Presja na uczniów, by podporządkowali się religijnym nakazom, to problem, przed którym ostrzega Michael Hammerbacher, ekspert zajmujący się konfliktami w berlińskich szkołach. W wywiadzie dla „WELT” poparł rozstrzygnięcie z 15 października dotyczące Diesterweg-Gymnasium. Sprawa dotyczy demonstracyjnych praktyk religijnych i ochrony szkolnego spokoju, a nie ogólnego zakazu modlitwy w Niemczech.
Ekspert wskazuje na naciski wobec innych uczniów
Hammerbacher wymienia próby nawracania, naciski na osoby nieposzczące w ramadanie oraz odmawianie udziału w zajęciach. Jego zdaniem publiczne modlitwy grupowe mogą skłaniać innych do uczestnictwa pod presją otoczenia. Domaga się jasnych i egzekwowanych zasad szkolnych. To jego ocena opisywanych przypadków, nie charakterystyka wszystkich muzułmańskich uczniów.
Co sąd ustalił w berlińskiej szkole?
Berliński sąd administracyjny odrzucił skargę organizacji Gesellschaft für Freiheitsrechte (GFF). Organizacja uważała, że regulamin dyskryminuje muzułmańskich uczniów, którzy traktują modlitwę w określonych porach jako obowiązek religijny.
Sąd wskazał, że zapis obejmuje demonstracyjne obrzędy różnych religii, choć szczególnie dotyka muzułmanów. Uznał jednak ograniczenie za uzasadnione konkretną sytuacją w szkole. Z komunikatu sądu wynika, że dochodziło tam do prób narzucania rówieśnikom religijnych zachowań i nawracania, a uczennice obrażano za nienoszenie chust.
Według sądu te konflikty zagrażały spokojnemu funkcjonowaniu szkoły. W takich okolicznościach ochrona prawidłowego przebiegu nauki przeważyła nad ingerencją w wolność religijną.
Rozstrzygnięcie dotyczy konkretnego przypadku
Za wystarczające rozwiązanie sąd nie uznał osobnego pomieszczenia do modlitwy. Szkoła wykazała brak sal i personelu do nadzoru; wskazano też ryzyko przeniesienia konfliktów do takiego pokoju.
Wyrok z 15 października 2026 r. nie ustanawia ogólnoniemieckiego zakazu. Komunikat sądu przewiduje możliwość złożenia wniosku o dopuszczenie apelacji. Spór o pierwszeństwo religijnych nakazów nad regulaminem nie oznacza, że szariat zastąpił niemieckie prawo.
Źródła: WELT, Verwaltungsgericht Berlin
