Angela Merkel w styczniu 2016 r. mówiła o oczekiwanym powrocie uchodźców do ojczyzny po przywróceniu pokoju w Syrii i pokonaniu Państwa Islamskiego w Iraku. Tymczasem według opublikowanych 9 listopada danych Destatis niemieckie obywatelstwo posiadało 30 proc. z około 1,28 mln osób z syryjską historią migracji mieszkających w Niemczech w 2025 r. Daje to szacunkowo 384 tys. osób — wynik mnożenia dwóch zaokrąglonych danych, a nie dokładny urzędowy spis.
Co Merkel mówiła o powrocie uchodźców?
Chodzi o historyczną wypowiedź ówczesnej kanclerz z 30 stycznia 2016 r., a nie o nowy apel z 2026 r. Podczas zjazdu CDU w Neubrandenburgu Merkel wskazywała na tymczasowy charakter ochrony i oczekiwała, że po nastaniu pokoju uchodźcy wrócą do swoich krajów, wykorzystując zdobytą w Niemczech wiedzę. Jej wypowiedź relacjonowały wówczas Reuters i dpa.
Powrót wiązała z warunkami w krajach pochodzenia. Nie była to zapowiedź automatycznego wyjazdu wszystkich osób syryjskiego pochodzenia niezależnie od ich późniejszej sytuacji.
Obywatelstwo ma 30 proc. szerszej grupy
Dane mikrozensusowe dotyczą osób, które same wyemigrowały z Syrii, oraz urodzonych w Niemczech dzieci, których oboje rodzice wyemigrowali z tego kraju. Nie można więc utożsamiać całej grupy 1,28 mln z uchodźcami przybyłymi dopiero po 2015 r.
Destatis podał również, że w samym 2025 r. niemieckie obywatelstwo otrzymało 65 800 Syryjczyków. Stanowili 19,7 proc. wszystkich naturalizowanych w tym roku osób i byli największą grupą według wcześniejszego obywatelstwa. To liczba roczna, odrębna od szacunku około 384 tys. osób posiadających już niemieckie obywatelstwo.
NIUS zestawia dawne słowa Merkel z dzisiejszymi danymi
Do tego kontrastu wrócił Gunnar Schupelius w komentarzu opublikowanym 10 listopada w NIUS. Autor krytykuje politykę rządu i ocenia, że oczekiwanie powrotu nie zostało poparte odpowiednimi działaniami. Jest to jego ocena polityczna, a nie ustalenie urzędu statystycznego.
Sam odsetek osób z niemieckim obywatelstwem nie dowodzi naruszenia przepisów przy jego nadawaniu. Odrębnie należy też traktować obywatelstwo, pochodzenie migracyjne i aktualny status ochrony.
Źródła: Destatis, komunikat z 9.11.2026, t-online/Reuters/dpa, 30.01.2016, NIUS, komentarz Gunnara Schupeliusa.

