Niemcy: oto na co należy uważać przy pakowaniu bagażu do samochodu kempingowego. Za naruszenia przepisów grożą wysokie mandaty!

Podróżowanie kamperem staje się w Niemczech coraz bardziej popularne. Aby zapewnić sobie bezpieczną podróż i uniknąć wysokich mandatów, trzeba jednak zwrócić uwagę na pewne błędy związane z przewożeniem bagażu.

Nowoczesne samochody i przyczepy kempingowe oferują wystarczającą ilość miejsca do przechowywania bagażu, aby zwiększyć komfort podczas wakacji. Jednakże jeśli pojazd jest przeciążony, szybko może dojść do niebezpiecznych sytuacji.

Przeładowanie nie tylko negatywnie wpływa na stabilność jazdy, ale także zwiększa ryzyko wypadków i stwarza zagrożenie dla innych użytkowników dróg.

Dlatego za przeładowanie kamperów i przyczep kempingowych grożą wysokie mandaty. Jakiego rzędu są to kwoty? W dalszej części artykułu znajdziecie zestawienie dotyczące mandatów w Niemczech i różnych krajach europejskich.

Na co zwracać uwagę przy pakowaniu bagażu do kampera?

Zabieranie z domu wszystkiego co się da może mieć poważne konsekwencje. Przeładowanie znacznie pogarsza stabilność jazdy i sprawia, że pojazd łatwiej wpada w poślizg na zakrętach.

Wydłuża również drogę hamowania, co radykalnie zwiększa ryzyko wypadków. Zagrożenia te są często bagatelizowane, co może mieć poważne konsekwencje zarówno dla pasażerów pojazdu, jak i innych użytkowników dróg.

Przeładowanie jest również surowo karane na mocy obowiązujących przepisów. ADAC Nordrhein zwraca uwagę na fakt, że nawet niewielkie przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej może prowadzić do problemów.

Mandaty za przeładowane kampery i przyczepy kempingowe (o dopuszczalnej masie całkowitej do 7,5 t lub 2 t) są w Niemczech zróżnicowane i wahają się od 10 euro w przypadku przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej o 5 proc. do 235 euro i punktu karnego w przypadku przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej o 30 proc.

Nie tylko w Niemczech: za przeładowanie samochodu kempingowego grożą wysokie kary

Urlopowicze powinni mieć świadomość, że mandaty za przeładowanie pojazdu w innych krajach europejskich mogą być znacznie wyższe niż w Niemczech. Oto kilka przykładów:

  • Belgia: mandaty w wysokości od 110 do 330 euro (obcokrajowcy muszą płacić gotówką)
  • Dania: mandaty w wysokości 10 euro za każdy punkt procentowy przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej do 3,5 t
  • Francja: mandaty w wysokości od 135 do 750 euro
  • Włochy: co najmniej 41 euro, maksymalna wysokość mandatu to 1.697 euro
  • Chorwacja: min. 40 euro
  • Luksemburg: mandat w wysokości 74 euro za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej o 10 proc., max. kara to 5.000 euro
  • Holandia: co najmniej 130 euro, maksymalna wysokość mandatu wynosi 850 euro
  • Austria: przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej o ponad 2 proc.: min. 36 euro, maksymalna wysokość mandatu to 5.000 euro
  • Portugalia: mandaty w wysokości od 60 do 300 euro
  • Szwajcaria: min. 85 euro w przypadku przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej o mniej niż 100 kg, 170 euro w przypadku przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej o ponad 100 kg
  • Hiszpania: mandaty w wysokości od 300 do 4.600 euro za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej o 6 do 15 proc.

Przeładowanie kamperów i przyczep kempingowych może zatem wiązać się z poważnymi zagrożeniami i konsekwencjami prawnymi. Przestrzeganie limitów wagowych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa własnego i innych użytkowników dróg.

Przed wyruszeniem w podróż warto zatem z rozwagą pakować bagaż i upewnić się, że przestrzegane są wszystkie przepisy, zarówno te obowiązujące w Niemczech, jak i za granicą.

Źródło: www.chip.de

Praca w Niemczech: co się dzieje w przypadku choroby trwającej dłużej niż 72 tygodnie?

W przypadku choroby trwającej dłużej niż sześć tygodni, niemiecka kasa chorych wypłaca zasiłek chorobowy, ale tylko przez okres do 72 tygodni. A co się dzieje później?

Zasiłek chorobowy z kasy chorych można pobierać przez okres do 72 tygodni

Pracownicy, którzy przez dłuższy czas są nieobecni w pracy z powodu choroby, są w Niemczech odpowiednio zabezpieczeni finansowo. Nawet jeśli choroba jest na tyle poważna, że pracownik jest niezdolny do pracy przez ponad sześć tygodni, nie musi martwić się o pieniądze. Wówczas odpowiedzialność przejmuje bowiem ustawowa kasa chorych, która wypłaca zasiłek chorobowy – przez okres do 72 tygodni. Ale co się dzieje w przypadku, gdy choroba trwa jeszcze dłużej?

Jeśli po 72 tygodniach pobierania zasiłku chorobowego nadal nie jesteście w stanie wrócić do pracy, pomoże Wam Agentur für Arbeit, która wypłaci Wam zasiłek dla bezrobotnych i to nawet jeśli nadal macie pracę, ale nie możecie jej wykonywać z powodu trwającej choroby.

Co dalej po zakończeniu pobierania zasiłku chorobowego?

Wasza kasa chorych poinformuje Was z trzymiesięcznym wyprzedzeniem o tym, że przestanie wypłacać zasiłek chorobowy. Najpóźniej w tym momencie należy zarejestrować się w Agentur für Arbeit, aby otrzymać tzw. zasiłek dla bezrobotnych w przypadku niezdolności do pracy (niem. Arbeitslosengeld bei Arbeitsunfähigkeit).

Jest to specjalna forma zasiłku dla bezrobotnych wypłacanego na przykład w sytuacji, gdy jest jasne, że nie będziecie już w pełni zdolni do pracy i w związku z tym złożyliście wniosek o przyznanie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, ale zakład ubezpieczeń emerytalno-rentowych nie podjął jeszcze decyzji w tej sprawie.

Ile wynosi w Niemczech zasiłek dla bezrobotnych?

W przypadku niezdolności do pracy otrzymacie zasiłek dla bezrobotnych, a Agentur für Arbeit opłaci za Was również składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Wysokość zasiłku dla bezrobotnych wypłacanego po zasiłku chorobowym jest obliczana na podstawie dochodów uzyskiwanych przed chorobą. Zasadniczo otrzymuje się 60 proc. średniego wynagrodzenia netto z ostatnich dwunastu miesięcy przed wystąpieniem niezdolności do pracy. W przypadku osób pobierających zasiłek rodzinny Kindergeld stawka ta wzrasta do 67 proc.

Źródło: www.t-online.de

Albert Einstein i Oktoberfest?

Oktoberfest, coroczny festiwal piwa odbywający się w Monachium, zna cały Świat. Gdybyśmy przenieśli się w czasie do roku 1896, moglibyśmy natrafić wśród robotników pracujących przy wydarzeniu, na krzątającego się wśród nich 17-letniego Alberta Einsteina.

Początki kariery

To właśnie w tym roku, firma rodziny Einstein, Elektro – Technische Fabrik J.Einstein & Cie, zajmująca się produkcją lamp i prądnic oraz budowaniem sieci dostarczających prąd i oświetlenie, dostała kontrakt na montaż (po raz pierwszy w historii) elektrycznego oświetlenie na bawarskim Oktoberfest. Było to w tamtym czasie pierwsze tak duże zamówienie.

Wkrótce potem, firma dostała kontrakt na zelektryfikowanie pod-monachijskiego miasteczka Schwabing liczącego dziesięć tysięcy mieszkańców, które dzisiaj jest jedną z dzielnic Monachium. Zaopatrzyła w energię browar „Pschorr” oraz uniwersytecką klinikę „Krankenhaus Rechts der Isar”. To dzięki takim początkom i dobrze wykonanej pracy, rodzinna firma w krótkim czasie zdobyła renomę i zaczęła elektryfikować południową Bawarię oraz północne Włochy, gwarantując sobie środki na dalszy rozwój oraz elitarne wykształcenie dla młodego Alberta.

Źródło: książka „Einstein in Love” autorstwa Dennisa Overbye (ISBN 0-670-89430-3)

6 faktów na temat Oktoberfest, o których z pewnością nie wiedzieliście!

W naszym poradniku dotyczącym Oktoberfest, możecie przeczytać jak do niego dotrzeć oraz o czym musicie pamiętać. Tym razem chcielibyśmy przedstawić Wam 5 faktów o tym wydarzeniu, o których z pewnością nie wiedzieliście:

  • Pierwszy Oktoberfest odbył się w 1810 roku.
  • Z okazji 100. rocznicy w 1910 r. ustanowiono rekord piwa, który obowiązuje do dziś. W tym czasie zwiedzający wypili imponujące 12.000 hektolitrów piwa, co odpowiada ponad milionowi litrów.
  • W latach 1939-1948 Oktoberfest nie odbył się z powodu II wojny światowej.
  • Tradycyjne wbijanie kranu w pierwszą beczkę z słynnym okrzykiem „O’zapft is!” istnieje dopiero od 1950 roku. Dokonuje tego burmistrz miasta Monachium.
  • Rekord odwiedzających, który obowiązuje do dziś, został ustanowiony w 1985 roku. W tym czasie Oktoberfest odwiedziło 7,1 miliona ludzi.
  • W roku 1896 przy montażu instalacji elektrycznej na Oktoberfest pracował Albert Einstein. Więcej na ten temat przeczytacie tutaj: Albert Einstein i Oktoberfest.

Kara do 50.000 euro lub pięć lat więzienia: oto czego nie wolno robić w niemieckich lasach

Podczas zbierania grzybów, jagód lub ziół w niemieckich lasach należy zachować ostrożność: nie wszystko jest dozwolone, a naruszenia mogą być surowo karane. Teoretycznie grozi za to grzywna w wysokości do 50.000 euro lub kara do pięciu lat pozbawienia wolności.

Zbieranie grzybów, jagód, ziół: nie wszystko jest dozwolone

Wielu mieszkańców Niemiec lubi zbierać jagody lub grzyby podczas spacerów po lesie. Ale trzeba mieć na uwadze to, że nie wszystko jest dozwolone, a naruszenia przepisów mogą słono kosztować. Federalna ustawa o ochronie przyrody (niem. Bundesnaturschutzgesetz) zasadniczo zezwala na zrywanie lub zbieranie w niewielkich ilościach dziko rosnących kwiatów, traw, owoców, grzybów, ziół. Dozwolona ilość odpowiada mniej więcej temu, co mieści się między kciukiem a palcem wskazującym. Jednak każdy, kto chce zbierać np. grzyby w celach zarobkowych, potrzebuje oficjalnego zezwolenia.

Ważne jest, aby nie wchodzić na teren prywatny w celu zbierania roślin. Podczas zrywania roślin na łonie natury należy obchodzić się z nimi ostrożnie i zbierać je wyłącznie na własny użytek. Jest to dozwolone tylko w miejscach, do których można wejść. W rezerwatach przyrody i w Parku Narodowym Schwarzwald obowiązują szczególne przepisy dotyczące wstępu i ochrony gatunków. Zasadniczo nie można tam zrywać ani zbierać jagód, kwiatów ani grzybów. Także w lasach, które rozwijają się bez ingerencji człowieka, nie można zbierać grzybów, jagód, itp.

Zbiór ilości przekraczających dozwoloną normę jest zabroniony, podobnie jak zrywanie gatunków ściśle chronionych. Zgodnie z federalną ustawą o ochronie przyrody, niedozwolone jest również wyrywanie dziko rosnących roślin bez uzasadnionej przyczyny lub niszczenie drzew.

Według Federalnego Ministerstwa Wyżywienia i Rolnictwa (niem. Bundesministerium für Ernährung und Landwirtschaft), naruszenia tych zakazów mogą być traktowane jako wykroczenia i podlegać karze grzywny w wysokości do 50.000 euro.

Zakazany owoc z ogrodu sąsiada

Krąży opinia, że zrywanie jabłek przy drodze bez pozwolenia jest drobnym przewinieniem. To mit. Zbieranie owoców znajdujących się na cudzej posesji bez zgody właściciela w świetle obowiązującego w Niemczech prawa karnego jest uważane za zwykłą kradzież – podkreśla kancelaria prawna Kotz z Siegen. Teoretycznie grozi za to kara do pięciu lat pozbawienia wolności.

Istnieją jednak wyjątki dotyczące drzew owocowych. Akcja „Gelbes Band” organizowana w niektórych powiatach umożliwia oznaczanie drzew w czasie zbiorów. Żółto-pomarańczowe wstążki wokół drzew wskazują, że można z nich zbierać owoce. Zarówno prywatni właściciele, jak i gminy mogą w ten sposób oznakowywać swoje drzewa. Celem tej inicjatywy jest zapobieganie marnowaniu się owoców, które niekiedy spadają z drzew i nikt z nich nie korzysta, wskutek czego po pewnym czasie po prostu psują się. Ponadto na stronie internetowej Mundraub.org gminy i prywatni właściciele z całego kraju mogą wskazywać drzewa i krzewy, z których osoby trzecie mogą legalnie zrywać owoce.

Źródło: www.chip.de

Prawo do płatnego urlopu w Niemczech: jak to wygląda w przypadku pracy na Minijob?

W pracy na Minijob również przysługuje prawo do płatnego urlopu. W jaki sposób obliczyć, ile dni wolnego należy się tzw. minijobberom?

Ile dni płatnego urlopu przysługuje osobom wykonującym pracę na Minijob?

Minijobzentrale wyjaśnia to na swoim blogu. Ogólnie rzecz biorąc, każdy pracownik w Niemczech ma prawo do rocznego wymiaru urlopu wynoszącego co najmniej 24 dni, jeśli praca jest wykonywana stale przez sześć dni w tygodniu. Uprawnienie to ma zastosowanie do tzw. minijobberów, podobnie jak do wszystkich innych pracowników. „Za te dni urlopu należy się normalne wynagrodzenie. Zostało to uregulowane w federalnej ustawie o urlopach (niem. Bundesurlaubsgesetz, BUrlG)”.

Jednakże, jak wyjaśnia Minijobzentrale, istnieją pewne szczególne aspekty, które należy wziąć pod uwagę w przypadku pracy na Minijob. „Zazwyczaj minijobberzy pracują przez mniej niż 6 dni w tygodniu”. Minimalny okres corocznego urlopu jest wówczas obliczany proporcjonalnie. Stosuje się następujący wzór:

liczba dni roboczych w tygodniu danego pracownika x 24 / 6

„Jeśli zastosujemy ten wzór, otrzymamy następującą ilość przysługujących nam dni urlopu – w zależności od tego, przez ile dni w tygodniu pracujemy na Minijob” – wyjaśnia Minijobzentrale we wpisie na blogu (tutaj na przykładzie sześciu dni):

Liczba dni roboczych w tygodniuLiczba dni urlopowych w roku
14
28
312
416
520
624

Ile urlopu przysługuje za pracę na Minijob wykonywaną nieregularnie?

Często tzw. minijobberzy pracują nieregularnie. Przykładowo, umowa dotycząca Minijob może przewidywać dwa dni pracy w jednym tygodniu i trzy stałe dni pracy w kolejnym tygodniu. Minimalny okres corocznego urlopu można wówczas obliczyć za pomocą prostego wzoru – podaje Niemiecka Agencja Prasowa (niem. Deutsche Presse-Agentur, dpa) powołując się na wpis na blogu: „Aby to zrobić, należy najpierw ustalić, ile dni w tygodniu pracują pełnoetatowi pracownicy u tego samego pracodawcy. Jeśli w danej firmie pracuje się przez pięć dni w tygodniu, przyjmuje się łącznie 260 dni roboczych w roku” – czytamy w publikacji dpa.

W przypadku sześciodniowego tygodnia pracy zakłada się 312 dni roboczych rocznie. „Ustawowy minimalny okres corocznego urlopu wynosi 24 dni w przypadku sześciodniowego tygodnia pracy i 20 dni w przypadku pięciodniowego tygodnia pracy”. W przypadku tzw. minijobberów ustawowy minimalny okres corocznego urlopu można wówczas obliczyć w następujący sposób:

ustawowy roczny wymiar urlopu x liczba dni roboczych w roku dot. danego pracownika / 260 lub 312

Zgodnie z informacjami podanymi przez Minijobzentrale, jeśli w obliczeniach wyjdzie ułamek, który daje co najmniej pół dnia urlopu, jest on zaokrąglany w górę do pełnego dnia urlopu. „Każdy, kto pracuje 90 dni w roku na Minijob w firmie, w której pełnoetatowi pracownicy pracują przez pięć dni w tygodniu, miałby zatem ustawowe prawo do siedmiu płatnych dni urlopu w roku” – obliczyła Niemiecka Agencja Prasowa:

20 dni urlopu x 90 dni roboczych / 260 = 6,92 dni

A co, jeśli pełnoetatowi pracownicy u tego samego pracodawcy mają prawo do większej liczby dni urlopu niż wynosi ustawowe minimum? W takiej sytuacji, jak wyjaśnia Minijobzentrale, skorzystają na tym także tzw. minijobberzy. Są oni wówczas również uprawnieni do większego wymiaru płatnego urlopu. „Podstawą do obliczenia prawa do urlopu w przypadku Minijob nie jest już wtedy ustawowy minimalny okres corocznego urlopu wynoszący 24 dni” – czytamy we wpisie na blogu. Zamiast tego należy wziąć pod uwagę faktycznie przysługujące wszystkim pracownikom uprawnienia urlopowe uzgodnione w układzie zbiorowym lub umowie o pracę. Prawo do urlopu w przypadku Minijob oblicza się wówczas w następujący sposób:

liczba dni roboczych w tygodniu x uzgodniona w układzie zbiorowym liczba dni urlopowych w roku / uzgodniona w układzie zbiorowym liczba dni roboczych w tygodniu

Źródło: www.merkur.de

Babcia jako opiekunka do dziecka: czy związane z tym koszty można w Niemczech odliczyć od podatku?

Jeśli babcia, dziadek lub sąsiadka zajmują się opieką nad dzieckiem za wynagrodzeniem, ponoszone z tego tytułu koszty można w Niemczech odliczyć od podatku.

Gdy dziecko jest jeszcze małe, a rodzice mają na przykład jakąś ważną sprawę do załatwienia, wówczas często zastępuje ich babcia, wujek, sąsiadka czy przyjaciółka. W niektórych rodzinach funkcjonuje to całkiem sprawnie i bezproblemowo, w innych natomiast powoduje to duży stres – zarówno organizacyjny, jak i emocjonalny. Znów trzeba prosić babcię o opiekę nad maluchem!

Niektóre rodziny mają nawet stały „dzień z babcią” w ciągu tygodnia, tzn. dzień, w którym babcia odbiera dzieci ze szkoły lub przedszkola i spędza z nimi całe popołudnie. To może być sytuacja win-win dla wszystkich zainteresowanych stron, ale może też budzić w rodzicach poczucie zależności.

Rodzice powinni zadbać o jasne zasady, koszty opieki mogą odliczyć od podatku

Jednym z możliwych rozwiązań jest zapłacenie matce lub teściowej, ojcu lub ciotce za zajęcie się dzieckiem. W ten sposób tworzy się jasne zasady, zarówno jeśli chodzi o zakres opieki, jak i o wynagrodzenie. Co więcej, można odliczyć te koszty od podatku jako wydatki specjalne (niem. Sonderausgaben).

W Niemczech dzieckiem nie musi zajmować się opiekunka np. z agencji, aby urząd skarbowy uznał koszty opieki nad dzieckiem. Jeśli maluchem zajmuje się bliski krewny lub sąsiadka, poniesione z tego tytułu koszty również można wykazać w swojej deklaracji podatkowej.

NASZE RADY:

  1. Warto sporządzić umowę w formie pisemnej. Niech zawiera ona imię, nazwisko i adres babci, informację na temat tego, jak często i jak długo będzie się ona opiekować dzieckiem, jakie zadania wchodzą w zakres jej obowiązków i ile wynosi stawka godzinowa. Umowa powinna być sporządzona w taki sam sposób, w jaki zawiera się umowę np. z opiekunką z agencji. Następnie powinna ona zostać podpisana przez wszystkie zainteresowane strony.
  2. Warto podpisać umowę również wtedy, gdy babcia nie pobiera pieniędzy za opiekę nad dzieckiem, a jedynie otrzymuje zwrot kosztów podróży. W tym przypadku uzasadnione jest przyjęcie stawki na poziomie 30 centów za kilometr.
  3. Najlepiej byłoby gdyby babcia co tydzień lub co miesiąc wystawiała rachunek z tego tytułu.
  4. Płatności należy dokonywać przelewem i zachowywać potwierdzenia. Urząd skarbowy nie uznaje płatności gotówkowych.

Jeśli można wykazać to wszystko w swoim zeznaniu podatkowym na koniec roku, urząd skarbowy z pewnością uzna koszty opieki nad dzieckiem.

Jest tylko jedno ograniczenie: dla urzędu skarbowego ważne jest, aby osoba, która opiekuje się dzieckiem, nie mieszkała w tym samym gospodarstwie domowym co rodzice. W przeciwnym razie nie będą oni mogli odliczyć kosztów opieki nad dzieckiem od podatku.

Od 2012 roku odliczeniu podlegają również wydatki na przedszkole, świetlicę, opiekę nad dziećmi, internat lub au pair – ale tylko do kwoty 4.000 euro rocznie na dziecko.

Co powinna wziąć pod uwagę babcia jeśli chodzi o kwestie podatkowe

Jeśli babcia nadal normalnie pracuje i regularnie opiekuje się wnukami w zamian za stałe wynagrodzenie, to opieka nad dziećmi staje się jej pracą dodatkową, a rodzice stają się pracodawcą – ze wszystkimi tego konsekwencjami. Jeśli jednak jej zarobki nie przekraczają 450 euro miesięcznie, to jest to tzw. Minijob. W tym przypadku rodzice dziecka mogą łatwo zgłosić fakt zatrudnienia za pośrednictwem Minijob-Zentrale. Dla babci wynagrodzenie za tę pracę jest wolne od podatku, za to rodzice muszą odprowadzać składki na ubezpieczenie społeczne i podatki. Oczywiście wydatki z tego tytułu również mogą odliczyć od podatku.

To samo dotyczy sytuacji, gdy babcia jest już na emeryturze. Korzyść jest taka, że może dorabiać ile chce, a opieka nad dziećmi nie wpływa na wysokość otrzymywanej przez nią emerytury. Sprawa się jednak komplikuje, jeśli babcia przeszła na wcześniejszą emeryturę, bo wtedy zarobki mogą być w pewnych okolicznościach zaliczone na poczet emerytury.

NASZA RADA:

Jeśli babcia otrzymuje jedynie zwrot kosztów podróży, nie musi od niczego płacić podatku. To samo dotyczy sytuacji, gdy opiekę nad dzieckiem można nazwać swego rodzaju przysługą, tzn. gdy dziadkowie, przyjaciele, krewni lub sąsiedzi pomagają bezpłatnie. Nawet jeśli rodzice dziecka podarują im jakiś drobiazg w ramach podziękowania, nie podlega to opodatkowaniu.

Witwenrente – komu przysługuje prawo do renty wdowiej w Niemczech?

Śmierć współmałżonka często jest dużym ciosem dla osoby, która odtąd będzie musiała sama iść przez życie. Aby nie musiała się ona martwić przynajmniej o kwestie finansowe, istnieje tzw. Hinterbliebenenrente, czyli renta po zmarłym członku rodziny. Wcześniej była ona znana pod nazwą Witwenrente/Witwerrente (renta wdowia).

Ale kto może ubiegać się w Niemczech o rentę po zmarłym członku rodziny? I ile dokładnie ona wynosi? Oto odpowiedzi na najważniejsze pytania.

Czym jest renta wdowia?

Renta po zmarłym członku rodziny ma na celu zapewnienie wsparcia finansowego jego pozostałemu przy życiu współmałżonkowi – zwłaszcza jeśli zmarły partner zarabiał więcej. Ponieważ nadal dotyczy ona częściej kobiet z powodu przerw w ich życiu zawodowym związanych z wychowywaniem dzieci, popularnie nazywana jest rentą wdowią (niem. Witwenrente).

Polega ona na tym, że otrzymuje się część renty po zmarłym partnerze. Wysokość świadczenia zależy od tego, czy renta wdowia jest wypłacana zgodnie ze „starymi” czy „nowymi” przepisami. Różne są również kryteria warunkujące otrzymanie renty.

Renta wdowia stare prawo:

  • współmałżonek zmarł przed 1 stycznia 2002 roku, lub
  • małżeństwo zostało zawarte przed 1 stycznia 2002 roku, małżonek zmarł po 31 grudnia 2001 roku, a jedno z małżonków urodziło się przed 2 stycznia 1962 roku.

Renta wdowia nowe prawo:

  • małżeństwo zostało zawarte po 31 grudnia 2001 roku, lub
  • małżeństwo zostało zawarte przed 31 grudnia 2001 roku, a jedno z małżonków urodziło się po 1 stycznia 1962 roku.

Alternatywą dla renty wdowiej jest tzw. Rentensplitting. W tym przypadku uprawnienia emerytalne Waszego zmarłego partnera są w części przypisane Wam – i w ten sposób zwiększają Wasze uprawnienia. Pamiętajcie jednak, że jeśli zdecydujecie się na to rozwiązanie, nie będziecie już uprawnieni do pobierania renty wdowiej.

Tak na marginesie, renta sieroca także jest rodzajem renty po zmarłym członku rodziny wypłacanej przez Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe. Jest ona przyznawana w sytuacji, gdy biologiczne lub adoptowane dziecko poniżej 18. roku życia traci jednego (niem. Halbwaisenrente) lub oboje rodziców (niem. Waisenrente). Wysokość tej pierwszej to 10 procent, a tej drugiej 20 procent kwoty świadczenia, do którego zmarły rodzic byłby uprawniony lub które już otrzymywał. Może być wypłacana do 27. roku życia.

Ile wynosi w Niemczech renta wdowia?

Wszystko zależy od tego, czy otrzymujecie rentę po zmarłym członku rodziny na mocy starego czy nowego prawa – i od tego, czy jest to tak zwana mała czy duża renta wdowia. W przypadku małej renty wdowiej jesteście uprawnieni do 25% renty po zmarłym partnerze; w przypadku dużej renty wdowiej – do 60% na podstawie starego prawa i do 55% na podstawie znowelizowanych przepisów.

  • Mała renta wdowia jest wypłacana osobom, które nie ukończyły jeszcze 47. roku życia, nie pracują zarobkowo i nie wychowują dzieci. Zgodnie z nowym prawem, okres uprawniający do pobierania małej renty wdowiej jest ograniczony do 24 miesięcy. Po upływie tego okresu osoby te powinny być w stanie same się utrzymać.
  • Duża renta wdowia – tu granica wieku jest stopniowo zmieniana. W 2021 roku wynosi ona 45 lat i 10 miesięcy i będzie podnoszona o jeden miesiąc każdego roku (o dwa miesiące od 2024 roku) aż do osiągnięcia granicy wieku 47 lat w 2029 roku (zob. tabela):
Podniesienie granicy wieku uprawniającego do dużej renty wdowiej
Rok śmierci ubezpieczonegoLata i miesiące
201245 + 1
201345 + 2
201445 + 3
201545 + 4
201645 + 5
201745 + 6
201845 + 7
201945 + 8
202045 + 9
202145 + 10
202245 + 11
202346
202446 + 2
202546 + 4
202646 + 6
202746 + 8
202846 + 10
od 202947

Zgodnie z nowym prawem, zarówno mała jak i duża renta wdowia są powiększone o dodatek na dzieci (niem. Kinderzuschlag). Nie występuje on w przypadku gdy zastosowanie mają stare przepisy prawne.

Oto, ile wynosi w Niemczech renta wdowia w pierwszych trzech miesiącach

W okresie pierwszych trzech miesięcy następujących po śmierci, niemieckie ustawowe ubezpieczenie emerytalne wypłaca partnerowi rentę zmarłego w pełnej wysokości. Po tym okresie wdowy i wdowcy mogą otrzymać tzw. Hinterbliebenenrente.

Mają też możliwość ubiegania się w ciągu 30 dni od śmierci partnera o zaliczkę na poczet regularnych wypłat z Niemieckiego Ubezpieczenia Emerytalno-Rentowego (DRV). Zaliczka jest później potrącana z wypłat renty.

Nie jest to realizowane za pośrednictwem Deutsche Rentenversicherung, ale Renten-Service Deutsche Post. Tutaj znajdziecie potrzebne dane kontaktowe.

Jeśli ubiegacie się o zaliczkę na poczet renty wdowiej, musicie również złożyć wniosek o rentę wdowią w Niemieckim Ubezpieczeniu Emerytalno-Rentowym.

Kiedy przysługuje prawo do renty wdowiej?

Zasadniczo, jeśli umiera jeden z małżonków, drugi ma prawo do renty wdowiej. Jednak według nowego prawa para musi być w związku małżeńskim od co najmniej roku; według starych przepisów taki minimalny okres nie jest wymagany.

W przypadku krótszego czasu trwania małżeństwa, Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe zakłada, że małżeństwo zostało zawarte w celu nabycia prawa do renty po zmarłym małżonku. Wówczas nie przysługuje prawo do renty wdowiej.

Możliwe są jednak wyjątki: jeśli współmałżonek umrze na przykład w wypadku, z powodu nagłej choroby lub jeśli para ma wspólne małoletnie dziecko, wówczas przysługuje prawo do renty nawet w przypadku krótszego stażu małżeńskiego.

Oprócz czasu trwania małżeństwa, Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe sprawdza, czy jest spełniony warunek co najmniej pięcioletniego okresu odprowadzania składek na ubezpieczenie przez osobę zmarłą lub czy już wcześniej pobierała ona świadczenie z DRV. Jeśli tak jest, a jej współmałżonek nie zawarł ponownie związku małżeńskiego, temu ostatniemu przysługuje renta po zmarłym. Warto też podkreślić, że do uzyskania renty wymagany jest ślub cywilny, więc jeśli ktoś zawarł np. wyłącznie ślub kościelny, prawo do świadczenia mu nie przysługuje.

Jak ubiegać się w Niemczech o rentę wdowią?

Choć może to być trudne, wniosek o rentę po zmarłym członku rodziny powinien zostać złożony niezwłocznie po śmierci współmałżonka lub partnera życiowego.

Wniosek oraz wyjaśnienia i formularze dotyczące dochodów znajdziecie na stronach Niemieckiego Ubezpieczenia Emerytalno-Rentowego. Aby ubiegać się o rentę wdowią, musicie przedłożyć akt zgonu i akt małżeństwa. W razie jakichkolwiek pytań kontaktujcie się z DRV.

Centra informacyjne Niemieckiego Ubezpieczenia Emerytalno-Rentowego: tutaj możecie znaleźć punkty informacyjne zlokalizowane najbliżej Waszego miejsca zamieszkania. Możecie również skontaktować się z DRV telefonicznie. Bezpłatny numer telefonu Niemieckiego Ubezpieczenia Emerytalno-Rentowego to: 0800/1000-4800.

Czy dochody mają wpływ na wysokość renty wdowiej?

Tak, osiągane dochody mają wpływ na wysokość renty po zmarłym członku rodziny. Ale także i w tym przypadku zależy to od tego, czy otrzymujecie rentę wdowią na podstawie starego czy nowego prawa.

Zgodnie ze starym prawem, pod uwagę brane są m.in. zarobki z pracy etatowej, dochód z działalności gospodarczej, wysokość renty, zasiłku chorobowego itd. Zgodnie z nowym prawem na wysokość renty wpływają dodatkowo także ewentualne dochody kapitałowe, a także z dochody z wynajmu i dzierżawy nieruchomości lub gruntów.

Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe przyjmuje do obliczeń dochód netto. Od niego odejmowana jest kwota wolna od podatku, która w 2020 roku wynosi 903 euro w zachodnich landach Niemiec i 877 euro we wschodnich. 40 procent pozostałej kwoty DRV odlicza od renty wdowiej.

W obu przypadkach odliczenie jest dokonywane dopiero po pierwszych trzech miesiącach następujących po śmierci partnera (zob. wyżej).

Czy możliwe są potrącenia?

Tak jak w przypadku wcześniejszej emerytury, niewykluczone, że będziecie musieli pogodzić się z pewnymi potrąceniami dokonywanymi przy wypłatach renty po zmarłym członku rodziny. Zależy to od roku śmierci i wieku zmarłego.

Jeśli zgon nastąpił w 2021 roku, granica wieku wynosi 64 lata i 6 miesięcy. Oznacza to, że jeśli Wasz partner umrze w wieku 64 lat i 6 miesięcy lub później, otrzymacie rentę bez potrąceń. Ta granica wieku wzrośnie do 65 lat w 2024 roku.

W przypadku wcześniejszego pobierania renty wdowiej Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe potrąci 0,3 procent miesięcznie. Maksymalna kwota potrącenia wynosi 10,8 procent.

Czy osoby rozwiedzione również otrzymują rentę wdowią?

W zasadzie tylko pary, które są w związku małżeńskim lub w zarejestrowanym związku partnerskim, są uprawnione do renty po zmarłym członku rodziny.

Istnieją jednak dwie odrębne regulacje: jeśli małżeństwo zostało rozwiązane przed 1 lipca 1977 roku, pod pewnymi warunkami możecie być uprawnieni do małej lub dużej renty wdowiej.

Istnieje również tzw. renta wychowawcza (niem. Erziehungsrente): ma ona zastosowanie gdy jesteście po rozwodzie, Wasz partner umiera, a Wy nadal wychowujecie małoletnie dziecko.

Warunkiem jest jednak co najmniej pięcioletni okres płacenia przez Was składek na ubezpieczenie emerytalne. Przeszkodą w otrzymaniu renty jest również ewentualne ponowne zawarcie przez Was związku małżeńskiego. Najlepiej skontaktować się w tej sprawie z DRV i zapytać, czy spełniacie kryteria uprawniające do otrzymania świadczenia.

Jeśli ponownie wyjdziecie za mąż, Wasze prawo do renty wdowiej wygasa. Możecie jednak otrzymać tzw. odprawę rentową. W przypadku dużej renty wdowiej jest to 24-krotność miesięcznej renty po zmarłym członku rodziny.

Rejestracja jako bezrobotny w Niemczech: Oto jak to zrobisz online!

Rejestracja jako bezrobotny może być trudna pod względem emocjonalnym. Ale w samym procesie nie ma nic skomplikowanego. Niemniej jednak, warto pamiętać o kilku kwestiach, aby niepotrzebnie nie wydłużyć okresu oczekiwania na zasiłek dla bezrobotnych.

Rejestracji jako poszukujący pracy możecie dokonać w Niemczech również online. Podobnie jest z rejestracją jako bezrobotny – ją również możecie przeprowadzić online, ale musicie pamiętać o kilku rzeczach. Oto, co warto wiedzieć.

Jak zarejestrować się w Niemczech online jako poszukujący pracy?

Jest to bardzo proste. Należy wejść na stronę internetową Federalnej Agencji Pracy (niem. Bundesagentur für Arbeit). Po dokonaniu rejestracji możecie po prostu zarejestrować się online jako poszukujący pracy. Należy pamiętać, że zarejestrowanie się jako poszukujący pracy nie jest równoznaczne z zarejestrowaniem się jako bezrobotny (patrz poniżej).

Rejestracja w niemieckim urzędzie pracy

By dokonać zgłoszenia online, należy się wcześniej zarejestrować. W tym celu należy wprowadzić nazwę użytkownika i wcześniej wymyślone hasło. Można także zarejestrować się przy użyciu dowodu osobistego posiadającego funkcję identyfikacji online.

Oto na co jeszcze należy zwrócić uwagę

Musicie zarejestrować się jako poszukujący pracy na trzy miesiące przed końcem zatrudnienia. Rejestracja ta jest ważna, ponieważ dzięki temu niemiecki urząd pracy może pomóc Wam w znalezieniu nowej oferty zatrudnienia. Jeśli zrealizuje się optymistyczny scenariusz, być może uda się płynnie przejść z jednej pracy do drugiej i uniknąć przerwy w zatrudnieniu.

Jeśli późno dowiecie się o zakończeniu stosunku pracy – na przykład miesiąc wcześniej – macie obowiązek w ciągu trzech dni zarejestrować się jako poszukujący pracy w swoim urzędzie pracy.

Jeśli nie dotrzymacie tego terminu, grozi Wam tygodniowa karencja, w czasie której nie będziecie mieli prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Jak zarejestrować się w Niemczech online jako bezrobotny?

Możecie to zrobić na tej stronie. Ale uwaga: aby otrzymać zasiłek dla bezrobotnych, musicie potwierdzić swoją tożsamość. W tym celu należy udać się do swojego urzędu pracy. Termin wizyty otrzymacie po zarejestrowaniu się jako bezrobotni.

Jeśli jednak Wasz urząd pracy jest przez dłuższy czas nieczynny, możecie również potwierdzić swoją tożsamość online. Opcja ta została wprowadzona w czasie pandemii koronawirusa. W tym celu należy wykonać procedurę zwaną Selfie-Ident-Verfahren.

Aby móc przystąpić do procedury identyfikacji online, będziecie potrzebowali listu z urzędu pracy. Otrzymacie go po zarejestrowaniu się jako bezrobotni – czy to online, pisemnie, czy też telefonicznie pod bezpłatnym numerem 0800/4555500.

Czy można złożyć wniosek o zasiłek dla bezrobotnych online?

Tak, jest to możliwe. Na tej stronie możecie wypełnić wniosek online. Niezbędnym warunkiem przyznania zasiłku dla bezrobotnych jest jednak uprzednia weryfikacja tożsamości wnioskującego.

Czy w Niemczech można odliczyć od podatku koszty zakupu podręczników szkolnych?

Wielu rodziców musi co roku kupować nowe podręczniki dla swoich dzieci. Albo – o ile nie są zwolnieni z tego obowiązku ze względu na niskie zarobki – muszą przynajmniej ponosić koszty wypożyczenia książek, jeżeli nie chcą lub nie mogą ich kupić. Podręczniki szkolne są drogie, więc pewnie niejeden rodzic zastanawia się, czy koszty ponoszone z tego tytułu można w Niemczech odliczyć od podatku?

Kosztów zakupu podręczników szkolnych nie można w Niemczech odliczyć od podatku

Niestety, nie mamy dobrej wiadomości. Rodzice nie mogą wykazać kosztów zakupu podręczników szkolnych swoich dzieci w deklaracji podatkowej. Dotyczy to również innych materiałów szkolnych, takich jak długopisy, ołówki, cyrkle, kalkulatory, zeszyty, piórniki, tornistry, itd.

W niemieckim prawie podatkowym koszty kształcenia szkolnego i zawodowego dzieci są już pokrywane przez zasiłek rodzinny Kindergeld i kwotę wolną od podatku ze względu na posiadanie dzieci, czyli Kinderfreibetrag. Dlatego też rodzice nie mogą dodatkowo odliczać od podatku kosztów zakupu podręczników i innych materiałów szkolnych dla swoich dzieci.

Czy można odliczyć od podatku inne koszty związane ze szkołą?

Tak, przynajmniej częściowo. Dotyczy to na przykład opłat za szkołę ponoszonych w przypadku gdy dziecko uczęszcza do szkoły prywatnej lub religijnej. Są to tak zwane wydatki specjalne (niem. Sonderausgaben). W takich przypadkach można odliczyć od podatku 30 procent kosztów rocznie, ale nie więcej niż 5.000 euro rocznie.

Zazwyczaj urząd skarbowy nie uznaje kosztów korepetycji. Istnieją jednak wyjątki, np. w przypadku przeprowadzki. Są to wtedy koszty uzyskania przychodu (niem. Werbungskosten).