Stres przeżywany podczas pandemii COVID-19 wiązał się z szybszym starzeniem epigenetycznym u nastolatków — wynika z badania opisanego przez niemiecki Instytut Psychiatrii Maxa Plancka. Szczególne znaczenie miał brak kontaktów z innymi. Wynik dotyczy markerów biologicznych, a nie stwierdzenia, że wszyscy młodzi ludzie postarzeli się lub zachorują.
Porównali próbki sprzed i po lockdownach
Jak informuje instytut w komunikacie z 5 listopada 2026 roku, naukowcy objęli badaniem ponad 1000 osób w Niemczech: dzieci w wieku 8–10 lat, nastolatków w wieku 14–16 lat oraz dorosłych w wieku 20–29 lat. Porównali DNA ze śliny pobranej przed pierwszym lockdownem w marcu 2020 roku oraz po drugim lockdownie.
Badacze analizowali metylację DNA, czyli chemiczne znaczniki uczestniczące w regulowaniu aktywności genów. Na tej podstawie oceniali wiek epigenetyczny. Nie chodzi o wykrycie mutacji ani uszkodzenia sekwencji DNA.
Najwyraźniejszy związek u nastolatków
Przyspieszenie starzenia epigenetycznego zaobserwowano we wszystkich grupach wieku. Jednak związek ze stresem osiągnął istotność statystyczną tylko wśród nastolatków. Szczególnie wyróżniał się stres związany z ograniczeniem kontaktów społecznych.
To badanie obserwacyjne: wykazany związek nie dowodzi, że sam lockdown spowodował opisane zmiany. Wyniki nie oznaczają też, że uczestnicy na pewno będą chorować lub żyć krócej. Naukowcy podkreślają, że potrzebne są dalsze obserwacje, aby ustalić, czy zmiany wiążą się z późniejszym ryzykiem chorób.
Źródła: Apollo News, Max-Planck-Institut für Psychiatrie
