Według badań, zdecydowana większość konsumentów w Niemczech (92% – za gruener-punkt.de) uważa, że segregacja odpadów jest właściwą drogą do recyklingu odpadów opakowaniowych. Często osoby przybywające do Niemiec z Polski nie wiedzą jak prawidłowo segregować śmieci. Nieprzestrzeganie regulacji dotyczących segregacji śmieci w Niemczech może się skończyć nawet grzywną. Warto zapoznać się zatem z poniższym artykułem!

Segregacja śmieci w Niemczech – jakie rodzaje odpadów rozróżniamy?

Zasadniczo segregacja odpadów w Niemczech jest bardzo prosta. Istnieje pięć kategorii odpadów:

• lekkie opakowania (LVP) wykonane z tworzywa sztucznego, aluminium, blachy stalowej lub materiałów kompozytowych, takich jak kartony do napojów
• szkło opakowaniowe (bez szklanek do picia, bez szkła płaskiego)
• papier/karton/karton/karton
• odpady resztkowe
• bioodpady

Dla każdego z tych rodzajów odpadów dostępne są oddzielne śmietniki.

Jednym z najczęściej zadawanych pytań dotyczących segregacji odpadów jest: Co należy do jakiego śmietnika? Poniżej znajdziecie odpowiedź na to pytanie!

Co wyrzucamy w Niemczech do żółtego kontenera?

Tworzywa sztuczne należy w Niemczech wyrzucać do żółtego kontenera na śmieci lub żółtego worka. Oba są zarezerwowane wyłącznie dla lekkich opakowań wykonanych z metalu, materiałów kompozytowych i tworzyw sztucznych. Są jednak pewne rzeczy, których nie należy w Niemczech wrzucać do żółtej torby lub pojemnika. Poniżej pomoc w formie grafiki:

źródło: www.gruener-punkt.de

Co wyrzucamy w Niemczech do niebieskiego kontenera?

Odpady papierowe – tj. papier, tektura i opakowania wykonane z kartonu lub tektury – należy wrzucać w Niemczech do niebieskiego kontenera.

Gdzie wyrzucamy w Niemczech szkło?

Puste butelki i słoiki należy posortować według koloru na białe, brązowe i zielone szkło, a następnie wyrzucić do odpowiedniego pojemnika na odpady szklane. Ważna wskazówka dotycząca recyklingu szkła w Niemczech: Niebieski jest zielony! Niebieskie szkło zawsze należy do zielonego pojemnika szklanego. Do pojemników na odpady szklane nie wrzucamy: Ceramika, porcelana, wyroby kamionkowe, żarówki, kieliszki do picia i szkło płaskie, takie jak okna lub lustra.

Ponadto odpady resztkowe i odpady organiczne mają swoje własne pojemniki i muszą być odpowiednio wypełnione. Pojemniki na nie są najczęściej koloru czarnego lub brązowego. Nie ma jednak reguły bez wyjątku: systemy zbiórki mogą się różnić na poziomie lokalnym. W razie wątpliwości można zasięgnąć informacji u pracownika ds. odpadów w gminie lub odpowiedzialną firmę zajmującą się usuwaniem odpadów.

Dlaczego warto sortować śmieci?

Odpowiedź na pytanie, dlaczego segregujemy odpady, jest prosta: dla dobra środowiska i ostatecznie dla dobra ludzi. Ponieważ potencjał recyklingu jest ogromny. Ale tylko wtedy, gdy wszyscy odpowiednio segregujemy nasze odpady i w ten sposób zapewniamy, że są to odpady właściwego rodzaju, możemy właściwie przetwarzać i chronić nasze środowisko naturalne.

Konkretnie oznacza to, że jeśli segregujesz odpady, sortownie mogą optymalnie pracować i dostarczać przemysłowi recyklingowemu cenne surowce wtórne. Ich przetwarzanie i ponowne wykorzystanie w nowych produktach nie tylko zamyka cykle materiałowe, ale także powoduje mniejsze zanieczyszczenie środowiska: mniejsze zużycie energii, mniejszy efekt cieplarniany, mniejsze zużycie zasobów kopalnych, mniejsze zakwaszenie wody i gleby oraz eutrofizację zbiorników wodnych.

Obywatele Niemiec są zobowiązani do posiadania dowodu osobistego od 16go roku życia. Podobnie jak w Polsce, służy on jako dowód tożsamości. W Niemczech dowód osobisty to Personalausweis. O tym jak zdobyć niemieckie obywatelstwo przeczytacie w osobnym artykule: niemieckie obywatelstwo.

Niemiecki dowód – gdzie składa się wniosek o jego wydanie? 

Zwykle wniosek o wydanie nowego dowodu osobistego można złożyć w Niemczech w urzędzie meldunkowym w miejscu zamieszkania. Przed pandemią koronawirusa w mniejszych miastach i gminach można było zazwyczaj złożyć wniosek o wydanie dowodu osobistego bez wcześniejszego umówienia się na termin. Aktualnie w większości przypadków będzie trzeba umówić wcześniej termin. W większych niemieckich miastach generalnie zaleca wcześniejsze umówienie terminu, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na miejscu.

Wniosek o wydanie dowodu osobistego można jednak złożyć również w każdym innym urzędzie meldunkowym, tzn. poza miejscem zamieszkania, lub w wielu ambasadach Niemiec za granicą. Jest to jednak zalecane tylko w nagłych wypadkach, ponieważ w większości przypadków ponosi się wyższą opłatę, która wynosi co najmniej 13 euro.

Jakie dokumenty są potrzebne do złożenia wniosku o wydanie niemieckiego dowodu osobistego?

Zazwyczaj do złożenia wniosku o wydanie lub ponownego złożenia wniosku o wydanie niemieckiego dowodu osobistego potrzebne są następujące dokumenty:

• Ważny dokument tożsamości. Może to być np. stary dowód osobisty (jeśli nie stracił jeszcze ważności), paszport, dowód osobisty dziecka, paszport dziecka lub akt urodzenia.
• Aktualne zdjęcie biometryczne.
• W przypadku osób poniżej 16 roku życia wniosek o wydanie dowodu osobistego musi złożyć rodzic lub opiekun. Drugi rodzic lub opiekun musi również złożyć oświadczenie o wyrażeniu zgody.

O czym należy pamiętać wykonując zdjęcie do niemieckiego dowodu?

W dniu 3 czerwca 2020 r. rząd federalny Niemiec uchwalił nową ustawę, zgodnie z którą w przyszłości zdjęcia do dowodu osobistego muszą być dostępne również w formie cyfrowej. Powinno to przyczynić się do dalszej poprawy bezpieczeństwa dowodu osobistego. Za opłatą 6 euro można zrobić zdjęcie bezpośrednio we właściwym urzędzie lub w zakładzie fotograficznym. Jeżeli zdjęcie jest wykonywane w zakładzie fotograficznym, należy również zagwarantować, że zakład ten prześle zdjęcie w bezpieczny sposób do urzędu.

Ma to na celu m.in. zapobieżenie tzw. morfingu, w którym nowa twarz powstaje z połączenia kilku różnych twarzy, oraz uniemożliwienie bezprawnego wydania lub posługiwania się dowodem osobistym.

Zdjęcie do niemieckiego dowodu powinno:

• zawierać neutralny wyraz twarzy

• oczy powinny być wyraźnie widoczne

• tło powinno być jednolite (najlepiej szare)

Ile kosztuje niemiecki dowód osobisty?

Dla obywateli powyżej 24 roku życia, niemiekci dowód osobisty kosztujeb od tego roku 37 euro. Dla osób poniżej 24 roku życia opłata wynosi 22,80 euro. Nie ma znaczenia, czy wniosek o wydanie dowodu osobistego składany jest z włączoną czy wyłączoną funkcją online.

Jak działa funkcja online dla niemieckiego dowodu osobistego?

Dzięki funkcji online można się identyfikować z dowodem osobistym również w internecie. Według Federalnego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Informacji dane są zawsze chronione. Ma to być zagwarantowane przez szyfrowanie end-to-end i osobisty tajny numer. Ponadto przed przesłaniem danych można zawsze sprawdzić, kto jest ich odbiorcą i czy jest upoważniony do korzystania z funkcji identyfikacji online. Od 1 stycznia 2021 r. kolejne aktywacje funkcji online oraz zmiana PIN-u w Biurze Porad Obywatelskich są bezpłatne.

Jak odnowić niemiecki dowód osobisty?

Na przedniej stronie dowodu osobistego, pod danymi osobowymi, znajduje się data ważności dokumentu. Jeśli termin ten już minął lub wygaśnie za kilka dni, należy jak najszybciej udać się do Bürgeramtu w celu przedłużenia ważności dowodu osobistego.

Jak długo ważny jest niemiecki dowód?

Dla osób poniżej 24 roku życia okres ważności niemieckiego dowodu osobistego wynosi sześć lat. Dla osób powyżej 24 roku życia dowód osobisty jest ważny przez dziesięć lat.

Jakie informacje znajdują się na niemieckim dowodzie?

Niemiecki dowód zawiera następujące informacje:

1. stopień naukowy, imię, nazwisko
2. czip
3. numer serii dowodu
4. obywatelstwo
5. numer dostępu
6. data urodzenia
7. data ważności dowodu
8. zdjęcie

1. urząd wystawiający dowód
2. adres
3. opcjonalnie pseudonim artystyczny
4. logo
5. strefa odczytu maszynowego

Jak długo trzeba czekać na wydanie niemieckiego dowodu po złożeniu wniosku?

Czas rozpatrywania wniosku o wydanie dowodu osobistego może być różny. Często czas ten zależy od ilości wnioskowanych dowodów osobistych. Z reguły jednak czas rozpatrywania wniosku wynosi od trzech do sześciu tygodni. W przeciwieństwie do paszportu, nie ma możliwości ekspresowego wydania dowodu osobistego.

Czy w Niemczech zawsze należu posiadać przy sobie dowód osobisty?

Powszechnie panuje błędne przekonanie, że w Niemczech zawsze należy posiadać przy sobie dowód. Nie jest to obowiązek prawny. W przypadku kontroli należy jednak jak najszybciej okazać dowód osobisty.

Dlatego prawie zawsze rozsądnie jest mieć przy sobie dowód tożsamości – na przykład jako pracownik w sektorach, w których kontrole są częstsze ze względu na możliwość pracy na czarno, podczas rozpraw sądowych, podczas podróży zagranicznych, przy otwieraniu konta lub podczas korzystania z lokalnego transportu publicznego z biletem miesięcznym.

Wszyscy staramy unikać się styczności z sądami i przedstawicielami systemu sądownictwa. Pobyt na rozprawie sądowej jest prawie zawsze związany z ogromnym stresem. Nieznajomość struktury systemu sądownictwa oraz pojęć z nim związanych, problem ze zrozumieniem języka urzędników sądowych… W naszym artykule przedstawiamy wam najważniejsze informacje na temat niemieckiego sądownictwa oraz pojęcia związane z sądami. Serdecznie zapraszamy do lektury.

Sądownictwo w Niemczech

Niemiecki sądownictwo, czyli jurysdykcja, dzieli się na pięć rodzajów:

1. Sądownictwo powszechne (Ordentliche Gerichtsbarkeit), obejmujące sądownictwo karne (Strafgerichtsbarkeit), cywilne (Zivilgerichtsbarkeit) oraz opiekę prawną i jurysdykcję dobrowolną (Rechtspflege, freiwillige Gerichtsbarkeit),
2. Sądownictwo pracy (Arbeitsgerichtsbarkeit),
3. Sądownictwo administracyjne (Verwaltungsgerichtsbarkeit),
4. Sądownictwo finansowe (Finanzgerichtsbarkeit),
5. Sądownictwo socjalne (Sozialgerichtsbarkeit).

Sądownictwo powszechne w Niemczech (Ordnentliche Gerichtsbarkeit)

Najstarszym sądownictwem jest sądownictwo powszechne (ordentliche Gerichtsbarkeit), które dzieli są na sądownictwo karne (Strafgerichtsbarkeit, Strafjustiz) i sądownictwo cywilne (Zivilgerichtsbarkeit, Ziviljustiz). W ramach sądownictwa karnego ma miejsce postępowanie karne (Strafverfahren), a proces karny (Strafprozess) odbywa się przed sądem karnym (Strafgericht). W ramach sądownictwa cywilnego ma miejsce postępowanie cywilne (Zivilverfahren), a proces cywilny (Zivilprozess) odbywa się przed sądem cywilnym (Zivilgericht).

Sądownictwo karne zajmuje się wszelkimi sprawami wynikającymi z prawa karnego w ramach procesu karnego, podczas którego jest decydowane, czy został popełniony czyn karalny (Straftat) i jaka kara zostanie nałożona za jego popełnienie.

W ramach procesu cywilnego rozstrzygane są sprawy cywilne (zivilrechtliche Streitigkeiten) między dwoma lub więcej osobami prywatnymi.

Freiwillige Gerichtsbarkeit obejmuje następujące przypadki:

• Przypadki opieki i zakwaterowania (Betreuungs- und Unterbringungssachen),
• Przypadki dziedziczenia i podziału (Nachlass- und Teilungssachen),
• Sprawy rejestrowe i procedury prawa spółek (Registersachen und unternehmensrechtliche Verfahren),
• Sprawy dotyczące pozbawienia wolności (Freiheitsentziehungssachen),
• Przypadki wezwań (Aufgebotssachen),
• inne sprawy dotyczące jurysdykcji dobrowolnej (weitere Angelegenheiten der freiwilligen Gerichtsbarkeit).

Sądownictwo pracy w Niemczech (Arbeitsgerichtsbarkeit)

„Arbeitsgerichtsbarkeit” zajmuje się sprawami wynikającymi ze stosunku o pracę. W ramach sporów wynikających z tego tyłu odpowiednie rzeczowo są sądy pracy. Orzekają on w sporach wynikających ze stosunku pracy, w sprawach z zakresu prawa konstytucyjnego dotyczącego pracy oraz w sporach między stronami układów zbiorowych (Tarifvertrag) lub między stronami układów zbiorowych a osobami trzecimi.

Sądownictwo administracyjne w Niemczech (Verwaltungsgerichtsbarkeit)

W ramach jurysdykcji administracyjnej (Verwaltungsgerichtsbarkeit) sądy administracyjne (Verwaltungsgerichte) rozstrzygają przede wszystkim w przypadku sporów między osobami prywatnymi a władzami publicznymi.

Jurysdykcja administracyjna obejmuje:

• Prawo policyjne,
• Prawo budowlane i planistyczne,
• Prawo drogowe i prawo ruchu drogowego,
• Prawo o służbie cywilnej,
• Prawo szkolne i uniwersyteckie,
• Prawo o cudzoziemcach i azylu,
• Prawo ochrony środowiska i przyrody.

Sądownictwo finansowe w Niemczech (Finanzgerichtsbarkeit)

Sądy finansowe jako specjalne sądy administracyjne zostały wydzielone z sądownictwa administracyjnego. Rozstrzygają one przede wszystkim spory w zakresie podatków i opłat federalnych (cła, akcyza). W przeważającej większości przypadków są to głównie spory pomiędzy podatnikami a urzędem skarbowym.

Sądownictwo socjalne w Niemczech (Sozialgerichtsbarkeit)

Podobnie jak sądy finansowe, sądy społeczne są zaliczane do specjalnego sądownictwa administracyjnego. Są one właściwe w przypadku spraw spornych w następujących obszarach:

• Podstawowe zabezpieczenie dla osób poszukujących pracy (Arbetislosengeld II),
• Opieka społeczna (Sozialhilfe),
• Ustawa o świadczeniach dla osób ubiegających się o azyl (Asylbewerberleistungsgesetz),
• ustawowe ubezpieczenie wypadkowe, emerytalne i zdrowotne, w tym prawo regulujące działalność lekarzy mających umowę z kasą chorych (gesetzliche Unfall-, Renten- und Krankenversicherung Kassenarztrecht),
• Sprawy związane z promocję zatrudnienia (Arbeitsförderung),
• Spawy zaopatrzenia żołnierzy (Soldatenversorgung),
• Zasiłek na dziecko (Kindergeld),
• Rehabilitacja i uczestnictwo osób niepełnosprawnych w życiu społecznych (Rehabilitation und Teilhabe von Menschen mit Behinderung).

Instancje sądowe w Niemczech

Sądownictwo w Niemczech jest podzielone na odpowiednie hierarchiczne instancje. Oznacza to, że wyrok lub orzeczenie wydane przez sąd niższej instancji może być przekazane do ponownego rozpatrzenia przez sąd wyższej instancji poprzez wniesienie odwołanie od wyroku (Berufung) lub jego rewizję (Revision).

W przypadku odwołania od wyroku I instancji, sąd wyższy w II instancji musi otworzyć postępowanie i ponownie rozpatrzyć całą sprawę. Od jego orzeczenia można się również odwołać ponownie do Sądu Rewizyjnego. Kwestię, które sądy dla jakich spraw są pierwszą instancją i procedury wnoszenia apelacji  są regulowane przez specjalne procedury sądowe.

Instancje sądownictwa powszechnego w Niemczech:

1. I Instanz: Amtsgericht (AG), czyli sąd rejonowy lub powszechny najniższego szczebla,
   • Schöffengericht, czyli sąd ławniczy,
   • Einzelrichter-Gericht, czyli sąd bez ławników i sędziów dodatkowych,
   • Jugendgericht, czyli sąd dla nieletnich,
   • Jugendschöffengericht, czyli sąd ławniczy dla nieletnich,
   • Familiensachen, czyli sprawy rodzinne,
2. II Instanz i Berufungsinstanz: Landgericht (LG), czyli związkowy sąd krajowy (w bundeslandzie) oraz sąd apelacyjny (instancja odwoławcza dla I instacji),
   • Kleine Strafkammer, czyli Mała Izba Karna dla odwołań od wyroków 1. Instancji,
   • Grosse Strafkammer, czyli Wielka Izba Karna właściwa dla wszystkich deliktów o wyższym wymiarze kary niż 4 lata pozbawienia wolności oraz dla wszystkich innych spraw karnych,
   • Schwurgericht, czyli sąd przysięgły dla szczególnie ciężkich przestępstw (mord, gwałt, molestowanie seksualne, rabunek ze skutkiem śmiertelnym)
   • Zivilkammer, czyli Izba Cywilna,
   • Kammer für Handelssachen, czyli Izba ds. sporów prawnych z zakresu spraw handlowych.
3. III Instanz i Revisionsinstanz: Oberlandesgericht (OLG), czyli Wyższy Sąd Krajowy (w bundeslandzie) i instancja rewizyjna,
   • Strafsenat, czyli izba karna w sądach wyższej instancji,
   • Zivilsenat, czyli izba cywina w sądach wyższej instancji
4. Bundesgerichtshof (BGH), czyli Trybunał Federalny,
   • Strafsenat, czyli izba karna w sądach wyższej instancji,
   • Zivilsenat, czyli izba cywina w sądach wyższej instancji

Instancje sądownictwa administracyjnego w Niemczech:

1. Verwaltungsgericht, czyli sąd administracyjny,
2. Oberverwaltungsgericht, czyli Wyższy Sąd Administracyjny,
3. Bundesverwaltungsgericht, czyli Federalny Sąd Administracyjny.

Instancje sądownictwa pracy w Niemczech:

1. Arbeitsgericht, czyli sąd pracy,
2. Landesarbeitsgericht, czyli Krajowy Sąd Pracy,
3. Bundesarbeitssgericht, czyli Federalny Sąd Pracy.

Instancje sądownictwa finansowego w Niemczech:

1. Finanzgericht, czyli Sąd Finansowy,
2. Bundesfinanzhof, czyli Federlany Trybunał Finansowy.

Instancje sądownictwa socjalnego w Niemczech:

1. Sozialgericht, czyli sąd ds. socjalnych,
2. Landessozialgericht, czyli Krajowy Sąd ds. Socjalnych,
3. Bundessozialsgericht, czyli Federalny Sąd ds. Socjalnych.

Każdy z bundeslandów posiada Krajowy Sąd Konstytucyjny, czyli Verfassungsgericht des Landes, zajmujący się sprawami konstytucyjnymi oraz sprawami spornymi na szczeblu ministerialnym, sporami między organami konstytucyjnymi oraz w sprawie wykładni konstytucji na szczeblu kraju związkowego, czyli bundeslandu.

Specjalną rolą w sądownictwie w Niemczech zajmuje Bundesverfassungsgericht (BVerfG), czyli Federalny Trybunał Konstytucyjny. Do jego zadań należy między innymi kontrola zgodności ustaw z konstytucją państwa oraz rozstrzyganie sporów między organami konstytucyjnymi na szczeblu federalnym.

Najwyższą instancją sądowniczą w Niemczech jest Bundesgerichtshof (BGH). Jako sąd federalny podlega on organizacyjnie Ministrowi Sprawidliwości i Ochrony Konsumentów.

Sąd ławniczy w Niemczech

Ławnicy zasiadający w sądach I i II instancji to honorowi sędziowie „świeccy” lub „laiccy”, czyli osoby bez wykształcenia prawniczego. W postępowaniu sądowym są oni postawieni na równi z profesjonalnymi sędziami. Ławnicy wybierani są na pięć lat. Raz wybrany, ławnik, czyli sędzia laicki, jest zobowiązany do sprawowania urzędu i uczestniczy przeciętnie w od 10 do 15 rozpraw sądowych rocznie. W czasie sprawowania urzędu pracodawca ławnika musi umożliwić mu wykonywanie obowiązków wynikających z pełnienia urzędu jako ławnik.

W ramach publicznego głosowania jako ławnik może zostać wybrana każda osoba w wieku od 25 do 69 lat i posiadająca obywatelstwo niemieckie. Osoba ta musi spełnić następujące wymagania:

• nie powinna mieć wykształcenia prawnego,
• uregulowane sprawy majątkowe,
• niekaralność,
• dobry stan zdrowia.

Dodatkowymi umiejętnościami są:

• wiedza o ludzkiej naturze i umiejętności społeczne,
• zdolność logicznego myślenia i intuicja,
• brak uprzedzeń,
• odwaga i pewność siebie,
• poczucie odpowiedzialności,
• doświadczenie w pracy z młodzieżą.

Sąd Ławniczy jest odpowiedzialny za sprawy dotyczące średniej przestępczości i jest zawsze właściwy rzeczowo, jeżeli przewidywany wyrok w danej sprawie wynosi od 2 do 4 lat pozbawienia wolności.

Role w niemieckim sądownictwie

Der Richter, czyli sędzia, jest odpowiedzialny za przeprowadzenie rozprawy sądowej (Gerichtsverhandlung), orzeczenie o wyroku (Gerichtsentscheidung) i jego ogłoszenie (Verkündung).

Der Staatsanwalt, czyli prokurator jest odpowiedzialny za ściganie przestępstw (Verfolgung von Straftaten). Prokuratorzy prowadzą dochodzenia (Ermittlungsverfahren) i wnoszą oskarżenia do sądu (erheben Anklage vor Gericht), gdzie działają również jako przedstawiciele strony okarżenia (Vertreter der Anklage).

De Rechtsanwalt, czyli adwokat, jest wykształconym prawnikiem po zdaniu egzaminu państwowego 2-go stopnia (2 Staatsexamen, odpowiednik polskiej aplikacji adwokackiej).

Der Nebenkläger w prawie karnym procesowym, czyli oskarżyciel posiłkowy, to osoba poszkodowana lub pokrzywdzona, która przyłącza się do powództwa wniesionego przez prokuratora.

W postępowaniu cywilnym nie występuje prokurator, lecz sędzia oraz dwie strony postępowania sądowego reprezentowane przez swoich adwokatów.

Od 1 kwietnia 2024 r. marihuana jest w Niemczech legalna, a od 1 lipca będzie ją można uzyskiwać za pośrednictwem tak zwanych „klubów konopnych”.

Rośliny mają być tam uprawiane „wspólnotowo” i „niekomercyjnie” oraz finansowane ze składki członkowskiej. Kluby konopne w Niemczech nie będą mogły się reklamować. Ponadto, palenie marihuany nie będzie tam dozwolone, a jedynie w odległości od 200 metrów.

Jak uzyskać licencję na otwarcie klubu konopnego w Niemczech?

Teoretycznie każdy może założyć w Niemczech klub konopny, w którym uprawa będzie dozwolona od 1 lipca 2024 roku. Wystarczy wcześniej uzyskać zezwolenie od właściwego organu. W tym celu wymagane jest przykładowo przedłożenie poświadczenia o niekaralności nie starsze niż trzy miesiące, a także przedstawienie koncepcji ochrony zdrowia i młodzieży. W związku z tym najlepiej zastanowić się za wczasu gdzie i jakie ilości konopii klub będzie uprawiać. Klub musi bowiem zachować minimalną odległość 200 metrów od wejścia do szkół, placów zabaw i innych obiektów dla dzieci i młodzieży. Ponadto, pomieszczenia klubów konopi w Niemczech muszą być ogrodzone i posiadać środki bezpieczeństwa zapobiegające włamaniom.

Dodatkowo każdy klub musi wyznaczyć przedstawiciela ds. uzależnień i profilaktyki, który musi przejść szkolenie i później odbywać regularne szkolenia odświeżające. W przeciwnym razie wniosek zostanie odrzucony.

Po złożeniu wszystkich wymaganych dokumentów, władze w ciągu trzech miesięcy zdecydują, czy klub może rozpocząć swoją działalność. Jeśli decyzja będzie pozytywna, licencja będzie ważna przez siedem lat. Po pięciu latach można złożyć wniosek o jej przedłużenie.

Ilu członków może mieć klub konopny w Niemczech?

Oczywiście istnieją również wymagania dotyczące członków klubów konopnych w Niemczech. Wszyscy muszą mieć co najmniej 18 lat i miejsce zamieszkania w Niemczech. Ponadto, dana osoba może być członkiem tylko jednego klubu konopnego.

Kluby konopne w Niemczech będą mogły zrzeszać maksymalnie 500 członków. Każdy członek będzie mógł uzyskać maksymalnie 25 gramów marihuany dziennie i 50 gramów miesięcznie. Młodzież w wieku od 18 do 21 lat będzie mogła uzyskać w klubach maksymalnie 30 gramów marihuany miesięcznie, przy maksymalnej zawartości THC wynoszącej 10%.

W jaki sposób finansowane są kluby konopne w Niemczech?

Kluby konopne w Niemczech są zorganizowane jako stowarzyszenia. Oznacza to, że konopie są tam uprawiane w celach niekomercyjnych. Kluby są zatem finansowane głównie ze składek członkowskich.

Wysokość składek członkowskich jest ustalana przez same stowarzyszenia. Niektóre z nich pobierają jedynie podstawową opłatę administracyjną i księgową. W monachijskim Greeners Club członkowie płacą obecnie 160 euro rocznie, a w Krefeld 60 euro. Dokładne koszty wydawania marihunay są nadal omawiane w poszczególnych społecznościach. Większość spodziewa się cen w wysokości około siedmiu euro za gram.