Burkini pozostają dozwolone na miejskich basenach w Leverkusen. Wniosek mieszkanki, która domagała się całkowitego zakazu takich strojów, został rozpatrzony 17 września przez Komisję ds. Obywatelskich i Środowiska (Bürger- und Umweltausschuss). Komisja nie wprowadziła zakazu, a w oficjalnym systemie miejskim sprawa została oznaczona jako zakończona.

Wniosek po wizycie w CaLevornia

Wniosek został złożony 17 czerwca 2026 roku na podstawie paragrafu 24 ordynacji gminnej Nadrenii Północnej-Westfalii. Jego autorka opisała wizytę w aquaparku CaLevornia, gdzie zobaczyła kobietę kąpiącą się w burkini. Domagała się ogólnego zakazu pełnych strojów kąpielowych, obejmującego również stroje z neoprenu.

Wniosek nie dotyczył więc jednego konkretnego incydentu naruszenia regulaminu, lecz zmiany zasad obowiązujących we wszystkich miejskich pływalniach. Sprawą zajęła się miejska Komisja ds. Obywatelskich i Środowiska podczas posiedzenia 17 września.

Komisja zakończyła sprawę bez wprowadzenia zakazu

Oficjalny portal uchwał Leverkusen wskazuje, że punkt zatytułowany „Kein Baden mit Burkini im öffentlichen Schwimmbad” został rozpatrzony, a jego status określono jako „erledigt”, czyli zakończony. RTL WEST, relacjonując posiedzenie, podał wprost, że komisja odrzuciła wniosek.

Nie była to decyzja całej rady miasta ani zmiana prawa. W praktyce utrzymano dotychczasowe zasady: burkini nadal mogą być używane w miejskich basenach, jeśli spełniają wymagania dotyczące czystości, bezpieczeństwa i przeznaczenia do pływania.

Administracja: ogólny zakaz byłby prawnie wątpliwy

W opinii przygotowanej przed posiedzeniem administracja miasta uznała, że całkowity zakaz burkini byłby bardzo podatny na skuteczne zaskarżenie. Wskazano między innymi na konstytucyjną wolność religijną, zasadę równego traktowania oraz przepisy chroniące przed dyskryminacją przy dostępie do usług.

Miasto zaznaczyło jednocześnie, że operator basenu może wprowadzać neutralne zasady dotyczące stroju, jeżeli służą one konkretnym celom, takim jak higiena, bezpieczeństwo albo możliwość udzielenia pomocy w wodzie. Takie ograniczenia musiałyby jednak opierać się na obiektywnych kryteriach i dotyczyć wszystkich porównywalnych strojów, a nie tylko burkini.

Jakie stroje są dozwolone w basenach Leverkusen?

Regulamin Sportpark Leverkusen obowiązujący od 1 marca 2025 roku dopuszcza typowe stroje przeznaczone do pływania. Wymienia wprost kostium kąpielowy, bikini, kąpielówki i burkini. Strój musi być czysty, wykonany z odpowiedniego materiału i nadawać się do pływania.

Administracja nie znalazła podstaw, aby uznać samo burkini za zagrożenie higieniczne. Dlatego na miejskich basenach w Leverkusen nadal decydują właściwości i stan stroju, a nie jego religijne lub kulturowe znaczenie.

Źródła: Stadt Leverkusen, RTL WEST, Kölner Stadt-Anzeiger, Radio Leverkusen

Bez imigracji niemiecki handel detaliczny nie byłby w stanie obsadzić wszystkich miejsc pracy, a część sklepów mogłaby zostać zamknięta – ostrzega Stefan Genth, główny dyrektor zarządzający Handelsverband Deutschland (HDE). W rozmowie z t-online odniósł się do polityki AfD oraz dyskusji o „remigracji”. Jego słowa są oceną możliwych skutków politycznych, a nie zapowiedzią konkretnych zamknięć ani decyzją władz.

HDE: bez imigracji zabraknie pracowników

Genth podkreślił, że w niemieckim handlu pracuje ponad trzy miliony osób, w tym wielu ludzi z historią migracyjną. Nie ma jednak dokładnych statystyk pokazujących, jak duża jest ta grupa. Według szefa HDE pochodzenie pracownika nie powinno mieć znaczenia – liczą się jego kwalifikacje i praca wykonywana w firmie.

W wywiadzie stwierdził, że gdyby osoby z historią migracyjną nie mogły już pracować w handlu, branżowy system przestałby funkcjonować. Dodał, że bez dalszej imigracji przedsiębiorstwa nie zdołają obsadzić wolnych stanowisk, co mogłoby prowadzić do zamykania sklepów.

To hipotetyczne ostrzeżenie Gentha. Nie oznacza ono, że niemieckie sklepy już podjęły decyzje o zamknięciu ani że istnieje urzędowa prognoza określająca liczbę placówek zagrożonych likwidacją.

Ostra krytyka programu AfD

Pytany o używane przez AfD pojęcie „remigracji”, Genth nazwał je nie do przyjęcia. W tym kontekście przedstawił scenariusz, w którym osoby z historią migracyjną nie mogłyby dalej pracować w handlu. Nie należy jednak rozszerzać tej wypowiedzi na twierdzenie, że każdy element programu AfD automatycznie oznacza usunięcie z rynku pracy wszystkich takich osób. Była to polityczna ocena i interpretacja szefa związku branżowego.

Genth krytycznie odniósł się również do postulatów opuszczenia strefy euro i Unii Europejskiej oraz do pomysłu podniesienia poziomu emerytur do 70 procent ostatniego wynagrodzenia. Jego zdaniem takie propozycje byłyby niebezpieczne dla gospodarki i trudne do sfinansowania. Są to jednak jego opinie, a nie stanowisko rządu federalnego ani obowiązujące prawo.

HDE reprezentuje około 100 tysięcy firm

Handelsverband Deutschland reprezentuje około 100 tysięcy przedsiębiorstw. Cała branża handlu detalicznego zatrudnia około 3,1 miliona osób, co czyni ją jednym z największych pracodawców w Niemczech.

HDE już po wyborach w Saksonii-Anhalt ostrzegał przed polityką izolacji i podkreślał, że handel jest zależny od imigracji, jeśli chce pokryć swoje zapotrzebowanie na pracowników. Związek argumentuje, że firmy w tej branży od dawna zatrudniają ludzi z wielu państw i potrzebują stabilnych warunków gospodarczych.

Rząd AfD nie jest przesądzony

AfD wygrała wybory w Saksonii-Anhalt z wynikiem bliskim 44 procent, ale nie zdobyła większości bezwzględnej. Utworzenie rządu pozostaje więc kwestią negocjacji i układu sił w nowym parlamencie krajowym. Nie można przedstawiać rządu AfD jako faktu dokonanego.

Wypowiedź Gentha należy czytać jako ostrzeżenie niemieckiej organizacji branżowej przed konsekwencjami polityki ograniczającej imigrację. Nie jest to decyzja władz ani pewna prognoza, że sklepy zostaną zamknięte.

Źródła: t-online, HDE, Apollo News

AfD była zdecydowanie najczęstszym celem niszczenia plakatów wyborczych podczas kampanii w Berlinie. Od początku sierpnia do połowy września berlińska policja zarejestrowała co najmniej 1252 uszkodzone lub zniszczone plakaty. Aż 801 z nich należało do AfD.

Dane pochodzą ze statystyki policji uzyskanej przez rbb i opisują wyłącznie przypadki zgłoszone służbom w tym okresie. Nie są więc ostatecznym bilansem całej kampanii wyborczej.

801 zniszczonych plakatów AfD

Skala różnicy między partiami jest wyraźna. Po AfD najwięcej zniszczonych plakatów przypisano CDU — 148. Kolejne miejsca zajęli kandydaci niezależni ze 102 przypadkami, Die Linke z 95 oraz SPD z 88.

Najwięcej uszkodzonych plakatów AfD policja odnotowała w dzielnicach Treptow-Köpenick — 282, Friedrichshain-Kreuzberg — 155 oraz Neukölln — 91.

Ataki także na działaczy i wolontariuszy

Policyjna statystyka obejmuje również 39 zgłoszonych incydentów wymierzonych w przedstawicieli partii i osoby pomagające w kampanii. Osiemnaście z nich dotyczyło AfD. Po osiem przypadków odnosiło się do Zielonych i Die Linke, trzy do SPD, a po jednym do CDU i BSW.

Od 2 sierpnia odnotowano ponadto 16 przestępstw dotyczących lokali partyjnych, biur i stoisk informacyjnych. Dziewięć z tych zdarzeń było skierowanych przeciwko AfD, trzy przeciwko SPD, a po dwa przeciwko Zielonym i FDP.

To nie jest pełny bilans kampanii

Liczby przedstawiają stan od początku sierpnia do połowy września i obejmują wyłącznie sprawy zarejestrowane przez policję. Rzeczywista liczba uszkodzonych plakatów może być większa, ponieważ nie każdy incydent jest zgłaszany. Dane pokazują jednak, że w analizowanym okresie AfD była najczęściej atakowaną partią zarówno w przypadku plakatów, jak i zgłoszonych incydentów wobec działaczy oraz wolontariuszy.

Źródła: Polizei Berlin, rbb24

Kierowcy w Niemczech mają od 1 października płacić mniej za benzynę i olej napędowy. Rząd federalny i landy uzgodniły pakiet, który ma obniżyć obciążenia podatkowe paliwa łącznie o 17 centów za litr. Ulga ma obowiązywać do końca 2026 roku.

To istotna zmiana statusu sprawy: nie chodzi już tylko o wcześniejszą propozycję obniżenia VAT. Po rozmowach kanclerza z premierami landów ogłoszono wspólne porozumienie dotyczące czasowej obniżki podatku energetycznego.

Skąd bierze się 17 centów?

Podatek energetyczny od benzyny i diesla ma zostać obniżony o 14 centów na litrze. Po uwzględnieniu VAT łączna ulga podatkowa ma wynieść 17 centów za litr.

Rząd federalny szacuje koszt pakietu na około 2,5 miliarda euro. Połowę tej kwoty, czyli 1,25 miliarda euro, mają pokryć landy.

Od kiedy kierowcy mają odczuć ulgę?

Zgodnie z komunikatem rządu pakiet ma zostać wdrożony do 1 października i obowiązywać do końca roku. Nie oznacza to jednak, że już teraz cena na każdej stacji jest niższa dokładnie o 17 centów.

Rzeczywista cena przy dystrybutorze nadal zależy m.in. od cen ropy, kursów walut, kosztów transportu i konkurencji między stacjami. Pełne przeniesienie ulgi podatkowej na klientów ma być monitorowane przez władze.

Ile można zaoszczędzić?

Jeśli cała ulga zostanie uwzględniona w cenie detalicznej, zatankowanie 50 litrów będzie tańsze o 8,50 euro. Przy czterech takich tankowaniach oszczędność wyniosłaby 34 euro.

Rząd rozmawia też o limicie cen

Rząd federalny zapowiedział rozmowy z branżą paliwową o możliwym czasowym limicie cen, wzorowanym na rozwiązaniach stosowanych m.in. w Luksemburgu i Belgii. Taki mechanizm miałby wejść najpóźniej 1 stycznia 2027 roku.

Na razie jest to plan wymagający dalszych uzgodnień, a nie obowiązujące prawo. Jednocześnie ma powstać system bardziej ukierunkowanych wypłat zależnych od dochodu, który w przyszłości mógłby zastąpić szeroką ulgę dla wszystkich kierowców.

Nie brakuje krytyki

Przeciwnicy pakietu wskazują, że z obniżki najbardziej skorzystają osoby dużo jeżdżące i gospodarstwa domowe o wyższych dochodach. Krytycy obawiają się także, że część korzyści może pozostać po stronie koncernów paliwowych, jeśli ceny detaliczne nie spadną o pełną wartość ulgi.

Rząd odpowiada, że rozwiązanie ma szybko odciążyć kierowców po gwałtownym wzroście cen paliwa i jednocześnie dać czas na przygotowanie bardziej precyzyjnego mechanizmu pomocy.

Źródła: Bundesregierung, Reuters, WELT, BILD

Omid Mouazzen uważa, że osoby, które przyjechały do Niemiec i zostały skazane za gwałt, powinny zostać deportowane nawet wtedy, gdy kraj ich pochodzenia nie jest bezpieczny. Przedsiębiorca i twórca internetowy przedstawił ten pogląd w podcaście „Die Deutschen”. Nagranie opublikowano 29 grudnia 2025 roku, a jego fragment ponownie zaczął krążyć w mediach społecznościowych we wrześniu 2026 roku.

Omid Mouazzen chce deportacji sprawców gwałtów

W rozmowie Mouazzen mówił o bezpieczeństwie w Niemczech także z perspektywy ojca trzech córek. Podkreślił, że niepokój może zaczynać się już wtedy, gdy rodzic obawia się o córkę jadącą tramwajem.

Zaznaczył przy tym, że przestępstwa popełnia jego zdaniem tylko niewielka część ludzi, którzy przyjechali do Niemiec w poszukiwaniu lepszego życia. Wobec tej grupy domaga się jednak znacznie surowszych konsekwencji.

„Mam gdzieś, że kraj, do którego mają zostać deportowani, nie jest bezpieczny” — powiedział. Następnie stwierdził, że osoba, która zgwałciła dziewczynę, powinna zostać odesłana do takiego kraju i nie powinna pozostawać w Niemczech.

Nie użył dosłownie prawnego określenia „uchodźcy”

W cytowanym fragmencie Mouazzen nie posłużył się słowem „Flüchtlinge”, czyli „uchodźcy”. Mówił szerzej o osobach, które przyjechały do Niemiec, aby rozpocząć tu lepsze życie, oraz o deportowaniu cudzoziemców skazanych za najcięższe przestępstwa. Tytuł odnosi się do kontekstu rozmowy o azylu i ochronie, ale nie należy traktować go jako dosłownego cytatu ani jako wypowiedzi o wszystkich uchodźcach.

Mouazzen rozróżnił też sytuację niemieckiego sprawcy od cudzoziemca. Według niego obywatel Niemiec powinien odbyć karę w niemieckim więzieniu, natomiast osoba, która dopiero przyjechała do kraju i dopuściła się takiego czynu, powinna zostać deportowana.

Przeciwstawił gwałcicieli deportowanej pielęgniarce

Jako przykład niesprawiedliwych priorytetów podał historię młodej Tunezyjki. Według jego relacji kobieta złożyła wniosek o azyl, otrzymała zgodę na pracę, uczyła się zawodu pielęgniarki i pracowała, lecz po odrzuceniu wniosku została deportowana, ponieważ Tunezję uznano za bezpieczny kraj pochodzenia.

Mouazzen zestawił tę historię z przypadkami sprawców ciężkich przestępstw, których odesłanie może być niemożliwe ze względu na zagrożenie w kraju docelowym. To jego prywatna opinia i postulat, a nie decyzja niemieckich władz ani nowa zmiana prawa.

Niemieckie prawo nie pozwala automatycznie odesłać każdego skazanego

Niemiecka ustawa o pobycie przewiduje możliwość wyłączenia części ochrony przed deportacją wobec osób prawomocnie skazanych za określone poważne przestępstwa, w tym przestępstwa przeciwko wolności seksualnej. Nie oznacza to jednak automatycznego odesłania do dowolnego kraju.

Nadal trzeba sprawdzić między innymi, czy deportowanej osobie grozi poważna krzywda, tortury, nieludzkie traktowanie albo konkretne zagrożenie życia i zdrowia. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny. Postulat Mouazzena idzie więc dalej niż prosta relacja obowiązujących przepisów.

Nagranie nie jest nowe

Cały odcinek podcastu trwa niemal cztery godziny i został opublikowany pod koniec grudnia 2025 roku. We wrześniu 2026 roku krótki fragment wypowiedzi ponownie zdobył popularność w mediach społecznościowych. Nie jest to zatem nowa wypowiedź z ostatnich dni, lecz starsze nagranie, które znów wywołało dyskusję.

Źródła: Die Deutschen Podcast, Raptastisch, Bundesministerium der Justiz – Aufenthaltsgesetz § 60, Omid Mouazzen

Kierownictwo AfD rozpoczęło przygotowania do spotkania z Kiriłłem Dmitrijewem, bliskim doradcą Władimira Putina i szefem rosyjskiego funduszu majątkowego. Według ustaleń Reutersa rozmowy mają dotyczyć możliwego wznowienia dostaw rosyjskiego gazu do Niemiec oraz ponownego uruchomienia gazociągów Nord Stream.

W spotkaniu, które mogłoby odbyć się już w marcu 2027 roku, mieliby uczestniczyć współprzewodniczący AfD Alice Weidel i Tino Chrupalla. To na razie plan opisywany przez osoby znające przygotowania, a nie oficjalnie potwierdzony szczyt. Rzecznik AfD oraz przedstawiciel Dmitrijewa odmówili Reutersowi komentarza.

Spotkanie tylko pod określonym warunkiem

Według jednego ze źródeł agencji do rozmów miałoby dojść wyłącznie wtedy, gdy wcześniej zostanie uzgodniony plan pokojowy między Rosją a Ukrainą. Wśród rozważanych miejsc wymieniane są Izrael, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Indie.

Organizatorzy mieli również liczyć na udział przedstawicieli Stanów Zjednoczonych, w tym Steve’a Witkoffa i Jareda Kushnera. Wysoki rangą amerykański urzędnik przekazał jednak Reutersowi, że obaj nie zostali poinformowani o proponowanym spotkaniu ani na nie zaproszeni.

AfD stawia na rosyjski gaz

Alice Weidel od miesięcy opowiada się za zakończeniem bojkotu rosyjskiej ropy i gazu. W czerwcowym wywiadzie dla Reutersa przekonywała, że tani surowiec z Rosji był jednym z fundamentów sukcesu niemieckiego przemysłu. AfD chce przedstawiać powrót do rosyjskich dostaw jako sposób na obniżenie kosztów energii i poprawę konkurencyjności gospodarki.

Przed pełnoskalową inwazją Rosji na Ukrainę w 2022 roku Rosja dostarczała ponad połowę gazu ziemnego zużywanego w Niemczech. Po wstrzymaniu dostaw i uszkodzeniu części gazociągów Nord Stream kraj musiał szybko zastąpić ten surowiec innymi źródłami.

Rozmowy byłyby przede wszystkim politycznym sygnałem

Nawet jeśli spotkanie dojdzie do skutku, samo w sobie nie oznacza wznowienia dostaw. AfD nie sprawuje władzy federalnej i nie może samodzielnie zmienić niemieckiej polityki energetycznej ani sankcji wobec Rosji. Rozmowy miałyby więc przede wszystkim znaczenie polityczne i wizerunkowe.

Pomysł wywołuje ostry sprzeciw przeciwników powrotu do rosyjskiego gazu. Poseł Zielonych Michael Kellner ostrzegł przed ponownym uzależnieniem Niemiec od Rosji i przypomniał, że kryzys energetyczny kosztował państwo dziesiątki miliardów euro. Polityk CDU Roderich Kiesewetter ocenił z kolei, że ponowne uruchomienie Nord Stream byłoby zagrożeniem dla bezpieczeństwa Europy i mogłoby doprowadzić do izolacji Niemiec.

Amerykańska Izba Handlowa w Rosji przyjęła natomiast sam pomysł rozmów pozytywnie, widząc w nim możliwość szerszego dialogu gospodarczego.

Źródła: Reuters