Niemcy: Rentenausweis – jakie ulgi i zniżki przysługują emerytom?

0

Posiadanie Rentenausweis (legitymacji emeryta) w Niemczech może znacząco obniżyć codzienne wydatki seniorów. Dokument ten pozwala na korzystanie z wielu ulg w komunikacji miejskiej, instytucjach kultury, edukacji i gastronomii. Poniżej przedstawiamy szczegółowy przegląd dostępnych zniżek i korzyści dla osób posiadających Rentenausweis.

Czym jest Rentenausweis i jak go otrzymać?

Rentenausweis to oficjalny dokument wydawany przez Deutsche Rentenversicherung (Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalne), potwierdzający status osoby pobierającej emeryturę. Posiadanie takiego dokumentu umożliwia seniorom korzystanie z licznych ulg i zniżek w różnych obszarach życia codziennego.

Forma i wydanie

Wcześniej Rentenausweis należało wycinać samodzielnie z decyzji emerytalnej. Obecnie legitymacja wydawana jest w praktycznym formacie karty kredytowej, wzmacnianej folią.

  • Od lipca 2020 roku Rentenausweis wysyłany jest automatycznie każdemu nowemu emerytowi wraz z listem powitalnym od Renten Service. Nie ma potrzeby składania oddzielnego wniosku.
  • Na karcie widnieją: imię i nazwisko, data urodzenia oraz numer ubezpieczenia emerytalnego.
  • Planowane jest wprowadzenie cyfrowego Rentenausweis na smartfony, jednak termin uruchomienia nie jest jeszcze znany.

Ulgi w komunikacji publicznej i kolejowej

Seniorzy mogą korzystać z tańszych biletów na transport publiczny. Wiele Verkehrsbetriebe (przedsiębiorstw transportu publicznego) oferuje specjalne bilety miesięczne lub inne zniżki dla osób starszych.

  • Niektóre zniżki wymagają okazania Rentenausweis, inne są przyznawane wyłącznie ze względu na wiek.
  • Deutsche Bahn oferuje zniżkowe pojedyncze bilety i Senioren-Bahncards dla osób powyżej 65 lat.

Zniżki w instytucjach kultury i rozrywki

Emeryci mogą liczyć na tańsze wejściówki w wielu miejscach:

  • Teatry, opery, kina, koncerty i wydarzenia sportowe – często oferują bilety ulgowe dla seniorów.
  • Muzea i wystawy – np. Hamburger Miniatur-Wunderland czy Deutsches Museum w Monachium udostępniają zniżki.
  • Zoo, baseny i parki rozrywki – również wprowadzają obniżone ceny dla osób w wieku emerytalnym.

Edukacja i seniorzy

Seniorzy mogą uczestniczyć w zajęciach edukacyjnych w ramach Seniorenstudium lub kursów dorosłych:

  • Volkshochschulen (szkoły dla dorosłych) oferują specjalne kursy dla osób starszych i zniżki w pełnym programie kursowym.
  • Wiele uniwersytetów pozwala emerytom na udział w zajęciach w ramach programu dla seniorów.

Dostęp do bibliotek

Posiadacze Rentenausweis często płacą mniejsze opłaty za korzystanie z bibliotek publicznych:

  • Zniżkowe roczne karty biblioteczne dla seniorów.
  • Niektóre biblioteki oferują także kursy komputerowe i dodatkowe zajęcia dla osób starszych.

Ulgi w handlu i gastronomii

  • Niektóre sklepy stacjonarne i sklepy internetowe oferują zniżki dla emerytów.
  • W restauracjach dostępne są „Seniorenteller” lub mniejsze porcje w obniżonej cenie.
  • Według badań konsumenckich, około co piąta restauracja oferuje mniejsze porcje, jednak tylko część z nich jest dedykowana seniorom, a często nie wymaga okazania Rentenausweis.

Co zrobić w przypadku utraty Rentenausweis?

Nową kartę można zamówić online na stronie internetowej Renten Service Deutsche Post.

Podsumowanie

Rentenausweis w Niemczech to nie tylko potwierdzenie prawa do emerytury, ale także klucz do wielu ulg i zniżek w transporcie, kulturze, edukacji, bibliotekach, gastronomii i handlu. Posiadanie legitymacji pozwala emerytom nie tylko zaoszczędzić pieniądze, ale także aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym i kulturalnym. Warto pamiętać, że dokument ten jest wydawany automatycznie, a w przypadku jego utraty można zamówić duplikat online, co gwarantuje ciągłość korzystania z przywilejów seniora.

źródło: stern.de

Wyrok niemieckiego sądu: Pranie w mieszkaniu jest zgodne z prawem

Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego we Fryburgu (Landgericht Freiburg) ustawienie pralki i suszarki w mieszkaniu, przynajmniej w nowym budownictwie, należy do umownego, zgodnego z prawem sposobu korzystania z lokalu (wyrok z 10.12.2013 r., sygn. akt: 9 S 60/13). Obowiązuje to także w sytuacji, gdy sąsiedzi słyszą hałas wytwarzany przez te urządzeniaa, a także wtedy, kiedy budynek dysponuje wspólną pralnią. Taki hałas – poza godzinami ciszy nocnej – należy traktować jako „społecznie akceptowalne zakłócenie”, które trzeba tolerować.

Niemcy: zagubiona przesyłka — jak odzyskać pieniądze za towar i koszty wysyłki

0

Gdy paczka ginie, wiele osób myśli najpierw o wartości zawartości. Tymczasem — zgodnie z informacjami od największych przewoźników w Niemczech — można także odzyskać koszty wysyłki. Poniżej krok po kroku wyjaśniamy, czego wymagać, jakie dokumenty przygotować i jakie sformułowania stosować, aby zwiększyć szansę na pełne odszkodowanie.

Kto i za co odpowiada? Co potwierdzili przewoźnicy

Po interwencji serwisu FOCUS online pięć największych firm kurierskich działających w Niemczech — DHL, Hermes, UPS, DPD i GLS — potwierdziło, że w przypadku utraty przesyłki ich ubezpieczenie najczęściej pokrywa nie tylko wartość towaru, lecz także koszty nadania. Zastrzeżenie: szczegóły rozpatrywane są indywidualnie i zależą od warunków przewoźnika oraz rodzaju zawartego ubezpieczenia.

Krótki przegląd deklaracji firm:

  • UPS — wg informacji: zwraca w pełni zarówno wartość towaru, jak i koszty wysyłki.
  • GLS — prawo do obu pozycji istnieje; ostateczna decyzja po indywidualnej weryfikacji (możliwe powołanie się na § 432 HGB).
  • DPD — zwyczajowo zwraca także koszty wysyłki, bo zleceniobiorca nie wywiązał się z umowy przewozu.
  • DHL — standardowe ubezpieczenie obejmuje zawartość i koszt nadania; konieczne jest udokumentowanie wartości (faktura itp.). Standardowe ubezpieczenie do 500 EUR (szczegóły w regulaminie przewoźnika).
  • Hermes — zwykle zwraca zarówno wartość przesyłki, jak i opłaty nadawcze.

Uwaga: warunki i limity odpowiedzialności mogą się różnić w zależności od taryfy, opcji ubezpieczenia czy tego, czy nadanie było dokonywane w opcji „insured/versichert”. Zawsze sprawdź regulamin przewoźnika i dokument potwierdzający nadanie.

Jak postępować, gdy paczka zaginie — procedura krok po kroku

  1. Zgłoś szkodę niezwłocznie
    Skontaktuj się z obsługą klienta przewoźnika. Większość firm udostępnia formularze online lub specjalne centrum reklamacji/zgłoszeń szkód.
  2. Przygotuj dokumenty
    Aby żądanie rozpatrzono sprawnie, miej pod ręką:

    • paragon lub potwierdzenie kosztu wysyłki (rachunek za nadanie),
    • dowód wartości towaru (faktura, potwierdzenie zakupu, wyciąg z konta itp.),
    • numer przesyłki i ewentualne inne potwierdzenia nadania (paragon, etykieta).
  3. Wystąp o zwrot obu pozycji
    W praktyce przewoźnik czasem proponuje tylko rekompensatę za towar. Jeśli chcesz zwrot także kosztów wysyłki, wyraźnie o to ponownie poproś i powołaj się na informacje firmy lub regulamin.
  4. Monitoruj sprawę i w razie potrzeby odwołuj się
    Jeśli odpowiedź jest niepełna lub odmowna, domagaj się uzasadnienia i wyślij dodatkowe dokumenty. W przypadku sporu możesz skorzystać z pomocy rzecznika konsumentów lub organizacji praw konsumenta (np. Verbraucherzentrale).

Wzory wiadomości — oryginalne niemieckie sformułowania; poniżej tłumaczenie na polski

Meldung des Schadens (Schadensmeldung):
„Hiermit mache ich meinen Anspruch auf Erstattung geltend, da die Sendung [Sendungsnummer] verloren gegangen ist. Bitte erstatten Sie mir den Warenwert in Höhe von [Betrag] sowie die angefallenen Versandkosten von [Betrag].”

Tłumaczenie na polski:
„Niniejszym zgłaszam roszczenie o zwrot kosztów, ponieważ przesyłka [numer przesyłki] zaginęła. Proszę o zwrot wartości towaru w wysokości [kwota] oraz poniesionych kosztów wysyłki w wysokości [kwota].”

Nachhaken, falls nur der Warenwert erstattet wurde:
„Vielen Dank für Ihre Rückmeldung. Bitte beachten Sie, dass nach Ihren Geschäftsbedingungen/öffentlichen Angaben auch die Versandkosten im Schadensfall zu erstatten sind. Ich bitte daher um die vollständige Auszahlung.”

Tłumaczenie na polski:
„Dziękuję za odpowiedź. Proszę zwrócić uwagę, iż zgodnie z Państwa warunkami świadczenia usług/publicznymi informacjami, w przypadku szkody należny jest również zwrot kosztów wysyłki. W związku z tym proszę o wypłatę pełnej kwoty.”

Kilka praktycznych wskazówek, które przyspieszają zwrot

  • Zgłaszaj szybko — im wcześniej przewoźnik otrzyma zgłoszenie, tym łatwiej będzie odtworzyć trasę przesyłki i potwierdzić błąd.
  • Załącz dokumenty od razu — faktura towaru i potwierdzenie nadania zmniejszają liczbę dodatkowych pytań.
  • Kopiuj korespondencję — archiwizuj wszystkie maile, numery zgłoszeń i notatki z rozmów telefonicznych.
  • Sprawdź limity ubezpieczenia — jeśli wartość przewyższa standardowy limit (np. 500 EUR), sprawdź, czy wykupiono dodatkowe ubezpieczenie; w razie braku — możesz nie otrzymać pełnej sumy.
  • W razie sporu — możesz skorzystać z pomocy organizacji konsumenckich (Verbraucherzentrale) lub wnosić reklamację do sądu ds. konsumenckich.

Podsumowanie

W Niemczech — według oświadczeń największych przewoźników — w przypadku zaginięcia przesyłki można domagać się nie tylko zwrotu wartości towaru, lecz także kosztów wysyłki. Aby zwiększyć szansę na pełne odszkodowanie, zgłoś szkodę niezwłocznie, dołącz dowody (faktura, potwierdzenie nadania) i jasno sformułuj żądanie (wzory powyżej). Gdy przewoźnik najpierw zwróci tylko wartość towaru — przypomnij mu o obowiązku refundacji opłat nadawczych, powołując się na jego własne regulacje lub wcześniejsze oświadczenia.

źródło: focus.de

W Niemczech: od jakiego wieku można roznosić gazety? Przepisy i praktyczne wskazówki

0

Roznoszenie gazet to dla wielu młodych osób pierwszy sposób na własne pieniądze. W Niemczech praca dzieci i młodzieży jest jednak ściśle regulowana. Poniżej wyjaśniamy, od jakiego wieku jest to dozwolone, jakie obowiązują ograniczenia i jakie inne drobne prace są legalne dla 13-, 14- i 15-latków.

Od kiedy legalnie można roznosić gazety?

W Niemczech roznoszenie gazet jest dozwolone od 13. roku życia. Prawo pracy młodocianych nie zezwala na ogólne zatrudnianie dzieci poniżej 13 r.ż., ale 13- i 14-latkowie mogą wykonywać określone, „lekkie” prace — do których należy m.in. roznoszenie prasy lub ulotek — pod warunkiem spełnienia ustawowych ograniczeń.

Dlaczego wcześniej nie wolno pracować?

Podstawę prawną stanowią: Jugendarbeitsschutzgesetz (JArbSchG) — ustawa o ochronie pracy młodocianych (prawo federalne) oraz Kinderarbeitsschutzverordnung — rozporządzenie szczegółowe dotyczące pracy dzieci. Te przepisy mają chronić rozwój, zdrowie i bezpieczeństwo dzieci i młodzieży. Z tego powodu wiele form zatrudnienia dla najmłodszych jest zabronionych lub silnie ograniczonych.

Jakie ograniczenia obowiązują 13-latków?

Dla dzieci w wieku 13–14 lat obowiązują konkretne reguły:

  • Czas pracy: maksimum 2 godziny dziennie. (W rodzinnych gospodarstwach rolnych dopuszczalne jest do 3 godzin.)
  • Pora dnia: praca tylko między 8:00 a 18:00, nigdy przed lub w trakcie zajęć szkolnych.
  • Zabronione w ferie: 13- i 14-latkom zwykle nie wolno pracować w trakcie szkolnych wakacji — inne, szersze możliwości pojawiają się dopiero od 15. roku życia.
  • Zgoda rodziców: praca wymaga zgody opiekunów prawnych (najczęściej pisemnej).
  • Rodzaj pracy: dozwolone są wyłącznie czynności lekkie, które nie zagrażają zdrowiu ani rozwojowi dziecka.
  • Zakaz sprzedaży: młodzież w tym wieku nie może zajmować się sprzedażą wyrobów tytoniowych ani alkoholu. Za naruszenie przepisów grożą sankcje — zarówno dla osoby zatrudniającej, jak i ewentualnie dla opiekunów.

Jakie prace (oprócz roznoszenia gazet) są dozwolone od 13 roku życia?

Przykładowe, typowe zajęcia odpowiednie dla 13- i 14-latków (o ile są „lekkie” i bezpieczne):

  • rozdawanie materiałów informacyjnych na sportowych lub kulturalnych imprezach (niekomercyjnych);
  • pomoc w działaniach organizacji pozarządowych, stowarzyszeń, kościołów czy partii przy akcjach społecznych;
  • drobne prace w gospodarstwach rolnych (opieka nad zwierzętami, pomoc przy zbiorach) — w rodzinnych gospodarstwach czasem do 3 godzin;
  • drobne prace domowe i pomoc sąsiedzka: pilnowanie zwierząt domowych, drobne zakupy (z wyłączeniem alkoholu i tytoniu), prace ogrodowe, pomoc w sprzątaniu w gospodarstwie;
  • opieka nad młodszymi dziećmi z tego samego gospodarstwa domowego (w ograniczonym zakresie);
  • udzielanie prostych korepetycji czy rola pomocnika przy wydarzeniach (np. rozdawanie programów).

Każda z tych czynności musi być „odpowiednia dla wieku” — nie może stwarzać ryzyka dla zdrowia, bezpieczeństwa ani zaburzać obowiązku szkolnego.

Praktyczne wskazówki dla rodziców i dzieci

O czym trzeba pamiętać:

  • Po pierwsze – sprawdź umowę lub ofertę: upewnij się, że praca jest lekka i mieści się w godzinach 8–18 oraz nie koliduje ze szkołą.
  • Kolejno – uzyskaj zgodę rodzica/opiekuna — najlepiej na piśmie.
  • Nie pracuj w czasie szkolnych ferii (jeśli masz 13–14 lat).
  • Unikaj zadań ryzykownych i sprzedaży alkoholu/tytoniu.
  • Jeśli masz wątpliwości – zasięgnij informacji lokalnie — przepisy wykonawcze lub praktyka w gminie (Kommunalverwaltung) mogą określać dodatkowe zasady.
  • Ustal wynagrodzenie i rozliczenie: przy drobnych pracach upewnij się, kto i w jaki sposób płaci (ryczałt, stawka za godzinę, kieszonkowe itp.).

Gdzie szukać informacji prawnych?

Szczegółowe zapisy można znaleźć w Jugendarbeitsschutzgesetz (JArbSchG, Ustawa o ochronie młodocianych pracowników) — np. paragrafy dotyczące dozwolonych prac dla dzieci oraz w przepisach wykonawczych (Kinderarbeitsschutzverordnung). Wątpliwości rozwieją też lokalne urzędy (Jugendamt), szkoła lub urząd ds. pracy (Agentur für Arbeit).

Roznoszenie gazet może być dobrą, bezpieczną formą zarobku dla nastolatków — pod warunkiem że rodzice i zleceniodawcy znają i respektują przepisy.

źródło: t-onlline.de

Zaskoczenie: Oto, co przyniósł zakaz dla obcokrajowców na szwajcarskim kąpielisku!

    2

    Od lipca dozwolony wstęp na kąpielisko w Pruntrut (Szwajcaria) mieli tylko Szwajcarzy, a cudzoziemcy jedynie z „specjalnym pozwoleniem”. Zakaz dotyczył wszystkich cudzoziemców – mogły wejść tylko te osoby, które mieszkają, pracują lub są zakwaterowane w lokalnym hotelu w Szwajcarii.

    Więcej sprzedanych abonamentów, planowane kolejne działania

    Lionel Maître, odpowiedzialny politycznie za sektor rekreacyjny w związku gmin regionu Pruntrut, powiedział gazecie „Le Quotidien Jurassien”: „Mieszkańcy odzyskali swoje kąpielisko, teraz znów mamy tam spokój i opanowanie.”

    Latem sprzedano w „Badi” 818 abonamentów, czyli dwa razy więcej niż w tym samym czasie rok wcześniej. Liczba wejść jednodniowych wyniosła ok. 40 000; w tym samym okresie w 2024 r. było to około 37 000.

    Sezon kąpieliskowy już się zakończył, ale ze względu na pozytywne efekty zarząd rozważa dodatkowe środki na nadchodzący rok. Maître powiedział gazecie, że możliwe jest, iż karnety sezonowe będą sprzedawane tylko osobom ze Szwajcarii.

    źródło: bild.de

    Jaka jest różnica pomiędzy Arbeitsagentur i Jobcenter?

    W Niemczech osoby poszukujące pracy lub potrzebujące wsparcia finansowego mogą korzystać z dwóch głównych instytucji: Agentur für Arbeit (Agencja Pracy) oraz Jobcenter. Choć oba podmioty działają w obszarze rynku pracy i mają na celu wsparcie osób bezrobotnych, ich kompetencje i zadania różnią się. Poniżej przedstawiamy szczegółowy przegląd ich funkcji, struktury i zakresu odpowiedzialności.

    Różnice między Jobcenter a Agentur für Arbeit

    Podstawowa różnica wynika z charakteru instytucji:

    • Agentur für Arbeit jest federalną agencją rządową, działającą na szczeblu całych Niemiec.
    • Jobcenter to instytucje lokalne, tworzone w formie współpracy Agentur für Arbeit z samorządami (np. miastem czy powiatem). Jobcenter funkcjonuje zatem w strukturze Agentur für Arbeit, ale działa lokalnie i koncentruje się na osobach wymagających wsparcia w integracji na rynku pracy, które nie kwalifikują się do standardowego zasiłku dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld I).

    Zadania Agentur für Arbeit

    Agentur für Arbeit to jedna z kluczowych instytucji niemieckiego rynku pracy i jeden z największych pracodawców federalnych. Jej siedziba centralna znajduje się w Norymberdze. Do głównych zadań agencji należą:

    • Pośrednictwo pracy – pomoc w znalezieniu zatrudnienia dla osób bezrobotnych oraz wsparcie dla pracodawców w rekrutacji.
    • Wsparcie finansowe dla bezrobotnych – wypłata zasiłku dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld I) osobom spełniającym warunki ubezpieczenia.
    • Promocja zatrudnienia i rozwój kwalifikacji – realizacja programów szkoleniowych, kursów oraz działań mających zwiększyć szanse na rynku pracy.
    • Rodzinna kasa świadczeń (Familienkasse) – odpowiedzialna za wypłatę zasiłku na dzieci (Kindergeld).

    Finansowanie działań Agentur für Arbeit pochodzi ze składek na ubezpieczenie od bezrobocia, płaconych zarówno przez pracowników, jak i pracodawców.

    Jobcenter – lokalny punkt kontaktowy

    Jobcenter działa lokalnie i jest pierwszym kontaktem dla osób bezrobotnych, które nie mają prawa do standardowego Arbeitslosengeld I. Jest wspólnym przedsięwzięciem Agentur für Arbeit i samorządu lokalnego, co pozwala na elastyczne reagowanie na potrzeby mieszkańców. Zakres obowiązków Jobcenter obejmuje m.in.:

    • Obsługa osób uprawnionych do świadczeń socjalnych – wnioskowanie o Bürgergeld (dawniej Hartz IV), czyli wsparcie finansowe dla osób bez środków do życia.
    • Pomoc w poszukiwaniu pracy – doradztwo zawodowe, pośrednictwo pracy, wspieranie w tworzeniu CV i przygotowaniu do rozmów kwalifikacyjnych.
    • Programy integracyjne i szkolenia – finansowanie kursów doszkalających, szkoleń zawodowych oraz innych działań podnoszących kwalifikacje.
    • Wsparcie w problemach społecznych – doradztwo w kwestiach uzależnień, trudności psychospołecznych, zadłużenia oraz trudnych sytuacjach rodzinnych.

    Jobcenter ściśle współpracuje z lokalnymi instytucjami oraz oferuje wsparcie zindywidualizowane, dostosowane do sytuacji finansowej i zawodowej beneficjenta.

    Kiedy Agentur für Arbeit nie jest właściwa?

    Agentur für Arbeit odpowiada głównie za osoby zdolne do pracy oraz za kwestie związane z zatrudnieniem i bezrobociem. Jeżeli osoba nie należy do grupy osób zdolnych do pracy, np. jest już w wieku emerytalnym lub niezdolna do pracy z powodu choroby, wówczas za wsparcie finansowe odpowiada Sozialamt (urząd ds. socjalnych). Świadczenia przyznawane przez Sozialamt odpowiadają poziomowi Bürgergeld, zapewniając minimalne zabezpieczenie dla osób, które nie mogą same się utrzymać.

    Podsumowanie

    Choć Agentur für Arbeit i Jobcenter często działają w podobnym obszarze, różnią się zakresem obowiązków i grupą docelową:

    • Agentur für Arbeit – federalna agencja, pośrednictwo pracy, zasiłki dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld I), promocja zatrudnienia i wsparcie rodzin (Kindergeld).
    • Jobcenter – lokalny punkt kontaktowy, obsługa osób uprawnionych do Bürgergeld, programy integracyjne, doradztwo społeczno-zawodowe.

    Dzięki podziałowi kompetencji osoby bezrobotne i potrzebujące wsparcia mają dostęp do spersonalizowanej pomocy, a system niemiecki stara się łączyć wsparcie finansowe z aktywizacją na rynku pracy.

    „Syryjska rodzina dostaje ponad 6 500 euro za nicnierobienie” – ostrzeżenie przed upadkiem systemu socjalnego w Niemczech

      10

      Coraz częściej w niemieckiej debacie publicznej pojawiają się głosy ostrzegające przed zbliżającym się kryzysem państwa opiekuńczego. Krytycy twierdzą, że obecny system jest na skraju załamania – nie tylko finansowego, lecz także społecznego.

      „Ten system się zawali. Nie tylko dlatego, że państwo socjalne […] nie jest już do sfinansowania, lecz także – a może przede wszystkim – dlatego, że kwestia sprawiedliwości wybuchnie nam w twarz” – pisze autorka jednego z głośnych komentarzy na X:

      „Nie sposób tego uzasadnić osobom, które każdego dnia wstają i idą do pracy”

      Autorka wskazuje na rosnące poczucie niesprawiedliwości wśród osób pracujących i płacących podatki. „Nie da się już żadnemu człowiekowi, który codziennie wstaje i idzie do pracy, racjonalnie wytłumaczyć, dlaczego syryjska rodzina, z którą nic nas nie łączy – żadna wspólna historia, żadna granica, nic – i która nigdy nie wpłaciła ani centa do tego systemu, dostaje z miejsca prawie 6 500 euro miesięcznie w formie świadczeń socjalnych”.

      Według przekazanej jej informacji, dziewięcioosobowa rodzina syryjska otrzymuje świadczenia socjalne w wysokości około 6 500 euro miesięcznie. Dla porównania, niemiecki pracownik zarabiający średnią krajową dostaje jedynie około 2 300–2 500 euro netto.

      „Uświadomcie sobie, ile trzeba zarobić, aby mieć 6 500 euro na rękę miesięcznie. […] I policzcie, ilu przeciętnych pracowników musi utrzymywać taką rodzinę, aby zrozumieć, że to w dłuższej perspektywie nie może się dobrze skończyć.”

      „Motywacja do pracy równa zeru”

      Komentarz zwraca też uwagę na brak bodźców do podejmowania pracy wśród beneficjentów świadczeń. „Motywacja tych ludzi do podjęcia pracy jest równa zeru” – stwierdza autorka. Dodaje, że wiele z tych osób nie ma odpowiednich kwalifikacji i nawet pracując, nie byliby w stanie zarobić na utrzymanie dziewięciorga dzieci.

      „Ci ludzie zawsze będą żyć lepiej z zasiłków niż z pracy, bo nasz system socjalny – mówiłam to przez ostatnie dziesięć lat – nie jest stworzony dla tych wielodzietnych muzułmańskich rodzin”.

      Zagrożenie dla spójności społecznej

      Zdaniem autorki mamy do czynienia z „jedną wielką spiralą w dół”, w której społeczeństwo finansuje styl życia osób, które „w większości nie wnoszą żadnej wartości dla społeczeństwa”.

      „Ten system jest głęboko niesprawiedliwy, zniechęca do pracy i jest wewnętrznie dysfunkcyjny. Prawo do azylu powinno zostać zniesione. Świadczenia socjalne należy wreszcie ograniczyć do minimum. W przeciwnym razie wszystko się zawali – nie tylko finansowo, lecz także pod względem pokoju społecznego” – ostrzega autorka.

      Syryjscy uchodźcy latają do ojczyzny, by spędzać tam wakacje

        3

        Coraz więcej Syryjczyków mieszkających w Niemczech decyduje się na podróże do ojczyzny – nie w celu stałego powrotu, lecz po to, by odwiedzić rodzinę, zobaczyć znane miejsca i spędzić tam wakacje. W Damaszku i innych miastach widać wyraźny wzrost ruchu turystycznego, a język niemiecki coraz częściej rozbrzmiewa na ulicach, w hotelach i restauracjach.

        Kontrowersje związane ze statusem uchodźcy

        Zjawisko to budzi jednak kontrowersje. Wielu z tych podróżnych formalnie wciąż ma w Niemczech status uchodźcy, co oznacza, że ich powrót do Syrii powinien być niebezpieczny. Dobrowolne wizyty w kraju pochodzenia rodzą pytania o zasadność dalszego utrzymywania ochrony azylowej. Coraz częściej w niemieckiej debacie publicznej pojawiają się głosy, że w takich przypadkach należałoby cofać status uchodźcy, skoro dana osoba może bezpiecznie spędzać wakacje w państwie, przed którym rzekomo musiała uciekać.

        Duże znaczenie emocjonalne

        Dla samych Syryjczyków podróże te mają jednak ogromne znaczenie emocjonalne – to okazja do zobaczenia bliskich i odnowienia więzi z ojczyzną. Z kolei dla Syrii rosnąca liczba turystów staje się istotnym źródłem dochodów i elementem powrotu do normalności po latach wojny.

        źródło: FAZ

        Zakaz wstępu dla Żydów w niemieckim sklepie – prokuratura bada sprawę

          2

          W jednym ze sklepów w Flensburgu (Niemcy) właściciel wywiesił w witrynie kartkę z napisem: „Żydzi mają tutaj zakaz wstępu! Nic osobistego, to nie antysemityzm, po prostu was nie znoszę”.

          Plakat wywołał oburzenie w całych Niemczech. Do policji wpłynęło kilka zawiadomień, a funkcjonariusze usunęli kartkę tego samego dnia. Prokuratura bada, czy doszło do przestępstwa.

          Politycy i pełnomocnik rządu federalnego ds. walki z antysemityzmem Felix Klein potępili incydent, nazywając go jednoznacznym przypadkiem antysemityzmu i wzywając do zdecydowanej reakcji. Sprawa wznowiła debatę o skali i przeciwdziałaniu antysemityzmowi w Niemczech.

          źródło: zeit.de

          Poruszasz się zbyt wolno po niemieckiej autostradzie? Możesz otrzymać mandat!

          Dla wielu kierowców z zagranicy jazda po niemieckich autostradach to prawdziwa przyjemność. Bardzo dobra jakość nawierzchni, rozbudowana infrastruktura, nic tylko noga na gaz i rozkoszować się jazdą. I tu pojawia się pytanie dotyczące limitu tempa i prędkości dozwolonych w niemieckim kodeksie drogowym.

          Odnośnie tempa jazdy na autostradach lub drogach ekspresowych niemiecki kodeks drogowy (Straßenverkehrsordnung, StVO) jest raczej liberalny. W przeciwieństwie do Francji lub Włoch, nie przewiduje on obowiązkowej, jednolitej prędkości maksymalnej (Höchstgeschwindigkeit). Inaczej jest z kolei na drogach lokalnych, szosach, w ruchu samochodowym na terenach zabudowanych lub poza miastem. Tutaj kodeks drogowy staje się bardziej rygorystyczny, a narzucane ograniczenia prędkości są przedmiotem utrapień wielu kierowców.

          Rodzaje prędkości na niemieckich autostradach

          Kierowcom z zagranicy poruszającym się po niemieckich autostradach znane jest przede wszystkim pojęcie prędkości maksymalnej, czyli wspomniana Höchstgeschwindigkeit oraz pojęcie prędkości zalecanej, czyli Richtgeschwindigkeit, wynoszącej 130 km/h. Trzecim rodzajem prędkości na autostradzie jest tak zwana prędkość minimalna, czyli Mindestgeschwindigkeit. Większość kierowców jeżdżących po Niemczech doskonale wie, co to jest prędkość maksymalna i prędkość zalecana. Nowością może być dla nich pojęcie prędkości minimalnej.

          Czy można jechać zbyt wolno po autostradzie?

          Niemiecki kodeks drogowy (StVO) nie zawiera dosłownej definicji pojęcia prędkości minimalnej. Jedynie § 3 ust. 2 StVO (§ 3 Absatz 2 der StVO) stwierdza, że „Bez uzasadnionego powodu pojazdy silnikowe nie mogą jeździć tak wolno, że utrudniają przepływ ruchu drogowego.” Z kolei § 18 ust. 1 StVO (§ 18 Absatz 1 der StVO) określa, że po autostradach i po drogach ekspresowych mogą poruszać się jedynie pojazdy silnikowe, których maksymalna prędkość uwarunkowana konstrukcyjnie jest większa niż 60 km/h. Dodatkowo odcinki autostrady, na których obowiązuje określona prędkość minimalna, są oznaczone znakiem nakazu szybkości (według StVO znak nr 275, jego odpowiednikiem w polskim kodeksie drogowym jest znak C-14).

          Czy zbyt wolna jazda na autostradzie w Niemczech jest karalna?

          Odpowiedź na to pytanie jest jednoznaczna: tak, zbyt wolna jazda, wyprzedzanie w zbyt wolnym tempie i utrudnianie przez to ruchu drogowego jest karalne. Niemiecki urzędowy katalog grzywien (Bußgeldkatalog) przewiduje w takich przypadkach następujące kary:

          1. Za powolną jazdę bez ważnego powodu i utrudnianie jazdy innym uczestnikom ruchu drogowego na autostradzie: mandat w wysokości 20 euro,
          2. Wyprzedzanie w zbyt wolnym tempie i utrudnianie jazdy innym: mandat w wysokości 80 euro i jeden punkt karny,
          3. Spowodowanie wypadku poprzez wyprzedzanie w zbyt wolnym tempie– 120 euro i jeden punkt karny.

          Co jest zatem ważne dla kierowców poruszających się po niemieckich autostradach? Przede wszystkim to, że należy uważać zarówno na górne, jaki i na dolne limity tempa. Zarówno zbyt szybka, jak i zbyt wolna jazda może skończyć się mandatem lub nawet wypadkiem. Obowiązkiem każdego kierowcy, obojętnie czy porusza się on po autostradach w Polsce, Niemczech czy w innym kraju, jest dostosowanie prędkości pojazdu do warunków panujących na drogach oraz nieutrudnianie ruchu drogowego innym uczestnikom.