Czy zastanawialiście się kiedyś co stanie się z Waszymi kontami w mediach społecznościowych i danymi tam zawartymi po Waszej śmierci? Spadkobiercy nie otrzymują dostępu do kont w kanałach social media – tak 31 maja 2017 zadecydował w Berlinie Wyższy Sąd Krajowy w procesie przeciwko Facebookowi. FB nie musi udostępniać rodzicom zmarłej dziewczynki danych do jej konta. Sąd odwołuje się tu do tajemnicy telekomunikacyjnej użytkownika. Jeśli ten wyrok stanie się prawomocny, wtedy spadają też szanse na uzyskanie danych do innych kont zmarłego użytkownika – w kanałach social media oraz w przypadku kont e-mailowych.

Cyfrowy spadek

Opisany wyżej przypadek uzmysławia dlaczego taki „cyfrowy spadek” może być ważny. Dziewczynka zginęła w roku 2012, wpadając pod pociąg metra. Rodzice chcieli wiedzieć, czy było to samobójstwo i mieli nadzieję znaleźć różne informacje m.in. w jej rozmowach na czacie. Poza tym pojawia się też pytanie, czy mogło to być spowodowane mobbingiem. Jednak w związku z jej śmiercią Facebook zmienił ustawienia konta i teraz nikt nie ma już dostępu do jej danych.

Strona oskarżenia może się jeszcze odwołać od decyzji sądu więc ewentualnie spór prawny będzie toczył się dalej.

Najlepiej jak najwcześniej zatroszczyć się o cyfrowy spadek

Nieważne czy chodzi o e-maile, konta użytkownika, udostępnione zdjęcia, czy rozmowy na czacie – przekazane i zapamiętane dane również po śmierci użytkownika pozostaną u danego dostawcy. Dlatego najlepiej podjąć pewne kroki na wszelki wypadek i zatroszczyć się jeszcze za życia o swój cyfrowy spadek.

Jak zapewnić najbliższym dostęp do kont w mediach społecznościowych po śmierci?

• Przygotujcie listę wszystkich kont w kanałach social media z loginami i hasłami.
• Listę kont z danymi zapiszcie najlepiej na pendrivie, który będzie zabezpieczony hasłem i zdeponujcie go w jakimś bezpiecznym miejscu, np. w sejfie lub w skrytce bankowej.
• Wyznaczcie jakąś jedną zaufaną osobę na Waszego cyfrowego spadkobiercę. Taka osoba miałaby Wasze pełnomocnictwo, aby w razie Waszej ew. śmierci zająć się wszystkimi internetowymi sprawami.
• W pełnomocnictwie należy szczegółowo określić, co ma się stać z Waszymi kontami: jakie dane mają zostać usunięte, co ma się stać z poszczególnymi kontami w mediach społecznościowych i co ma się stać ze zdjęciami umieszczonymi w sieci.
• Powinniście też ustalić co ma się stać z Waszymi sprzętami i danymi na nich zawartymi, chodzi tu np. o komputery, smartfony, tablety itp.
• Takie pełnomocnictwo musi być podpisane ręcznie i opatrzone datą. Dotyczy ono czasu po Waszej śmierci.
• Pełnomocnictwo należy przekazać zaufanej osobie i poinformować o tym Waszych najbliższych.
• Przekażcie tej wybranej, zaufanej osobie, gdzie znajdują się dane dostępowe do Waszych kont społecznościowych; np. gdzie zdeponowaliście pendrive’a.
• Pamiętajcie o tym, żeby lista z kontami i danymi dostępowymi była zawsze aktualna. Jeśli np. zrezygnujecie z jakiegoś konta, to wykreślcie je z listy, a jeśli dojdzie Wam jakieś nowe to dopiszcie je do tej listy.
• Istnieją też wyspecjalizowane firmy, które komercyjnie zajmują się zarządzaniem spadkiem cyfrowym. Jednak ciężko ocenić bezpieczeństwo takiej współpracy. Jeśli rozważacie coś takiego, to na pewno lepiej się najpierw upewnić w kwestii zakresu usług i kosztów.
• W żadnym wypadku nie udostępniajcie takim firmom Waszych haseł. Również jeśli chodzi o sprzęty takie jak komputer, tablet czy smartfon, nie powinniście ich przekazywać firmom w celu przeszukania ich pod kątem cyfrowego spadku. Ryzyko, że osobiste dane trafią w niepowołane ręce jest zbyt duże.

Dalajlamy chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. Oto 10 jego zasad, które pozwolą Wam utrzymać pozytywną energię i prowadzić szczęśliwe życie!

• Nie otaczaj się ludźmi, którzy potrzebują cię tylko do tego, by się poskarżyć, dzielić problemami, tragicznymi historiami, lękiem i osądzają przy tobie innych. Nie bądź czyimś koszem na śmieci.
• Płać rachunki na czas. Długi to olbrzymie obciążenie psychiczne.
• Dotrzymuj obietnic. Jeśli nie dotrzymujesz obietnicy, pamiętaj, że zawsze możesz przeprosić, zmienić zdanie, zaproponować alternatywne rozwiązanie, albo powiedzieć „nie” jeszcze na samym początku.
• Wyeliminuj, jeśli to możliwe, obowiązki, których nie lubisz, poświęcaj czas na to, co przynosi ci satysfakcję, co kochasz.
• Pozwól sobie na odpoczynek, jeśli czujesz, że w tej chwili go potrzebujesz. Pozwól sobie działać, gdy przyjdzie na to czas.
• Pozbądź się tego, co związane z przeszłością, zwłaszcza smutną i złą.
• Traktuj swoje zdrowie jako priorytet. Twoje ciało to maszyna, wiele nie zdziałasz, gdy funkcjonuje nieprawidłowo.
• Staw czoło toksycznym sytuacjom, w które jesteś zamieszany, począwszy od ciągłego „ratowania” znajomego czy członka rodziny z opresji, po tolerowanie negatywnych zachowań innych osób wobec ciebie.
• Akceptuj to, że są sprawy, których zmienić nie możesz.
• Wybaczaj. Odpuszczaj w sytuacjach, które sprawiają ci ból.

„Bitwa o Polskę” to nazwa planowanej do wydania gry planszowej i nie byłoby w niej nic intrygującego, gdyby nie fakt dotyczący jej fabuły. W grze przyjdzie nam bowiem walczyć przeciwko muzułmanom zalewającym Europę! Mimo, iż po zapoznaniu się z jej regułami, temat prezentuje się zgoła inaczej, to właśnie tak „w złym świetle” gra została odebrana.

Z fikcji do rzeczywistości?

Fabuła przedstawia się następująco: jest rok 2039, w którym cała Europa została już opanowana przez islamskich fanatyków. Swoich granic przed najeźdźcami jako ostatni kraj broni Polska. Tu w swoje role wchodzą gracze, obrońcy i najeźdźcy, polska armia i terroryści.

„Celem gry jest pokonanie wroga, a dróg do zwycięstwa jest wiele i nie ma jednej taktyki, która zapewnia wygraną” tłumaczy główny twórca gry, Michał Jeżak.

W założeniu twórców, studentów i absolwentów Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, którzy są autorami tego projektu, gra przede wszystkim ma przypominać czym jest patriotyzm, rozwijać strategiczne myślenie, uczyć taktyki i pokory.

Zamachy inspiracją

Głównym założeniem przy tworzeniu gry, było przypomnienie przyszłym graczom, w niespotykany dotąd sposób, czym jest prawdziwy patriotyzm i jak powinna być kształtowana postawa obywatela wobec różnych zagrożeń zewnętrznych. Twórcy tym projektem chcą również zwrócić uwagę na problem terroryzmu w Europie i skłonić ludzi do refleksji na temat historii Polski. Inspiracją była, jak sami mówią, niestabilna obecnie sytuacja spowodowana zamachami terrorystycznymi.

W sieci zawrzało

Po opublikowaniu pierwszych informacji promocyjnych dotyczących gry, w sieci zawrzało. Mimo wielu krzepiących komentarzy, znaczna część osób zarzucała i wciąż zarzuca twórcom ksenofobię. Głównym problemem (prócz arabskich napisów) jaki widzieli, była zamieszczona grafika reklamowa, przedstawiająca z jednej strony Polaków z biało-czerwonymi opaskami na ramionach, po drugiej, muzułmanów z zakrwawionym nożem i karabinem, która prezentowała się tak;

Grafika ta została już edytowana i w lekko zmienionej formie wygląda następująco;

Na grę zwrócił również uwagę Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych, który orzekł „gra wpisuje się w popularną prawicową narrację; każdy terrorysta to muzułmanin” dodając na temat stylu powyższej grafiki „stereotypowe postaci z gry niebezpiecznie przypominają styl propagandy, w której przedstawiano Żydów”.

Na falę komentarzy, twórcy na oficjalnym profilu gry również odpowiedzieli oświadczeniem;

https://www.facebook.com/bitwaopolske/posts/148891992369809

Czy studenci mają problem?

Dyrektor biura prasowego Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie Dominik Łazarz, napisał; „Informujemy, że autorzy gry bezprawnie i bez zgody Władz Uczelni użyli logotypu WSIiZ oraz podali nieprawdziwą informację, iż grę wspiera Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. Z uwagi na powyższe, sprawa ta została w trybie natychmiastowym skierowana do Rzecznika Dyscyplinarnego ds. Studentów WSIiZ”.

Mój komentarz tego dla ludzi z Ośrodka Monitorowania zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych jest taki:

Nie każdy muzułmanin to terrorysta, racja, lecz tak się ostatnio „niefortunnie” składa, że większość ostatnich zamachowców stanowili muzułmanie. Nie ma zatem co się dziwić genezie Państwa słów „gra wpisuje się w popularną prawicową narrację”, ponieważ to tylko odzwierciedlenie rzeczywistości w społecznych nastrojach.

Stanowisko wysoko cenionej w ogólnopolskich rankingach uczelni, o odcięciu się od pracy swoich studentów jestem w stanie zrozumieć. Na tej samej uczelni studiują również obcokrajowcy, dla których wspieranie takich jak ten „nacjonalistycznych” projektów byłoby co najmniej niezrozumiałe.

Również sama szkoła dzięki dofinansowaniu ze środków unijnych może zaoferować taniej taki kierunek jak chociażby „Master of Business Administration” (MBA) jak czytamy na stronie; »Dofinansowane przez UE studia dają wyjątkową możliwość uczestnictwa w takim kształceniu na Podkarpaciu za cenę kilkakrotnie niższą niż w innych ośrodkach w Polsce«. Świetna okazja uważam! Dlatego też za „wybryki” kilku własnych studentów, można byłoby stracić zdecydowanie więcej, takie dofinansowanie na przykład. Łatwiej się odciąć niż tłumaczyć.

(Opis gry, jako „pochwała” pracy studentów jeszcze w sobotę (09.09.) znajdowała się na internetowej stronie WSIiZ, lecz został już usunięty)

Do twórców

Osobiście mogę tylko przyklasnąć i pogratulować pomysłu na fikcyjną grę. Nie warto przejmować się skrajnymi komentarzami, a medialny szum, który spowodowała fabuła tylko pomoże w jej (Bitwa o Polskę) wypromowaniu. Wszyscy możemy tworzyć projekty i gry jakie chcemy, bo czy nie na tym polega wolność słowa i przekonań? Nieuregulowaną sprawą zostało by jedynie to, kto do kogo najchętniej by w tych grach strzelał, ale to już kwestia gustu.

Pomyślcie panowie kiedyś o wysłaniu kilku już gotowych i darmowych egzemplarzy do urzędów emigracyjnych Francji, Szwecji, Belgi czy chociażby Niemiec. Może pomogłyby bardziej, niż malowanie kredkami asfaltów w miejscach dotychczasowych zamachów.

W porównaniu do innych krajów zachodnioeuropejskich, Niemcy wypadaja całkiem dobrze, jeśli chodzi o integrację muzułmańskich migrantów. Taki jest wynik badań fundacji Bertelsmann, w których porównano sytuację muzułmanów, przybyłych do Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Francji oraz Wielkiej Brytanii przed rokiem 2010. W badaniach rozpatrzono cztery kategorie: praca, kompetencje językowe, wykształcenie oraz kontakty społeczne.

Odsetek pracujących muzułmanów jest najwyższy w Niemczech

W przypadku integracji na rynku pracy, Niemcy wypadają najlepiej spośród wszystkich przebadanych krajów. Prawie 60 procent muzułmanów pracuje na pełnym etacie, a 20 procent na pół etatu, co jest zbliżone do średniej krajowej. Również kwoty dotyczące bezrobotnych są coraz bardziej zbliżone do tych krajowych.

Nieco trudniej mają w Niemczech głęboko wierzący muzułmanie. Ci znajdują pracę odpowiadającą ich kwalifikacjom bardzo rzadko oraz zarabiają znacznie mniej, niż niepraktykujący muzułmanie. Pod koniec roku 2015 w Niemczech żyło 4,7 mln muzułmanów. 40 procent z nich mówi o sobie, że są wierzący.

W Wielkiej Brytanii, praktykujący muzułmanie wykonują podobne zawody, jak ci nie praktykujący, biorąc pod uwagę takie same kwalifikacje zawodowe. „Muzułmanie mieszkający w Wielkiej Brytanii, zyskują najwidoczniej na prawie równości, które stawia islam na równi z innymi religiami” – zauważa Yasemin El-Menouar, ekspertka ds. islamu w fundacji Bertelsmann. Przykładem jest choćby istniejąca od prawie 10 lat regulacja, która zezwala brytyjskim policjantkom na noszenie hidżabu.

Odestek muzułmanów dorastających z językiem niemieckim wynosi 73 procent

Badania Bertelsmann wykazały oprócz tego, iż 73 procent dzieci muzułmańskich migrantów dorasta z językiem niemieckim jako pierwszym językiem. Odestek ten wzrasta z generacji na generację. Pośród wszystkich muzułmańskich migrantów, jedna piąta deklaruje język niemiecki jako pierwszy język.

Również we Francji, Wielkiej Brytanii, Austrii oraz Szwajcarii kompetencje językowe ulegają poprawie z generacji na generację.

Aż 36 procent niemieckich muzułmanów kończy edukację w wieku 17 lat

We Francji jedynie 11 procent muzułmanów kończy edukację w wieku 17 lat. W Niemczech jest ich o wiele więcej, bo aż 36 procent. Naukowcy podają jako powód różne systemy szkolnictwa: We Francji dzieci uczą się dłużej w tych samych klasach, a migranci znają często bardzo dobrze francuski, ze względu na przeszłość kolonialną. Wysoki współczynnik zdobycia wykształcenia nie chroni jednak francuskich muzułmanów przed ponadprzeciętnym bezrobociem.

„Międzynarodowe porównanie pokazuje, że to nie religia decyduje o powodzeniu integracji, lecz ogólne warunki państwowe, ekonomiczne i społeczne” – mówi Stephan Vopel, ekspert fundacji Bertelsmann ds. społecznych.

Muzułmanie chętnie spędzają wolny czas z osobami innych wyznań

85 procent przebadanych w Szwajcarii muzułmanów podaje, iż w czasie wolnym utrzymuje często lub bardzo często kontakty z osobami innych wyznań. Również w Niemczech i Francjii odsetek ten jest stosunkowo wysoki i wynosi 78 procent. Nieco rzadziej mają miejsce tego typu kontakty w Wielkiej Brytanii (68 procent) i w Austrii (62 procent).

96 procent niemieckich muzułmanów podaje, iż czuje więź z Niemcami.

Muzułmanie nadal nieakceptowani w Europie

Badania „Muzułmanie w Europie – zintegrowani lecz nie akceptowani” pokazują również, jak duża jest niechęć wobec muzułmanów. Na pytanie „Kogo niezakaceptowalibyście jako sąsiada” we wszystkich pięciu krajach największy odsetek badanych opowiedział się przeciwko muzułmanom. Dopiero w dalszej kolejności wymieniano rodziny z dużą ilością dzieci, pracowników sezonowych, homoseksualistów, żydów, ludzi o innym kolorze skóry, ateistów i chrześcijan.

Jedynie niechęć Brytyjczyków do wielodzietnych rodzin osiągnęła porównywalnie zły wynik, który wyniósł 28 procent. W Niemczech 19 procent badanych opowiedziała się przeciwko muzułmanom jako sąsiadom.

Jak słusznie zauważa Wojciech Cejrowski, wielu Polaków wstydzi się za granicą swoich korzeni. Jest to o tyle smutne, że nie mamy większych powodów, żeby się tego wstydzić. Możemy się poszczycić wspaniałą historią i wieloma osiągnięciami na arenie międzynarodowej.

Wojciech Cejrowski opisuje jak widzą nas, Polaków, na całym świecie. Posłuchajcie sami:

https://www.youtube.com/watch?v=2gmUhLXjtdo