adresem: https://www.nrw-tourismus.de

Route der Industriekultur (Szlak Zabytków Kultury Przemysłowej)

Route der Industriekultur jest jednym z najważniejszych celów turystycznych w Nadrenii Północnej-Westfalii. Licząca 400 km dobrze oznakowana trasa łączy najważniejsze i najciekawsze pod względem turystycznym zabytki przemysłowe Zagłębia Ruhry. Szlak prowadzi okrężną trasą przez 25 miejsc w Zagłębiu Ruhry atrakcyjnych pod względem historycznym, a często także fotograficznym.

Zagłębie Ruhry to dawne tereny górnicze i pokopalniane. Z końcem 2018 roku w Bottrop zamknięto ostatnią niemiecką kopalnię węgla kamiennego Prosper Haniel. Znany kompleks przemysłowy kopalni i koksowni Zollverein jest nieczynny od 1986 roku. Ale górnictwo w pewien sposób żyje dalej.

Każde miasto w Zagłębiu Ruhry jest świadkiem czasów. W cudowny sposób zatrzymano czas, nie burząc starych obiektów, ale konserwując je i przekształcając. Wiele z nich stało się muzeami historii (np. Zeche Zollverein Essen, Henrichshütte Hattingen), w innych mieszczą się restauracje lub nietypowe baseny (Zeche Zollverein). W dawnym zbiorniku gazu w Oberhausen można obejrzeć imponujące wystawy.

Dobrym pomysłem jest podzielenie trasy na małe etapy i nie zwiedzanie wszystkiego naraz. Na trasie znajduje się kilka panoramicznych punktów widokowych na typowy dla Zagłębia Ruhry krajobraz przemysłowy. Miłymi przystankami są Halde Rheinelbe z piękną panoramą, wielka rzeźba Tygrys i Żółw, Tetraeder lub Alsumer Berg.

Zagłębie Ruhry ma bardzo dobrze rozwiniętą sieć tras rowerowych, często poprowadzonych wzdłuż dawnych linii kolejowych. Przejeżdżając przez zaskakująco zielone krajobrazy można napotkać zwierzęta, które niekoniecznie spodziewalibyście się zobaczyć w tym miejscu. Warto zatrzymać się przy obiektach kultury przemysłowej, dawnych kopalniach i stalowniach, czasem opuszczonych, a czasem pieczołowicie odrestaurowanych lub przekształconych w wyjątkowe miejsca kultury, jak np. kopalnia Zollverein w Essen, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Przez większość czasu jazda rowerem po płaskim terenie jest bardzo wygodna, ale czasami warto pokonać podjazdy. Hałdy odpadów po dawnym górnictwie węglowym są jednocześnie dobrymi trasami wspinaczkowymi dla rowerzystów i wędrowców, wyjątkowymi obszarami przyrodniczymi, fantastycznymi punktami widokowymi i niezwykłymi dziełami sztuki, które można zwiedzać pieszo. Jest tu Tetraeder i Amfiteatr w Bottrop, Tygrys i Żółw w Duisburgu, Grubenlampe w Moers, Himmelstreppe (schody do nieba) w Gelsenkirchen, Horizontobservatorium w Herten i wiele innych ciekawych miejsc do odkrycia.

Oficjalną stronę turystyczną Parku Krajobrazowego Duisburg znajdziecie pod adresem: https://www.landschaftspark.de

Kolonia

Kolonia jest największym miastem w Nadrenii Północnej-Westfalii i w całych Niemczech Zachodnich i jednym z najstarszych niemieckich miast.

Kolonia słynie z Katedry i Mostu Hohenzollernów, z karnawału, piwa Kölsch i zachowanych w niezmienionym stanie knajpek. Pod względem historycznym i turystycznym w Kolonii jest mnóstwo miejsc do odkrycia.

Kolonia nocą

Najważniejsze zabytki Kolonii znajdują się w historycznym centrum miasta na niewielkim obszarze. Odwiedzając Kolonię po raz pierwszy, prawdopodobnie będziecie chcieli zobaczyć katedrę, jeden z największych i najpiękniejszych kościołów w Niemczech. Jest on otwarty dla zwiedzających, a z wieży rozciąga się piękny widok na miasto. Polecamy też przejażdżkę kolejką linową nad Renem. Stacja kolejki linowej na lewym brzegu Renu znajduje się obok zoo.

Stare miasto w Kolonii to Martinsviertel, dzielnica odbudowana po II wojnie światowej w typowo średniowiecznym stylu. Aby się zrelaksować, warto wybrać się na spacer po parku miejskim Rheinpark wzdłuż brzegu Renu.

Warto zobaczyć 12 romańskich kościołów, szczególnie Kościół Świętego Marcina nazywany Wielkim (Kath. Kirche Groß St. Martin) w centrum starego miasta w Kolonii.

Oficjalną stronę turystyczną Kolonii znajdziecie pod adresem: https://www.koelntourismus.de

Externsteine w Lesie Teutoburskim

Externsteine to kompleks wysokich na 40 metrów skał pochodzenia kredowego znajdujący się w Lesie Teutoburskim w pobliżu Lippe w północno-wschodniej części Nadrenii Północnej-Westfalii. Położone w magicznym otoczeniu Externsteine należą do najbardziej imponujących pomników przyrody w Niemczech.

Co ciekawe, ich znaczenie kulturowo-historyczne, którego początki sięgają epoki paleolitu, nie zostało jeszcze w pełni wyjaśnione. Liczne ślady świadczą o różnorodnej historii, dlatego eksploracja Externsteine jest interesująca również z punktu widzenia historii kultury.

Externsteine

Z tego miejsca rozciąga się piękny widok na Las Teutoburski i zbiornik retencyjny Wiembecketeich. Ponieważ Externsteine są chętnie odwiedzane przez turystów, warto zaplanować wycieczkę do tego miejsca poza głównym sezonem lub w ciągu tygodnia. Wtedy ten pomnik przyrody będzie wymarzoną scenerią dla amatorów fotografii.

Oficjalną stronę turystyczną Lasu Teutoburskiego znajdziecie pod adresem: https://www.teutoburgerwald.de

Bergisches Land, Elfringhauser Schweiz

Macie dość przemysłu i gwaru miasta? Jeśli tak, polecamy Wam wycieczkę do Elfringhauser Schweiz. Niezależnie od tego, czy lubicie piesze wędrówki, jazdę na rowerze lub motocyklu, czy też po prostu chcecie się zrelaksować – tutejszy piękny pofałdowany krajobraz łąk i lasów poprzecinany szlakami turystycznymi będzie idealnym miejscem na wakacje dla każdego turysty.

Na południowo-wschodnim krańcu Zagłębia Ruhry rozciąga się Niederbergisches Land (Niederberg). Pomiędzy Hattingen a Velbert leży Elfringhauser Schweiz. Swoimi niekiedy łagodnymi, innym razem stromymi zalesionymi wzgórzami, rzeczywiście przywodzi na myśl krajobraz Szwajcarii.

Sąsiednie miasteczko Hattingen z małym, ale przyjemnym starym miastem jest idealnym miejscem na zakupy lub relaks przy filiżance kawy. Jeśli lubicie przyrodę, kulturę i historię, koniecznie powinniście odwiedzić to miejsce.

Oficjalną stronę turystyczną Bergisches Land znajdziecie pod adresem: https://www.dasbergische.de

Naturpark Hohes Venn-Eifel (Park Krajobrazowy Hohes Venn-Eifel)

Na granicy niemiecko-belgijskiej w Nadrenii Północnej-Westfalii i Nadrenii-Palatynacie znajduje się jedyny w swoim rodzaju Park Krajobrazowy Hohes Venn-Eifel. Na 2.700 kilometrach kwadratowych znajdziecie tu unikalny krajobraz wrzosowisk i torfowisk, pełen lasów, rzek i jezior.

Region zaprasza do wędrówek po specjalnie wybudowanych drewnianych ścieżkach. Warto jednak zaznaczyć, że niektóre obszary parku krajobrazowego są oznaczone jako Schutzzone D i nie wolno do nich wchodzić. Z kolei obszary strefy C można zwiedzać z przewodnikiem.

Klimat w Hohen Venn jest surowy, chłodny i deszczowy, panuje wysoka wilgotność – to warunki nietypowe dla naszej szerokości geograficznej, które sprawiają, że tutejszy krajobraz wrzosowisk jest unikalny i mistyczny.

Więcej informacji na temat Naturpark Nordeifel znajdziecie pod adresem: http://www.naturpark-eifel.de

Nationalpark Eifel (Park Narodowy Eifel)

Eifel to niskie pasmo górskie pochodzenia wulkanicznego w zachodnich Niemczech, leżące częściowo w Nadrenii Północnej-Westfalii, a częściowo w Nadrenii-Palatynacie.

W Nadrenii Północnej-Westfalii leży Park Narodowy Eifel, obszar lasów, wód i dzikiej przyrody, wspaniale nadający się do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej.

Będąc w tym regionie warto odwiedzić zamek Vogelsang. Roztacza się stąd wspaniały widok na okolicę. Przy zaporze Urfttalsperre znajduje się małe bistro. Jeśli jesteście amatorami zupy z soczewicy lub kartoflanki, koniecznie tam zajrzyjcie!

Warto odwiedzić również miejscowość Rurberg. Jest ona położona nad ogromnym zbiornikiem zaporowym (Rurtalsperre), po którym można przemieszczać się łódką lub promem, można w nim też popływać.

Jeśli planujecie przemierzać Park Narodowy Eifel pieszo, idealnie nadaje się do tego 85-kilometrowy szlak Wildnis-Trail prowadzący z Monschau do Hürtgenwald.

Długodystansowy szlak turystyczny Eifelsteig prowadzi na odcinku 313 kilometrów przez cały region Eifel od Akwizgranu do Trewiru.

Oficjalną stronę turystyczną regionu Eifel znajdziecie pod adresem: https://www.eifel.info

Nadrenia-Palatynat

Wulkany, gejzery, urozmaicone krajobrazy pomiędzy niewysokimi pasmami górskimi a dolinami rzek Ren i Mozela, a do tego kilka najważniejszych europejskich zabytków kultury: Nadrenia-Palatynat ma wiele do zaoferowania pod względem turystycznym i zdecydowanie warto zaplanować spędzenie tutaj urlopu.

Nadrenia-Palatynat to romantyczny krajobraz nadreński i winnice, głębokie lasy i wspaniałe zamki. To zabytkowe miasta i zachwycające ścieżki przyrodnicze wiodące przez góry Eifel i Hunsrück, powiat Westerwald i pasmo górskie Pfälzerwald (Las Palatynacki).

Gratką dla fotografów w Nadrenii-Palatynacie jest bajkowy średniowieczny zamek Eltz i 360-metrowy wiszący most linowy Geierlay w górach Hunsrück. Lepiej jednak zaplanować wycieczkę do obu tych miejsc w ciągu tygodnia, gdyż w weekend są one tłumnie odwiedzane przez turystów.

Gorąco polecamy wędrówkę przez Nadrenię-Palatynat, czy to szlakiem starych młynów, słynną Drogą św. Jakuba (Jakobsweg), czy też do zamków takich jak popularny wśród turystów zamek Eltz.

Będąc w tym kraju związkowym warto również zwiedzić takie miasta jak Koblencja (Koblenz) i Cochem.

Cochem

Wyjątkowym miejscem na nocleg jest Burg Turant. Będąc jedynymi gośćmi można poczuć się jakby miało się zamek na własność. Zakwaterowanie jest odpowiednie dla 5-6 osób, zatem idealnie nadaje się na urlop z rodziną lub przyjaciółmi, jeśli macie ochotę na nocleg w nietypowym miejscu.

Oficjalną stronę turystyczną Nadrenii-Palatynatu znajdziecie pod adresem: https://www.gastlandschaften.de

Vulkaneifel

Pasmo górskie Eifel rozciąga się od Nadrenii Północnej-Westfalii po Nadrenię-Palatynat. W ostatnim punkcie zaprezentowaliśmy Park Narodowy Eifel, ale Geopark Vulkanland Eifel jest również wyjątkowym punktem na mapie Nadrenii-Palatynatu. Czy wiedzieliście, że znajdują się tu dwa czynne gejzery, które wybuchają regularnie? Już choćby z tego powodu warto odwiedzić to miejsce!

Cały region Vulkaneifel jest pochodzenia wulkanicznego. Warto spędzić tu długi weekend lub nawet zostać dłużej, zwłaszcza jeśli lubicie piesze wędrówki. Znajduje się tu wiele dobrze oznakowanych szlaków turystycznych, takich jak Lieserpfad czy Virne-Burgweg. Na nocleg polecamy średniej klasy hotel Burg Bollendorf.

Będąc w powiecie Vulkaneifel warto też odwiedzić Geopark Laacher See. Laacher See jest największym jeziorem w Nadrenii-Palatynacie. Po ostatniej erupcji stożek wulkanu zapadł się, pozostawiając pierścień kaldery, który z czasem wypełnił się wodą. Laacher See wygląda prawie jak normalne jezioro. W południowo-wschodniej strefie brzegowej widoczna jest natomiast aktywność wulkaniczna Vulkaneifel. Duże ilości dwutlenku węgla wydobywają się z dna jeziora (tzw. mofety) i sprawiają, że na tafli Laacher See pojawiają się bąbelki.

W pobliżu jeziora Laacher See znajduje się piękny klasztor, opactwo benedyktyńskie Maria Laach. Nieopodal znajduje się mały sklep ekologiczny, w którym sprzedaje się tylko to, co pochodzi z upraw na terenie klasztoru.

Bardzo blisko jeziora Laacher See, na półwyspie Namedyer Werth znajduje się gejzer Andernach. Wyrzucający wodę na wysokość nawet 60 metrów jest największym gejzerem zimnej wody na świecie. Wybucha on mniej więcej co 100 minut na osiem minut. Warto zobaczyć ten spektakl natury na własne oczy. Drugim, mniejszym gejzerem w pobliżu jest Wallenborn obok miejscowości o tej samej nazwie. Wybucha średnio co 35 minut na 5 minut.

Oficjalną stronę turystyczną Geopark Vulkaneifel znajdziecie pod adresem: https://www.geopark-vulkaneifel.de

Pfälzerwald (Las Palatynacki), Deutsche Weinstraße (Niemiecki Szlak Winny)

Las Palatynacki to największy zwarty obszar leśny w Niemczech. Zapierające dech w piersiach widoki lasów mieszanych, spektakularne formacje skalne oraz legendarne zamki i ruiny sprawiają, że Las Palatynacki jest wyjątkowym regionem w Niemczech.

Krajobraz niskich gór charakteryzuje się głęboko wciętymi dolinami i różnorodnością formacji górskich. Poprzez wietrzenie i erozję różnych warstw skalnych powstały unikalne formacje z czerwonego piaskowca, które w charakterystyczny sposób kształtują krajobraz. Miłośnicy wędrówek i sportów ekstremalnych, rodziny, a w szczególny sposób pasjonaci fotografii znajdą tu coś dla siebie (zob. również podpunkt Dahner Felsenland).

Fani zamków będą zachwyceni okolicą Annweiler. Z północnego zachodu na południowy wschód rozciąga się imponujący łańcuch górski z trzema zamkami lub ruinami zamków: Reichsburg Trifels, Anebos i Scharfenberg (który w XIII wieku był mennicą miasta Annweiler am Trifels, stąd też nazywany bywa Münz). Reichsburg Trifels położony jest na rafie skalnej, która zapewnia fantastyczne widoki na Las Palatynacki oraz na ruiny zamków Anebos i Münz. Czasy jego największej świetności przypadają na XII i XIII wiek, zamek uważano za niemożliwy do zdobycia, przechowywano tu nawet insygnia królewskie. Zamek Trifels służył w swoim czasie również jako więzienie. Najsłynniejszym więźniem był angielski król Ryszard Lwie Serce. Dzięki odbudowie Reichsburg Trifels jest bardzo dobrze zachowany i nadaje się do zwiedzania.

Z punktu widokowego na Rehbergturm z wysokości 577 m n.p.m. można podziwiać wspaniałą panoramę Lasu Palatynackiego i trzy zamki Trifels, Anebos i Scharfenberg. To miejsce wspaniale nadaje się na sesję fotograficzną!

widok z Rehbergturm

Z ruin zamku Anebos można przyjrzeć się z oddali zamku Trifels. Niesamowitą panoramę oferuje również taras widokowy Slevogtfelsen, szczególnie o poranku, gdy w górskich dolinach tworzy się mgła. W nocy zamki są oświetlone, dzięki czemu wspaniałe widoki są gwarantowane nawet o późnych godzinach.

Rodziny i miłośnicy przyrody mogą odwiedzić Biosphärenhaus Pfälzerwald/Nordvogesen w pobliżu Fischbach oraz park dzikiej przyrody Wild- und Wanderpark Südliche Weinstraße koło Silz.

Na skraju Lasu Palatynackiego, w dzielnicy Hambach miasta Neustadt an der Weinstraße znajduje się zamek Hambach. Miłośnicy historii z pewnością nie będą zawiedzeni wizytą w tej „kolebce niemieckiej demokracji”.

Neustadt an der Weinstraße to wspaniałe miejsce na spacer po malowniczej starówce i delektowanie się kieliszkiem wina z regionu Palatynatu.

Miasto może być również punktem wypadowym dla wycieczek Niemieckim Szlakiem Wina. Rozpoczynająca się na północy w Bockenheim 85-kilometrowa Deutsche Weinstraße prowadzi przez drugi co do wielkości obszar uprawy winorośli w Niemczech – Palatynat (Pfalz) aż do Deutsches Weintor w Schweigen. Warto odwiedzić ten region wiosną, gdy kwitną migdałowce. Mieszkańcy Palatynatu bawią się wówczas przez cały tydzień na festynie Mandelblütenfest (pol. Festyn Kwitnących Migdałów). Charakterystyczne dla tego landu są także niezliczone Weinfeste – imprezy organizowane na obszarach winiarskich z okazji dojrzewania winorośli i rozpoczęcia zbiorów, które trwają aż do października.

Liczne urokliwe wioski, z krętymi uliczkami i winiarniami sprawiają, że wycieczka jest niezapomnianym przeżyciem. Rzymska winiarnia Weilberg w Bad Dürkheim oferująca panoramiczny widok na winnice i Las Palatynacki pozwala zapoznać się z rzymską kulturą winiarską.

Miłośnicy zamków przebywając w Lesie Palatynackim i podążając Niemieckim Szlakiem Wina będą zachwyceni. Wybór jest bogaty: Zamek Berwartstein (koło Erlenbach), Zamek Gräfenstein (koło Merzalben), Zamek Lemberg (Lemberg), Zamek Altdahn (koło Dahn), Zamek Trifels (koło Annweiler), ruiny zamku Anebos (koło Annweiler), ruiny zamku Neuscharfeneck (koło Dernbach), Zamek Wachtenburg (koło Wachenheim).

Jeśli planujecie aktywny wypoczynek, mamy dla Was kilka propozycji wędrówek: Felsenland Sagenweg (trasa kilkudniowa, ok. 90 km), Deutsch-Französischer Burgenweg (trasa kilkudniowa, ok. 32 km), Wanderweg Deutsche Weinstraße (trasa kilkudniowa, ok. 96,1 km).

Najpiękniej jest tutaj wiosną i jesienią.

Oficjalną stronę turystyczną Lasu Palatynackiego znajdziecie pod adresem: https://www.zentrum-pfaelzerwald.de

Dahner Felsenland

Częścią Lasu Palatynackiego jest Dahner Felsenland. To miejsce jest rajem dla wędrowców i zostało wyróżnione przez Niemiecki Instytut Turystyki (Deutsches Wanderinstitut) tytułem „Premium Wanderregion”.

Dahn leży w Lesie Palatynackim, w pobliżu granicy z Francją. Duże wrażenie robią wysokie na metr czerwone skały piaskowca. Znajdują się tu liczne, dobrze oznakowane szlaki turystyczne. Na Dahner Felsenpfad można podziwiać 15 różnych formacji skalnych, a nawet wspiąć się na niektóre z nich.

W Hinterweidenthal znajduje się prawdopodobnie najbardziej znana formacja skalna z czerwonego piaskowca – Teufelstisch.  Jest to największy grzyb skalny w Lesie Palatynackim, przypominający stół. Wiele osób stojąc przed tym wyjątkowym pomnikiem przyrody, zastanawia się, w jaki sposób powstał. Tajemnicza legenda (której streszczenie napisał miejscowy poeta Fritz Claus) głosi, że pewnej nocy po lesie przechadzał się diabeł. Ponieważ był bardzo zmęczony i głodny, szukał miejsca na odpoczynek. Nie znalazłszy żadnego, bardzo się rozzłościł i zbudował sobie stół z trzech wielkich skał. Następnego ranka ludzie zauważyli to dzieło i byli pewni, że to diabeł spożywał tam swój posiłek. Tylko jeden z mieszkańców nie chciał w to uwierzyć i poszedł w nocy w to miejsce, aby zjeść kolację z diabłem. Nigdy więcej go nie widziano.

Inne imponujące formacje skalne w okolicy to: przywodzące na myśl młodą parę Braut und Bräutigam (koło Dahn), Jungfernsprung (koło Dahn), Schillerfelsen (koło Dahn), przypominający stół Salzwooger Teufelstisch (koło Salzwoog), Altschlossfelsen (koło Eppenbrunn). Dla wspinaczy polecamy Hochstein (koło Dahn).

Zachęcamy również do wędrówki Niemiecko-Francuskim Szlakiem Zamkowym (Deutsch-Französischer Burgenweg). Pozwala on zwiedzić liczne zamki i ruiny zamków. Tutejsze szlaki turystyczne są na ogół chętnie odwiedzane, ale nie zatłoczone. Jeśli lubicie piesze wędrówki i szukacie niezwykłych widoków, Dahn będzie dla Was idealnym miejscem na spędzenie urlopu.

Oficjalną stronę turystyczną gminy Dahner Felsenland znajdziecie pod adresem: https://www.dahner-felsenland.net

Zamek Eltz

Burg Eltz jest jednym z najbardziej znanych, najlepiej zachowanych i najpiękniejszych średniowiecznych zamków w Niemczech. Bajkowa budowla stoi na stromych skałach w Elzbachtal i cieszy się ogromną popularnością wśród fotografów.

Również wielbiciele pieszych wędrówek będą zadowoleni. „Traumpfad Eltzer Burgpanorama”, który w 2013 r. został uznany za najpiękniejszy szlak turystyczny w Niemczech, prowadzi naturalnymi ścieżkami obok stromych ścian skalnych wzdłuż rzeki Elzbach do doliny. Ma 12 km długości i oferuje wspaniałe widoki na płaskowyż poprzecinany rzeką Mozelą. Na końcu Waszym oczom ukaże się zamek Eltz – jak w bajce!

zamek Eltz

Oficjalną stronę Zamku Eltz znajdziecie pod adresem: https://burg-eltz.de

Saara

Najmniejszy kraj związkowy Niemiec również ma wiele do zaoferowania pod względem turystycznym.

Oprócz idyllicznych krajobrazów, dobrego jedzenia i miłych ludzi, znajdują się tu także rewelacyjne miejsca do robienia zdjęć.

Obok stolicy Saarbrücken, atrakcyjnym miejscem dla turystów odwiedzających ten kraj związkowy jest malownicze zakole rzeki Saary. Niskie pasmo górskie Hunsrück zachęca do wędrówek, na przykład bajecznymi pętlami (niem. Traumschleifen) liczącego 410 kilometrów szlaku turystycznego Saar-Hunsrück-Steig.

Oficjalną stronę turystyczną Saary znajdziecie pod adresem: https://www.urlaub.saarland

Zakole rzeki Saary (Saarschleife)

Jednym z najpiękniejszych miejsc w Saarze jest Saarschleife, czyli zakole rzeki Saary. Punkt widokowy Cloef w małym miasteczku Orscholz znajduje się 180 metrów nad korytem rzeki i oferuje zapierającą dech w piersiach panoramę. Jest to świetne miejsce dla osób chcących sfotografować zakole rzeki Saary i okoliczne krajobrazy.

punkt widokowy Cloef

Dla lepszej widoczności można wspiąć się na sąsiednią ścieżkę w koronach drzew, z której rozpościera się jeszcze wspanialsza panorama.

W to miejsce przyjeżdża wielu różnych fotografów. Są wśród nich osoby przebywające akurat na wakacjach i chcące dzięki zdjęciom zachować wspomnienia na dłużej, są fotografowie wykonujący zdjęcia do czasopism i kalendarzy, fotografowie przyrody lub po prostu hobbyści realizujący swoją pasję. To miejsce jest zdecydowanie warte odwiedzenia.

Trudno o piękniejszy moment niż widok wschodzącego słońca na horyzoncie nad zakolem rzeki Saary, gdy pierwsze jego promienie przenikają przez mgłę unoszącą się nad wodą. Choć trzeba wstać wcześnie rano, zdecydowanie warto zrezygnować z dłuższego snu, żeby to zobaczyć!

Oficjalną stronę turystyczną Saarschleife znajdziecie pod adresem: https://tourist-info.mettlach.de

Na wakacje kamperem: gdzie można przenocować, a gdzie nie

Romantyczne biwakowanie na bezludnej plaży lub nad cichym górskim jeziorem: takie obrazki kuszą, by wybrać się na wakacje kamperem. Ale romantyzm szybko się ulatnia, gdy zamiast na wydmach znajdziecie się na kempingu pełnym turystów.

Może się tak zdarzyć, ponieważ w wielu krajach rozbijanie obozu w dowolnym miejscu jest zabronione. Te przepisy są niekiedy rygorystycznie egzekwowane – zwłaszcza w regionach, w których znajduje się wiele kempingów.

Dotyczy to w szczególności Chorwacji, Hiszpanii i Holandii. Również w Europie Wschodniej kemping jest często jedynym miejscem, w którym wolno nocować w kamperze.

Ma to zresztą jedną zaletę: kampery są tam bezpieczniejsze niż w dziczy, czy na poboczach dróg. Jakie zasady obowiązują w krajach europejskich? I jak to wygląda w Niemczech? Oto garść informacji na ten temat.

Czym jest kemping, a czym miejsce postojowe?

Ogrodzony, płatny, z recepcją i zapleczem sanitarnym: to jest kemping. Tutaj dozwolone jest biwakowanie pod namiotami, lecz w określonych godzinach należy zachować ciszę. Często są tu też różne sklepy i infrastruktura rekreacyjna.
Miejsce postojowe z reguły nie jest ogrodzone, często nawet nie jest płatne. Nie ma żadnych dodatkowych udogodnień. Biwakowanie nie jest tu dozwolone.

Belgia

W całym kraju jest wiele kempingów, zwłaszcza wzdłuż wybrzeża. Miejsca postojowe są rzadkością. Poza takimi miejscami kempingowanie jest dozwolone tylko przez jedną noc.

Bułgaria

Kempingi są rzadkością, miejsc postojowych w ogóle nie ma. Nocowanie jest dozwolone tylko na kempingach. Zakaz obejmuje nawet grunty prywatne.

Dania

Oprócz bardzo wielu kempingów, gospodarstwa rolne, zajazdy i porty często oferują miejsca postojowe. Ponieważ nie brakuje takich miejsc, nocowanie poza nimi jest zabronione.

Niemcy

Tutaj również można znaleźć bardzo dużo kempingów i miejsc postojowych. W razie potrzeby można spędzić noc na poboczu drogi, aby kierowca mógł odpocząć – chyba, że w danym regionie jest to zakazane. Bardziej szczegółowe informacje na temat Niemiec znajdziecie w dalszej części artykułu.

Estonia

Kempingi znajdują się głównie wzdłuż wybrzeża. Miejsc postojowych w ogóle nie ma. Poza terenem zabudowanym, w celu przenocowania należy udać się na kemping.

Finlandia

Oprócz dużej liczby kempingów istnieją również miejsca postojowe, które można znaleźć głównie przy zajazdach. Poza nimi nocowanie jest dozwolone tylko na terenie prywatnym – jeśli właściciel wyrazi na to zgodę.

Francja

We Francji znajduje się wiele miejsc postojowych i jeszcze więcej kempingów. Nocowanie poza tymi miejscami jest regulowane przez lokalne przepisy.

Grecja

W Grecji znajdziecie wiele kempingów, zwłaszcza nad morzem, ale prawie żadnych miejsc postojowych. Nocowanie jest dozwolone tylko na kempingach.

Wielka Brytania

Nie ma tu miejsc postojowych, ale za to jest sporo kempingów. Jeśli chcecie przenocować w innym miejscu, musicie przestrzegać lokalnych przepisów.

Irlandia

Sieć kempingów jest bardzo gęsta. Nie ma jednak miejsc postojowych. Nie wolno nocować na poboczu drogi. Należy również przestrzegać lokalnych przepisów.

Włochy

We Włoszech jest bardzo dużo kempingów i sporo miejsc postojowych, zwłaszcza na północy i w centrum kraju. Można również spędzić jedną noc w innym miejscu, ale należy przestrzegać lokalnych przepisów.

Chorwacja

Nocowanie jest dozwolone tylko na kempingach (wiele z nich znajduje się na wybrzeżu) i na nielicznych miejscach postojowych. Nie jest to dopuszczalne również na terenie prywatnym.

Łotwa

Nie ma tu miejsc postojowych, ale jest sporo kempingów. Można nocować na gruntach prywatnych, jeśli właściciel wyrazi na to zgodę, ale poza obszarami zabudowanymi jest to dozwolone tylko na kempingach.

Litwa

Kempingi znajdują się wzdłuż wybrzeża i nad jeziorami, ale poza tymi obszarami są rzadko spotykane. W ogóle nie ma tu miejsc postojowych. Jeśli nie przebywacie w terenie zabudowanym, musicie na nocleg udać się na kemping.

Luksemburg

Nocować można tylko na kempingach. Jest ich wiele. Nie ma tu natomiast żadnych miejsc postojowych.

Holandia

Nocowanie jest dozwolone tylko na kempingach (jest ich bardzo dużo) i na nielicznych miejscach postojowych.

Norwegia

Szczególnie na południu można znaleźć sporo kempingów, natomiast miejsc postojowych jest niewiele. Ponadto należy przestrzegać lokalnych zakazów dotyczących nocowania.

Austria

W całym kraju istnieje dobra sieć kempingów i miejsc postojowych. Można również zatrzymać się na jedną noc poza tymi terenami. Należy jednak przestrzegać regionalnych zakazów.

Polska

Nocować można tylko na kempingach (jest ich wiele, zwłaszcza nad morzem) i nielicznych miejscach postojowych.

Portugalia

W Portugalii jest dużo kempingów i niewiele miejsc postojowych. Tylko na nich wolno zatrzymać się na nocleg.

Rumunia

W Rumunii można nocować wyłącznie na kempingach. Można je znaleźć głównie w pobliżu wybrzeża. Nie ma tu miejsc postojowych.

Szwecja

W przeciwieństwie do północy, na południu i w centrum kraju można znaleźć wiele kempingów. Z kolei miejsca postojowe należą do rzadkości. Możliwe jest spędzenie nocy poza takimi miejscami. Należy jednak pamiętać o lokalnych zakazach.

Szwajcaria

Kempingi i miejsca postojowe można znaleźć w całym kraju. Tylko tam możecie przenocować.

Serbia

Nie ma tu miejsc postojowych, nie znajdziecie tutaj też zbyt wielu kempingów. Tylko tam można nocować w kamperach i przyczepach kempingowych.

Słowacja

Nocować można tylko na kempingach. Można je znaleźć w całym kraju. Nie ma tu za to miejsc postojowych.

Słowenia

Kempingi można znaleźć głównie w regionach przy granicy z Austrią i Włochami, tj. na północnym zachodzie. Jest tu niewiele miejsc postojowych. Nocowanie jest dozwolone tylko na kempingach i miejscach postojowych.

Hiszpania

W Hiszpanii jest mnóstwo kempingów – za to niewiele miejsc postojowych. W innych miejscach nocowanie nie jest dozwolone.

Czechy

Nocowanie jest dozwolone tylko na kempingach, których jest wiele, i na nielicznych miejscach postojowych.

Węgry

Węgry również zezwalają na nocleg tylko na licznych kempingach i miejscach postojowych.

Parkowanie kampera w Niemczech

Tam, gdzie dozwolone jest parkowanie, może stać również samochód kempingowy – a więc na przykład na parkingu. Oczywiście pod warunkiem, że nie ma tam dodatkowych znaków zakazujących parkowania tego typu pojazdów. Naturalnie na terenie prywatnym można parkować wyłącznie za zgodą właściciela nieruchomości.

Noclegi są możliwe tylko w ograniczonym zakresie

Nocowanie w kamperze na poboczu jest zasadniczo dozwolone tylko przez jedną noc. Kierowca może w tym czasie odpocząć, aby następnego dnia móc kontynuować podróż.

Co istotne, nie wolno rozstawiać stołów i krzeseł ani na poboczu drogi, ani na parkingu.

Należy zachować ostrożność również na łonie natury: wiele gmin wprowadziło przepisy zabraniające parkowania poza ulicami i drogami. Dotyczy to szczególnie często terenów w pobliżu jezior lub wydm nadmorskich.

Nago na balkonie: czy w Niemczech jest to dozwolone?

Bez względu na to, czy powodem opalania się nago jest upał, czy chęć uzyskania równomiernej opalenizny: ci mieszkańcy Niemiec, którzy nie przestrzegają pewnych zasad, popełniają przestępstwo.

Najemcy muszą przestrzegać określonych przepisów, które są zapisane w regulaminie domu. Nie wspominają one jednak o tym, czy nagość jest dozwolona, czy też zabroniona. Istnieją jednak jasne przepisy, których najemcy powinni przestrzegać. W przeciwnym razie grozi im grzywna, kara pozbawienia wolności i/lub wypowiedzenie umowy najmu mieszkania.

Czy sąsiad może zabronić opalania się nago?

Balkon należący do mieszkania jest objęty umową najmu. W związku z tym najemcy mogą z niego korzystać według własnego uznania. Oznacza to, że mogą go urządzić zgodnie z własnymi upodobaniami, ozdobić go kwiatami i roślinami, palić tam papierosy lub grillować.

Wszystko to oczywiście pod warunkiem, że nie przeszkadza to sąsiadom. Co do zasady, opalanie się na balkonie nago nie wiąże się z hałasem ani nieprzyjemnym zapachem. Niemniej jednak, innym lokatorom może przeszkadzać widok nagiej skóry.

Może się zdarzyć, że najemca otrzyma zakaz opalania się nago na balkonie, aby nie zakłócał miru domowego. Jeśli lokator nie zastosuje się do zakazu, wynajmujący może go upomnieć, a nawet wypowiedzieć umowę najmu.

Co mówią na ten temat niemieckie przepisy prawne?

Sąd rejonowy w mieście Merzig, w kraju związkowym Saara, orzekł, że opalanie się nago na balkonie jest dozwolone z wyjątkami. Nie zakłóca to również spokoju domowego sąsiadów, którzy nie mieszkają w tym samym domu. Muszą oni zatem wykazać się wyrozumiałością. Także Wyższy Sąd Krajowy we Frankfurcie orzekł, że to, iż wynajmujący opala się nago na podwórku, nie stanowi wady, która uzasadniałaby żądanie obniżenia czynszu (sygn. akt 2 U 43/22).

Opalanie się nago na balkonie może mieć jednak znacznie poważniejsze konsekwencje niż naruszenie miru domowego: może skutkować grzywną, a nawet pozbawieniem wolności.

Możliwe grzywny sięgające 10.000 euro

Zgodnie z § 118 ustawy o wykroczeniach (niem. Ordnungswidrigkeitengesetz, OWiG), przebywanie bez ubrania na własnym balkonie staje się wykroczeniem, jeśli stanowi „uciążliwość dla społeczności”.

Aby tak się stało, balkon i znajdująca się na nim osoba musiałyby być wyraźnie widoczne i zachowywać się bardzo niestosownie lub w sposób uciążliwy dla społeczności. Co dokładnie należy przez to rozumieć, nie zostało wyjaśnione w paragrafie i może być różnie interpretowane w zależności od konkretnego przypadku.

Jest to dokładniej określone w § 119 OWiG. Wykroczenie popełnia ten, kto oferuje, ogłasza lub zachwala okazję do czynności seksualnych lub publicznie wygłasza oświadczenia o takiej treści. To samo dotyczy oferowania lub polecania środków lub przedmiotów przeznaczonych do użytku seksualnego.

W takich przypadkach może zostać nałożona grzywna w wysokości do 10.000 euro. Jeśli jednak nagi najemca zachowuje się spokojnie i dyskretnie, nie powinno być mowy o naruszeniu niemieckiej ustawy o wykroczeniach.

Za naruszenia przepisów grozi grzywna i kara pozbawienia wolności

Jednak nawet jeśli sąsiad lubiący słoneczne kąpiele nago jest tolerowany przez innych lokatorów, nie oznacza to, że może on bez przeszkód opalać się bez ubrania.

Może to być niezgodne z prawem na przykład wtedy, gdy nieruchomość znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie przedszkola, żłobka, szkoły lub instytucji kościelnej.

Jeśli okoliczne budynki nie są tego rodzaju obiektami, nagość może zostać uznana za przestępstwo na przykład w przypadku, gdy towarzyszą temu akty ekshibicjonizmu (§ 183 niemieckiego kodeksu karnego [Strafgesetzbuch, StGB]) lub akty seksualne (§ 183a niemieckiego kodeksu karnego [Strafgesetzbuch, StGB]). W takim przypadku najemcy grozi grzywna lub kara pozbawienia wolności (do jednego roku).

Praca na wakacje – oto jak młodzi ludzie chcący dorobić mogą zaoszczędzić na podatkach w Niemczech

Co roku wiosną tysiące maturzystów cieszą się z ukończenia szkoły. Niektórzy chcą odpocząć i o nic się nie martwić. Inni przygotowują się już do rozpoczęcia studiów lub nauki zawodu, ale muszą jeszcze trochę poczekać na rozpoczęcie nowego etapu edukacji.

Wielu z nich wykorzystuje wolny czas i podejmuje pracę wakacyjną, aby trochę dorobić. Od tego, ile pieniędzy zarobią, zależy wysokość ewentualnych podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. To samo dotyczy uczniów, którzy podejmują pracę w czasie wakacji lub regularnie popołudniami, aby móc spełnić swoje marzenie o posiadaniu nowej konsoli do gier, drogich instrumentów muzycznych, nowego smartfona, czy markowych ubrań.

By móc legalnie pracować w Niemczech, trzeba mieć ukończone 13 lat

Zgodnie z niemiecką ustawą o ochronie pracy młodzieży (niem. Jugendarbeitsschutzgesetz), dzieci poniżej 13. roku życia w ogóle nie mogą pracować – mogą jedynie pomagać w domu. W przypadku dzieci w wieku od 13 do 15 lat maksymalny czas pracy wynosi dwie godziny dziennie, w rolnictwie mogą to być trzy godziny dziennie. Jednak rodzice lub opiekunowie muszą wyrazić na to zgodę. Ponadto, godziny pracy powinny się mieścić w przedziale czasowym od 8:00 do 18:00 i nie mogą przypadać na czas zajęć szkolnych.

Ci, którzy chcą podjąć prawdziwą pracę wakacyjną, muszą mieć ukończone 15 lat. Wówczas, zgodnie z niemiecką ustawą o ochronie pracy młodzieży, jako osoby nieletnie mogą pracować w czasie wakacji przez maksymalnie cztery tygodnie (lub 20 dni) w roku, do 40 godzin tygodniowo. Jeśli młodzi ludzie chcą dorobić w okresie roku szkolnego, również mogą to zrobić, ale w wymiarze do dwóch godzin dziennie. Z reguły godziny pracy powinny mieścić się w przedziale czasowym od 6:00 do 20:00, ale dopuszcza się wyjątki.

Przepisy te dotyczą w zasadzie wszystkich uczniów poniżej 18. roku życia. Nie obowiązują one natomiast młodych ludzi, którzy nie podlegają już obowiązkowi szkolnemu, uczą się zawodu lub odbywają praktyki.

Praca oferowana uczniom musi być „łatwa i odpowiednia dla dzieci”, tzn. nie może być niebezpieczna lub szkodliwa dla zdrowia. I nie może ona kolidować z zajęciami szkolnymi, ani powodować nadmiernego zmęczenia, tak aby nie wpływała ona na zdolność radzenia sobie w szkole. Oczywiście praca na akord również jest niedozwolona.

Wynagrodzenie poniżej 556 euro miesięcznie: nie trzeba płacić składek na ubezpieczenie społeczne

Jeśli wykonuje się w Niemczech pracę dorywczą przez maksymalnie trzy miesiące lub 70 dni w roku, jest ona uważana za krótkoterminowe zatrudnienie. Przy zarobkach nie przekraczających 556 euro miesięcznie, z reguły nie trzeba płacić składek na ubezpieczenie społeczne (emerytalne, zdrowotne i pielęgnacyjne). Co więcej, uczniowie lub maturzyści mogą być zgłoszeni do ubezpieczenia jako członkowie rodziny.

Sytuacja komplikuje się dopiero wtedy, gdy uczeń lub absolwent szkoły średniej podejmuje pracę krótkoterminową i zarabia ponad 556 euro miesięcznie. Przyszli studenci nie muszą płacić składek na ubezpieczenie społeczne. To samo dotyczy uczniów. Jednak ci, którzy po zakończeniu pracy wakacyjnej zamierzają podjąć naukę zawodu, FSJ (niem. Frewilliges Soziales Jahr, czyli dobrowolny rok socjalny) lub studia dualne, są traktowani jak osoby pracujące zawodowo i są zobowiązani do opłacania składek na ubezpieczenie społeczne.

Jeśli jednak podejmują pracę wakacyjną w trakcie trwania FSJ lub równolegle z głównym zajęciem, a nie w okresie poprzedzającym lub następującym po jego zakończeniu, wówczas są zwolnieni z obowiązku odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu pracy dodatkowej. To, kiedy pracuje się dorywczo, nie jest zatem bez znaczenia.

Niektórzy uczniowie i studenci pracują przez ponad 70 dni w roku, np. jako kelnerzy w kawiarni. Nie jest to już wówczas traktowane jako zatrudnienie krótkoterminowe. Jeśli zarabiają mniej niż 556 euro miesięcznie (tzw. 556-Euro-Minijob), nie muszą płacić składek na ubezpieczenie społeczne. Jeśli chodzi o składki na ubezpieczenie emerytalne, to do nich należy decyzja, czy chcą je opłacać w pełnej wysokości.

Decydujące znaczenie ma klasa podatkowa

To, czy uczniowie lub maturzyści będą musieli zapłacić podatek z tytułu pracy wakacyjnej, z reguły uzależnione jest od zarobków i stanu cywilnego. Zazwyczaj osoby te należą do I klasy podatkowej, co oznacza, że zwykle nie muszą płacić podatków z tytułu pracy wakacyjnej. Jeśli jednak zarabiają na tyle dużo, że zobowiązane są do zapłaty podatku dochodowego, nie muszą podejmować żadnych działań we własnym zakresie: to po stronie pracodawcy leży automatyczne pobranie zaliczek na podatek dochodowy.

Jeśli wynagrodzenie nie przekracza 556 euro miesięcznie, pracodawca może odprowadzić za pracownika podatek w formie ryczałtu. Kwota wynagrodzenia brutto i netto jest wówczas identyczna.

Najpierw trzeba zapłacić podatki, potem można je odzyskać

Dobra wiadomość dla tych, których zarobki nie przekraczają około 10.000 euro rocznie. Osoby te otrzymają z powrotem wszystkie podatki, które zapłaciły z tytułu pracy wakacyjnej, albowiem zgodnie z ustawą:

  • Podstawowa kwota wolna od podatku (kwota dochodu nie powodująca obowiązku zapłaty podatku dochodowego) wzrosła w 2025 roku do 12.096 euro.
  • Ponadto można odliczyć od wynagrodzenia składki na ubezpieczenie zdrowotne, pielęgnacyjne i emerytalne – opodatkowana jest tylko pozostała kwota.
  • Co więcej, urząd skarbowy automatycznie odlicza od wynagrodzenia 1.000 euro zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu (niem. Werbungskostenpauschale). Zaliczają się do nich np. wydatki związane z zakupem podręczników i odzieży roboczej, dojazdami do miejsca pracy itp. W ten sposób automatycznie zwiększa się kwota wolna od podatku.

Warunkiem koniecznym jest złożenie zeznania podatkowego.

Uczniowie i maturzyści nie powinni rezygnować z możliwości odzyskania zapłaconych podatków. W ich przypadku złożenie deklaracji podatkowej nie jest skomplikowane, a mogą dzięki temu otrzymać zwrot pieniędzy. Osoby, które nie czują się pewnie wypełniając tego typu formularze, mogą skorzystać z pomocy stowarzyszenia udzielającego pomocy przy rozliczaniu podatku dochodowego (niem. Lohnsteuerhilfeverein).

Pracodawca będzie potrzebował numeru identyfikacji podatkowej pracownika

Pracodawca poprosi o numer identyfikacji podatkowej (niem. Steuer-Identifikationsnummer) i datę urodzenia osoby podejmującej pracę w czasie wakacji, a ponadto zapyta, czy uczeń pracuje dodatkowo w innym miejscu. Chodzi o to, że w przypadku drugiego lub trzeciego miejsca pracy stosuje się inną klasę podatkową niż w przypadku pierwszego: dodatkowa praca podlega zawsze opodatkowaniu na mniej korzystnych zasadach określonych dla klasy podatkowej VI. Ale jak już wspomniano powyżej, pod koniec roku zazwyczaj można odzyskać nadpłacony podatek poprzez złożenie zeznania podatkowego.

Pracodawca może również wymagać dowodu posiadania ubezpieczenia zdrowotnego i pielęgnacyjnego dla członków rodziny. Można je uzyskać w kasie chorych.

Kiedy dochód z pracy w wakacje nie wpłynie na wysokość świadczenia Bürgergeld

Uczniowie szkół średnich lub zawodowych, których rodzice otrzymują Bürgergeld, mogą zarabiać dodatkowe pieniądze w czasie wakacji bez wliczania ich do zasiłku. Przepis ten obowiązuje od 1 lipca 2023 r., jeśli dziecko nie osiągnęło jeszcze wieku 25 lat i ma pracę wakacyjną tylko w czasie wakacji szkolnych.

Poza wakacjami obowiązują następujące zasady: Młodzi ludzie, którzy regularnie pracują, mogą zachować dochody z pracy w szkole i na studiach oraz dochody z kształcenia zawodowego do limitu Mini-Job, który obecnie wynosi 556 euro miesięcznie, bez ich potrącania.

Zła wiadomość dla wszystkich niepełnoletnich pracowników wakacyjnych i stażystów studenckich: Płaca minimalna nie ma do nich zastosowania. Płaca minimalna wynosząca w Niemczech obecnie 12,82 euro za godzinę musi być wypłacana tylko stażystom i pracownikom tymczasowym w wieku 18 lat i starszym.

Czy praca wakacyjna wpływa na świadczenie Kindergeld

Rodzice otrzymują zasiłek rodzinny Kindergeld jeśli ich dziecko jest uczniem, jest w trakcie kształcenia zawodowego lub oczekuje na rozpoczęcie studiów lub nauki zawodu. Wtedy może zarabiać tyle, ile chce pracując w wakacje – pozostanie to bez wpływu na wypłatę świadczenia Kindergeld. Jednakże okres przejściowy pomiędzy ukończeniem szkoły a rozpoczęciem kształcenia zawodowego lub studiów nie może być dłuższy niż cztery miesiące.

Źródło: www.vlh.de