Dania przedłuża wyrywkowe kontrole na granicy z Niemcami o kolejne sześć miesięcy, do 11 maja 2027 roku. Duńskie władze uzasadniają decyzję utrzymującym się poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa, w tym ryzykiem terroryzmu i sabotażu. Nie jest to zamknięcie granicy, lecz kontynuacja dotychczasowych kontroli.

Kontrole miały zakończyć się w listopadzie

O decyzji poinformowało 14 października duńskie Ministerstwo Sprawiedliwości. Minister Nicolai Wammen powiadomił Komisję Europejską o przedłużeniu kontroli. Dotychczasowy termin upływał 11 listopada 2026 roku.

To kolejna taka decyzja w tym roku. W kwietniu kontrole przedłużono o dwa miesiące, a w czerwcu o następne cztery — na okres od 12 lipca do 11 listopada.

Dania wskazuje na terroryzm, sabotaż i sytuację w Ceucie

Według duńskich władz sytuacja w kraju pozostaje poważna. Wammen wskazał na utrzymujące się zagrożenie terroryzmem i sabotażem wymierzonym w Danię.

Minister odwołał się również do sytuacji migracyjnej w Ceucie, hiszpańskiej enklawie w Afryce Północnej. Jak relacjonuje NIUS, pod koniec lipca napłynęli tam migranci z Maroka. W ocenie Wammena wydarzenia te przypomniały, jak szybko mogą rozpocząć się duże przepływy ludności. Ceuta pojawia się więc jako element uzasadnienia decyzji, a przedłużone kontrole dotyczą granicy duńsko-niemieckiej.

Policja sprawdza wybrane osoby

Duńska policja wyjaśnia, że tymczasowe kontrole na granicy z Niemcami prowadzi od 4 stycznia 2016 roku. Funkcjonariusze wybierają osoby do sprawdzenia, czy mogą legalnie wjechać do Danii. Nie oznacza to zatem obowiązkowego zatrzymywania każdego podróżnego.

Osoby jadące z Niemiec do Danii muszą więc nadal liczyć się z możliwością kontroli podczas przekraczania granicy.

Źródła: NIUS, duńskie Ministerstwo Sprawiedliwości, duńska policja

Paczka 20 papierosów w Niemczech może kosztować średnio 9,10 euro w 2027 roku i 11,78 euro w 2030 roku — wynika z prognoz opisanych przez FOCUS online. Powodem jest planowana podwyżka podatku tytoniowego, którą 14 października poparła komisja finansów Bundestagu. Głosowanie całego parlamentu zaplanowano na wieczór 15 października. Nie są to jeszcze obowiązujące nowe przepisy, a prognozowane kwoty nie oznaczają ustawowo ustalonych cen w sklepach.

Ponad euro więcej za paczkę już w przyszłym roku?

FOCUS porównuje przewidywane ceny ze średnią wynoszącą około 8,05 euro za paczkę w 2026 roku. Oznaczałoby to wzrost o 1,05 euro w przyszłym roku i o 3,73 euro do 2030 roku. Ostateczne ceny sprzedaży ustalają jednak producenci.

Przy zakupie jednej paczki dziennie różnica 1,05 euro dawałaby około 383 euro dodatkowych wydatków w ciągu 365 dni. To wyłącznie przykład obliczony na podstawie prognozy, nie pewny koszt dla każdego palacza.

Podwyżki mają objąć także inne produkty

Projekt przewiduje stopniowe podnoszenie podatku w latach 2027–2030. Obejmuje nie tylko papierosy, ale również tytoń do samodzielnego skręcania, wyroby do podgrzewania, cygara, cygaretki, tytoń fajkowy i do shishy oraz płyny do e-papierosów. Dla części produktów, m.in. cygar i tytoniu fajkowego, nowe stawki mają obowiązywać od marca 2027 roku.

Więcej pieniędzy dla budżetu, spór o skutki

Według informacji Bundestagu po poprawkach koalicji oczekiwane dodatkowe wpływy podatkowe wynoszą około 1,5 mld euro w 2027 roku i 4,461 mld euro w 2030 roku. Rząd uzasadnia podwyżki zarówno potrzebami budżetu, jak i ochroną zdrowia.

Podczas prac parlamentarnych przedstawiciele branży tytoniowej ostrzegali przed zakupami na czarnym rynku. Z kolei eksperci zajmujący się profilaktyką wskazywali, że wyższe ceny mogą zniechęcać do palenia, zwłaszcza młodych ludzi. To przeciwstawne oceny skutków planu, a nie przesądzony wynik reformy.

Źródła: FOCUS online, Deutscher Bundestag — hib 826/2026, Deutscher Bundestag — druk 21/8605 i harmonogram prac

Lufthansa poleciła dodatkowe tankowanie samolotów na wybranych połączeniach do Frankfurtu z powodu ograniczeń w dostawach paliwa lotniczego. Przewoźnik zapewnia jednak, że obecnie nie przewiduje odwoływania lotów z tego powodu. Operator lotniska, Fraport, potwierdza prace przy rurociągu, ale nie spodziewa się, by zagroziły one funkcjonowaniu portu.

Więcej paliwa jeszcze przed przylotem

Jak podały w nocy z 14 na 15 października niemieckie media, Lufthansa podjęła działania zapobiegawcze, aby utrzymać niezawodność rozkładu. Samoloty na części tras mają zabierać dodatkowy zapas paliwa na lotniskach, z których wyruszają do Frankfurtu. Dzięki temu po przylocie potrzebują mniej paliwa na miejscu.

Takie rozwiązanie nazywa się w lotnictwie „tankeringiem”. Nie oznacza przewozu paliwa jako ładunku dla innych maszyn, lecz zabranie większej ilości we własnych zbiornikach. Według informacji BILD przytoczonych przez portal branżowy airliners.de zalecenie obejmuje przede wszystkim połączenia krótko- i średniodystansowe, a coraz częściej także dalekodystansowe.

Prace przy rurociągu, ale bez zapowiedzianych odwołań

Lufthansa wskazuje między innymi na zmniejszoną przepustowość połączenia rurociągowego. Fraport wyjaśnia, że trwa planowa konserwacja rurociągu zaopatrującego również lotnisko. Operator powołuje się na inne drogi dostaw i duże możliwości magazynowania. Z tego względu nie oczekuje niedoboru spowodowanego samymi pracami i podkreśla, że zdolność lotniska do obsługi ruchu nie jest ograniczona.

W doniesieniach BILD pojawia się również niski poziom Renu, który może utrudniać dostawy barkami. To wskazany przez gazetę możliwy czynnik, a nie przyczyna potwierdzona przez Fraport.

Dla pasażerów najważniejsze jest obecne stanowisko przewoźnika: dzięki podjętym środkom Lufthansa nie przewiduje odwoływania rejsów z powodu tej sytuacji. Nie jest to informacja o zamknięciu lotniska ani o wstrzymaniu lotów.

Źródła: airliners.de, t-online, dpa, Deutschlandfunk

Zamaskowani napastnicy uwolnili w środę 14 października 34-letniego więźnia podczas wizyty u lekarza w centrum Essen. Według informacji agencji dpa obezwładnili i związali dwóch eskortujących go funkcjonariuszy służby więziennej. Policja rozpoczęła szeroko zakrojone poszukiwania i ostrzega, że uciekinierzy mogą być uzbrojeni.

Atak w drodze do gabinetu

Do zdarzenia doszło około godziny 12:45 przy Kennedyplatz. Funkcjonariusze przywieźli 34-latka z zakładu karnego w Essen do przychodni. Jak ustaliła dpa, dwaj zamaskowani mężczyźni zaatakowali eskortę w korytarzu budynku. Więzień i jego pomocnicy uciekli następnie w różnych kierunkach.

Ministerstwo Sprawiedliwości Nadrenii Północnej-Westfalii przekazało, że 34-latek przebywał w areszcie tymczasowym w związku z podejrzeniem przestępstw narkotykowych i niebezpiecznego uszkodzenia ciała. Nie oznacza to prawomocnego skazania za te czyny.

Policja: nie podchodźcie do podejrzanych

Policjanci prowadzili działania w całym centrum Essen. Służby nie wykluczają, że trzej poszukiwani mają broń. Apelują, aby nie próbować ich zaczepiać ani zatrzymywać, lecz w razie zauważenia podejrzanych osób zadzwonić pod numer alarmowy 110.

Według relacji WDR funkcjonariusze eskorty nie zostali ranni. Szczegółowy przebieg obezwładnienia i związania strażników podała dpa; policja początkowo nie potwierdzała wszystkich elementów tej relacji.

Alarm po znalezieniu atrapy granatu

Niedaleko miejsca zdarzenia świadek zauważył przedmiot przypominający granat. Policja zamknęła ulicę i ewakuowała sąsiednie budynki. Specjaliści z krajowego urzędu kryminalnego ustalili jednak, że była to drewniana atrapa. Według WDR blokadę zniesiono, a mieszkańcy mogli wrócić do domów. Nie ustalono, czy przedmiot miał związek z uwolnieniem więźnia.

Źródła: dpa, WDR, tagesschau.de

Unijny program wspierający dobrowolne powroty migrantów wyczerpał środki na 2026 rok trzy miesiące przed końcem roku. Frontex potwierdził, że tymczasowo nie przyjmuje nowych wniosków do programu EURP. Według ustaleń WDR i NDR w kilku niemieckich landach z powodu braku finansowania wstrzymano już zaplanowane wyjazdy.

Chodzi o European Reintegration Programme (EURP), czyli europejski program pomocy dla osób, które dobrowolnie wracają do kraju pochodzenia. Pieniądze pochodzą z Unii Europejskiej, a programem zarządza Frontex. W Niemczech wnioski składa się za pośrednictwem Federalnego Urzędu ds. Migracji i Uchodźców (BAMF).

Frontex wstrzymał przyjmowanie nowych spraw

Rzecznik Frontexu potwierdził WDR i NDR, że z powodu bardzo dużego zainteresowania wszystkie środki EURP przewidziane na 2026 rok są już związane z zaakceptowanymi przypadkami. Dlatego nowe sprawy nie są obecnie przyjmowane.

Niemieckie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych podało, że zostało poinformowane o wstrzymaniu finansowania 2 października. Resort przekonuje, że dobrowolny powrót nadal jest możliwy bez dodatkowej pomocy reintegracyjnej. Z kilku landów napłynęły jednak informacje, że brak pieniędzy doprowadził już do zatrzymania konkretnych, wcześniej planowanych wyjazdów.

W pierwszych dziewięciu miesiącach 2026 roku z programu skorzystało ponad 1000 osób w Dolnej Saksonii i prawie 2000 w Nadrenii Północnej-Westfalii. Według dziennikarzy Frontex miał już kilka miesięcy wcześniej ostrzegać Komisję Europejską, że zainteresowanie będzie znacznie większe od planowanego. Do chwili publikacji materiału Komisja nie odpowiedziała na pytania redakcji o brak zwiększenia budżetu.

Na czym polega pomoc przy dobrowolnym powrocie?

EURP nie oznacza automatycznej wypłaty gotówki w jednej ustalonej wysokości. Wsparcie może obejmować pieniądze lub świadczenia rzeczowe, między innymi zakwaterowanie po przyjeździe do kraju pochodzenia, pomoc w ponownym urządzeniu się albo opiekę zdrowotną. Łączna wartość takiej pomocy może przekroczyć 3000 euro na osobę.

Pod pewnymi warunkami możliwe jest również dodatkowe wsparcie z finansowanego przez niemiecki rząd federalny i landy programu REAG/GARP. To odrębny instrument, z którego w 2025 roku skorzystało około 16 tysięcy osób. Wyczerpanie budżetu EURP nie oznacza więc, że ustały wszystkie formy pomocy ani że każdy dobrowolny wyjazd z Niemiec został wstrzymany.

Prawie 10 tysięcy osób objętych programem w Niemczech

W 2025 roku EURP wsparł w całej Europie prawie 20 tysięcy osób, w tym 9708 w Niemczech. Dla porównania: w ubiegłym roku z Niemiec dobrowolnie wyjechało ponad 36 tysięcy osób, podczas gdy deportowano około 23 tysięcy. Nie wszyscy dobrowolnie wyjeżdżający korzystali jednak z finansowania EURP.

Według danych przytoczonych przez WDR i NDR w Niemczech przebywa obecnie około 260 tysięcy osób zobowiązanych do wyjazdu. W przypadku ponad trzech czwartych deportacja jest czasowo wstrzymana i osoby te mają status Duldung, czyli tolerowanego pobytu.

Niemieckie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zapewnia, że zabiega na poziomie unijnym o dalsze finansowanie programu. Na razie nie podano jednak, kiedy przyjmowanie nowych spraw mogłoby zostać wznowione ani czy budżet na 2026 rok zostanie zwiększony.

Źródła: WDR, NDR, tagesschau.de

Berlińska prokuratura zażądała 13 lat więzienia oraz późniejszej izolacji zabezpieczającej dla 69-letniego oskarżonego w procesie dotyczącym 22 gwałtów na 14 kobietach. To wniosek strony oskarżenia, a nie ogłoszony wyrok. Mężczyzna już na początku procesu przyznał się do gwałtów i potwierdził opisany w akcie oskarżenia przebieg zdarzeń.

Poznawał kobiety przez portale randkowe

Sprawa dotyczy czynów z lat 2016–2022. Według aktu oskarżenia mężczyzna poznawał przez internet kobiety z Berlina i Brandenburgii, które miały wówczas od 50 do 60 lat. Czasami przedstawiał się jako komisarz policji, innym razem jako pilot Bundeswehry.

Śledczy ustalili, że w swoim mieszkaniu w Berlinie-Friedrichsfelde podawał kobietom substancje uspokajające w połączeniu z alkoholem. Kiedy traciły świadomość, gwałcił je i rejestrował czyny. W procesie rozpatrywane są 22 przypadki dotyczące 14 kobiet.

Przyznał się do gwałtów

Na początku procesu oskarżony za pośrednictwem obrońcy przyznał, że dopuścił się gwałtów. Potwierdził też, że opisany przez prokuraturę przebieg zdarzeń jest prawidłowy. Wcześniej, na etapie postępowania przygotowawczego, nie składał wyjaśnień.

Kobiety nie pamiętały samych czynów. O tym, co im zrobiono, dowiedziały się dopiero podczas śledztwa, gdy policja odnalazła nagrania na zabezpieczonych nośnikach. Ze względu na ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych część poszkodowanych była przesłuchiwana bez bezpośredniego kontaktu z oskarżonym.

Prokuratura żąda 13 lat i dalszej izolacji

14 października prokuratura zażądała dla oskarżonego 13 lat pozbawienia wolności. Do wniosku przyłączyli się pełnomocnicy kilku kobiet występujących w procesie jako oskarżycielki posiłkowe.

Oskarżyciel chce również, aby po odbyciu kary sąd zastosował wobec mężczyzny zabezpieczającą izolację, po niemiecku Sicherungsverwahrung. Taki środek nie jest częścią zwykłej kary więzienia. Może zostać zarządzony przez sąd po karze, jeżeli sprawca nadal jest uznawany za poważne zagrożenie. W tej sprawie to na razie żądanie prokuratury — sąd jeszcze go nie rozstrzygnął.

Obrona ma przedstawić swoje stanowisko 28 października. Nie wiadomo jeszcze, czy tego samego dnia zapadnie wyrok.

Śledczy badają kolejne przypadki

Równolegle trwa osobne postępowanie dotyczące możliwych przestępstw wobec kolejnych 44 kobiet. Ta liczba nie oznacza 44 udowodnionych gwałtów — są to przypadki nadal badane przez śledczych.

Na trop oskarżonego berlińskie organy ścigania trafiły po informacji od policji z Dolnej Saksonii. Na zabezpieczonych urządzeniach odnaleziono liczne nagrania, które stały się kluczowym materiałem dowodowym w procesie.

Źródła: dpa/t-online, WELT/dpa, rbb24, Prokuratura Generalna w Berlinie

Nie chodzi o zwykłą drogę z domu do stałego zakładu. W określonych przypadkach przejazd firmowym autem z bazy wskazanej przez pracodawcę do zmieniających się miejsc pracy i z powrotem może być czasem pracy. Modelowe wyliczenie dla 2027 roku daje około 428 euro brutto miesięcznie, ale nie jest to automatyczny dodatek dla każdego zatrudnionego.

Punktem wyjścia jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 9 października 2025 roku w sprawie C-110/24. Dotyczył on pracowników hiszpańskiego przedsiębiorstwa, którzy zbierali się w miejscu wskazanym przez pracodawcę i wspólnie jechali firmowym pojazdem do zmieniających się miejsc wykonywania pracy.

TSUE uznał, że zarówno przejazd do miejsca pracy, jak i powrót mogą być czasem pracy w rozumieniu unijnej dyrektywy. Znaczenie miało to, że pracownicy musieli jechać razem o porze wyznaczonej przez firmę, pojazdem pracodawcy i z miejsca przez niego wskazanego. Podczas podróży pozostawali do dyspozycji pracodawcy i nie mogli swobodnie dysponować swoim czasem.

Wyrok nie oznacza automatycznie dodatkowej wypłaty

Unijna dyrektywa reguluje przede wszystkim czas pracy, odpoczynek i ochronę zdrowia. Sam wyrok TSUE nie rozstrzyga, ile pracownik powinien otrzymać za przejazd. Kwestie wynagrodzenia zależą od prawa niemieckiego oraz zapisów umowy o pracę lub układu zbiorowego.

Także niemiecki Federalny Sąd Pracy rozróżnia kwalifikację czasu na potrzeby ochrony czasu pracy od zasad jego opłacania. Dla przejazdów można ustalić inną stawkę niż za zwykłą pracę, a w pewnych przypadkach nawet wyłączyć osobne wynagrodzenie za podróż. Nie może to jednak prowadzić do zapłaty poniżej obowiązującej płacy minimalnej za godziny, które zgodnie z prawem trzeba uwzględnić.

Skąd bierze się kwota 428 euro miesięcznie?

Inside Digital pokazuje przykład malarza, który ma 7,5 płatnej godziny dziennie, lecz dodatkowo spędza łącznie 80 minut w firmowym samochodzie w drodze z bazy do zmieniających się budów i z powrotem. Przy płacy minimalnej 14,60 euro, która ma obowiązywać w Niemczech od 1 stycznia 2027 roku, za 7,5 godziny otrzymałby 109,50 euro brutto dziennie.

Po doliczeniu 80 minut przejazdu łączny czas wynosi 8 godzin i 50 minut. Przy stawce 14,60 euro daje to 128,97 euro. Różnica to 19,47 euro dziennie, czyli około 428 euro brutto przy założeniu 22 dni roboczych w miesiącu.

To przykład obliczeniowy, a nie gwarantowana ani maksymalna kwota. Wynik zmienia się wraz z długością przejazdu, liczbą dni pracy, wysokością wynagrodzenia i postanowieniami umowy lub układu zbiorowego. Dodatkowe roszczenie może powstać zwłaszcza wtedy, gdy po uwzględnieniu nieopłaconych przejazdów średnia zapłata za wszystkie właściwe godziny spada poniżej ustawowego minimum.

Kogo może dotyczyć ta zasada?

Najbardziej prawdopodobne są sytuacje, w których pracownicy nie mają jednego stałego miejsca pracy. Dotyczy to między innymi części osób zatrudnionych na budowach, w rzemiośle, ogrodnictwie, usługach terenowych, opiece mobilnej lub sprzątaniu obiektów.

Kluczowe pytania brzmią: czy pracodawca wyznacza punkt zbiórki, godzinę i pojazd, czy pracownik jedzie do zmieniających się miejsc pracy oraz czy podczas przejazdu pozostaje do dyspozycji firmy. Zwykła prywatna droga z domu do stałego biura, hali lub zakładu co do zasady nie jest objęta opisanym wyrokiem.

Osoba, która podejrzewa zaniżenie wynagrodzenia, powinna zapisywać godziny wyjazdów i powrotów oraz sprawdzić umowę i właściwy układ zbiorowy. W indywidualnej sprawie zakres roszczenia może zależeć od wielu szczegółów, dlatego sama kwota z przykładu nie przesądza o wyniku.

Źródła: Inside Digital, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych, Federalny Sąd Pracy

W Badenii-Wirtembergii unieważniono małżeństwo zawarte za granicą przez 11-letnią obywatelkę Iraku i 17-latka. Sprawa pochodzi z 2020 roku i nie dotyczy nowego ślubu w Niemczech. Alice Weidel wróciła do niej po ujawnieniu danych o postępowaniach dotyczących małżeństw z nieletnimi.

Dane pochodzą z odpowiedzi władz Badenii-Wirtembergii na interpelację klubu AfD w landtagu. Wynika z niej, że w latach 2018–2024 sądy prawomocnie unieważniły osiem małżeństw, w których przynajmniej jedna osoba była nieletnia.

Najmłodszą osobą objętą takim postępowaniem była 11-letnia dziewczynka. Jej małżeństwo z 17-latkiem zostało unieważnione w 2020 roku. Oboje byli obywatelami Iraku, a związek zawarto poza Niemcami.

Postępowania dotyczyły małżeństw zawartych za granicą

Sprawami zajmował się Regierungspräsidium Tübingen. Urząd otrzymuje informacje od urzędów stanu cywilnego o małżeństwach zawartych za granicą, jeżeli w chwili ślubu jeden z małżonków nie miał 18 lat.

To ważne rozróżnienie: przypadek 11-latki nie oznacza, że dziecko mogło legalnie zawrzeć małżeństwo w Niemczech. Niemieckie prawo pozwala na małżeństwo dopiero po ukończeniu 18 lat. Przepisy regulują jednak również skutki związków zawartych wcześniej poza granicami kraju.

Osiem unieważnień i 350 innych zakończonych spraw

W latach 2018–2024 urząd w Tybindze odnotował łącznie 358 zakończonych postępowań. Osiem zakończyło się prawomocnym unieważnieniem małżeństwa, natomiast 350 zamknięto w inny sposób.

Liczba 350 nie oznacza, że wszystkie te małżeństwa nadal trwają. Władze wskazały różne przyczyny zakończenia spraw bez prawomocnego unieważnienia. W części przypadków osoba nieletnia osiągnęła pełnoletność przed końcem postępowania, w innych zmarł jeden z małżonków albo sąd odstąpił od unieważnienia. Odnotowano również przypadki ponownego zawarcia małżeństwa za granicą.

Według danych przytoczonych przez „WELT” do unieważnienia doszło między innymi w sprawach osób pochodzących z Iraku, Syrii, Afganistanu, Bośni i Hercegowiny oraz Macedonii Północnej. Same liczby nie pokazują więc jednego, identycznego scenariusza dla wszystkich postępowań.

Weidel krytykuje reakcję władz

Alice Weidel, współprzewodnicząca AfD, uznała tolerowanie małżeństw z dziećmi za nieodpowiedzialne. Oceniła, że państwo powinno konsekwentniej chronić nieletnich, i zapowiedziała zmianę tej polityki w razie przejęcia władzy przez jej partię. Są to polityczne oceny i deklaracje liderki AfD.

W 2024 roku Bundestag zmienił przepisy dotyczące małżeństw zawartych za granicą przez osoby nieletnie. Związki zawarte przed ukończeniem 16 lat są co do zasady nieskuteczne w Niemczech, ale prawo przewiduje mechanizmy ochrony osoby małoletniej oraz możliwość ponownego zawarcia małżeństwa po osiągnięciu pełnoletności.

Źródła: WELT, Junge Freiheit