Znaczna część samochodów sprowadzonych do Polski pochodzi z rynku niemieckiego. Żeby autem kupionym w Niemczech przyjechać do Polski (nie na lawecie), niezbędne są niemieckie tablice rejestracyjne. Są to tak zwane „Überführungskennzeichen”, czyli tablice transportowe. Według obecnych przepisów obowiązują dwa rodzaje tablic:
- Das Kurzzeitkennzeichen, czyli tymczasowe tablice rejestracyjne, zwane przez Polaków tablicami zjazdowymi lub tablicami „żółtymi”, wydawane są w celu krótkiego transportu zakupionego samochodu terenie Niemiec lub w obrębie granic Unii Europejskiej do krajów (np. transport pojazdu z Niemiec do Polski).
- Ausfuhrkennzeichnen, zwane także tablicami celnymi, tranzytowymi lub tablicami eksportowymi, wydawane są one w celu przetransportowania pojazdu zakupionego w Niemczech do kraju EU lub innego kraju, nie będącego członkiem unii europejskiej.
Tablice tymczasowe w Niemczech: ograniczenia i dokumenty
Tymczasowe tablice rejestracyjne w Niemczech ważne są tylko 5 dni (do godziny 23:59 dnia wybitego na żółtym pasku tablicy). W Niemczech wydawane są one głównie w celu przeprowadzania jazd próbnych np. przed kupnem pojazdu, transportu pojazd do serwisu samochodowego w celu wykonania badań technicznych lub przeprowadzenia kontroli technicznej.
Jazda pojazdem mechanicznym na tablicach tymczasowych jest poddana następującym ograniczeniom:
- Pojazd posiadający badania techniczne: jazda próbna z celem jego sprawdzenia przed zakupem, transport pojazdu do miejsca przeznaczenia w obrębie Niemiec lub na terenie Unii Europejskiej do maksymalnie pięciu dni od momentu wystawienia tablic.
- Pojazd nie posiadający badań technicznych: jazda do serwisu w celu przeprowadzenia kontroli pojazdu lub badań technicznych. Tablice są ważne wyłącznie na najkrótszą drogę w obrębie jednego, maksymalnie sąsiadującego rejonu.
W celu uzyskania tablic tymczasowych jako osoba fizyczna należy przedłożyć w wydziale komunikacji drogowej (Kfz-Zulassungsstelle) następujące dokumenty w oryginale:
- „eVB-Nummer”, czyli elektroniczne potwierdzenie ubezpieczenia pojazdu,
- dowód osobisty lub paszport z zaświadczeniem o zameldowaniu,
- dowód rejestracyjny pojazdu cz. 1 i cz. 2,
- zaświadczenie o badaniu technicznym.
W niektórych miastach niemieckich istnieje też możliwość złożenia wniosku o tablice tymczasowe przez internet.
Koszty wykupienia tablic zjazdowych w Niemczech
Koszt wykupienia rejestracyjnych tablic tymczasowych (zjazdowych) w Niemczech to 13,10 euro. Na tę kwotę składa się 10,20 euro za przyznanie tablic, 2,60 dla Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego (niem. Kraftfahrt-Bundesamt) oraz 30 centów za pieczątkę-naklejkę. Oprócz tego należy wykupić na cały okres użytkowania ubezpieczenie OC (numer eVB, który otrzymuje się od ubezpieczalni będzie trzeba przedłożyć w urzędzie komunikacji), które wynosi około 30 euro. Osoby wykupujące zieloną kartę ubezpieczeniową, zapłacą znacznie więcej. Jeśli planuje się przewóz auta z Niemiec do Polski, to zielona karta ubezpieczeniowa nie będzie potrzebna. Dodatkowo należy doliczyć koszty wykonania tablic, które mogą wynieść około 20-30 euro.
Czerwone tablice w Niemczech
Tablice celne w Niemczech (czerwone tablice), podobnie jak tymczasowe tablice 5-dniowe, dają możliwość opuszczenia terenu Niemiec po zakupie pojazdu z myślą o powrocie tym pojazdem do swojego kraju, a dalej z myślą zarejestrowania go na jego terenie. Tablice celne zwane są również potocznie tablicami wywozowymi, eksportowymi lub tranzytowymi i są konieczne wtedy, gdy osoba kupująca pojazd potrzebuje więcej niż pięć dni na jego transport do kraju przeznaczenia na terenie Unii Europejskiej lub gdy eksportuje zakupiony pojazd do kraju poza obrębem UE.
Tablice celne różnią się od tablic tymczasowych okresem ich ważności oraz kolorem. Zamiast paska żółtego posiadają one pasek czerwony z czarnymi cyframi wskazującymi dzień, miesiąc i rok, w którym auto powinno opuścić terytorium Niemiec. Tablice te są ważne do daty podanej na czerwonym pasku, która zależy od daty ważności wykupionego ubezpieczenia.
Uzyskanie czerwonych tablic w Niemczech
W celu uzyskania tablic celnych konieczne są następujące dokumenty:
- dowód osobisty lub paszport z zaświadczeniem o zameldowaniu,
- dowód rejestracyjny pojazdu cz. 1 i cz. 2,
- „eVB-Nummer”, czyli elektroniczne potwierdzenie ubezpieczenia pojazdu,
- polecenia pobrania należności SEPA w celu opłaty podatku od pojazdów samochodowych,
- zaświadczenie o badaniu technicznym (Haupt- und Abgasuntersuchung),
- dotychczasowe tablice rejestracyjne (o ile pojazd był dopuszczony do ruchu drogowego),
- „Stillegebescheinigung” w przypadku pojazdu nieposiadającego dopuszczenia do ruchu drogowego,
- w przypadku firm: zaświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej lub wyciąg z rejestru handlowego.
Jak wygląda sprowadzanie samochodu z Niemiec do Polski?
Chcąc sprowadzić samochód z Niemiec do Polski, należy liczyć się nie tylko z kosztami transportu (zapłatą dla firmy transportowej lub kosztem samodzielnego przetransportowania), ale również kilkoma dodatkowymi wydatkami takimi jak:
- koszty akcyzy, czyli podatku, którym objęte są wszystkie zakupione poza granicami kraju samochody osobowe, po raz pierwszy rejestrowane w Polsce;
- koszt rejestracji, na który składa się cena wydania dowodu rejestracyjnego i nowych tablic (około 250 zł), a także wydatek na tłumacza przysięgłego, ponieważ polskie prawo nakazuje, by składane w urzędach dokumenty były w całości w języku polskim;
- koszt obowiązkowego ubezpieczenia OC, które należy wykupić najpóźniej w dniu rejestracji samochodu (wcześniej można skorzystać z krótkoterminowego OC, umożliwiającego załatwienie niezbędnych formalności).
Podsumowanie: Czy warto sprowadzać auto z Niemiec?
Mimo dodatkowych kosztów związanych z transportem, samochody na rynku niemieckim są zazwyczaj dostępne w korzystniejszych cenach niż w Polsce. Wiele zależy oczywiście od marki, modelu, rodzaju wyposażenia, ale Niemcy znacznie częściej wymieniają swoje pojazdy, przez co można wyjść na takiej transakcji bardzo korzystnie. Warto uważać na oszustwo, polegające na wpisaniu danych wcześniejszego właściciela pojazdu do umowy, zamiast danych handlarza, który chce uniknąć opłacenia podatku, ale i też nie chce ponosić odpowiedzialności za ewentualne usterki wykryte po sprzedaży.
