Wiele osób w dużych miastach posiada samochód, ale nie korzysta z niego zbyt często. W związku z tym zostawiają swoje samochody w jednym miejscu na długi czas. Czy to rzeczywiście jest wszędzie dozwolone? Wyjaśnia ekspert prawny Michael Winter.

Jak długo można parkować w tym samym miejscu?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy przyjrzeć się przepisom ruchu drogowego, które dostarczają dość precyzyjnych informacji.

Tam uregulowano następujące kwestie:

§12 Zatrzymywanie i parkowanie

(1) Przetrzymywanie jest niedozwolone

1. na wąskich i nieczytelnych odcinkach dróg,
2. w obszarze ostrych zakrętów,
3. na pasach wjazdowych i wyjazdowych,
4. na przejazdach kolejowych,
5. przed i na oficjalnie oznakowanych drogach dojazdowych dla straży pożarnej.

(2) Za parkowanie uważa się każdą sytuację, w której opuszcza się pojazd lub zatrzymuje się na dłużej niż trzy minuty.

(3) Parkowanie jest zabronione

1. przed i za skrzyżowaniami i wjazdami do 5 m od punktów przecięcia krawędzi jezdni, o ile po prawej stronie jezdni w kierunku jazdy znajduje się ścieżka rowerowa, przed skrzyżowaniami i wjazdami do 8 m od punktów przecięcia krawędzi jezdni,
2. jeżeli uniemożliwia korzystanie z wyznaczonych miejsc parkingowych,
3. przed wjazdami i wyjazdami z posesji oraz na wąskich drogach również naprzeciwko nich,
4. nad pokrywami studzienek i innymi zamknięciami, gdzie znak 315 lub oznaczenie parkingu (załącznik 2 nr 74) zezwala na parkowanie na chodnikach,
5. przed krawężnikami.

Rozległe zakazy parkowania dla ciężarówek

(3a) Pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 tony i przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 2 ton nie mogą poruszać się po terenie zabudowanym

1. na terenach o charakterze czysto mieszkaniowym i ogólnym,
2. na terenach przeznaczonych do wypoczynku,
3. w strefach SPA,
4. w obszarach klinicznych.

Regularne parkowanie w godzinach od 22:00 do 06:00 oraz w niedziele i święta jest niedozwolone. Nie dotyczy to odpowiednio oznaczonych miejsc parkingowych oraz parkowania autobusów liniowych na końcowych przystankach.

Możliwość nieograniczonego parkowania – jeśli samochód posiada TÜV i jest zarejestrowany

Dla samochodów osobowych również w dalszych przepisach nie przewidziano żadnych ograniczeń czasowych. Oznacza to nic innego, jak to, że przepisy StVO (Kodeksu drogowego) zasadniczo nie zawierają żadnych ram czasowych dotyczących parkowania samochodów osobowych – o ile nie parkuje się w jednym z miejsc wymienionych powyżej jako wyjątki.

Należy jednak bezwzględnie spełnić określone warunki, a mianowicie:

• Pojazd jest w stanie zapewniającym bezpieczeństwo ruchu drogowego;
• Jest dopuszczony do ruchu drogowego;
• Naklejka na tylnej tablicy rejestracyjnej wskazuje, że przegląd techniczny jest ważny;
• Numer rejestracyjny jest czytelny;
• Światła nie są zabrudzone (dzięki czemu reflektory pozostają widoczne).

Nie wolno więc parkować samochodu, który jest wyrejestrowany lub nie ma przeglądu technicznego, w przestrzeni publicznej.

Jako właściciel pojazdu musisz być zawsze przygotowany na nowe zakazy parkowania

Kwestia, z którą borykało się wielu długoterminowych użytkowników parkingów, została już dawno wyjaśniona w orzecznictwie: można wprowadzić mobilny zakaz parkowania z trzydniowym wyprzedzeniem. Często ma to miejsce w przypadku placów budowy lub imprez.

Jeśli po upływie tego terminu samochody nadal znajdują się w strefie zakazu parkowania, mogą one zostać legalnie odholowane na koszt właściciela.

Dlatego w przypadku dłuższego parkowania zalecamy przekazanie kluczyków do samochodu osobie zaufanej i poproszenie jej o sprawdzanie co kilka dni, czy nie doszło do powyższej sytuacji.

O ekspercie

Adwokat Michael Winter studiował prawo w Tybindze i od 1989 roku zajmuje się prawem ruchu drogowego. Jako wykładowca na Uniwersytecie Współpracy Państwowej Badenii-Wirtembergii, dzieli się również swoim doświadczeniem akademickim. Założona przez niego firma „WHW Seminar & Service” od 2001 roku edukuje czterocyfrową liczbę użytkowników dróg poprzez interaktywne seminaria z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego i prawa ruchu drogowego pod hasłem „Wiedza pomaga”. Od czasu wybuchu skandali związanych z silnikami Diesla, Winter i jego partnerzy pozwali również kilku niemieckich producentów samochodów, w tym Volkswagena.

źródło: focus.de

Paczka nie dotarła, została dostarczona do nieznanych sąsiadów lub po prostu zabrana z powrotem? Kłopoty z firmami kurierskimi nie są rzadkością. Jeśli masz problemy z firmą DPD (Deutscher Paketdienst), tutaj znajdziesz dane kontaktowe.

Skargi do firmy DPD

Paczka zniknęła lub dostawca nawet nie zadzwonił do drzwi? Najlepiej złożyć skargę bezpośrednio do firmy DPD.

Z działem obsługi klienta można skontaktować się telefonicznie pod numerem 06021 – 150415. Infolinia jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:00 do 19:00 oraz w soboty od 9:00 do 14:00.

Alternatywnie można skorzystać z formularza kontaktowego DPD, jednak odpowiedź zajmuje znacznie więcej czasu niż w przypadku kontaktu telefonicznego.

Składanie skargi na DPD w centrum konsumenckim

W niektórych przypadkach skarga złożona do firmy kurierskiej nie jest wystarczająca, ponieważ wiąże się z kwestią prawną. W takiej sytuacji centrum konsumenckie w Twoim regionie oferuje bezpłatną wstępną ocenę sytuacji. Usługa ta dotyczy nie tylko problemów z DPD, ale także innych firm kurierskich lub Deutsche Post.

W formularzu online Centrum Konsumenckiego opisujesz swój problem i otrzymujesz wstępną ocenę sytuacji oraz możliwości działania. Znajdziesz tam również wzory pism, które pomogą Ci skuteczniej złożyć reklamację.

Czego potrzebuję, aby skontaktować się z DPD?

Aby jak najskuteczniej rozwiązać problem, proszę przygotować swój numer klienta (jeśli jest dostępny). W każdym przypadku potrzebny jest numer przesyłki, zarówno jeśli jest się nadawcą jak i odbiorcą.

Zawsze podawaj te dane w pisemnych reklamacjach, aby ułatwić przyporządkowanie sprawy i wewnętrzną weryfikację. Dzięki temu masz większe szanse na szybką odpowiedź na swoje zapytanie.

Nasza rada: nawet jeśli jesteś zły z powodu zaistniałej sytuacji, zachowaj spokój. Pracownicy obsługi klienta nie znają osobiście większości kurierów i nie są właściwym adresatem Twojej frustracji.

źródło: t-online.de

Czy w słoiku wypełnionym drobnymi monetami kryje się mały skarb?

Wiele osób marzy o odkryciu skarbu wśród starych gratów, które zgromadziły się przez lata. Może miseczka okaże się chińskim przedmiotem kolekcjonerskim? A mały obraz olejny prawdziwym van Goghiem?

To, co brzmi utopijnie, nie jest wcale tak nieprawdopodobne. Przejrzyj na przykład stary słoik z drobnymi monetami, który stoi gdzieś w najdalszym kącie szafki. Być może oprócz bezwartościowych monet znajdziesz w nim dodatkowy zarobek.

Niektóre marki niemieckie mogą być warte kilka tysięcy euro

W poszukiwaniu monet obywatele dawnej RFN mają większe szanse niż byli obywatele NRD. Przede wszystkim rzadkie i dobrze zachowane monety w markach niemieckich, a także monety okolicznościowe i monety z błędami menniczymi mogą mieć dziś wartość kolekcjonerską – a jeśli znajdzie się nabywca, mogą przynieść całkiem niezłą sumkę. Ale również monety euro i eurocenty mogą mieć wartość kolekcjonerską.

Moneta 2-fennigowa: Jak podaje portal kolekcjonerów monet MDM, szczególnie cenne są na przykład monety 2-fennigowe wybite przed 1968 r. Powód: są one wykonane z czystej miedzi. Cena katalogowa takiej monety wynosi od 2000 do 5000 euro.

Monety 5 marek: Moneta 5 marek niemieckich może w niektórych przypadkach mieć również znaczną wartość. Jeśli posiadasz taką monetę z 1958 r. z wybitym znakiem F, jej cena sprzedaży może wynieść nawet 500 euro.

Za taką samą monetę z 1958 r. z literą J na monecie kolekcjonerzy płacą według MDM nawet od 800 do 4000 euro, w zależności od stanu.

Monety okolicznościowe: Monety okolicznościowe wybite z okazji specjalnych wydarzeń również mogą mieć wysoką wartość (od 1000 do 5000 euro). Na przykład monety okolicznościowe o nominale 5 marek niemieckich „Germanisches Museum” z 1952 roku są uważane za cenne ze względu na swoją rzadkość i wysoką zawartość srebra.

Popularne błędy w biciu monet euro

A co z monetami euro? Tutaj przede wszystkim monety z błędami w biciu mają wartość dla kolekcjonerów i są oferowane i sprzedawane na różnych platformach internetowych po cenach trzycyfrowych, a czasami nawet czterocyfrowych.

Warto uważać na fałszywe informacje i oszustów. Często mówi się, że moneta jest sprzedawana na eBayu za tyle a tyle tysięcy euro. Jednak tylko dlatego, że oferta jest wystawiona za kilka tysięcy euro, nie oznacza, że znajdzie się kupiec za tę cenę lub że towar rzeczywiście istnieje.

Obecnie na eBayu oferowana jest fińska moneta o nominale 2 euro za 150 000 euro, na której wybicie jest przesunięte. Sprzedawca napisał: „Nie trzeba mieć szczególnie dobrego wzroku, aby zauważyć, że moneta ta jest wadliwa, a mówiąc wprost, jedna strona jest grubsza od drugiej, a żółte wnętrze nie jest dokładnie wyśrodkowane”. Oczywiście moneta ta wcale nie jest warta 150 000 euro.

Za kwotę od 15 000 do 45 000 euro sprzedawcy na eBayu oferują obecnie również monety 2 euro z Belgii, na których na czole króla Alberta widnieje „metalowy pryszcz”.

Jak mogą wyglądać błędy w biciu monet?

Pomimo automatyzacji i cyfryzacji, podczas bicia monet nadal mogą wystąpić błędy. Oczywiste jest, że coś rzadkiego szybko zyskuje dla ludzi wartość kolekcjonerską. Należą do nich:

Zapomniane inicjały: na niektórych belgijskich monetach zapomniano umieścić inicjały projektanta monet Luca Luycxa „LL” na stronie z nominałem. Istnieją również włoskie monety z błędami w biciu, na których brakuje inicjałów artystki Laury Cretary.

Nieprawidłowy brzeg: brzeg lub ramka monety mogły zostać nieprawidłowo wycięte, co spowodowało niewielkie przesunięcie środkowej części monety.

Rewers: na niektórych monetach o nominale 1 euro część symbolu została wybita na stronie z nominałem i odwrotnie.

Nieprawidłowe mapy: niektóre mennice nie uwzględniły przystąpienia Rumunii i Bułgarii do Unii Europejskiej w 2007 roku. Zamiast wybić zaktualizowaną mapę UE, na monecie o nominale 2 euro nadal wykorzystywano starą mapę.

Ponadto monety z tak zwanych mini-państw, takich jak Monako, San Marino i Watykan, są popularnymi przedmiotami kolekcjonerskimi. Jeśli nie masz pewności co do wartości monet, możesz zajrzeć do oficjalnego katalogu monet.

źródło: t-online.de