Dostałeś w Niemczech pismo od firmy windykacyjnej z kwotą wyższą niż pierwotny rachunek? Nie przelewaj od razu całej sumy, ale też nie odkładaj listu bez odpowiedzi. Najpierw ustal, czy dług istnieje, czy jest wymagalny i skąd wzięły się dodatkowe koszty. Nie każda opłata wpisana w piśmie z Inkasso jest należna. Jeśli jednak rzeczywiście zalegasz z płatnością, uzasadnioną część trzeba uregulować.
Inkasso to niemieckie określenie windykacji należności. Firma może działać w imieniu wierzyciela albo kupić wierzytelność. Samo jej pismo nie jest orzeczeniem sądu i nie dowodzi jeszcze, że cała żądana kwota jest prawidłowa.
Co sprawdzić w piśmie z windykacji w Niemczech?
Zacznij od podstawowej należności, czyli kwoty za towar lub usługę. Sprawdź nazwę pierwotnego wierzyciela, datę i podstawę umowy, numer faktury oraz to, czy rachunek nie został już opłacony. Porównaj pismo z umową, potwierdzeniem zamówienia, fakturą i historią konta. Jeżeli nie kojarzysz firmy lub zakupu, poproś o wyjaśnienie i dowody zamiast potwierdzać dług.
Przy pierwszym dochodzeniu należności od osoby prywatnej zarejestrowana firma windykacyjna musi przekazać zrozumiałe informacje o roszczeniu, m.in. wskazać wierzyciela i podstawę żądania. Wynika to z § 13a niemieckiej ustawy o usługach prawnych (RDG). Brak jasnego wyliczenia to powód, by żądać szczegółów.
Czy przed Inkasso musisz dostać upomnienie?
Nie zawsze. Dodatkowe koszty windykacji wiążą się co do zasady ze zwłoką w zapłacie. Zwłoka może powstać po upomnieniu (Mahnung), lecz także bez niego, na przykład gdy termin płatności został wyraźnie ustalony. Przy roszczeniu pieniężnym konsument może również popaść w zwłokę po 30 dniach od wymagalności i otrzymania faktury, jeśli faktura wyraźnie informowała o tej konsekwencji. Nie przyjmuj więc automatycznie ani zasady „bez upomnienia nic nie płacę”, ani twierdzenia windykatora, że każdy spóźniony rachunek uzasadnia wszystkie koszty.
Których kosztów windykacji nie trzeba płacić?
Verbraucherzentrale, czyli niemieckie organizacje konsumenckie, radzi sprawdzać każdą pozycję osobno. W szczególności wskazuje, że opłata za prowadzenie konta windykacyjnego nie powinna być doliczana osobno: kontrola wpłat należy do zwykłej działalności firmy i jest już objęta jej wynagrodzeniem. Windykator powinien też wyjaśnić sposób obliczenia odsetek, w tym stawkę i okres. Koszty dochodzenia roszczenia nie mogą być dowolne; ustawowo są ograniczone względem wynagrodzenia adwokata za porównywalną czynność.
Jeśli firma windykacyjna sama kupiła dług, Verbraucherzentrale wskazuje, że nie może żądać od Ciebie opłaty za windykację prowadzonej we własnym imieniu. To nie znaczy, że znika sama należność. Odróżnij kwotę rachunku od kosztów i odsetek.
Bezpłatny Inkasso-Check Verbraucherzentrale pomaga ocenić, czy żądanie i dodatkowe koszty są uzasadnione. Narzędzie jest dostępne także w polskiej wersji językowej. Przy niejasnych dokumentach lub większej kwocie warto skorzystać z indywidualnej porady.
Co zrobić, gdy dług nie istnieje albo kwota jest zawyżona?
Odpowiedz pisemnie i wskaż dokładnie, co kwestionujesz. Jeśli nie zawierałeś umowy, napisz to wprost i poproś o wykazanie podstawy roszczenia. Gdy rachunek został już zapłacony, dołącz kopię potwierdzenia przelewu. Jeśli uznajesz sam rachunek, ale nie zgadzasz się z opłatami windykacyjnymi, rozdziel te dwie części: zapłać bezsporną należność, a dodatkowe koszty zakwestionuj z uzasadnieniem. Zachowaj kopię pisma i dowód doręczenia. Verbraucherzentrale udostępnia niemiecki wzór sprzeciwu wobec nieuzasadnionego roszczenia.
Nie podpisuj automatycznie formularza uznania długu ani ugody ratalnej przed sprawdzeniem kwoty. Taka deklaracja może utrudnić późniejsze podnoszenie zarzutów, a raty mogą zwiększyć całkowite koszty. Jeżeli potrzebujesz rozłożenia rzeczywistego długu na raty, najpierw ustal pełną kwotę oraz opłaty za porozumienie.
Czy pismo z Inkasso oznacza zajęcie konta lub wpis do SCHUFA?
Samo wezwanie od firmy windykacyjnej nie uprawnia jej do zajęcia konta. Egzekucja wymaga odpowiedniej podstawy prawnej i dalszej procedury. Nie ignoruj jednak dokumentów sądowych: gdy otrzymasz Mahnbescheid, czyli sądowy nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zaczyna się inny etap sprawy. Groźba wpisu do SCHUFA także nie sprawia, że sporne roszczenie automatycznie staje się prawidłowe. Jeśli uważasz, że dług nie istnieje, zakwestionuj go na piśmie i zachowaj dowód.
Przyszedł Mahnbescheid z sądu? Nie czekaj na odpowiedź Inkasso
Oficjalne pismo sądowe rozpoznasz m.in. po oznaczeniu sądu i doręczeniu. Sąd przy wydawaniu Mahnbescheid nie sprawdza merytorycznie, czy roszczenie jest zasadne. Jeżeli żądanie jest nieuzasadnione w całości lub części, wyślij sprzeciw (Widerspruch) do sądu wskazanego w piśmie. Formularz powinien tam dotrzeć w ciągu dwóch tygodni od doręczenia. Możliwy jest także sprzeciw tylko wobec spornej części. Sam list wysłany do firmy windykacyjnej nie zastąpi reakcji na pismo sądowe.
Jeżeli dług jest rzeczywisty, ureguluj go lub pilnie wyjaśnij możliwość spłaty. Nie składaj sprzeciwu wyłącznie po to, by zyskać czas: spór może przejść do procesu i zwiększyć koszty. Jeżeli po Mahnbescheid nadejdzie Vollstreckungsbescheid, czyli sądowy tytuł umożliwiający egzekucję, również wymaga on pilnej, odrębnej reakcji.
Jak działać krok po kroku po otrzymaniu pisma?
Sprawdź nadawcę i pierwotnego wierzyciela, odtwórz historię rachunku, oddziel należność główną od odsetek i opłat, a następnie odpowiedz na piśmie tylko w zakresie, który jest sporny. W razie potrzeby użyj polskiej wersji Inkasso-Check lub zwróć się do Verbraucherzentrale. Przeglądaj korespondencję z sądu szczególnie uważnie i pilnuj terminu z pouczenia. Więcej o ochronie środków po rzeczywistym zajęciu rachunku wyjaśniamy w poradniku o P-Konto w Niemczech.
Źródła: Verbraucherzentrale – „Inkasso: So erkennen Sie unseriöse Forderungen”, „Interaktiver Inkasso-Check”, „Gerichtliches Mahnverfahren”, „Musterbrief zur Abwehr unberechtigter Forderungen”; niemiecki kodeks cywilny (§ 286 BGB); ustawa o usługach prawnych (§ 13a RDG); kodeks postępowania cywilnego (§ 692 ZPO).
