Co dzieje się z emeryturą osób, które wyemigrowały z Niemiec?

Lato, słońce, no i wreszcie czas dla siebie – coraz więcej seniorów cieszy się emeryturą poza granicami Niemiec. Jeśli również zastanawiacie się nad tym, powinniście wiedzieć, że może to mieć wpływ na uprawnienia emerytalne. Jeśli chcecie uniknąć przykrych niespodzianek, koniecznie przeczytajcie ten artykuł. Wyjaśniamy w nim, czy przebywanie za granicą będzie miało wpływ na wysokość emerytury, jakie aspekty podatkowe należy wziąć pod uwagę i o czym trzeba poinformować zakład ubezpieczeń emerytalnych.

Emerytura za granicą: na co należy zwrócić uwagę?

Zależy to przede wszystkim od tego, czy pobieracie emeryturę za granicą na stałe, czy tylko przez pewien czas. Jeśli spędzacie poza granicami Niemiec mniej niż sześć miesięcy w roku, nic się dla Was nie zmienia. Ubezpieczenie emerytalne będzie nadal normalnie wypłacać Wam pełną emeryturę.

Takie same zasady obowiązują, jeśli przeprowadzicie się na stałe do kraju Unii Europejskiej, Islandii, Liechtensteinu, Norwegii lub Szwajcarii. Mogą być jednak dokonane potrącenia, jeśli Wasze prawo do emerytury w Niemczech obejmuje również okresy, w których pracowaliście za granicą. Najlepiej jest przed przeprowadzką zasięgnąć porady w tej sprawie w Deutsche Rentenversicherung (pol. Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalno-Rentowe).

Jeśli przeprowadzicie się na okres dłuższy niż sześć miesięcy do kraju nie będącego członkiem Unii Europejskiej lub do kraju, z którym Niemcy nie zawarły umowy o zabezpieczeniu społecznym, Wasza emerytura może ulec zmniejszeniu (więcej na ten temat w dalszej części artykułu).

Poinformujcie o zmianie adresu i numeru konta

Aby mieć pewność, że otrzymacie swoją emeryturę na czas, także wtedy gdy przebywacie za granicą, powinniście co najmniej dwa miesiące przed przeprowadzką poinformować Renten Service Deutsche Post lub Waszą instytucję ubezpieczenia emerytalnego o nowym adresie i danych konta bankowego (więcej na temat konta bankowego poniżej).

Co równie istotne, przeprowadzka za granicę na stałe pociąga za sobą konsekwencje podatkowe. Jednakże Niemcy zawarły z wieloma krajami tzw. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (zob. poniżej).

Pobyt za granicą może mieć także znaczenie jeśli chodzi o ubezpieczenie zdrowotne i pielęgnacyjne. Najlepiej jest zasięgnąć informacji w tej sprawie u swojego ubezpieczyciela. Z reguły Wasze dotychczasowe członkostwo będzie kontynuowane, jeśli:

  • korzystacie z państwowego ubezpieczenia zdrowotnego,
  • pobieracie tylko emeryturę z niemieckiego ubezpieczenia emerytalnego,
  • przeprowadzacie się do innego kraju UE,
  • i nie przysługuje Wam tam żadne prawo do świadczeń.

Każdego roku Renten Service Deutsche Post sprawdza, czy emeryci przebywający za granicą jeszcze żyją. W tym celu otrzymacie tzw. Lebensbescheinigung (zaświadczenie o pozostawaniu przy życiu), które możecie potwierdzić we wszystkich urzędach, zakładach ubezpieczeń emerytalnych, bankach i niemieckich placówkach dyplomatycznych za granicą. W niektórych krajach nie potrzebujecie zaświadczenia, ponieważ odpowiednie organy automatycznie informują o śmierci. Dotyczy to Austrii, Belgii, Finlandii, Izraela, Włoch, Luksemburga, Holandii, Polski, Hiszpanii, Szwecji i Szwajcarii.

Czy emerytura wypłacana seniorom przebywającym za granicą ulega obniżeniu?

Może się tak zdarzyć, jeśli Wasza emerytura w całości lub w części wynika z określonych okresów ubezpieczenia: mianowicie tzw. Reichsgebiets-Beitragszeiten (okresów składkowych ukończonych na terytorium Rzeszy Niemieckiej) poza obecnym terytorium Republiki Federalnej Niemiec lub okresów wymienionych w Fremdrentengesetz (ustawie o prawach emerytalnych nabytych za okresy składkowe za granicą), która reguluje emerytury osób wypędzonych i tzw. Spätaussiedler (przesiedleńców przybywających do Niemiec po 1 stycznia 1993 r.).

Rekompensata za te okresy jest możliwa tylko wtedy, gdy pobieracie swoją emeryturę w Niemczech, innym kraju UE, Islandii, Norwegii lub Szwajcarii.

Jeśli Wasze uprawnienia emerytalne są częściowo regulowane przez Umowę między Republiką Federalną Niemiec a Polską Rzecząpospolitą Ludową o zaopatrzeniu emerytalnym i wypadkowym z dnia 9 października 1975 r., to pobierane przez Was świadczenie również będzie niższe niż to, które otrzymalibyście w Niemczech, innym kraju Unii Europejskiej, Islandii, Liechtensteinie, Norwegii lub Szwajcarii. Więcej informacji na ten temat znajdziecie w broszurze Niemieckiego Ubezpieczenia Emerytalnego.

Renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy

Istnieją również ograniczenia dotyczące renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy zarobkowej (niem. Erwerbsminderungsrente). Jeśli przyznano Wam to świadczenie nie tylko z powodów medycznych, ale także dlatego, że nie byliście w stanie znaleźć odpowiedniej pracy ze względu na swoją obniżoną zdolność do pracy zarobkowej, stały pobyt za granicą spowoduje, że Wasza renta zostanie zmniejszona lub w ogóle nie będzie wypłacana.

Jeśli natomiast z powodów zdrowotnych nie jesteście już w ogóle zdolni do pracy, to rentę z tego tytułu otrzymacie również również za granicą i to w pełnej wysokości.

Jak wygląda sytuacja podatkowa emerytów i rencistów przebywających za granicą?

Także i w tej kwestii dużo zależy od tego, czy przebywacie za granicą tymczasowo czy na stałe. Jeśli przebywacie za granicą przez okres krótszy niż sześć miesięcy, nic się dla Was nie zmienia w kwestii opodatkowania. Nadal podlegacie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech.

Jeśli mieszkacie na stałe za granicą, podlegacie w Niemczech ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że nie przysługuje Wam podstawowa kwota wolna od podatku. Opodatkowaniu podlega więc cały Wasz dochód. W dodatku nie możecie już korzystać z możliwości wspólnego opodatkowania małżonków i nie możecie wykazywać wydatków nadzwyczajnych, takich jak koszty leczenia.

Możecie jednak tego uniknąć, jeśli ponad 90% Waszych dochodów uzyskujecie z Niemiec i złożycie we właściwym urzędzie skarbowym wniosek o nieograniczony obowiązek podatkowy. Wówczas będziecie mogli znów skorzystać z podstawowej kwoty wolnej od podatku.

Organem właściwym do rozpatrywania spraw osób pobierających renty i emerytury za granicą jest Urząd Skarbowy w Neubrandenburgu. Wszystkie potrzebne formularze i dane kontaktowe znajdziecie na jego stronie internetowej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy oprócz emerytury osiągacie w Niemczech inne dochody podlegające opodatkowaniu – na przykład z wynajmu. Wówczas jest nim urząd skarbowy właściwy dla miejsca, w którym znajduje się nieruchomość lub prowadzona jest działalność.

Jednak to, w którym kraju będziecie zobowiązani do zapłaty podatku zależy również od tego, czy Niemcy zawarły umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania z Waszym krajem zamieszkania. Umowy te przewidują nieco inne zasady dla emerytur państwowych, prywatnych i pracowniczych. Bliższe informacje na ten temat można znaleźć na stronie internetowej Federalnego Ministerstwa Finansów.

Jakie konto bankowe jest potrzebne w przypadku pobierania emerytury za granicą?

Możecie sami zdecydować, czy ubezpieczenie emerytalne ma przekazywać Waszą emeryturę na konto w Niemczech czy za granicą. Wszystko czego potrzebuje to międzynarodowy kod banku (BIC), międzynarodowy numer rachunku bankowego (IBAN) oraz oświadczenie o płatności, na którym również bank potwierdza dane rachunku bankowego.

Koszty przelewu są wprawdzie ponoszone przez zakład ubezpieczeń emerytalnych, ale w zależności od kraju, w którym mieszkacie, możecie ponieść opłaty bankowe i straty z tytułu różnic kursowych.

Tak założysz firmę w Niemczech! Instrukcja krok po kroku

Niemcy to jedna z największych gospodarek świata. Produkt krajowy brutto Niemiec, który w roku 2024 wyniósł 4,66 mld $, jest najwyższy w całej Europie i plasuje naszych zachodnich sąsiadów na trzecim miejscu na świecie. Pozytywna koniunktura oraz stosunkowo bogate społeczeństwo sprzyjają zatem założeniu w Niemczech firmy.

Jeśli mieszkacie w Niemczech i planujecie otworzyć własny salon fryzjerski, zacząć handel internetowy, podjąć pracę jako samodzielna opiekunka do osób starszych, bądź zacząć jakąkolwiek inną pracę na własny rachunek, nie obejdzie się bez zgłoszenia własnej działalności gospodarczej.

Całość wydaje się na pierwszy rzut oka nieco skomplikowana, lecz jeśli odpowiednio podejdziecie do tematu, to nie powinno Wam to sprawić większych problemów. Jakby to powiedział Niemiec „Aller Anfang ist schwer”, czyli początki są zawsze trudne, ale o tyle większa satysfakcja, jeśli uda się zrealizować Wasze zawodowe marzenie. Aby pomóc Wam przy zakładaniu działalności gospodarczej w Niemczech, przygotowaliśmy dla Was kilka podstawowych informacji na ten temat. Zanim jednak zaczniecie je czytać,  chcielibyśmy zwrócić Waszą uwagę na poradniki, które mogą okazać się pomocne podczas zakładania w Niemczech firmy:

Kiedy jest się w Niemczech zobowiązanym do zgłoszenia działalności?

Osoby pracujące w Niemczech na własny rachunek zobowiązane są do zgłoszenia własnej działalności gospodarczej i rozliczenia się z urzędem skarbowym (niem. das Finanzamt). Wyjątek stanowią tutaj osoby wykonujące tak zwany „wolny zawód” (niem. Freiberuf), o czym więcej poniżej. Działalność gospodarczą reguluje w Niemczech ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (niem. das Einkommensteuergesetz). Paragraf 15 ustęp 2 ustawy definiuje pojęcie działalności gospodarczej. Ten stanowi, że działalność gospodarcza ma miejsce, kiedy:

  • Działalność jest wykonywana samodzielnie oraz na własną odpowiedzialność
  • Działalność ma charakter długofalowy i długoterminowy (jeśli przykładowo jednorazowo sprzedajemy coś w internecie, to czynność ta nie podlega ustawie o podatku dochodowym)
  • Obecny jest zamiar osiągnięcia zysku
  • Wykonując daną działalność bierzemy aktywny udział w kształtowaniu gospodarki rynkowej, np. sprzedając towary, bądź oferując usługi

W niektórych przypadkach działalność gospodarcza może zostać stwierdzona również wtedy, kiedy nie zostały spełnione wszystkie wyżej wymienione punkty. Należy to jednak do rzadkości.

Gdzie i jak założyć firmę w Niemczech? Instrukcja krok po kroku!

W celu zgłoszenia działalności gospodarczej w Niemczech (niem. Gewerbe) należy:

  1. W pierwszej kolejności należy się udać do urzędu ds. gospodarki (niem. das Gewerbeamt), który mieści się najczęściej w urzędzie miasta (niem. das Bürgeramt), bądź ratuszu (niem. das Rathaus). Informacje znajdziecie w internecie korzystając przykładowo z wyszukiwarki Google.
  2.  Następnie w urzędzie należy wypełnić odpowiedni formularz. Najczęściej jest tak, że urzędnik zadaje pytania dotyczące Waszej osoby (imię, nazwisko, adres, data urodzenia, itp.) oraz działalności (jakiego rodzaju jest to działalność, czym chcemy się zajmować), a odpowiedzi wpisuje w systemie na swoim komputerze. Po zapisaniu ich otrzymacie wydruk, który powinniście skontrolować (czy wszystkie informacje są poprawne?), a następnie podpisać.
  3. Na koniec należy uiścić niewielką opłatę meldunkową (około 20-30 euro w zależności od miasta). Można tego dokonać na miejscu lub przelewem, na rachunek bankowy urzędu (urzędnik Wam go wskaże, jeśli zdecydujecie się na tą formę płatności).

Podczas rejestrowania firmy w Niemczech konieczne jest okazanie ważnego dowodu tożsamości oraz ewentualnie meldunku. Wykonywanie niektórych zawodów, głównie rzemieślniczych (Handwerk), uzależnione jest od posiadania dyplomu mistrzowskiego. Listę zawodów objętych tą regulacją oraz z niej wyjętych znajdziecie tutaj:

Lista zawodów rzemieślniczych w Niemczech

Co zrobić jeśli nie posiadam dyplomu mistrzowskiego, a moje kwalifikacje zdobyłem/am w Polsce?

Jeśli posiadacie odpowiednie kwalifikacje zawodowe zdobyte w Polsce, wystarczy przedłożyć odpowiedni dokument przetłumaczony na język niemiecki, bądź jego uwierzytelnioną kopię (kopie dokumentów można za niewielką dopłatą uwierzytelnić w każdym urzędzie miasta). Regulacje tę można „obejść” przedkładając zaświadczenie o sześcioletnim doświadczeniu zdobytym w danym zawodzie. Jako potwierdzenie może służyć na przykład świadectwo pracy.

Jeśli działalność gospodarcza dotyczy któregoś zawodu z listy A (patrz powyższy link), możliwe jest jej zgłoszenie również wtedy, jeśli sami nie posiadacie odpowiednich kwalifikacji zawodowych (dyplom mistrzowski, bądź odpowiednie doświadczenie). W tym celu konieczne jest zatrudnienie osoby posiadającej dyplom mistrzowski. W przypadku firm taksówkarskich i gastronomicznych potrzebne jest dodatkowe pozwolenie (o tym poniżej).

Które niemieckie urzędy muszę poinformować o założeniu firmy?

O zgłoszeniu działalności gospodarczej informowane są automatycznie niektóre niemieckie urzędy. Należą do nich między innymi izba przemysłowo-handlowa (IHK – kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o IHK), izba rzemieślnicza (niem. die Handwerkskammer) oraz urząd skarbowy. Przynależność do izby przemysłowo-handlowej lub rzemieślniczej jest w zależności od wykonywanego zawodu obowiązkowa i wiąże się ze składkami członkowskimi. O tym zostaniecie jednak poinformowani w osobnych pismach, przez poszczególne instytucje.

Z odprowadzania składek zwolnione są jednak firmy, których dochód roczny nie przekracza 5.200 euro oraz firmy w pierwszym oraz drugim roku działalności, jeśli ich dochód roczny nie przekracza granicy 25.000 euro (w przypadku izby rzemieślniczej w drugim roku działalności płaci się połowę składki). Po zgłoszeniu działalności gospodarczej urząd skarbowy prześle Wam odpowiedni formularz, który należy bezwzględnie wypełnić i odesłać. W niektórych przypadkach formularz ten dostaniecie od razu przy zgłaszaniu działalności. W odpowiedzi urząd skarbowy przesyła numer identyfikacji podatkowej niezbędny do rozliczenia podatkowego.

Jakie podatki płaci przedsiębiorca w Niemczech?

Osoby prowadzące własną działalność gospodarczą w Niemczech muszą obok podatku dochodowego zapłacić również podatek od działalności gospodarczej. Więcej na temat podatków dla osób zakładających w Niemczech firmę znajdziecie tutaj: Jakie podatki płaci przedsiębiorca w Niemczech?.

Oprócz tego, w temacie podatków dla firm w Niemczech, warto zapoznać się z następującym artykułem: 5 pułapek podatkowych przy zakładaniu firmy w Niemczech.

Jakie branże i zawody wymagają w Niemczech posiadania specjalnego pozwolenia?

W przypadku niektórych rodzajów działalności gospodarczej, w Niemczech wymagane jest posiadanie odpowiednich pozwoleń. Należą do nich:

  • Pośrednictwo pracy: zgodnie z niemiecką ustawą o delegowaniu pracowników, wymagana jest zgoda Krajowego Urzędu Pracy, jeśli pośrednik wysyła pracowników tymczasowych do wykonywania pracy zarobkowej.
  • Handel detaliczny: wykonywanie działalności zarobkowej w handlu detalicznym, związanym z mięsem mielonym, lekami, kręgowcami, bronią palną i amunicją wymaga uzyskania zgody.
  • Przewóz towarów: zgodnie z ustawą o przewozie towarów, przewóz towarów pojazdami, których łączna waga przekracza 3,5 tony, wymaga zgody odpowiedniego urzędu komunikacji. W przypadku transportu towarów za granicę, ale w ramach UE i państw należących do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Norwegia, Islandia i Liechtenstein) konieczna jest tzw. licencja wspólnotowa (niem. EG-Lizenz). Pozwolenia w branży przewozu towarów udzielane są tylko przy spełnieniu konkretnych wymagań. Wnioskodawca musi wykazać odpowiednie kwalifikacje zawodowe związane z wykonywaną przez niego działalnością lub przedstawić zaświadczenia zdania specjalistycznych egzaminów. Dodatkowo sprawdzana jest też jego wiarygodność i możliwości finansowe zakładu.
  • Rzemiosło (niem. Handwerk): Zgodnie z § 1 ustawy o rzemiośle, wpis do rejestru rzemieślników jest konieczny, aby prowadzić samodzielny zakład rzemieślniczy jako działalność gospodarczą. Z kolei, aby uzyskać wpis do rejestru rzemieślników niezbędny jest egzamin mistrzowski lub pozwolenie wyjątkowe. Wpis do rejestru rzemieślników nie jest potrzebny, jeśli chodzi o zakład „przemysłowy”. Cechami charakterystycznymi takiego zakładu jest np. wysoki stopień automatyzacji, produkcja ze stanami magazynowymi, ponadregionalny rynek zbytu oraz seryjny proces produkcji.
  • Przewóz osób: zgodnie z ustawą o przewozie osób, odpłatny przewóz osób pojazdami takimi jak autobusy czy samochody osobowe, wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwoleń na przewóz osób (transport liniowy, okolicznościowy) udziela organ właściwy w zależności od zasięgu tych przewozów (np. burmistrz lub prezydent miasta). Urzędy udzielające zezwoleń w transporcie wypożyczonymi  samochodami i taksówkami to wydziały komunikacyjne niższego szczebla. Firma bądź osoba zajmująca się przewozem pasażerskim (taxi, wypożyczalnia samochodów), musi udowodnić  wykorzystanie samochodów w tym właśnie celu. Może to uczynić za pomocą:

– specjalistycznego egzaminu z ramienia odpowiedniej izby przemysłowo-handlowej (niem. IHK)
– udokumentowanej, minimum trzyletniej działalności w firmie zajmującej się drogowym transportem osobowym
– specjalnego egzaminu końcowego w cenionym zawodzie, wymagającym określonych szkoleń (np. przewoźnik drogowy) albo dalszego kształcenia w tym kierunku

Z jakimi kosztami należy się liczyć otwierając w Niemczech firmę?

Każdy, kto w ramach głównego zatrudnienia prowadzi w Niemczech firmę, jest od 1.01.2009 zobowiązany do opłacania ubezpieczenia zdrowotnego. Może to być prywatne ubezpieczenie zdrowotne lub państwowe. Wysokość prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego obliczana jest przez ubezpieczalnię między innymi na podstawie aktualnego stanu zdrowia oraz wybranej taryfy. W przypadku państwowego ubezpieczenia, ceny składek ustalane są prawie w całości ustawowo. Szczegółowe informacje na temat ubezpieczeń zdrowotnych w Niemczech znajdziecie na następującej stronie: Ubezpieczenia zdrowotne w Niemczech.

Oprócz tego należy uwzględnić koszty ubezpieczenia emerytalnego, które w przypadku państwowego ubezpieczenia wynosi w bieżacym roku 2025 minimum 103,42 euro oraz maksymalnie 1.497,30 euro. Dodatkowo istnieje możliwość opłacenia ubezpieczenia na wypadek bezrobocia, które aktualnie wynosi 97,37 euro.

Pozostałe wydatki, które należy uwzględnić podczas zakładania w Niemczech firmy, to koszty ponoszone na życie, reklamę czy dodatkowe ubezpieczenia, jak na przykład ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy (więcej tutaj), czy ubezpieczenie od kosztów związanych z ochroną interesów prawnych (Rechtsschutzverischerung) – więcej tutaj.

Otwarcie firmy w Niemczech – jaka forma prawna?

Zgłaszając w Niemczech własną działalność gospodarczą musimy zdecydować się na konkretną formę prawną. Poniżej najpopularniejsze formy prawne oraz ich cechy charakterystyczne.

Przedsiębiorstwo jednoosobowe (Einzelunternehmer)

Przedsiębiorstwo jednoosobowe to jedna z najpopularniejszych form prawnych wśród osób prowadzących własną działalność gospodarczą w Niemczech. Forma ta zapewnia dużą swobodę w podejmowaniu decyzji, a dodatkową zaletą jest fakt, iż w większości przypadków na początek wystarczy złożyć w ramach oświadczenia podatkowego rachunek z nadwyżki przychodów (przy zyskach mniejszych niż 60.000 euro i obrocie nie większym niż 600.000 euro). Korzystając z tej formy prawnej trzeba w stosunkach handlowych zawsze podawać swoje imię i nazwisko (nazwa firmy nie wystarczy). Przy obrocie łącznym mniejszym niż 25.000 euro w poprzednim roku kalendarzowym i 100.000 euro w bieżącym, można skorzystać z regulacji dla przedsiębiorców drobnych (Kleinunternehmerregelung). Wtedy nie trzeba płacić podatku od towarów i usług (VAT), równocześnie nie można go też potrącać i odliczać. Aby skorzystać z tej regulacji, należy podczas zgłoszenia działalności gospodarczej (formularz od urzędu skarbowego – patrz wyżej) poinformować o tym urząd skarbowy. Więcej na ten temat przeczytacie tutaj: Wszystko o niemieckiej regulacji dla drobnych przedsiębiorców (Kleinunternehmerregelung)!.
Odpowiedzialność cywilna: majątek prywatny
Księgowość: rachunek z nadwyżki przychodów
Rejestr handlowy: nieobowiązkowy

Handlowiec (Kaufmann)

Zarejestrowanym handlowcem jest według prawa ten, kto prowadzi „przedsiębiorstwo utworzone na wzór handlowy”. Do tego zaliczają się sklepy, restauracje, itp. Będąc zarejestrowanym handlowcem jest się teoretycznie darzonym większym zaufaniem przez potencjalnych partnerów biznesowych, szczególnie, że w korespodencji handlowej można posługiwać się nazwą firmy.
Odpowiedzialność cywilna: majątek prywatny
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: obowiązkowy

Osoba wykonująca wolny zawód (Freiberufler)

Osoby wykonujące „wolny zawód” (jeśli ten zostanie uznany jako taki przez urząd skarbowy) są traktowane podobnie jak przedsiębiorstwa jednoosobowe
Odpowiedzialność cywilna: majątek prywatny
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: nieobowiązkowy

Spółka cywilna (Gesellschaft bürgerlichen Rechts)

Ta forma prawna jest opcją dla osób wykonujących „wolny zawód”, bądź prowadzących własną działalność gospodarczą, które chcą założyć firmę wraz ze wspólnikiem.
Odpowiedzialność cywilna: majątek prywatny (odpowiedzialność również za wspólnika)
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: nieobowiązkowy

Spółka partnerska (Partnerschaftsgesellschaft)

Forma ta została stworzona dla osób wykonujących „wolne zawody”, jest jednak używana stosunkowo rzadko.
Odpowiedzialność cywilna: majątek prywatny (odpowiedzialność również za wspólnika, jednak gdy któryś z nich popełni błąd, ten drugi zwolniony jest z odpowiedzialności za niego)
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: obowiązkowy

Spółka jawna (Offene Handelsgesellschaft)

Spółka jawna to spółka partnerska dla handlowców.
Odpowiedzialność cywilna: majątek prywatny
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: obowiązkowy

Spółka przedsiębiorców z ograniczoną odpowiedzialnością (Unternehmergesellschaft)

Spólka ta, zwana również „mini spółką z.o.o.”, to stosunkowo młoda forma prawna. Jej dużą zaletą jest możliwość ograniczenia odpowiedzialności cywilnej. Jako kapitał początkowy wystarczy 1 euro. Jej wadą jest konieczność nadmienia ograniczonej odpowiedzialności, co może odstraszać potencjalnych partnerów handlowych.
Odpowiedzialność cywilna: majątek spółki
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: obowiązkowy

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Gesellschaft mit beschränkter Haftung)

Ta forma prawna może być stosowana zarówno przez osoby prowadzące własną działalność gospodarczą, jak i wykonujące „wolny zawód”. Niezbędny jest kapitał zakładowy w wysokości min. 25.000 euro.
Odpowiedzialność cywilna: majątek spółki
Księgowość: reguła podwójnego zapisu
Rejestr handlowy: obowiązkowy

Jak uporządkować dokumenty handlowe w razie kontroli Finanzamt?

Zgodnie z niemieckimi przepisami, osoby prowadzące firmę są zobowiązane do rejestracji zdarzeń gospodarczych w taki sposób, aby pozwoliły odpowiedniej osobie trzeciej ocenić stan faktyczny przedsiębiorstwa. Zdarzenia handlowe i relacje pomiędzy nimi powinny pozostać czytelne. Dane na temat przedsiębiorstwa należy przechowywać nawet do 10 lat wstecz.

Na dokumencie handlowym powinny się znaleźć:
• dane kontrahenta
• informacje o produkcie i stawce podatkowej
• numer podatkowy.

Numeracja faktury ma za zadanie umożliwić identyfikację dokumentu handlowego. Faktury powinny być zapisane w taki sposób, aby wszystkie późniejsze modyfikacje były zarejestrowane w systemie. Niepoprawnie wystawione faktury, które zostały już zatwierdzone, muszą zostać anulowane (Storno).

O tym jak w Niemczech prawidłowo wystawić fakturę przeczytacie tutaj: Jak prawidłowo wystawić fakturę w Niemczech.

Jak zamknąć firmę w Niemczech?

Jak przebiega zamknięcie firmy w Niemczech opisaliśmy w osobnym artykule:

Zamknięcie Gewerby

Integrationskurs – czyli wszystko o kursie integracyjnym w Niemczech!

Brak rąk do pracy w Niemczech stał się zjawiskiem wręcz legendarnym, zwłaszcza po nagłośnieniu kryzysu związanego z imigrantami z Syrii i słynnego „Wir schaffen das” Angeli Merkel. Niezależnie od ogólnej oceny tamtej sytuacji, faktem jest, że szczególnie wśród rzemieślników, instalatorów i pomocników zapotrzebowanie na siłę roboczą jest ogromne. Niestety, posiadanie nawet najlepszych fachowców na nic się nie zda, jeśli znajomość języka stoi na zbyt niskim poziomie, aby porozumieć się z klientem lub chociaż przekazać wytyczne. Dlatego państwo chętnie inwestuje w naukę języka wśród ludzi, którzy wiążą z pobytem w Niemczech plany na swoją zawodową i prywatną przyszłość.

Podstawowym narzędziem w rękach Urzędu Migracji i Uchodźców (Bundesamt für Migration und Flüchtlinge) jest Integrationskurs, czyli w wolnym tłumaczeniu kurs integracyjny. Składa się on z dwóch głównych części: kursu językowego i kursu orientacyjnego, który ma przybliżyć przybyszom ogólne zasady zachodnioeuropejskiej kultury oraz podstawy życia w Niemczech.

Integrationskurs: Nauka języka z nastawieniem na praktykę

Kurs językowy jest skonstruowany w taki sposób, aby w pierwszej kolejności umożliwić uczestnikom bezproblemowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Dlatego większość materiału i ćwiczeń jest oparta na sytuacjach z życia codziennego, takich jak czytanie i pisanie listów czy maili, wypełnianie formularzy i formułowanie zwięzłych i zrozumiałych odpowiedzi, załatwianie podstawowych spraw, komunikaty w mediach, czy ubieganie się o pracę. Przed rozpoczęciem kursu kandydat odbywa tzw. Einstufungstest, który ma za zadanie ustalić aktualny poziom znajomości języka.

Jeśli ustalony zostanie poziom A1, oznacza to, że uczestnik zaczyna kurs od absolutnych podstaw (dzień dobry, nazywam się… itd.) i uczęszcza na zajęcia w pełnym wymiarze czasowym. Kurs obejmuje wtedy 600 jednostek lekcyjnych po 45 minut. W wyjątkowych przypadkach może on zostać rozszerzony do 900 godzin lekcyjnych, istnieje również intensywna wersja kursu zakładająca 400 lekcji o podwyższonym „stężeniu” materiału. Jeśli stwierdzony zostanie poziom A2, kurs rozpoczyna się od drugiej części, co oznacza redukcję godzin o mniej więcej połowę. Wyższy poziom znajomości języka oznacza, że kandydat opanował już materiał nauczany na kursie, nie ma więc potrzeby uczęszczania na część językową Integrationskurs.

Kurs ma na celu nie tylko podwyższenie zdolności praktycznych posługiwania się językiem, ale jest również przygotowaniem do Testu Języka Niemieckiego dla Imigrantów (Deutsch-Test für Zuwanderer). Test można zdać na dwóch poziomach: A2 oraz B1. Poziom B1 oznacza wypełnienie wytycznych prawodawcy, poza tym, łącznie z zaliczeniem testu „Leben in Deutschland” umożliwia ubieganie się o niemieckie obywatelstwo po siedmiu latach pobytu na terenie Niemiec – o rok szybciej niż standardowo. W przypadku uzyskania wyniku będącego poniżej poziomu A2 uczestnik otrzymuje jedynie zaświadczenie o uzyskanym wyniku, nie zostaje jednak wystawiony żaden certyfikat.

Orientierungskurs: Zasady życia w Niemczech i kulturze europejskiej

Drugą – mniejszą objętościowo, ale równie istotną – częścią kursu jest Orientierungskurs, czyli coś w rodzaju „kursu życia w Niemczech”. Podczas obejmującego 100 jednostek lekcyjnych (po 45 minut, 30 jednostek w wersji intensywnej) bloku przedstawiane są ogólne zasady obowiązujące w niemieckim prawie, wartości wyznawane i pielęgnowane przez niemieckie społeczeństwo czy dopuszczalne formy tworzenia wspólnot i związków. Nakreślony zostaje przy tym rys historyczny Niemiec, z największym naciskiem na II Wojnę Światową, nazizm oraz podział na Republikę Federalną Niemiec i Niemiecką Republikę Demokratyczną po zakończeniu wojny. Rys historyczny płynnie przechodzi w objaśnienie niemieckiej sceny politycznej wraz z najważniejszymi partiami oraz osobami pełniącymi w państwie najważniejsze funkcje.

Imigrantom z krajów takich jak Polska kurs może wydawać się, przynajmniej częściowo, stratą czasu. Polska i Niemcy mają w wielu miejscach wspólną historię, więc tematy dotyczące Hitlera, nazizmu oraz II Wojny Światowej znamy bardzo dobrze ze szkoły i regularnego funkcjonowania w polskim społeczeństwie. Należy jednak mieć na uwadze, że przybysze np. z Afryki bądź Dalekiego Wschodu posiadają na ten temat zdecydowanie mniej wiedzy – zwykle kojarzą Hitlera z nazizmem, ale nie wiedzą już, że wojna zaczęła się od ataku na Polskę.

Innymi ważnymi aspektami, o które oparty jest Orientierungskurs, są tolerancja, wolność i równość. Tutaj znowu imigrantom z Unii Europejskiej może się to wszystko wydawać oczywiste lub wręcz banalne, istnieją jednak kultury, w których np. kategoryczny zakaz bicia dzieci czy posiadania więcej niż jednej żony dalej należy do rzeczy niezrozumiałych lub przynajmniej nieoczywistych. Podobnie sprawa wygląda z równouprawnieniem kobiet.

Kurs zostaje zwieńczony testem „Leben in Deutschland” (życie w Niemczech). Obejmuje on 33 pytania zamknięte pojedynczego wyboru – jedna z czterech odpowiedzi jest prawidłowa. 33 pytania są wybierane z puli 310 pytań, których treść jest powszechnie znana i dostępna np. w Internecie. 300 pytań nie różni się na terenie całego kraju, pozostałe 10 zależą od landu, w którym przeprowadzany jest egzamin. Egzamin jest uznany za zaliczony, jeśli 15 na 33 odpowiedzi jest poprawnych – jeśli uczestnik dodatkowo ubiega się o niemieckie obywatelstwo, wymagane jest 17 prawidłowych odpowiedzi. Jako, że pytania są ogólnodostępne, zwykle największą trudność sprawia samo ich zrozumienie – jeśli nie stanowi to już problemu, kilkukrotne przeczytanie całego katalogu pytań zwykle wystarcza, aby spokojnie zaliczyć test. Pytania niejednokrotnie powtarzają się, są tylko inaczej sformułowane.

Jak uzyskać zwolnienie z kosztów za kurs integracyjny w Niemczech?

Standardowa cena kursu to 2,29 euro za godzinę lekcyjną. Jeśli weźmiemy pod uwagę 600 lekcji języka i 100 „lekcji życia w Niemczech”, koszty opiewają na 1603 euro. W szczególnych przypadkach można uzyskać zwolnienie z kosztów. Taki przywilej dotyczy np. przesiedleńców i osób pobierających pomoc socjalną (Arbeitslosengeld II, znane jako Hartz IV). Możliwe jest to również w przypadku niskich dochodów wnioskodawcy – jest to wtedy rozpatrywane indywidualnie i wymaga przedłożenia odpowiednich zaświadczeń o dochodach. Ważne jest, aby złożyć wniosek o zwolnienie z kosztów kursu jeszcze przed jego rozpoczęciem – w przeciwnym razie wniosek może być rozpatrzony jedynie od dnia jego złożenia. Za wszystkie dni kursu od jego rozpoczęcia do momentu złożenia wniosku uczestnik musi więc zapłacić sam.

Nawet, jeżeli żaden z tych przypadków nie dotyczy uczestnika kursu, może on ubiegać się o zwrot połowy kosztów po odbyciu egzaminu. Warunkiem jest udokumentowana regularna obecność na zajęciach oraz zaliczenie egzaminu w ciągu dwóch lat od wydania uprawnienia do udziału w kursie.

Co po kursie integracyjnym?

Sam Integrationskurs jeszcze nie oznacza możliwości wykonywania każdego wyuczonego zawodu. Zwłaszcza ludzie z wykształceniem medycznym, poza samym ubieganiem się o uznanie zagranicznego dyplomu, muszą wykazać się umiejętnościami językowymi na poziomie wyższym, niż oferuje to Integrationskurs. W tym celu stworzony został specjalny egzamin dla pracowników medycznych na poziomie B2/C1. Istnieje możliwość uzyskania zwrotu kosztów takiego kursu i egzaminu – należy zgłosić się do Urzędu Pracy (Agentur für Arbeit), przypadki są rozpatrywane indywidualnie. O zwrot kosztów można się również ubiegać w przypadku uczęszczania na inny kurs językowy na poziomie wyższym niż Integrationskurs. Procedura wygląda podobnie, jak w przypadku kursów języka medycznego – niemiecki Urząd Pracy rozpatruje każdy przypadek indywidualnie. Jeżeli odbycie kursu i egzaminu na poziomie B2 lub C1 zdecydowanie podwyższy szanse kandydata na uzyskanie stanowiska pracy odpowiadającego jego kwalifikacjom, z reguły wystawiany jest tzw. Berechtigungsschein, czyli dokument upoważniający do udziału w kursie i egzaminie na koszt państwa.

FSJ – Freiwilliges Soziales Jahr, czyli dobrowolny rok socjalny w Niemczech

Frewilliges Soziales Jahr, czyli dobrowolny rok socjalny, w skrócie nazywany FSJ, to wolontariat w dziedzinach socjalnych. Jest to oferta skierowana w Niemczech do młodzieży i młodych dorosłych, którzy wypełnili już swój obowiązek szkolny, a nie skończyli jeszcze 27 roku życia. Często osoby te odbywaja dobrowolny rok socjalny w celu „zabicia czasu” w oczekiwaniu na miejsce na uczelni. Inni chcą popracować jakiś czas w danym zawodzie, aby się przekonać, czy jest to rzeczywiście to, co chcieliby robić w przyszłości. Wszystkie założenia dotyczące FSJ znajdują się w Ustawie o Wolontariacie Młodzieży. W skrócie używa się określenia „FSJ-Gesetz”.

FSJ regulowane jest na poziomie landów. Obok FSJ istnieje też na szczeblu federalnym BFD, czyli Wolontariat Federalny. Powstał jako substytut dla służby zastępczej i skierowany jest również do starszych osób.

Podstawy prawne FSJ

Jak już wspomnieliśmy na początku artykułu, od 1 czerwca 2008, wszystko reguluje Ustawa o FSJ. Wolontariuszy z prawnego punktu widzenia można porównać do praktykantów. Ustawa nie zmienia tutaj nic w instytucji FSJ. Dobrowolny rok socjalny nie jest stosunkiem pracy, ale sytuacja prawna wolontariusza zbliżona jest do osoby odbywającej praktyki zawodowe. Uzupełniająco stosuje się przepisy prawa pracy, szczególnie te dotyczące stosunku pracy w okresie nauki zawodu.

Tło historyczne FSJ

Dobrowolny Rok Socjalny ma swoje korzenie w kościele katolickim i ewangelickim. Prowadzący ośrodek diakonis w Neuendettelsau i późniejszy biskup Bawarii apelował w roku 1954 do żeńskiej, katolickiej młodzieży, aby odbywała dobrowolny diakoniczny rok. Młode kobiety powyżej 18. roku życia miały świadczyć służbę w zakresie opieki nad chorymi bądź osobami starszymi. W zamian otrzymywały „kieszonkowe” oraz wyżywienie. Od roku 1961 już w całych Niemczech istniał tzw. katolicki rok dla kościoła.

W roku 1962 powołana została ze strony ewangelickiej, też w Bawarii, „służba Filadelfilska” (niem. Philadelphischer Dienst). Maturzystki mogły jeszcze przed podjęciem studiów odbyć dobrowolny socjalny rok, traktując to jako możliwość sprawdzenia się i ukierunkowania, zarówno zawodowo jak i prywatnie. Było to coś całkiem nowego. Służba socjalna istniała dotąd tylko w  formie „Zivildienst” dla mężczyzn i w dodatku była obowiązkowa. „Philadelphischer Dienst” stał się wzorem dla rok później wprowadzonego w całych Niemczech dobrowolnego roku socjalnego. Tak właśnie powstało FSJ.

Zarobki / kieszonkowe w przypadku dobrowolnego roku socjalnego

Wynagrodzenie określa się w przypadku FSJ często mianem „kieszonkowego”. Do tego dochodzi jeszcze wyżywienie, nocleg oraz zwrot kosztów dojazdu. Wysokość kieszonkowego jest bardzo zróżnicowana i zależy od placówki. Różnice zdarzają się też w obrębie jednej placówki, ale na różnych stanowiskach. Jeśli wolontariusz nie otrzyma wyżywienia i noclegu, wtedy przysługuje mu za to ekwiwalent finansowy. Niektóre placówki, jak np. przedszkola, nie są zobligowane do zapewnienia noclegu. W konsekwencji nie muszą też oferować ekwiwalentu pieniężnego.

Zakres działania w ramach FSJ

FSJ obejmuje działania w obszarze socjalnym i służącym dobru powszechnemu. Ustawa o FSJ została kilka lat temu znowelizowana i obszary działania w ramach FSJ zostały poszerzone. Od tamtej pory można też odbyć dobrowolny rok społeczny w zakresie sportu, ochrony zabytków, polityki czy kultury. Jednak w dalszym ciągu główną dziedziną pozostaje obszar socjalny.

W jakich placówkach można odbyć w Niemczech dobrowolny rok socjalny?

FSJ można przykładowo odbyć w następujących placówkach: szpital, dom opieki, dom starców, ambulatoryjna służba pielęgniarska, urząd ds. ochrony zabytków, miejsce pamięci, klub sportowy, związek sportowców, przedszkole, placówka dziennej opieki nad dziećmi, placówka dla osób z upośledzeniami, służba ratownicza lub wspólnota kościelna. W dziedzinie kultury może to być z kolei: teatr, muzeum, radiostacja, stacja telewizyjna czy stowarzyszenie ds. kultury. FSJ można też odbyć w jakimś stowarzyszeniu ds. młodzieży, w tzw. „poprawczaku”, w szkole czy w młodzieżowej straży pożarnej. Możliwe są również kombinacje kilku obszarów działania.

FSJ za granicą

Możliwe jest też odbycie dobrowolnego roku socjalnego za granicą. Jednak odkąd nie ma już obowiązkowej służby wojskowej, państwo nie wspiera tego finansowo. Wcześniej możliwe było odbycie FSJ w ramach zastępstwa za służbę wojskową. Od tej pory FSJ za granicą bardzo straciło na znaczeniu, jeśli chodzi o formę prawną. Za to Ministerstwo ds. Rodziny, Seniorów, Kobiet i Młodzieży wprowadziło międzynarodową dobrowolną służbę młodzieży jako zastępstwo za FSJ za granicą. Jednak pojęcie „FSJ za granicą” potocznie i tak uważane jest za synonim dobrowolnej służby zagranicznej.

Dobrowolny rok socjalny w dziedzinie kultury

Pod pojęciem „FSJ Kultur” rozumiany jest zupełnie standardowy dobrowolny rok socjalny, świadczony w instytucjach kulturalnych.

FÖJ – dobrowolny rok ekologiczny

Dobrowolny rok socjalny można też odbyć w ramach dobrowolnego roku ekologicznego, w skrócie nazywanego FÖJ.

FSJ kultura i edukacja

„FSJ w sferze kultury” znane jest także w niektórych landach pod określeniem „wolontariat w dziedzinie kultury i edukacji” (w skrócie FWD).

Regulacje dot. służby zastępczej

Zgodnie z § 14c Ustawy o Służbie Cywilnej, dobrowolny rok socjalny uznawany jest za służbę zastępczą.

  • 14c Ustawy o Służbie Cywilnej: „Odmawiający odbycia służby wojskowej nie muszą odbywać służby cywilnej, o ile zadeklarowali się do odbycia dobrowolnej służby zgodnie z ustawą o FSJ. Służbę należy rozpocząć najpóźniej rok po podjęciu zobowiązania oraz przed ukończeniem 23. roku życia. Mowa tu o całodziennej działalności polegającej na niesieniu pomocy przez przynajmniej 12 miesięcy włącznie z opieką pedagogiczną trwającą 25 dni i urlopem wynoszącym 26 dni.”

W związku z tym, że służba wojskowa nie została zniesiona tylko wstrzymana, to ta regulacja nie straciła mocy prawnej, ale w obecnej sytuacji jest właściwie bez znaczenia.

Awaria na autostradzie w Niemczech – oto czego należy przestrzegać!

Samochód może ulec awarii z wielu powodów: albo coś jest nie tak z elektroniką, zbiornik paliwa jest pusty, akumulator samochodu wyzionął ducha lub pękła opona. W większości przypadków dzieje się to dokładnie wtedy, gdy do przebycia zostało jeszcze kilka kilometrów, a w zasięgu wzroku nie znajduje się żaden warsztat.

Według statystyk AvD (Automobilclub von Deutschland) z 2024 r. dotyczących awarii samochodów, w 35,7% przypadków za awarię samochodu jest odpowiedzialny wadliwy akumulator. Silnik zajął na tej liście drugie miejsce z 15,2%. Niezależnie od tego, dlaczego samochód ma awarię – w pierwszej kolejności należy jednak wezwać pomoc drogową.

Kierowcy, którzy za wczasu zadbali o odpowiednie zabezpieczenie, wykupując ubezpieczenie drogowe, mają ułatwione zadanie. Wystarczy, że wykonają telefon do firmy ubezpieczeniowej i poproszą o pomoc. Jeśli chodzi o ubezpieczenie drogowe, zachęcamy z tego miejsca do zapoznania się z ofertą AvD. Przygotowaliśmy dla Was instrukcję krok po kroku: AvD – pomoc drogowa w Niemczech – tańsza alternatywa do ADAC!.

Jakie opcje mają kierowcy, którzy nie mogą skorzystać z pomocy drogowej w ramach ubezpieczenia? Tego dowiecie się z poniższego artykułu!

Co zrobić w przypadku awarii samochodu na niemieckiej autostradzie?

W przypadku awarii samochodu na niemieckiej autostradzie należy przede wszystkim:

  • Zachować spokój i w zależności od tego, czy jest to możliwe, zjechać na pas awaryjny lub do zatoczki, aby nie blokować ruchu. Następnie należy włączyć światła awaryjne.
  • Wszyscy pasażerowie przed opuszczeniem pojazdu muszą założyć kamizelki ostrzegawcze. Jeśli to możliwe powinni przejść za barierki bezpieczeństwa, aż do przyjazdu pomocy.
  • Oprócz tego należy ustawić trójkąt ostrzegawczy, aby ostrzec innych użytkowników drogi i poinformować o wystąpieniu awarii. Na drodze krajowej odległość do pojazdu powinna wynosić około 100 metrów, na autostradzie nawet 150 metrów.
  • Po znalezieniu się za barierką bezpieczeństwa, należy wezwać pomoc. Z reguły nie należy próbować samodzielnie naprawiać awarii samochodu, ponieważ można zostać szybko potrąconym przez przejeżdżające pojazdy.

Ważne: Awarii samochodu nie da się zazwyczaj przewidzieć. W związku z tym zawsze się upewnijcie, że jesteście przygotowani na sytuacje awaryjne. Kamizelki ostrzegawcze dla wszystkich osób znajdujących się w pojeździe, apteczka pierwszej pomocy, linka holownicza i w razie potrzeby latarka – w razie awarii przedmioty te mogą się okazać niezbędne. Poza tym w Niemczech istnieje obowiązek posiadania apteczki pierwszej pomocy oraz wystarczającej ilości kamizelek ostrzegawczych dla wszystkich pasażerów – ich brak jest karany mandatem w wysokości 15 euro za każde przewinienie.

Jak wezwać pomoc w razie awarii auta w Niemczech?

  • Telefony alarmowe na niemieckich autostradach: co dwa kilometry na niemieckich autostradach znajdują się zazwyczaj telefony alarmowe, z których można bezpłatnie skorzystać w celu uzyskania pomocy. Słupy z telefonami są obsługiwane przez firmę Dienstleistungs-GmbH der Deutschen Versicherer (GDV DL). Po nawiązaniu połączenia sami możecie zdecydować, co zrobicie. Jeśli posiadacie stosowne ubezpieczenie, o zdarzeniu zostanie poinformowana firma. Jeśli tak nie jest, możecie wybrać pomiędzy usługodawcami, którzy działają w pobliżu. Za ich pomoc bedziecie musieli zapłacić z własnej kieszeni.
  • NOTFON D: 0800 668 366 3 – Bezpłatny numer alarmowy jest dostępny 365 dni w roku o każdej porze dnia i nocy. Można z niego wezwać pomoc w razie awarii samochodu.
  • Ubezpiecz się na miejscu: Niektóre ubezpieczalnie dopuszczają zostanie ich członkiem nawet na miejscu awarii. W ten sposób kierowcy mogą zaoszczędzić sobie kosztów, które musieliby ponieść wzywając pomoc drogową. Jednak nie każdy oferuje taką usługę: W ADAC musicie być członkami przez co najmniej jeden dzień, aby skorzystać z pomocy. Z drugiej strony Auto Club Europa (ACE) przyjmuje w każdym momencie.

Zgubiłeś/-aś polskie dowód osobisty w Niemczech? Dowiedz się co zrobić!

W sytuacji zagubienia w Niemczech ważnego polskiego dowodu osobistego lub paszportu oraz innych dokumentów należy niezwłocznie poinformować niemiecką policję. Oprócz tego, w przypadku paszportu lub dowodu osobistego utratę należy również zgłosić w jednym z polskich konsulatów na terenie Niemiec (we własnym interesie, aby nikt nieuprawniony nie wykorzystał dokumentu w niechciany przez nas sposób).

Ważne: Utratę/kradzież dowodu osobistego lub paszportu można zgłosić w konsulacie wyłącznie osobiście! Po zgłoszeniu utraty dokument zostaje unieważniony, w związku z czym nie można się nim więcej posługiwać, nawet jeśli uda Wam się go znaleźć.

Zagubiony/ukradziony dowód osobisty w Niemczech

Każdy kto posiada polski dowód osobisty i przebywaja poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgłasza zagubienie lub uszkodzenie dokumentu w dowolnej placówce konsularnej Rzeczypospolitej Polskiej w formie pisemnej za pomocą poczty (adresy placówek konsularnych RP w Niemczech znajdziecie TUTAJ) wyłącznie poprzez wypełnienie stosownego formularza albo osobiście w godzinach urzędowania.

Zaświadczenie o utracie lub uszkodzeniu dowodu osobistego jest wydawane nieodpłatnie na żądanie. Zaświadczenie jest ważne do czasu wydania nowego dowodu osobistego, nie dłużej jednak niż przez 2 miesiące. Pamiętajcie, że zaświadczenie nie zastępuje dokumentu tożsamości!

Zagubiony/ukradziony paszport w Niemczech

Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej przebywający w Niemczech, w przypadku zagubienia lub uszkodzenia paszportu muszą się niezwłocznie zgłosić osobiście w dowolnej placówce konsularnej RP w Niemczech w godzinach urzędowania. Poniżej znajdziecie linki do stron internetowych polskich placówek dyplomatycznych na terenie Niemiec:

Wydział Konsularny Ambasady RP w Berlinie

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kolonii

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Hamburgu

Wyrobienie nowego paszportu w Niemczech

Jeżeli po utracie paszportu lub dowodu osobistego w Niemczech pozostaniecie bez innego ważnego dokumentu tożsamości, to w wybranym konsulacie możecie wystąpić o paszport 10-letni (okres oczekiwania około 5-8 tygodni, koszt 110 euro) oraz na życzenie o paszport tymczasowy na czas oczekiwania na wydanie paszportu 10-letniego (dopłata 26 euro) albo tymczasowy na powrót do kraju, ważny przez krótki okres czasu i wydawany dla osób niezamieszkałych w Niemczech (koszt: 40 euro). Okres oczekiwania na paszporty tymczasowe to kilka dni roboczych. W przypadku osób, których paszport został wydany w ciągu ostatnich 10 lat czas ten da się często skrócić do kilku godzin. Jeśli będziecie chcieli załatwić sprawę w czasie krótszym niż 3 dni, to będziecie musieli uiścić dodatkowa opłatę w wysokości 32 euro. Więcej informacji na na ten temat znajdziecie na stronach polskich urzędów konsularnych na terenie Niemiec.

Ważne: Konsulat jest w stanie pomóc wyłącznie w sprawach paszportowych oraz dotyczących dowodów osobistych. Inne dokumenty (np. prawo jazdy) są z tej pomocy wyjęte.

Zgubiona/ukradziona karta bankomatowa w Niemczech

Kartę bankomatową należy niezwłocznie zastrzec w banku, w którym została wydana. Można to zrobić telefonicznie (większość banków oddaje do dyspozycji bezpłatna infolinię) albo osobiście w banku.

Transport zwłok z Niemiec do Polski – najważniejsze informacje!

Z roku na rok rośnie liczba zgonów Polaków, które miały miejsce za granicą. Według statystyk najczęściej ma to miejsce w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Przyczyn takiego stanu jest wiele: ukryte choroby, morderstwo, a także coraz częściej – wypadki przy pracy i samobójstwa.

Jakie formalności należy dopełnić, aby nasi bliscy mogli zostać pochowani w Polsce? Jakie są wymagane dokumenty i kto może zająć się transportem zwłok z Niemiec do Polski, na te i inne pytania udzielamy odpowiedzi w poniższym artykule.

Poszukiwania krewnych za granicą

Pierwszym krokiem, jeśli dana osoba przebywała za granicą sama jest kontakt z rodziną lub znajomymi w Polsce. W momencie gdy policji nie uda odnaleźć się takich osób to sprawa zostaje przekazana  odpowiedniemu konsulatowi, a ten za pośrednictwem polskich urzędów, kontaktuje się z rodziną zmarłego by  poinformować o miejscu, okolicznościach i przyczynie śmierci (zazwyczaj w 90% przypadków jest również przeprowadzana sekcja).

Niezbędne formalności związane z transportem zwłok

Standardowa procedura zgodna z niemieckim prawem w przypadku pochowania zwłok lub kremacji wymaga, aby miało to miejsce w ciągu 96 godzin. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy zwłoki mają być transportowane poza granice Niemiec. Gdy śmierć nastąpi w niemieckim szpitalu, to należy poprosić o międzynarodowy akt zgonu, oraz poinformować szpital, że zwłoki będą wywożone z Niemiec. Dzięki temu unikniemy przekazania zwłok do prywatnego, niemieckiego zakładu pogrzebowego, za który trzeba dodatkowo płacić.

Warto wiedzieć, iż zasiłek pogrzebowy, taki jaki znamy z polskich realiów, w Niemczech został zniesiony na początku lat dziewięćdziesiątych. Jeśli zmarły lub rodzina nie miała dodatkowego ubezpieczenia, to nie przysługuje jej żaden zasiłek. Gdy rodzina lub spadkobiercy nie byli w stanie pokryć kosztów pochówku, mieli niskie dochody, to mogą wystąpić o zasiłek na pokrycie kosztów pochówku. Gdybyśmy nie zlecili pochówku firmie pogrzebowej to państwo niemieckie zrobi to za nas pokrywając koszty, jednakże potem będzie się dochodzić zwrotu tych kosztów od spadkobierców.

Organizacja transportu zwłok: samodzielnie czy zlecona firmie?

Jeśli chcemy uniknąć podwójnych kosztów to warto znaleźć polski zakład pogrzebowy, który świadczy takie usługi transportu. Wtedy też zakład pogrzebowy będzie działał w naszym imieniu – dajemy mu pisemne upoważnienie.

Wszystkie formalności możemy załatwiać również na własną rękę. Całkowity koszt uzyskania wymaganych dokumentów, przygotowania zmarłego i transportu zwłok z Niemiec to wypadkowa miejsca, z którego i do którego będzie przewożone ciało denata, i może się wahać w granicach od 5 do ponad 6 tysięcy zł. Dalsze koszty mogą być związane z wyborem droższej trumny i ewentualnie dalszego pochówku w Polsce.

Samodzielne sprowadzanie zwłok z Niemiec

Gdy zdecydujemy się na samodzielne sprowadzenie zwłok z Niemiec, to będziemy musieli załatwić kilka bardzo istotnych dokumentów. Od razu wyjaśniamy, iż prawo do sprowadzenia zmarłego ma jego najbliższa rodzina, a więc: małżonek, dzieci, wnuki, prawnuki, rodzice, dziadkowie, pradziadkowie, a także rodzeństwo, ciotki, stryjowie.

Pierwszym krokiem, jaki musimy zrobić, aby przewieźć zwłoki z innego kraju – np. z Niemiec, będzie wystąpienie z wnioskiem o zgodę starosty/prezydenta miasta na transport ciała do Polski. Wniosek musi zawierać zarówno dane wnioskodawcy: imię i nazwisko, miejsce  zamieszkania, numer  i seria dowodu tożsamości, jak i osoby zmarłej: imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, ostatnie miejsce zamieszkania, a także środek transportu, którym ciało zostanie przywiezione do kraju.

Istotne jest, aby pamiętać dołączyć do wniosku przetłumaczony na język polski akt zgonu lub inny dokument urzędowy, poświadczający śmierć lub jej przyczynę. Jeśli przyczyna zgonu nie została określona, musimy także dostarczyć zaświadczenie, które jednoznacznie wyklucza możliwość nastąpienia zgonu z powodu choroby zakaźnej. Tłumaczenie powinno zostać wykonane przez tłumacza przysięgłego.

Wydanie takiej decyzji nic nas nie będzie kosztować. Ponadto starosta/prezydent na wydanie zgody ma maksymalnie trzy dni. Terminowość obowiązuje także rodzinę zmarłego, gdyż transport zwłok musi zostać załatwiony najpóźniej po trzech dniach od momentu wydania pozwolenia.

Po uzyskaniu zgody starosty/prezydenta miasta musimy starać się o zgodę na przetransportowanie zwłok od konsula, mającego swoją placówkę na terenie kraju, w którym nastąpił zgon bliskiej osoby. Wnioskując o zgodę musimy dołączyć kilka dokumentów. A są to mianowicie:

  • odpis zupełny aktu zgonu,
  • pozwolenie wydane przez starostę/prezydenta miasta,
  • zaświadczenie lekarskie, które jednoznacznie wyklucza możliwość śmierci na skutek choroby zakaźnej, czy epidemii (co ważne, zaświadczenie to nie jest konieczne w przypadku transportu prochów zmarłego),
  • jeżeli bliski zmarł w wyniku wypadku, zabójstwa, czy samobójstwa, konieczne będzie także zezwolenie policji lub sądu na wywiezienie zwłok z kraju.

Za wydanie przez konsula pozwolenia na transport zwłok do Polski trzeba zapłacić. Jeśli transport odbywa się na terenie państw należących do Unii Europejskiej to kwota ta wynosi ok. 50 euro.

Jeśli załatwianiem formalności zajmuje się zakład pogrzebowy, to musi on także dołączyć zaświadczenie zapewniające o tym, że zwłoki zostały włożone do metalowej trumny, zawierającej na dnie warstwę substancji chłonnej o grubości co najmniej 5 cm, a trumna metalowa została dokładnie zalutowana i włożona do drewnianej skrzyni w taki sposób, aby nie mogła się w niej poruszać.

Urna czy trumna?

Polskie rodziny zazwyczaj decydują się na przewóz ciał, a ewentualna kremacja odbywa się już na miejscu w Polsce. Jest to spowodowane niższymi kosztami pogrzebu. Jeśli już zakład pogrzebowy przewozi prochy zmarłego w urnie to składając dokumenty do konsulatu musi także złożyć zaświadczenie, iż urna jest z metalu i zawiera wyłącznie prochy osoby zmarłej. Należy zwrócić uwagę, aby metalowa urna, dokładnie zalutowana, znajdowała się w drewnianej, szczelnej skrzynce.

Transport zwłok samolotem

Transport zwłok może odbywać się także drogą lotniczą, jednakże niektóre linie stawiają wiele warunków, które muszą zostać spełnione, zanim zgodzą się na przewóz trumny, czy urny  na  pokładzie. Przedstawiciele linii lotniczych mogą poprosić nas o pokazanie niezbędnych dokumentów, np. aktu zgonu, pozwolenia konsula na wywóz ciała, czy zaświadczenia o balsamowaniu zwłok. Często też wymaga się, żeby na pokładzie tego samego samolotu leciała osoba, która zleca przewóz zwłok. Koszt takiego transportu samolotem jest uzależniony m.in. od: wagi zmarłego, kraju docelowego transportu.

Fakty i liczby

Konsulat Generalny w Monachium wydał w latach 2011-2013 kolejno 140, 152 i 144 zezwolenia na przewóz zwłok do Polski. W samym Berlinie wydaje się ich miesięcznie do 30. Szacuje się, iż na terenie całych Niemiec takich przypadków transportu zwłok do Polski może być ok. tysiąca.

Personenbeförderungsschein: Wszystko na temat licencji na przewóz osób w Niemczech!

Licencja na przewóz osób (niem. Personenbeförderungsschein, w skrócie P-Schein) jest dokumentem niezbędnym do prowadzenia działalności w zakresie przewozu osób. Jest to również dodatkowe zaświadczenie, które poza podstawowy prawem jazdy muszą posiadać taksówkarze, pracownicy prywatnych firm transportowych, czy kierowcy karetek. Za jego brak w wyżej wymienionych zawodach grożą surowe kary. Licencja na przewóz osób nie jest zatem dodatkową kategorią prawa jazdy, ale dodatkowym dokumentem, który uzyskuje moc prawną jedynie w połączeniu z ważnym prawem jazdy. Szczegółowo opisuje to paragraf 48 Rozporządzenia o prawie jazdy (niem. Fahrerlaubnis-Verordnung, w skrócie FeV).

Taksówka, karetka, przewóz osób – kiedy potrzebna jest licencja na przewóz osób w Niemczech?

Osoby korzystające z samochodu w celach prywatnych – na przykład w przypadku wspólnego przejazdu lub wyjazdu na wakacje ze znajomymi – nie potrzebują licencji na przewóz osób. Jest ona wymagana w Niemczech jedynie od kierowców zawodowych. Nie dotycz to jednak tylko taksówkarzy, mimo że z pewnością stanowią największą grupę w branży przewozów pasażerskich. Poza nimi licencję na przewóz osób muszą posiadać:

  • Kierowcy karetek, w przypadku użycia służbowego – koszty przejazdu karetki pokrywają pacjenci lub ich ubezpieczenie.
  • Kierowcy przewożący osoby prywatne – na przykład kierowcy limuzyn lub samochodów wynajmowanych wraz z kierowcą.

Poniższe grupy zawodowe stanowią wyjątki i wykonując poniższe czynności, nie muszą posiadać licencji na przewóz osób:

  • Kierowcy karetek pogotowia dla instytucji wojskowych i rządowych, m.in. sił zbrojnych, policji, karetki zagranicznych instytucji państwowych (dla państw będących stronami Paktu Północnoatlantyckiego).
  • Kierowy karetek służby cywilnej, straży pożarnej lub innych, uznanych przez państwo służb ratowniczych.
  • Osoby posiadające prawo jazdy kategorii D lub D1 (kierowcy autobusów).

Jak uzyskać licencję na przewóz osób w Niemczech?

Taksówkarz i inne osoby zajmujące się przewozem osób odpowiadają za bezpieczeństwo swoje i wszystkich swoich pasażerów. Dlatego też, aby uzyskać w Niemczech tzw. P-Schein należy spełnić konkretne wymagania:

  1. Prawo jazdy – zasadniczo każdy, kto che otrzymać licencję na przewóz osób musi posiadać prawo jazdy uznane w Niemczech (§ 48 ust. 4 nr 1 FeV). Dozwolone są także prawa jazdy wydane przez inne kraje członkowskie Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Posiadacze prawa jazdy kategorii B (lub równoważnego), aby wnioskować o P-Schein muszą mieć prawo jazdy co najmniej dwa lata. Jeśli wniosek dotyczy przewozu pacjentów (niem. Krankenstransport) – wystarczy rok stażu jako kierowca. Wszystko to oznacza, że licencja na przewóz osób jest ważna jedynie w połączeniu z istniejącym prawem jazdy kat. B.
  2. Minimalny wiek – osoby ubiegające się o P-Schein muszą mieć ukończone 21 lat – wyjątek stanowi prowadzenie karetek pogotowia, gdzie aby otrzymać licencję wystarczy ukończone 19 lat (§ 48 ust. 4 nr 2 FeV).
  3. Zaświadczenie o niekaralności – niezbędnym wymogiem dla osób, które chcą pracować w branży przewozu pasażerskiego, jest świadomość niezwykłej odpowiedzialności tego zawodu i swojego przygotowania. Kandydaci muszą to udowodnić przedstawiając policyjne zaświadczenie o niekaralności (§ 48 (4) nr 2a FeV). Tego typ zaświadczenie można uzyskać w Federalnym Rejestrze Centralnym Federalnego Urzędu Sprawiedliwości w Bonn. Następnie należy przesłać zaświadczenie do odpowiednich organów, odpowiedzialnych za wydawanie licencji na przewóz osób. Jeżeli w zaświadczeniu z sądu znajdują się wpisy o uprzednich wyrokach skazujących można otrzymać odmowę wydania P-Schein. Wniosek o wydanie zaświadczenia o niekaralności można również złożyć na stronie Federalnego Urzędu Sprawiedliwości w Bonn. Do aplikacji niezbędne będą:
  • Formularz zgłoszeniowy zawierający: imię, nazwisko, nazwisko panieńskie, miejsce i datę urodzenia, obywatelstwo i adres zameldowania;
  • Skan dowodu osobistegu lub paszportu (przód i tył);
  • Potwierdzenie przelewu lub inny dokument poświadczający dokonanie opłaty za wydanie zaświadczenia o niekaralności w wysokości 13 euro.
  1. Sprawność psychiczna i fizyczna (świadectwo zdrowia) – aby uzyskać licencję na przewóz osób należy także udowodnić swoją sprawność psychiczną i fizyczną (§ 48 (4) nr 3 FeV). W badaniu uwzględniane są między innymi: stan zdrowia, aspekty psychologiczne, odporność na stres, zdolność koncentracji, uważność i zdolność szybkiego reagowania. Podobnie jak osoby posiadające praco jazdy kategorii C i D, zawodowi kierowcy z licencją na przewóz osób muszą regularnie, co pięć lat dostarczać zaświadczenie o stanie zdrowia. Choroby i problemy zdrowotne, które mogą uniemożliwić zdobycie P-Schein to na przykład:
  • Choroby serca i układu krwionośnego, a także wrodzone wady serca. Wyjątek stanowią osoby po odbyciu skutecznego leczenia (np. rozrusznikiem serca).
  • Cukrzyca (wyjątek stanowią osoby, które mogą skutecznie kontrolować chorobę za pomocą leków).
  • Choroby układu nerwowego – z wyjątkiem wrodzonych i wyleczonych uszkodzeń.
  • Padaczka – z wyjątkiem osób z bardzo niskim ryzykiem napadów.
  • Zaburzenia psychiczne (psychozy, schizofrenia, mania, depresja).
  • Uzależnienie od alkoholu, narkotyków lub innych substancji psychoaktywnych.
  • Zaburzenie zmysłu równowagi.

Badanie wzroku odbywa się dodatkowo (z użyciem okularów korekcyjnych, jeśli są one konieczne). Dodatkowo kierowcy karetek muszą ukończyć kurs pierwszej pomocy.

O P-Schein można ubiegać się jedynie przedstawiając wszystkie niezbędne dokumenty. Następnie właściwy organ rozpatruje wniosek. W tym czasie należy zmierzyć się z największym wyzwaniem – egzaminem. Najważniejszym aspektem jest zdany test znajomości terenu (§ 48 ust. 4 nr 7 FeV).

Dokumenty niezbędne do ubiegania się o licencję na przewóz osób w Niemczech

Aby móc ubiegać się w Niemczech o licencję na przewóz osób należy przygotować następujące dokumenty:

  • Ważne prawo jazdy kategorii B od co najmniej 2 lat (kierowcy karetki od roku);
  • Minimalny wiek 21 lat (kierowcy karetki 19 lat);
  • Zaświadczenie o niekaralności;
  • Świadectwo zdrowia;
  • Zaświadczenie o dobrym stanie wzroku;
  • Test znajomości terenu;
  • Kierowcy karetki: kurs pierwszej pomocy.

Test znajomości terenu – na czym polega?

Aby uzyskać w Niemczech licencję na przewóz osób należy zdać test ze znajomości terenu, który udowodni, że kandydat bez problemu porusza się po określonym obszarze bez konieczności korzystania z mapy, urządzeń nawigacyjnych itd. Dla taksówkarzy niezwykle ważne są atrakcje turystyczne istotne dla danego regionu. Zazwyczaj można je znaleźć w katalogu specjalnie przygotowanym do nauki do testu ze znajomości terenu. Zazwyczaj obejmuje on ok. 1000 możliwych zabytków i innych miejsc. W teście należy wskazać miejsca i lokalizacje na mapie np.

  • Konkretnych ulic i placów;
  • Sądów;
  • Posterunków policji;
  • Szpitali;
  • Domów opieki;
  • Hoteli;
  • Ambasad;
  • Zabytków i atrakcji turystycznych;
  • Teatrów;
  • Muzeów.

W teście należy również udowodnić, że posiada się wystarczającą wiedzę na temat natężenia ruchu w danej okolicy, tak aby móc znaleźć najszybszą i najkrótszą trasę do miejsca docelowego – również w przypadku korków lub innych przeszkód drogowych. Na test można zapisać się dopiero w momencie, gdy wszystkie inne wymagane dokumenty zostaną złożone w odpowiednim urzędzie.

Jaki jest koszt uzyskania licencji na przewóz osób w Niemczech?

Orientacyjne koszty uzyskania licencji na przewóz osób w Niemczech kształtują się następująco:

  • Koszt ubiegania się o licencję: 40-50 euro,
  • Koszt wydania zaświadczenia o niekaralności: 13 euro,
  • Świadectwo zdrowia (nieobjęte ubezpieczeniem zdrowotnym): ok. 80-150 euro,
  • Świadectwo zdrowia po egzaminie na przedłużenie prawa jazdy: około 70 euro,
  • Koszt egzaminu ze znajomości terenu: około 50 euro.

W sumie koszt wyrobienia licencji na przewóz osób w Niemczech może wynieść około 300 euro.

Jak długo ważna jest licencja na przewóz osób w Niemczech?

Podobnie jak w przypadku prawa jazdy kategorii C i D, P-Schein ważny jest jedynie 5 lat, dlatego też po tym czasie należy odnawiać licencję. Aby ją przedłużyć należy przedstawić następujące dokumenty:

  • Aktualne świadectwo zdrowia;
  • Aktualne badanie wzroku.

Pierwszym warunkiem przedłużenia licencji jest fakt, że w ciągu pięciu lat nie miały miejsca żadne sytuacji i incydenty, które nadużyłyby zaufania społecznego wobec kierowcy. Mogą to być np. zarzuty oszustwa lub wyroki skazując za przestępstwa. W przypadku naruszenia i niespełnienia określonych wymagań organy mogą cofnąć licencję na przewóz osób przed upływem jej ważności.

Kary za przewóz osób bez licencji w Niemczech

Poniższa przedstawione zostały kary, jakie mogą otrzymać kierowcy za przewóz osób bez posiadania licencji. Właściciele pojazdów, którzy udostępniają swoje samochody (np. taksówki) osobom bez licencji również mogą obawiać się kary.

  • Przewożenie osób i brak posiadania przy sobie licencji na przewóz osób. Kara: 10 euro.
  • Licencja na przewóz osób nie została okazana na żądanie osoby przeprowadzającej kontrolę. Kara: 10 euro.
  • Licencja na przewóz osób nie została zwrócona natychmiast po odebraniu prawa jazdy kierowcy. Kara: 25 euro
  • Przewożenie osób bez egzaminu na znajomość terenu. Kara: 35 euro.
  • Przewóz osób bez odpowiedniego pozwolenia. Kara: 75 euro i 1 punkt karny.

Biwakowanie na dziko w Niemczech – oto kiedy jest dozwolone!

Biwakowanie na dziko jest w Niemczech często zakazane, a sytuacja prawna jest skomplikowana, tym niemniej – jest to możliwe. Poniżej dowiecie się kiedy biwakowanie na dziko w Niemczech jest legalne oraz gdzie znaleźć odpowiednie miejsca.

Czy biwakowanie na dziko w Niemczech jest legalne?

Jeśli chodzi o biwakowanie na dziko, to w Niemczech obowiązują zasadniczo następujące zasady: wszędzie tam, gdzie nie jest to wyraźnie zabronione, samochody kempingowe mogą stać przez jedną noc, co ma na celu przede wszystkim zapewnienie prowadzącym pojazd odpoczynku przed dalszą jazdą. Chodzi tu zwłaszcza o takie miejsca, jak parkingi i miejsca odpoczynku dla kierowców.

Osoby nie posiadające samochodu mogą spędzić jedną noc na łonie natury, pod namiotem, z dala od rezerwatów przyrody i parków narodowych, jednak tylko wtedy, gdy właściciel gruntu wyrazi na to zgodę. W przeciwnym razie, jeśli zostanie to zgłoszone na policję, można zostać ukaranym grzywną. Kolejny aspekt: każdy kraj związkowy ma swoje własne prawo leśne. W przypadku naruszenia tych przepisów, może zostać nałożony mandat w wysokości od 5 do 80 euro, a nawet kara grzywny sięgająca 5.000 euro.

Biwakowanie na dziko staje się w Niemczech coraz popularniejsze

Na szczęście liczne urzędy ochrony przyrody i organizacje turystyczne w Niemczech już na długo przed pandemią koronawirusa i ograniczeniami w podróżowaniu dostrzegły, że mieszkańców Niemiec ciągnie do lasów i łąk. W rezultacie wielbiciele trekkingu i spływów mają do dyspozycji szereg takich miejsc, rozsianych po całych Niemczech.

Wraz z ich udostępnieniem, coraz liczniejsza grupa odwiedzających je turystów ma być lepiej kontrolowana – w celu ochrony przyrody. Popiera to między innymi Jan-Paul Schmidt, rzecznik Bawarskich Lasów Państwowych, które przygotowały dla turystów pieszych szeroką ofertę szlaków rozsianych po terenach leśnych Spessart, Steigerwald i Frankenwald.

Schmidt dostrzega coraz większe zainteresowanie trekkingiem i związanym z nim doświadczaniem przyrody, w tym nocowaniem w lesie. Projekt 'Trekking Bayern’ ma na celu między innymi udostępnienie turystom informacji na temat możliwości wykorzystania lasów dla celów turystycznych. Las nie jest tak do końca dzikim terenem, fakt pewnego jego zagospodarowania sprawia, że turyści mogą przeżyć tam swoją przygodę na łonie natury. Ale, rzecz jasna, pewne zasady muszą obowiązywać. „Istnieje wiele zwierząt, które są bardzo wrażliwe na hałas – i oczywiście chcemy je przed nim chronić”, podkreślił Schmidt.

Tak znajdziesz miejsce na biwak w Niemczech online!

Czy to w gęstym podszyciu Schwarzwaldu, z widokiem na lasostep w paśmie górskim Eifel, na szlaku turystycznym Saar-Hunsrück-Steig, czy też na największym zwartym obszarze leśnym w Niemczech, w Parku Krajobrazowym Lasu Palatynackiego (Naturpark Pfälzerwald) – koncepcja tego regulowanego przepisami prawa biwakowania na dziko jest w dużej mierze taka sama: miejsca można rezerwować za pomocą platform internetowych, a jeśli są one położone na uboczu, można je znaleźć za pomocą współrzędnych GPS przekazywanych podczas rezerwacji. Większość miejsc jest wyposażonych w podstawowe udogodnienia, takie jak toaleta kompostująca i palenisko. Koszty za trzyosobowy namiot na jedną noc to około 10 euro.

W zależności od regionu miejsca do biwaku można rezerwować na poszczególnych stronach internetowych:

www.trekking-bayern.de
www.trekking-pfalz.de
www.wildes-sh.de
www.trekking-eifel.de
www.naturparkschwarzwald.de
www.nationalpark-hunsrueck-hochwald.de
www.soonwaldsteig.de
www.forststeig.sachsen.de
www.flussinfo.net

Oprócz tego na 1nitetent.com osoby posiadające miejsce na działce lub w ogrodku mogą zaoferować rozbicie namiotu. Portal działa na zasadzie popularnego „couchsurfingu”, co oznacza, że możliwość rozbicia namiotu lub zaparkowania kampera jest oferowana przez te osoby nieodpłatnie!

Oto najpiękniejsze miejsca na urlop w północnych Niemczech!

Jeśli planujecie urlop w północnych Niemczech, w tym artykule znajdziecie wskazówki dotyczące najpiękniejszych plaż, najbardziej ekscytujących starówek i najbardziej malowniczych krajobrazów w tym regionie Niemiec.

Mamy nadzieję, że po lekturze tego artykułu znajdziecie swoje miejsce na wymarzony urlop. Być może przyciągną Was niekończące się białe, piaszczyste plaże Morza Bałtyckiego lub też wietrzne Morze Wattowe, raj dla ptaków. A może dacie się namówić na popularne w Hamburgu Fischbrötchen, czyli bułki z rybą i cebulą albo spacery po imponującej starówce w Lubece? Pewnie znajdą się też wśród Was i tacy, dla których najpiękniejszym celem podróży w północnych Niemczech okaże się Pojezierze Meklemburskie, które przemierzać będziecie barką turystyczną (niem. Hausboot), region łąk, torfowisk, wrzosowisk i lasów, czyli Pustać Lüneburska albo szlak rowerowy doliny Wezery.

W naszej wspólnej podróży przez północne Niemcy przeniesiemy się na plaże i czarujące wyspy, ale zwiedzimy również imponujące historyczne miasta hanzeatyckie Szlezwika-Holsztynu, najpierw wzdłuż wybrzeża Morza Bałtyckiego, które jest prawdopodobnie najbardziej popularnym celem podróży w północnych Niemczech. Zawitamy do dwóch ekscytujących miast – Hamburga i Bremy. Udamy się też do zróżnicowanego regionu Dolnej Saksonii. Największy kraj związkowy północnych Niemiec ma do zaoferowania tak wiele miejsc na wymarzony urlop – od Morza Wattowego, przez rozległe, kwitnące wrzosowiska Pustaci Lüneburskiej, aż po historyczne miasta i pagórkowate krajobrazy południowej Dolnej Saksonii – że możecie mieć problem z wyborem tego, do którego udacie się w pierwszej kolejności.

Szlezwik-Holsztyn

Białe, piaszczyste plaże, historyczne miasta i malownicze wyspy: otoczony Morzem Północnym i Bałtyckim Szlezwik-Holsztyn oferuje mnóstwo miejsc na całoroczny urlop. Możecie tu godzinami spacerować po plaży, odkrywać wyjątkowe wyspy, poznawać piękne stare miasto Lubeki i poczuć wiatr hulający po tutejszych wydmach. A znacie już wyspę Helgoland? Jesteśmy przekonani, że nie będziecie chcieli opuścić najbardziej wysuniętego na północ kraju związkowego Niemiec!

Oficjalną stronę turystyczną Szlezwika-Holsztynu znajdziecie pod adresem: https://www.sh-tourismus.de

Helgoland

Czerwone skały wyłaniające się z ciemnoniebieskiej wody, zielone łąki i śnieżnobiałe plaże – tak prezentuje się już z daleka Helgoland. Jedyna niemiecka wyspa na otwartym morzu słynie z wielkich kolonii ptaków morskich. Jej terytorium zamieszkują 432 gatunki ptaków, co czyni ją prawdopodobnie najbardziej bogatym w gatunki miejscem w Europie. Jest to raj dla obserwatorów ptaków, dla miłośników przyrody – i dla każdego, kto po prostu chce oderwać się od codzienności i pragnie kontaktu z naturą.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Helgoland Official (@helgoland_official) am

Helgoland w rzeczywistości składa się z dwóch wysp – dużej głównej wyspy z czerwonym wybrzeżem klifowym o wysokości ponad 60 m i mniejszej noszącej nazwę Düne, która składa się niemal wyłącznie z białego piasku. Düne znana jest z fok i kolonii szarytek morskich (fok szarych) – i jest bardzo popularnym miejscem wśród fotografów.

Helgoland jest jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w północnych Niemczech i częstym celem wycieczek jednodniowych. Dlatego w miesiącach letnich bywa tu czasem dość tłoczno w ciągu dnia, z kolei wieczorem na wyspie panuje niebiańska cisza.

Jeśli udacie się na jednodniową wycieczkę do Helgolandu, koniecznie wybierzcie się na 3-kilometrowy spacer przez „Oberland”, szlakiem prowadzącym wokół wyspy wzdłuż zielonych łąk i wśród hałaśliwych kolonii ptaków morskich na wybrzeżach klifowych. Obejrzyjcie również kolorowe domki tutejszych mieszkańców, skosztujcie lokalnych przysmaków – Fischbrötchen, czyli bułki z rybą i cebulą lub świeżej ryby w restauracji dla smakoszy i rozkoszujcie się nieskażoną przyrodą wyspy Helgoland. A może zdecydujecie się zostać na kilka nocy w tym wspaniałym miejscu, spędzić dzień na plaży na wyspie Düne, sfotografować foki i ptaki morskie lub zwiedzić Museum Helgoland. Do miejscowych atrakcji należy też schron przeciwlotniczy. Wyspa na dalekiej północy Niemiec, pełna barw oraz obfitująca w liczne gatunki roślin i zwierząt, jest bardzo atrakcyjnym kierunkiem turystycznym dla miłośników fotografii.

Oficjalną stronę turystyczną Helgolandu znajdziecie pod adresem: https://www.helgoland.de

Sylt

Sylt jest prawdopodobnie najbardziej znaną z niemieckich wysp i zdecydowanie jednym z najważniejszych kierunków turystycznych w północnych Niemczech. Ale czy zarazem Sylt nie jest drogi i snobistyczny?

Wyspa Sylt kojarzy się z szampanem, drogimi samochodami, pięknymi futrami i biżuterią, bogatymi ludźmi mogącymi pozwolić sobie na ekskluzywne wycieczki własnym samolotem. Sylt to z pewnością drogie miejsce do życia i wiele zamożnych osób chętnie kupuje tam nieruchomości.

Ale z dala od całego tego zgiełku, Sylt ma zapierającą dech w piersiach, piękną i zróżnicowaną przyrodę (jak wszystkie Wyspy Północno- i Wschodniofryzyjskie) oraz wspaniały surowy klimat nordycki. Pomimo niewielkich rozmiarów, Sylt jest bardzo różnorodny. Czy to wizyta na południowym cyplu w Hörnum połączona ze zwiedzaniem latarni morskiej, wycieczka z przewodnikiem na wydmę ruchomą w List, wędrówka wzdłuż Moorsum-Kliff czy też Grünes Kliff, długi spacer wzdłuż ustronnej plaży w Ellenbogen (cypel na północy) czy też romantyczny zachód słońca nad Rotes Kliff w Kampen: wyspa ma w sobie coś wyjątkowego dla każdego, kto chce cieszyć się naturą.

Oczywiście w Sylt znajdziecie również wiele ekskluzywnych sklepów oraz przytulnych kawiarni, a także dobrych restauracji i barów z pięknym widokiem na morze.

Ci, którzy szukają ciszy i spokoju, powinni odkrywać to idylliczne miejsce poza sezonem. Warto udać się tutaj w lutym lub marcu.

Oficjalną stronę turystyczną wyspy Sylt znajdziecie pod adresem: https://www.sylt.de

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Sylt – Die Insel (@sylt_die_insel) am

Lubeka (Lübeck)

Lubeka i jej malownicze stare miasto jest prawdopodobnie jednym z najpiękniejszych miejsc na wycieczkę po mieście w północnych Niemczech. Nawet jeśli nigdy wcześniej tu nie byliście, to zapewne znacie słynny marcepan z Lubeki i prawdopodobnie widzieliście też Bramę Holsztyńską (Holstentor), której wizerunek widnieje na wielu niemieckich monetach o nominale 2 euro.

Starówka w Lubece położona jest na małej wyspie. Składa się z 1800 zabytkowych budynków, niezliczonej ilości alejek i imponujących kościołów i jest częścią światowego dziedzictwa kulturowego.

Najlepszy widok na budynki starego miasta zbudowane z czerwonej cegły roztacza się z wieży Kościoła św. Piotra (Petrikirche). Przy dobrej pogodzie można stąd dostrzec Morze Bałtyckie. Ratusz w Lubece istnieje już od XIII wieku i jest uważany za jeden z najpiękniejszych i najstarszych ratuszy w Niemczech. Tuż obok znajduje się piękny Kościół Mariacki (Marienkirche), trzeci co do wielkości kościół w Niemczech.

Dawna potęga i bogactwo Lubeki jako miasta hanzeatyckiego widoczne są do dziś. Świadczą o tym eleganckie fasady kamienic.

Zwiedzanie Lubeki można śmiało połączyć z wycieczką do Hamburga (patrz poniżej), a także do położonego niedaleko kurortu Travemünde ze wspaniałą długą promenadą nad Bałtykiem.

Oficjalną stronę turystyczną Lubeki znajdziecie pod adresem: https://www.luebeck-tourismus.de

Föhr

Tradycje fryzyjskie i ciągnące się kilometrami piaszczyste plaże: pośrodku Morza Wattowego, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, leży druga co do wielkości wyspa Morza Północnego o nazwie Föhr.

Jest ona bardzo urozmaicona. Dużą jej część stanowią gleby marszowe. Teren znakomicie nadaje się do jazdy na rowerze, a tutejsza plaża zachęca do wypoczynku, kąpieli i spacerów. Wyspa ma wiele do zaoferowania zarówno dorosłym, jak i dzieciom, więc niezależnie od pogody każdy znajdzie tu coś dla siebie. Amatorzy sportu mogą tu uprawiać między innymi jazdę konną czy jazdę na rowerze. Można tu też posłuchać bajek na plaży, udać się na warsztaty artystyczne lub przedstawienie teatralne.

Spakujcie więc plecak i ruszajcie nad morze do Föhr. Poznajcie fryzyjskie wioski i Morze Wattowe, popływajcie w spokojnych wodach lub udajcie się na konną przejażdżkę wzdłuż wybrzeża.

Oficjalną stronę turystyczną Föhr znajdziecie pod adresem: https://www.foehr.de

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Föhr erleben (@foehr_erleben) am

Meklemburgia-Pomorze Przednie

Meklemburgia-Pomorze Przednie wielu osobom kojarzy się przede wszystkim z jednym: z Bałtykiem!

A niemieckie wybrzeże Morza Bałtyckiego jest rzeczywiście wyjątkowo piękne. Ciągnące się kilometrami piaszczyste plaże i strome wybrzeże sprawiają, że region ten znajduje się na szczycie listy najbardziej popularnych miejsc turystycznych w Niemczech. Niezliczone plaże zapraszają do kąpieli, relaksu i spacerów. Malownicze wioski i miasta hanzeatyckie o bogatej tradycji dopełniają obrazu wybrzeża Bałtyku.

Meklemburgia-Pomorze Przednie ma jednak wiele do zaoferowania nie tylko nad wybrzeżem, ale także w głębi lądu, choćby Pojezierze Meklemburskie (Mecklenburgische Seenplatte) – tego miejsca nie możecie przegapić!

Oficjalną stronę turystyczną Meklemburgii-Pomorza Przedniego znajdziecie pod adresem: https://www.auf-nach-mv.de

Morze Bałtyckie

W wielu rankingach zajmuje 1. miejsce wśród najpopularniejszych celów podróży w Niemczech: Morze Bałtyckie. Oferuje piękne, białe, piaszczyste plaże niczym na Karaibach, niezapomniane zachody słońca i pełen relaks.

Niemieckie wybrzeże Morza Bałtyckiego rozciąga się od Flensburga w Szlezwiku-Holsztynie, przez całą Meklemburgię-Pomorze Przednie aż do granicy z Polską.

Jest fascynująco różnorodne i warte odwiedzenia o każdej porze roku. Jest tu wszystko: od czystej plaży zapraszającej do kąpieli, przez zalesioną linię brzegową, aż po wybrzeże klifowe.

Także fani sportu znajdą nad Bałtykiem coś dla siebie: czy to jogging na plaży, długie wycieczki rowerowe, windsurfing, jazda konna, siatkówka plażowa, czy nawet kitesurfing na wyspie Fehmarn.

Niektóre z miejsc i regionów Morza Bałtyckiego, które są szczególnie warte zobaczenia, zostały opisane poniżej.

Fischland-Darß-Zingst

Fischland-Darß-Zingst, półwysep u wybrzeży Rugii, jest dla wielu osób jednym z najpiękniejszych miejsc na niemieckim wybrzeżu Morza Bałtyckiego i w ostatnim czasie stał się bardzo popularnym regionem turystycznym, który oferuje wszystko, czego potrzebuje wczasowicz udający się nad Bałtyk.

Znajdziecie tu wspaniałe miejsca do fotografowania, fantastyczne wschody i zachody słońca, przepiękną przyrodę.

Prerow to ładna mała miejscowość na Darß – czyli w środkowej części półwyspu Fischland-Darß-Zingst. Warto zwiedzić tutejsze zabytki, udać się na długi spacer po plaży i wycieczkę łodzią. Polecamy też spacery lub wycieczki rowerowe po terenie puszczy oraz do latarni morskiej, która jest jednocześnie oddziałem muzeum (Natureum). Dodatkowo w Prerow można wypoczywać na jednej z dwóch wspaniałych plaż.

Łagodnie nachylone, ciągnące się kilometrami piaszczyste plaże Fischland-Darß-Zingst należą do najpiękniejszych w Europie. Wyjątkowo dzika, urokliwa i ustronna jest 13-kilometrowa zachodnia plaża w Darß, do której można dotrzeć tylko pieszo lub na rowerze. Tutaj nadal można znaleźć dziewiczą naturę.

Szeroka północna plaża idealnie nadaje się dla osób podróżujących z dziećmi – drobny, biały piasek oraz czysta, płytka i bezpieczna woda o doskonałej jakości zachęcają do kąpieli i zabawy. Nadmorska promenada pełna lodziarni i sklepików zaprasza do spacerów.

Jeśli szukacie ciszy i spokoju, warto udać się do Darß w okresie od drugiej połowy września.

Jeśli nie chcecie pływać, ale raczej cieszyć się surowym pięknem półwyspu i wiatrem we włosach, późna jesień, a także zima będzie dla Was idealną porą roku. Jest tu wówczas stosunkowo niewielu turystów, a na półwyspie Darß panuje szczególna, niemalże magiczna atmosfera.

Oficjalną stronę turystyczną Fischland-Darß-Zingst znajdziecie pod adresem: https://www.fischland-darss-zingst.de

Rugia (Rügen)

Największa wyspa Niemiec jest jednym z najpopularniejszych kierunków turystycznych na północy kraju – i trudno się dziwić! Rugia zachwyca zapierającym dech w piersiach krajobrazem, piękną przyrodą i mnóstwem rozrywek kulturalnych. Oprócz unikatowych białych skał kredowych, z których słynie wyspa, Rugia oferuje także długie, białe, piaszczyste plaże oraz szereg możliwości uprawiania turystyki pieszej i rowerowej.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Insel Rügen (@ruegenfotos) am

Do Rugii można dojechać pociągiem lub samochodem przez most Rügenbrücke od strony Stralsundu. Najbardziej znane zabytki na wyspie to klif Königstuhl w Parku Narodowym Jasmund, trzy latarnie morskie na przylądku Arkona i kredowe klify na północnym krańcu wyspy. Godna uwagi jest również chroniona ustawą o ochronie zabytków wioska rybacka Witt, która leży w odległości około dwóch kilometrów na południe od przylądka Arkona.

Na Rugii można wędrować po terenie leśnym Goor na południowym wybrzeżu („Pfad der Muße und Erkenntnis“) lub szlakiem Hochuferweg w Parku Narodowym Jasmund. Godna polecenia jest również ścieżka w koronach drzew przy leśniczówce Prora.

Ładną piaszczystą plażę można znaleźć na przykład nad zatoką Tromper Wiek lub w Binz.

Szczególną atrakcją Rugii jest Park Narodowy Jasmund. Możecie tu zobaczyć Tron Królewski (niem. Königsstuhl) – najsłynniejszą ze skał kredowych tworzących klif Stubbenkammer, podziwiać krajobraz z punktu widokowego Victoria-Sicht, a także zwiedzić Centrum Informacyjne, które dzięki wystawom interaktywnym zainteresuje nawet najmłodsze dzieci opowiadaną przez siebie historią bukowego lasu. Również dorośli nie będą się tu nudzić.

Latem Rugia jest wyjątkowo chętnie odwiedzana przez rodziny. Poza pójściem na plażę, warto zaproponować dzieciom wycieczkę do parku dinozaurów w pobliżu Glowe i ogrodu zoologicznego w Sassnitz, przejażdżkę letnim torem saneczkowym lub wizytę w jednym z dwóch tutejszych parków linowych.

Jeśli pragniecie spokojnego wypoczynku na Rugii i nie zamierzacie tu przyjeżdżać po to, by korzystać z kąpieli, warto odwiedzić wyspę Rugię poza sezonem urlopowym i odkryć jej niezwykły urok wiosną, jesienią, a nawet zimą.

Oficjalną stronę turystyczną Rugii znajdziecie pod adresem: https://www.ruegen.de

Stralsund

W XIV i XV wieku Stralsund był jednym z najpotężniejszych miast hanzeatyckich w Niemczech. Do dziś przypominają o tym imponujące, wspaniałe budynki. Spacer po malowniczej starówce Stralsundu to powrót do czasów barokowej architektury i ceglanego gotyku.

Warto połączyć zwiedzanie tego pięknego miasta na wybrzeżu Morza Bałtyckiego z wycieczką na wyspę Rugię – samochodem lub pociągiem można łatwo przejechać przez duży most Rügenbrücke.

Oficjalną stronę turystyczną Stralsundu znajdziecie pod adresem: https://www.stralsundtourismus.de

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Hansestadt Stralsund (@hansestadt_stralsund) am

Rerik

Piaszczyste plaże Morza Bałtyckiego są piękne. Ponieważ Niemcy chętnie przyjeżdżają w te strony, latem często jest tu dość tłoczno.

„Nadbałtycki kurort Rerik to małe miasteczko liczące zaledwie 2.500 mieszkańców. Co ciekawe, Rerik łączy się z półwyspem Wustrow, a zatem znajduje się pomiędzy dwoma akwenami: Morzem Bałtyckim i Salzhaff. Oprócz letnich aktywności, takich jak surfing, żeglarstwo czy pływanie, okolice Rerik to wspaniałe miejsce dla amatorów fotografii. Czy to romantyczne wschody i zachody słońca, ruiny na półwyspie Wustrow (dostępne tylko z przewodnikiem, ponieważ jest to prywatna wyspa), czy pobliski las Gespensterwald w Nienhagen – możliwości są prawie nieograniczone.

Jeśli wolicie spędzić urlop w miejscach, w których nie da się na palcach jednej ręki policzyć restauracji i sklepów, to Warnemünde lub Wismar będą dla Was odpowiednim wyborem. Są to również piękne nadbałtyckie miasta, ale jest w nich znacznie więcej turystów niż w małym Rerik.

Oficjalną stronę turystyczną Rerik znajdziecie pod adresem: https://www.rerik.de

Pojezierze Meklemburskie (Mecklenburgische Seenplatte)

Pojezierze Meklemburskie jest obok Morza Bałtyckiego jednym z najbardziej popularnych celów turystycznych w północno-wschodnich Niemczech. Podczas gdy Morze Bałtyckie w miesiącach letnich bywa dość zatłoczone, Pojezierze Meklemburskie oferuje spokojny wypoczynek na łonie natury.

Znajdziecie tu niekończącą się krainę jezior z krystalicznie czystą wodą, tak rozległych, że czasami przypominających morze, choć  o wiele spokojniejszych. Pojezierze Meklemburskie nazywane jest również Krainą Tysiąca Jezior, gdyż znajduje się tutaj 1.117 naturalnych jezior. Fascynuje tutejsza nieskażona przyroda, częściowo chroniona przez Park Narodowy Müritz, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Ale także teren położony poza parkiem narodowym jest bardzo naturalny i słabo zaludniony.

Nie ma tu masowej turystyki, jak na przykład nad Morzem Bałtyckim. Nadal można tu odkryć dziewicze zakątki podczas wędrówek pieszych lub wycieczek łodzią i podziwiać świat zwierząt i przyrody.

W szczycie sezonu często zaobserwować można duży ruch na drogach wodnych. Świetną alternatywę stanowi wówczas jezioro Drewitzer See, położone w środku rezerwatu przyrody.

Przekonajcie się sami jak urzekający jest tutejszy krajobraz jezior, przejdźcie się szlakami turystycznymi biegnącymi wokół akwenów, odkryjcie Park Narodowy Müritz, albo zastanówcie się nad spędzeniem urlopu na łodzi mieszkalnej.

Oficjalną stronę turystyczną Pojezierza Meklemburskiego znajdziecie pod adresem: https://www.mecklenburgische-seenplatte.de

Hamburg

Okazałe ulice handlowe, być może najciekawsza dzielnica rozrywki w Niemczech, słynny targ rybny, musicale, ogromne statki wycieczkowe, architektura Speicherstadt i charakterystyczny klimat miasta portowego: Hamburg jest uważany przez wielu za jedno z najbardziej ekscytujących i najpiękniejszych miast w Niemczech.

Turystyka odgrywa ważną rolę w Hamburgu, choćby ze względu na dużą liczbę statków wycieczkowych. Jest tu kilka punktów widokowych, a całe miasto jest prawdziwą mekką dla fotografów.


W Hamburgu jest mnóstwo miejsc do odkrycia, miasto to ma bardzo wiele do zaoferowania nawet nocą. Jeśli nie znacie jeszcze Hamburga, zaplanujcie tutaj kilkudniowy pobyt. Przejdźcie się wzdłuż portu, skosztujcie słynnej Fischbrötchen, czyli bułki z rybą i cebulą, odkryjcie alejki dzielnicy Speicherstadt oraz Reeperbahn. Nie możecie przegapić musicalu, ani nieopisanego zgiełku panującego na targu rybnym.

Szczególnie wart polecenia jest obszar Speicherstadt, największego na świecie kompleksu powiązanych ze sobą magazynów, w którym można poczuć, jak wyglądało życie i handel około 1900 roku.

W dzielnicy HafenCity zachwyca (wewnątrz jak i z zewnątrz) gigantyczny obiekt sali koncertowej Elbphilharmonie. Jest to jeden z najwyższych budynków w całym mieście – mierzy 110 metrów wysokości.

Oficjalną stronę turystyczną Hamburga znajdziecie pod adresem: https://www.hamburg-tourism.de

Dolna Saksonia

Niezwykle różnorodna Dolna Saksonia rozciąga się od wybrzeża Morza Północnego aż do gór. Wyjątkowym miejscem na mapie regionu jest Morze Wattowe stanowiące obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO. Równie czarujące są Wyspy Wschodniofryzyjskie (Ostfriesische Inseln). Idealnie jest połączyć wycieczkę do tego miejsca ze zwiedzaniem Hamburga lub Bremy.

Miłośnicy fotografii będą pod wrażeniem kwitnących wrzosowisk Pustaci Lüneburskiej (Lüneburger Heide) i gór Harzu w południowej części Dolnej Saksonii, jednego z najpiękniejszych miejsc w Niemczech.

Oficjalną stronę turystyczną Dolnej Saksonii znajdziecie pod adresem: https://www.reiseland-niedersachsen.de

Morze Wattowe (Wattenmeer) 

Morze Wattowe to jeden z bardzo wyjątkowych kierunków turystycznych w północnych Niemczech. Watt – płaski, szeroki pas wybrzeża zbudowanego z luźnych osadów (piaski, muły), okresowo zalewany przez morze w czasie przypływu – uważany jest za najbardziej żyzny krajobraz naturalny ze wszystkich. Jeśli jesteście miłośnikami natury, nigdy nie zapomnicie tego jedynego w swoim rodzaju regionu – obiektu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Każdego roku niemieckie Morze Wattowe przemierzają miliony ptaków, napotkacie tu również wiele morskich stworzeń.

To niezwykłe uczucie chodzić boso po wattach, w stronę zachodzącego słońca, zajadając tutejszy specjał – pyszną, świeżą bułkę z matiasem (Matjesbrötchen).

Jeśli jeździcie konno, wyjątkowym przeżyciem będzie dla Was przejażdżka po wattach. Organizowane są również przejażdżki dorożką, na przykład na wyspę Neuwerk.

Więcej informacji na temat Parku Narodowego Morza Wattowego (Nationalpark Wattenmeer) można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej: https://www.nationalpark-wattenmeer.de

Wyspy Wschodniofryzyjskie to łańcuch wysp położonych wzdłuż wybrzeża Morza Północnego. Poniżej przedstawimy szczegółowo trzy z nich.

Borkum

Szum morza, krzyk mew i 26 km pięknej plaży. Jeśli szukacie wypoczynku, Borkum będzie idealnym miejscem na urlop.

Największa z 7 Wysp Wschodniofryzyjskich znajduje się w odległości około 20 km od niemieckiego lądu. Przeprawa promem trwa około 2 godzin, w krótszym czasie dotrzecie na miejsce katamaranem. Po przybyciu na miejsce wsiada się do kolejki wąskotorowej, która dowozi pasażerów z portu do małego miasteczka Borkum.

W sezonie wyspa przyciąga niezliczoną ilość turystów. Ale gdy zejdziecie z utartych ścieżek, uciekniecie od tłumów. Szlaki turystyczne w przyrodniczym raju zachęcają do wielogodzinnych wędrówek.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Insel Borkum (@borkumde) am

Na wyspie Borkum znajdziecie tyle fantastycznych miejsc do fotografowania, ile piasku nad Morzem Północnym. Samotne kosze plażowe w wieczornym słońcu, szerokie plaże ukryte za dzikimi wydmami i zuchwałe mewy sprawiają, że serce miłośników fotografii bije szybciej.

Wyspa ma zaledwie 10 km długości, można ją bez trudu obejść w ciągu jednego dnia.

Po długiej wędrówce usiądźcie na zalanej słońcem nadmorskiej promenadzie z kieliszkiem Weißweinschorle (białe wino połączone z wodą gazowaną) i popatrzcie na morze.

Od kwietnia do października pobyt na Borkum urozmaicają różni artyści występujący w pawilonie muzycznym nad morzem. Poczujcie niezwykłą atmosferę koncertu saksofonisty grającego o zachodzie słońca.

Oficjalną stronę turystyczną Borkum znajdziecie pod adresem: https://www.borkum.de

Baltrum

Baltrum jest najmniejszą z Wysp Wschodniofryzyjskich. To idealne miejsce dla tych spośród Was, którzy cenią sobie spokój i relaks. Na Baltrum nie ma samochodów ani innych pojazdów mechanicznych, co pomaga jeszcze bardziej spowolnić tempo. Oprócz pięknej i długiej plaży, znajduje się tu wiele małych sklepów, w których można znaleźć pamiątki oraz oryginalne produkty.

Również oferta kulinarna na Baltrum jest niezwykle bogata. W dużych restauracjach, ale także w małych przytulnych knajpkach serwujących owoce morza, przebywający tu goście mogą rozkoszować się lokalnymi potrawami. Baltrum posiada również piękny rezerwat przyrody. Usiądźcie na plaży z lampką wina i kawałkiem pizzy i podziwiajcie bajeczne zachody słońca na tej uroczej wyspie.

Oficjalną stronę turystyczną Baltrum znajdziecie pod adresem: https://www.baltrum.de

Juist

Podróż bez pośpiechu i spalin.

Juist ma 17 km długości i równie długa jest tutejsza piaszczysta plaża. Wyspę odwiedza mniej turystów niż większość innych Wysp Wschodniofryzyjskich i dlatego jest tu o wiele spokojniej. Na wyspie są dwie małe wioski Juist i Loog. Wyspa idealnie nadaje się do tego, by spędzić tu bezstresowe wakacje wypełnione długimi spacerami lub wycieczkami rowerowymi i dużą dawką relaksu.

Wyspa Juist jest całkowicie wolna od ruchu samochodowego. Jeśli lubicie spokój i przyrodę, będzie to dla Was wymarzone miejsce na urlop.

Oficjalną stronę turystyczną Juist znajdziecie pod adresem: https://www.juist.de

Pustać Lüneburska (Lüneburger Heide)

Ma swój początek na południe od Hamburga i rozciąga się niemal do Wolfsburga na wschodzie Dolnej Saksonii: lekko pofałdowane morze kwitnących wrzosowisk. Pustać Lüneburska ze swoją niepowtarzalną, urzekającą przyrodą jest rajem dla fotografów i amatorów pieszych wędrówek oraz ucztą dla oczu miłośników przyrody.

Pustać Lüneburska oferuje niezliczone szlaki turystyczne o różnej długości gwarantujące fantastyczne widoki. Niezapomnianym przeżyciem są przejażdżki dorożką lub konno przez wrzosowisko. Wart polecenia jest szlak turystyczny Heidschnuckenweg o długości 223 km, który prowadzi z Hamburga do Celle przez najpiękniejsze zakątki fioletowego morza kwiatów.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Lüneburger Heide (Region) (@lueneburgerheide) am

Pustać Lüneburska jest szczególnie godna polecenia w okresie kwitnienia we wrześniu – najlepiej jest spędzić tu kilka dni w tygodniu, kiedy jest tu cicho i spokojnie. Jeśli szukacie odmiany, a przy okazji chcielibyście zwiedzić jakieś miasto, warto udać się do urokliwych małych miasteczek Lüneburg lub Celle, ale blisko stąd także do Hamburga.

Chcąc robić zdjęcia wrzosowiskom, najlepiej jest udać się na nie wczesnym rankiem, gdy słońce jest nisko i czasami nad dolinami wciąż unosi się mgła.

Oficjalną stronę turystyczną Pustaci Lüneburskiej znajdziecie pod adresem: https://www.lueneburger-heide.de

Getynga (Göttingen) i okolice

Czy byliście kiedyś w Getyndze? Jeśli nie, to najwyższy czas przyjrzeć się temu kierunkowi w południowej Dolnej Saksonii! Zabytkowe miasteczko uniwersyteckie urzeka niezliczoną ilością budynków z muru pruskiego i wąskimi uliczkami.

Warte odwiedzenia są również okolice Getyngi. Lekko pagórkowaty krajobraz oferuje liczne możliwości wycieczek w każdym kierunku. Na południu znajduje się masyw górski Hoher Meißner, na zachodzie Pogórze Wezerskie (Weserbergland), na północnym wschodzie pasmo górskie Harz. Znajdziecie tu również liczne zamki i pałace.

Jeśli lubicie fotografować zwierzęta, odwiedźcie zoo w Sababurgu po drugiej stronie Wezery. Na rozległych terenach można podziwiać i fotografować wiele rzadkich gatunków zwierząt i ptaków drapieżnych.

W powiecie Getyngi znajduje się między innymi małe miasto Duderstadt. Szczególnie piękna jest starówka z domami z muru pruskiego, z których część pochodzi z XVI wieku. Ale również cała okolica doskonale nadaje się do uprawiania turystyki pieszej.

Oficjalną stronę turystyczną Getyngi znajdziecie pod adresem: https://www.goettingen-tourismus.de

Szlak rowerowy doliny Wezery (Weser-Radweg) przez Pogórze Wezerskie (Weserbergland)

Lubicie jeździć na rowerze? Jeśli tak, czytajcie dalej – mamy dla Was idealne miejsce na urlop w północnych Niemczech!

Możecie tu udać się na wycieczkę rowerową po całej Dolnej Saksonii, od Pogórza Wezerskiego aż do Morza Północnego. Oczywiście możecie również podzielić trasę na kilka etapów.

Szlak rowerowy doliny Wezery (Weser-Radweg) ma długość 520 km i prowadzi z Hannoversch Münden do Cuxhaven. Wzdłuż trasy, która otrzymała 4 gwiazdki od Powszechnego Niemieckiego Klubu Rowerowego (Allgemeiner Deutscher Fahrrad-Club, ADFC), jest wiele do odkrycia.

Na szlaku rowerowym doliny Wezery znajdują się zamki i pałace, kościoły i klasztory, malownicze wioski i miasteczka, wiatraki i gospodarstwa rolne, zielone łąki i lasy, bagna i watty. Ścieżka rowerowa prowadzi cały czas wzdłuż pięknej panoramy rzeki. Szlak schodzi w kierunku Morza Północnego, jest dobrze rozwinięty i oznakowany. Po drodze znajdują się restauracje, kwatery i atrakcje turystyczne, a wśród nich: miasto Hameln, Rinteln i Schaumburg, Minden i pomnik cesarza Wilhelma, Zamek w Bückeburgu, zamek Petershagen, huta szkła Gernheim, Teatr w Weyhe, muzeum lokomotyw parowych w Kirchweyhe, port jachtowy „Wieltsee”, jezioro Werdersee, a także miasto hanzeatyckie Brema.

Oficjalną stronę turystyczną szlaku rowerowego doliny Wezery znajdziecie pod adresem: https://www.weserradweg-info.de

Oficjalną stronę turystyczną Pogórza Wezerskiego znajdziecie pod adresem: https://www.weserbergland-tourismus.de

Minden

Okolice Minden świetnie nadają się do zwiedzania na rowerze.

Jadąc rowerem wzdłuż Wezery lub wzdłuż Kanału Śródlądowego zobaczycie wiele pięknych wiatraków holenderskich, ale jest tam również wspaniały młyn pływający. Warto również zobaczyć skrzyżowanie dróg wodnych, gdzie Kanał Śródlądowy przecina Wezerę.

Na obszarach przyrodniczych przy zakolu rzeki Wezery, w rezerwacie przyrody Bastauwiesen lub na dużych torfowiskach nie trzeba długo czekać aż gęsi, łabędzie, ptaki drapieżne lub bociany pojawią się przed obiektywem aparatu.

Oficjalną stronę turystyczną Minden znajdziecie pod adresem: https://www.minden-erleben.de/

Wendland

Region Wendland jest dobrze znany z protestów przeciwko transportowi odpadów jądrowych do Gorleben.  W Wendland odbywa się również Kulturelle Landpartie, największy samodzielnie organizowany festiwal kulturalny w Niemczech: co roku pomiędzy Dniem Wniebowstąpienia a Zielonymi Świątkami artyści otwierają swoje warsztaty i pracownie. Festiwal jest organizowany w sposób oddolny, bez udziału funduszy publicznych.

W tych dniach ma tu miejsce około 800 wydarzeń, a wśród nich odczyty, dyskusje polityczne, spacery po wsi, instalacje i wystawy artystów, muzyka na żywo i wiele innych. Atmosfera jest niesamowita.

Oficjalną stronę turystyczną regionu Wendland nad Łabą znajdziecie pod adresem: https://wendland-elbe.de

Brema (Bremen)

Brema jest obok Hamburga największym i najbardziej znanym miastem w północnych Niemczech. Przyciąga piękną, historyczną starówką i położeniem nad rzeką Wezerą.

Musicie koniecznie zarezerwować sobie czas na zwiedzenie centrum miasta i historycznego rynku z katedrą św. Piotra (St. Petri Dom), posągiem Rolanda i imponującym ratuszem. W pobliżu znajduje się również pomnik słynnych Muzykantów z Bremy (Bremer Stadtmusikanten) przedstawiający osła, psa, kota i koguta. Idąc promenadą przybrzeżną nad Wezerą (Schlachte) z niezliczoną ilość barów i restauracji, dojdziecie do dzielnicy Schnoor: średniowiecznej starówki Bremy z wąskimi alejkami, malowniczymi domkami i licznymi sklepikami.

W samym centrum Bremy znajduje się Bürgerpark, piękny teren parkowy, który zachęca do długich spacerów lub po prostu do relaksu. Osobom zainteresowanym wzornictwem z pewnością spodoba się także Dom Wilhelma Wagenfelda.

Wycieczkę do Bremy możecie połączyć z pobytem nad Morzem Wattowym lub na Wyspach Wschodniofryzyjskich!

Oficjalną stronę turystyczną Bremy znajdziecie pod adresem: https://www.bremen-tourismus.de.

 

Sieh dir diesen Beitrag auf Instagram an

 

Ein Beitrag geteilt von Visit Bremen (@visit.bremen) am