Pod koniec kwietnia (28 kwietnia) 25 afgańskich przestępców popełniających ciężkie przestępstwa zostało deportowanych z Niemiec do Hindukuszu samolotem czarterowym. Na pokładzie znajdowało się 25 mężczyzn, którzy mieli obowiązek opuszczenia kraju i popełnili w Niemczech przestępstwa – m.in. zabójstwo, gwałt, ciężkie uszkodzenie ciała i przestępstwa narkotykowe. Lot okazał się być bardzo drogi!

Rząd Niemiec ujawnia koszty lotu deportacyjnego

Teraz zapytanie AfD skierowane do rządu federalnego ujawnia fakty dotyczące ostatniego lotu deportacyjnego:

• Czas trwania planowania przez władze federalne: około 6 tygodni
• Zaangażowanych było: 12 krajów związkowych (żaden kraj związkowy nie odmówił współpracy)
• Koszty: Według odpowiedzi rządu federalnego „całkowitych kosztów tego przedsięwzięcia nie da się jeszcze ostatecznie oszacować”. ALE: sama cena za wynajęty samolot wyniosła około 335 000 euro. Czyli: 13 400 euro na osobę!
• Koszty osobowe: 71 funkcjonariuszy policji federalnej, którym towarzyszyło 2 lekarzy i 2 tłumaczy.
• Wykorzystanie miejsc: rezerwacja obejmowała 25 osób, czyli: „Nie było niewykorzystanych miejsc”.

Faktem jest, że wkrótce będzie musiało nastąpić jeszcze wiele tego rodzaju lotów! Według rządu odsetek afgańskich podejrzanych o przestępstwa takie jak „gwałt, przymus seksualny i napaść seksualna” jest bardzo wysoki. Dotyczy to również innych podejrzanych niebędących obywatelami Niemiec, ale deportacje do Afganistanu są nowością. Podstawą jest porozumienie z Kabulem.

Bardzo wysoki odsetek cudzoziemców wśród podejrzanych

Jak ważne są deportacje, pokazuje również zapytanie posła AfD Rainera Galla (64). W 2025 r. odnotowano bowiem 12 339 podejrzanych w sprawach o gwałt, przymus seksualny i napaść seksualną. Wśród nich było 7590 osób z niemieckim obywatelstwem i 4749 obcokrajowców. Łączny odsetek podejrzanych spoza Niemiec wynosi 38 procent. Co ciekawe: 43 procent podejrzanych spoza Niemiec (2028 osób) pochodzi z czterech głównych krajów pochodzenia: Afganistanu, Syrii, Turcji i Iraku.

Faktem jest, że ponad 40 procent wszystkich podejrzanych w Niemczech to obcokrajowcy – przy czym tylko niecałe 17 procent ludności Niemiec (83,1 miliona) nie posiada niemieckiego paszportu.

źródło: Bild

Od ponad dziesięciu lat Niemcy doświadczają migracji na dużą skalę. Począwszy od kryzysu uchodźczego w 2015 roku, w ostatnich latach do Niemiec przybywało co roku kilkaset tysięcy osób – głównie z Syrii, Afganistanu i Turcji.

Skutki tego zjawiska są widoczne nie tylko w ośrodkach dla uchodźców, na rynku mieszkaniowym czy pracy, ale także w placówkach edukacyjnych. Właśnie tam w ostatnich latach znacznie wzrósł odsetek uczniów wyznania muzułmańskiego.

Co dziesiąty uczeń muzułmaninem

Wynika to również z ankiety przeprowadzonej przez magazyn FOCUS w 16 krajach związkowych. Według niej w minionym roku szkolnym 2024/25 w Nadrenii Północnej-Westfalii do szkół uczęszczało na przykład 509 187 muzułmanów. Stanowi to 20 procent ogółu uczniów. W roku szkolnym 2021/22 odsetek uczniów muzułmańskich wynosił jeszcze 18,82 procent.

Podobnie wyglądała sytuacja w Nadrenii-Palatynacie, Bawarii i Szlezwiku-Holsztynie. W Nadrenii-Palatynacie odsetek uczniów muzułmańskich wzrósł w tym samym okresie z 11,9 do 13,27 procent. W Bawarii w roku szkolnym 2020/21 co dziesiąty uczeń był muzułmaninem. Do poprzedniego roku szkolnego odsetek ten wzrósł do 147 500 uczniów, czyli 11,1 procent. W Szlezwiku-Holsztynie w roku szkolnym 2020/21 muzułmanie stanowili jeszcze 7,2 procent uczniów, obecnie jest to 8,5 procent.

Więcej muzułmanów – ale także osób bez wyznania

Podczas gdy w Dolnej Saksonii odsetek uczniów wyznania muzułmańskiego również wzrósł, z 7,4 (2020) do 8,7 procent (2025), odsetek uczniów wyznania katolickiego i ewangelickiego drastycznie spadł. Odsetek uczniów wyznania ewangelickiego spadł tam o 28,8 procent, a katolickiego o 18,9. Jednocześnie znacznie wzrosła liczba uczniów bez wyznania. Podczas gdy w 2020 r. jeszcze 39,7 procent uczniów nie należało do żadnej wspólnoty religijnej, obecnie jest to 49 procent, czyli prawie co drugi uczeń.

Nawet w Turyngii – wschodnioniemieckim kraju związkowym o tradycyjnie niskim odsetku migrantów – liczba uczniów muzułmańskich wzrosła z 3837 w roku szkolnym 2023/24 do 6330 w bieżącym roku szkolnym.

Nowe wyzwania

Dla Stefana Düll, przewodniczącego Niemieckiego Stowarzyszenia Nauczycieli, zmiany te oznaczają również nowe wyzwania. „Mamy szkoły podstawowe, w których de facto nie mówi się już po niemiecku”. Dotyczy to również uczniów pochodzenia migracyjnego, którzy nie są muzułmanami. „Różnią się również światopoglądy uczniów, na przykład jeśli chodzi o rolę mężczyzny w stosunku do kobiety”. Düll uważa za problematyczne zwłaszcza noszenie chust przez dziewczynki poniżej 14 roku życia.

Nauczyciel licealny opowiada się za zinstytucjonalizowaną ofertą lekcji islamu, aby fachowo edukować uczniów na temat ich religii. „Brakuje jednak po prostu wykwalifikowanej kadry nauczycielskiej, wykształconej przez państwo”.

W każdym razie Düll zakłada, że odsetek uczniów muzułmańskich będzie wzrastał również w nadchodzących latach – i to „nie tylko w klasycznych bastionach imigrantów, ale we wszystkich aglomeracjach”.

Düll podkreśla, że „nie ma jednolitej społeczności uczniów muzułmańskich”. Zrozumienie islamu zależy raczej od środowiska rodzinnego i społecznego, od identyfikacji z Niemcami i ostatecznie od osobistych przekonań religijnych.

Narastające konflikty w niemieckich szkołach

O tym, że wysoki odsetek imigrantów nieustannie prowadzi do konfliktów, świadczą powtarzające się doniesienia z ostatnich miesięcy. Na przykład podczas miesiąca postu ramadanu w szkole ogólnokształcącej w Kleve w Nadrenii Północnej-Westfalii muzułmańscy uczniowie mieli zmuszać uczniów niebędących muzułmanami do wyrzucania swoich drugich śniadań.

Mouhanad Khorchide, dziekan-założyciel pierwszego w Europie Wydziału Teologii Islamskiej na Uniwersytecie w Münster, uważa, że muzułmanie w Niemczech są „w większości otwarci i demokratyczni”. Socjolog ostrzega jednak przed tendencjami radykalnymi. „Jak dotąd niestety pozostawiamy wielu młodych muzułmanów pod wpływem silnie konserwatywnych meczetów, ale przede wszystkim mediów społecznościowych” – mówi. Tam młodzież napotyka uproszczone rozumienie islamu: „wyraźne kategorie czarno-białe, skupienie się na „halal” i „haram” (dozwolone/zabronione), a nierzadko także problematyczny, silnie patriarchalny obraz mężczyzny”.

Islamolog uważa zatem, że nie ma alternatywy dla działań edukacyjnych. „W niemieckich szkołach potrzebujemy wreszcie lekcji islamu, które wyjaśnią uczniom tę religię”. Chodzi o to, aby przekazać uczniom obraz islamu otwartego na świat, „stawiającego na dialog międzyreligijny, pozytywny dialog z innymi, równość płci, a także zapobieganie radykalizacji i przemocy”. Dzięki temu muzułmańscy uczniowie mogliby w dłuższej perspektywie stać się wzbogaceniem systemu, a nie problemem – mówi Khorchide.

źródło: FOCUS online

Niemiecki Bundestag przyjął reformę ustawy o ochronie przed przemocą, która wprowadza możliwość stosowania elektronicznych bransoletek monitorujących wobec sprawców przemocy domowej. Rozwiązanie ma na celu lepszą ochronę ofiar, szczególnie kobiet, oraz ograniczenie przypadków ponownej przemocy.

Bundestag przyjmuje reformę ustawy o ochronie przed przemocą

W piątek Bundestag przyjął dużą większością głosów reformę ustawy o ochronie przed przemocą zaproponowaną przez rząd. Nowe przepisy przewidują możliwość stosowania wobec sprawców przemocy domowej elektronicznych „fussfessel” (bransoletek GPS), które będą monitorować ich ruch i pozwolą szybciej reagować w przypadku naruszenia zakazu zbliżania się do ofiary.

Inspiracja Hiszpanią i szybka reakcja systemu

Rozwiązanie wzorowane jest na systemie stosowanym od lat w Hiszpanii, gdzie – jak podkreślono w debacie – podobne środki ochrony mają być skuteczne już od około 20 lat. Niemiecka minister sprawiedliwości Stefanie Hubig zaznaczyła w Bundestagu, że: „elektroniczna bransoletka działa skutecznie – jeśli sprawca zbliży się do ofiary mimo zakazu, natychmiast uruchamiany jest alarm”. Informację o zagrożeniu otrzymuje zarówno policja, jak i sama osoba chroniona w czasie rzeczywistym.

Więcej kontroli nad sprawcami przemocy

Nowa ustawa przewiduje również dodatkowe środki:

• sądy rodzinne będą mogły zobowiązywać sprawców do noszenia elektronicznych nadajników,
• możliwe będzie kierowanie sprawców na obowiązkowe kursy antyprzemocowe,
• zaostrzone zostaną kary za naruszanie nakazów ochronnych,
• sądy rodzinne uzyskają dostęp do rejestru broni przy ocenie zagrożenia.

Celem zmian jest nie tylko ochrona ofiar, ale również zwiększenie kontroli nad sprawcami i zapobieganie kolejnym aktom przemocy.

Ochrona ofiar i walka z przemocą domową

Minister Hubig podkreśliła, że nowe przepisy mają być częścią szerszej strategii ochrony kobiet:

„Każdy, kto dopuszcza się przemocy, musi pracować nad sobą, aby przemoc nie wracała”.

Rząd zapowiada także dalsze działania wobec różnych form przemocy – nie tylko tej domowej, ale również:

• przemocy ulicznej,
• przemocy w internecie,
• cyfrowych form nadużyć, takich jak deepfake.

Większe wsparcie dla ofiar w sądach

Reforma zakłada również wprowadzenie dodatkowego wsparcia dla osób pokrzywdzonych:

• w sprawach karnych ofiary będą mogły liczyć na wsparcie specjalistów psychospołecznych,
• sądy rodzinne będą musiały silniej uwzględniać przypadki przemocy domowej przy decyzjach dotyczących opieki nad dziećmi i kontaktów z nimi.

Podsumowanie

Nowe prawo przyjęte przez Bundestag to jedna z większych reform systemu ochrony przed przemocą domową w Niemczech. Wprowadzenie elektronicznych bransoletek ma zwiększyć bezpieczeństwo ofiar i umożliwić szybszą reakcję służb. Rząd podkreśla, że to dopiero część szerszego pakietu działań, które mają lepiej chronić osoby doświadczające przemocy – zarówno w domach, jak i w przestrzeni publicznej oraz cyfrowej.

źródło: bild.de

Zieloni pod ostrzałem za podejście do bezpieczeństwa

Felix Banaszak, współprzewodniczący niemieckiej partii Bündnis 90/Die Grünen, znalazł się w centrum krytyki po swoich wypowiedziach dotyczących bezpieczeństwa na niemieckich dworcach. Polityk opowiedział się za zwiększeniem obecności policji w takich miejscach, jednocześnie odrzucając kontrole graniczne. Autor komentowanego tekstu zarzuca Zielonym sprzeczność oraz próbę walki ze skutkami polityki migracyjnej zamiast z jej przyczynami.

Według krytyków partia próbuje „tworzyć własną rzeczywistość”, domagając się większej liczby funkcjonariuszy tam, gdzie problemy zostały wcześniej spotęgowane właśnie przez liberalną politykę migracyjną Zielonych.

Krytyka policji i nagły zwrot w stronę większej obecności funkcjonariuszy

W artykule przypomniano, że środowiska związane z Zielonymi wielokrotnie krytykowały niemiecką policję. W kwietniu organizacja Grüne Jugend ostrzegała przed „strukturalnymi problemami w policji”, wymieniając między innymi: bezprawną przemoc, instytucjonalny rasizm, brak niezależnych organów kontrolnych i skargowych.

Z kolei berlińscy Zieloni w swoim programie wyborczym sprzeciwiali się – jak to określono – „nieproporcjonalnym działaniom policji”, przemocy wobec demonstrantów oraz stosowaniu chwytów bólowych wobec pokojowych uczestników zgromadzeń.

W tekście przypomniano również kontrowersje wokół byłej przewodniczącej młodzieżówki Zielonych, która pozowała w czapce z napisem „ACAB” („All Cops Are Bastards” – „wszyscy policjanci to dranie”). Na tym tle szczególnie mocno wybrzmiała niedawna wypowiedź Felixa Banaszaka dla „Süddeutsche Zeitung”. Zapytany o rosnące poczucie zagrożenia obywateli w przestrzeni publicznej nocą, polityk odpowiedział: „Przede wszystkim chciałbym obecności streetworkerów, większej prewencji i pracy integracyjnej. Ale prawdą jest też, że chciałbym większej liczby policjantów na dworcach. Wtedy czuję się bezpieczniej”.

Dworce jako „miejsca strachu”

Autor komentarza zwraca uwagę, że Banaszak sam przyznaje tym samym, iż niemieckie dworce stały się miejscami budzącymi niepokój i poczucie zagrożenia. Według niego paradoks polega na tym, że bezpieczeństwo mają tam zapewniać funkcjonariusze, wobec których środowiska Zielonych od lat wykazują dużą nieufność. W tekście przypomniano również wizytę Banaszaka na granicy polsko-niemieckiej na początku roku. Polityk miał wówczas krytycznie odnosić się do prowadzonych tam kontroli granicznych. Autor artykułu interpretuje to jako dowód, że Zieloni sprzeciwiają się wzmacnianiu ochrony granic, jednocześnie domagając się większej liczby policjantów już wewnątrz kraju – szczególnie na dworcach. Według autora jest to próba przeniesienia punktu ciężkości z przyczyn problemu na jego skutki.

Spór o migrację i bezpieczeństwo

Najbardziej kontrowersyjna część tekstu dotyczy kwestii migracji i przestępczości. Autor twierdzi, że niemieckie dworce stały się „miejscami strachu” właśnie wskutek polityki otwartych granic. Powołuje się przy tym na policyjne statystyki, według których udział podejrzanych nieposiadających niemieckiego obywatelstwa ma wynosić około 50 procent. W jego ocenie Zieloni ignorują związek między migracją a problemami bezpieczeństwa, koncentrując się zamiast tego na krytyce policji oraz społeczeństwa większościowego.

„Gaszenie pożaru, który sami wywołali”?

Artykuł kończy się bardzo ostrą oceną polityki Zielonych. Zdaniem autora wezwania Felixa Banaszaka do zwiększenia obecności policji na dworcach są próbą oddzielenia skutków obecnej sytuacji od polityki migracyjnej prowadzonej przez jego partię. W opinii krytyków Zieloni próbują dziś walczyć z problemami bezpieczeństwa, które – jak twierdzą przeciwnicy ugrupowania – sami wcześniej współtworzyli poprzez liberalne podejście do migracji i sprzeciw wobec kontroli granicznych.

źródło: bild.de

Alarmujące prognozy dla milionów przyszłych emerytów w Niemczech. Według nowego badania Instytutu Pestel, nawet około 5,1 miliona osób z pokolenia baby boomers może w przyszłości znaleźć się w tzw. „ubóstwie mieszkaniowym”. Oznacza to sytuację, w której po opłaceniu czynszu pozostaje im zbyt mało pieniędzy na podstawowe potrzeby życiowe. Badanie zostało przygotowane na zlecenie związku zawodowego IG Bau.

Niskie emerytury i wysokie czynsze – niebezpieczne połączenie

Jak wynika z raportu, przyczyną problemu mają być przede wszystkim niskie świadczenia emerytalne. Miliony przyszłych emerytów z pokolenia baby boomers mają otrzymywać mniej niż 800 euro miesięcznie z ustawowej emerytury. Przewodniczący IG Bau Robert Feiger ostrzega na łamach „Rheinische Post”, że: „czynsz doprowadzi dużą część baby boomers do ubóstwa mieszkaniowego”.

Szczególnie dotknięte mają być dwa landy:

• Nadrenia Północna-Westfalia – około 1,1 miliona osób
• Bawaria – około 815 tysięcy osób

„Pułapka czynszowa” w dużych miastach

Według autorów badania, szczególnie niebezpieczna sytuacja dotyczy dużych miast, gdzie od lat obserwuje się dynamiczny wzrost cen najmu. Feiger podkreśla, że system emerytalny powinien gwarantować środki wystarczające do życia.

Ostrzeżenia organizacji społecznych

Do alarmujących prognoz odnosi się także Michaela Engelmeier, szefowa niemieckiego SoVD (Związek Socjalny Niemiec). W rozmowie z BILD stwierdza: „Zagrażają ponure warunki, jeśli ubóstwo mieszkaniowe już dziś jest codziennością wielu ludzi i licznych emerytów, a sytuacja w nadchodzących latach jeszcze się pogorszy”.

Eksperci: sytuacja nie jest tak jednoznaczna

Nie wszyscy jednak zgadzają się z tak pesymistyczną interpretacją wyników badania. Ekonomista Ralph Henger z Instytutu IW Köln zwraca uwagę, że analiza uwzględnia wyłącznie emeryturę ustawową, pomijając inne źródła dochodu, takie jak:

• prywatne oszczędności emerytalne,
• świadczenia pracownicze,
• dochody z własnego mieszkania.

Jak podkreśla, część emerytów nie płaci czynszu wcale, ponieważ mieszka we własnych nieruchomościach. Henger wskazuje również, że istnieją instrumenty wsparcia państwowego, takie jak:

• dodatek mieszkaniowy (Wohngeld),
• podstawowe zabezpieczenie w wieku emerytalnym.

Według niego szczególnie Wohngeld stanowi „celowane narzędzie łagodzenia wysokich kosztów najmu”.

Mniej mieszkań, większy problem?

Dodatkowym czynnikiem ryzyka ma być pogarszająca się sytuacja na rynku mieszkaniowym. Prezydent organizacji „Haus & Grund” Kai Warnecke ostrzega: „60 procent małych właścicieli mieszkań rozważa rezygnację z wynajmu z powodu nadmiernych regulacji i ich kosztów, a nawet sprzedaż swoich mieszkań”. Jak dodaje, może to doprowadzić do:

• spadku liczby dostępnych mieszkań,
• ograniczenia inwestycji,
• dalszego wzrostu czynszów.

To z kolei – jego zdaniem – uderzy bezpośrednio w najemców.

Rząd: trzeba budować szybciej i taniej

Do sprawy odniosła się także niemiecka minister sprawiedliwości Stefanie Hubig (SPD). W wypowiedzi dla BILD podkreśliła: „Czynsz nie może stać się pułapką ubóstwa – również na emeryturze, gdy ludzie żyją z emerytury”. Zapowiedziała, że rząd chce skupić się na działaniach mających uprościć i obniżyć koszty budownictwa: „Naszym celem jest uczynienie budowy prostszą i tańszą”.

Podsumowanie

Nowe badanie Instytutu Pestel wskazuje na możliwy poważny problem społeczny w Niemczech: miliony przyszłych emerytów mogą mieć trudności z opłaceniem mieszkań przy bardzo niskich świadczeniach emerytalnych i rosnących czynszach.

Jednocześnie eksperci podkreślają, że sytuacja nie jest jednoznaczna, a realny obraz zależy od wielu czynników – w tym dodatkowych oszczędności, własności mieszkań oraz systemu wsparcia państwowego.

źródło: bild.de

Planowana ulga dla pracowników została wstrzymana

W Niemczech doszło do niespodziewanego zablokowania projektu dotyczącego bezpodatkowej premii odciążeniowej dla pracowników. Bundesrat nie zatwierdził ustawy, która wcześniej została już przyjęta przez Bundestag. Projekt przewidywał możliwość wypłaty przez pracodawców specjalnej premii w wysokości do 1000 euro, zwolnionej z podatku. Teraz jednak dalsze losy rozwiązania stoją pod znakiem zapytania. Rząd federalny może jeszcze skierować sprawę do komisji mediacyjnej Bundestagu i Bundesratu w celu wypracowania kompromisu.

Kraje związkowe rządzone przez CDU i CSU były przeciw

Według informacji niemieckich mediów żaden kraj związkowy kierowany przez Unię CDU/CSU nie poparł projektu podczas głosowania w Bundesracie. Przeciwko rozwiązaniu opowiedziały się między innymi:

• Hesja kierowana przez Borisa Rheina (CDU),
• oraz Bawaria, gdzie rządzi lider CSU Markus Söder.

To szczególnie istotne politycznie, ponieważ Boris Rhein jest uznawany za bliskiego współpracownika i osobistego przyjaciela kanclerza Friedricha Merza.

Na czym miała polegać premia?

Projekt ustawy zakładał, że pracodawcy mogliby wypłacać swoim pracownikom do 1000 euro specjalnej premii odciążeniowej bez konieczności odprowadzania podatku. Rozwiązanie miało obowiązywać jeszcze w tym roku i trwać do 30 czerwca 2027 roku.  Według uzasadnienia rządu celem projektu była pomoc obywatelom w związku z trudną sytuacją gospodarczą i wysokimi kosztami życia. W dokumencie podkreślano, że wojna z Iranem wywołała: „poważne zakłócenia gospodarcze” i staje się: „coraz większym obciążeniem dla wielu obywateli Niemiec”. Szczególną uwagę rząd zwracał na wysokie ceny energii.

Spór o koszty i podział finansowania

Największe kontrowersje dotyczą jednak finansowania całego programu. Kraje związkowe argumentują, że niemal dwie trzecie strat podatkowych wynikających z wprowadzenia premii musiałyby pokryć właśnie landy oraz samorządy. Jednocześnie planowane przez rząd zwiększenie podatku od wyrobów tytoniowych, które miało częściowo zrekompensować koszty projektu, zasilałoby wyłącznie budżet federalny. Według władz regionalnych oznacza to, że: koszty zostałyby przerzucone na landy i gminy bez zapewnienia im odpowiedniego wyrównania finansowego.

Kolejny konflikt między Berlinem a krajami związkowymi

Przedstawiciele landów podkreślają, że to kolejny przykład sytuacji, w której rząd federalny podejmuje kosztowne decyzje, a finansowe konsekwencje spadają głównie na regiony i samorządy. Premier Badenii-Wirtembergii Winfried Kretschmann z partii Zielonych skrytykował działania Berlina, mówiąc: „Koszty ostatecznie zostają po stronie krajów związkowych i gmin.”

Również senator finansów Hamburga Andreas Dressel z SPD zarzucił rządowi federalnemu jednostronne podejście do finansowania projektu. Według niego Berlin powinien przynajmniej przejąć koszty samorządów szacowane na około 700 milionów euro.

Program miał kosztować miliardy euro

Z projektu ustawy wynika, że zwolnienie premii z podatku kosztowałoby państwo nawet około 2,8 miliarda euro.

Rząd wzorował nowe rozwiązanie na wcześniejszych programach pomocowych wprowadzanych podczas pandemii COVID-19 oraz w czasie kryzysu energetycznego po rosyjskiej inwazji na Ukrainę.  W obu przypadkach pracownicy również mogli otrzymywać specjalne, częściowo lub całkowicie zwolnione z podatku dodatki finansowe.

Przyszłość projektu nadal niepewna

Na razie nie wiadomo, czy rząd Friedricha Merza zdecyduje się skierować sprawę do komisji mediacyjnej i próbować ratować projekt. Spór wokół premii pokazuje jednak rosnące napięcia między władzami federalnymi a krajami związkowymi w kwestii finansowania kosztownych programów pomocowych.

źródło: bild.de