Elif Eralp, liderka frakcji Lewicy i czołowa kandydatka partii w wyborach do berlińskiej Izby Deputowanych, przez kilka lat była pasywną członkinią stowarzyszenia Rote Hilfe. Informację potwierdziła jej partia. Eralp wystąpiła z organizacji w 2025 roku, jeszcze przed startem jako kandydatka na burmistrza Berlina.

Elif Eralp była pasywną członkinią Rote Hilfe

Według rzecznika berlińskiej Lewicy Eralp wstąpiła do Rote Hilfe podczas studiów prawniczych. Miała przez lata pozostawać pasywną członkinią, a swoje członkostwo ujawniała publicznie. Z organizacji odeszła w 2025 roku — jak przekazała partia — z powodu częściowo odmiennych poglądów politycznych.

Rote Hilfe przedstawia się jako lewicowa organizacja ochrony i solidarności, która pomaga prawnie osobom ściganym w związku z działalnością polityczną. W przeszłości wspierała również lewicowych terrorystów z Frakcji Czerwonej Armii (RAF).

Dlaczego służby obserwują Rote Hilfe?

Federalny Urząd Ochrony Konstytucji klasyfikuje Rote Hilfe jako organizację lewicowo-ekstremistyczną. Berliński urząd ochrony konstytucji określił ją w swoim najnowszym raporcie jako zdecydowanie największą organizację tego rodzaju w stolicy Niemiec.

Służby podkreślają jednocześnie, że nie wszyscy członkowie Rote Hilfe sami realizują cele wymierzone w porządek konstytucyjny. Powodem obserwacji ma być jednak wrogi stosunek organizacji i jej władz do wolnościowego porządku demokratycznego.

Sprawa wybuchła podczas rozmów o nowym rządzie Berlina

Lewica wygrała wybory do berlińskiej Izby Deputowanych 20 września 2026 roku, zdobywając 25,7 proc. głosów. Eralp zapowiedziała, że chce zostać burmistrzem Berlina. Jej partia zamierza prowadzić rozmowy z Zielonymi i SPD o utworzeniu wspólnego rządu.

Ujawnienie wcześniejszego członkostwa Eralp w Rote Hilfe pojawia się więc w chwili, gdy ważą się przyszły skład władz miasta i obsada najważniejszych stanowisk w niemieckiej stolicy.

Źródła: Tagesschau, Deutschlandfunk

Sąd odrzucił pozew przeciw rabatom dostępnym przez aplikację Lidl Plus. Nie oznacza to jednak, że uznał takie promocje za zgodne z prawem: Oberlandesgericht w Brandenburgii stwierdził, że nie jest właściwym sądem do rozpatrzenia tej skargi.

Decyzja zapadła we wtorek, 29 września 2026 roku. Pozew złożył niemiecki federalny związek organizacji konsumenckich (Verbraucherzentrale Bundesverband, vzbv). Organizacja chciała powstrzymać rabaty dostępne tylko dla użytkowników aplikacji Lidl Plus.

Dlaczego sąd odrzucił pozew przeciw Lidl Plus?

Skarga opierała się na niemieckiej ustawie o równym traktowaniu (Allgemeines Gleichbehandlungsgesetz, AGG). Wyższy sąd krajowy w Brandenburgii uznał, że przy takiej podstawie prawnej sprawa powinna najpierw trafić do sądu krajowego niższej instancji. Z tego powodu odrzucił pozew bez rozstrzygnięcia jego istoty.

Sąd nie ocenił więc, czy rabaty w aplikacji faktycznie dyskryminują klientów. Dla kupujących oznacza to, że dzisiejszy wyrok nie wprowadza zakazu takich promocji ani nie przesądza, czy Lidl będzie musiał zmienić zasady ich przyznawania.

O co spierają się konsumenci z Lidlem?

Zdaniem vzbv oferty wymagające użycia smartfona i aplikacji mogą wykluczać część osób starszych, niepełnosprawnych lub młodszych klientów. Organizacja uważa, że dostęp do niższej ceny nie powinien zależeć od korzystania z aplikacji.

Lidl przedstawia Lidl Plus jako bezpłatną, dobrowolną usługę dodatkową. Klienci nadal mogą robić zakupy po zwykłych cenach w sklepie. Spór dotyczy tego, czy różnicowanie dostępu do wybranych rabatów jest dopuszczalne; wyrok z 29 września nie odpowiedział na to pytanie.

Źródła: MDR Aktuell, Focus Online

Przewodnicząca Bundestagu Julia Klöckner zapowiedziała, że w razie dalszej eskalacji może usunąć z sali obrad nawet całą frakcję. Polityczka CDU mówiła przede wszystkim o zachowaniu posłów AfD i Lewicy, którzy najczęściej otrzymują upomnienia porządkowe.

Klöckner odniosła się do coraz ostrzejszej atmosfery podczas debat parlamentarnych w podcaście grupy medialnej Funke „Meine schwerste Entscheidung”. Jej zdaniem polaryzacja w Bundestagu narasta, a przewodnicząca parlamentu musi reagować, gdy systematyczne okrzyki i zakłócenia uniemożliwiają innym posłom zabranie głosu.

„Jeśli dojdzie do eskalacji, wyrzucę całą frakcję”

„Jeśli dojdzie do eskalacji, wyrzucę całą frakcję. Jako przewodnicząca mam takie narzędzie” – powiedziała Klöckner. Podkreśliła, że prawidłowy przebieg debaty musi być zagwarantowany, nawet jeśli oznacza to zastosowanie najostrzejszych środków przewidzianych w regulaminie.

Przewodnicząca Bundestagu wskazała, że zdecydowanie najwięcej upomnień porządkowych otrzymują obecnie posłowie AfD, a politycy Lewicy szybko ich pod tym względem doganiają. Jednocześnie zaznaczyła, że reaguje na zachowanie wszystkich frakcji, a w razie potrzeby upomina również rząd, gdy podczas debaty ławy rządowe nie są odpowiednio obsadzone.

Klöckner krytykuje wystąpienia przygotowywane pod TikToka

Polityczka CDU skrytykowała również sposób, w jaki część posłów wykorzystuje mównicę parlamentarną do budowania zasięgów w mediach społecznościowych. Według niej niektóre przemówienia są inscenizowane głównie z myślą o krótkich nagraniach na TikToka, a ich autorzy zwracają się do swoich obserwujących zamiast odnosić się do wcześniejszych wypowiedzi w debacie.

Ostatnim przykładem napiętej atmosfery była debata generalna na początku września. Przemówienie kanclerza Friedricha Merza było wielokrotnie przerywane okrzykami z ław AfD. Klöckner dwukrotnie upominała wtedy parlamentarzystów i mówiła, że Bundestag nie jest boiskiem piłkarskim.

Regulamin Bundestagu został zaostrzony

Regulamin niemieckiego parlamentu został niedawno gruntownie zmieniony – po raz pierwszy na taką skalę od 45 lat. Klöckner przekonuje, że celem nie jest ograniczenie ostrej debaty politycznej, lecz zapewnienie, by argumenty nie zostały zastąpione osobistymi atakami i próbami zagłuszania przeciwników.

Groźba usunięcia całej frakcji nie oznacza, że taka decyzja już zapadła. Klöckner zapowiedziała zastosowanie tego środka dopiero wtedy, gdy zakłócenia eskalują na tyle, że normalne prowadzenie obrad stanie się niemożliwe.

Źródła: Tagesschau, Deutschlandfunk

Peer Steinbrück, były minister finansów Niemiec i polityk SPD, opowiedział się za likwidacją wcześniejszej emerytury bez potrąceń dla osób z 45 latami ubezpieczenia. Jego zdaniem bez tej zmiany reforma emerytalna może się załamać. To stanowisko byłego ministra i propozycja komisji, a nie obowiązująca decyzja rządu.

Steinbrück mówił o tym w programie „Maischberger”. Jak relacjonuje BILD, przekonywał, że rezygnacja z rozwiązania potocznie nazywanego „Rente mit 63” pozwoliłaby zaoszczędzić około 10 mld euro. Te środki miałyby pomóc utrzymać składki emerytalne na możliwie niskim poziomie i sfinansować część kapitałową planowanej reformy.

Co dziś oznacza „Rente mit 63”?

Nazwa jest już myląca. Chodzi o niemiecką emeryturę dla osób z 45 latami okresów zaliczanych do ubezpieczenia emerytalnego. Umożliwia ona przejście na emeryturę przed zwykłym wiekiem emerytalnym bez stałego obniżenia świadczenia. W 2026 roku osoby urodzone w 1962 roku mogą skorzystać z niej po ukończeniu 64 lat i ośmiu miesięcy. Dla rocznika 1964 i młodszych granica wynosi 65 lat.

Komisja ds. zabezpieczenia emerytalnego zaproponowała zniesienie tej możliwości. W jej wariancie wcześniejsze przejście na emeryturę nadal byłoby możliwe na innych zasadach, ale wiązałoby się z potrąceniami. Steinbrück popiera ten kierunek i ostrzega, że bez oszczędności cały plan reformy będzie trudny do sfinansowania.

Czy przepisy już się zmieniły?

Nie. Niemieckie ubezpieczenie emerytalne (Deutsche Rentenversicherung) podkreśla, że rekomendacje komisji nie są ustawą. Nie wiadomo jeszcze, czy i w jakim zakresie rząd oraz parlament przełożą je na obowiązujące przepisy. Osoby planujące emeryturę powinny więc odróżniać dzisiejsze zasady od propozycji polityków i ekspertów.

Źródła: BILD, Deutsche Rentenversicherung

W ośrodkach dla osób ubiegających się o azyl w Bawarii policja odnotowała w 2025 roku 14 333 przestępstwa. Takie dane z odpowiedzi bawarskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na zapytanie posła AfD Gerda Mannesa opisał 29 września portal Apollo News. To statystyka dotycząca miejsca zdarzenia — nie oznacza, że wszystkie te czyny popełnili mieszkańcy ośrodków.

Co obejmują bawarskie statystyki?

Według danych przytoczonych przez Apollo News wśród zarejestrowanych czynów było 3924 przestępstwa z grupy obejmującej czyny przeciwko nietykalności i wolności osobistej. W tej kategorii znalazło się 3166 przypadków uszkodzenia ciała, w tym 827 ciężkich lub niebezpiecznych. Statystyka wykazała też 180 przestępstw przeciwko wolności seksualnej, w tym 38 gwałtów, oraz dziewięć przypadków usiłowania zabójstwa lub zabójstwa. Dane nie mówią, ile osób zostało skazanych.

Policja zaklasyfikowała zdarzenia według miejsca oznaczonego w statystyce jako „Asylbewerberunterkunft”, czyli ośrodek dla osób ubiegających się o azyl. Samo oznaczenie miejsca nie pozwala ustalić pochodzenia sprawcy ani ofiary każdego czynu. Nie należy także dodawać do siebie poszczególnych podkategorii, bo część z nich mieści się w szerszych grupach.

Liczba zgłoszonych czynów spadła względem 2024 roku

W 2024 roku w tej samej kategorii miejsca odnotowano 26 467 przestępstw. To więcej niż 14 333 w roku 2025. Z samych liczb nie da się jednak wyliczyć ryzyka dla pojedynczego mieszkańca: do takiego porównania potrzebne byłyby także dane o liczbie osób i obłożeniu ośrodków oraz spójna metodologia. Apollo News wskazuje, że mniejsze obłożenie mogło przyczynić się do spadku, lecz nie przedstawia go jako potwierdzonej jedynej przyczyny.

Na pytania o liczbę interwencji policji w ośrodkach i aktualną liczbę nakazów aresztowania wobec osób ubiegających się o azyl bawarskie ministerstwo nie podało pełnych danych. Wyjaśniło, że części informacji nie da się automatycznie wyodrębnić z dostępnych rejestrów.

Źródła: Apollo News, Bawarskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (odpowiedź na zapytanie Gerda Mannesa relacjonowana przez Apollo News)

Część berlińskich policjantów rozważa przeniesienie się do innego landu po wyborczym zwycięstwie Lewicy. Związek zawodowy policjantów z Saary chce, by tamtejsze władze ułatwiły takim funkcjonariuszom podjęcie pracy. Na razie nie ma informacji o masowym odchodzeniu ze służby w Berlinie.

Policjanci obawiają się zmian po wyborach

Lewica wygrała wybory do berlińskiej Izby Deputowanych 20 września, zdobywając 25,7 proc. głosów. Trwają rozmowy o utworzeniu nowego rządu landowego. Policjanci analizują zapowiedzi partii dotyczące ograniczenia niektórych uprawnień i przesunięcia części środków z policji na cele społeczne.

Jak podała „Berliner Zeitung”, z poszczególnych jednostek policji dochodzą sygnały, że niektórzy funkcjonariusze myślą o przeniesieniu się do innego landu. Frank Teichert, przewodniczący berlińskiego oddziału Niemieckiego Związku Zawodowego Policjantów (DPolG), powiedział gazecie, że słyszy takie życzenia od kolegów „od czasu do czasu”. Związek ostrzega przed ewentualnym zmniejszeniem finansowania, ograniczeniem kompetencji i likwidacją istniejących narzędzi pracy policji. Są to obawy związku, a nie już podjęte decyzje władz.

Związek z Saary zaprasza chętnych

Oddział DPolG w Saarze proponuje, by policjanci z Berlina, którzy i tak rozważają zmianę miejsca pracy, mogli łatwiej znaleźć zatrudnienie w tamtejszej policji. Jego szef Markus Sehn podkreśla, że nie chodzi o zorganizowane podbieranie funkcjonariuszy Berlinowi. Związek chce jednak, by ministerstwo spraw wewnętrznych Saary zapewniło zainteresowanym jasne informacje o możliwości przeniesienia, uznaniu stażu i przyszłych zadaniach.

To na razie propozycja związku zawodowego. Nie oznacza, że berlińscy policjanci już masowo wyjeżdżają ani że Saara uruchomiła specjalny program rekrutacyjny.

Źródła: Berliner Zeitung, DPolG Berlin, CityRadio Saarland

W 2025 roku 56 proc. osób pracujących w Niemczech jako kucharki i kucharze miało historię migracji. To ponad dwukrotnie większy udział niż wśród wszystkich pracowników najemnych. Najnowsze dane niemieckiego urzędu statystycznego pokazują, jak duże znaczenie mają osoby z historią migracji także w innych zawodach, w których brakuje pracowników.

Nie tylko gastronomia: gdzie udział jest największy?

Według opublikowanych 28 września danych Statistisches Bundesamt w całej niemieckiej gospodarce historię migracji ma 27 proc. pracowników najemnych. Wśród kucharzy odsetek wynosi 56 proc. W produkcji żywności sięga 55 proc., przy układaniu podłóg 54 proc., a przy budowie rusztowań i przetwórstwie mięsa po 51 proc.

Wśród kierowców autobusów i tramwajów oraz pracowników obsługi w gastronomii udział wynosi po 47 proc. Dla kierowców ciężarówek przewożących towary jest to 41 proc., w hotelarstwie 40 proc., a w zawodach związanych z opieką 33 proc.

Co oznacza „historia migracji”?

W tej statystyce chodzi o osoby, które same przyjechały do Niemiec od 1950 roku, lub których oboje rodzice przyjechali do Niemiec w tym okresie. Nie jest to więc równoznaczne z posiadaniem obcego obywatelstwa ani z niedawną imigracją.

Wyniki pochodzą z Mikrozensus, reprezentatywnego badania ludności w Niemczech. Wskazane udziały dotyczą pracowników najemnych w prywatnych gospodarstwach domowych, którzy mają co najmniej 15 lat. W komunikacie nie podano, jaki odsetek tych pracowników stanowią Polacy.

Dane dotyczą zawodów z niedoborem pracowników

Wymienione profesje należą do tak zwanych Engpassberufe, czyli zawodów, w których według analizy Federalnej Agencji Pracy brakuje wykwalifikowanych osób lub taki niedobór grozi. Wysoki udział pracowników z historią migracji pokazuje ich rolę w tych branżach, ale sam w sobie nie mówi, ile nieobsadzonych stanowisk udało się dzięki nim zapełnić.

Obraz nie jest jednak jednakowy we wszystkich zawodach. W ratownictwie medycznym udział osób z historią migracji wynosi 7 proc., a w rolnictwie 15 proc.

Źródła: Statistisches Bundesamt

Po wyborach landowych w Niemczech służby i politycy rozważają, czy ograniczyć przekazywanie tajnych informacji władzom, w których mogłyby znaleźć się AfD lub Lewica. Chodzi o obawy dotyczące możliwego wycieku danych do Rosji albo do środowisk przestępczych. Żadnej decyzji o ograniczeniach dotąd nie podjęto.

Po wyborach pojawiło się pytanie o dostęp do informacji służb

AfD zajęła pierwsze miejsce w wyborach w Saksonii-Anhalt 6 września, a Lewica wygrała głosowanie w Berlinie 20 września. W Niemczech landy mają własne służby ochrony konstytucji. Wymieniają one informacje między sobą oraz z federalnym Urzędem Ochrony Konstytucji, znanym jako BfV. Gdyby jedna z tych partii weszła do rządu landowego, jej politycy mogliby nadzorować odpowiednie instytucje.

Według Reutersa przedstawiciele służb i władz rozpatrują więc, czy dostęp do części poufnych informacji można byłoby ograniczyć. Nie jest jeszcze jasne, czy AfD lub Lewica w ogóle wejdą do rządów tych landów. AfD nie zdobyła samodzielnej większości w Saksonii-Anhalt, a inne duże partie wykluczają tam współpracę z nią.

Jakie obawy stoją za dyskusją?

Politycy koalicji rządzącej wskazują na dwa różne zagrożenia. W przypadku AfD obawiają się, że poufne informacje mogłyby trafić do Rosji. W przypadku berlińskiej Lewicy mówią o danych dotyczących przestępczości zorganizowanej i doniesieniach o kontaktach niektórych działaczy ze środowiskiem klanowym. To obawy i zarzuty, a nie stwierdzenie, że doszło do wycieku.

AfD odrzuca oskarżenia o powiązania z Rosją i twierdzi, że przeciwnicy próbują ją zdyskredytować. Politycy Lewicy odrzucają zarzuty o wspieranie grup przestępczych. Reuters podaje, że służby nie chcą całkowicie wstrzymać wymiany informacji, ponieważ mogłoby to utrudnić reagowanie choćby na zagrożenia terrorystyczne.

Co wydarzy się dalej?

Na razie mowa o analizach i przygotowaniach na możliwy skład przyszłych władz landowych. O tym, czy pojawią się konkretne ograniczenia, zdecydują dalsze rozmowy polityczne oraz ocena prawna i bezpieczeństwa. Wyniki wyborów same w sobie nie oznaczają, że AfD lub Lewica zostały już odcięte od tajnych danych.

Źródła: Reuters