Stare meble, rowery, deski… Wiele ogrodów służy jako miejsce składowania różnych rzeczy. Jeśli są to rdzewiejące samochody, stare opony, odpady budowlane i zużyte puszki po farbie – mają one ze sobą coś wspólnego. Szkodzą środowisku i źle wyglądają. A jednak takie przedmioty można czasem znaleźć na prywatnych posesjach. Z tego artykułu dowiecie się, co wolno składować w ogrodach w Niemczech i w jakich sytuacjach mogą pojawić się problemy.

Właściciele nieruchomości mogą robić na swoim terenie, co chcą. Zasada ta wynika z niemieckiej ustawy zasadniczej. Jednakże zagwarantowana w niej wolność ma zastosowanie jedynie w ograniczonym zakresie, jeśli chodzi o odpady i ich składowanie.

„Barierę wyznaczają inne przepisy prawne” – mówi prawnik Thomas Pliester z Mönchengladbach. Jest on członkiem grupy roboczej ds. prawa najmu i nieruchomości Niemieckiej Izby Adwokackiej. Najważniejszą regulacją jest niemiecka ustawa o recyklingu odpadów (niem. Kreislaufwirtschaftsgesetz). Reguluje ona nie tylko postępowanie z odpadami, ale także przewiduje, że co do zasady nie wolno ich składować na własnej posesji. Pewną rolę odgrywa również prawo budowlane.

Czego nie wolno przechowywać w ogrodzie

Ogólnie rzecz ujmując, to, co jest bezwartościowe i nadaje się na wysypisko śmieci, jest uważane za odpady. Jednak już na tym etapie opinie są różne: hobbyści będą postrzegać pięćdziesiąt zepsutych kosiarek jako cenny magazyn części zamiennych, podczas gdy sąsiedzi będą w nich widzieć irytującą stertę złomu.

Ze względu na różne podejścia, eksperci wskazują na inne weryfikowalne kryterium: zagrożenie dla ludzi i przyrody. „To najmniejszy wspólny mianownik” – mówi Erik Uwe Amaya, dyrektor stowarzyszenia właścicieli Haus und Grund Rheinland Westfalen z siedzibą w Düsseldorfie.

To wyznacza granicę tego, co jest dozwolone. Deski, papier, stare meble, uszkodzony rower, kamienie, metal, odpady ogrodowe itp. mogą zasadniczo leżeć na własnej posesji – o ile nie stanowią zagrożenia dla środowiska.

Z drugiej strony, przechowywanie np. azbestu, farb, lakierów, benzyny, oleju, toksycznych gazów, samochodów, środków czyszczących, grzejników, odpadów wielkogabarytowych lub nieposortowanego gruzu budowlanego, jest zabronione, ponieważ szkodliwe substancje mogą przenikać do wód gruntowych – mówi Amaya. Nawet stare opony nie mogą być składowane na podwórku i w ogrodzie ze względu na ochronę środowiska.

Sąsiedzi mogą zgłosić problem właściwym organom

To samo dotyczy na przykład odpadów zielonych. Nie chodzi tylko o nieprzyjemny zapach. Dodatkowo przyciągają one szczury, myszy, kuny i robactwo. To zwykle oznacza kłopoty z sąsiadami. Bywa, że informują oni o tym właściwe organy.

Często przyjeżdżają one, by dokonać kontroli na miejscu. Sprawdzają, czy rzeczywiście doszło do naruszenia przepisów, czy też po prostu do różnicy zdań na temat zagospodarowania ogrodu. W pierwszym przypadku sąsiadom przysługuje roszczenie o zaniechanie i usunięcie zakłóceń – wyjaśnia Amaya. Właściciel odpadów musi rozwiązać problem i zadbać o to, by ani zapach, ani szkodniki nie były uciążliwe dla sąsiadów. To od niego zależy, jak to osiągnie. Po prostu musi to przynieść oczekiwany skutek.

W drugim przypadku jest to kwestia estetyczna. Urzędnicy nie mają wówczas większych możliwości interwencji, a śmieci, na które skarżą się sąsiedzi, mogą zazwyczaj pozostać tam, gdzie są. „Wolność wynikająca z prawa własności jest stawiana wyżej niż wrażliwość estetyczna sąsiadów” – mówi Amaya. Inną kwestią jest fakt, że później relacje między sąsiadami są nienajlepsze. Aby uniknąć takich trudności, Amaya radzi, aby porozmawiać z właścicielem. W wielu przypadkach udaje się w ten sposób rozwiązać problem z odpadami.

Składowanie cegieł w dzielnicy mieszkaniowej w celu obrotu handlowego jest niedozwolone

Czasami właściciele, którzy lubią gromadzić różne materiały, wchodzą w konflikt z prawem budowlanym. Thomas Pliester jako przykład podaje zgromadzone cegły klinkierowe. Z jednej strony przechowywanie ich może być dozwolone, jeśli mają być one kiedyś wykorzystane do wykończenia elewacji domu. Z drugiej strony może to wskazywać na składowanie w celach komercyjnych, jeśli w ogrodzie znajdują się stosy różnego rodzaju cegieł.

„W dzielnicy mieszkaniowej, na gruncie prawa budowlanego, obrót handlowy jest niedozwolony” – mówi Pliester. W przeciwieństwie do różnych cegieł klinkierowych, budynek, który nigdy nie został ukończony, jest kością niezgody między sąsiadami. Nie mogą oni jednak nic na to poradzić.

Za naruszenia przepisów grożą wysokie grzywny

Służby interweniują najpóźniej wtedy, gdy istnieje potencjalne zagrożenie dla ludzi i środowiska. W takich przypadkach zazwyczaj nakazują usunięcie śmieci lub składowanych przedmiotów. Właściciele nieruchomości mają określony czas na usunięcie nieprawidłowości. W większości przypadków są oni zobowiązani do przedstawienia dowodu na uporządkowanie sytuacji. Ponadto może zostać nałożona grzywna w wysokości do 100.000 euro. Nielegalne składowanie odpadów jest bowiem wykroczeniem.

Wysokość grzywny zależy od ilości i rodzaju odpadów, a także od tego, czy właściwe organy uznają, że doszło do umyślnego naruszenia prawa, czyli że działanie było zamierzone, czy też do zwykłego zaniedbania. Do tego dochodzą spory i ewentualne sprawy sądowe z sąsiadami. To sporo kłopotów tylko dlatego, że było zbyt wygodnie gromadzić śmieci we własnym ogrodzie zamiast wystawić je w wyznaczonym terminie jako odpady wielkogabarytowe lub wywieźć na wysypisko.

Jeśli chcecie wiedzieć, jak to zrobić prawidłowo, wiele niemieckich powiatów i gmin udostępnia na swoich stronach internetowych informacje na temat prawidłowego i nieprawidłowego usuwania odpadów oraz konsekwencji dla obywateli.

Źródło: www.chip.de

Śmierć pupila to nie tylko smutne wydarzenie dla domowników, ale także konieczność zastanowienia się nad tym, co zrobić z ciałem. Czy w Niemczech dozwolone jest zakopanie zwłok psa lub kota w ogrodzie?

Oto kiedy można w Niemczech pochować zwierzę w ogrodzie

„Każdy, kto posiada własny ogród lub działkę, może pochować tam swoje zwierzę” – informuje prawnik Andreas Ackenheil. W przypadku małych zwierząt pozwolenie na pochówek nie jest wymagane.

Ale co to właściwie jest „małe zwierzę”? Papużki faliste, chomiki i świnki morskie są małe – to nie ulega wątpliwości, ale jeśli chodzi o psy, sprawa jest bardziej skomplikowana. Oto punkt odniesienia: „W prawie najmu wszystko, co jest wielkości psa rasy west highland terrier, jest uważane za małe” – wyjaśnia Ackenheil.

Tak więc nie powinno być problemu z pochowaniem kota domowego, za to dog jest znacznie większy i dlatego na jego pogrzebanie potrzebne będzie zezwolenie wydane przez lokalne służby weterynaryjne (Veterinäramt) lub niekiedy, na obszarach wiejskich, przez zarząd gminy. Jeśli zwierzę nie zmarło na chorobę podlegającą obowiązkowi zgłoszenia, właściciele mają duże szanse na uzyskanie zezwolenia.

O czym należy pamiętać chcąc pochować zwierzę w ogrodzie

Co do zasady, grób nie może znajdować się na terenie nieruchomości położonej na obszarze ochrony wód lub na terenie rezerwatu przyrody. Nie można też pochować zwierzęcia w ogrodzie, jeśli otrzymywało ono w ostatnim czasie leki, które są szkodliwe dla środowiska. Weterynarz, który leczył zwierzę, może udzielić informacji na ten temat.

W każdym przypadku zwłoki muszą być zakopane na głębokości co najmniej pół metra i przykryte ziemią, aby nie mogły zostać ponownie wykopane przez inne zwierzęta. Ponadto grób musi znajdować się w odległości od jednego do dwóch metrów od dróg publicznych lub sąsiedniej posesji.

Można ułożyć ciało psa na przykład na wełnianym kocu, gazetach lub ręczniku.

Za pochowanie zwierzęcia w lesie lub parku grozi grzywna w wysokości do 15 tys. euro

Wiele osób nie ma ani ogrodu, ani działki. Czy w Niemczech dozwolone jest pochowanie zwierzęcia w lesie lub w parku? Nie. „Jest to wykroczenie, za które można zostać ukaranym grzywną w wysokości do 15 tys. euro” – mówi Ackenheil.

Alternatywą może być cmentarz dla zwierząt. Jednak oprócz kosztów pochówku (cena takiej usługi to liczba trzycyfrowa), trzeba również regularnie ponosić koszty wynajmu miejsca na cmentarzu.

Nie macie własnego ogrodu? Oto inne możliwości

Zwłoki kotów, psów, a nawet koni można obecnie poddać kremacji. W przypadku kotów i psów cena takiej usługi to liczba trzycyfrowa, a w przypadku koni – czterocyfrowa. Zazwyczaj właściciele muszą zdecydować, czy kremacja ma być przeprowadzona oddzielnie dla ich pupila. W przypadku poddania kremacji zwłok większej liczby zwierząt jednocześnie, koszty są nieco niższe.

Właściciele zwierząt mogą następnie zabrać urnę do domu, ale prochy można również rozsypać – na przykład nad morzem.

Choć dla wielu właścicieli nie wchodzi to w rachubę, teoretycznie dozwolone jest wyrzucenie zwłok małych zwierząt do kosza na śmieci. Ale i w tym przypadku obowiązuje następująca zasada: jeśli w ostatnim czasie podawano im leki szkodliwe dla środowiska, nie jest to dopuszczalne.

Jeśli chodzi o większe zwierzęta, zajmują się tym zakłady utylizacyjne. Weterynarz zleci zabranie tam zwierzęcia w przypadku, gdy jego właściciel zdecyduje się pozostawić swojego czworonożnego przyjaciela w gabinecie po jego uśpieniu. W zależności od kraju związkowego i wielkości zwierzęcia, cena takiej usługi to liczba dwucyfrowa (pies, kot), a w przypadku większych zwierząt, takich jak konie – trzycyfrowa.

Źródło: www.chip.de