Wakacje z psem w Niemczech: oto na co należy zwrócić uwagę

Admin
-
0
Wakacje z psem w Niemczech: oto na co należy zwrócić uwagę

Jeśli nie chcecie rezygnować z towarzystwa swojego czworonożnego przyjaciela podczas wakacyjnych podróży, powinniście wziąć pod uwagę kilka ważnych kwestii.

Wakacje z psem – dokąd najlepiej pojechać?

Wakacje z czworonogiem możecie spędzić zarówno nad morzem, jak i w górach, czy na wsi. Możecie także wybrać się na wycieczkę do miasta. Wybierając cel podróży, weźcie jednak pod uwagę kondycję swojego psa. Przykładowo długie piesze wędrówki lub zwiedzanie miast może być bardzo męczące dla starszych psów. W takim przypadku lepiej wybrać się na wakacje na wieś lub nad morze. Ponadto w tych miejscach częściej będziecie mieć możliwość spuszczenia psa ze smyczy.

W rezerwatach przyrody oraz w sezonie lęgowym nie wolno spuszczać psa ze smyczy. Przed rezerwacją pobytu dowiedzcie się, czy w okolicy jest wystarczająco dużo miejsc, w których Wasi pupile będą mogli się wybiegać.

Na plażę z psem

Jeśli chcecie spędzić wakacje ze swoim psem nad morzem, wybierając cel podróży powinniście upewnić się, że jest tam plaża dla psów.

Idealne miejscowości wypoczynkowe znajdziecie na przykład

  • w Danii,
  • nad Morzem Północnym i Bałtyckim,
  • w Polsce lub
  • w Holandii.

Innym kierunkiem popularnym wśród właścicieli psów jest Hiszpania. Należy jednak pamiętać, że temperatury w tym kraju mogą być bardzo wysokie, zwłaszcza latem. Piasek na plaży mocno się nagrzewa i może poparzyć łapy psa.

5 najlepszych plaż dla psów w Niemczech

  1. Norderney: w trzech miejscach na wyspie znajdują się wyznaczone plaże dla psów. Jednak również tam obowiązuje nakaz trzymania zwierząt na smyczy. Nie dotyczy to łąki „Alter Fliegerhorst”, na której pies może wybiegać się do woli.
  2. Sylt: na wyspie znajduje się 15 odcinków plaż przyjaznych dla psów. Dodatkowo w okresie od 1 listopada do 14 marca czworonogi mogą swobodnie się wybiegać na wszystkich plażach na wyspie Sylt. Jedynie w zatłoczonych miejscach istnieje obowiązek prowadzenia psa na smyczy.
  3. Timmendorfer Hundestrand na wybrzeżu Morza Bałtyckiego w Szlezwiku-Holsztynie: tutaj możecie spuścić Waszego psa ze smyczy. A w okresie od 1 października do 30 kwietnia cała plaża w Timmendorfer Strand stoi dla Was otworem.
  4. Grömitz w Szlezwiku-Holsztynie: znajdziecie tu dwie plaże dla psów, na których nie ma obowiązku trzymania ich na smyczy. Na wycieczki z czworonogami świetnie nadaje się również wybrzeże klifowe w Grömitz oraz liczne szlaki turystyczne biegnące wokół miasta.

Wakacje z psem na wsi

Pobyt wypoczynkowy na wsi pozwoli Wam cieszyć się długimi spacerami po polach i łąkach. Jeśli Wasz pies nie boi się dużych zwierząt, takich jak krowy i konie, możecie udać się do gospodarstwa agroturystycznego.

Idealne miejsca na wakacje w Niemczech to na przykład:

  • Altes Land,
  • Heide,
  • Havelland,
  • Ludwigslust lub
  • Kraichgau.

Domy wczasowe i gospodarstwa agroturystyczne przyjazne psom można znaleźć także w Holandii, Szwecji i Francji.

Z psem na zwiedzanie miast

Wycieczka z psem do miasta jest wskazana tylko wtedy, gdy Wasz pupil miał już styczność z miejskim hałasem i dużym tłumem i potrafi dobrze sobie z tym radzić. Poza tym powinien on reagować na typowe komendy. Zanim udacie się do miasta, dowiedzcie się, czy pies będzie musiał nosić kaganiec. Pamiętajcie także o tym, aby posprzątać po swoim psie. W przeciwnym razie w większości europejskich miast możecie zostać ukarani grzywną w wysokości do 200 euro.

Jeśli Wasz pies nie cierpi na chorobę morską i nie boi się wody, możecie też wybrać się na wakacje na łodzi mieszkalnej.

W niektórych miastach i regionach obowiązują specjalne opłaty za psy. Trzeba je uregulować bezpośrednio na miejscu.

Jak znaleźć odpowiednie zakwaterowanie?

W internecie można znaleźć specjalne portale rezerwacyjne z ofertami mieszkań i domów wakacyjnych przyjaznych psom. Jeśli planujecie zatrzymać się w hotelu, możecie zapytać w biurze podróży, w których z nich czworonogi są mile widziane. Ponadto wiele wyszukiwarek hoteli dostępnych w internecie oferuje odpowiednie filtry wyboru. W wynikach wyszukiwania zostaną wyświetlone tylko te hotele, do których mają wstęp zwierzęta.

Gdy już znajdziecie miejsce zakwaterowania przyjazne psom, poinformujcie gospodarza lub kierownictwo hotelu o rasie i wielkości Waszego psa.

Ile kosztuje pobyt psa w mieszkaniu wakacyjnym?

Niekiedy wynajmujący obiekty noclegowe pobierają opłaty za psy, np. za każdy dzień pobytu (zwykle do 10 euro) i dodatkowo za sprzątanie (z reguły nie więcej niż 50 euro). Zanim dokonacie rezerwacji, warto zapytać o koszty dodatkowe związane z pobytem psa w mieszkaniu wakacyjnym.

Nie zapomnijcie też o ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej dla posiadaczy zwierząt. Tylko taka forma ubezpieczenia daje Wam ochronę, jeśli z winy Waszego zwierzaka powstanie jakaś większa szkoda.

Czy psy mogą przebywać na kempingu?

Nie wszystkie kempingi pozwalają na obecność psów. Istnieją jednak miejsca dla przyczep kempingowych i namiotów, gdzie jest to dozwolone, bądź przynajmniej wydzielone strefy, w których mogą one przebywać.

Z psem w hotelu – ile to kosztuje?

Niektóre hotele oferują bezpłatny pobyt dla zwierząt, ale z reguły wymagają uiszczenia dodatkowej opłaty. Średnio wynosi ona około 20 euro za każdy dzień pobytu czworonoga. Niektóre hotele pobierają również opłatę za sprzątanie.

Wybierając hotel zwróćcie uwagę na to, czy psy są tam jedynie tolerowane, czy mile widziane. Czy jest tam wybieg dla psów? Czy można wprowadzić psa do restauracji? Czy w hotelu przebywają inni właściciele psów?

Jeśli planujecie pobyt w hotelu z psem, koniecznie zadbajcie o ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dla posiadaczy zwierząt.

Co trzeba wiedzieć, podróżując z psem?

Jeśli chcecie wyjechać z psem za granicę, nie zapomnijcie o szczepieniach. W niektórych krajach wymagany jest unijny paszport dla zwierząt domowych zawierający wpisy dotyczące wykonanych szczepień.

Dlaczego potrzebny jest paszport dla zwierząt domowych?

W niektórych krajach obowiązują szczególne wymagania dotyczące wjazdu psów na ich terytorium. W Unii Europejskiej są one niemal wszędzie jednolite. Aby przekroczyć granicę któregoś z krajów UE podróżując z psem, należy posiadać paszport dla zwierząt domowych. Ten niebieski dokument, do wystawienia którego uprawnieni są wszyscy niemieccy lekarze weterynarii, ma na celu przede wszystkim zapobieganie wściekliźnie. Paszport dla zwierząt domowych potwierdza, że zwierzę zostało zaszczepione.

Paszporty dla zwierząt domowych – ważne wyjątki i przepisy szczególne

Paszport dla zwierząt domowych obowiązuje w większości krajów UE, w Norwegii, Szwajcarii, Islandii oraz w małych państwach takich jak Liechtenstein, Monako, Andora, San Marino i Watykan.

Wyjątkami są Wielka Brytania, Irlandia, Szwecja i Malta. W tych krajach potrzebne jest dodatkowo badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie, które wymaga pobrania próbki krwi.

Na ile przed wakacjami należy zgłosić się do weterynarza?

Jeśli chcecie, aby Wasz pies został odpowiednio zaszczepiony przed wyjazdem na wakacje, musicie przestrzegać określonych terminów. Możecie wyjechać ze swoim pupilem za granicę dopiero po upływie 21 dni od szczepienia. Należy również wrócić do dnia, w którym konieczne jest powtórzenie szczepienia. Okres ten zawsze zależy od zastosowanej szczepionki i w niektórych przypadkach może wynosić nawet rok. Przed podróżą należy jednak skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Czy potrzebne jest ubezpieczenie?

Planując wyjazd z psem upewnijcie się, że posiadacie ważne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dla posiadaczy zwierząt. W przypadku podróży zagranicznych należy również sprawdzić zakres ochrony ubezpieczeniowej: w których krajach obowiązuje ochrona ubezpieczeniowa w przypadku uszkodzeń ciała i szkód materialnych? Jaka jest suma ubezpieczenia, czyli maksymalna kwota odszkodowania, jaką możecie otrzymać w przypadku wystąpienia szkody objętej ochroną?

Ponadto przydatne może okazać się ubezpieczenie kosztów rezygnacji z podróży, zwłaszcza jeśli zabierając swojego czworonożnego przyjaciela musicie ponieść dodatkowe koszty, na przykład w związku z zakupem biletów lotniczych lub kolejowych.

Ponadto należy sprawdzić ubezpieczenie zdrowotne psa i w razie potrzeby je przedłużyć. Podobnie jak w przypadku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej dla posiadaczy zwierząt, dotyczy to w szczególności wyjazdów poza granice Niemiec.

Jak należy przewozić psa?

Jeśli wybieracie się na wakacje z psem, powinniście wcześniej dowiedzieć się, jakie przepisy obowiązują w danym kraju. Waszym obowiązkiem jest również zapewnienie zwierzęciu bezpiecznego i wygodnego transportu.

Przede wszystkim należy zadać sobie pytanie, czy stan zdrowia psa jest na tyle dobry, aby w ogóle mógł on podróżować. Ponadto należy wziąć pod uwagę warunki klimatyczne panujące w miejscu, w którym planujecie spędzić urlop. Psy o gęstej, długiej lub ciemnej sierści mogą ciężko znosić upały panujące na południu.

Lista rzeczy do spakowania

Pamiętajcie o spakowaniu wszystkich rzeczy, które mogą Wam się przydać podczas wakacji z czworonogiem. Koniecznie zabierzcie ze sobą paszport dla psa i dokumenty ubezpieczeniowe, ale także miski na karmę i wodę oraz zabawki dla swoich pupili. Oto lista przedmiotów, które mogą Wam się przydać:

  • transporter lub kosz dla psa
  • apteczka pierwszej pomocy
  • ulubiony koc
  • numer telefonu do swojego lekarza weterynarii
  • adres miejscowego weterynarza
  • obroża, do której można przypiąć smycz, jak również umieścić na niej dane kontaktowe właściciela
  • kaganiec
  • woreczki na psie odchody
  • miski na jedzenie i wodę
  • karma dla psów
  • zabawki dla psów
  • kości, przysmaki
  • grzebień, szczotka
  • szczypce do kleszczy
  • ręcznik

Podawajcie psu sprawdzoną karmę, którą je na co dzień. Należy zadbać o to, aby pies nie jadł zbyt dużo na kilka godzin przed jazdą samochodem. Podróżowanie z pełnym żołądkiem może doprowadzić nawet do wymiotów.

Ponadto pies powinien być umieszczony w specjalnym transporterze, aby podróż na wakacje była dla niego bezpieczna i komfortowa.

Gdzie zostawić psa, jeśli nie może pojechać z Wami?

Jeśli pies nie może pojechać z Wami na wakacje, ważne jest, aby znaleźć dla niego odpowiednie zakwaterowanie na czas Waszej nieobecności. Z pomocą przyjdą opiekunowie psów i hotele dla zwierząt. Aby Wasz pies czuł się tam komfortowo, w hotelu powinno być wystarczająco dużo opiekunów, którzy będą mogli poświęcić czas Waszemu pupilowi.

Karta pływacka i egzaminy pływackie w Niemczech – najważniejsze informacje!

Admin
-
0
Karta pływacka i egzaminy pływackie w Niemczech – najważniejsze informacje!

Lato, słońce, bezchmurne niebo i upalne temperatury aż zapraszają do wskoczenia do chłodnej wody i przepłynięcia paru metrów. Aby czuć się pewnie i bezpiecznie na kąpielisku, warto nauczyć się poprawnie pływać. W związku z tym warto wiedzieć, że zmieniły się zasady i wymagania dotyczące zdobywania karta pływackiej w Niemczech. Nowe przepisy egzaminacyjne obowiązują od 1 stycznia 2020.

Z naszego artykułu dowiecie, jakie wymagania na kartę pływacką obowiązują w świetle nowych przepisów. Serdecznie zapraszamy do lektury!

Egzaminy na kartę pływacką w Niemczech

W Niemczech istnieją dwa rodzaje egzaminów pływackich. Te oferowane przez DLRG, czyli Deutsche Lebens-Rettungs-Gesellschaft e. V. wymagają wiedzy teoretycznej z zakresu bezpieczeństwa w wodzie i znajomości zasad ratownictwa wodnego. Z kolei egzaminy przeprowadzana przez Niemiecki Związek Pływacki (Deutscher Schwimm-Verband e.V.) są zorientowane na wyczynowe umiejętności pływackie.

W Niemczech karta pływacka nosi nazwę Schwimmpass” (DLRG) i „Leistungsschwimmpass” (DSV) i według nowych przepisów prawnych jest ona trzystopniowa. Jej kolejne stopnie to brązowa, srebrna i złota odznaka pływacka.

  1. Deutsches Schwimmabzeichen Bronze
  2. Deutsches Schwimmabzeichen Silber
  3. Deutsches Schwimmabzeichen Gold

Uwaga: Popularny sprawdzian z pływania dla dzieci i młodzieży „Seepferdchen” (po polsku „Konik morski”) nie jest uznawany za egzamin potwierdzający umiejętności pływackie.

Przed przystąpieniem do egzaminu na kartę pływacką (Schwimmpass) zaleca się ukończenie kursu przygotowawczego oraz poddaniu się badaniom lekarskim. Wszystkie egzaminy składają się z części praktycznej i teoretycznej. W zależności od stopnia egzaminu konieczne jest przepłynięcie odpowiedniego dystansu stylem dowolnym i/lub grzbietowym, skok do wody, nurkowanie oraz wykazanie się wiedzą teoretyczną. Egzaminy odbywają się w wodzie o minimalnej temperaturze 18°C.

Egzaminatorzy i osoby prowadzące szkolenia muszą posiadać odpowiednie uprawnienia i być członkami DLRG, czyli Deutsche Lebens-Rettungs-Gesellschaft e. V., co jest odpowiednikiem polskiego WOPR-u lub Niemieckie Związku Pływackiego (Deutscher Schwimm-Verband e.V.)

„Seepferdchen” (DLRG) i „Seehund TRIXI” (DSV), czyli sprawdzian pływacki dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym

Odznaka DLRG „Seepferdchen” jest przeznaczona dla dzieci w wieku szkolnym do ukończenia 17-go roku życia. Nie jest egzamin na kartę pływacką, lecz rodzaj sprawdzianu dla dziecka pokazującego, że jest ono w stanie poruszać się w wodzie i w razie potrzeby dopłynąć samodzielnie do brzegu.

Wymagania:

  • Wiedza teoretyczna ze znajomości zasad zachowania w wodzie i na kąpielisku,
  • Skok do wody z brzegu basenu i przepłynięcie 25 metrów stylem dowolnym lub grzbietowym,
  • Zanurkowanie w wodzie o głębokości sięgającej kandydatowi do ramion i wyłowienie przedmiotu.

Wszystkie części egzaminu muszą zostać wykonane bez użycia okularów pływackich lub maski do nurkowania.

Dzieci i młodzież szkolna posiadająca zaawansowane umiejętności pływackie może się zgłosić się do miejscowego stowarzyszenia pływackiego zrzeszonego w Niemieckiem Związku Pływackim (Deutscher Schwimm-Verband e.V.) celem zdania egzaminu „Vielseitigkeitsabzeichen Seehund TRIXI”.

Wymagania:

  • Przepłynięcie 25 m stylem klasycznym (żabką),
  • Przepłynięcie 25 m kraulem lub stylem grzbietowym,
  • Przepłynięcie (dryblowanie) 15 m z piłką (jak przy grze w piłkę wodną),
  • Skok do wody z brzegu basenu „na główkę”,
  • Wykonanie przewrotu (do przodu lub do tyłu) pod wodą

Wymagania egzaminacyjne na kartę pływacką DLRG (odznaki pływackie)

Jak już wspominaliśmy, niemiecka karta pływacka DLRG jest trzystopniowa. Za zdanie poszczególnych egzaminów kandydat otrzymuje odpowiednio odznakę brązową, srebrną lub złotą. Podczas egzaminu praktycznego (także podczas nurkowania) nie wolno używać żadnych pomocy, np. okularów pływackich, masek lub płetw do nurkowania.

Wymagania egzaminacyjne na brązową odznakę pływacką:

  • Nurkowanie na głębokość 2 metrów, wyłowienie małego przedmiotu i dopłynięcie z nim do brzegu,
  • Skok do wody ze słupka startowego lub z trampoliny o wysokości 1 m,
  • Skok „na główkę” z brzegu basenu i pływanie przez 15 minut. W tym czasie kandydat musi przepłynąć przynajmniej 200 m, z czego 150 dowolnym stylem pływackim, po czym musi on wykonać zmianę stylu i przejść do innego położenia (np. jeżeli kandydat płyną 150 m stylem grzbietowym, to ostatnie 50 musi przepłynąć żabką lub kraulem). Podczas zmiany stylu kandydat nie może stanąć na dnie basenu lub podeprzeć się.
  • Egzamin teoretyczny ze znajomości zasad bezpiecznego zachowania w wodzie i na kąpielisku.

Wymagania egzaminacyjne na srebrną odznakę pływacką:

  • Skok „na główkę” z brzegu basenu i pływanie przez 20 minut. W tym czasie kandydat musi przepłynąć przynajmniej 400 m, z czego 300 dowolnym stylem pływackim, po czym musi on zmienić styl i przejść do innego położenia (np. jeżeli kandydat płyną 300 m kraulem, to ostatnie 50 musi przepłynąć stylem grzbietowym). Zmiana stylu musi być płynna, bez stawania na dnie basenu, podpierania lub zatrzymania,
  • Przepłynięcie 10 metrów pod wodą po odbiciu się od ściany basenu,
  • Wykonanie dwóch zejść do nurkowania w głąb (2 m) i każdorazowe wydobycie małego przedmiotu na powierzchnię.
  • Skok z 3 metrów lub wykonanie dwóch różnych skoków z trampoliny o wysokości 1 m,
  • Wykazanie się wiedzą teoretyczną na temat zasad bezpiecznego zachowania w wodzie oraz umiejętności samoratowania (Selbstrettung) np. odpowiednie zachowanie w przypadku skurczu mięśni, zmęczenia itp.

Wymagania egzaminacyjne na złotą odznakę pływacką:

  • Skok „na główkę” z brzegu basenu i pływanie przez 30 minut. W tym czasie kandydat musi przepłynąć przynajmniej 800 m, z czego 650 dowolnym stylem pływackim, po czym musi on zmienić styl i przejść do innego położenia (np. jeżeli kandydat płyną 650 m kraulem, to ostatnie 150 musi przepłynąć stylem grzbietowym). Zmiana stylu musi być płynna, bez stawania na dnie basenu, podpierania lub zatrzymania,
  • Skok startowy i przepłynięcie 25 metrów kraulem (sprint),
  • Przepłynięcie 50 metrów na plecach bez używania ramion (ręce przylegają do ciała),
  • Przepłynięcie 10 metrów bez odpicia się od ściany basenu,
  • Wykonanie trzech zejść do nurkowania na głębokość 2 metrów i każdorazowe wydobycie małego przedmiotu na powierzchnię w ciągu 3 minut,
  • Skok z 3 metrów lub wykonanie dwóch różnych skoków z wysokości 1 m.
  • Holowanie osoby tonącej na odległość 50 m,
  • Skok startowy i przepłynięcie 50 metrów stylem klasycznym (żabką) w maksymalnym czasie 1:15 minut,
  • Egzamin z wiedzy teoretycznej na temat zasad bezpiecznego zachowania w wodzie oraz umiejętności samoratowniczych (Selbstrettung) i np. zachowanie w przypadku skurczu, zmęczenia, oraz ratowniczych (Fremdrettung) np. pomoc przy wypadkach w wodzie, środkach transportu wodnego (np. przewrócony kajak) i wypadkach na lodzie.

Wymagania egzaminacyjne Niemieckiego Związku Pływackiego (DSV)

Niemiecki Związek Pływacki (Deutscher Schwimm-Verband e.V.) także oferuje egzaminy pływackie zwane „Deutscher Leistungsschwimmpass”, czyli niemiecka wyczynowa karta pływacka. W odróżnieniu od egzaminów DLRG, gdzie wymagana jest wiedza teoretyczna z zakresu bezpieczeństwa kąpieli oraz ratownictwa, DSV kładzie większy nacisk na wielostronność pływacką, kondycję i wyczynowość. Niemiecka wyczynowa karta pływacka przewiduje trzy stopnie odznak. Poszczególne stopnie noszą nazwy „Hai” (Rekin – jest to odpowiednik odznaki brązowej), wyczynowa odznaka srebrna i złota.

Wymagania egzaminacyjne na wyczynową odznakę brązową „Hai”:

  • Przepłynięcie 50 metrów stylem klasycznym (żabką) poniżej 1:00 min,
  • Przepłynięcie 50 metrów kraulem poniżej 0:50 min,
  • Przepłynięcie 50 metrów stylem grzbietowym poniżej 1:00 min,
  • Skok „na główkę” z wysokości 3 metrów lub salto do przodu z 1 metra,
  • Przepłynięcie (dryblowanie) 25 m z piłką (jak przy grze w piłkę wodną),

Wymagania egzaminacyjne na wyczynową odznakę srebrną:

  • Przepłynięcie 100 metrów stylem klasycznym (żabką) poniżej 1:55 min,
  • Przepłynięcie 100 metrów kraulem poniżej 1:40 min,
  • Przepłynięcie 100 metrów stylem grzbietowym poniżej 1:50 min,
  • Przepłynięcie 100 metrów stylem zmienny bez limitu czasowego,
  • Przepłynięcie 400 metrów dowolnym stylem poniżej 10:00 min,
  • Skok „na główkę” z wysokości 3 metrów
  • Salto do przodu z wysokości 1 metra,
  • Przepłynięcie (dryblowanie) 25 m z piłką (jak przy grze w piłkę wodną).

Wymagania egzaminacyjne na wyczynową odznakę złotą:

  • Przepłynięcie 100 metrów stylem klasycznym (żabką) poniżej 1:35 min (mężczyźni), 1:45 min (kobiety),
  • Przepłynięcie 100 metrów kraulem poniżej 1:20 min (mężczyźni), 1:30 min (kobiety),
  • Przepłynięcie 100 metrów stylem grzbietowym poniżej 1:35 min (mężczyźni), 1:45 min (kobiety),
  • Przepłynięcie 100 metrów stylem motylkowym poniżej 0:40 min (mężczyźni), 0:45 min (kobiety),
  • Przepłynięcie 400 metrów kraulem poniżej 7:00 min (mężczyźni), 8:00 min (kobiety),
  • Skok „na główkę” z wysokości 3 metrów,
  • Salto do przodu z wysokości 1 metra,
  • Przepłynięcie (dryblowanie) 50 m z piłką (jak przy grze w piłkę wodną).

Gdzie można zgłosić się na egzamin pływacki?

Egzaminy oferowane przez DLRG, czyli Deutsche Lebens-Rettungs-Gesellschaft e. V. są organizowane lokalnie. Oznacza to, że najpierw musicie znaleźć na stronie internetowej DLRG odpowiedni dla was miejscowo ośrodek i tam zameldować na kurs kończący się egzaminem. Kursy trwają 16 godzin lekcyjnych (45 minut). Dodatkowo egzamin na odznakę srebrną i złotą jest połączony z kursem pierwszej pomocy. Egzaminy DRLG

Egzaminy oferowane przez DSV są również organizowane lokalnie przez pływackie stowarzyszenia sportowe zwane w Niemczech „Schwimmverein”. Współpracują one z DLRG, co oznacza, że mają licencję na przeprowadzanie kursów i egzaminów pływackich DLRG.

Oto 18 najpiękniejszych jezior w Berlinie i Brandenburgii!

Admin
-
0
Oto 18 najpiękniejszych jezior w Berlinie i Brandenburgii!

Wbrew pozorom Berlin nie jest betonową, całkowicie zabudowaną metropolią. Poza pięknymi parkami, w Berlinie można znaleźć wiele romantycznych jezior, w których można pływać, łowić ryby, czy uprawiać sporty wodne. Licząc wszystkie naturalnie i sztucznie utworzone jeziora w stolicy Niemiec otrzymamy łącznie 79 zbiorników! Biorąc pod uwagę całą Brandenburgię liczba kąpielisk stanie się czterocyfrowa.

Ciężko omówić je wszystkie, tym samym poniższy artykuł przedstawia największe i najpopularniejsze jeziora i kąpieliska w Berlinie i Brandenburgii.

Jeziora i stawy miejskie mogą być prawdziwym wybawieniem, kiedy temperatury w miejskiej dżungli sięgają 36 stopni. Na szczęście do większości z nich można dojechać komunikacją miejską.

1/18 Wannsee (Steglitz-Zehlendorf)

Jednym z najpopularniejszych kąpielisk w Berlinie jes znajdujące się na granicy Berlina i Poczdamu Wannsee. Mówiąc dokładniej, nie jest to niezależne jezioro – stanowi część dużo bardziej rozległej zatoki. Miejsce to jest tak popularnie, że zespoły takie jak „Die Toten Hosen” śpiewają o nim w jednej ze swoich piosenek.

Jezioro znajduje się w dzielnicy o tej samej nazwie na południowym zachodzie Berlina i jest jednym z ulubionych miejsc zarówno mieszkańców jak i turystów w stolicy.

Mówiąc o „Wannsee”, zwykle chodzi o Große Wannsee (duże Wannsee). Tuż obok jest też małe Wannsee, które łączy Große Wannsee z Pohlesee. W okolicach można odkryć ciekawe atrakcje Berlina. Na zachodnim brzegu Große Wannsee znajduje się na przykład Dom Konferencji w Wannsee.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: żeglarstwo, surfing, pływanie łódką, jazda na rowerze, pływanie, zwiedzanie

Wannsee

2/18 Scharmützelsee (jezioro w Brandenburgii)

Scharmützelsee znajduje się pomiędzy Frankfurtem nad Odrą a Berlinem, na południe od Fürstenwalde/Spree w Brandenburgii. Jest to około 60 km na południowy wschód od granic miasta.

Dzięki szerokiej ofercie zajęć rekreacyjnych, od surfingu i kitesurfingu, żeglarstwa i nurkowania, po wędkarstwo i pływanie, Scharmützelsee jest jednym z najpopularniejszych kąpielisk i miejsc wycieczek w regionie Berlin-Brandenburgia.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Kąpiel, surfing, turystyka, pływanie łódką, wędkowanie, nurkowanie

3/18 Müggelsee (Treptow-Köpenick)

​​Müggelsee o powierzchni ponad 7 km kwadratowych jest największym jeziorem w Berlinie. Mówiąc o „Müggelsee” – tak jak w przypadku Wannsee – chodzi zazwyczaj o Große Müggelsee, które należy wyraźnie odróżnić od „kleine Müggelsee”.

Podobnie jak większość jezior w stolicy Müggelsee leży w dzielnicy Treptow-Köpenick. Części jeziora znajdują się w dzielnicach Köpenick, Friedrichshagen i Rahnsdorf.

Große Müggelsee co roku odwiedza około 100 000 osób, co sprawia, że jest to jedno z najpopularniejszych kąpielisk w Berlinie. Ponadto brzeg jeziora zachęca do długich spacerów i wycieczek rowerowych. Liczne restauracje w okolicy z pięknymi panoramicznymi tarasami są idealnymi miejscami do odpoczynku.

Jakość wody: Dobra

Dodatkowe atrakcje: Pływanie, plaża nudystów, żeglarstwo, surfing

Müggelsee

4/18 Schlachtensee (Steglitz-Zehlendorf)

Schlachtensee leży pomiędzy dwoma innymi zbiornikami – Krummen Lanke i Wannsee i jest otoczone przez zalesioną ścieżkę o długości 7 km. To sprawia, że ​​jest to popularne miejsce na długie spacery i wędrówki.

Jezioro w Steglitz-Zehlendorf oferuje wiele miejsca do opalania, gdzie można odpocząć i relaksować się. Dzięki doskonałej jakości wody Schlachtensee jest jednym z najpopularniejszych jezior kąpielowych w stolicy. W lokalnej wypożyczalni można także wynająć łódź i zrelaksować się na środku tafli wody.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: wędrówki, wędkowanie, pływanie, pływanie łódką

5/18 Weissensee (Pankow)

W Berlinie znajduje się także „Weissensee”, które nadaje nazwę dzielnicy „Weißensee” na wschodnim brzegu wody. Berlin-Weißensee to piękne miejsce nad brzegiem małego, ale romantycznego jeziora kąpielowego o wymiarach około 300 x 350 m.

Woda powstała podczas ostatniego zlodowacenia. Powolne rozmrażanie tworzyło jezioro wytopiskowe, zanim z czasem przybrało kształt i skład dzisiejszego Weissensee. Dzięki doskonałej jakości wody Weißensee jest popularnym kąpieliskiem w Berlinie od 1912 roku.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Kąpiel, pływanie łódką, spacery

6/18 Liepnitzsee (jezioro w Brandenburgii)

Liepnitzsee znajduje się w Brandenburgii, tylko 8 km od północnych granic Berlina i bardzo szybko można do niego dotrzć ze stolicy. Jako jedno z najczystszych, jest jednym z najpopularniejszych kąpielisk w okolicy.

W Liepnitzsee pływanie możliwe jest głównie w tak zwanym leśnym basenie na zachodnim brzegu. Jednak orzeźwiająca kąpiel w upalne dni możliwa jest także na nieoficjalych kąpieliskach tego jeziora. Na środku jeziora znajduje się wyspa, będąca idealnym miejscem do odpoczynku i relaksu w spokoju. Można do niej dopłynąć przy pomocy siły włanych rąk lub wynająć łódź z lokalnej wypożyczalni.

Całym rokiem okolica Liepnitzsee jest popularnym celem pieszych i rowerowych wycieczek.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: spacery, wędrówki, jazda na rowerze, pływanie, pływanie łódką

7/18 Werbellinsee (jezioro w Brandenburgii)

Werbellinsee znajduje się w Brandenburgii, około 50 km na północny wschód od granic Berlina.

Z głębokością ponad 50 m w niektórych miejscach jest jednym z najgłębszych jezior w kraju – i jednocześnie jednym z największych z powierzchnią ponad 7,65 km kwadratowych. Wokół jeziora znajduje się siedem oficjalnych miejsc do kąpieli.

Latem trzeba uważać na licznych entuzjastów sportów wodnych, którzy właściwie codziennie bawią się nad jeziorem. Szkoła surfingu na Werbellinsee oferuje tu swoje usługi. Sympatykom spokojniejszych atrakcji z pewnością spodoba się rejs parowcem, który pływa po jeziorze całym rokiem (pod warunkiem, że woda nie jest zamarznięta) zabierając pasażerów z molo.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Kąpiel, żeglarstwo, surfing, jazda na rowerze, rejs parowcem

Werbellinsee

8/18 Tegeler See (Reinickendorf)

Tegeler See znajduje się w berlińskiej dzielnicy Reinickendorf i jest jednym z najpopularniejszych miejsc, jeśli chodzi o dobrą zabawę w słoneczne dni. Na północy jeziora znajdują się place zabaw dla dzieci, pole do minigolfa i liczne ławki parkowe, na których można zrelaksować się podczas spaceru.

Piękna sceneria i dobre jedzenie zachęcają, aby spędzić czas w pobliskich kawiarniach i barach. Latem, na promenadzie Greenwich zarówno miejscowi, jak i turyści chętnie rozpoczynają wycieczki parowcem po jeziorze.

Na północno-zachodnim brzegu Tegeler See można bezpiecznie popływać pod nadzorem ratowników. Ale wokół jeziora znajduje się również wiele nieoficjalnych kąpielisk, w których nie trzeba płacić za wstęp i z pewnością można zaznać więcej ciszy i spokoju.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: rejsy parowcem, pływanie, plaża nudystów, surfing, spacery, jazda na rowerze

9/18 Plötzensee (Wedding)

W berlińskiej dzielnicy Wedding można popływać, wypożyczyć łódkę lub po prostu cieszyć się widokiem z romantycznej kawiarni na prawie 8 hektarów wody. Centralnym punktem berlińskiego Plötzensee jest plaża kąpielowa. Pod okiem ratowników można pływać i grać w siatkówkę, tenisa stołowego i piłkę nożną. Ci, którzy poszukują ciszy i spokoju z pewnością odnajdą się przy dzikich wejściach do wody.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Pływanie, plaża nudystów, spacery, piłka nożna, siatkówka, tenis stołowy

10/18 Krumme Lanke (Steglitz-Zehlendorf)

Tak zwane Krumme Lanke to kąpielisko w dzielnicy Zehlendorf na środku berlińskiego Grunewaldu. Krumme Lanke jest popularnym miejscem rekreacji w Berlinie, szczególnie dla spacerowiczów i wędkarzy. Ścieżka nad rzeką o długości 3,8 km jest idealna do jazdy na rowerze, spacerów, joggingu lub nordic walking.

W szczególności rodziny z dziećmi doceniają kąpieliska z piaszczystymi plażami, gdzie woda nie jest szczególnie głęboka – tak jak na Krumme Lanke.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Pływanie, plaża nudystów, spacery, jazda na rowerze

Krumme Lanke

11/18 Orankesee (Lichtenberg [Hohenschönhausen])

Podobnie jak Faule See, Malchower See i Weiße See, Orankesee w berlińskiej dzielnicy Alt-Hohenschönhausen jest częścią lodowcowego łańcucha jezior.

Przy maksymalnej głębokości mniejszej niż 7 m i średniej głębokości 2,6 m, a także doskonałej jakości wody, Orankesee to idealnie miejsce do pływania. Sercem jeziora jest plaża Orankesee, gdzie można spędzać dni na piasku, prawie jak nad morzem. Piękne zielone tereny wzdłuż brzegu zachęcają do odpoczynku. Trudno znaleźć przyjemniejsze miejsce na letnie spotkanie.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Kąpiel, spacer, pływanie

12/18 Herthasee (Charlottenburg-Wilmersdorf)

W środku berlinińskiego Grunewald znajduje się jezioro Herthasee, mające jedynie 1,4 m głębokości. Nie jest to zbyt popularne miejsce do kąpieli nie tylko ze względu na tę niewielką głębokość, ale także na średnią jakość wody w zbiorniku. Jednak piękno okolicy nadrabia za złą jakość wody, czyniąc tym samym to miejsce idealnym do spacerów i letnich spotkań.

Jakość wody: średnia

Dodatkowe atrakcje: Piesze wycieczki, spacery

13/18 Heiligensee (Reinickendorf)

Heiligensee to w dużej mierze własność prywatna. Jedyny publiczny dostęp do jeziora to mała platforma widokowa na Sandhauser Straße. Stąd można podziwiać całe jezioro i zobaczyć płatną plażę.

Nawet jeśli Heiligensee nie jest najpopularniejszym kąpieliskiem w Berlinie, zdecydowanie warto wybrać się do dzielnicy Reinickendorf na północnym zachodzie stolicy. Budynki wokół domu wciąż emanują nostalgiczną atmosferą, która przypomina dawne czasy w Berlinie.

Jakość wody: Dobra

Dodatkowe atrakcje: Kąpiel, spacery

Heiligensee

14/18 Lietzensee (Charlottenburg-Wilmersdorf)

Szczególnie w ciepłe letnie dni Lietzensee w Berlinie-Charlottenburg jest popularnym miejscem spotkań mieszkańców i turystów. Miejsca do opalania, place zabaw i ogródek piwny nad wodą sprawiają, że Lietzensee jest jednym z najpiękniejszych miejsc rekreacyjnych w mieście.

Brzeg jeziora o powierzchni 6,6 hektara, położony w dzielnicy Witzleben, jest idealnym miejscem także na długi spacer. Na północ od jeziora znajduje się Schillerwiese, gdzie zawsze można znaleźć słoneczne miejsce, nawet jeśli jest bardzo dużo ludzi. Niestety kąpiel w Lietzensee nie jest już możliwa. Do parku na Lietzensee można dotrzeć dwoma głównymi wejściami na Kaiserdamm na północy i Dernburgstraße na południu.

Jakość wody: dobra (brak możliwości kąpieli)

Dodatkowe atrakcje: Opalanie, spacery

Lietzensee

15/18 Sacrower See (jezioro w Brandenburgii)

Jezioro Sacrower See znajduje się w poczdamskiej dzielnicy Sacrow w Brandenburgii. Wraz z Seeburger Fenn, Groß Glienicker See i Heilige, Sacrower See tworzy łańcuch jezior. Nie jest jednak ono przeznaczone do kąpieli a przede wszystkich do wędkowania. Ponadto zawsze można tam spotkać wielu spacerowiczów i osób szukających relaksu; jezioro oferuje również szlak turystyczny o długości 8 km. Podczas podziału Berlina na wschód i zachód Jezioro Sacrower było częścią obszaru przygranicznego i było pod stałym nadzorem.

Jakość wody: dobra (brak możliwości kąpieli)

Dodatkowe atrakcje: Wędrówki, wędkowanie, spacery, jazda na rowerze

16/18 Großer Stechlinsee (jezioro w Brandenburgii)

Großer Stechlinsee znajduje się na północy Brandenburgii, w środku wspaniałego parku przyrody Stechlin-Ruppiner Land. Jako jedno z ostatnich dużych czystych jezior w północnych Niemczech i najgłębsze jezioro we wschodnich Niemczech, „Großer Stechlinsee” jest jednym z najpopularniejszych miejsc rekreacyjnych w Brandenburgii.

Szczególnie latem Große Stechlinsee przyciąga turystów z okolicy, którzy mogą tu pływać, nurkować, żeglować lub pływać łódką. Ponadto brzeg jeziora jest idealnym miejscem relaksu podczas wycieczek rowerowych i długich spacerów. Miłośnicy wędkowania z pewnością odnajdą się na bogatym w ryby Stechlinsee

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Wędkowanie, pływanie, jazda na rowerze, nurkowanie, żeglarstwo

17/18 Straussee (jezioro w Brandenburgii)

Straussee znajduje się około 30 km na północny wschód od granic Berlina, w bogatym w lasy i jeziora regionie wschodnim Barnim w Brandenburgii.

Jezioro obfituje w ryby, dlatego wędkarzy można t spotkać o każdej porze roku. Można tu złowić szczupaki, sandacze, węgorze, okonie i karpie.

Jednak Straussee to także bardzo popularne jako jezioro kąpielowe: istnieje tu kilka bezpłatnych wejść i publiczne kąpielisko. Kąpielisko z pewnością należy do tych spokojniejszych ze względu na to, że ruch motorówek i sportów wodnych jest tu zabroniony – poza kilkoma wyjątkami dotyczącymi kajaków, łódek czy rowerów wodnych – które można wypożyczyć na brzegu.

Jakość wody: bardzo dobra

Dodatkowe atrakcje: Pływanie, wędkowanie, spacery, nurkowanie

Straussee

18/18 Groß Glienicker See (jezioro w Berlinie i Brandenburgii)

W południowo-zachodniej części Berlina mieszkańcy i turyści lubią spędzać czas w ciepłe wiosenne i letnie dni w Groß Glienicker See. Jako jedno z najczystszych jezior w Berlinie również jest jednym z najpopularniejszych kąpielisk w stolicy i poza nią. Istnieje tu wiele miejsc do opalania, placów zabaw, wypożyczalni łodzi i boisk do siatkówki plażowej.

Granica między Berlinem Zachodnim a NRD przebiegała przez środek wody.

Jakość wody: bardzo dobra

Zajęcia: Kąpiel, pływanie łódką, spacery

Niemcy: Oto co można poradzić na uciążliwy hałas powodowany przez sąsiadów!

Admin
-
2
Niemcy: Oto co można poradzić na uciążliwy hałas powodowany przez sąsiadów!

Wiele osób po ciężkim dniu pracy lub w nocy pragnie przede wszystkim jednego: ciszy i spokoju. Jednak nie każdy sąsiad bierze to pod uwagę. Może to szybko doprowadzić do ostrego konfliktu między stronami.

Zakłócanie spokoju: częsty powód sporów z sąsiadami

Zakłócanie spokoju jest uważane za jedną z najczęstszych przyczyn kłótni między sąsiadami. Przepisy obowiązujące w poszczególnych gminach i miastach wyraźnie regulują to, co jest dozwolone i czego nie wolno robić w określonych porach dnia. Za naruszenie przepisów grozi kara grzywny.

Jeśli więc próby wyjaśnienia tej kwestii z sąsiadami za pomocą bezpośredniej rozmowy nie przyniosą skutku, warto rozważyć skontaktowanie się z policją lub urzędem ds. porządku i bezpieczeństwa publicznego. Jeśli wynajmujecie mieszkanie i musicie znosić nieustanny hałas, możecie również zobowiązać wynajmującego do zajęcia się tą sprawą.

W tych godzinach musi panować cisza

Nie wszystko, co bywa subiektywnie postrzegane jako zakłócanie spokoju, podlega karze z mocy prawa. Szczególnie w ciągu dnia trzeba zaakceptować wiele źródeł hałasu.

Przepisy dotyczące ciszy nocnej są zazwyczaj zawarte w regulaminie domu, którego muszą przestrzegać wszyscy najemcy. Ponadto, zastosowanie mają również lokalne przepisy określające godziny ciszy nocnej. Zwykle stanowią one tak: między godziną 22:00 a 6:00 rano trzeba zachować ciszę. Jeśli Wasz sąsiad w tym czasie zdecydowanie zbyt głośno imprezuje lub włącza muzykę na cały regulator, możecie złożyć na niego skargę. Możecie wezwać policję, która nakaże sąsiadowi, aby przestał hałasować lub donieść na niego w urzędzie ds. porządku i bezpieczeństwa publicznego.

Obniżenie czynszu z powodu zakłócania spokoju

Jeśli jesteście najemcami i borykacie się z problemem nadmiernego hałasu, możecie wymagać także od Waszego wynajmującego, aby zajął się sprawą niewłaściwego zachowania Waszych sąsiadów. Ostatecznie wynajęliście od niego mieszkanie, w którym chcecie żyć w spokoju. Jeśli jakość życia jest obniżona na skutek uciążliwych hałasów, możecie zażądać, aby właściciel usunął problem. Wynajmujący może wówczas na przykład porozmawiać z lokatorami, którzy naruszają spokój i w ten sposób wpłynąć na zmianę ich zachowania. Jeśli wynajmujący nie podejmie żadnych działań lub jeśli zakończą się one niepowodzeniem, możecie zagrozić mu żądaniem obniżenia czynszu.

Możliwości w zakresie prawa cywilnego

Równolegle ze złożeniem skargi na policji lub w urzędzie ds. porządku i bezpieczeństwa publicznego, możecie również wystąpić z powództwem cywilnym przeciwko swoim sąsiadom. W przypadku ciągłego zakłócania spokoju zażądajcie podpisania „zobowiązania do zaniechania dalszych naruszeń pod groźbą kary pieniężnej” (niem. „strafbewehrte Unterlassungserklärung”). W deklaracji tej sąsiedzi zobowiązują się do zapłaty kary umownej w przypadku dalszego zakłócania spokoju. Jeśli jej nie podpiszą, możecie udać się do sądu.

Najlepiej najpierw skonsultować się z prawnikiem. Zanim jednak w ogóle podejmiecie jakiekolwiek działania, warto zawsze w pierwszej kolejności poprosić o bezpośrednią rozmowę.

Złożenie skargi do urzędu ds. porządku i bezpieczeństwa publicznego w sprawie nadmiernego natężenia hałasu wymaga podania następujących danych:

  • nazwisko osoby, która odpowiada za zakłócanie spokoju,
  • rodzaj hałasu,
  • data,
  • godzina,
  • czas trwania nadmiernego natężenia hałasu i
  • nazwiska i adresy ewentualnych świadków.

Ważne jest, aby szczegółowo udokumentować zakłócenie spokoju, jakie miało miejsce.

Zanim jednak wniesiecie skargę na uciążliwy hałas w swoim otoczeniu, powinniście wiedzieć, że nie będzie ona anonimowa. Osoba, która spowodowała zakłócenie spokoju, dowie się więc, kto dokonał zgłoszenia. Ponadto, będzie miała możliwość odniesienia się do zarzutów. Następnie urząd ds. porządku i bezpieczeństwa publicznego zdecyduje, czy należy zastosować karę grzywny.

Okresy odpoczynku obowiązujące w czasie weekendu

Sobota

Sobota jest uważana za dzień roboczy, z wyjątkiem sytuacji, gdy przypada na dzień ustawowo wolny od pracy. Co do zasady, w tym dniu obowiązują takie same godziny ciszy nocnej jak w ciągu tygodnia: między 22:00 a 6:00 lub 7:00 rano nie wolno zakłócać spokoju sąsiadów.

Poza tym nie obowiązują żadne szczególne uregulowania dotyczące okresów odpoczynku.

Niedziela

W niedzielę okres odpoczynku obowiązuje przez cały dzień.

Święta

W dni świąteczne okres odpoczynku obowiązuje przez cały dzień.

Jakie kary grożą w przypadku nieprzestrzegania okresów odpoczynku

Nadmierne natężenie hałasu lub zakłócanie spokoju nie jest drobnym przewinieniem. Jeśli hałas przeszkadza sąsiadom, stanowi to wykroczenie podlegające karze pieniężnej. Gdy natężenie hałasu przekroczy 40 dB (w pomieszczeniu), może to stanowić podstawę do złożenia skargi na dokuczliwy hałas. Niektóre sądy orzekły na korzyść powoda już przy natężeniu dźwięku wynoszącym 30 dB.

Za zakłócanie spokoju i powodowanie nadmiernego hałasu może zostać nałożona kara grzywny. Jej wysokość różni się w zależności od kraju związkowego i rodzaju naruszenia. W przypadku zakłócania ciszy nocnej oraz okresów odpoczynku w niedziele i święta, może zostać nałożona grzywna w wysokości do 5.000 euro. Jeżeli najemcy naruszą okresy odpoczynku określone w umowie najmu lub regulaminie domu – albo popołudniowy okres odpoczynku (niem. Mittagsruhe) – w najgorszym przypadku grozi im wypowiedzenie umowy najmu.  Jeśli jednak do naruszenia doszło tylko jednorazowo, może skończyć się na upomnieniu.

Natomiast w przypadku gdy, na przykład, będziecie kosić trawnik w niedzielę lub święto, kara może być znacznie wyższa. Nałożone grzywny mogą sięgać nawet 50.000 euro.

Jeżeli chcecie złożyć doniesienie ze względu na uciążliwy hałas lub zgłosić skargę na zakłócającego spokój sąsiada do zarządcy nieruchomości, potrzebujecie następujących danych:

  • nazwisko osoby odpowiadającej za naruszenie,
  • data,
  • godzina,
  • rodzaj hałasu,
  • dane ewentualnych świadków.

Warto podkreślić, że tego typu zgłoszenia nie są anonimowe. Osoba zainteresowana dowie się zatem, kto złożył doniesienie.

Niewykorzystany urlop w Niemczech – czy przepada?

Admin
-
9
Niewykorzystany urlop w Niemczech – czy przepada?

W Niemczech należy zasadniczo wykorzystać przysługujący urlop do 31 grudnia bieżącego roku. Tak stanowi § 7 III 1 BUrlG (niem. Bundesurlaubsgesetz – Federalna Ustawa Urlopowa). Zgodnie z nim na każdy rok musi być zagwarantowana określona liczba dni urlopu. Zdarzają się jednak sytuacje, kiedy z różnych powodów urlop nie zostaje wykorzystany. Czy w takiej sytuacji urlop przepada? Poniżej rozwiewamy Wasze wątpliwości.

[ez-toc]

Czy w Niemczech istnieje możliwość przeniesienia niewykorzystanego urlopu na następny rok?

W Niemczech istnieje możliwość przeniesienia niewykorzystanego urlopu na następny rok. Tak stanowi § 7 III 2 BUrlG. Zgodnie z nim przeniesienie niewykorzystanego urlopu jest możliwe, jeśli istnieje ku temu ważny powód. Nieistotne jest czy ma on miejsce ze strony zakładu pracy, czy też pracownika.

Ważnym powodem może być przykładowo choroba pracownika, która uniemożliwiła mu podjęcie przez pewien okres pracy, a co za tym idzie niewykorzystanie przysługującego urlopu. W takim wypadku zaległy urlop musi zostać wykorzystany do 31 marca następującego roku. W przeciwnym razie przepada on bezpowrotnie (Federalny Sąd Pracy, wyrok z dnia 09.08.2011; sygnatura akt: 9 AZR 425/10). Prawo do przeniesienia niewykorzystanego urlopu na kolejny rok może oprócz tego wynikać z umowy o pracę lub ustaleń zbiorowego układu pracy (niem. Tarfivertrag).

Oczywiście istnieje w Niemczech wiele firm, które pozwalają na przeniesienie urlopy na kolejny rok bez istnienia ważnego powodu. Najczęściej jest to ograniczone do pierwszego kwartału nowego roku.

Co się dzieje z urlopem w Niemczech w przypadku wystąpienia choroby podczas jego trwania?

Jeśli pracownik w Niemczech rozchoruje się podczas urlopu, to dni, w których jest chory nie są naliczane do urlopu rocznego. Pracownik zachowuje wobec tego prawo do całego urlopu. W przypadku, kiedy pracownik jest chory dłużej niż do 31 marca i nie wykorzystał jeszcze urlopu z poprzedniego roku, to w tej sytuacji go nie traci. Zgodnie z decyzją Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma to miejsce również wtedy, kiedy pracownik z powodu choroby nie rozpoczął jeszcze urlopu (Europejski Trybunał Sprawiedliwości, wyrok z dnia 20.01.2009; sygnatura akt C-350/06, C-520/06). Federalny Sąd Pracy w Niemczech (niem. Bundesarbeitsgericht) wyraził akceptację tego orzecznictwa w swoim wyroku (Federalny Sąd Pracy, wyrok z dnia 22.05.2012; sygnatura akt 9 AZR 575/10).

Czy można w nieskończoność gromadzić urlop niewykorzystany z powodu choroby?

Pracownik nie może jednak gromadzić urlopu niewykorzystanego z powodu choroby w nieskończoność . Tak stanowi kolejna decyzja Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Sędziowie byli zdania, iż w związku z faktycznym przeznaczeniem płatnego urlopu nie można akceptować sytuacji, kiedy pracownik przez kilka następujących po sobie lat niewykorzystuje go z powodu choroby. Sędziowie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pozostawili jednak sędziom krajowym wolną rękę, jeśli chodzi o określenie granicy czasowej na wykorzystanie zaległego urlopu. Ich zdaniem wystarczający powinien być okres 15 miesięcy (patrz Europejski Trybunał Sprawiedliwości, wyrok z dnia 22.11.2011; sygnatura akt C-214/10).

Przypadek specjalny: kwarantanna

Nie tylko choroba może prowadzić do zachowania prawa do urlopu. Ze względu na związane z tym ograniczenia dotyczące samodzielnego planowania, skierowanie na kwarantannę może również wpłynąć na zaległy urlop w taki sam sposób, jak choroba (por. Okręgowy Sąd Pracy w Hamm (Westfalia), wyrok z dnia 27 stycznia 2022 r. – 5 Sa 1030/ 21).

Obowiązek pracodawcy

Pracodawca ma jednak również pewne obowiązki, których naruszenie może prowadzić do zachowania prawa do zaległego urlopu nawet po wspomnianym terminie. Po ustaleniu tego przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) w 2018 r., Federalny Sąd Pracy orzekł również, że w zgodnej z prawem UE interpretacji § 7 III BUrlG, pracodawca musi wyraźnie zażądać od pracownika wzięcia urlopu i poinformować go o tym w sposób terminowy oraz jednoznacznie wskazać, że w innym przypadku urlop wygasa po zakończeniu roku urlopowego lub okresu przeniesienia (ETS, wyrok z 6 listopada 2018 r., C-684/16; Federalny Sąd Pracy, wyrok z 19 lutego 2019 r. – 9 AZR 541/15). Pracodawcy muszą zatem umożliwić faktyczne wykorzystanie urlopu.

Skutki zmiany pracy

W przypadku zmiany pracy w ciągu roku, pracownicy w Niemczech mogą zasadniczo skorzystać z zaległego urlopu z poprzedniego miejsca pracy u nowego pracodawcy. Aby nie doszło do wykorzystania puli urlopu dwukrotnie, § 6 II BUrlG nakłada na poprzedniego pracodawcę obowiązek wystawienia zaświadczenia o uprzednim przyznaniu lub zrekompensowaniu urlopu.

Wyrównanie finansowe w sytuacji wypowiedzenia stosunku pracy

Jeśli z powodu wypowiedzenia stosunku pracy pracownik nie może wykorzystać przysługujących mu dni urlopu, to musi otrzymać wyrównanie w formie pieniężnej. To samo dotyczy sytuacji, kiedy pracownik nie może wykonywać więcej pracy z powodu choroby. Wyrównanie jest wypłacane w tej wysokości, jak gdyby pracownik faktycznie wziął urlop. Otrzymuje on wtedy wynagrodzenie, które faktycznie otrzymałby podczas urlopu (patrz Europejski Trybunał Sprawiedliwości, wyrok z dnia 03.05.2012; sygnatura akt C-337/10).

Przepisy dodatkowe

Niezależnie od wymogów prawnych, strony umowy o pracę lub układu zbiorowego mogą swobodnie regulować prawo do urlopu i rekompensaty, które wychodzi poza ustawowe prawo do urlopu. Konieczne jest wówczas przestrzeganie wszelkich odrębnych przepisów dotyczących przeniesienia i wygaśnięcia zaległego urlopu.

Czy w Niemczech dopuszczalne jest samowolne wzięcie urlopu?

Jeśli niemiecki pracodawca z jakichś powodów nie chce udzielić urlopu, to nie należy brać go samowolnie. Takie postępowanie może być bowiem podstawą bezterminowego zwolnienia.

Ile dni urlopu przysługuje w Niemczech?

W tym temacie polecamy artykuł: Ile dni urlopu przysługuje w Niemczech?

Poznajcie 9 najpiękniejszych jezior w Hesji!

Admin
-
1
Poznajcie 9 najpiękniejszych jezior w Hesji!

Lato zbliża się wielkimi krokami, temperatura wzrasta, niedługo termometry pokażą ponad 30 stopni. Szukając ochłodzenia na terenie Hesji możemy znaleźć wiele stawów i kąpielisk. Wystarczy spakować kąpielówki, ręcznik i wybrać się nad jedno z najpiękniejszych jezior.

1/9 Edersee

Erdsee to jedno z najpopularniejszych jezior w Hesji i jednocześnie jeden z największych zbiorników wodnych w Europie. Znajduje się rezerwacie przyrody Kellerwald-Edersee i oferuje doskonałą jakość wody. Wokół Edersee znajduje się wiele kąpielisk. Łącznie około 69 kilometrów brzegu ze świetnym dostępem do wody – poniżej kilka najczęściej odwiedzanych.

Kąpielisko Waldeck na północy jeziora oferuje plażę, duży trawnik i wyspę kąpielową. Okoliczna restauracja zaprasza do odpoczynku na leżakach.

Na półwyspie Scheid w Edersee (wschodni brzeg) znajduje się piaszczysta plaża z dużym trawnikiem. Dodatkowo można tam znaleźć wejście do wody dla psów.

Plaża Rehbach to miejsce idealne dla rodzin, gdzie pod opieką ratowników wodnych można zażywać kąpieli i spróbować różnych sportów wodnych.

Na Edersee można żeglować, surfować, jeździć na nartach wodnych i nurkować. W okolicy można także wybrać się na wycieczkę pieszą nad zaporę Edersee-Atlantis.

W pobliżu znajduje się WildtierPark Edersee, 80-hektarowe zoo, w którym można podziwiać rodzime dzikie zwierzęta i popisy lotów tutejszych ptaków drapieżnych. WildtierPark Edersee jest jednym z najpiękniejszych parków zwierząt w Hesji.

Erdsee zdecydowanie oferuje szeroką ofertę rekreacyjną dla każdego!

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Edersee Touristic (@erlebnisregion_edersee) am

2/9 Aartalsee

Aartalsee jest drugim co do wielkości jeziorem w Hesji i znajduje się w parku przyrody Lahn-Dill-Bergland. Jezioro powstało w 1991 roku. Obecnie można tam odpoczywać zarówno na piaszczystych plażach jak i na dużych trawnikach. Latem ratownicy wodni dbają o bezpieczeństwo kąpieli w jeziorze. Oprócz pływania istnieje więcej opcji sportowych: surfing i wędkarstwo, kajaki, łódki czy żaglówki.

Wokół jeziora znajduje się ok. 7,5 km ścieżka, idealna do jazdy na rowerze, jazdy na rolkach i pieszych wędrówek.

W Aartalsee znajduje się wyznaczona plaża dla psów gdzie czworonogi mogą się ochłodzić. W pozostałych miejscach należy prowadzić psy na smyczy.

3/9 Eutersee

Eutersee jest najzimniejszym jeziorem w Hesji, ponieważ ma stały przepływ zimnej wody górskiej. Nawet w środku upalnego lata tempertury woda sięga 12–16 ° C.

Przez jezioro przebiega granica landu z Badenią-Wirtembergią, więc tylko zachodnia część jeziora należy do Hesji.

Jezioro powstało w 1971 r. jako zbiornik retencyjny, ale obecnie służy również do rekreacji.

Na północnym brzegu jeziora znajduje się małe kąpielisko. Próżno szukać w okolicy toalet, restauracji czy ratowników. Zejścia do wody bywają śliskie i strome, dlatego nie nadają się dla małych dzieci bez nadzoru rodziców. Poza pływaniem łódką, wszystkie inne sporty wodne są tu zabronione, dlatego jezioro pozostaje bardzo ciche i spokojne. Nie ma tu wspomnianej infrastruktury, ale z pewnością można tu odnaleźć relaks z dala od codziennego zgiełku.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Andreas F. (@n.d._free) am

4/9 Grube Prinz von Hessen

Grube Prinz to jezioro kąpielowe na wschód od Darmstadt otoczone bujną roślinnością. Latem oferuje zarówno trawniki jak i piaszczystą plażę (w tym również obszar przeznaczony dla nudystów).

W weekendy o bezpieczeństwo kąpieli dbają ratownicy wodni (w tygodniu kąpielisko pozostaje bez nadzoru). Wszelkie sporty wodne są na terenie jeziora zabronione – tak jak kąpiele psów.

Adres: Dieburger Str. 261, 64287 Darmstadt

5/9 Twistesee

Twistesee to kolejne piękne jezioro w Hesji. Zbiornik ten jest jednym z najczystszych jezior w Niemczech. To 28-hektarowy rezerwat przyrody i rezerwat ptaków.

Twistesee oferuje szeroką gamę zajęć rekreacyjnych: sporty wodne, kajaki i rowery wodne, miniaturowe pole golfowe i wypożyczalnia sprzętów wodnych. Trawnik, piaszczysta plaża, dwa boiska do siatkówki i plac zabaw ze zjeżdżalniami sprawiają, że to miejsce idealne dla rodzin z dziećmi. Dostępne są również toalety i przebieralnie.

Na wschodnim brzegu jeziora znajduje się plaża nudystów, niewidoczna z głównej ścieżki. Wzdłuż głównej części jeziora biegnie 7-kilometrowa ścieżka dla pieszych i rowerzystów. Na północnym wschodzie jeziora znajduje się także wyznaczona plaża dla psów.

Adres: Zum Wiggenberg 31, 34454 Bad Arolsen

6/9 Kąpielisko Spessartblick

300-metrowa piaszczysta plaża i duży trawnik do relaksu, trzy wyspy kąpielowe, plac zabaw, minigolf, siatkówka plażowa i wiosłowanie na stojąco (ang. Stand up paddle) to tylko część atrakcji oferowanych w okolicy Spessartblick.

Na ogromnej łące zarówno miłośnicy słońca, jak i fani cienia znajdą odpowiednie miejsce dla siebie. Dzięki łagodnie opadającemu brzegowi plaży, kąpielisko jest idealne dla dzieci. Jezioro jest również monitorowane przez ratowników.

Sporty wodne są zabronione.

Adres: Strandbad Spessartblick, Freigerichtstraße, 63538 Großkrotzenburg

Wstęp: Dorośli 4 euro, dzieci 6-17 lat 1,50 euro

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von WE LIVE FRANKFURT (@we_live_frankfurt) am

7/9 Pinta Beach

Plaża Pinta, wcześniej znana jako Raunheimer Waldsee, to jezioro kąpielowe w regionie Ren-Men.

Plaża kąpieliskowa znajduje się na zachodnim brzegu i nazywa się Pinta Beach, na cześć najszybszego statku Krzysztofa Kolumba. Można tu odpocząć i cieszyć się słońcem na brzegu i platformie na wodzie.

Jezioro oferuje różne zajęcia sportowe – wisłowanie na stojąco czy wake board. Rodziny z dziećmi spędzą miło czas w wodnym parku zabaw.

Największy park wodny w Niemczech składa się z dwóch pływających wysp na wodzie z torami przeszkód do pokonania.

Dzięki temperaturze wody ok. 22 stopni i łagodnie opadającej piaszczystej plaży Pinta Beach jest bardzo popularna wśród rodzin. Statek piracki ze zjeżdżalnią zapewnia dzieciom dodatkową zabawę.

Można tu także znaleźć plażę dla nudystów.

Dostępne są przebieralnie i toalety, kiosk i kawiarnia na plaży. Wnoszenie własnych napojów i jedzenia jest zabronione.

Adres: Aschaffenburger Str. 2 65479 Raunheim

Wstęp: Dorośli 2,50 euro, dzieci w wieku 7-17 lat 1,20 euro, dzieci do 6 lat bezpłatnie

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Pinta Beach (@pintabeach) am

8/9 Langener Waldsee

Langener Waldsee to kąpielisko znajdujące się na południe od Frankfurtu. Jest największym centrum rekreacji w regionie Ren-Men.

Obszar do kąpieli i rekreacji znajduje się na północy jeziora. Langener Waldsee ma 900-metrową piaszczystą plażę i oferuje możliwości surfowania, wędkowania i biwakowania. Dostępne są również toalety, kiosk i boiska do siatkówki plażowej.

Jezioro kąpielowe ma również dużą plażę dla nudystów. Obecność psów jest zabroniona, również na campingu. Jezioro w Hesji raz w roku cieszy się międzynarodową uwagą, gdy w Langener Waldsee odbywa się europejskie zawody triathlon Ironman.

Adres: Strandbad Langener Waldsee, Waldsee, 63225 Langen

Godziny otwarcia: od połowy maja do połowy września: codziennie od 8:00 do 20:30

Wstęp: Dorośli 4 euro, dzieci 3 euro

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Maria (@amazingmaria_mf)


9/9 Jezioro Vogel

Jezioro Vogel pozostało tak naturalne, jak to możliwe. Na jednej z plaży znajduje się plac zabaw dla dzieci. Okoliczna knajpa z ogródkiem piwnym zadba o przekąski w ciagu dnia. Dostępne są tu też toalety i przebieralnie. Psy nie mogą przebywać w jeziorze Vogel.

Nad jeziorem można także znaleźć wypożyczalnię łódek.

Adres: Außerhalb 171, 65468 Trebur

Godziny otwarcia: 9:00 – 19:00

Wstęp: dorośli 3,50 euro, dzieci do 14 lat 2 euro

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von *EnMa* (@enma_on_tour) am

Niemieckie piwa: Poznajcie historię niemieckiego piwa i najpopularniejsze gatunki!

Admin
-
3
Niemieckie piwa: Poznajcie historię niemieckiego piwa i najpopularniejsze gatunki!

Niemcy kochają piwo: każdego roku w Niemczech pije się około 8 miliardów litrów piwa. W Niemczech jest ponad 1.350 browarów, które produkują około 5.000 różnych gatunków piw. Teoretycznie miłośnik piwa mógłby codziennie próbować nowego piwa z Niemiec przez 13,5 lat!

Niemieckie piwa – krótka historia

Niemieckie piwa smakują nie tylko rodakom. W 2014 roku 1,5 miliarda litrów niemieckiego piwa zostało wywiezionych za granicę. Niemiecka kultura piwowarska jest bowiem znana na całym świecie. Już w starożytnym Rzymie Tacyt opisał w ten sposób w swojej pracy „Germania” w 98 roku n.e. po raz pierwszy niemiecki napar: „Jest to napój z jęczmienia lub pszenicy, podobny nieco do wina.” Federalny Urząd Statystyczny obliczył nawet w 1913 roku średnie zużycie piwa na jednego mieszkańca: 99,1 litra piwa na „głowę”! Tym samym piwo jest najchętniej pijanym napojem alkoholowym w Niemczech.

Niezliczeni turyści co roku przyjeżdżają do Niemiec, aby poznać ojczyznę swoich ulubionych piw na festiwalach piwa, w barach i pubach oraz podczas degustacji. I odwrotnie – wielu Niemców wprowadziło na całym świecie tradycyjne rzemiosło warzenia piwa, w związku z czym wiele międzynarodowych gatunków, na przykład z USA, Chin i Australii, ma wyraźne powiązania z niemieckimi przepisami na warzenie piwa.

Jim Koch, który zbudował amerykański browar rzemieślniczy Samuel Adams w 1984 roku, podjął się pierwszych prób warzenia piwa opierając się na przepisach piwowarskich znalezionych na strychu dziadka, pochodzącego z Niemiec. Inny przykład niemieckiego browarnictwa można znaleźć w Chinach: browar Tsingtao został założony przez niemieckich piwowarów w mieście Tsingtau (dziś: Qingdao) na początku XX wieku i jest obecnie drugim co do wielkości browarem w Chinach i jednym z największych na świecie.

Niemieckie Prawo Czystości Piwa

Pierwsza udokumentowana niemiecka ustawa o czystości piwa (niem. Reinheitsgebot) pochodzi z 1516 roku. „Prawo Piwa”, które powstało w Bawarii, jest jednym z najstarszych przepisów dotyczących żywności na świecie. Wcześniej obowiązywały rozporządzenia i dekrety piwne. W czasach niedoborów surowców i głodu, żywność ludności należało zabezpieczyć w ten sposób: zboże niezbędne do produkcji żywności, zostało zakazane do warzenia piwa. Szczególnie słód jęczmienny stał się istotny dla browarów. W innym przypadku był on głównie wykorzystywany jako pasza dla zwierząt. Książęta chcieli również chronić swoje lokalne cechy piwowarskie przed wojnami cenowymi. Przepisy nie tylko określały składniki piwa- różne w zależności od regionu, ale także cenę, sprzedaż i sposób podawania.

W czasach niedoboru nie tylko książęta bawarscy i niemieccy, ale wiele narodów wprowadziło takie przepisy. Bawarska ustawa o czystości, znana od 1516 roku, stała się w końcu wzorem niemieckiej ustawy o czystości. Niemieckie Prawo Czystości wiąże się ze szczególną jakością, doskonałym smakiem i najwyższym poziomem warzenia piwa na całym świecie: w Niemczech dozwolone jest tylko piwo warzone z użyciem składników takich jak woda, słód, chmiel i drożdże. Kilka substancji słodzących można stosować tylko pod pewnymi warunkami. W 2005 roku „Tymczasowe Prawo Piwne” (dzisiejsza wersja ustawy o czystości) zostało w NIemczech włączone do ustawy o żywności i paszach w formie rozporządzenia.

Oktoberfest – święto piwa

Najpopularniejszy festiwal piwa na świecie, to oczywiście monachijski Oktoberfest. Król Ludwik Bawarski zainaugurował go w 1810 roku na cześć swojego ślubu z księżniczką Teresą z Saksonii-Hildburghausen – w formie wyścigów konnych. Festiwal był tak udany, że odbył się ponownie rok później. Od tego czasu tradycja dalej się rozwijała przez dziesięciolecia aż w połowie XX wieku impreza ta przekształciła się w międzynarodowy festiwal ludowy. Aktualnie na Theresienwiese, w sercu Monachium, Oktoberfest organizowany jest co roku we wrześniu/październiku. Trwa około dwóch-trzech tygodni, czyniąc Monachium jedną ze światowych stolic piwa.

Podczas Oktoberfest piwo leje się strumieniami, a goście wznoszą toasty za dobrą zabawę. Lokalne browary mają tu okazję zaprezentować publicznie swoje piwa festiwalowe, które zostały specjalnie warzone na Oktoberfest. Piwa festiwalowe są zwykle warzone co roku przy użyciu sezonowych składników. Zamysł jest taki, że piwo opowiada historię roku na swój własny sposób – aby każdy miłośnik piwa mógł uczestniczyć w życiu regionu, browaru i jego tradycji. Więcej o Oktoberfest przeczytacie tutaj: Oktoberfest w Monachium – praktyczny przewodnik!.

Prawie każdy kraj związkowy i region w Niemczech ma swój własny sposób składania hołdu piwu na różnego rodzaju festiwalach. Piwo jest częścią niemal każdego święta i jest głęboko związane z tradycjami i zwyczajami wielu Niemców.

Minimalny wiek umożliwiający w Niemczech konsumpcję i zakup piwa

W przypadku zakupu piwa w Niemczech ustawodawca ustanowił minimalny wiek: 16 lat. Dotyczy to zarówno piwa, jak i mieszanych napojów piwnych. Piwo pije się w Niemczech w restauracjach, pubach, barach, ogródkach piwnych, w klubach, na festiwalach i imprezach. Tutaj również obowiązuje minimalny wiek 16 lat. Oczywiście zarówno restauracje, jak i detaliści mogą zdecydować, czy sprzedawać piwo dopiero po ukończeniu 18 roku życia i niektórzy rzeczywiście tak robią – z różnych powodów. Decyzja należy do sprzedawcy – nie ma jednak obowiązku prawnego sprzedawania piwa młodzieży już w wieku 16 lat.

Rodzaje niemieckich piw

Niemieckie Stowarzyszenie Piwowarów to zrzeszenie wszystkich dużych browarów w Niemczech. Jest największym organem kultury piwnej i tradycji chmielowej w kraju. To właśnie to stowarzyszenie posiada wszelkie możliwe informacje na temat przeróżnych gatunków niemieckich piw: od  jasnych po ciemne. Niemieckie Stowarzyszenie Piwowarów organizuje różnego rodzaju wydarzenia tematyczne i funduje nagrody. To dobrze, że istnieje jeden taki centralny organ, ponieważ w tak bogatej kulturze piwa trudno byłoby się połapać. Jako dowód przedstawiamy poniżej krótki przegląd najważniejszych gatunków piw w Niemczech. Nie wszystkie nazwy posiadają polskie odpowiedniki, dlatego zdecydowaliśmy się zachować oryginalne nazewnictwo.

Altbier

Altbier (tak zwane ponieważ warzone zgodnie ze starą tradycją, niem. alt=stary) istnieje w regionie NRW od XIII wieku i charakteryzuje się przede wszystkim metodą warzenia: jest to piwo najwyższej fermentacji. Piwo warzone w wyższej temperaturze ma dłuższy okres trwałości. Dodatkowo Altbier ma również ciemny kolor, który pochodzi od tak zwanego „Darrmalz”. Ze względu na dłuższe warzenie nabiera bardziej intensywnego koloru niż inne rodzaje słodu. Obecnie to przede wszystkim Düsseldorf, Krefeld i Gladbach słyną ze swojego Altbier. Warto jednak dodać, że istnieją też browary Altbier w Holandii, Szwajcarii i USA.

Bock

Piwo Bock to piwo mocne, zwykle zawartość alkoholu przekracza 6,5%. Jego początki sięgają portowego miasta Einbeck w Dolnej Saksonii ponad 800 lat temu. Piwa Bock to mocne piwa o ciemnym i jasnym kolorze. Ciemne wersje Bock, warzone głównie z gorzkiego chmielu, są słodsze. Ponieważ ten gatunek zawiera mniej dwutlenku węgla niż inne piwa, jest ono jedwabiste, a piana kremowa.

Maibock

Jasne piwo Bock nazywane jest również Maibock. To mniej słodka odmiana i bardziej pożywna. Tradycyjnie warzone jest wiosną, stąd taka nazwa (niem. Mai=maj). To piwo dostępne tylko sezonowo.

Doppelbock

Piwo Doppelbock różni się mocą od piwa Bock, a to za sprawą większej ilości słodu i chmielu w zacierze browarnym stosowanym w warzeniu.

Weizenbock

Weizenbock to odmiana piwa pszenicznego. Istnieją bowiem również piwa typu Bock na bazie pszenicy. Słód pszeniczny zapewnia szczególnie wyraźną nutę zbożową. Piwo Weizenbock nazywane jest czasami też  „gestopftes Weizen”.

Eisbock

Specjalną formą piwa Bock jest Eisbock, ponieważ woda jest tutaj odciągana z piwa poprzez zamrożenie. Dzięki temu powstają znacznie mocniejsze piwa o zawartości alkoholu między 12% a 50%. Te bardzo wysokie wartości procentowe są jednak zwykle osiągane bardzo rzadko i tylko przez niektóre browary.

Dunkel

Piwo ciemne to szersze pojęcie obejmujące wszystkie ciemne piwa, które są warzone z ciemnym słodem. Są to piwa pełne, czyli piwa warzone z dużą ilością oryginalnej brzeczki. Szczególnymi gatunkami są: ciemne piwo Bock, czarne piwo, ciemne piwo pszeniczne lub piwo słodowe.

Exportbier

W przeszłości piwa eksportowe dostarczano poza granice miasta. Dlatego musiały one mieć dłuższy okres trwałości. W tym celu były warzone metodą dolnej fermentacji, transportowane do miejsca dostawy i uzupełniane wodą, do osiągnięcia odpowiedniej mocy. Piwa eksportowe mogą być w dowolnym kolorze i są najczęściej wytwarzane z takich gatunków jak: Pils, Hellem, Altbier lub Weizen. Istnieją trzy główne tradycje eksportowe w krajach niemieckojęzycznych: eksport wiedeński, eksport dortmundzki i eksport monachijski.

Kölsch

Kölsch to specyficzna forma niemieckiego browarnictwa. Nazwa została zapisana jako chronione oznaczenie geograficzne na mocy prawa UE. Istnieje konwencja Kölsch z Kolonii z lat osiemdziesiątych, która określa, które piwa można nazywać Kölsch. Historia tego gatunku sięga XII wieku. Od tego czasu napój rozwinął własną kulturę. Kölsch pije się ze szklanki Kölsch – nazywanej też „Stange”. Szklanka zawiera maksymalnie 200 mililitrów, czyli 0,2 litra. W ten sposób smak pozostaje niepowtarzalny, a na szkle pojawia się biała piana. Tradycyjne browary oferują również „Stössje”, szklankę o pojemności 0,1 litra. Kölsch jest jasnożółty i klarowny, z niewielką ilością dwutlenku węgla i znany z lekko kwaśnego smaku. To odróżnia go od piwa Pilsner.

Vollbier

Piwo pełne to ogólny termin na wszystkie piwa warzone z oryginalną zawartością brzeczki ponad 11%, ale mniej niż 16%.

Rauchbier

Tradycja Rauchbier sięga regionu Bamberg. Wypalenie słodu w piecu drewnem bukowym tworzy charakterystyczny dymny smak, który przypomina mocno wędzoną szynkę. Rauchbier to zazwyczaj pełne piwo dolnej fermentacji o różnej zawartości alkoholu. Browary rzemieślnicze na całym świecie zaczynają przejmować tę tradycję i sami ją interpretować na swój sposób – zdarzają się też piwa mające odcienie brązowe lub czerwone. Generalnie Rauchbier ma zazwyczaj kolor od jasnego do ciemnobrązowego z lekko czerwonawym odcieniem. Delikatna słodowa i chmielowa goryczka oraz aromat dymu nadają temu gatunkowi charakterystyczny smak.

Schwarzbier

Historia tego browaru sięga Turyngii, Saksonii i Brandenburgii. Piwo czarne po raz pierwszy stało się znane pod nazwą „Braunschweiger Mumme” w XIV wieku. To przede wszystkim dłużej prażony słód odpowiada za głęboki czarny kolor. W niemieckich czarnych piwach często można wyczuć charakterystyczną gorzką nutę piwa Pils.

Zwickel

Piwa rodzaju „Zwickel” oferowane są bezpośrednio po procesie fermentacji bez przechowywania w chłodniach w piwnicach piwnych. To piwo niefiltrowane o nieco gęstszej teksturze, ze względu na obecność drożdży. Pozwala to piwowarom skosztować piwa przed jego butelkowaniem. Smak tego piwa jest słodszy, owocowy i mocny dzięki drożdżom i niepasteryzowanemu procesowi. Jest to gatunek mniej trwały niż piwo filtrowane. Jednocześnie charakteryzuje się wieloma wartościami odżywczymi.

Märzen

Zgodnie z edyktem bawarskiego księcia Albrechta V, warzenie piwa było dozwolone tylko między 29 września a 23 kwietnia ze względu na ryzyko pożaru. Piwo warzone w tym czasie powinno mieć taki okres trwałości, aby przetrwać przez całe lato. Dlatego w marcu warzono wyjątkowo mocne piwo o bardziej oryginalnej brzeczce, wysokiej zawartości alkoholu i mocniejszym chmielu. Tak właśnie powstało piwo Märzen, które dziś nie jest już dostępne w swojej pierwotnej formie. Dzisiejsze piwo Märzen jest jednym z piw specjalnych dolnej fermentacji i jest produkowane głównie w Bawarii i Austrii.

Weizen

Piwa pszeniczne (niem. Weizenbier lub Weissbier) to także piwa pochodzące z Bawarii i południowych Niemiec. Są to najlepiej fermentowane piwa z gatunku „Vollbier”, w których pszenica i słód pszeniczny są używane jako oryginalne brzeczki.

Hefeweizen

W przypadku tego gatunku w butelce pozostają mętne substancje – ma to związek z drożdżami pszenicznymi. Dzięki temu piwo jest bardziej owocowe i ma bardzo wyrazisty smak. Ten gatunek piwa jest tradycyjnie fermentowany w butelce, ale obecnie wygląda to już nieco inaczej. Zwłaszcza w produkcji przemysłowej do piwa dodaje się dopiero później martwe kultury drożdży.

Kristallweizen

Kristallweizen to piwo pszeniczne, które jest filtrowane po uwarzeniu. Rezultatem jest jasne, złocistożółte piwo, które ma znacznie bardziej świeży smak niż Hefeweizen. Filtracja zapewnia również dłuższy okres trwałości.

Pils lub Pilsener

Słynny niemiecki Pils to pełne piwo dolnej fermentacji. Jego olbrzymia popularność związana jest z szybką i niedrogą produkcją. Pils/Pilsener charakteryzuje się mocnym chmielem, gorzką świeżością i jasnym, wyraźnym piwnym kolorem. Historia tego gatunku sięga czeskiego miasta Pilzno, gdzie po raz pierwszy uwarzono je według tej receptury.

Weisse

„Berliner Weisse” to mieszane piwo fermentowane z niewielką ilością oryginalnej brzeczki i niewielką zawartością alkoholu. Ten gatunek pierwotnie powstał z fermentowanego piwa pszenicznego i późniejszej fermentacji w butelkach. Dzisiaj jest to zazwyczaj mieszanka sfermentowanego i dojrzewającego z bakteriami kwasu mlekowego naparu. Weisse znane jest ze swojego kwaśnego, złożonego smaku, który np. latem łączy się często z syropem malinowym.

Lager

„Lager” było pierwotnie nazwą piwa przechowywanego w piwnicy przez kilka miesięcy. Dziś jest to nazwa wszystkich piw dolnej fermentacji. Jednak w Niemczech tylko piwa o zawartości brzeczki mniejszej niż 12,5%, które jednocześnie nie są pilznerem, określa się mianem „Lager”. W innych krajach piwa dolnej fermentacji są określane jako „Lager” – zgodnie z niemiecką ustawą o czystości.

Oktoberfestbier

Piwa na „Oktoberfest” są specjalnie warzone na największe niemieckie święto piwa w znanych bawarskich browarach. Na temat samego wydarzenia, jakim jest „Oktoberfest” mogliście już przeczytać co nieco na początku artykułu. Warto dodać, że surowce i metody warzenia piw na ten festyn różnią się z roku na rok. Konkurencja, jeśli chodzi o najlepsze piwo „Oktoberfestu”, jest oczywiście olbrzymia, ale dzięki temu gwarantowana jest dobra jakość i doskonały smak.

Kräusenbier

Kräuser, Kreuser lub Kräusenbier to piwo, które zostało już sfermentowane i do którego do butelki dodaje się porcję świeżego, wysoko fermentującego piwa. Określenia „Kräusen” używa się w odniesieniu do „krążków” – chodzi tu o otoczki piany w brzeczce podczas fermentacji.

Kellerbier

Kellerbier to niefiltrowane piwa dolnej fermentacji – np. piwa czerwone. Ponieważ nie są filtrowane, muszą być przechowywane na ile to możliwe bez ekspozycji na światło, aby zapewnić jak najdłuższy okres trwałości napoju.

Gose

Gose wywodzi się ze starej tradycji piwowarskiej, którą zachwycony był już sam cesarz Otto III. Gose to piwo górnej fermentacji, znane ze swojego drożdżowego i lekko kwaśnego smaku już od ponad tysiąclecia. Najbardziej znanym przedstawicielem tego gatunku w Niemczech jest Leipziger Gose.

Broyhan

To specjalny rodzaj najlepiej fermentowanego piwa z regionu Hanoweru. Ma jasny kolor i przyjemny słodko-kwaśny smak. Lüttje Lage to tradycyjny hanowerski napój.

Roggen

Roggen, czyli piwo żytnie powstaje na bazie słodu żytniego, co dziś jest raczej rzadko praktykowane.

Pilsator

Piwo Pilsator jest specjalnym rodzajem piwa Pils, które wyłonione zostało podczas konkursu piwowarskiego. Charakteryzuje się tym, że zawiera mniej słodu, co sprawia, że ​​ma charakterystyczny mocno goryczkowy smak.

Oktoberfest w Monachium – praktyczny przewodnik!

Admin
-
0
Oktoberfest w Monachium – praktyczny przewodnik!

Oktoberfest w Monachium (nazywany też potocznie „Wiesn“) to największy festyn ludowy na świecie. Odbywa się od roku 1810 w stolicy Bawarii, w Monachium, na łąkach przed murami miasta, znanymi  jako Theresienwiese (Błonia Teresy). Specjalnie na Oktoberfest piwowarzy przygotowują specjalne piwo, mające ekstrakt minimum 13,5% i od 5,8 do 6,4% zawartości alkoholu. Oktoberfest trwa dwa tygodnie i generuje w tym czasie średni obrót w wysokości jednego miliarda euro – rokrocznie.

Oktoberfest 2025 w skrócie

Kiedy: 20 września – 5 października 2025 r.
Godziny otwarcia:
Od poniedziałku do czwartku: od 10:00 do 23:30
Piątki i środa oraz 2 października: od 10 rano do północy
Soboty: od 9 rano do północy
Niedziele i święta oraz 3 października: od 9:00 do 23:30
Gdzie? Theresienwiese w Monachium
Namioty: Jest 14 dużych i 21 małych namiotów
Cena piwa: Za kufel płaci się pomiędzy 14,50 i 15,80 euro (w namiocie winiarskim Kufflera cena za litr piwa pszenicznego wynosi w tym roku ponownie 17,80 euro)

Jaka jest geneza Oktoberfest w Monachium?

Z okazji ślubu księcia Ludwika i księżniczki Teresy, 12 października 1810 r. w Monachium odbywały się liczne prywatne i publiczne imprezy. Pewien podoficer, członek bawarskiej Gwardii Narodowej zaproponował, aby takie wydarzenie jak ślub Ludwika Bawarskiego i księżniczki Teresy von Sachsen-Hildburghausen uświetnić wielkimi wyścigami koni.  Bankier i zarazem major kawalerii, Andreas von Dall’Armi, przekazał tę propozycję ówczesnemu monarsze (Maksymilian I Józef Wittelsbach), a król był zachwycony tą ideą. Wyścigi konne odbyły się 17 października. Ponieważ cała impreza cieszyła się dużą popularnością wśród mieszkańców miasta, dwór królewski zadecydował o powtórzeniu wyścigów rok później o tej samej porze i tak zrodziła się tradycja monachijskiego Oktoberfestu.

Goście mają do dyspozycji 14 dużych namiotów i 21 mniejszych. Zgodnie z przepisami i regulaminem, podczas Oktoberfestu swoje piwo serwować mogą jedynie tradycyjne monachijskie browary. Są to: Spatenbräu, Augustiner, Paulaner, Hacker-Pschorr, Hofbräu oraz Löwenbräu. W ostatnich latach niektóre namioty bywały tak przepełnione, że trzeba je było nawet zamknąć, w związku z tym miasto wstawiło na swoją stronę internetową „Wiesnbarometer”, który przewiduje obłożenie poszczególnych namiotów.

Niektóre namioty festiwalowe w formacie XXL i przylegające do nich ogródki piwne oferują miejsce dla ponad 10 000 gości jednocześnie – oczywiście na jeden namiot. Łącznie w namiotach Oktoberfest do dyspozycji odwiedzających jest około 120 000 miejsc siedzących.

Czy na Oktoberfest w Monachium potrzebne są bilety?

Nie, wejście na teren imprezy i do namiotów jest bezpłatne.

Jednak należy mieć na uwadze, że zwłaszcza wieczorami i w weekendy trzeba mieć rezerwację, żeby wejść do namiotu, ponieważ w przypadku przepełnienia wejścia są po prostu zamykane.

Czy na wejściu do namiotów są kontrole? Czy można mieć ze sobą torebki/plecaki?

Na wszystkich wejściach rozmieszczony jest personel, który w szczególnych przypadkach przeprowadza kontrolę osobistą.

Na Oktoberfest nie można wnosić plecaków i toreb, które przekraczają wymiary 20 cm /15 cm /10 cm lub objętość 3 litrów. Jeśli mimo to będziecie mieli ze sobą tak duży plecak czy torbę, należy je zostawić w przechowalni bagażu przy wejściach P1, P5, P8 i P10 za opłatą, która wynosi 5 euro. Organizator nie jest w stanie zapewnić wolnych miejsc do przechowania toreb czy plecaków przez cały czas trwania imprezy, więc należy się liczyć ewentualnie z tym, że trzeba będzie zaczekać w kolejce.

Czy na Oktoberfest można wziąć ze sobą dzieci i wózek?

Tak i nie. Oczywiście dzieci są jak najbardziej mile widziane na Oktoberfeście. Jednak ze względu na ich bezpieczeństwo istnieją pewne ograniczenia: wieczorem w namiotach jest dla małych dzieci zdecydowanie za głośno i jest zbyt dużo ludzi, dlatego dzieci do lat 6 mogą przebywać na terenie imprezy tylko do godziny 20:00 (nawet jeśli są z opiekunem).

Jeśli chodzi o wózki dziecięce, to miasto wydało następujący komunikat: wózki są dozwolone na terenie imprezy od niedzieli do piątku do godziny 18.00. W soboty są zabronione.

Czy można wziąć ze sobą  zwierzęta na Oktoberfest?

Niestety nie. Wyjątek stanowią oczywiście psy przewodnicy.

A jak wygląda sytuacja z rowerem?

Stojaki rowerowe znajdują się przed głównymi wejściami. Na terenie imprezy nie można korzystać z rolek, wrotek, deskorolek czy innych tego typu sprzętów.

Jestem wegetarianinem – czy to oznacza, że na Oktoberfescie umrę z głodu?

Goście niejedzący mięsa nie muszą się obawiać, że na Oktoberfest będą chodzić głodni. Potrawy wegetariańskie znajdziecie w każdym namiocie i na większości stoisk gastronomicznych.

Uwaga! Nie jedźcie samochodem bezpośrednio na Oktoberfest!

Błonia Teresy, czyli miejsce docelowe, znajdują się na wschód od centrum Monachium, oddalone są zaledwie kilka kilometrów od ścisłego centrum. Dlatego nie ma żadnego specjalnego parkingu dla osób odwiedzających Oktoberfest. Najlepiej jeśli zostawicie samochód przy hotelu lub na jednym z licznych parkingów typu park+ride.

Jeśli chcielibyście wjechać samochodem do centrum Monachium, to od roku 2008 potrzebna Wam będzie zielona naklejka ekologiczna (grüne Umweltplakette). Więcej informacji na ten temat znajdziecie na stronie internetowej miasta.

Dookoła Monachium jest naprawdę sporo parkingów park&ride, więc najlepiej jeśli właśnie z nich skorzystacie.

Centrum miasta jest w czasie trwania Oktoberfestu potwornie zakorkowane. Jeśli wjeżdżacie z A9 od strony Norymbergii, warto skorzystać z parkingu P+R przy wyjeździe Garching-Süd. Ten parking pomieści nawet 570 samochodów osobowych. Stamtąd można wziąć metro (U6) i w 24 minuty dostaniecie się na stację Poccistrasse. Stamtąd macie już zaledwie kilka minut na piechotę do celu.

Inne parkingi P+R znajdziecie przy stacjach metra:

  • Fröttmaning (U6, parking piętrowy na  1.200 samochodów osobowych i  80 autobusów)
  • Kieferngarten (U6, parking piętrowy)
  • Studentenstadt (U6)
  • Klinikum Großhadern (U6)
  • Neuperlach-Süd (U5)
  • Michaelibad (U5)
  • Innsbrucker Ring (U5, U2, parking piętrowy)
  • Fürstenried West (U3, parking piętrowy)
  • Candid- und Mangfallplatz (U1)

Kolejne parkingi znajdują się też przy stacjach szybkiej kolei miejskiej. Dokładnych informacji możecie zasięgnąć na stronach Monachijskiego Związku Komunikacji (Münchner Verkehrsverbund) albo na oficjalnej stronie P+R.

Na jakim przystanku wysiąść, aby dotrzeć na Oktoberfest?

Jeśli podróżujecie na Oktoberfest komunikacją miejską, to najlepiej wysiąść na jednym z poniższych przystanków i dojść pieszo do „Wiesn”:

  • Theresienwiese (U4, U5)
  • Goetheplatz (U3, U6)
  • Schwanthalerhöhe (U4, U5)
  • Hackerbrücke (S-Bahn)

Interwencja policji w Niemczech z powodu głośnej muzyki – co mogą funkcjonariusze?

Admin
-
4
Interwencja policji w Niemczech z powodu głośnej muzyki – co mogą funkcjonariusze?

Kiedy zbyt głośno świętujemy urodziny, zabawa może skończyć się bardzo szybko, jeśli sąsiedzi zadzwonią na policję. Co może w takim przypadku zrobić policjant? Czy mamy obowiązek wpuścić go do mieszkania? Czy funkcjonariusze policji mogą skonfiskować sprzęt muzyczny, jeśli jest to konieczne?

Policjanci przed drzwiami: Co mogą zrobić funkcjonariusze wezwani przez sąsiadów z powodu zbyt głośnej muzyki?

Jak w przypadku każdej interwencji policji, obowiązuje zasada proporcjonalności. Policja ma zawsze obowiązek wybrać najłagodniejsze rozwiązanie, prowadzące do zaprowadzenia spokoju. W związku z tym, policjanci przybywający na miejsce starają się najpierw porozmawiać z hałasującym sąsiadem. Jeśli ten przyciszy muzykę, bądź ją całkowicie wyłączy, to interwencja policji na tym się kończy.

Czy policja w Niemczech ma prawo wejść do mieszkania?

Jeśli interwencję policji traktujemy ze zrozumieniem i przykładowo przyciszamy muzykę, to w takim przypadku policja nie ma z reguły prawa wejść do mieszkania bez zgody właściciela. Jeśli jednak permanentnie nie stosujemy się do poleceń policji, to funkcjonariusze mają prawo przekroczyć progi naszego mieszkania. Jeśli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, np. z mieszkania wydobywa się woń marihuany, wskazująca na obecność w nim zakazanych środków odurzających, to wtedy policjant może wejść do mieszkania w celu skontrolowania go.

Czy policja może skonfiskować sprzęt grający?

Jeśli policja zostaje wezwana po raz kolejny, ma nawet prawo skonfiskować sprzęt grający i w tym celu oczywiście wejść do mieszkania (postanowienie Wyższego Sądu Krajowego Karlsruhe, wyrok z dnia 25.03.2010, sygnatura akt 14 Wx 9/10). Nie jest określona liczba interwencji uprawniających policję do konfiskaty. Wszystko zależy od konkretnej sytuacji i cierpliwości danego funkcjonariusza.

Czy policja w Niemczech może wysłać gości do domu, aby zaprowadzić spokój?

Jeśli zakłócenie spokoju spowodowane jest przez gości właściciela mieszkania, funkcjonariusze policji mogą wysłać ich do domu, jeśli ci nie stosują się do poleceń. Jeśli goście nie reagują na polecenie opuszczenia mieszkania, policja może użyć siły. Kto w takim przypadku nadal stawia opór policji, może się liczyć z doniesiem o popełnieniu przestępstwa poprzez stawianie oporu funkcjonariuszom.

Czy policja w Niemczech ma prawo zatrzymać właściciela mieszkania?

Policja ma nawet prawo zatrzymać właściciela mieszkania, jeśli ten wzbrania sie przed zaprowadzeniem spokoju i po wyjściu policji znowu przygłaśnia muzykę (decyzja okręgowego sądu administracyjnego Schleswig, wyrok z dnia 15.06.1999, sygnatura akt 3 A 209/97).

Czy interwencja policji w Niemczech grozi mandatem?

Zakłócenie ciszy nocnej jest według prawa wykroczeniem i może zatem zostać ukarane odpowiednim mandatem (decyzja sądu rejonowego w Düsseldorfie, wyrok z dnia 3.07.1991, sygnatura akt 301 OWi/906 Js 552/91).

Czy chociaż raz w roku można w Niemczech głośniej poświętować?

Wiele osób uważa, że raz w roku można głośniej poświętować. W tym wypadku chodzi o powszechnie krążącą plotkę prawną, która swoje źródło ma w wyroku sądu rejonowego Bremy z roku 1957. Sąd ten jednak nie zdecydował wówczas, że raz w roku można głośniej poświętować. Zdecydował on jedynie, że pewien sąsiad musi godzić się na okazyjne świętowanie, które można określić jako akceptowalne (decyzja sądu administracyjnego w Bremie, wyrok z dnia 6.06.1957, sygnatura akt 15 C 2658/57).

Niemcy: Czy musimy akceptować hałas spowodowany uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Admin
-
0
Niemcy: Czy musimy akceptować hałas spowodowany uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Kto żyje w mieszkaniu mieszczącym się w budynku wielorodzinnym, musi się liczyć z odgłosami słyszalnymi z sąsiednich domostw. W tym wypadku może chodzić o odgłosy wywoływane przez poruszanie się po mieszkaniu, muzykę czy uprawianie miłości. Nie każdemu najemcy podobają się jednak odgłosy tego rodzaju, szczególnie jeśli mają one miejsce w środku nocy. Lecz czy jako najemca można temu wogóle w jakiś sposób zaradzić? Czy trzeba akceptować hałas spowodowny uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Czy trzeba znosić hałas wywołany uprawianiem seksu przez sąsiadów?

Najemca musi zaakceptować odgłosy powodowane uprawianiem miłości przez sąsiadów tylko do pewnych granic. Sąd rejonowy w Warendorf jest zdania, że decyzja w jaki sposób przeżywa się własne życie seksualne, należy do podstawowych praw człowieka i jest chronione przez konstytucję w ramach prawa do swobodnego rozwoju osobowości, artykuł 2 punkt 1 konstytucji . Prawo to obowiązuje jednak tak długo, dopóki nie zakłóci ono prawa sąsiadów do spokojnego mieszkania. Bezgraniczne korzystanie z prawa do swobodnego rozwoju osobowości jest zatem niedopuszczalne. Odgłosy muszą zostać zredukowane do tak zwanej głośności dopuszczalnej w pokoju, co oznacza, że nie może ich być słychać w sąsiednim mieszkaniu (sąd rejonowy Warendorf, wyrok z dnia 19.08.1997, sygnatura akt 5 C (11) C 414/97). Tego samego zdania był sąd rejonowy w Rendsburgu. Ten zwrócił dodatkowo uwagę na to, iż szczególnie w godzinach nocnych, od 22 do 6, cisza nocna nie może być zakłócana (sąd rejonowy w Rendsburgu, wyrok z 16.12.1994, sygnatura akt 18 (11) C 766-94). Jeśli z powodu pożycia seksualnego dochodzi zatem do hałasu, który jest nie do zaakceptowania, poszkodowani sąsiedzi mają prawo wymagać od hałasującego sąsiada zaniechania głośnych praktyk seksualnych, według paragrafu 862 kodeksu cywilnego.

Czy hałasującemu sąsiadowi grozi wypowiedzenie umowy najmu?

Jeśli w związku z pożyciem seksualnym dochodzi do długotrwałych i regularnie powtarzających się zakłóceń spokoju, osoba odpowiedzialna za hałas może liczyc się z wypowiedzeniem umowy najmu. Zanim to nastąpi, musi mieć najpierw miejsce upomnienie. Dopiero kiedy nie ma widocznej reakcji na upomnienie, umowa najmu może zostać wypowiedziana (sąd rejonowy w Monachium, wyrok z dnia 27.01.2014, sygnatura akt 417 C 17705/13).

Upomnienie grozi również wtedy, kiedy najemca uprawia miłość na swoim balkonie lub tarasie (sąd rejonowy Bonn, wyrok z dnia 17.05.2006, sygnatura akt 8 C 209/05).

1...123124125...248Strona 124 z 248