Dawstwo narządów w Niemczech – 5 faktów, które powinniście wiedzieć!

W Niemczech stosunkowo mało osób decyduje się na oddanie swoich organów do transplantacji. Jakie są w ogóle przyczyny małego zainteresowania tematem? Jak działa legitymacja dawcy narządów? Poniżej znajdziecie wszystkie najważniejsze informacje na ten temat.

Niemiecki rząd chciałby zwiększyć gotowość Niemców do oddawania narządów do przeszczepów – w końcu u naszych zachodnich sąsiadów na listach oczekujących na nowe organy jest ok. 10.000 osób.

Legitymacja dawcy narządów – można wyrazić zgodę lub sprzeciw

Legitymacja dawcy narządów to oświadczenie woli osoby, która chciałaby, aby w razie jej śmierci mózgowej, przekazać jej organy do transplantacji.

Kasa chorych Barmer przeprowadziła ankietę wśród swoich członków. O opinię zapytano ok. 1000 osób. Jedno z pytań brzmiało: „Czy wiecie, że posiadając legitymację dawcy narządów można wyrazić nie tylko zgodę na pobranie organów, ale też sprzeciw”? Blisko 40% ankietowanych nie była tego świadoma.

Legitymacja dawcy daje jeszcze więcej możliwości, a mianowicie:

  • możecie się zgodzić na pobranie organów
  • możecie się sprzeciwić pobraniu organów
  • możecie się zgodzić na pobranie tylko konkretnych organów lub wykluczyć pobranie jakiegoś organu
  • możecie określić osobę, która w Waszym imieniu podejmie decyzję, jeśli będzie tego wymagała sytuacja. Uwaga! Nie musi to być członek rodziny.

Legitymację dawcy narządów znajdziecie bezpłatnie w aptekach lub w wersji elektronicznej pod adresem: https://www.organspende-info.de/organspendeausweis/bestellen

To nieprawda, że dowód dawcy narządów ważny jest dopiero od 18. roku życia

Za małoletnich to rodzice decydują w wielu przypadkach, ale nie we wszystkich. Młodzież od 16. roku życia może w dowodzie obwieścić, że chce oddać swoje narządy do przeszczepu. Z kolei jak informuje Niemiecka Fundacja Transplantologii Organów (niem. Deutsche Stiftung Organtransplantation, w skrócie DSO), brak zgody na oddanie narządów można obwieścić w dowodzie już od 14. roku życia.

W Niemczech więcej organów się przeszczepia niż oddaje do przeszczepów

Niemcy są członkiem związku ośmiu państw, w których organizacja Eurotransplant reguluje kwestie przyznania organów. Eurotransplant to związek państw dzielących wspólną listę transplantacji narządów i poszukiwania narządów do transplantacji na terenie państw członkowskich Eurotransplantu, ściśle współpracujących ze sobą. Poza Niemcami, pozostałe państwa członkowskie to: Belgia, Chorwacja, Luxemburg, Holandia, Austria, Węgry i Słowenia. Zgodnie z danymi DSO, Niemcy uważane są w tym związku od lat za kraj importowy. W roku 2017 w Niemczech 2595 organów zostało pośmiertnie oddanych do transplantacji. Z tego 434 organy zostały przeszczepione biorcom spoza Niemiec. Z kolei w tym samym roku w Niemczech przeszczepiono 609 organów, które pochodziły od dawców z innego państwa należącego do Eurotransplant.

To, że w Niemczech oddaje się tak mało organów do przeszczepów, jest też winą klinik

W Niemczech oddaje się mniej narządów do transplantacji niż w pozostałych państwach należących do Eurotransplant. Jeśli myślicie, że jest to spowodowane brakiem gotowości Niemców do oddawania organów, to jesteście w błędzie. Źródło problemu tkwi w strukturach klinik transplantologicznych. Axel Rahmel, członek zarządu DSO uważa, że „zanim podjęte zostaną poważne medyczne kroki, powinno się więcej myśleć o oddaniu narządów i więcej o tym mówić. A w codziennym życiu kliniki niestety nie zawsze tak się dzieje.” Nie oznacza to, że kliniki świadomie nie zgadzają się na oddawanie organów. Prawdziwe powody to bardziej ogromna rozbudowa świadczonych usług w szpitalach, olbrzymia presja na stacjach intensywnej terapii i brak personelu.

Wielu Niemców jest skłonnych zgodzić się na wprowadzenie regulacji dot. nie wyrażenia zgody na oddanie narządów do przeszczepów

Jakie muszą być spełnione warunki przed oddaniem organów do transplantacji?

  • Dwóch specjalnie wyszkolonych w tym kierunku lekarzy musi niezależnie od siebie stwierdzić śmierć mózgową potencjalnego dawcy, a więc ostateczny i nieodwracalny zanik wszystkich funkcji kresomózgowia, móżdżku oraz pnia mózgu.
  • Zgoda zmarłego musi być przedłożona w formie dowodu dawcy narządów albo członkowie rodziny muszą się zgodzić na pobranie narządów, o ile nie ma takiego oświadczenia woli ze strony zmarłego.

W wielu krajach europejskich działa to trochę inaczej – chodzi tu o regulacje dot. sprzeciwu wobec pobrania narządów. Jeśli ktoś nie wyrazi sprzeciwu albo wyraźnie nie przekaże kwestii podjęcia decyzji w tej sprawie innej osobie, automatycznie uważany jest za potencjalnego dawcę organów. We wcześniej wspomnianej ankiecie kasy chorych Barmer, aż 58% osób z tysiąca ankietowanych było za wprowadzeniem takiego rozwiązania w Niemczech, 27% było przeciwnych a 15% było niezdecydowanych lub nie podali oni żadnej odpowiedzi.

„Arabom wstęp wzbroniony!”

3

To nie populistyczne hasło, a instrukcje dla pracowników w jednej z najlepszych paryskich restauracji, „L’Avenue”, znajdującej się nieopodal słynnego bulwaru Champs-Elysees.

Dyskryminacja?

Z dziennikarskiego śledztwa przeprowadzonego przez redakcję BuzzFeed wynika, że restauracja miała systematycznie odmawiać telefonicznych rezerwacji, osobom z arabsko brzmiącymi nazwiskami.

Prócz arabsko brzmiących nazwisk, pracownicy, którzy przyjmowali rezerwację, mieli „ściągę” z numerami kierunkowymi krajów, dla których restauracja zawsze miała być pełna. Jak widać na załączonym zdjęciu są to między innymi: Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn oraz Arabia Saudyjska.


Wszyscy pracownicy, którzy przyjęli rezerwację na arabskie nazwisko, byli upominani i szykanowani przez szefa, dzięki czemu sprawa ujrzała światło dzienne.

Piękna czy bogata?

Podobnie sprawa miała się z klientami, którzy bez rezerwacji wybierali się na miejsce, a dla których notorycznie go brakowało. Obsługa restauracji miała używać argumentu „braku miejsc” dla kobiet w chustach oraz wszystkich wyglądających na obywateli krajów bliskiego wschodu, nawet wtedy gdy restauracja nie była pełna. „Właściciel restauracji często mówił, że woli na tarasie dwie piękne blondynki z kawą, aniżeli bogatą kobietę w chuście” – powiedziała w wywiadzie udzielonym dla BuzzFeed jedna z byłych pracownic restauracji, w której pracowała ponad 10 lat.

Co na to Paryż?

Zastępca burmistrza Paryża odpowiedzialnego za walkę z dyskryminacją, Hélène Bidard, wystosowała pismo do prokuratora Republiki Francuskiej, François Molins, z prośbą o zbadanie ewentualnych aktów dyskryminacji.

Właściciel restauracji odrzuca wszystkie oskarżenia.

Źródło: ladepeche.frBuzzFeed

Mój komentarz tego jest taki:

Nie znam francuskiego prawa, ale restauracja to prywatny biznes. Właściciel może sam decydować, dla kogo chce gotować i kogo obsługiwać. Osiągnął pewien status, a jego „L’Avenue” ma renomę, należy więc przypuszczać, że doskonale zdawał sobie sprawę z takiego, a nie innego nastawienia do klientów i działał świadomie. Jego sprawa. W każdym razie, płaci podatki miastu, które teraz nasłało na niego prokuratora. Dla jednych to dyskryminacja, a dla innych wręcz przeciwnie, świetny argument, by to właśnie tam wybrać się na posiłek. Jeśli tak dalej pójdzie to jedynym wyborem na romantyczną kolację w Paryżu zostaną kebaby.

Nie dajmy się zwariować poprawności politycznej! Coraz mniej wolności, a z Francji do Niemiec niedaleko.

PS. mała dygresja dla wszystkich Panów. Nie wiem jak się ma sprawa z kobietami w chustach we Francji, ale osobiście Francuzki kojarzą mi się jeszcze tak:

Samochodów których marek jest w Niemczech najwięcej?

0

Jeśli zastanawialiście się kiedyś, jak wygląda dokładnie rynek samochodów w Niemczech, to dzięki danym Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego (Kraftfahrt-Bundesamt) mogliśmy przygotować dla was przejrzystą tabelkę.

Grafika przedstawia niemieckie statystyki dotyczące wszystkich zarejestrowanych samochodów w roku 2016 i 2017.

W kolumnach kolejno; marka.
1. Ilość zarejestrowanych samochodów danej marki w 2017 roku.
2. Procentowy udział marki w całym rynku.
3. Ilość zarejestrowanych samochodów danej marki w 2016 roku.
4/5. Procentowy spadek bądź wzrost rejestracji samochodów danej marki w roku 2017 w porównaniu do roku poprzedniego.

Ogólne wnioski

W roku 2017 w Niemczech, zarejestrowanych było 46 474 594 samochodów.

Największy udział wśród zarejestrowanych na niemieckim rynku samochodów ma marka Volkswagen (21.5%). Na kolejnych miejscach znajdują się: Opel (9.8%), Mercedes (9.4%), Ford (7.3%) oraz Audi, któremu podobnie jak i BMW przypada po 6.9% rynku wśród zarejestrowanych samochodów.

Jeśli chodzi o marki Azjatyckie, największy udział na rynku ma Toyota (2.8%), dalej kolejno Hyundai (2.4%), Nissan (1.9%), Mazda (1.8%), KIA (1.3%) oraz Honda (1%).

Marki amerykańskie reprezentuję przede wszystkim już wcześniej wspomniany Ford (7.3%), przede wszystkim, ponieważ kolejne marki producentów zza Oceanu to Chevrolet i Jeep z zaledwie 0.5% i 0.2% udziałami na rynku.

W porównaniu do roku 2016 największy spadek liczby rejestracji zanotowały marki: Lancia, Daihatsu, Chrysler oraz MG Rover.

Z kolei największy wzrost wśród zarejestrowanych samochodów w porównaniu do roku 2016, odnotowały samochody marek: Hyundai, Dacia, Mini, Seat, Skoda oraz Porsche.

Betreuungsgeld – gdzie świadczenie jest jeszcze wypłacane i ile wynosi?

Betreuungsgeld był częścią ustawy o Elterngeld i wszedł w życie w roku 2013. Niestety świadczenie nie przetrwało zbyt długo, w 2015 roku zostało bowiem zniesione. Poniżej wyjaśniamy komu należy się świadczenie i w których landach można je jeszcze otrzymać.

Betreuungsgeld – definicja

Betreuungsgeld to świadczenie państwowe wypłacane rodzicom, którzy w pierwszych latach rozwoju dziecka opiekują się nim w pełnym wymiarze czasowym i w związku z tym nie wysyłają je do żłobka, czy przedszkola. Świadczenie to weszło w życie w sierpniu roku 2013 i obowiązywało w całych Niemczech.

Ile wynosi Betreuungsgeld?

Betreuungsgeld jest wypłacane na dzieci w wieku od 15. do 36. miesiąca zycia w wysokości 150 euro na każde dziecko.

Należy pamiętać, że Betreuungsgeld nie jest wypłacane rodzicom, którzy pobierają Elterngeld. Świadczenie to można wnioskować po zakończeniu otrzymywania Elterngeld, czyli wraz z ukończeniem przez dziecko 13. Lub 15, miesiąca życia, w zależności czy Elterngeld został zawnioskowany na 12. lub 14. Miesięcy.

Betreuungsgeld można otrzymywać przez maksymalnie 22 miesiące. Bayerisches Betreuungsgeld można jednocześnie pobierać z Landeserziehungsgeld.

Dlaczego Betreuungsgeld zostało zniesione?

Zniesienie świadczenia uzasadniono z jego niezgodnością z niemiecką konstytucją. Od tamtej pory za przyznawanie świadczenia odpowiedzialne są poszczególne landy. O tym, które z nich w dalszym ciągu wypłacają Betreuungsgeld przeczytacie poniżej.

Które landy wypłacają jeszcze Betreuungsgeld?

W związku z tym, że Betreuungsgeld jest regulowany na poziomie landów, nie każdy z nich zdecydował się na kontynuowanie wypłacania świadczenia. Większość z nich zrezygnowała  z tego i postanowiła zainwestować te pieniądze przykładowo w przedszkola lub inne insytyucje.

Oto, które landy wypłacają jeszcze Betreuungsgeld:

  • Bawaria

Oto, które landy nie wypłacają więcej Betreuungsgeld:

  • Szlezwik-Holsztyn
  • Brema
  • Hamburg
  • Nadrenia Północna-Westfalia
  • Dolna Saksonia
  • Nadrenia-Palatynat
  • Badania-Wirtembergia
  • Saara
  • Berlin
  • Brandenburgia
  • Saksonia-Anhalt
  • Hesja
  • Turyngia
  • Meklemburgia-Pomorze Przednie
  • Saksonia

Najczęstsze pytania odnośnie Familiengeld w Bawarii – mamy dla Was odpowiedzi!

Jakie są cele bawarskiego wsparcia finansowego w postaci Familiengeld, czyli „pieniędzy dla rodziny“?

Rodziny z małymi dziećmi w Bawarii mają otrzymać wsparcie finansowe. Celem tego wsparcia jest poprawienie jakości życia rodzin w Bawarii oraz polepszenie szans dzieci na dobry start w dorosłe życie.

Kto otrzyma Familiengeld w Bawarii?

Wszyscy rodzice otrzymają to wsparcie, niezależnie od tego, czy dziecko uczęszcza do żłobka czy też nie. Rodzice mogą dzięki temu zapewnić dziecku dobre wykształcenie, nieważne jak chcą kształtować swoje życie i opiekę nad dziećmi. To rodzice wiedzą najlepiej, jak zagospodarować te pieniądze – czy wydać je na składkę w przedszkolu, czy na jakieś inne zajęcia dla dziecka.

Korzystając z bawarskiego Familiengeld rodziny z małymi dziećmi, które przez dwa lata pobierają to wsparcie finansowe, otrzymują w sumie więcej pieniędzy, niż z Betreuungsgeld (wsparcie finansowe na pokrycie wydatków związanych z opieką nad dzieckiem) i Landeserziehungsgeld (zasiłek wychowawczy) razem.

Najbardziej zyskują na tym oczywiście mniej zamożne rodziny z małymi dziećmi oraz rodziny wielodzietne.

Kto najbardziej zyskuje i ile?

Z bawarskiego wsparcia finansowego w postaci Familiengeld największe korzyści czerpać będą rodzice rocznych i dwuletnich dzieci. Wsparcie wynosi 250 euro na miesiąc na dziecko. Od trzeciego dziecka kwota się zwiększa i wynosi 300 euro miesięcznie. Oznacza to w przypadku pobierania wsparcia przez maksymalny okres dwóch lat – 6.000 lub nawet 7.200 euro. Familiengeld wypłacane jest niezależnie od wysokości wynagrodzenia.

Od kiedy będą wypłacane pieniądze w ramach Familiengeld?

Wypłaty mają się rozpocząć 1 września 2018 roku. Bawaria wesprze w ten sposób 250.000 dzieci.

Czy trzeba składać wniosek o wypłatę Familiengeld?

Procedura jest bardzo prosta: jeśli ktoś wnioskował w Bawarii o Elterngeld (zasiłek wychowawczy) i został mu on przyznany, nie musi dodatkowo składać wniosku o Familiengeld. Wniosek o Elterngeld to w zasadzie 2 w 1, bo spełnia też funkcję wniosku o Familiengeld. 98% rodziców nie musi już wykonywać żadnych więcej działań – otrzymają Familiengeld automatycznie. Wszyscy inni będą mieli do dyspozycji wniosek w wersji online na stronie „Zentrum Bayern Familie und Soziales”.

Gdzie można otrzymać szczegółowe informacje odnośnie Familiengeld?

„Zentrum Bayern Familie und Soziales” (w skrócie ZBFS) stworzyło specjalną infolinię, na której uzyskacie odpowiedzi na wszelki pytania związane z Familiengeld. Wystarczy zadzwonić pod nr telefonu 0931 32090929, od poniedziałku do czwartku w godzinach 8.00-16.00 lub w piątki w godzinach 08.00-12.00.

Czy rzeczywiście wszystkich dotyczą korzyści związane z Familiengeld?

Głównym celem ustawy jest dać „więcej” wszystkim rodzinom, też tym mniej zarabiającym. Dlatego w projekcie ustawy, w artykule pierwszym, zawarta jest informacja, że „Familiengeld nie może być wliczane w świadczenia socjalne zapewniające niezbędne minimum egzystencji”. Oznacza to, że Familiengeld nie może się wliczać w zasiłek dla bezrobotnych Hartz IV.

Familiengeld wypada korzystniej niż dotychczasowe środki wsparcia, czyli wcześniej wspomniane Betreuungsgeld oraz Landeserziehungsgeld. Żeby w fazie przejściowej wszyscy rodzice mogli skorzystać, obowiązuje zasada największego uprzywilejowania: wsparcie miesięczne (np. Landeserziehunggeld oraz Betreuungsgeld) ma pozostać dla wszystkich w dotychczasowej wysokości albo ma się zwiększyć dzięki otrzymaniu Familiengeld (nie może się za to zmniejszyć).

źródło: www.zbfs.bayern.de

Nieudany wyjazd urlopowy? Tak należy dochodzić swoich praw!

Najpiękniejsze tygodnie w roku bywają jednocześnie bardzo frustrujące: zdarza się, że przebywając na wymarzonych wakacjach obok hotelu znajduje się działający na nerwy plac budowy albo hotelowe jedzenie pozostawia wiele do życzenia. Podczas urlopu mogą się przydarzyć różnego rodzaju kłopoty. W takich przypadkach podróżujący mają jednak spore szanse na przeforsowanie obniżki ceny wycieczki.

Należy szybko działać

Najważniejsza zasada brzmi: jeśli zauważycie jakieś wady, braki czy inne problemy podczas urlopu, musicie zgłosić je od razu będąc na miejscu i zażądać pomocy – a nie zacząć narzekać dopiero po powrocie do domu. Katia Genkin, prawniczka z Düsseldorfu, z którą  mieliśmy okazję porozmawiać na ten temat, tłumaczy, że „organizator wycieczki musi mieć szansę na zlikwidowanie usterek czy problemów”. W przypadku wycieczek z biura podróży to organizator jest odpowiedzialny za Wasz urlop, natomiast w przypadku wycieczek bukowanych indywidualnie może to być np. właściciel hotelu. Musi on mieć wystarczająco dużo czasu, aby zadziałać i naprawić szkody czy też usunąć jakieś usterki. Jeśli np. przeszkadza Wam hałas z pobliskiego placu budowy, to dwa dni wydają się odpowiednim terminem, aby zakwaterowano Was w innym spokojniejszym miejscu.

Jeśli mija termin, w jakim miały nastąpić działania naprawcze i nic się nie zmieniło, wtedy możecie sami zacząć aktywnie działać i zażądać zwrotu poniesionych wydatków. Jeśli np. na miejscu okazuje się, że ustalony w umowie kurs nurkowania się nie odbędzie, wtedy możecie na własną rękę szukać innego podobnego kursu, a jego koszty powinny Wam zostać zwrócone.

Skargi należy dokumentować

Jeśli jako podróżujący poprosicie pilota wycieczki o przekazanie listy skarg organizatorowi, to nie oznacza to automatycznie, że będziecie mogli skutecznie dochodzić swoich praw. Musicie mieć potwierdzenie, że zgłosiliście skargę. Np. pilot wycieczki może wystawić takie pisemne potwierdzenie, że danego dnia złożyliście zażalenie.

Raczej nie ma większego sensu, żądać od pilota wycieczki potwierdzenia usterek czy braków. Byłoby to przyznanie się do winy, a czegoś takiego piloci wycieczek zazwyczaj nawet nie mogą podpisać.

Przed wyjazdem należy wszystko sprawdzić

Nie każda nieprzyjemność podczas urlopu jest od razu traktowana jako powód do złożenia skargi czy reklamacji. Możecie mieć pretensje, tylko, jeśli na miejscu zastaliście co innego, niż mogliście się spodziewać. Co to oznacza? Należy bardzo dokładnie zapoznać się z ofertą zawartą w katalogu. Prawniczka Katia Genkin wskazuje na przykładową sytuację: „Jeśli w katalogu była mowa o budowie na terenie hotelu, wtedy podróżujący nie może złożyć na to skargi”.

Należy zwrócić też szczególną uwagę na pewne sformułowania zawarte w katalogowym opisie oferty. Określenie „podgrzewany basen” nie oznacza automatycznie, że basen faktycznie będzie podgrzany. Z prawnego punktu widzenia ma to olbrzymie znaczenie, ponieważ podróżujący może domagać się swoich praw tylko w kontekście usług, które faktycznie zostały mu obiecane.

Z kolei określenie „lot bezpośredni” oznacza, że podróżujący powinien się nastawić na przynajmniej jedno międzylądowanie. Po starcie w Düsseldorfie, samolot lecący do Turcji zatrzyma się jeszcze np. w Lipsku, aby zabrać kolejnych podróżujących. Lot bezpośredni (niem. Direktflug) oznacza jedynie, że nie będziecie musieli się przesiadać. Lot bez żadnej przerwy to lot non-stop (niem. Non-Stop-Flug).

„Bezpośrednio nad morzem“: pewnie każdy marzy o tym, aby na urlopie tylko otworzyć drzwi hotelowe, zrobić kilka kroków i już znaleźć się na pięknej plaży. Jednak zauważcie, że tutaj nie ma mowy o plaży – hotel leży zapewne na klifie lub jest usytuowany przy porcie.

Jeśli w opisie oferty znajdziecie informację, że w 10 minut znajdziecie się na plaży, to znak, że należy uważać. Taksówką czy busem faktycznie może to być 10 minut, natomiast na piechotę oznacza to już półgodzinny „spacerek”. Jeśli z kolei hotel jest „centralnie położony”, osoby wypoczywające (zwłaszcza w południowych regionach), mogą się spodziewać ulicznego hałasu 24 godziny na dobę.

Znajdźcie świadków

Znalezienie świadków zaistniałej sytuacji na pewno ułatwi Wam zadanie przy składaniu skargi. Może to być zarówno członek Waszej rodziny, jak i jakiś inny podróżujący. Jednak osoba z Wami niezwiązana na pewno będzie bardziej wiarygodna, zwłaszcza, jeśli sama również miała do czynienia z jakimiś mankamentami. Świadków zagranicznych należy brać pod uwagę tylko wtedy, jeśli nie ma żadnych innych. Jeśli bowiem zostaną wezwani na proces, wtedy powstaną znaczne koszty sądowe.

Jeśli mimo złożenia skargi, usterki nie zostały usunięte, należy zabezpieczyć dowody. Zdjęcia i filmy wideo przedstawiające np. brudną plażę hotelową mogą być później bardzo przydatne.

Sprawdźcie wcześniejsze wyroki

Co roku sądy zajmują się po okresie wakacyjnym skargami urlopowymi. Jeśli porównacie sprawy z lat ubiegłych, będziecie mogli lepiej oszacować Wasze szanse. Np. w katalogu hotel zachęcał „fantastycznym widokiem na morze”. W rzeczywistości podróżujący widział ze swojego pokoju jedynie wielką ścianę hotelową. Sąd Rejonowy w Duisburgu uznał w tym wypadku obniżenie ceny wycieczki o 7% za odpowiednie.

Inny przykład: pewien hotel miał zapewnić klimatyzację w restauracji hotelowej. Jednak przez cztery dni (z siedmiu dni pobytu) klimatyzacja ta nie działała. W tej sytuacji organizator wycieczki musiał zapewnić obniżenie ceny o 5% – proporcjonalnie do liczby dni, kiedy urządzenie nie działało.

Oprócz tego warto przeczytać: Prawa klientów linii lotniczych i biur podróży w Niemczech w przypadku niedogodności

Prawo jazdy w Niemczech od 17. roku życia – dowiedz się jak je zdobyć!

Od kiedy wprowadzono w Niemczech możliwość kierowania pojazdem w obecności osoby towarzyszącej, minimalny wiek ubiegania się o prawo jazdy został obniżony do 17-stu lat. Dotyczy to kategorii B i BE. Jednak pojazdy mechaniczne można prowadzić przed 18-stymi urodzinami tylko w towarzystwie osoby wpisanej w zaświadczenie o zdaniu egzaminu.

Jakie warunki należy spełnić uzyskać w Niemczech prawo jazdy od 17 roku życia?

Nastolatek może się zapisać na kurs prawa jazdy sześć miesięcy przed skończeniem 17-go roku życia i wtedy też może złożyć wniosek w urzędzie. Do egzaminu teoretycznego może podejść najwcześniej trzy miesiące przed 17-stymi urodzinami, a do egzaminu praktycznego miesiąc przed. Po zdanym egzaminie nastolatek otrzymuje tzw. zaświadczenie o jego pozytywnym wyniku. Należy wtedy złożyć wniosek o wydanie prawa jazdy lecz otrzymuje się je dopiero po skończeniu 18-stu lat.

Prawo jazdy od 17 roku życia jest ważne na terenie Niemiec

Wyżej wymienione zaświadczenie o zdaniu egzaminu na prawo jazdy obejmuje tylko teren Niemiec. Za granicą nie wolno prowadzić pojazdów mając takie zaświadczenie – wyjątkiem jest Austria.

Okres próbny wynosi 2 lata

Zgodnie z § 2a Ustawy o ruchu drogowym (niem. Straßenverkehrsgesetz w skrócie StVG), okres próbny rozpoczyna się od razu po otrzymaniu zaświadczenia i wynosi 2 lata.

Głównym warunkiem przy „prawie jazdy B17” jest osoba towarzysząca

Mając  17 lat i prowadząc pojazd na podstawie zaświadczenia, zawsze musi z Wami jechać osoba, która wpisana jest w zaświadczenie. Taka osoba musi mieć przynajmniej 30 lat. Ponadto w momencie wnioskowania o zaświadczenie, osoba ta może mieć maksymalnie jeden punkt karny. Dodatkowo osoba towarzysząca musi mieć prawo jazdy od minimum pięciu lat. I ostatni warunek: osoba towarzysząca nie może mieć podczas jazdy więcej niż 0,5 promila we krwi.

Jeśli przed wnioskowaniem o zaświadczenie, toczy się jakieś postępowanie w sprawie wykroczenia drogowego planowanej osoby towarzyszącej (np. przekroczenie prędkości czy przejechanie na czerwonym świetle), warto grać na czas, aby opóźnić wpis do rejestru.

Grzywna w przypadku jazdy bez osoby towarzyszącej

Jeśli policja złapie nastolatka kierującego pojazdem bez osoby towarzyszącej wpisanej do zaświadczenia, grozi mu mandat w wysokości 70 euro oraz jeden punkt karny. Ponadto cofane jest pozwolenie na kierowanie pojazdem. W związku z tym, że jest to traktowane jak duże wykroczenie podczas okresu próbnego, nowe wydanie zaświadczenia o kierowaniu pojazdem może nastąpić tylko wtedy, jeśli nastolatek weźmie udział w szkoleniu dokształcającym.

Czy osoba na niemieckim zasiłku musi przyjąć każdą ofertę pracy z urzędu?

Bezrobotni, którzy korzystają w Niemczech z zasiłku, musza przyjąć ofertę pracy złożoną przez niemiecki urząd pracy, jeśli nie chcą się znaleźć w tzw. fazie zawieszenia (niem. Sperrzeit). Ten obowiązek podjęcia pracy dotyczy ich jednak tylko pod warunkiem, że oferowana praca rzeczywiście jest na miarę ich możliwości.

Jak to wygląda w praktyce?

Jak to wygląda w praktyce opiszemy na przykładzie Marii, która straciła pracę. Otrzymuje ona zasiłek dla bezrobotnych i za wszelką cenę chce uniknąć sytuacji, w której urząd pracy nałożyłby jej „blokadę”. Jeśli tak się stanie, znacznie skróci jej się bowiem okres przysługiwania zasiłku.

Maria z jednej strony bardzo się stara sama znaleźć pracę. Z drugiej strony pójdzie też na rozmowę do wszystkich pracodawców przedstawionych przez Urząd Pracy. W obu przypadkach jest zobowiązana do podjęcia pracy, tylko jeśli jest to posada odpowiednio dostosowana do jej możliwości.

Czynniki decydujące o tym, czy praca jest faktycznie na miarę możliwości danej osoby zawarte są w ustawie. Należą do nich:

  • kwalifikacje zawodowe
  • ewentualne ograniczenia nowej umowy o pracę
  • zarobki w nowym miejscu pracy
  • lokalizacja nowego miejsca pracy
  • rodzaj pracy: chodzi tu o pracę zmianową, w nocy czy tzw. leasing pracowniczy

1. Kwalifikacje zawodowe Marii

Regulacje ustawowe zakładają, że praca jest dostosowana do możliwości, nawet jeśli nie odpowiada kwalifikacjom zawodowym Marii albo działalności, którą wykonywała ona przed bezrobociem. Maria musi więc zaakceptować fakt, że w przyszłości może jej się zdarzyć praca zdecydowanie poniżej jej poziomu kwalifikacji, jeśli sama znajdzie taką pracę lub jeśli zostanie ona jej zaoferowana z urzędu.

2. Ograniczenia czasowe nowej umowy o pracę

Nawet jeśli nowa umowa o pracę będzie ograniczona czasowo to jest to nadal traktowane jako „praca do przyjęcia” – wynika to bezpośrednio z ustawy.

3. Zarobki w nowej pracy

Maria musi się zgodzić na pracę za mniejsze wynagrodzenie, jeśli chce uniknąć okresu zawieszenia.

  • Degradacja finansowa

Jeśli chodzi o zarobki, Maria musi niestety wziąć pod uwagę, że być może będzie „stratna”. Jeśli w ciągu pierwszych trzech miesięcy bezrobocia Maria znajdzie nową pracę lub urząd jej ją zaproponuje, wtedy musi ją przyjąć, nawet jeśli będzie tam zarabiać 20% brutto mniej niż dotychczas. Jeśli w ciągu pierwszych trzech miesięcy bezrobocia nie znajdzie nowego zatrudnienia, wtedy musi zaakceptować umowę z zarobkami brutto niższymi o 30%. Jeśli Maria po sześciu miesiącach nadal nie znajdzie nowego zatrudnienia, musi przyjąć każdą pracę, przy której zarobki netto będą tak samo wysokie jak zasiłek dla bezrobotnych. Warto zwrócić uwagę, że od zarobków netto Maria może odliczyć sobie koszty związane z nowym zatrudnieniem. Są to np. koszty związane z dojazdem do miejsca pracy komunikacją publiczną.

  • Zapłata niższa niż przewiduje to układ zbiorowy pracy

Regulacja ustawowa zakłada, że praca jest nie do przyjęcia, jeśli jest niezgodna z założeniami układu zbiorowego pracy. Jeśli więc zbiorowy układ pracy przewiduje jakieś wynagrodzenie, wtedy praca z mniejszymi zarobkami jest nie do przyjęcia. Dotyczy to jednak tylko takiej sytuacji, gdy układ zbiorowy można zastosować w nowym stosunku pracy. Ma to miejsce wtedy, gdy Maria jest w odpowiednim związku zawodowym a jej nowy pracodawca w odpowiednim związku pracodawców.

Ministerstwo Pracy ustaliło pewne wiążące regulacje dotyczące wysokości wynagrodzenia, zawartego w układzie zbiorowym i nowy pracodawca Marii musi się ich trzymać. Jeśli nie, wtedy warunki pracy traktowane są jako nie do przyjęcia.

  • Wynagrodzenie poniżej płacy minimalnej

Niezastosowanie się do przepisów ustawowych również może prowadzić do nieprzyjęcia pracy przez Marię. Zgodnie z ustawą dot. płacy minimalnej, od 1 stycznia 2017 roku, minimalna płaca wynosi 8,84 euro brutto za godzinę. W związku z tym wszystkie osoby, których dotyczy ta ustawa, nie muszą przyjmować pracy, jeśli zaproponowana im zostanie niższa stawka.

4. Lokalizacja nowego miejsca zatrudnienia

Maria musi wziąć pod uwagę, że może dłużej dojeżdżać do nowego miejsca pracy.

  • Zróżnicowanie czasowe

Jeśli Maria pracuje dłużej niż sześć godzin dziennie, przyjmuje się, że czas dojazdu do pracy i z powrotem może jej zająć max. 2,5 godziny. Jeśli pracuje krócej niż sześć godzin, wtedy przyjęty czas dojazdów to max. 2 godziny. Ustawa mówi, że ten czas dojazdu to „czas regularny”. Oznacza to, że mogą zaistnieć wyjątki. Np. jeśli Maria musi się opiekować dziećmi albo jej stan zdrowia nie pozwala na tak długie dojazdy. Z drugiej strony akceptowalne są też dłuższe dojazdy niż 2,5 godziny – jeśli np. w danym regionie pośród podobnych pracowników przyjęty jest dłuższy czas dojazdu do pracy i z powrotem.

  • Dojazdy weekendowe

Zgodnie z ustawą dopuszczalna jest nawet praca, która narzuca kursowanie między pracą a domem na dużych odległościach, tak, że pracownik bywa w domu tylko w weekendy. Jest to do przyjęcia, ale tylko w okresie „przejściowym”. Za taki „czas przejściowy” Urząd Pracy przyjmuje okres 6 tygodni. Ponadto nie ma obowiązku przyjęcia takiej pracy, jeśli nie ma możliwości zapewnienia alternatywnej opieki dzieciom, bądź innym osobom wymagającym stałej opieki.

  • Przeprowadzka

Jak już minie okres wspomnianych wcześniej 6 tygodniu, pojawia się pytanie, czy Maria musi się przeprowadzić w okolice swojej nowej pracy? Jeśli można się spodziewać, że w ciągu trzech miesięcy znajdzie pracę, do której dojedzie w „standardowym” czasie, nie musi się przeprowadzać. Od czwartego miesiąca bezrobocia przeprowadzka jest z reguły traktowana jako „do przyjęcia”. Wyjątek stanowią tylko sytuacje, gdzie problemem może być wiek Marii, jej stan zdrowia albo jakieś szczególne więzi rodzinne.

5. Leasing pracowniczy, czyli praca za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej

Maria może zawrzeć umowę o pracą z agencją pracy tymczasowej, jeśli nie znalazła innej pracy na miarę swoich możliwości, zgodnie z wyżej opisanymi kryteriami. Jednak Federalny Sąd Społeczny zadecydował  8 listopada 2001, że Urząd Pracy nie może od razu kierować bezrobotnych, którzy przed okresem bezrobocia pracowali w oparciu o standardową umowę o pracę, do agencji pracy tymczasowej, jeśli „nie jest wykluczone szybkie zatrudnienie na standardowych warunkach pracy”.

6. Praca nocna i praca zmianowa

Maria musi się zgodzić także na pracę nocną i/lub zmianową, jeśli odpowiada wytycznym umowy o czasie pracy lub założeniom medycyny pracy. Jednak nawet w takim wypadku należy sprawdzić, czy da się połączyć pracę nocną/zmianową z ustawowo zagwarantowaną możliwością sprawowania opieki nad rodziną.

Niemcy: Czy od byłego partnera można żądać usunięcia intymnych zdjęć?

Będąc w związku może się zdarzyć, że znajdzie się w posiadaniu intymnych zdjęć drugiej osoby. To, co w trakcie trwania związku uznawane jest za erotyczne, może być po jego zakończeniu postrzegane całkiem inaczej, wręcz jako krępujące. Czy w takim razie były partner może zażądać usunięcia intymnych zdjęć?

Czy po zakończeniu związku macie prawo żądać od byłego partnera usunięcia wspólnych bądź swoich własnych intymnych zdjęć?

Rzeczywiście istnieje takie prawo. Trybunał Federalny zadecydował w roku 2015, że po zakończeniu związku, były partner może zażądać usunięcia zdjęć intymnych, zgodnie z § 823 ustęp 1, § 1004 Kodeksu Cywilnego (niem. Bürgerliches Gesetzbuch, w skrócie BGB). Jest to uzasadnione tym, że już samo posiadanie takich zdjęć narusza prawa osobiste. Tym samym były partner posiada pewną władzę nad drugą osobą i co się z tym wiąże – możliwości manipulacyjne. Dotyczy to nawet sytuacji, w której nie było planowane przekazanie zdjęć osobom trzecim. Taka władza nad drugą osobą jest jeszcze większa, jeśli nagrania pokazują całkowite obnażenie byłego partnera. Takie obnażenie traktowane jest jako niezręczne, zawstydzające i upokarzające, jeśli relacje obu partnerów względem siebie zmieniły się po zakończeniu związku (Trybunał Federalny, decyzja z dnia 13.10.2015, nr. sprawy VI ZR 271/14).

Zaliczka z tytułu świadczeń alimentacyjnych w Niemczech

Rodzic samotnie wychowujący dziecko nie ma łatwo. Sytuacja jest jeszcze gorsza, jeśli dziecko nie otrzymuje alimentów od drugiego rodzica lub otrzymuje je nieregularnie. Zgodnie z niemiecką ustawą o zaliczkach na utrzymanie (niem. Unterhaltsvorschussgesetz, w skrócie UVG), sytuacja życiowa takich rodzin powinna się polepszyć.

Kto ma w Niemczech prawo do zaliczki z tytułu świadczeń alimentacyjnych?

Prawo do otrzymania zaliczki alimentacyjnej mają dzieci, które wychowywane są przez samotne matki bądź ojców i nie otrzymują regularnie alimentów od drugiego rodzica. Nie ma tutaj żadnej granicy, jeśli chodzi o wysokość  dochodu rodzica samotnie wychowującego dziecko. Wyrok sądu w sprawie alimentów wobec drugiego rodzica nie jest konieczny. Jeśli drugi rodzic jest w stanie płacić alimenty (albo przynajmniej ich część), wtedy państwo wykorzystuje to na poczet zaliczki alimentacyjnej.

Reforma ustawy dot. zaliczki na utrzymanie od 01.07.2017 (niem. Unterhaltsvorschussgesetz, w skrócie UVG)

Z dniem 1 lipca 2017, weszły w Niemczech w życie znaczne zmiany dot. zaliczki alimentacyjnej. Zgodnie z nowymi przepisami, prawo do zaliczki alimentacyjnej mają już nie tylko dzieci do 11 roku życia (dokładnie do 12. urodzin), ale rownież dzieci do 18. urodzin. Oznacza to, że samotnie wychowujący rodzice otrzymają zaliczkę alimentacyjną na dzieci w wieku 12-18 lat, z urzędu ds. młodzieży (niem. Jugendamt). Tym samym zniesiony zostaje maksymalny okres pobierania świadczenia, który wynosił 72 miesiące.

Zaliczka alimentacyjna wyliczana jest na podstawie płacy minimalnej i wynosi:

  • do 6. urodzin: 150 euro
  • do 12. urodzin: 201 euro
  • do 18. urodzin: 268 euro

Ograniczenia w przypadku pobierania zasiłku dla bezrobotnych

Warunkiem pobierania zaliczki alimentacyjnej miedzy 12 a 17 rokiem życia jest to, że dziecko nie pobiera świadczeń Hartz IV (zasiłku dla bezrobotnych). Oznacza to, że samotnie wychowujący rodzic, który pobiera taki zasiłek, powinien dysponować zarobkami w wysokości minimum 600 euro. Dla dzieci poniżej 12. roku życia, zarobki samotnie wychowującego rodzica pozostają bez znaczenia.

Przy pomocy ustawy dot. przyznawania zaliczek z tytułu świadczenia na utrzymanie dziecka (UVG lub UhVorschG), można złagodzić ciężką sytuację życiową niektórych osób. Zaliczka jest w głównej mierze traktowana jako pomoc w odciążeniu finansowym rodzica. Zaliczka alimentacyjna należy do zastępczych świadczeń alimentacyjnych i można o nią wnioskować w odpowiednim urzędzie ds. młodzieży (niem. Jugendamt).

Wymagania dotyczące zaliczki alimentacyjnej w Niemczech

Głównym wymogiem jest wspólne mieszkanie i życie matki bądź ojca i dziecka, któremu przysługuje prawo do zaliczki alimentacyjnej. Obydwoje muszą mieszkać razem w jednym gospodarstwie domowym, ale nie ma to znaczenia, czy jest to ich własne mieszkanie czy też mieszkają u kogoś. Dzieci muszą spełniać następujące wymagania:

  • Miejsce zamieszkania / głównego pobytu znajduje się w Niemczech
  • Osoba, która wnioskuje o takie świadczenie, nie otrzymuje ustawowo przewidzianych alimentów zgodnie z § 1612a ustęp 1 Kodeksu Cywilnego (niem. BGB) lub otrzymuje je ale tylko częściowo lub bardzo nieregularnie
  • Dziecko żyje z jednym rodzicem, który je sam wychowuje i nie skończyło jeszcze 12. roku życia (ustawodawca wychodzi z założenia, że wraz z wiekiem odpadają pewne obciążenia związane z wychowaniem).

Prawo do zasiłku alimentacyjnego w przypadku pasierbów                     

Jak już wspomnieliśmy, zaliczka alimentacyjna ma przede wszystkim pomóc finansowo samotnie wychowującemu rodzicowi, jeśli druga strona nie wypełnia swoich obowiązków alimentacyjnych bądź robi to nieregularnie.

Nawet jeśli samotnie wychowujący rodzic mieszka razem z nowym partnerem, nie ma to wpływu  na prawo do pobierania zaliczki alimentacyjnej. Zmienia się to jednak w momencie, gdy para weźmie ślub – po zawarciu małżeństwa nie można już bowiem pobierać zaliczki alimentacyjnej.

Zaliczka alimentacyjna w Niemczech dla cudzoziemców

Obywatelstwo niemieckie nie jest warunkiem koniecznym, aby otrzymać takie świadczenie. Również dzieci posiadające zagraniczne obywatelstwo mogą wnioskować o zaliczkę alimentacyjną zgodnie z § 1 ustęp 2a UVG.

Ustawa rozróżnia jednak pomiędzy:

  • cudzoziemcami uprawnionymi do swobodnego poruszania się

oraz

  • cudzoziemcami nieuprawnionymi do swobodnego poruszania się

Cudzoziemcy uprawnieni do swobodnego poruszania się

Do tego grona osób należą wszyscy z krajów członkowskich UE, Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWR) i ze Szwajcarii. Dla nich założenia odnośnie otrzymania zaliczki alimentacyjnej są dokładnie takie same, jak dla Niemców.

Cudzoziemcy nieuprawnieni do swobodnego poruszania się

Do tej grupy należą osoby, które nie pochodzą z wyżej wymienionych miejsc. Ta grupa cudzoziemców ma prawo do zaliczki alimentacyjnej, o ile posiada zezwolenie na osiedlenie lub pozwolenie na pobyt, które z kolei upoważnia do wykonywania legalnej działalności zarobkowej w Niemczech.

Jeśli cudzoziemcy przebywają w Niemczech tylko w celu dalszej nauki i kształcenia, wtedy nie przysługuje im zaliczka alimentacyjna. To samo dotyczy azylantów z pozwoleniem na pobyt w trakcie trwania postępowania o udzielenie azylu jak i cudzoziemców z odroczonym terminem deportacji – ta grupa osób nie jest uprawniona do otrzymania zaliczki alimentacyjnej.

Jak i gdzie złożyć wniosek o zaliczkę alimentacyjną w Niemczech?

Wniosek należy złożyć w formie pisemnej w odpowiednim urzędzie ds. młodzieży (niem. Jugendamt). Wszystkie niezbędne formularze można pobrać i wypełnić online, ale wnioskodawcy mogą się też zgłosić bezpośrednio do urzędu w tej sprawie.

W przypadku decyzji o akceptacji bądź odrzuceniu wniosku, istnieją trzy możliwości: Jugendamt może zaakceptować wniosek całkowicie, częściowo lub go odrzucić.

Wymagane dokumenty:

  • kopia dowodu osobistego lub paszportu osoby składającej wniosek
  • kopia aktu urodzenia dziecka
  • w przypadku cudzoziemców: uprawnienie do pobytu w Niemczech w formie zezwolenia na osiedlenie lub zezwolenia na pobyt
  • tytuł egzekucyjny zasądzający alimenty (oryginał) – decyzja sądu, akt oraz ugoda
  • uznanie ojcostwa (akt oraz tytuł wykonawczy)
  • dowód płatności alimentacyjnych
  • wyrok orzekający rozwód lub pismo prawnika w tej sprawie, o ile takie posiadacie
  • wykaz kwot wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy (łącznie z mini-job)

Jeśli Jugendamt wyda decyzję, a wnioskodawca będzie z niej niezadowolony, wtedy można zgłosić odwołanie w ciągu 4 tygodni – pisemnie, bądź osobiście. Jeśli konsekwencją tego działania znowu będzie niesatysfakcjonująca decyzja, następną instancją jest postępowanie w Sądzie Administracyjnym.

Wysokość zaliczki alimentacyjnej i okres otrzymywania świadczenia

Zaliczka alimentacyjna udzielana jest maksymalnie na 72 miesiące (6 lat), do 12. urodzin. Jeśli 12. urodziny przypadają przed upływem tych 72 miesięcy, wtedy oznacza to koniec otrzymywania świadczenia. Jak już wcześniej wspomnieliśmy, 72-miesięczny okres otrzymywania świadczenia został zniesiony z dniem 01.07.2017 i dzieci do 18. roku życia także mogą otrzymywać zaliczkę alimentacyjną.

W niektórych przypadkach, jeśli samotnie wychowujący rodzic bardzo się postara, możliwe jest wypłacenie zaliczki alimentacyjnej nawet miesiąc wstecz, czyli za miesiąc jeszcze przed złożeniem wniosku.

Jeśli zakończy się okres, w którym przysługuje zaliczka alimentacyjna, a potrzeby finansowe nadal są, wtedy samotnie wychowujący rodzic może się postarać o zasiłek na dziecko, zasiłek dla bezrobotnych Hartz IV lub zasiłek socjalny na dziecko.